← Chapters

ဘုရင်နှင့်အင်ပါယာ

Vol. 31 Ch. 458

ဘုရင်နှင့်အင်ပါယာ

Vol. 31 Ch. 458

နဂါးမျိုးနွယ်သားက အိမ်ငယ်လေး အပြင်ဘက် သစ်တောဆီသို့ လျှောက်သွား၏။ သူ ဇာတ်လမ်း တစ်ခု စတင်လိုလျှင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်း လေ့လာ ရမည်။

မုဆိုးက ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာက သူ၏ အိမ်လည်း မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာက သူ၏ ယာယီစခန်းသာ ဖြစ်သည်။

ရှားပါးသော ဒဏ္ဍာရီလာ အမ်ပီစီ တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ၌ ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူမျိုး ရှိနေခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်။ ထိုအရာက သူ့ကို ဂိမ်းမာများ အတွက် ပိုမို ယုံကြည်ဖွယ် ဖြစ်စေသည်။

အရင် ကဲ့သို့ပင် နဂါးမျိုးနွယ်သားက ပတ်ပတ်လည် လျှောက်သွားပြီးနောက် မည်သည့် သက်ရှိ သတ္တဝါကိုမှ မတွေ့ရှိ ခဲ့ပေ။

ဝိုင်ဗန်နဂါးက အနီးအနားတွင် သူ၏ အသိုက်ကို တည်ဆောက် နေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်၏။

နဂါးမျိုးနွယ်သားက ဇာတ်လမ်းအသစ်များ မစတင် နိုင်သေးသောကြောင့် မျှော်လင့်ချက် မဲ့နေ၏။

သူက မုဆိုးကိုသာ အားကိုး နိုင်ခဲ့သည်။

သူက မုဆိုး၏ စခန်းသို့ ပြန်ရောက် သောအခါ မုဆိုးက သူ၏ သစ်တော ဝံပုလွေများ နှင့်အတူ သူ့ကို စောင့်ဆိုင်း နေသည်ကို တွေ့လိုက် ရ၏။

"ငါ မင်းကို အရင်က လည်းပြောခဲ့တယ်၊ မလိုအပ်ဘဲ ပတ်ပတ်လည် မသွားနဲ့။ ဒါက လုံခြုံတဲ့ ကစားကွင်း ဟုတ်မနေဘူး"

မုဆိုးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့ပေမယ့်၊ မင်းရဲ့ လုံခြုံရေး အတွက် ငါ တာဝန်ယူပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း နဲ့ ဝိုင်ဗန်နဂါး ကြားမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေရုံပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တာ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မမှားစေနဲ့"

နဂါးမျိုးနွယ်သား မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် တရားခံပြေး မုဆိုးက အေးစက်စက် နိုင်သော ရသေ့တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူက ရက်စက်စွာ စကားပြောဆို၏။

မုဆိုးက အချိန်အကြာကြီး တစ်ယောက်တည်း နေခဲ့သောကြောင့် သူက လူမှု ဆက်ဆံရေး ညံ့ဖျင်း နေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အိပ်ရာပေါ်မှာ အချိန်အကြာကြီး လဲလျောင်းနေရတာက ကျွန်တော့် အတွက် အကျိုးမရှိလို့ လမ်းလျှောက်ထွက် နေတာပါ" နဂါးမျိုးနွယ်သားက အလျင်အမြန် ရှင်းပြ လိုက်သည်။

မုဆိုးက ပြန်တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူ ရန်လိုခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူက နဂါးမျိုးနွယ်သားကို အိမ်ငယ်လေးသို့ ပြန်ခေါ်သွားပြီး အသားခြောက် အချို့ ထုတ်ယူလိုက်၏။

