ကျုံးယန်နှင့် ပြန်တွေ့ခြင်း

ဒီကာလအတွင်း ထန်ထျန်းက ကုရှောင်းရွှယ် တစ်ယောက်တည်း သက်တော် စောင့် အဖြစ် ရှိနေတာ နည်းနေသေးတယ်လို့ ခံစားရသည်။

ဘယ်သွားသွား သူမကို ခေါ်သွားရတယ်လေ။

တချို့ အသေးအဖွဲ ကိစ္စများ ကို လုပ်တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် သတင်းများ စုံစမ်း တဲ့အခါတိုင်း သူမ တစ်ဦးတည်းသာ အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရသည်။

ကုရှောင်းရွှယ်က ဘယ်တုန်းကမှ မကျေမနပ် မပြောခဲ့ဘဲ ဘယ်ကိစ္စမဆို အလေးအနက်ထား လုပ်ပေး ပေမယ့် ထန်ထျန်းကတော့ အမြဲတမ်း မကောင်းဘူးလို့ ခံစားနေရသည်။

ကုရှောင်းရွှယ်က သက်တော် စောင့် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို သူမကို လုပ်ခိုင်းလို့ မဖြစ်ပေ။

ဒါ့အပြင် သူမက မွေးရာပါ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်လည်း ဖြစသည့်အတွက် ဒီလို အချိန်မဖြုန်းစေချင်ပေ။

ဒါကြောင့် ဒီကာလအတွင်း ထန်ထျန်းက နေ့စဉ် အသေးအဖွဲ ကိစ္စများ ကို မျှဝေဖို့အတွက် လူအနည်းငယ်ကို ထပ်ရှာဖို့ အမြဲတမ်း စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူက ရွှေအူတိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို ထပ်ရှာဖို့ သိပ် မလိုလားတာကြောင့် ခဏတာ ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာ ဧည့်သည် ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်း ရှိနေတာကြောင့် ကိစ္စတွေက အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်သွားသည်။

"ဧည့်သည် တွေကို ရှာချင်ရင် ကိုယ်တိုင် သွားတွေ့ဖို့ လိုလား"

ထန်ထျန်းက မေးသည်။

ဝမ်ကျိယွီက "ကိုယ်တိုင် တွေ့တာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလိုမှသာ နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပိုပြီး နားလည်နိုင်မှာ" ဟု ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အချိန်နဲ့ စွမ်းအင် တကယ် မရှိဘူးဆိုရင် ကုသိုလ် ခန်းမ ရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမ မှာ ဧည့်သည် ခေါ်ယူတဲ့ သတင်းကို ထုတ်ပြန်နိုင်တယ်။ လိုအပ်ချက်တွေကို ပြောပြီးရင် ဂိုဏ်းက သင့်တော်တဲ့သူကို ရှာပေးလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလို လုပ်မယ်ဆိုရင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် အများကြီး ကုန်ကျလိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သူ့ကိုယ်တိုင် ရှာစရာ မလိုတာကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် က ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဝမ်၊ ပြောပြ ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်သည်။

ဒီနေ့ သူ ဝမ်ကျိယွီဆီကနေ အရင်က မသိခဲ့ဖူးတဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီးကို သိရှိခဲ့ရသည်။

ဝမ်ကျိယွီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး "ရပါတယ်၊ ငါ လည်း မင်းလို ရင်းနှီးတဲ့သူမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ" ဟု ပြောသည်။

"တကယ် ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ရက် မင်းရဲ့ ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်း အိမ် ကို အလည်ခေါ်ပေါ့ကွာ "

"အဲဒီနေရာက အရင်ကတည်းက အပြင်လူတွေကို မငှားဘူး။ ငါလည်း တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးဘူးကွာ"

ထန်ထျန်းက ပြုံးကာ "ကြိုဆိုပါတယ်ဗျာ"

