မင်းက လူယုတ်မာပဲ

ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ အဖြေက ခိုင်မာတယ်။

【ဒါက ယဲ့ယွီ ကို နည်းနည်းအံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။】

【သူက အရင်သင်းဝမ်အန်းတုန်းကလ မိန်းမတစ္ဆေတစ်ယောက်ကို ဦးဆောင်ပီးချစ်မှုရေးရာလှုပ်ရှားခဲတာပဲ ၊ ဒါပေမယ့် ယင်းနိုင်ယန် က ဒီလောက် တည့်တိုးဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါဘူး။】

【မင်း သိပါတယ်၊ အချိန်တိုင်းမှာ။】

ယင်းနိုင်ယန် က ရှည်လျားတဲ့ ဆံပင်နက်တွေနဲ့ ဘုရင်မတစ်ပါးလို၊ လူစိမ်းတွေကို ဝေးဝေးနေစေမယ့် သဘာဝအတိုင်း ရောင်ဝါရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူမနှလုံးသားက အချစ်ကိစ္စမှာတော့ရဲရင့်နေပါလား

【သူမရဲ့ စကားတွေနဲ့ လုပ်ရပ်တွေကလည်း အေးစက်နေခဲ့ပါတယ်။】

စကားလုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့ ပြန်ဖြေနိုင်ရင် ဒုတိယစကားလုံးကို ဘယ်တော့မှ မသုံးပါဘူး။

【ဒီနေ့ရဲ့အဖြေက ဒီလောက် ခိုင်မာပြီး စကားလုံးလေးလုံးတောင် သုံးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။】

【 ယဲ့ယွီ က တကယ်ပဲ နည်းနည်းလေး ဖမ်းဆုပ်လို့မရခဲ့ပါဘူး။】

【ထို့နောက် သူက “မင်း အတည်ပြောတာလား? မင်းကြည်ံရတာ အရမ်းတည်ငြိမ်လွန်းနေတော့ငါ မင်းစကားကိုယုံလို့မရဘူး။” ဟု မပြောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။】

ယင်းနိုင်ယန် က အလေးအနက်ထားပြီး “သေချာပါတယ်၊ ကျွန်မ အမှန်တရားကို ပြောနေတာပါ။ ရှက်ရွံ့တာလား? အဲဒီစကားလုံးက နည်းနည်းစိမ်းနေပါတယ်။ ကျွန်မက တစ္ဆေတစ်ပါးပါ။”

【ကျွန်မ တစ်ကြိမ်သေဆုံးပြီးပါပြီ၊ ဘာလို့ ရှက်ရွံ့နေရမှာလဲ?】

【ဒါပေမယ့် ရှင် ဒါကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုလို့ မသတ်မှတ်ပါနဲ့။】

【ကျွန်မ ရှင့်ကို ကြိုက်တယ်၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ကိစ္စပါ။】

【အကောင်းဆုံးပြောရရင် ကျွန်မက အချိန်တချို့မှာ လာလည်တာပါပဲ။】

【ရှင် ကြိုက်တဲ့ တာအိုမိတ်ဖက်တစ်ဦးကို ရှာတွေ့ရင် ကျွန်မ ထွက်သွားပါ့မယ်။】

သူမ စကားပြောပြီးနောက် ယင်းနိုင်ယန် က သူမပြောတဲ့စကားက လေးနက်မှုလျော့သွားကာ နည်းနည်း မတိကျဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

【သူမက “ကျွန်မ ထွက်သွားသင့်ပါတယ်” ဟုတောင် ထပ်ပြောခဲ့သည်။】

【အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ယဲ့ယွီ က ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို အရမ်းပျော်စရာကောင်းတယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။】

【ဒါက ဝန်ခံတာလို့ သတ်မှတ်လို့ရလား?】

【တကယ်တော့ သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် အမျိုးသမီးအားလုံးထဲမှာ လျန်ယု ၊ ယွန်ရိုမု နဲ့ ကျောလန်ချင် သုံးယောက်သာ သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို စတင်ဖော်ပြခဲ့ကြပုံရပါတယ်။】

သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက... အင်း၊ ဘယ်လိုပြောရမလဲ၊ နည်းနည်း အစွန်းရောက်တယ်။