"ဒီနေရာက လူသူမရောက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သင့်တော်တဲ့ အစားအစာ မရှိဘူး။ အသားခြောက် အချို့ စားလိုက်ပါ။ ငါ နောက်မှ မင်းကို အင်အားနဲ့ အာဟာရ ဖြစ်စေမယ့် အစားအစာ တချို့ ယူလာပေးမယ်" မုဆိုးက သူ၏ နောက်မှ သစ်တော ဝံပုလွေများ အတွက် အသားခြောက် တစ်ဖဲ့ကို ဆုတ်ဖြဲရင်း ပြောလိုက်သည်။

သစ်တော ဝံပုလွေ နှစ်ကောင်က စည်းကမ်း ရှိကြ၏။ သူတို့က အသားခြောက် တစ်ဖဲ့စီ စားသုံးကြသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို ထုတ်ဖော် ပြောပြဖို့ အဆင်ပြေလား။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့် အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်လေ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သင့်တော်သလို မခေါ်ဝေါ်တာ ရိုင်းပြရာ ကျပါတယ်"

နဂါးမျိုးနွယ်သားက မုဆိုးထံမှ အသားခြောက်များကို ယူကာ စားသုံးလိုက်၏။

သူ ဗိုက်ဆာခြင်းတော့ မရှိခဲ့ပေ။

"မင်း ငါ့ နာမည်ကို သိစရာ မလိုဘူး။ မင်း နေကောင်းသွားရင် ပြန်ထွက် သွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှု များများစားစား ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

နဂါးမျိုးနွယ်သားက ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေစဉ် မုဆိုးက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်း နေကောင်းသွားပြီလားလို့ မေးချင်နေတာ။ မင်းမှာ ဒဏ်ရာ အများအပြားနဲ့ အရိုးကျိုးတာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း နာကျင်မှု မခံစားရဘူးလို့ ထင်ရတယ်"

နဂါးမျိုးနွယ်သားက သူ၏ နာကျင်မှု အာရုံကို ပိတ်ထား သောကြောင့် သူ မည်သည့် နာကျင်မှု ကိုမှ မခံစား ခဲ့ရပေ။

နဂါးမျိုးနွယ်သားကို သိရှိထားသော အမ်ပီစီများ အတွက်မူ သူတို့က သူ့ကို ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားခဲ့ကြပေ။ သို့သော် မုဆိုးက တခြားလောကမှ ဂိမ်းမာ တစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံး အကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မုဆိုးက နဂါးမျိုးနွယ်သား ဒဏ်ရာအပြည့် ဖြစ်နေသော်လည်း နာကျင်မှု မခံစားရသည်ကို သတိပြု မိလိုက်၏။ ထိုအရာက မုဆိုး၏ သာမန်အသိတရားထက် ကျော်လွန်နေသည်။

မုဆိုးက နဂါးမျိုးနွယ်သား ဒဏ်ရာ အတုများဖြင့် သူ့ကို လှည့်စားနေသည်ဟုပင် ထင်ခဲ့၏။ ယုတ္တိကျကျ ဆိုရလျှင် နဂါးမျိုးနွယ်သားက နာကျင်မှုကြောင့် ညည်းညူ နေသင့်သည်။

အကယ်၍ နဂါးမျိုးနွယ်သားသာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပါက သူ၏ အပြုအမူမှာ ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သားက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ လက်တစ်ဖက် ကျိုးနေပြီး သူ၏ တင်ပါးရိုး အချို့ပင် ကျိုးနေသည်။ သူ၌ နာကျင်မှု အာရုံမရှိဘဲ သူက အရိုးကျိုးခြင်းများ အကြောင်းကို မုဆိုးထံမှသာ သိရှိ ခဲ့ရသည်။

အရိုးကျိုးခြင်း အပြင် သူ၌ အခြား အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာများ ရှိနေ သေးသည်။

မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါး ပေါ်မှ ပြုတ်ကျပြီး နောက်တွင်ပင် ဤဒဏ်ရာများဖြင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နေခြင်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာပင်။

