ချမ်းသာသော ဂိမ်းမာများ၏ အစွမ်း

မာနာကျည်ဆန်များသည် ဒုံးပျံများကဲ့သို့ မြေပြင်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ဖုန်မှုန့်များက တောအုပ် တစ်ခု လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသော အခါ နဂါးမျိုးနွယ်သားနှင့် ခရမ်းချဉ်သီးတို့ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မှော်ဆရာများက သူတို့ မာနာကျည်ဆန်များ ထိမှန် သွားသည်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ သေဆုံးသွားလျှင်ပင် အလောင်းများ ကျန်ရပေမည်။

မှော်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦးက သစ်ကိုင်း တစ်ခု ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူသည် နဂါးမျိုးနွယ်သားနှင့် ခရမ်းချဉ်သီးတို့၏ ခြေရာများကို ရှာဖွေနေသော်လည်း မတွေ့ရှိ ခဲ့ပေ။

သူသည် အောက်သို့ ခုန်ချ၍ ရှာဖွေသင့်၊ မရှာဖွေသင့် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေစဉ် သူ့ ဘေးတွင် လေလှုပ်ရှားသံကို ကြားလိုက် ရသည်။ သူ ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ လည်ပင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖမ်းဆုပ်ထားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် အရိုးလိမ်ကျိုးသံ "ခလောက်" ဟူသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ် လာခဲ့သည်။

မှော်ဆရာသည် သစ်ကိုင်းပေါ်မှ ပျော့ခွေ ကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ "ဒုန်း" ဟူသောအသံ နှင့်အတူ ပြုတ်ကျ သွားတော့သည်။

တောအုပ်သည် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် သွားသည်။ မည်သည့် အရာမျှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း မရှိ သကဲ့သို့ပင်။

မိနစ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အမျိုးသား တစ်ဦးသည် မှော်ဆရာ ပြုတ်ကျခဲ့သော သစ်ပင်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်း လာခဲ့သည်။

သူအနားသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ ခြေထောက်က တစ်စုံတစ်ခုကို နင်းမိလိုက်ပြီး ကြိုးတစ်ချောင်းက သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်တွင် တင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင် သွားသည်။ သူသည် ဆန့်ကျင်ဘက် သစ်ပင် ပင်စည် တစ်ခု ဆီသို့ ဆွဲတင်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။ သေစေနိုင်သော ထိပ်ဖျား ချွန်ထားသည့် သစ်တုံးကြီး တစ်တုံးက သူ့ ဆီသို့ ပျံဝဲလာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် သွားသည်။ သူသည် သစ်ပင်စည်တွင် သပ်ရိုက် ခံထားရပြီး မည်သည့် အသံမျှ မထွက်နိုင်လိုက်ပေ။

ပုန်းအောင်းနေသော လူများသည်လည်း ငြိမ်းချမ်းစွာ မစောင့်ဆိုင်း နိုင်ကြတော့ပေ။ သူတို့သည် သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများ နောက်ကွယ်မှ ထွက်လာကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်း ကြည့်ရှုရင်း စုရုံး လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင် ထားကြပြီး သူတို့၏ အမှတ်အသား ဖြစ်သော မှော်တောင်ဝှေးများကို ကိုင်ဆောင် ထားသည့် မှော်ဆရာ များစွာကို မြင်တွေ့နိုင်၏။

"ဘာဖြစ်နေ တာလဲ။ ခရမ်းချဉ်သီးကို မင်းတို့ တွေ့လိုက်သေးလား။" လူ တစ်ဦးက နောက်တစ်ဦးကို စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။

လူတိုင်း ခေါင်းခါ လိုက်ကြသည်။ ခရမ်းချဉ်သီး ဘယ်ကနေ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။

"အခု ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။" နောက်တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"အလင်းရောင်မာနာ။" ခေါင်းဆောင်က အမိန့်ပေး လိုက်သည်။

မှော်ဆရာ အနည်းငယ်က သူတို့၏ မှော်တောင်ဝှေးများကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက် ကြသည်။

