ငါ တကယ် စာအုပ်ဖတ်ချင်တယ်

【 တစ္ဆေကွဲပြားရွာ နဲ့ မိုင်သုံးရာအကွာက ဝါးအိမ်လေးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ။】

ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီ က ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

【 သတ္တိ ဟာ တကယ်ပဲ အချစ်နဲ့ပတ်သတ်လာရင် အရမ်းအားနည်းတတ်တဲ့အရာ တစ်ခု ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရတယ်။】

【လဝက်အကြာမှာ ယင်းနိုင်ယန် က အံ့မခန်း တည်ငြိမ်ပြီး ရဲရင့်ခဲ့တယ်၊ သူ့အပေါ်ထားတဲ့ အချစ်ကို အရမ်းတည်ငြိမ်တဲ့ လေသံနဲ့ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမယ့် တစ္ဆေဂိုဏ်း ကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက်မှာတော့။】

【အဲဒီ သတ္တိ က လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။】

ယင်းနိုင်ယန် က အချစ်ရေးမှာ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့တယ်။

【 ယဲ့ယွီ က ငြင်းပယ်မှာကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့တယ်။】

【ဒါကြောင့် သူမက တစ္ဆေဂိုဏ်း မှာ နေနေခဲ့ပြီး ခူဟန်မြို့ ကို သွားဖို့ မရဲခဲ့ပါဘူး။】

【အထူးသဖြင့် ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ယင်းနိုင်ယန် က စိတ်နှလုံးကြေကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့တယ်၊ သူမရဲ့လက်ထဲက ရွှေနက်ပန်းပွင့် ရဲ့ ပွင့်ချပ်တွေကို အဆက်မပြတ် ဆွဲဖြုတ်နေခဲ့တယ်။】

【သွားမလား၊ မသွားဘူးလား၊ သွားမလား၊ မသွားဘူးလား။】

【ရက်ပေါင်းများစွာ ရုန်းကန်ခဲ့ပေမယ့် ဘာရလဒ်မှ မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။】

【ပြီးတော့ သူမ ပထမဆုံး ထွက်လာတုန်းက ၃,၇၆၈ ခုမြောက် ရွှေနက်ပန်းပွင့် ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။】

【ဒီအချိန်မှာ ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ ကောင်းချီးပေးထားတဲ့ဂူ က ပန်းပွင့်ပွင့်ချပ်တွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့ပြီး အရမ်းလှပနေခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။】

【ဒါပေမယ့် သူမ တစ္ဆေဂိုဏ်း ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ခြေတစ်လှမ်းတောင် လှမ်းဖို့ သတ္တိမရှိခဲ့ပါဘူး။】

【 ယဲ့ယွီ ကို ထပ်တွေ့တဲ့အခါ ငြင်းပယ်ခံရမှာကို ကြောက်ရွံ့လို့ပါပဲ။】

【ဒါကြောင့် သူမ အခုချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာပါ။】

【စကားတစ်ကြောင်းက ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြနိုင်ပါတယ်။】

【ဒါက နေရောင်ခြည်ကို မမြင်ရအောင် မျက်စိပိတ်ကာ စိတ်နှစ်နေတတ်ခြင်းကို ဆိုလိုပါတယ်။】

ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဒါက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှည့်ဖြားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

【 ယဲ့ယွီ က ဒါကို တကယ်ပဲ အရမ်းရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။】

【ချက်ချင်းပဲ “မင်း ပိုရဲရင့်သင့်တယ်၊ ငါ မင်းကို ငြင်းပယ်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဘူး။” ဟု ပြောခဲ့သည်။】

【ဒီစကားကိုကြားတော့။】

【 ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်း တောက်ပလာခဲ့တယ်။】

【တုန်ယင်တဲ့အသံနဲ့- “ရှင်တကယ် ကျမကို မငြင်းပယ်တာလား?”】

ယင်းနိုင်ယန် က တိတ်ဆိတ်ပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးပါ။

【အနှစ်သုံးဆယ်ကျော်ကြာ အဖော်ပြုခဲ့ခြင်း၊ မိုးရွာသည်ဖြစ်စေ နေပူသည်ဖြစ်စေ။】

【ကျွန်မရဲ့ အချစ်ကို နှလုံးသားထဲမှာ မြှုပ်နှံထားပြီး မဖော်ပြပဲ ရပ်ကြည့်နေပီး အမြဲတမ်းချစ်နေခဲ့တယ်။】