သတိပြန်လည် လာပြီးနောက် နဂါးမျိုးနွယ်သားက သူ သဘာဝကျကျ ဇာတ်လမ်းထဲ နစ်ဝင်ရမည်ကို မေ့သွား၏။ သူ နာကျင်မှု အာရုံကို မပြသသောအခါ ထိုအရာက မုဆိုး အတွက် ယုတ္တိမဆန် သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သားက ရှင်းပြ လိုသော်လည်း သူက သူ၏ အသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်း ထားကာ အလွန် လေးနက်သွား၏။

"ငါ ကျိန်စာသင့်နေတယ်။ ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်လိုပဲ ဘာမှ မခံစားရဘူး" နဂါးမျိုးနွယ်သားက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မုဆိုးက မျက်မှောင် ကြုတ်ကာ နဂါးမျိုးနွယ်သားကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စကားများကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

နဂါးမျိုးနွယ်သားက ထိုအချက်ကြောင့် စိတ်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတယ် ဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို သက်သေပြနိုင်တယ်"

နဂါးမျိုးနွယ်သားက သူ၏ ကျိုးနေသော လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ အခြား လက်ဖြင့် လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ကျိုးနေသော လက်ကို မဖြစ်နိုင်သော ထောင့် တစ်ခုသို့ လိမ်လိုက်၏။ သူ၏ လက် ကျိုးနေသောကြောင့် သူက ထိုကဲ့သို့သော အံ့ဩဖွယ်ရာ အမှုကို ပြုလုပ်နိုင် ခဲ့သည်။ ကျိုးနေသော အရိုးပင် အရေပြားမှ ထိုးထွက် နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်၏။

နဂါးမျိုးနွယ်သား၏ လုပ်ရပ်က မုဆိုး၏ သူ၏ ကျိုးနေသော အရိုးကို ပြုပြင်ပေးခြင်းကို အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိစေခဲ့ပေ။

နဂါးမျိုးနွယ်သားက သူ၏ လက်ကို လိမ်ပြနေစဉ် ခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးတစ်စက်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

"ကြည့်လိုက်။ ငါ့ ဒဏ်ရာ ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်းထန်နေပါစေ၊ ငါ့ ဗိုက် လှီးဖြတ်ခံရ ရင်တောင်၊ ငါ နာကျင်မှုကို မခံစားရဘူး။ ငါ တခြား ဘာအာရုံမှတောင် မရှိဘူး"

"မင်း မြင်တွေ့ခဲ့တဲ့ အတိုင်းပဲ၊ ငါ ကျိန်စာသင့်နေတယ်" နဂါးမျိုးနွယ်သားက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ဘယ်သူ ဒီလို လုပ်ခဲ့တာလဲ။ နတ်ဘုရား တစ်ပါးရဲ့ ကျိန်စာကသာ ဒီလို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်။ မဟာမှော်အရှင် တစ်ပါးတောင် ဒီလို ကျိန်စာမျိုး မစီရင်နိုင်ဘူး"

နတ်ဘုရားများနှင့် မဟာမှော်အရှင်များမှာ ဂိမ်းထဲတွင် ဖန်တီးထားသော ဇာတ်ကောင်များ ဖြစ်သော်လည်း တရားဝင် ဝက်ဘ်ဆိုက်တွင်မူ သူတို့ အကြောင်း ဖော်ပြ ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် နဂါးမျိုးနွယ်သားက အွန်လိုင်းဝတ္ထုများ ဖတ်ရှုဖူးသည့် သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ယောင်ဝါးဝါးသာ ခန့်မှန်းခဲ့ရသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်း မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ လူသာ ဆိုရင်၊ သူ ဒီလို ကျိန်စာမျိုး ချနိုင်တယ်"

"ယုတ်ညံ့တဲ့ အုပ်စိုးသူ၊ နတ်ဘုရား တိုင်းပြည်က ဘုရင်အာလူး ၂က ငါ့ အပေါ် ဒီလို ဆိုးယုတ်တဲ့ ကျိန်စာကို ချခဲ့တာ" နဂါးမျိုးနွယ်သားက ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

