ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား မထွက်လာရင် ကျန်းဟိုင်မြို့ ပျက်လိမ့်မယ်

ပင်မနယ်စပ် စစ်မြေပြင်။

ကောင်းကင်ယံမှာ သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာစဥ် မြို့ရိုးအောက်မှာလည်း ကြီးမားသော သားရဲဒီရေသည် ရှေ့သို့ ဆက်တိုးလာကာ မြို့တော် ကာကွယ်ရေး ဖွဲ့စည်းမှု၏ အစွန်းများကို ရူးသွပ်စွာ ဝင်တိုးနေကြသည်။

သားရဲအသေကောင်များက တောင်ကုန်းသဖွယ် မြေကြီးအောက်တွင် စုပုံနေ၏။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများသည် အလောင်းများနှင့် သွေးပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ကာ တောင်ထိပ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုးဝင်နေသည်။ ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းခွံများ ကွဲသွားသည်အထိ ဆက်တိုးနေကြသည်။

အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဦးနှောက် အစိတ်အပိုင်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်ကျသွားသည်။ သေခြင်းတရားကတောင်မှ သူတို့ကို ခေတ္တ မဖယ်နိုင်ခဲ့။

ဝူး!

ဟောက်သံတစ်ခုက ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါပစ်သည်။ လူသားတွေကလည်း သူတို့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ သွေးတွေကို မီးမွှေးသလိုမွှေးကာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကြယ်သားရဲတွေ တိုက်ခိုက်သလို မကြာခင်မှာပဲ ဒဏ်ခတ်မှုတွေက ပြန်ရောက်လာ၏။

ထပ်ခါတလဲလဲ၊ အသွေးအသား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွေ ဆက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြို့ကာကွယ်ရေး ဖွဲ့စည်းပုံသည်လည်း ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

"မြောက်ဘက်ထောင့်မှာ ကွဲသွားပြီ... ရန်သူတွေ!"

"အနောက်ဘက်ကနေ ကြယ်သားရဲတွေက လေထဲမှာ ပျံနေတယ်!"

"တာဝေးပစ် ဒုံးပျံ..."

ကျယ်လောင်သော ဟောက်သံများက မြို့ရိုးတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ရိုင်ဖယ်များနှင့် အမြောက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူများသည် ညကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေတဲ့အထိ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေကြသည်။

မတိုင်ခင်က တိတ်ဆိတ်နေသော သန်းခေါင်ယံသည်လည်း ပြန်လည် စတင်လှုပ်ခတ်လာသည်။

ဝုန်း!

အမြောက်တွေရဲ့ ပစ်ခတ်သံကလည်း မိုးကြိုးကြီးလောက်ကို ကျယ်လောင်လှ၏။ ဒါပေမယ့် နှစ်ဖက်ကြားမှာ လုံလောက်တဲ့ အကွာအဝေးတော့ ရှိနေသေးသည်။

ဧကရာဇ်အဆင့် ကြယ်သားရဲ၏ အသွင်အပြင်ကြောင့် အမြောက်များ၏ ထိရောက်မှုအားကလည်း လျော့နည်းလာသည်။ အနက်ရောင်ဒီရေသည် ကမ်းစပ်သို့ တိုက်ခတ်လာသော လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ အသွေးအသားလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ သားရဲတိုင်းက ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများကို မြင့်တင်ကာ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာကြသည်။

မြို့ရိုးများမှ လူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ သားရဲများကို ငုံ့ကြည့်ကာ နာကျင်လာလေသည်။

သူတို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး… သားရဲတွေက အများကြီးပဲ!