အချိန်က မကြာခင်မှာပဲ နေ့လယ်ခင်း ကို ရောက်လာခဲ့သည်။

ရှားပါးရတနာ ပြပွဲ တရားဝင် ပြီးဆုံးပြီးနောက် ထန်ထျန်းက နွေဦးပန်းခြံ ကနေ ထွက်လာပြီး အရှေ့တောင်ထိပ် တောင် ခြေမှာ ဝမ်ကျိယွီနဲ့ ခွဲခွာခဲ့သည်။

ဒီ ရှားပါးရတနာ ပြပွဲ မှာ ထန်ထျန်းက မငြင်းနိုင်တဲ့ ဇာတ်လိုက် ဖြစ်ခဲ့လေ သည်။

သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်နဲ့ ငွေသုံးကြမ်းပုံတို့ ကိုလည်း လူတိုင်း သိလာကြသည်။

"ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ ၊ လွတ်လပ်ပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရတဲ့ စိတ်နေသဘောထားရှိသူ၊ ပြီးတော့ နည်းနည်း မောက်မာ ပြီး ထူးထူးခြားခြား တစ်ကိုယ်တည်း နေသူ"

ဒါက လူအများစုက ထန်ထျန်းအပေါ် ရှိနေတဲ့ အထင်အမြင် ပင်။

ဒီ အထင်အမြင် အတွက် ထန်ထျန်းက ဘာမှ မပြောပေ။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူ့ကိုယ်သူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်ဟု မဖြစ်စေဖို့ပင်။

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင် ရင် ပြီးတာပဲလေ ။

ပြန်တဲ့လမ်းမှာ ထန်ထျန်းက ရုတ်တရက် မေးသည်။ "ရှောင်ရွှယ်"

"မင်း ငါ့ ရဲ့ ဧည့်သည် ဖြစ်ချင်လား"

ကုရှောင်းရွှယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထန်ထျန်းက ဒီမေးခွန်းကို ရုတ်တရက် မေးလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဟမ်"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ရွှေအူတိုင်အဆင့် ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဧည့်သည် ရဲ့ စံနှုန်းကို မပြည့်မီသေး ဘူး"

ထန်ထျန်းက ပြုံးကာ "မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကို မကြာခင်မှာပဲ ရောက်မှာ သေချာတယ်"

"ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ အဲဒီအချိန်မှာ ငါ တို့ကြားက ဆက်ဆံရေး က အလိုအလျောက် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်"

"ဒါကြောင့် ကြိုပြီး မင်းရဲ့ သဘောထားကို မေးတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်"

ကုရှောင်းရွှယ်က "အိုး" ဟု ဆိုပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်မချမ်းသာ စွာဖြင့် "ကျွန်မ... ဒီကိစ္စကို မစဉ်းစားရသေးဘူး"

"သက်တော် စောင့် အဖြစ် ရွေးချယ်ရတာက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ဆေးလုံး ဝယ်ဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ရှာချင်လို့ပါ"

"ဒါကြောင့်..."

ဒီအဖြေက ထန်ထျန်းကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေပြီး နည်းနည်းတော့လည်း စိတ်ပျက် စေသည်။

သူ့ရဲ့ ဇာတ်လိုက် ရောင်ဝါ ကြောင့် ဒီကောင်မလေးက အရမ်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နဲ့ ချက်ချင်း သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပင်။

သူ အတွေမှားသွား ပုံရသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်း ကောင်းကောင်း စဉ်းစားပါ"

ထန်ထျန်းက ပြောသည်။

ကုရှောင်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ဒါပေမဲ့ တိတ်ဆိတ်စွာ ခဏလောက် လျှောက်သွားပြီးနောက် ကုရှောင်းရွှယ်က ရုတ်တရက် ခေါင်းကို မော့ပြီး မေးသည်။ "ရှင်က ကျွန်မကို ဆက်ရှိ စေချင်တာလား"

ထန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြုံးလိုက် သည်။ "ဟုတ်တာပေါ့"

"မင်းနဲ့ အတူရှိနေတဲ့ ဒီကာလအတွင်းမှာ အရမ်း သက်သောင့်သက်သာ ရှိတယ်"