မုဆိုးက ထိတ်လန့်သွား၏။

နဂါးမျိုးနွယ်သားက တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်နေ၏။ သူ မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်း နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ မုဆိုးကို ဘုရင်အာလူး ၂က တရားခံပြေး အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း မှန်ပါက သူက ဘုရင်အာလူး ၂ အပေါ် အငြိုးအတေး ရှိနေ ရမည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး" မုဆိုးက ပြောလိုက်သည်။

"အား"

နဂါးမျိုးနွယ်သားက ဆွံ့အသွား၏။ သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်လာပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများပင် ထွက်လာ၏။ သူက ဘုရင်အာလူး လူတစ်ယောက် မဟုတ်နေခြင်းမှ လွဲ၍ အရာအားလုံးကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ အချိန် အနည်းငယ် တွေးလိုက်၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို အာလူးဟု မခေါ်ဝေါ် ကြပေ။

သူက အလိမ်ပေါ်မည့် အန္တရာယ် ရှိနေပြီး သူ ဘာဆက်လုပ် ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ နဂါးမျိုးနွယ်သား ထိတ်လန့်သွား၏။

"ဒီလို သူရဲဘောကြောင်တဲ့ သူကို လူလို့ သတ်မှတ်ဖို့တောင် မတန်ဘူး။ သူက မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေပဲ ကြံစည် နေလိမ့်မယ်" မုဆိုးက ပြောလိုက်သည်။

မုဆိုး သူ၏ အတိတ်ကို ပြန်လည် သတိရနေစဉ် နဂါးမျိုးနွယ်သားက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်း ချလိုက်၏။ မုဆိုးက မျက်နှာကြက်ကို ကြည့်ကာ "ငါ့ နာမည်က..."ဟု စပြောလာသည်။

...

"အမှိုက်တွေ၊ မင်းတို့ အားလုံး အမှိုက်တွေပဲ။ ဒီလောက် နှစ်တွေ ကြာတာတောင် တရားခံပြေး ခရမ်းချဉ်သီးကို မရှာနိုင်ကြဘူး"

အရပ်မြင့်မြင့် လူ တစ်ဦးက ရာဇပလ္လင် တစ်ခု ဘေးတွင် ရပ်ကာ ဖန်အလှဆင် ပစ္စည်း တစ်ခုနှင့် စပျစ်ဝိုင် ပုလင်း တစ်လုံးကို မြေပေါ်သို့ ရိုက်ခွဲ လိုက်၏။ စပျစ်ဝိုင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲ သွားပြီး ဝိုင်ရနံ့ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့် နေ၏။ သို့သော် ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော အစေခံများကမူ တုန်လှုပ် နေကြ၏။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှ အမှိုက်များကို ထရှင်းလင်းရန် မဝံ့ရဲ ခဲ့ကြပေ။

ဒေါသ ပေါက်ကွဲနေသော လူက ရွှေရောင် သရဖူ ဆောင်းထားပြီး ခမ်းနား ထည်ဝါကာ လေးလံသော ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင် ထား၏။

သူရဲကောင်း တစ်ဦးက ထိုလူရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေ၏။ သူက ထိုလူ၏ အမျက်ဒေါသ ထွက်နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ခရမ်းချဉ်သီးရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိ ခဲ့ပါပြီ။ သူက ဖယ်ရီတွေရဲ့မြေနဲ့ အရှင့်တိုင်းပြည်ကြားက နယ်နိမိတ်မှာ ရှိနေတယ် ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သေချာပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အချိန်နည်းနည်း ထပ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ရဲ့ ပုန်းအောင်းရာ နေရာကို ရှာဖွေပြီး သူ့ကို အရှင့် ရှေ့မှောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာပါ့မယ်" ဒူးထောက်နေသော သူရဲကောင်းက ဘုရင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်း အဲ့လိုပြောတာ အကြိမ်ပေါင်း များစွာ ကြားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဟိုသောက်တလွဲ တရားခံပြေးကို ငါ့ ရှေ့မှာ ခုချိန်ထိ မတွေ့ရဘူး။ ငါ မင်းကို အချိန်နည်းနည်းပဲ ပေးထားတယ်။ မင်း သူ့ကို မဖမ်းနိုင်ရင်၊ မင်း မင်းရဲ့ ဇာတိမြို့ကို ပြန်ပြီး ဝက်တွေ မွေးရလိမ့်မယ်" ထိုလူက ကျယ်လောင်စွာ ဆိုရင်း သူရဲကောင်းကို ထွက်ခွာသွားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်၏။

