အာရုံစိုက်ခံရခြင်း

ရှန့်တုဖုန်း ကိစ္စပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ဆက်လက် လည်ပတ်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

ဒါကြောင့် သူတို့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ နားနေဆောင်တစ်ခုကို ရှာပြီး ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ စတင်ဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ မှာ ပစ္စည်းကောင်း တွေ အများကြီး ရှိလား"

ထန်ထျန်းက မေးသည်။

ဝမ်ကျိယွီက ယပ်တောင်ကို ခတ်ရင်း "အများကြီးလို့ ဘယ်လို ပြောနိုင်မလဲ" ဟု ပြောသည်။

"အရမ်းကို များတာ"

"အဲဒီ... အဲဒီမှာ မင စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်တဲ့ အရာတွေ မရှိဘူး ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ က ထုတ်မပြနိုင်တဲ့ အရာ မရှိဘူး။ မင်း စောင့်ကြည့်လိုက်ပေါ့ "

ထန်ထျန်း ချက်ချင်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဒီလိုပြောတာက မပြောတာနဲ့ ဘာကွာခြားလို့လဲ

လတ်ဆတ်တဲ့ ဝိညာဉ်အသီး တစ်ပန်းကန်ကို ထုတ်ယူပြီး ထန်ထျန်းက စားရင်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျိယွီက မရိုးမရွနဲ့ တစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး "ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ ရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်က သာမန် အဆင့်မြင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေနဲ့ အလယ်အလတ် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေပဲ" ဟု ပြောသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုထန်ရဲ့ ချမ်းသာမှု နဲ့ဆိုရင်တော့ အရမ်း ပျော်ရွှင်ရမှာ သေချာတယ်"

ထန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြီး "မင်း ပြောတာ ကြားရတော့ ဒီနေ့ သိပ်ပျော်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားနေ ရတယ်" ဟု ပြောသည်။

ဝမ်ကျိယွီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဘာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ထန်ထျန်းက မရှင်းပြပေ။

သာမန် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေကို ပစ်မှတ်ထားတာဆိုတော့ အထဲက ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းက အများကြီး မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆိုလိုတာက ပိုက်ဆံ အများကြီး မကုန်နိုင်ဘူးပေါ့။

ဒါဆို သူ ဘယ်လိုလုပ် ပျော်ရွှင်နိုင်မှာလဲ

ခဏကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ စတင်ခဲ့လေ သည်။

ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ရာပေါင်းများစွာက ပန်းပင်တွေကြားမှာ စုဝေးနေကြသည်။

ပန်းပင်တွေရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ လှပတဲ့ ရေပန်းတစ်ခုရှိပြီး ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ ကို ရေပန်းရှေ့မှာ ကျင်းပခဲ့သည်။

နေရာတစ်ခုကို ရှာပြီး ထိုင်လိုက်သည်။ သီချင်းဆိုခြင်းနဲ့ ကတာ တွေကို ခဏလောက် ကြည့်ပြီးနောက် ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ တရားဝင် စတင်ခဲ့လေ သည်။

အနှစ်သာရ မရှိတဲ့ အဖွင့်စကားတွေကို ကျော်ပြီးနောက် ပွဲစီစဉ်သူက ပထမဆုံး အဖိုးတန်ရတနာ ကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။

"အမြီးဆယ်ချောင်း ရှိပြီး ရွှေလိပ်ပြာသွေးကြော ပါတဲ့ ငါးကြင်း တွေပါ။ အရောင်နဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်က အရမ်း လှပတယ်။ အရွယ်ရောက်ရင် ရွှေလိပ်ပြာ ရဲ့ အတောင်ပံတစ်စုံ ထွက်လာနိုင်တယ်"

"ဈေးနှုန်းက တစ်ကောင်ကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ငါးသောင်း ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ကြိုက် လေလံဆွဲကြပါ"

တာဝန်ရှိသူက ဖောက်ထွင်းမြင်ရတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ဝိုင်းတစ်ခုကို မြှောက်လိုက်ရာ လေထဲမှာ ပျံဝဲနေပြီး အရောင်အမျိုးမျိုးရှိတဲ့ အလင်းတွေအောက်မှာ ငါးကြင်း ဆယ်ကောင် က တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