ကုရှောင်းရွှယ်က ခေါင်းကို ပြန်ငုံ့လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "ဒါဆို... ကျွန်မ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကို ချိုးဖျက် ပြီးရင် စီနီယာအစ်မ ကို သွားပြောပြလိုက်မယ်"

ထန်ထျန်းက ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဇာတ်လိုက် ရောင်ဝါ က ရှိနေတုန်းပဲကွ။

သူတို့နှစ်ယောက် ရှေ့နောက် ခွဲပြီး မကြာခင်မှာပဲ ပင်မတောင်ထိပ် ရဲ့ တောင်ခြေခဲ့ ကို ရောက်လာသည်။

ထန်ထျန်း ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် "ငါ တို့ ကုသိုလ် ခန်းမ ကို သွားကြမယ်"

"ငါ ဧည့်သည် တချို့ကို ကြိုပြီး ရှာထားမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် မင်း အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကို စောစော ချိုးဖျက် နိုင်မှာ"

ကုရှောင်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက် ပင်မတောင်ထိပ် ကို တက်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ ကုသိုလ် ခန်းမ သို့ ရောက်လာသည်။

ခန်းမထဲမှာ လူတွေက အဝင်အထွက် ဆက်တိုက် ရှိနေပြီး လူတိုင်းက ကိုယ့်ကိစ္စနဲ့ကိုယ် အလုပ်များနေကြသည်။

ခန်းမ အလယ်ဗဟိုမှာ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမ တည်ရှိသည်။

အထဲကို ဝင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက စဉ်းစားပြီး ကုရှောင်းရွှယ်ကို ခန်းမထဲမှာ အရင် နားနေခိုင်းပြီး သူကတော့ တစ်ယောက်တည်း အကြီးအကဲ ကျုံးယန် ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အခန်း သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲကျုံး ၊ မတွေ့တာ ကြာပြီနော် "

ထန်ထျန်းက ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

ကျုံးယန်က မော့ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းကို မြင်တဲ့အခါ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ် တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ သခင်လေးထန်ပါလား"

"ဒီရက်ပိုင်း မင်းက အာရုံစိုက်ခံ နေရတယ်။ လူတိုင်းက ဂိုဏ်းထဲမှာ အံ့မခန်း သခင်လေး တစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်လို့ ပြောနေကြတယ်ကွ"

"မြန်မြန် ထိုင်၊ မြန်မြန် ထိုင်"

ထန်ထျန်းက လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေ သည်။ "အကြီးအကဲကျုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ကျွန်တော်က မြင့်မြတ်သူ လို့ မပြောရဲပါဘူးဗျာ"

ထို့နောက် သူက ကျုံးယန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ထိုင်လိုက်သည်။

"တာအိုအဆင့် ကျင့်ကြံခန်း ကိုတောင် ငှားချင်လို့ ငှားနိုင်တာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြင့်မြတ်သူ မဟုတ်ရမှာလဲ"

"ငါ့ ရှေ့ မှာ ဒီလို ရိုသေတာ တွေ မလုပ်နဲ့။ မင်းပြောချင်တာ ပြောပါ"

"ပြော ဒီနေ့ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

ကျုံးယန်က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းကလည်း မဟန်ဆောင် တော့ဘဲ သူ့ရဲ့ အတွေးကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ဧည့်သည်လား"

ကျုံးယန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြုံး ရင်း "ဘာလဲ၊ ငါ မင်းအတွက် စီစဉ်ပေးထားတဲ့ သက်တော် စောင့် ကို မကြိုက် ဘူးလား"

ထန်ထျန်းက ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီး ပြုံး သည်။ "ဒီကိစ္စအတွက် အကြီးအကဲကျုံး ကို ကျေးဇူးတင်မလို့ပဲဗျ "

"အဲဒီ သက်တော် စောင့် ကို ကျွန်တော် အရမ်း ကျေနပ်တယ်။ သူမက တကယ် လိမ္မာ ပြီး စကားနားထောင် တယ်"