သူရဲကောင်းက ဘုရင်ကို ဦးညွှတ်ကာ ထရပ်ပြီး ထွက်ခွာ သွား၏။

သူရဲကောင်း ထွက်ခွာသွားစဉ် သစ်ကိုင်းနှင့် တူသော တောင်ဝှေး တစ်ချောင်း ကိုင်ဆောင် ထားသည့် ဝတ်ရုံဝတ် လူ တစ်ဦး ဝင်လာ၏။

ထိုလူက သူရဲကောင်းကို အာရုံမစိုက်ဘဲ ဘုရင်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ အသံ‌ဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော် အရှင်မင်းကြီးကို လေးနက်စွာ ဂါရဝ ပြုပါတယ်။ အရှင့်အုပ်စိုးမှု ကြယ်တာရာများ ကဲ့သို့ ထာဝရ တည်တံ့ပါစေ"

"မင်းရဲ့ ဂါရဝပြုမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်း ယူဆောင်လာတဲ့ သတင်းက မင်းရဲ့ ဂါရဝပြုမှုလောက် သာယာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

ဘုရင်အာလူး ၂က သူ၏ အမျက်ဒေါသကို ပြေပျောက်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားတဲ့ ဝိုင်ဗန်နဂါးကြီးကို ဖမ်းဆီး နိုင်ခဲ့ပြီး ဝိုင်ဗန် နဂါးငယ်လေး တွေမှာလည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှတ်အသားတွေ ရှိနေ ပါတယ်။ ဝိုင်ဗန်နဂါးတွေအပေါ် စမ်းသပ်မှု အောင်မြင် ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အသစ် ပေါက်ဖွားလာတဲ့ ဝိုင်ဗန် နဂါးငယ်လေးတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ" မဟာမှော်အရှင်က ဘုရင်ကို အသိပေးလိုက်သည်။

ဘုရင်က မဟာမှော်အရှင်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားကာ သူ၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဟိုဝိုင်ဗန်နဂါးတွေကို အောင်အောင်မြင်မြင် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင် ခဲ့ပြီလား။ ငါတို့ ဝိုင်ဗန်နဂါး တပ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီပေါ့"

ဘုရင်အာလူး ၂က စိတ်လှုပ်ရှား နေ၏။ သူက မျက်နှာကြက်ကို ကြည့်ကာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်းသာ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာရင်း ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆုံးတော့၊ အဲ့ဒီ နေ့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ငါ လက်စားချေရမယ်။ ငါ အင်ပါယာထဲက ဧကရာဇ်၊ ဧကရီနဲ့ သူ့ မိန်းမတွေ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးရမယ်။ ငါ သူ့ မိန်းမတွေကို စစ်တပ်စခန်းထဲက စစ်သားတွေ အားလုံးရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို လျှော်ဖွပ် ခိုင်းမယ်"

အစေခံများ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တဆတ်ဆတ် တုန်လှုပ် နေကြ၏။

သူတို့ ထိုကဲ့သို့သော ဆိုးယုတ်သည့် လူ တစ်ဦး သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်နှင့် ဧကရီတို့ ဖမ်းဆီး ခံခဲ့ရပါက သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်စရာ ဖြစ် လိမ့်မည်။

အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ခဲ့၏။ သူတို့ နေ့ရောညပါ အဝတ်လျှော်ဖွပ် ရလိမ့်မည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင် ဆန္ဒပြည့်ဝ ပါလိမ့်မယ်" ဝတ်ရုံဝတ်လူက ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာငယ်လေး တစ်ခုတော့ ရှိနေသေးတယ်"