ယခုအခါတွင် ကြယ်သားရဲများက ပိုများလာပါပြီ။

အပူရှိန် သန့်စင်ခြင်းနှင့် စစ်ဆေးမှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် အားနည်းသော ကြယ်သားရဲများသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ပင်မသေနတ်တွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အစွန်းကို ရောက်နိုင်သူတွေကသာ ကြယ်သားရဲတွေထဲမှာ အကောင်းဆုံးတွေအဖြစ် ကျန်ခဲ့ကြ၏။

မြို့ကာကွယ်ရေး အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံကို မဖြတ်ကျော်နိုင်သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် တိုက်မိခြင်းကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုမှာ အတော်အတန် များပြားလာသည်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ လူသားတွေမှာလည်း ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိသေးသည်လေ။

ဖွဲ့စည်းခြင်း၏ အဓိကအချက်အနေဖြင့် လီတောက်မင်၏ စိတ်စွမ်းအင်များ အလွန်ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။ လင်းယုန်နက်ဆီက ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် မြို့ထိပ်တွင် စောင့်ကြပ်နိုင်သည့် လီမိသားစုဝင်က အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အခု သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတာ လူအိုလီသာ။

အက်ကြောင်းများပေါ်လာပြီး ပိတ်သွားသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ မြို့ကာကွယ်ရေး ဖွဲ့စည်းပုံဟာ ပြိုကျတော့မယ့် အစွန်းအဖျားလေးမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တရွေ့ရွေ့ ရွေ့လျားနေခဲ့၏။

"ကြယ်သားရဲတွေ အရမ်းများနေတယ်..."

လီတောက်မင် သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် မှုန်ဝါးနေသော မျဉ်းကြောင်းကို ခြေရာခံလိုက်သည်။ သူ့စိတ်စွမ်းအင်တွေ ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့် အာရုံက ဝေဝါးသွားသည်။ သူက သူ့ဘေးနားက အဘိုးကြီးလီကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ကြာကြာခံနိုင်မှာလဲ"

"ပြဿနာမရှိဘူး..."

အသက်ရှုပြီးနောက် မျက်လုံးချင်းမဆုံမိအောင် ရှောင်ရင်း ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အနောက်မှာ ကျန်းဟိုင် နိုင်ငံသားတွေ ရှိတယ်... မြို့ကို ဖြိုဖျက်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူး... ဓားသမားရဲ့ ဇွဲလုံ့လနဲ့ ထိန်းနိုင်ရမယ်!"

"မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လောင်လီ"

လီတောက်မင် သူ့လက်ချောင်းထိပ်များကို လှုပ်ယမ်းကာ ပျောက်ဆုံးနေသော ဖွဲ့စည်းပုံမျဉ်းကို ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုစဥ် သူ့စိတ်ထဲက မူးဝေမှုကလည်း ပြင်းထန်လာသည်။ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုမှ မပြောနိုင်ခဲ့။

အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းက ချုပ်နှောင်ထားရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပါ။ ယခုဖွဲ့စည်းခြင်း၏ အဓိကအချက်အနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင်သာ ကြီးမားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားကို သယ်ဆောင်ထားရသည်။

ငါရူးသွားရင် ကျန်းဟိုင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ။

ဤခံစစ်ဖွဲ့စည်းပုံသည် ချက်ချင်း ပြိုကျမည်ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်သားရဲများသည် မြို့ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာမည်။ ကျန်းဟိုင်မြို့ တစ်ခုလုံး ကြယ်သားရဲတွေအတွက် စားသောက်ပွဲ ဖြစ်သွားမှာကိုပဲ ကြောက်ရ၏။

ဒါပေမယ့် သူ တွေးနေတုန်း ရုတ်တရက် မြို့ရိုးပေါ်မှာ လှုပ်ရှားမှုတွေ ပေါ်လာသည်။ ကျယ်လောင်သော ခြေသံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအိုလီနှင့် လီတောက်မင်တို့ အသံ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကြရာ သူရဲကောင်းဆန်ပြီး မမေ့နိုင်သော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကြသည်။

မြို့ရိုးအစွန်းတွင်၊ ဓားနှင့်လှံများကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကြယ်စစ်သည်တော် များစွာတို့သည် အားကြီးသော စစ်တပ်နှင့် ကောင်းကင်မှဆင်းသက်လာကာ အောက်ဖက်ရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကြယ်သားရဲများကို သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်ဖို့ အားဖြည့်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်ဆင်းလိုက်ကြသည်။

"သေတဲ့အထိ!"