သူတို့၏ မှော်တောင်ဝှေးများမှ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းလုံး အနည်းငယ် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ ပေါက်ကွဲ သွားသည်။ တောအုပ်သည် နေ့ခင်းကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားပြီး နံနက်ခင်း မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သစ်ပင်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သတ္တဝါများ၏ ပုံရိပ်များကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြား သိမြင် နိုင်ပေသည်။ သို့သော် နဂါးမျိုးနွယ်သား သို့မဟုတ် ခရမ်းချဉ်သီးတို့၏ အရိပ်အယောင်များ မရှိခဲ့ပေ။ တောဝံပုလွေ နှစ်ကောင်နှင့် ဝိုင်ဗန် နဂါးငယ်လေးတို့ပင် အနီးအနားတွင် မရှိကြပေ။

"သောက်ကျိုးနည်းပဲ၊ အနီးအနားမှာ ထောင်ချောက်တွေ ရှိသေးလား။ မင်းတို့ လူတွေက ဒီမှာ ထောင်ချောက်တွေ မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ မင်းတို့ ငါတို့ကို လှည့်စား နေတာလား။" ခေါင်းဆောင်က အနီးအနားမှ မှော်ဆရာ တစ်ဦးကို ဖမ်းဆွဲရင်း မေးလိုက်သည်။

ထိုမှော်ဆရာက ခေါင်းဆောင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို မလှည့်စားပါဘူး၊ ငါတို့ ဘာထောင်ချောက်မှ မတွေ့ ခဲ့ဘူး။ ငါ့ လူတွေလည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရခဲ့ကြတယ်။ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှား မနေပါနဲ့။ ဖြုတ်မထားတဲ့ ထောင်ချောက်တွေ ရှိနေရင်တောင် အဆင်ပြေပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ ငါတို့ အစီအစဉ်ကို နှောင့်ယှက်တဲ့ လူ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

မှော်ဆရာက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ရာ ခေါင်းဆောင်မှာ စိတ်တည်ငြိမ် သွားပြီး မှော်ဆရာကို လွှတ်ပေး လိုက်သည်။

"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွား ကြရအောင်။ ခရမ်းချဉ်သီးက ပုန်းအောင်း နေတယ်။ ငါ သူ့ကို သိထားရသလောက်ကတော့ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လူလုံးထွက်ပြမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ငါတို့ကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လူခွဲ သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ လူစု မကွဲစေနဲ့။"

သူ့ ဘေးမှ မှော်ဆရာက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ မင်းတို့ကို ပိုက်ဆံ ပေးပြီးပြီ။ မင်းတို့ ကြေးစား စစ်သားတွေက ဒီအတိုင်း ထွက်သွား ကြတော့မှာလား။ ငါတို့ ဒီနေ့ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ဖမ်းရမယ်။"

ခေါင်းဆောင်က ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ပြော လိုက်သည်။ "ငါတို့ ဝိုင်ဗန် နဂါးငယ်လေးကို ခိုးသွားတဲ့ လူကို ဖမ်းပေးဖို့ မစ်ရှင်ပဲ ရထားတာ။ ငါတို့ မစ်ရှင်က ခရမ်းချဉ်သီးကို ဖမ်းဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဆုကြေးက ရက်ရောပေမဲ့ ငါတို့ သေသွားရင် ဆုကြေးက ဘာအသုံးဝင်တော့မှာလဲ။ မင်းတို့ ခရမ်းချဉ်သီးကို ဖမ်းချင်ရင် ရှေ့ဆက်လုပ်ကြပါ။ ငါတို့ကို ဆွဲမထည့်နဲ့။"

ခေါင်းဆောင်က ပြတ်သားလှ၏။

"မင်း ဘာပြောနေ တာလဲ။ မင်းက ဘုရင်ကို ပုန်ကန် နေတာလား။"

မှော်ဆရာက သူ၏ မှော်တောင်ဝှေးကို ဒေါသတကြီး မြှောက်ကာ ခေါင်းဆောင်ကို ချိန်ရွယ် လိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်က မှော်ဆရာကို မကြောက်မရွံ့ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ငါ့ကို အသတ်ခံစေချင်ရင် ငါတို့ မင်းကို အခုသတ်ပစ်မယ်။ မင်း ယုံသလား။"

စစ်သည်တော် တစ်ဦးက ခေါင်းဆောင်၏ လက်ကို စိုးရိမ်တကြီး ဆွဲရင်း တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်၊ အခုက စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဘုရင်များ မျှော်စင်က မှော်ဆရာတွေ။"