"ဘယ်ပြဿနာလဲ" ဘုရင်အာလူး ၂က စိတ်ရှုပ်ထွေး သွား၏။ သူက မဟာမှော်အရှင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို လွှတ်ချကာ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ် လိုက်သည်။

"ဝိုင်ဗန် နဂါးငယ်လေးတွေထဲက တစ်ကောင်ကို လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်က ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ မှော်ဆရာရဲ့ အဆိုအရ၊ အဲ့ဒီ လူက ဝိုင်ဗန် နဂါးငယ်လေး နဲ့အတူ ချောက်ကမ်းပါး ပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျ သွားခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့၊ သူ သေဆုံးသွားပြီလား ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ အတည်မပြု နိုင်သေးဘူး။ တခြားလူတွေက ကျွန်တော်တို့ ဝိုင်ဗန်နဂါးတွေကို လျှို့ဝှက် လေ့ကျင့်နေတာ မသိအောင်၊ ကျွန်တော်တို့ ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေက ဧရိယာကို ရှင်းလင်းပြီး အဲ့ဒီ လူသေဆုံး သွား၊မသွား ဆိုတာကို သေချာအောင် လုပ်သင့်တယ်လို့ အကြံပြုပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်ထားတဲ့ ဝိုင်ဗန် နဂါးငယ်လေးကိုလည်း ပြန်ယူ လာနိုင်တယ်"

ဘုရင်အာလူး ၂က မျက်မှောင် ကြုတ်ကာ "မင်းတို့ ဘာကို စောင့်နေ ကြတာလဲ။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး သတ်ပစ်လိုက်လေ"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ပြဿနာကြီး တစ်ခု ရှိနေတယ်" ထိုလူက ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက ဘုရင့်ရဲ့ နယ်မြေ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဖယ်ရီတွေရဲ့ ပိုင်နက် ဖြစ်သွားပြီ"

"ဝိုင်ဗန်နဂါး သူခိုးက ဖယ်ရီတွေရဲ့ နယ်မြေ ထဲကို ဝင်သွားတာလား"

ဘုရင်အာလူး ၂က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်၏။ သူက ဆိုးယုတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသွင်အပြင် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး မာနာယူနစ်ကို အသက်သွင်း လိုက်ကြတော့၊ မဟာမှော်အရှင်။ ဝိုင်ဗန်နဂါးတွေကို လေ့ကျင့်တာက ငါတို့ရဲ့ ပထမ ဦးစားပေးပဲ။ မင်း ဖယ်ရီတွေရဲ့ မြေထဲကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက် ရရင်တောင်၊ အဲ့ဒါကို ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ သေချာ လုပ်ရမယ်။ "

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ၊ အရှင်မင်းကြီး" မဟာမှော်အရှင်က စကား ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာ သွား၏။

ဘုရင်အာလူး ၂က ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့် လိုက်၏။ သူက သူ၏ လက်သီးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်လိုက်စဉ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသွင်အပြင် ရှိနေသည်။

"ငါ ဒီအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့တာ။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မတားဆီးနိုင်ဘူး"

...

"ငါ မခံနိုင်တော့ဘူး။ ငါ ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်။ နဂါးမျိုးနွယ်သားရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ တွေ့ကြုံမှု နာမည်ကို မင်းတို့ သိကြလား။ သူ့နာမည်က ခရမ်းချဉ်သီးလို့ ခေါ်တယ်တဲ့။ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူက စိတ်မနှံ့ဘူးလားဟ။ ဘာလို့ အမ်ပီစီရဲ့ နာမည်က အဲ့လောက်တောင် ထူးဆန်း နေရတာလဲ"

လှံထိုးခံရသူက ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ရှိ 'ရှားလော့ခ်နဲ့အတူ ထိုညအတွက်' အစည်းအရုံး၏ ခံတပ်တွင် ရှိနေ၏။ သူက ဘေးမှ ဂိမ်းမာများနှင့် စကားပြောဆို နေသည်။