မကြာခင်မှာပဲ လူတွေက မတူညီတဲ့ ငါးကြင်း တွေကို စတင် လေလံဆွဲကြသည်။

စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ လူအုပ်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက ဝမ်ကျိယွီကို မေးသည်။ "ဒီ ငါးကြင်း တွေမှာ... ဘာ ထူးခြားချက် ရှိလို့လဲ"

ဝမ်ကျိယွီက "မရှိဘူး၊ သာမန် ငါးကြင်း တွေပါပဲ" ဟု ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ထပ်မံ မေးသည်။ "ဒါဆို ရွှေလိပ်ပြာသွေးကြော က ဘယ်အဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ လဲ"

ဝမ်ကျိယွီက ရယ်မောရင်း "သာမန် သားရဲ လေးတွေပါ၊ ဒီလို ငါးကြင်း မျိုးက လူတွေ အထူး မွေးမြူထားတာ အဓိကကတော့ ထူးဆန်းမှုကို ရှာဖွေတာ ပါပဲ" ဟု ပြောသည်။

ထန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ ရဲ့ အဓိက အချက်က ဒီ "ထူးဆန်း" ဆိုတဲ့ စကားလုံးပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာကိုး။

သူက အနည်းဆုံးတော့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် အများစုအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းက တကယ် အရေးမကြီးပေ။

ထူးဆန်းမှုကို ရှာဖွေတာ ကသာ သူတို့ အားအထားဆုံး ကိစ္စပင်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ဒီကိစ္စကို သိပ် စိတ်မဝင်စားတယ့်ပုံပဲ နော်"

ဝမ်ကျိယွီက ရယ်မောသည်။

ထန်ထျန်းက ခဏတာ တန့်သွားသည်။ စိတ်ဝင်စားမှုကတော့ လုံးဝ မရှိပေ။

သူက လက်တွေ့ကျတဲ့ အမျိုးအစားကို ပိုနှစ်သက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီမို့ သူ့ရဲ့ "ပုံစံ" နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အရာတချို့ကို လုပ်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

"သူတို့က စားလို့ ကောင်းလား"

ထန်ထျန်းက မေးသည်။

ဝမ်ကျိယွီ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒါ..." ဟု ပြောသည်။

"သာမန်လူတွေက သူ့ရဲ့ အသားကို မြည်းစမ်းဖို့အတွက် ဒီလောက် ပိုက်ဆံ အများကြီး သုံးမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်နော်"

ထန်ထျန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါ စလိုက်တော့ မယ်"

ထို့နောက် သူ ဈေးခေါ် လိုက်သည်။

တစ်ကောင်ကို တစ်သန်း။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ခုနစ်သောင်း ကနေ ရှစ်သောင်း လောက်နဲ့ လုနေကြတဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေ ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

တာဝန်ရှိသူကတောင် သူ မှားကြားလိုက်ပြီလားလို့ သံသယဝင်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးသည်။ "ဒီ သခင်လေး..."

"မင်း တစ်ကောင်ကို တစ်သန်း ဈေးပေးတာ သေချာလား"

ထန်ထျန်းက ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ပျင်းရိစွာ မှီနေပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောသည်။ "လေလံဆွဲရတာ ပျင်းလာလို့"

"ငါ ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ စျေးခေါ် မယ်၊ ငါ့ ထက် ပိုပေးနိုင်သူက ယူသွားပါ"

တာဝန်ရှိသူရဲ့ မျက်နှာက ပျော်ရွှင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

ဒါကလည်း အကြောင်းပြချက်လား

ဒီလောက်အထိ ပျင်းရိတဲ့သူ ရှိသေး သတဲ့လား

တခြား ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

ဒီ ရွှေလိပ်ပြာသွေးကြော ပါတဲ့ ငါးကြင်း တွေက အများဆုံး တစ်သိန်း လောက်သာ ရောင်းရမှာ။

တစ်သန်းတဲ့လား ဘယ်သူက ဒီလောက် စျေးကြီး တဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးပြီး အလှကြည့်ဖို့ပဲ ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်မှာလဲ

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုထန်... တကယ်ကို သတ္တိ ရှိတာပဲဗျာ"

ဝမ်ကျိယွီက ချီးကျူးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "အဆင်ပြေ ရုံပါပဲ" ဟု ပြောသည်။

"မုန့်လုပ်စားဖို့ပဲလေ "

လူအားလုံး: ...