ယဲ့ယွီ သာ မမေးခဲ့ရင် ယင်းနိုင်ယန် က ဒါက ဘယ်လောက်ကြာကြာခံမလဲဆိုတာတောင် စဉ်းစားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

【နှစ်သုံးရာ၊ နှစ်သုံးထောင်၊ နှစ်သုံးသောင်းတောင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။】

သူမက ယဲ့ယွီ နဲ့ အချိန်ဖြုန်းရတာကို ပျော်မွေ့ပါတယ်။ အတူတူရှိနေရုံနဲ့တင် ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရပါတယ်။

【ဒါပေမယ့် ဒီအဖော်ပြုမှုက ပြတ်တောက်သွားနိုင်တဲ့အခါ။】

ယင်းနိုင်ယန် က သူမရဲ့အတောင်ပံထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကုလားအုတ်ငှက် လိုပါပဲ၊ အပြင်ထွက်ဖို့ မရဲခဲ့ပါဘူး၊ လက်တွေ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မပြောနဲ့။

【အခု ယဲ့ယွီ ဒီလိုပြောတာကို ကြားပြီးနောက်။】

【သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပါဘူး။】

ယဲ့ယွီ က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရယ်မောကာ “ငါ ဘယ်တုန်းကမှ ငြင်းပယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းသာ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဒီလောက် မြန်မြန်မထွက်သွားခဲ့ရင် ငါတို့ တာအိုမိတ်ဖက် တွေ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။”

“ဟမ်? ဒါဆို ဒီအချိန်တွေအားလုံး ကျွန်မ အချည်းနှီးပဲ ပူပန်နေခဲ့တာလား?”

ယင်းနိုင်ယန် က သူ့ရဲ့မျက်နှာကို လက်တွေနဲ့ ဖုံးလိုက်ပြီး အရမ်းဝမ်းနည်းသွားခဲ့တယ်။

【 ခူဟန်မြို့ မှာ နည်းနည်းလေးကြာကြာ မနေနိုင်ခဲ့တာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို မုန်းတီးမိတယ်။】

ကျွန်မ နည်းနည်းကြာကြာ နေခဲ့ရင် အခုဆို ယဲ့ယွီ နဲ့ လဝက်လောက် အတူရှိနေလောက်ပြီ၊ ပြီးတော့ အခုလို အချိန်တွေ အများကြီး ဖြုန်းတီးနေရပြီး တစ်နေကုန် အကျိုးအမြတ်နဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို စိုးရိမ်ပူပန်နေရမှာ မဟုတ်ဘူး။

【ဒီအကြောင်းကို တွေးလိုက်တာနဲ့ ယင်းနိုင်ယန် က တကယ်ပဲ ငိုချင်ပေမယ့် ငိုလို့မရဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။】

ယဲ့ယွီ က ရှေ့ကို တက်သွားပြီး သူမရဲ့လက်ကို ကိုင်လိုက်ကာ ညင်သာစွာ “အဆင်ပြေပါတယ်၊ လဝက်ပဲ ရှိသေးတာပါ၊ငါတို့ချစ်ရည်လူး သွားဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။”

【ကို့ရဲ့ရင်ထဲကနေ တဝုန်းဝုန်းထွက်လာနေတဲ့ အချစ် စွမ်းအားကို ခံစားစမ်းပါ။】

ယင်းနိုင်ယန် က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်ခဲ့တယ်။

【သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်မျက်လုံးကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြတယ်၊ သူတို့ကြားက အကွာအဝေးက ပိုပြီး နီးကပ်လာခဲ့တယ်။】

【အရင်က တစ်ယောက်က ကောင်းကင်မှာ တစ်ယောက်က မြေပြင်ပေါ်မှာ၊ ပေ ဒါဇင်နဲ့ချီ ဝေးကွာခဲ့တယ်။】

【အခု နောက်ဆုံးတော့ ပိုနီးကပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့ပြီဆိုတော့ လက်မလျှော့တော့ဘူး။】

【ဒါပေမယ့် တချို့အရာတွေက ချောချောမွေ့မွေ့ မဖြစ်ပါဘူး။】

【ဥပမာ၊ သဘာဝရလဒ်ရဲ့ ဒီလှပတဲ့ ပုံလေးလိုမျိုး။】

【 လူယုတ်မာ! 】

【ကောင်းကင်ယံကနေ နက်ရှိုင်းတဲ့ အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့တယ်။】