"ဒီလိုနာမည်မျိုးက ယောက်ျားပီသမှုကို ဖော်ပြတယ်။ ဗိုလ်ကြီးချယ်ရီကို ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ဟိုအော့ခ်က အရမ်း ယောက်ျားပီသတယ်"

"မင်းက ရှားလော့ခ်က မိန်းမ ဆန်တယ်လို့ ပြောနေတာလား"

"ရှားလော့ခ်ရဲ့ နာမည်က တော်တော်လေး ကောင်းတယ်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်။ ဘုရင်မရဲ့ နာမည်ကလည်း ကောင်းသားပဲ"

"လီလို ဟုတ်လား။ ဒါက လိုလီဆိုတဲ့ နာမည်ရဲ့ ပြောင်းပြန် မဟုတ်ဘူးလား"

"အိုလက်နာလေခ်ျဟင်ရဲ့ ပြောင်းပြန်က မဟာနတ်ဆိုး မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လို မဟုတ်ဘူးလား"

"ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့နဲ့ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့ ကရော။ ဖွံ့ဖြိုးရေး အဖွဲ့က မူပိုင်ခွင့် ချိုးဖောက်မှု အတွက် တရားစွဲခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား"

"ဘာကို ကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ။ အပ်ဒိတ်တွေကိုတောင် ဂိမ်းမာတွေက ပံ့ပိုး ပေးနေတာ။ တရားဝင် အပ်ဒိတ်တွေ အများကြီးကို ဂိမ်းမာတွေ ဖြည့်စွက်ဖို့ လစ်လပ် ထားခဲ့တာပဲ"

"ဒါက ဂိမ်းဒီဇိုင်းကြောင့်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်။ ဒီဂိမ်းမှာ တရားဝင် ဝက်ဘ်ဆိုက် အတွက် အသေးစိတ် ဖော်ပြဖို့ အကြောင်းအရာတွေ အရမ်း များလွန်းတယ်။ ဂိမ်းမာတချို့က ဆံပင်ညှပ်သမား ညီလာခံ အတွက် မစ်ရှင် တစ်ခု ရခဲ့ပြီး သူက ဆံပင်ပုံစံ စနစ်ကို ဖွင့်လှစ် နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားခဲ့ရတယ်။ မစ်ရှင်မှာ ပါဝင်တဲ့ ဂိမ်းမာ အားလုံး ပန့်ခ်ခေါင်းပြောင် ဆံပင်ပုံစံကို အခမဲ့ ရခဲ့တယ်။ ဓာတ်ပုံတွေက မိုက်တယ်နော်။ ဒီဆံပင်ပုံစံစနစ်ကိုလည်း အပ်ဒိတ်တွေထဲမှာ မတွေ့ရဘူး"

"ဘယ် ပန့်ခ်ခေါင်းပြောင် ဆံပင်ပုံစံလဲ။ ဘယ်လို ဆံပင်ပုံစံမျိုးလဲ"

"ဒါက ခေါင်းပြောင်ရဲ့ ခေါင်းကို ဘီးဖြီးပြီး ပန့်ခ်ဆံပင်ပုံစံလို ကောက်လိုက်တာပဲ။ မင်း ဖိုရမ်ကို မစစ်ကြည့်ခဲ့ဘူးလား။ ဖိုရမ်မှာ ပိုစ့်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ထာဝရတိုင်းပြည်က ဂိမ်းမာတွေ အများကြီးမှာ ဒီဆံပင်ပုံစံ ရှိနေတယ်။ ဒါက ရေပန်းစား လာနေပြီ"

"ဒါက အံ့မခန်းပဲ။ ငါ အရမ်း မနာလိုဖြစ်တယ်။ ငါလည်း အဲ့ဒီ ဆံပင်ပုံစံမျိုး လိုချင်တယ်"

"မြေအောက်လောက,က သတ္တဝါတွေက အရမ်း အရုပ်ဆိုးတယ်။ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေက ပိုလှတယ်"