မှော်ဆရာက ထေ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သော်လည်း ခေါင်းဆောင်မှာ ခေါင်းမာ နေဆဲပင်။ သူ သူ၏ လက်နက်ကို ထုတ်ကာ မှော်ဆရာ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက် လိုက်သည်။ မှော်ဆရာက မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေစဉ် ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကန်ချလိုက်၏။ လတ်ဆတ်သော သွေးများ မှော်ဆရာ၏ ရင်ဘတ်မှ စီးကျလာပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များ ယိုစီးထွက် နေသည်။ ဘေးမှ မှော်ဆရာများမှာလည်း ထိတ်လန့် သွားကြသည်။ သူတို့ ဤသို့သော အရာ ဖြစ်ပျက်လာ လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့် ထားခဲ့ကြပေ။ မှော်ဆရာ တစ်ဦးက သူ၏ မှော်တောင်ဝှေးဖြင့် ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစား သော်လည်း ကြေးစား စစ်သား တစ်ဦးက သူ့ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်း လိုက်သည်။

ကြေးစား စစ်သားများနှင့် မှော်ဆရာများ တိုက်ခိုက်ကြရာ ပရမ်းပတာ ဆန်သည့် တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ မာနာစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်ပြီး လက်နက်များက ခန္ဓာကိုယ်များထဲသို့ ထိုးစိုက် ဝင်ရောက် သွား၏။ တိုက်ပွဲ အဆုံးသတ် သောအခါ ကြေးစား စစ်သား အနည်းငယ်နှင့် ခေါင်းဆောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရနေသော သွေးစွန်းနေသည့် ကြေးစား စစ်သား တစ်ဦးက ခေါင်းဆောင်ကို ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်၊ ငါတို့ အင်ပါယာကနေ နှင်ထုတ်ခံထားရတာပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခု မင်းက ဘုရင်ကို ပုန်ကန်လိုက်ပြန်ပြီ။ ငါတို့ အခု ဘယ်ကို သွားကြရ တော့မှာလဲ။ ငါတို့ မြေအောက်လောက သတ္တဝါတွေ ကြားထဲမှာ နေကြ ရတော့မှာလား။"

ခေါင်းဆောင်မှာ ပြန်ဖြေရှင်နေရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူက ထိုလူ၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ သူ သတ်ခဲ့သော မှော်ဆရာ ကဲ့သို့ပင် ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက် လိုက်သည်။ သွေးစွန်းနေသော ကြေးစား စစ်သားများမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး ငေးကြောင် နေကြ၏။ ထူးဆန်းသော ကြေးစား စစ်သား တစ်ဦးကလည်း နောက်လှည့်ကာ သူ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှ တခြား ကြေးစား စစ်သားများကို သတ်ပစ် လိုက်သည်။ ကျန်ကြေးစား စစ်သားများမှာ ထွက်ပြေး ကြသော်လည်း ခေါင်းဆောင်နှင့် ထိုထူးဆန်းသော ကြေးစား စစ်သားတို့၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အဆုံးတွင် ထွက်ပြေးနေသော ကြေးစား စစ်သားများ အားလုံး အသတ်ခံ လိုက်ရ၏။

ထူးဆန်းသော ကြေးစား စစ်သားက သူ၏ လက်နက်ကို ပြန်သိမ်းရင်း မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေသည်။ သူက နဂါးမျိုးနွယ်သား ဖြစ်၏။

လူတစ်ဦးက အချိန်တိုအတွင်း ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး သေဆုံးသူ အဖြစ် ပုံဖျက်နိုင်ပုံကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် ဤစွမ်းရည်ကို ယခင်က ကြုံတွေ့ဖူးခြင်း သို့မဟုတ် ကြားဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ခရမ်းချဉ်သီး အတွက်မူ ၎င်းမှာ သူ၏ နေ့စဉ် လုပ်ငန်းဆောင်တာ တစ်ခု ကဲ့သို့ပင်။ ကြောက်စရာ ကောင်းသော အချက်မှာ ၎င်းမှာ မာနာစွမ်းရည် တစ်ခု မဟုတ်ခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် ခရမ်းချဉ်သီး၏ အနှစ်သက်ဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းရည်ဖြစ်၏။