လူ့တံတိုင်းတစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်ပြီ!

သူတို့၏ ဓားသွားများတွင် ကြယ်စွမ်းအင်ကို ချိတ်ထားခြင်းဖြင့် ကြယ်သားရဲများကို ဒေါသထွက်စေပြီး အစီအရင် ဖွဲ့စည်းခြင်းမှ ဝေးရာသို့ ပို့ဆောင်ကာ မြို့ကာကွယ်ရေးအပေါ် ဖိအားများကို လျှော့ချပေးသည်။

ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရူးသွပ်မှုပင်!

ဒါပေမယ့် မြို့ရိုးပေါ်က ကြယ်စစ်သည်များသည် အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှု၏ရှေ့သို့ ဆင်းလာကာ မြို့ကာကွယ်ရေး ကြယ်ကန့်လန့်ကာအပေါ် ဖိအားများကို တက်ကြွစွာမျှဝေကာ သားရဲဒီရေ၏ အန္တရာယ်များကို လျှော့ချပေးလျက် ရှိသည်။

ကြယ်သားရဲ လှိုင်းတံပိုးများသည်လည်း အသေခံတပ်သားတွေလို ပြေးထွက်လာကြသည်။

ယခု လင်မော့ဖုန်းသည် ကောင်းကင်တွင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသောကြောင့် သူတို့သည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ပြီး ဘေးကနေတိုက်ခိုက်တာကို မကြည့်နိုင်ကြတော့ပေ။ သူတို့သည် မြို့တော်ကာကွယ်ရေးတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပါဝင်လာကြသည်။

ကျန်းဟိုင်ကို ကာကွယ်မည့် တိုက်ပွဲသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာ၏။ ထောင်သောင်းချီတဲ့ လူတွေရှိရင်တောင် ရှေ့ကို ဆက်သွားကြမည်။

………..

တစ်ဖက်ရှိ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ညကောင်းကင်ထက်တွင် ကြယ်တွေ ကြွေကျလာခဲ့သည်။ လီကျစ်ရွှမ်းသည် သူမ၏ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လေထဲ၌ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ တိမ်ပင်လယ်ကြီးသည် ကြည်လင်ပြီး ငြိမ်သက်နေသဖြင့် မြူမှုန်သဲသဲကိုပင် မမြင်နိုင်ပေ။

သူမ ဓားသုံးချောင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤအင်ပါယာအဆင့် ကျင့်စဥ်မျိုးသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတတ်သဖြင့် စားသုံးလိုက်တဲ့ ကြယ်စွမ်းအင်ဟာလည်း ထပ်တူထပ်မျှ ကြီးမားပါသည်။ ဓားစွမ်းအင် ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သူမခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြယ်စွမ်းအားများသည် ပင်လယ်ထဲ စီးဆင်းသွားပြီး အများစုမှာ တခဏချင်းပင် စီးဆင်းသွားသည်။

ဓားရှည်ကို ဆရာ့လို လွယ်လွယ်ကူကူ ဓားဆွဲဖို့က သူမအတွက် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"ကျစ်ရွှမ်း ရသေးလား"

လီချင်းဟဲ သတိကြီးကြီးဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ ကြယ်များကို လှန်လိုက်သည်။

"အဲဒီ ဧကရာဇ်ကြယ်သားရဲ ပုန်းနေပြီ... ငါတို့ရဲ့ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး"

လင်မော့ဖုန်း: "ဒါက အင်ပါယာအဆင့် လျှို့ဝှက်နည်းတစ်မျိုးပဲ ဒီသားရဲက ငါတို့ကို သေအောင်ဆွဲချချင်နေတာ..."