ယဲ့ယွီ နဲ့ ယင်းနိုင်ယန် က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှကျူဖိန် က တစ္ဆေစစ်သည်တော်အုပ်စုတစ်စုနဲ့ ချဉ်းကပ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

【အဲဒီ အနက်ရောင် သံချပ်ကာနဲ့ သူ့ရဲ့လက်ထဲက တစ္ဆေစုဆောင်း ဝိဉာဉ်တည်ငြိမ်စေသော မျှော်စင် က တကယ်ပဲ မျက်စိပသာဒဖြစ်စေပါတယ်။】

【 ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာက ရုတ်တရက် အမည်းရောင်မျဉ်းတွေနဲ့ ပြည့်သွားခဲ့တယ်။】

【ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ချစ်သူနှစ်ဉီး အချစ်ရည်လူးတော့မည့်အချိန် ရင်ခုံသံ စည်းချက်ကို နှောင့်ယှက်တဲ့လူတွေက တကယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပါ။】

【 ယင်းနိုင်ယန် ကလည်း မပျော်တဲ့အမူအရာကို ပြသခဲ့တယ်။】

【သူမက ချက်ချင်း အော်ဟစ်ခဲ့တယ်- “အစ်ကိုကြီး၊ မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ? ယဲ့ယွီ က လူယုတ်မာ မဟုတ်ဘူး!”】

ရှကျူဖိန် က “ညီမလေး၊ ခေါင်းမာတာကို ရပ်လိုက်ပြီး ငါ့နောက်ကို လာခဲ့ပါ။ မင်း ဒေါသကို ထုတ်ဖော်ဖို့ ငါ ကူညီပါ့မယ်!” ဟု ရေရွတ်ခဲ့သည်။

【ဒါပဲ။ မင်းရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ငါ လုံးဝ နားထောင်မှာ မဟုတ်ဘူး။】

【ဒါက စုစည်းထားတဲ့ လေထုကို လုံးဝ ပျက်ပြားသွားစေခဲ့တယ်။】

【 ယင်းနိုင်ယန် က ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်ခဲ့တယ်။】

【သူမက ချက်ချင်း စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှု မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့ခဲ့တယ်- “သူ့ကို ထပ်ပြီး သတိလစ်သွားအောင် ရိုက်ချင်လား?”】

【ချက်ချင်းဆိုသလို ယဲ့ယွီ ရဲ့ အမူအရာက အလွန်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တယ်။】

【ဘယ်လောက် ကြီးကျယ်တဲ့ အရမ်းချစ်တဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေလဲ။】

---

## ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု

【အသက် ၈၉ နှစ်အရွယ်တွင် ယဲ့ယွီ သည် ကောင်းကင်တစ္ဆေနယ်မြေ ၏ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။】

【ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းကတော့ မကျေနပ်စရာပဲ ရှိနေတုန်းပါ။】

【ဒါပေမယ့် ငါက ဒီအရာအားလုံးကို တဖြည်းဖြည်း လက်ခံလာခဲ့ပြီး အရင်ကလို စိတ်မရှည်မဖြစ်တော့ပါဘူး။】

【ငါ ပြောရမယ်ဆိုရင် ချစ်သူကောင်းတစ်ယောက်က တကယ်အရေးကြီးပါတယ်။】

【 ယင်းနိုင်ယန် ရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ သဘာဝက ယဲ့ယွီ ကို အများကြီး ပိုပြီး တည်ငြိမ်စေခဲ့တယ်။】

【နေ့တိုင်း ပန်းတွေစိုက်တာနဲ့ လရောင်အောက်မှာချစ်ရည်လူးကြတာ ၊ လရဲ့ အလှပကို လရောင်ခြည်တွေခံစားရင်းချီးကျူးတာ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်တာက အရမ်းကောင်းတဲ့ ဘဝပါပဲ။】

【 ယဲ့ယွီ က ဒါကို သိရှိနားလည်ခဲ့ပြီ။】

【တချို့အရာတွေကို အလျင်စလိုလုပ်လို့မရပါဘူး။ အခွင့်အရေး ရောက်လာတဲ့အခါ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရင် ကောင်းကင်ကို မြင့်တက်နိုင်ပါတယ်။】