ထိုအရာမှာ သူ နဂါးမျိုးနွယ်သားကို သင်ကြားပေးမည့် စွမ်းရည်ပင်။

ခေါင်းဆောင်မှာ အမှန်တကယ်တွင် ရုပ်ဖျက်ထားသော ခရမ်းချဉ်သီး ဖြစ်၏။ သူသည် တိုက်ပွဲအစတွင် ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ခေါင်းဆောင် အဖြစ် ဟန်ဆောင် ပုံဖျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး ခရမ်းချဉ်သီး၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ကြေးစား စစ်သားများနှင့် မှော်ဆရာများ အားလုံး တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံး ခဲ့ကြသော်လည်း တခြား လိုက်ဖမ်းသူများ ရှိ၊ မရှိ ကိုမူ စောင့်ကြည့် ရဦးမည်။

အနည်းဆုံးတော့ နဂါးမျိုးနွယ်သားနှင့် ခရမ်းချဉ်သီးတို့ ယခုအချိန်တွင် လုံခြုံ နေကြပြီ။

ခရမ်းချဉ်သီးသည် သူ၏ ပုံဖျက်မှုကို ဖယ်ရှားကာ သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သစ်ပင်စည်ကို ခေါက်လိုက်သည်။ သစ်ခေါက်က ပွင့်ထွက်လာပြီး တောဝံပုလွေ နှစ်ကောင်နှင့် ဝိုင်ဗန် နဂါးငယ်လေး တစ်ကောင် ထွက်လာ ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သစ်ပင်ကြီး၏ သစ်ပင်စည်ထဲတွင် ပုန်းအောင်း နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

အထာကျသော လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်သူ မုဆိုး တစ်ဦးသည် သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် များကိုလည်း ဂရုစိုက် ပေမည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် မြေပြင်ပေါ်မှ အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက် ရသည်။ မှော်ဆရာများ၏ ပစ္စည်းများမှာ မာနာစွမ်းအင် သွင်းထားခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ ထိုပစ္စည်းများကို ပြန်လည် ယူဆောင် သွားနိုင်ပါက အလွန် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများ ရရှိ ပေလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုပစ္စည်းများတွင် ဒဏ္ဍာရီ အရည်အသွေးပင် ရှိကောင်းရှိ နိုင်ပေသည်။ ကြေးစား စစ်သားများ၏ ပစ္စည်းများ မှာလည်း အထက်တန်းစား အရည်အသွေး ရှိကြ၏။ အမှန်တကယ်တွင် ကြေးစား စစ်သားများ၏ ချပ်ဝတ်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်သား၏ လက်ရှိ ချပ်ဝတ်ထက် အရည်အသွေး ပိုကောင်း နေသေးသည်။ ချပ်ဝတ်ကို စိစစ်ခြင်း မပြုလုပ် ရသေးသော်လည်း တိုက်ပွဲ အတွင်း သူသည် ချပ်ဝတ်၏ အစွမ်းကို ခံစားခဲ့ရပြီး ၎င်းတွင် မှော်ကာကွယ်မှု အချို့ပင် ပါဝင် နေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ ချပ်ဝတ်တွင် မည်သည့် မှော်ကာကွယ်မှုမျှ မပါဝင် သောကြောင့် မီးလျှံ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကြောင့် သူ၏ အရေပြားများ အပူလောင် သွားပေမည်။

သူ ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူရန် ကြိုးစားနေစဉ် ခရမ်းချဉ်သီးက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"အလောင်းတွေကို ရှင်းဖို့ မလိုဘူး။ ငါတို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားရမယ်။ ငါတို့ အခုထိ မလုံခြုံသေးဘူး။" ခရမ်းချဉ်သီးက နဂါးမျိုးနွယ်သား ကိုင်ဆောင်ထားသော ချပ်ဝတ်နှင့် မှော်တောင်ဝှေးကို လွှင့်ပစ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ နဂါးမျိုးနွယ်သားကို ဖမ်းဆွဲကာ တောအုပ်၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်း သွား၏။ ခရမ်းချဉ်သီးမှာ စိုးရိမ်နေပုံ ရသည်။ သူ့ နောက်တွင် လိုက်ဖမ်းသူများ ရှိနေသေး သကဲ့သို့ပင်။