လင်မော့ဖုန်းက ဦးစီးချုပ်နှင့်အတူ နောက်ပြန်လှည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စေ့စေ့ကြည့်နေသည်။

"အားလုံးသတိထား... သူ့ထောင်ချောက်ထဲကို မကျစေနဲ့..."

ကြယ်ရောင်တောက်နေပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်က မည်းနက်နေခဲ့သည်။ မှိုတက်နေသော တွင်းနက်ကြီးထဲ ဝင်လာမိသလို ဆယ်မီတာထက်ကျော်လွန်တဲ့အထိ မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်ပေ။

ဧကရာဇ်ကြယ်သားရဲသည် ၎င်း၏အမွေးများကို ခတ်လျက် သွက်လက်စွာဖြင့် အသွင်ပြောင်းကာ အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှာဖွေနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းသော တစ္ဆေလိုဖြစ်သွားသည်။

၎င်းက အခွင့်အရေးကို စောင့်နေရုံတာ ဖြစ်ပြီး ဤဧရိယာအတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးပစ်မည့် အကွာအဝေး အတွင်းထဲတွင် ရှိနေကြသည်။

"ဒီလူသားတွေ သေချာပေါက် သေရမယ်!"

….

ကျန်းဟိုင်မြို့ အတွင်း၊

"ရှေ့တန်းမှ နောက်ဆုံးထွက်ရှိသော သတင်းများအရ၊ ဤသားရဲဒီရေ၏ အတိုင်းအတာအား... ငရဲအဆင့် ဖြစ်ပါတယ်.... နိုင်ငံသားများအားလုံး အထူးသတိထားကြပါ...."

ကားရေဒီယိုက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း အသံကို ထုတ်လွှင့်လာတဲ့အခိုက် တချို့လူတွေ မျက်ရည်လည်လာကြသည်။

တီး တီး!

လမ်းမပေါ်ရှိ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုများ ရပ်တန့်သွားကာ လူများသည် ကားပေါ်မှ အလိုလိုဆင်းကာ မြို့ရိုးဆီသို့ မျှော်ကြည့်နေကြသည်။ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များက ကောင်းကင် အထက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ ညဘက်က နေခင်းအလား တောက်ပနေ၏။

ကျန်းဟိုင်ရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေများကို ချန်နယ်များစွာမှ ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့ပြီး လူတိုင်း ကြားဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။

မြို့သူမြို့သားအားလုံး၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ရှေ့တန်းက စစ်သည်တွေအတွက် ဆုတောင်းပေးဖို့ အမျိုးသမီးတွေ၊ ကလေးတွေနဲ့ လူငယ်လေးတွေက လမ်းမပေါ်ထွက်ပြီး အလိုလို စည်းရုံးလာကြသည်။

"ဘေးရန်ကင်းပါစေ.... ဘိုးဘေးများ စောင့်ရှောက်ပေးပါ"

"ငါတို့အနိုင်ရရမယ်!!"

"ကျန်းဟိုင် နိုင်လိမ့်မယ်!!!!"

လူတွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆုတောင်းနေကြ၏။ ဘေးဥပဒ် ကြုံတွေ့ရသောအခါတွင် သာမန်လူသားများက အရေးမပါလှတော့ပေ။

ဧကရာဇ် ကြယ်သားရဲတစ်ကောင်၏ အသွင်အပြင်သည် ကျန်းဟိုင် ကြုံတွေ့ဖူးသည့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်၍ သားရဲဒီရေမြင့်တက်မှုကို လက္ခဏာဆောင်စေသည်။

ကျန်းဟိုင်၏ ခံစစ်များသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျလာနိုင်သည်။

ပြီးရင်

ဟူး!