"ကျွန်တော် တောင်းဆိုတာတွေကို သူမ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်။ ဘယ်လို လိုအပ်ချက်မျိုးကိုမဆို ဖြည့်ဆည်း ပေးနိုင်တယ်"

ကျုံးယန် ချက်ချင်း မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။ "လူငယ်လေး၊ ငါ မင်းအတွက် သက်တော် စောင့် တစ်ယောက်ပဲ ပို့ပေးခဲ့တာ"

"တစ်ချို့ ကိစ္စတွေကို မင့် စိတ်ထဲမှာ သိထားဖို့ မျှော်လင့်တယ်"

ထန်ထျန်းက အလျင်အမြန် ပြောသည်။ " တကယ်တော့ "

"အကြီးအကဲကျုံး သတိပေးတယ့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျုံးယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးသည်။ "ဒီလောက် ကျေနပ်နေရင် ဘာလို့ ဧည့်သည် တွေ ထပ်ခေါ်ဖို့ လိုတာလဲ"

ထန်ထျန်းက ပြုံးကာ "ဘယ်အရာမဆို ကျေနပ် နေရင်တောင် ငြီးငွေ့သွားမှာပဲ"

"ဒါ့အပြင် သူမက ရွှေအူတိုင်အဆင့် ပဲ ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ အသက်လည်း နည်းနည်း ငယ် သေးတယ်"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က အင်အား ပိုကောင်းတဲ့၊ မိန်းမဆန် တဲ့... ဧည့်သည် တွေကို ရှာချင်တာ"

ကျုံးယန်က ခေါင်းခါပြီး ထန်ထျန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ "မင်းကတော့လေ "

"လူငယ်လေးတွေက ခွန်အား ပြည့်နေတော့ ဘယ်လို ထိန်းချုပ် ရမယ်ဆိုတာ လုံးဝ မသိကြ ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဧည့်သည် နဲ့ အိမ်ရှင် ကြားက ဆက်ဆံရေးက ကန့်သတ်ချက် သိပ်မရှိဘူး။ ပိုပြီး လွတ်လပ်တယ်။ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်ချင်ရင် မင်း ကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်ရမှာ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "သေချာတာပေါ့ဗျာ "

ပြောပြီးနောက် သူက နောက်ထပ် "ဒေသထွက် ပစ္စည်း" သေတ္တာတစ်လုံး ကို ထုတ်ယူပြီး ကျုံးယန်ကို ပေးလိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာ အပြည့် ထည့်ထားသည်။

ကျုံးယန် ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်သည်။ ဒေသထွက် ပစ္စည်း ကို ယူပြီး ထန်ထျန်းရဲ့ ကျေးဇူးသိတတ်မှု ကို ချီးကျူးရင်း ဧည့်သည် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ဆောင်ရွက်ပေးသည်။

ထန်ထျန်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ အမြဲတမ်း ပျော့ပျောင်းတဲ့ အပြုံး တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေပြီ။ ကျုံးယန်က ကုရှောင်းရွှယ်ကို သူ့အတွက် စီစဉ်ပေးရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တကယ်ပဲ "အဲဒီလို" ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေခဲ့တာကိုး။

ဒီကာလအတွင်း သူ သိထားတာတွေအရ မွေးရာပါ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်က ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းထဲမှာ အမြင့်ဆုံး အဆင့် မှာ ရှိနေသည် ။

ကျုံးယန်က ကုရှောင်းရွှယ်ရဲ့ ပါရမီကို မသိတာလား

မဖြစ်နိုင်တာ သေချာသည်။

ဒါဆို သူ ဒီလို လုပ်တာက တခြား လျှို့ဝှက်ချက် တွေ ရှိရပေမည်။

မွေးရာပါ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ကို "ငရဲ" ထဲကို ကိုယ်တိုင် တွန်းချလိုက်တာပင်။ ဒီ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကလည်း ကြင်နာတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူးပဲကိုး။

သူ မသိမသာပဲ မုန်တိုင်း တစ်ခုထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်လေသည်။