【ဒါပေမယ့် ယင်းနိုင်ယန် က သူတို့နဲ့ လုံးဝမတူပါဘူး။】

【သူမက လရောင်နဲ့တူပါတယ်၊ အဝေးကသာ တောက်ပနက်ရှိုင်းစွာ လင်းလက်နေမဲ့ပုံပေါ်ပေမယ့် တကယ်တော့ ငါတို့နဲ့ အမြဲတမ်းရှိနေပါတယ်။】

ယဲ့ယွီ သာ ဒီနေ့ စကားမပြောခဲ့ရင် ယင်းနိုင်ယန် လည်း ဘာမှ ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

【သူမက ဒီလိုချစ်စရာကောင်းတဲ့ဘက်ကို ဘယ်တော့မှ ပြသမှာ မဟုတ်ပါဘူး။】

【ကျွန်မ ဆက်ပီးဒီမှာရှိနေသင့်လား?】

【ဒီလို မရေရာတဲ့လေသံက အရင်ကနဲ့ လုံးဝကွာခြားနေပါတယ်။】

【 ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက ပိုပြင်းထန်လာခဲ့တယ်။】

ယင်းနိုင်ယန် ကလည်း အရမ်းရှက်ရွံ့သွားခဲ့တယ်။

【သူမက ချက်ချင်း မျက်နှာကို လှည့်လိုက်ပြီး ယဲ့ယွီ ကို ထပ်မကြည့်တော့ပါဘူး။】

【တိုးတိုးလေး “ဒီနေ့အတွက် အချိန်တော်တော် ကုန်သွားပြီ၊ ကျွန်မ အရင်သွားတော့မယ်။”】

【သူမ စကားမဆုံးခင်မှာ ပုံသဏ္ဍာန်က နေရာကနေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။】

【 ယဲ့ယွီ ကို ပြန်ဖြေဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝမပေးခဲ့ပါဘူး။】

【ဒါက လူကို နည်းနည်း ရှက်ရွံ့စေခဲ့ပါတယ်။】

【အရမ်းမြန်မြန် ထွက်သွားတယ်!】

【နည်းနည်းကြာကြာနေပြီး အဖြေကို နားထောင်လို့ မရဘူးလား?】

【သေချာပါတယ်၊ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ သတ္တိက အမြဲတမ်း မြန်မြန်ရောက်လာပြီး မြန်မြန် ထွက်သွားတတ်ပါတယ်။】

【တကယ်တော့ သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် ခူဟန်မြို့ ကို ပြန်ရောက်ကတည်းက။】

【 ယင်းနိုင်ယန် ကလည်း အနှစ်သုံးဆယ်ကျော် ဒီမှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။】

【သို့သော် အခြေအနေအများစုမှာ ယဲ့ယွီ က လျစ်လျူရှုဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။】

【သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် ဒါက တကယ်ပဲ မလွယ်ပါဘူး။】

【ဒါမှမဟုတ်၊ ရိုးရိုးလေးပဲသူမအချစ်ကိုယောကျာ်းတယောက်အနေနဲ့ အတော်လေးစဉ်းစားကာအဖြေပေးလိုက်ပါတော့မယ်။】

【ဘာပဲပြောပြော ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အသားကျနေပြီပဲလေ။】

ဒီအကြောင်းကို တွေးလိုက်တာနဲ့ ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ခေါင်းကို ထပ်မံ မြှင့်လိုက်ပြီး သူမ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ နေရာကို ကြည့်လိုက်တယ်။

【မျက်လုံးတွေက အပြုံးတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်။】

---

## လူယုတ်မာ ၏ စွပ်စွဲချက်

【လဝက်ကြာပြီးနောက်။】

【 ယဲ့ယွီ က ယဲ့မိသားစု မှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေတုန်းပါပဲ၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကို အချိန်တချို့မှာ မော့ကြည့်နေခဲ့တယ်။】

【သို့သော် အဲဒီ ရင်းနှီးတဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်က မပေါ်လာခဲ့ပါဘူး။】

【ဒါက ယဲ့ယွီ ကို အရမ်းသိချင်စိတ်ဖြစ်စေခဲ့တယ်။】

【အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရင်၊ လဝက်လောက် အချိန် ကုန်နေပြီ။】