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်တဲ့ လေတိုက်မှုကြောင့် လမ်းမပေါ်က လူတွေ မျှော်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့မြင်သမျှက အပေါ်ကနေ နောက်ထပ် ထွက်ပေါ်လာသော ကြယ်စစ်သည်များသည် ပျံလွှားများကဲ့သို့ မြို့ရိုးများဆီသို့ ပြေးသွားနေ၏။ ထို့နောက် တံတားကိုဖြတ်ကာ မြို့အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးနေကြသည်။

ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်လုပ်အမြောက်များ ကိုင်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဓားတိုတိုများ ကိုင်ဆောင်ခြင်း စသဖြင့်။

"ညီအစ်ကိုတို့ အဆင်သင့်ပြင်ထား!"

"မြို့ပြင်မှာ သေပါစေ ဒီည ပြည်သူအားလုံးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ကြမယ်!!!"

"ကျန်းဟိုင် နိုင်ရမယ်!"

ဤကြယ်စစ်သည်များ ညီညီညာညာ အော်ဟစ်ကာ ဘေးချင်းကပ်လျက် လျှောက်သွားနေကြသည်။

သူတို့သည် သာမန်လူတစ်စုသာ ဖြစ်ပါသည်။

၎င်းတို့သည် အသက်အရွယ် အပိုင်းအခြားအလိုက်၊ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်မှ ဝမ်းဗိုက်ပူပူ၊ အမျိုးသားများမှ ကျောင်းသားငယ်များအထိ၊ အလွှာပေါင်းစုံမှ လူတွေ ပါဝင်၏။

ကျန်းဟိုင်ရဲ့ ခေါ်သံကို မတုံ့ပြန်ဖို့ ရှောင်နေတဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေ့ကျင့်ရေးသမားတစ်ယောက် ကြောက်ရွံ့ပြီး ကြောက်လန့်တကြား ပုန်းနေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အခု သူသည် မြို့ပြင်ရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မြင်ကွင်းများကြောင့် သူတို့အားလုံးနဲ့အတူ မြို့တံခါးဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

…

ဖုဟိုင်ဗီလာ!

မြို့ပြရဲ့ ရှုပ်ယှက်ခတ်မှုတွေနဲ့ မတူဘဲ ဗီလာလူနေရပ်ကွက်ရဲ့ လမ်းတွေကတော့ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ အများအပြားသည် အပြင်သို့ ချီတက်ကာ စည်းမျဥ်းစည်းကမ်း အတိုင်း မည်သူမှ မကျူးကျော်လာအောင် တားဆီးခဲ့သည်။

တီဗီဖန်သားပြင်သည် တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ကာ တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်နေသည့် ပြသနေဆဲ။

"သခင် လှုပ်ရှားဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူးလား"

ရှောင်ပိုင် ချင်းယန်၏လက်နှစ်ဖက်ထဲတွင် ချုပ်နှောင်ကာ သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင့်ရဲ့တပည့်နှစ်ယောက် အဲနယ်မြေထဲဝင်ရင် သေသွားနိုင်တယ်နော်!"

သူမ စကားပြောနေရင်း တီဗီကိုလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တီဗီမှာ သူမမြင်လိုက်ရတာက မြို့ရိုးအောက်တွင် လူများနှင့် တိရစ္ဆာန်များ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကာ အဆုံးမရှိ တိတ်ဆိတ်သော အမှောင်ထုကလည်း ဖုံးအုပ်ထားသည်။ လီကျစ်ရွှမ်းသည် အနက်ရောင် နယ်မြေထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

အသက်စွမ်းအင်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မရှိနေချေ။

"ငါ ဘာမှ မမြင်ရတော့ဘူး... ဒါက လင်းယုန်ကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်ပုံရတယ်"

ရှောင်ပိုင် ဆိုဖာပေါ်မှ ဆင်းကာ ဖန်သားပြင်ကို လာကာ ခဏလောက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အမြီးကို လှန်လိုက်ပြီး။

"သခင့်ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ တပည့်နှစ်ယောက်က အဲ့နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားပြီနော်!"

"စိတ်မပူပါနဲ့..."