"အနီးအနားမှာ ရန်သူတွေ ရှိနေလား။" နဂါးမျိုးနွယ်သားက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အနီးအနားမှာ ဘာရန်သူမှ မခံစားမိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တောအုပ်ထဲမှာ လူသားတွေထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိနိုင်တယ်။" ခရမ်းချဉ်သီးက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ကာ ကြောက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ နဂါးမျိုးနွယ်သားမှာ သူ့ကို ဝင်တိုက်မိလု နီးပါး ဖြစ်သွား၏။ နဂါးမျိုးနွယ်သား သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ခရမ်းချဉ်သီး ရှေ့မှ သစ်ပင် တစ်ပင်ကို စူးစိုက် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက် ရသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် သစ်ကိုင်း တစ်ခု ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်သည့် အတောင်ပံ တစ်စုံ ပါသည့် သေးငယ်သော သတ္တဝါ တစ်ကောင်ကို မြင်လိုက် ရသည်။ သူ ဤသတ္တဝါကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် အရှင်ရှားလော့ခ် ဖမ်းဆီးခဲ့သော ဖယ်ရီမလေးပင်။

ခေါင်းမာပြီး ပြောဆိုရ ခက်သော ဖယ်ရီမလေးသည် ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် ဆေးဖော်စပ်ရေး နည်းပြ ဖြစ်လာ ခဲ့သည်။

သစ်ကိုင်းပေါ်မှ သတ္တဝါသည် ဖယ်ရီမလေးနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေ၏။

"ထွီ..."

ဖယ်ရီမလေးက တံတွေး ထွေးလိုက်ပြီး ခရမ်းချဉ်သီးနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်သားကို ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အစွမ်းထက်သော ခရမ်းချဉ်သီးမှာလည်း လုံးဝ မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

သစ်ပင်များပေါ်မှ တံတွေး ထွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်လုံး တစ်စုံစီက သူတို့ကို စိုက်ကြည့် နေကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဖယ်ရီများက သူတို့ကို ဝန်းရံ ထားကြ၏။

နဂါးမျိုးနွယ်သားမှာ စိုးရိမ်နေသည်။ သူ ဘာလုပ် သင့်ပါသနည်း။

သူသည် ထိလွယ်ရှလွယ် အခြေအနေတွင် အကဲခတ် ငြိမ်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

...

သက်ပြင်းချ လွင်ပြင်တွင် လမ်းခွ တစ်ခု၌ ထာဝရတိုင်းပြည်မှ စစ်သည်တော် ရာပေါင်း များစွာ စုရုံး နေကြသည်။ သူတို့သည် ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ် အစည်းအရုံးမှ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် လမ်းခွ၏ အဝေးဆုံး ထိပ်ရှိ ချန်အန်းမြို့ ခံတပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အာသာ၏ အမိန့်အရ ထိုနေရာတွင် စုရုံးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် အဖွဲ့ဝင် တစ်ရာခန့်သာ ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ ကျန်အစည်းအရုံးဝင်များသည် ချန်အန်းမြို့၏ အဓိကတပ်ဖွဲ့ကို မြှူဆွယ်ရန် တောအုပ်ထဲတွင် ရှိနေကြ သောကြောင့်ပင်။

"ဒါ လမ်းခွလား။" ရင်မွှေးမီးလောင်က ဓားမြောင် နှစ်ချောင်း ကိုင်စွဲရင်း ရှေ့မှ လမ်းခွကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ကာ အော့ခ် တစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရင်မွှေး၊ ဒါ လမ်းခွပဲ။ ငါတို့ ရှေ့မှာ ကင်းထောက်တွေ ရှိတယ်။ ငါတို့ ၁၀ မိနစ်လောက် လျှောက်ရင် ချန်အန်းမြို့ခံတပ်ကို ရောက်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ သတင်းပေးတွေရဲ့ အဆိုအရ ဆယ်ဗားနပ်စ်ကို ဒီခံတပ်မှာ ထိန်းသိမ်းထားတာ ဖြစ်သင့်တယ်။" အော့ခ်က လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ လူတိုင်း မစ်ရှင်အကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသင့်တယ်။ ငါတို့ မစ်ရှင်က ဆယ်ဗားနပ်စ်ကို ကယ်တင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် သူမ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်အောင် သတ်ပစ်ဖို့ပဲ။ ဒါမှ သူမ ဒီမှာ အကျဉ်းကျ မနေရတော့ဘဲ အချိန်ဖြုန်းစရာ မလိုတော့မှာ။ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါတို့ရဲ့ ဒုတိယမစ်ရှင်က ဒီခံတပ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ပဲ။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက သူ၏ ရဲဘော်များအား ပြောလိုက်သည်။