【ပုံမှန်ဆိုရင် ယင်းနိုင်ယန် က ဆယ်ရက် ဒါမှမဟုတ် ဆယ့်ငါးရက်လောက်မှာ လာတတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အခု၊ လဝက်ကြာနေပြီ။】

【တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာများလား?】

【ဒီအကြောင်းကို တွေးလိုက်တာနဲ့ ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။】

【ထို့နောက် သူက ဓာတ်ပုံကျောက်တုံး ကို ထုတ်ပြီး လူတွေကို စတင်ခေါ်ခဲ့တယ်။】

ခဏအကြာမှာ ကျောက်ဟဲ့ကန် က ခူဟန်မြို့ မှာရှိတဲ့ ယဲ့မိသားစု ကို ရောက်လာပြီး ယဲ့ယွီ ရှေ့မှာ ဒူးတစ်ဖက်နဲ့ ဒူးထောက်ကာ ညင်သာစွာ “သခင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေက ဘာတွေလဲ?” ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။

【လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်အတွင်းမှာ။】

【 ကျောက်ဟဲ့ကန် က တင်လင်မြို့တော် ကို စနစ်တကျ ပြန်လည်အုပ်ချုပ်ဖို့အတွက် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။】

【ဒါက တော်တော်ကောင်းမွန်တယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။】

【ဒါပေမယ့် သူက ယဲ့ယွီ ရဲ့ ရုပ်သေးဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ခဲ့ကြပါဘူး။】

【 တစ္ဆေကွဲပြားရွာ မှာရှိတဲ့ ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ တည်နေရာကို စစ်ဆေးကြည့်ပါဦး၊ ပြီးတော့ သူမ မကြာသေးခင်က တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရလားဆိုတာ ကြည့်ပါ။】

【စစ်ဆေးပြီးနောက် ငါ့ကို အမြန်ဆုံး ဆက်သွယ်ပေးပါ။】

【 ယဲ့ယွီ ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို ကြားပြီးနောက်။】

ကျောက်ဟဲ့ကန် က မဆိုင်းမတွ ချက်ချင်းအလုပ် စတင်ခဲ့တယ်။

နေ့တစ်ဝက်သာ ကြာခဲ့တယ်။

【 ကျောက်ဟဲ့ကန် က အဖြေပေးခဲ့တယ်။】

【 တစ္ဆေကွဲပြားရွာ မှ အကြီးအကဲ ယင်းနိုင်ယန် က လက်ရှိ တစ္ဆေဂိုဏ်း အတွင်းမှာ ရှိနေပါတယ်။ ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ အရာအားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ။】

【 ယဲ့ယွီ ရဲ့ အမူအရာက ထူးဆန်းသွားခဲ့တယ်။】

【ဟေး၊ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?】

【ဒါက ဘာလဲ၊ ယင်းနိုင်ယန် ?】

【ငါ့အသည်းကိုပလေးပီး ထွက် ပြေးတာလား?ငါ့အချစ်ကိုကစားဖို့ပဲဆိုရင် မလာပါနဲ့တော့။】

【အဲဒီနေ့က ဝန်ခံတာက နောက်ဟာသ တစ်ခုပဲလား?】

【ဒါက နည်းနည်းတော့ လွန်လွန်းနေပြီ!】

ယဲ့ယွီ စဉ်းစားလေလေ၊ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ သူ ပိုခံစားရလေလေပါပဲ။ သူက တွန့်ဆုတ်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး နေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

---

## တစ္ဆေကွဲပြားရွာ မှ ဒေါသ

【တစ်ဖက်မှာတော့။】

【 တစ္ဆေကွဲပြားရွာ မှာ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှကျူဖိန် ရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာ ရှိခဲ့ပါတယ်။】

【ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူက ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ အပြင်ထွက်တာကို အမြဲသတိကြီးစွာနဲ့ကြည့်နေဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။】

【ဆယ်ရက် ဒါမှမဟုတ် လဝက်တစ်ခါ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။】

【ဒီညီမလေးက တစ်ကြိမ်ထွက်သွားလေ့ရှိတယ်။】

【သိချင်စိတ်ကြောင့် ရှကျူဖိန် ကလည်း တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီး ယဲ့ယွီ ကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။】