ချင်းယန် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှောင်ပိုင်ကို နှစ်သိမ့်ပေးသလို တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့တပည့်တွေကို သတ်ရတာ ဒီလောက် မလွယ်ဘူး”

………….

လေထုက လှိုင်းထန်နေပြီး မြင်သာသော လေစီးကြောင်းများကို မြင်နေရသည်။

"တကယ့် ပုရွက်ဆိတ်တွေ..."

လင်းယုန်နက်သည် သူတို့လေးယောက်နှင့် တကွဲတပြားစီ ဖြစ်နေပုံပေါ်သည်။ ငုံ့ကြည့်နေတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက ရွှင်မြူးမှုအပြည့်နဲ့။

အရင်ကလည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ထားတာကြောင့် ဤလူသားများသည် ၎င်းတို့၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ။ မြို့ရိုး၏ ပြိုကျသည့်အစွန်းတွင် တဟုန်ထိုး လှုပ်ယမ်းကာ မကြာမီ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျတော့မည်။

ဒါတောင် သူ့ခွန်အားကို အပြည့်အဝ အသုံးမချသေးချေ။

"အားနည်းတဲ့လူသားတွေ!"

ဧကရာဇ်အဆင့် ကြယ်သားရဲသည် ၎င်း၏အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ အဝါရောင်မျက်လုံးများကို လီကျစ်ရွှမ်းပေါ်တွင် ကျောက်ချကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မဖြစ်မနေ ဝန်ခံရမယ်ဆိုရင် ထိုလူသား၏ ဓားသိုင်းသည် တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလေ၏။ သူပင် ဖမ်းမိပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အစွမ်းထက်ဆုံး ကိုယ်ခံပညာများပင်လျှင် ကြယ်စွမ်းအင် အခြေခံအုတ်မြစ် လိုအပ်ပါသည်။

သူ့လို ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းကာလက ကြီးမားသော ကြယ်စွမ်းအားဖြင့်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသာ ရှိခဲ့သည်။ ယခုအခြေအနေသည် ပိုမိုရှင်းလင်းလာကာ အောင်ပွဲချိန်ခွင်လျှာသည် သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေသည်။

"ဒါပေမယ့် ဒီဓားနတ်ဘုရားက ဘာလို့ အခုထိ မထွက်လာသေးတာလဲ"

လင်းယုန်နက်သည် လေထုကို လှည့်ပတ်ကာ အနီးနားရှိ ရောင်ဝါကို အာရုံခံကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်နေလေသည်။ အစွမ်းထက်တဲ့ ရောင်ဝါတစ်ခုမှ မရှိခဲ့။ သူသည် သားရဲနတ်အရှင်အပေါ် ဓားနတ်ဘုရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ထာဝစဉ် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် မစ်ရှင်တစ်ခုဖြင့် ဤနေရာကို လာခဲ့သော်လည်း ထိုသူက ပေါ်မလာသေးပါ။

အကြာကြီး အချိန်ဆွဲထားရင် အရှင့်ရဲ့ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုကလည်း လျော့ပါးသွားလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ သူထွက်မလာမှတော့ ငါမင်းတို့ကို သတ်ပစ်တော့မယ်!"

ဧကရာဇ်အဆင့် ကြယ်သားရဲသည် အမှောင်ထုထဲမှ ဆုတ်ခွာသွားပြီး လီကျစ်ရွှမ်းနှင့် အခြားလူများကို ဆက်လက် ချေမှုန်းရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။

ထိုစဥ် အေးစက်သော အသံက မိုင်တစ်ထောင်ကျော်မှ သူ့နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ကစားနေတာကို ရပ်လိုက်"

"အရှင်?!"

ကြယ်သားရဲလည်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ၎င်း၏တိုက်ခိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ နားထဲတွင် တုံ့ပြန်သံတစ်ခု ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"နောက်ဆုတ်စရာ မလိုဘူး... ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား မထွက်လာမှတော့ အားလုံးကိုသတ်ပစ်!"