အော့ခ် တစ်ဦးက အော်ပြော လိုက်သည်။ "ဆယ်ဗားနပ်စ် အတွက်။"

နောက်ထပ် ဂနိုမ်း တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဆယ်ဗားနပ်စ် အတွက် မလုပ်ချင်ဘူး။ သူမက မဟာဘုရင်ကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး ၈.၂၅ ဇာတ်လမ်းပိုင်းကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။ မကြာခင် ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ အသစ် တစ်ခု ထွက်လာ တော့မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်၊ ပြီးတော့ ဆယ်ဗားနပ်စ်ရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ကို အထဲမှာ တွေ့နိုင်မယ်။"

"အမလေး။ မင်းက အရေခြုံ လူမျိုးစုပါလား။ ငါ ဘယ်တော့မှ လက်နက်ချပြီး ကျွန်မခံဘူး။"

"ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ ထွက်လာရင် မင်းက ပထမဆုံး စိန်ခေါ်မယ့်လူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မင်း ယုံသလား။"

"ငါ လေးစားရတဲ့ လူရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ကို ဘယ်တော့မှ မယူဘူး။ သွေးမင်းသားလိုပဲ၊ ငါ သူ့ စီးတော်ယာဉ်ကို မရခဲ့ဘူး။"

"ယုတ္တိတန်ကြပါဟ။ ဝါးခရက်ဖ်ကမ္ဘာရဲ့ လက်ရှိ ဇာတ်လမ်းပိုင်းမှာ ဘုရင်မ ဆယ်ဗားနပ်စ်က ဇာတ်လမ်းပိုင်းကို ရှင်းလင်းမပေးရင် ငါ ဘယ်တော့မှ ဂိမ်းမဆော့တော့ဘူး။"

"သောက်ကျိုးနည်းပဲ၊ မင်း ဒန်ဂျင် ဆော့နေတာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ဝါးခရက်ဖ်ကမ္ဘာကို ဆော့နေသေးတာလဲ။"

"ဒန်ဂျင်က ဒန်ဂျင်ပဲ။ ဝါးခရက်ဖ်ကမ္ဘာက မတူဘူး။ ဂန္ထဝင် ဝါးခရက်ဖ်ကမ္ဘာက ပျော်စရာ ကောင်းတယ်။ စမ်းကြည့်ပါ၊ ပျော်စရာ ကောင်းတယ်။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ စစ်ပွဲ စတော့မှာ မဟုတ်လား။ ငါတို့ ပြင်ဆင် နေရမှာ မဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့ မင်းတို့ ဝါးခရက်ဖ်ကမ္ဘာအကြောင်း ပြောနေကြတာလဲ။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူတိုင်းက အမှိုက်တွေမို့လို့ပဲ။ လူတိုင်း သေနေကြပြီ။"

"လူအများစုက မင်းတို့ ပြောနေတာကို နားမလည်ကြဘူး။"

ဂိမ်းမာများသည် လာမည့်တိုက်ပွဲ အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့ အားလုံးမှာ ဝါရင့်များ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များမှာ မြင့်မားပြီး သူတို့ အများစုမှာ ပထမ ဘီတာဂိမ်းမာများ ဖြစ်ကြသည်။