သူကလည်း အရမ်းအံ့သြခဲ့တယ်။

【 မိန်းမတစ်ယောက်က ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်လို့ တွေ့ရှိတဲ့အခါ၊ အဲဒါက သူမ သူ့ကို စတင်ချစ်မိတဲ့အချိန်ပါပဲ။】

【ဒါက မြေအောက်ကမ္ဘာနဲ့လည်း သက်ဆိုင်ပါတယ်။】

【သို့သော် ရှကျူဖိန် က ဒါကို ရပ်တန့်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ပါဘူး။】

【ပထမ၊ ငါ့ရဲ့ ညီမလေးက မြေတစ္ဆေနယ်မြေ ကို ရောက်ရှိပြီးပါပြီ။ သူမ ကြိုက်တဲ့သူကို ချစ်ဖို့က သူမရဲ့ လွတ်လပ်မှုပါ။ သူမရဲ့ အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ ငါက ဘာလို့ ဒီလောက် အနှောင့်အယှက်ပေးသင့်တာလဲ?】

【ဒုတိယ၊ ယဲ့ယွီ က တင်လင်မြို့တော် ကနေ အန္တရာယ်မရှိ ထွက်သွားနိုင်ခဲ့တာက သူ့မှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြပါတယ်။】

【ဒီအချက်ကနေ ကြည့်ရင် သူက လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။】

【ဒီနည်းနဲ့ ရှကျူဖိန် က ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။】

【ဒါပေမယ့် မကြာသေးခင်က သူက တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာကို သတိထားမိခဲ့တယ်။ သူမ နောက်ဆုံးပြန်လာခဲ့တဲ့အချိန်ကစပြီး ညီမလေးက ကောင်းချီးပေးထားတဲ့ဂူ ထဲမှာ နေနေခဲ့ပြီး အပြင်ထွက်တာကို ထပ်မတွေ့ရတော့ပါဘူး။】

【ဒါ့အပြင် လဝက်ကြာခဲ့ပြီ။ ယုတ္တိရှိရှိပြောရရင် သူမ အခုချိန်မှာ ခူဟန်မြို့ ကို သွားသင့်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူမ ထွက်မသွားသေးပါဘူး။】

ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။

သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးမှာ ပြဿနာရှိနေတာလား? မင်းက လူယုတ်မာတစ်ယောက်ကြောင့် ထိခိုက်ခံရတာလား?

【ဒီအကြောင်းကို တွေးလိုက်တာနဲ့ ရှကျူဖိန် ရဲ့ ဒေါသက ချက်ချင်း တိုးလာခဲ့တယ်။】

【သူက ယင်းနိုင်ယန် ကို သူ့ရဲ့ညီမလေးလို သတ်မှတ်ခဲ့တယ်။】

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်ခွင့်ပေးနိုင်မှာလဲ? သူ့ရဲ့ ညီမလေးအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖို့ ချက်ချင်း သွားဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။

【ဒါပေမယ့် ရှကျူဖိန် က တစ္ဆေဂိုဏ်း ရဲ့ တံခါးဝကနေ ထွက်ခွာလာတဲ့အခါ သူက ထူးဆန်းတဲ့ တစ္ဆေတစ်ပါးနဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ခဲ့တယ်။】

【တခြားတစ်ဖက်က ချက်ချင်း “ ယင်းနိုင်ယန် အခု ဘယ်မှာလဲ?” ဟု မေးခဲ့သည်။】

ရှကျူဖိန် က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ “မင်းက ဘယ်သူလဲ?” ဟု မေးခဲ့သည်။

【 ခူဟန်မြို့ မှ ယဲ့ယွီ ။】

【တခြားတစ်ဖက်က ဒီနာမည်ကို ကြေညာတာကိုကြားတော့ ရှကျူဖိန် ရဲ့ ဒေါသက ထပ်ပြီး တိုးလာခဲ့တယ်။】

“မင်း လူယုတ်မာ၊ မင်း ငါ့ရဲ့ညီမလေးကို အနိုင်ကျင့်ရုံသာမကဘဲ အခု မင်း ငါ့အိမ်ကို လာရဲသေးတာလား? မင်းက ငါတို့ တစ္ဆေကွဲပြားရွာ ကို ရွှံ့နဲ့ လုပ်ထားတယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား?”