"မင်း ဘာသိလို့လဲ။ အွန်လိုင်းဂိမ်းတွေမှာ၊ အရုပ်ဆိုးတာက ဇာတ်ကောင်ကို ဖော်ပြပြီး ဒါက မိုက်တယ်။ အစွမ်းက အဆင့် မြှင့်တင်မှု တစ်ခု ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မိုက်တာက တစ်သက်တာ အတွက်ပဲ။ ပန့်ခ်ဆံပင်ပုံစံနဲ့ ဂနိုမ်း တစ်ယောက်က လူသား တစ်ယောက်ထက် ပိုဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်"

လန်ဆလော့က နဂါးမျိုးနွယ်သား၏ ဝိုင်ဗန်နဂါးနှင့် တွေ့ကြုံမှုနှင့် လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က ဖမ်းဆီးခံရခြင်း အကြောင်း ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားထံ သတင်းပို့ရန် ရဲတိုက် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်း နေ၏။

သူက ထိုသတင်း ဗစ်တိုးရီးယားမြို့တွင် ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိ ခဲ့၏။ လမ်းပေါ်မှ လူတိုင်းနီးပါး ထိုအကြောင်းကို သိရှိ နေကြသည်။

ဤသို့ ဖြစ်လင့်ကစား သူက ရဲတိုက်သို့ သွားရောက်ကာ တံခါး ခေါက်လိုက်၏။

"မင်း ဘုရင်မကို ရှာနေတာလား။ သူ ရဲတိုက်ထဲမှာ မရှိဘူး။ သူ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဒန်ဂျင်ကို ထွက်သွားခဲ့တယ်"

ဒုတိယဘော့စ်က တံခါးဖွင့်ပေးသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ဝမ်းဗိုက် တဂွီဂွီ မြည်နေသော ဝတုတ်အိုတာကု ရှိနေ၏။

လန်ဆလော့က ဝတုတ်အိုတာကု ဗိုက်ဆာနေသည်ကို သိရှိပြီး သူက ဘေးမှ သစ်သားကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာ၏။

"ဘာလဲ၊ သူ ဒန်ဂျင်ကို သွားခဲ့တာလား"

လန်ဆလော့က ဆွံ့အသွား၏။ သူ နားကြားမှား မိသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ ဘုရင်မ၏ မာနာစွမ်းရည်များက အလွန် ကောင်းမွန် သော်လည်း သူ တစ်ယောက်တည်း ဒန်ဂျင်သို့ စွန့်စား သွားရောက်ခြင်းမှာ အန္တရာယ် ရှိနေသေးသည်။

လန်ဆလော့က ဒန်ဂျင်ဆိုသည်မှာ လမ်းဆုံအစောင့်စခန်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့၏။ ထိုအရာက ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ မြေအောက်လောက,ကို သိမ်းပိုက်ရန် အတွက် သိမ်းပိုက်လိုသော ခံတပ် ဖြစ်သည်။ သူက ထိုသတင်း အချက်အလက်များကို ဂိမ်းမာများထံမှ ကြားသိ ခဲ့သော်လည်း ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားက သူ၏ ဝန်ထမ်းများကို ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ခွင့် မပြုသောကြောင့် သူ အစောင့်စခန်းသို့ မရောက်ဖူးခဲ့ပေ။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရင်မ အတွက် အန္တရာယ် မရှိပါဘူး"

ဒုတိယဘော့စ်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်ရှားလော့ခ် အဲ့လို လုပ်ပြီးနောက် ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယား ချက်ချင်း ထထွက် သွားတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ သူက ဘုရင်မကို ပိုင်ဆိုင်ထား ပြီးသားပဲကို၊ ဒါပေမဲ့ သူ အဲ့လို လုပ်ခဲ့တယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ ဒီတစ်ခါ အပြုအမူက နားလည် ရခက်တယ်။"

လန်ဆလော့က ဒုတိယဘော့စ် ဘာပြောနေသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။

All Chapters