အရေးကြီးဆုံး ပြင်ဆင်မှုမှာ ပေါက်ကွဲ စေတတ်သော ပစ္စည်းများ လုံလောက်စွာ စုဆောင်း ထားခြင်းပင်။ လျှော်ကြိုးနည်းပညာရှင်က မှော်အက္ခရာ မာနာ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်း အသစ် တစ်ခုကို တီထွင် ထုတ်လုပ် ထားခဲ့သည်။ ပေါက်ကွဲ စေတတ်သော ပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုပြီး အစည်းအရုံးဝင် များထံသို့ ဖြန့်ဝေ ပေးထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရန်သူ့ ခံတပ်၏ တံတိုင်းများကို ကျော်တက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဝင်ပေါက်ကို ဖောက်ခွဲရန် ပေါက်ကွဲ စေတတ်သော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု ကြပေမည်။ သာမန် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ် ထားသော တံတိုင်း များသည် ပေါက်ကွဲ စေတတ်သော ပစ္စည်းများ၏ အစွမ်းကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ပေါက်ကွဲ စေတတ်သော ပစ္စည်းများ မဖျက်ဆီးနိုင်သော အရာဟူ၍ မရှိပေ။ အကယ်၍ ရှိခဲ့ပါကလည်း ပေါက်ကွဲ စေတတ်သော ပစ္စည်းများကို ဒုတိယအကြိမ် အသုံးပြု ပေလိမ့်မည်။

ပေါက်ကွဲ စေတတ်သော ပစ္စည်းများ ဖြန့်ဝေ ပေးပြီးနောက် ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် အစည်းအရုံးဝင်များကို ရန်သူ့ ခံတပ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့သည်။ အာသာသည် ချန်အန်းမြို့၏ အဓိကတပ်ဖွဲ့ကို မြှူဆွယ်ရန် အစည်းအရုံးဝင် ၁၀၀ နှင့်အတူ တောအုပ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

...

ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် အကျဉ်းထောင် တစ်ခုတွင် ထိန်းသိမ်း ခံထားရပြီး အော့ခ် ဂိမ်းမာနှစ်ဦးက သူမကို စောင့်ကြည့် နေကြသည်။

ချန်အန်းမြို့ အဖွဲ့ဝင်များတွင် ဂနိုမ်း အဆင့်အောက် ဂိမ်းမာများ မရှိကြပေ။ အနိမ့်ဆုံး အဆင့်များမှာ ဂနိုမ်းများ သို့မဟုတ် ခွေးခေါင်းလူသားများ ဖြစ်ကြပြီး အဖွဲ့ဝင် အများစုမှာ အော့ခ်များ အဖြစ် အဆင့် မြှင့်တင် ထားကြသည်။ အော့ခ် တစ်ဦး၏ မာနာစွမ်းရည်များနှင့် အစွမ်းမှာ ဂနိုမ်း တစ်ဦးထက် နိမ့်ကျသော်လည်း အော့ခ် တစ်ဦးသည် မာနာစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် တိုက်ခိုက် နိုင်သေးသည်။

မာနာစွမ်းရည်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးမပြု ကြသေးဘဲ သူတို့၏ အစွမ်းမှာ ဆီးအိတ်ဗုံးများ သို့မဟုတ် မှော်အက္ခရာ မာနာဗုံးများလောက် မမြင့်မားပေ။ အော့ခ်များသည် ဂိမ်းမာများ အတွက် အဓိကရွေးချယ်မှု ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဂိမ်းမာများသည် အော့ခ်များကို မကြိုက်ပါက ဂိုဘလင်များ၊ ဂနိုမ်းများ သို့မဟုတ် ခွေးခေါင်းလူသားများကို ရွေးချယ် နိုင်ကြသည်။ ခွေးခေါင်းလူသား တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ကြက်ဥခေါင်း၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ လိုအပ်ပြီး ဂိုဘလင်များနှင့် ဂနိုမ်းများကိုမူ လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ် နိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် တခြားလူမျိုးစုများကို ရွေးချယ်ပြီး အော့ခ်အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲပါက အော့ခ်အဆင့် မြှင့်တင်ရေး မစ်ရှင်ကို ပြန်လည် လုပ်ဆောင် ရပေမည်။

"ဟေး၊ ပိုက်ဆံ ပိုရှာချင်လား။"

ဆယ်ဗားနပ်စ်က ခံစားချက် ကင်းမဲ့ပုံ ရသော အစောင့်များအား ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို လွှတ်ပေး၊ ငါ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ရန်မင်ဘီ ယွမ်တစ်သန်းစီ ပေးမယ်။ ငါ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။"