ရူးနေတာ

အရမ်း ရူးနေတာပဲ

မင်းက မုန့်လုပ် စားဖို့ ဆယ်သန်း သုံးရမှာလားကွ

ဘယ်လို မုန့်မျိုးမို့လို့လဲ

နဂါးအသည်းနဲ့ ဖီးနစ်အရိုး လားကွ

ထန်ထျန်း ချမ်းသာတာကို သူတို့ သိပေမယ့် သူ့ရဲ့ ပိုက်ဆံသုံးပုံက ဒီလောက် ဆိုးရွား လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ

အဆင့်အတန်း လုံးဝ မတူ၍ ဘယ်သူမှ ဆက်ပြီး ဈေးထပ်မတင် တော့ပေ

လူတွေရဲ့ မှင်သက်နေတဲ့ အကြည့်တွေအောက်မှာ ရွှေလိပ်ပြာသွေးကြော ပါတဲ့ ငါးကြင်း ဆယ်ကောင် ကို ထန်ထျန်း အောင်မြင်စွာ ရယူခဲ့သည်။

နည်းနည်း နှမြောစရာကောင်းတာက စနစ်က ဒီ သုံးစွဲမှု ကို "ပုံမှန်သုံးစွဲမှု" အဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့တာကြောင့် ပြန်အမ်းငွေနဲ့ သုံးစွဲမှုအမှတ် ကို မရခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူးလေ။ ထန်ထျန်းရဲ့ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ဆိုရင် ဆယ်သန်း လောက်ဆိုတဲ့ ပိုက်ဆံက နည်းနည်းလေးပင်။

ဒီလို အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခုပြီးနောက် ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ ဆက်ကျင်းပ ခဲ့သည်။

ဒုတိယမြောက် ရတနာ က ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့ရှိတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ဖြစ်ပြီး ညဘက်မှာ ပိုးစုန်းကြူး လေးတွေလို ဝတ်မှုန် ကို လွင့်စေနိုင်သည်။

အဖွင့်ဈေး၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သိန်း။

"တစ်သန်း"

တခြားသူတွေ လေလံမဆွဲခင်မှာပဲ ထန်ထျန်းက ဈေးနှုန်းကို ဆယ်ဆ တိုး လိုက်ပြန်သည်

လူအုပ်စု တိတ်ဆိတ်သွားပေမယ့် ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။

သူတို့ရဲ့ ပိုက်ဆံကို သူတို့ ကြိုက်သလို သုံးတာ သူတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ

ပြီးတော့ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးက ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ ထက် ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်။ ပြန်သွားရင် သူတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေ တွေရှေ့မှာ ကောင်းကောင်း ဂုဏ်ဖော်ပြောနိုင်တော့မည်ပင်။

နောက်ပိုင်း ထုတ်ပြလာတဲ့ ထူးဆန်းသော ပစ္စည်း တိုင်းကို ထန်ထျန်းက လေလံဆွဲခဲ့သည်။

နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတာပဲလေ ၊ သူ ကြာကြာ စောင့်ရတာကို မကြိုက်ပေ။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဒီလို စီးမိုး တဲ့ လုပ်ရပ်က လူတချို့ရဲ့ မကျေနပ်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

ထော့ပါဖုန်းကလည်း ပွဲကျငင်းပရာ နေရာမှာ ရှိနေပြီး ထန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်း အာရုံစိုက်ခံရတာ ကို မြင်တဲ့အခါ အေးစက်စွာ "ဟွန့်" ဟု နှာမှုတ် လိုက်သည်။