【အခုတော့ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းရုံပါပဲ။】

【ဒီနှစ်မှာပဲ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ တစ္ဆေစွမ်းအင်က ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့တယ်။】

【အစွမ်းထက်တဲ့ တစ္ဆေဘုရင်နယ်မြေ က စတင်နိုးထလာခဲ့တယ်။】

ယဲ့ယွီ က မိုင် ၁၀၀,၀၀၀ ပတ်လည်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ရောင်ဝါများစွာ နိုးထလာနေတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ခဲ့တယ်။

【ဒါက ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိတဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင် တွေထက် မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ တစ္ဆေဘုရင် တွေ ပိုများပုံရပါတယ်။】

【ဒါက တကယ်မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာပါပဲ!】

( မြေအောက်ကမ္ဘာ : တစ္ဆေနတ်ဘုရား၊ နက်နဲသောတစ္ဆေ၊ မြေတစ္ဆေ၊ ကောင်းကင်တစ္ဆေ၊ ငရဲတစ္ဆေ၊ တစ္ဆေသခင်၊ တစ္ဆေဘုရင်၊ တစ္ဆေဧကရာဇ်!)

【သို့သော် ယဲ့ယွီ မထင်မှတ်နိုင်ခဲ့တာက တစ္ဆေစွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထလာပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့မှာ။】

【သူ့ရဲ့ ကျောက်ဟဲ့ကန် နဲ့ တင်လင်မြို့တော် က ဒုတိယမြို့စားများစွာနဲ့ ဆက်သွယ်မှုက လုံးဝပြတ်တောက်သွားခဲ့ပါတယ်။】

ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဆက်သွယ်မှု မပြတ်တောက်ခင်က ဒီလူတွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေကို အာရုံခံခဲ့တယ်။

【ဒါကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ အမူအရာက နည်းနည်း ထူးဆန်းလာခဲ့တယ်။】

【ဒါဆို သူ ပြန်လာပြီလား?】

【တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တင်လင်မြို့တော် ရဲ့ မြို့စားအိမ်တော် အတွင်းမှာ။】

ရှောင်ကျီပေါ် က ပင်မထိုင်ခုံမှာ မြင့်မားစွာ ထိုင်နေခဲ့တယ်။ သူ့ဘေးက မြေပြင်ပေါ်မှာ ကျောက်ဟဲ့ကန် နဲ့ ဒုတိယမြို့စားများစွာရဲ့ တစ္ဆေတွေက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

သူက သူ့ရဲ့မေးကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ထားပြီး မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေရင်းပြောသည် “ဒီလူတွေက နတ်ဘုရားထိန်းချုပ်သောပညာ ရဲ့ ဂါထာနဲ့ချုပ်ကိုင်ထားမှု အောက်မှာ ရှိနေခဲ့တယ်။

ဒါက ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူး။ အဲဒီ တစ္ဆေပညာစာအုပ်က ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တခြားဘယ်သူကမှ မမြင်ဖူးဘူး။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ပေါက်ကြားနိုင်တာလဲ?"

ရှောင်ကျီပေါ် က ဒီမေးခွန်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တယ်။

【ထို့နောက် သူက လုံးဝပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ ကျောက်ဟဲ့ကန် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။】

【ဒီမြို့စားက ဆယ်စုနှစ်များစွာ စောပြီး တောအောင်းကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သူ တစ္ဆေဘုရင်နယ်မြေ ကိုတောင် ရောက်ခဲ့တယ်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းတို့အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြသဖို့နဲ့ မင်းကို အဆင့်တက်တာကူညီပေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမယ့် မင်းက တခြားသူတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ တကယ်ပဲ ရှိနေခဲ့တဲ့အတွက် အရမ်းစိတ်ပျက်စရာပါ။】

【မင်း ရှောင်လန် ကို ရှာတွေ့ခဲ့လား မသိဘူး။】

【ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးသွမ်းလိုက်လဲ!】

ရှောင်ကျီပေါ် က သူ့ရဲ့ တင်းမာတဲ့မျက်နှာကို လက်တွေနဲ့ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သွေးလကို ကြည့်လိုက်တယ်။

【သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ စကားလုံးကြီးလေးလုံးပဲ ရှိတယ်- ငါ တကယ် စာအုပ်ဖတ်ချင်တယ်! 】