"ဒီလို အဆင့်နိမ့် ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ မှာပဲ မောက်မာနိုင်တာပါကွာ"

"တကယ် အဆင့်မြင့်တဲ့ သူဌေးသားကို တွေ့ရင် သူ ဆက်ပြီး မောက်မာနိုင်မလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

နောက်က ဖန်းဖေး ဒီစကားကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဘာတွေ စဉ်းစားနေလဲ မသိပေ။

ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ ဆက်လက် ကျင်းပနေ ခဲ့သည်။

တာဝန်ရှိသူက ထုတ်ပြလာတဲ့ ပစ္စည်းတိုင်းမှာ ထူးဆန်းမှု အချက် တွေ အပြည့်ပဲပင်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဈေးက မမြင့်ပေ။ အခြေခံအားဖြင့် ငါးသိန်း အောက်မှာပဲ ရှိပြီး ထန်ထျန်းက ဖိအားမရှိဘဲ အားလုံးကို ယူခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ပြီးခါနီးမှာ ရှားပါးရတနာ တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းက အနည်းငယ် မြင့်လာသည်။

"လင်းလျို့ နတ်သမီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝတ်ဆင်ခဲ့တဲ့ ရေခဲပိုးဖဲပုဝါ၊ အဖွင့်ဈေး ငါးသန်း"

တာဝန်ရှိသူက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ အော် လိုက်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာ ထန်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းရဲ့ ရက်ရောတဲ့ သုံးစွဲမှုကြောင့် ဒီနေ့ ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ က သူတို့ရဲ့ အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရတဲ့ ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

ထန်ထျန်းက စစ်ဆေး လိုက်သည်။ ဒီ ပိုးဖဲပုဝါ က သာမန် ရေခဲပိုးချည် နဲ့ ရက်ထားတာ၊ ငါးသန်း တောင် ရောင်းတယ်တဲ့လား။

ဝမ်ကျိယွီက လှည့်ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "မသိဘူးလား" ဟု ပြောသည်။

"အဲဒါ လင်းလျို့ နတ်သမီး ရဲ့ ပစ္စည်းလေ။ ဆယ်နှစ်ကျော် လွန်ခဲ့တဲ့ ကာလက သူမက ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ အထွန်းတောက်ဆုံး ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ကိုယ်တည်း နှိမ်နင်းခဲ့တယ်"

"ဒီ ပိုးဖဲပုဝါ က သူမ နတ်သမီးဖြစ်မသွားခင် ကာလအကြာကြီး ဝတ်ဆင်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်"

"ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကပ်ပြီး လည်ပင်းမှာ ချည်ထားတာ၊ ပြီးတော့ အဝတ်အစားထဲ ထည့်ထားတာ၊ မင်း နားလည်ပါတယ်နော်"

ဝမ်ကျိယွီက မျက်နှာပြောင်ပြောင်နဲ့ ပြုံး လိုက်သည်။

ပြောပြီးနောက် ဘေးက ကုရှောင်းရွှယ် ချက်ချင်း နားမလည်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေ သည်။

"အား"

"ဒီလို ပစ္စည်းမျိုးကိုလည်း လေလံတင်လို့ ရတာလား"

"ဝယ်တဲ့သူကတော့ ဉီးနှောက်မရှိ တဲ့သူ ဖြစ်မှာပေါ့ ဟားဟား..."

ဒါပေမဲ့ စကား မဆုံးသေးခင်မှာပဲ။

ဝမ်ကျိယွီ: "ငါ ဆယ်သန်း ပေးမယ်"

ထန်ထျန်း: "ဆယ့်ငါးသန်း "

ကုရှောင်းရွှယ်: ...

သူတို့ကို အကြည့်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတာ မြင်တော့ ကုရှောင်းရွှယ်က ခေါင်းကို ငုံ့ သွားသည်။

"အာ... အဲဒါ..."

"ကျွန်မ ပြောတာက အဲဒီ ပိုးဖဲပုဝါ က အပေါ်ယံ ကြည့်တာလောက် မရိုးရှင်းနိုင်ဘူးလေ"

"ဟမ်... မှန်တာပေါ့..."