ငါကိုယ်တော်ကို မသတ်သင့်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးစမ်း

"ဟူး... ဟူး... ဟူး..."

စူးရှို့ယွီ၏ အသက်ရှူသံ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ခရမ်းရောင် သွေးကြောမျှင်များက အနီရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် မှိန်ဖျော့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ကျန်းပေရန်က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီ၏ မျက်ခွံကို ဆွဲဖွင့်ကာ အတွင်းထဲသို့ စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အင်း သူတို့အားလုံး အသိုက်တွေ ရှာတွေ့သွားကြပြီနဲ့ တူတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ကျန်းပေရန်က စူးရှို့ယွီကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောသည်။

"ဒီမှာ နေတဲ့ကောင်က 'ရှောင်ဟေး' (အမည်းလေး) လို့ ခေါ်တယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ နှလုံးခုန်သံ နှေးကွေးသွားတာကို တွေ့ရင် စိတ်မပူနဲ့။ သူက နှလုံးသားကို ပတ်ခွေနေလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ငါက စိတ်မပူဘူး မင်းပဲစိတ်ပူနေတာလေ...

စိတ်ထဲမှ ထပ်မံ ကျိန်ဆဲရင်း စူးရှို့ယွီသည် သူ၏ နှလုံးသားပေါ်တွင် ပိုးကောင်တစ်ကောင် နားနေသည်ဟူသော အတွေးကြောင့် ဦးရေပြားပင် ထုံကျင်သွားသည်။

ရှောင်ဟေးကို မိတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်၏ လက်ညှိုးက စူးရှို့ယွီ၏ နဖူးဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။

"ဒီမှာ နေတဲ့ကောင်က 'မီမီ' လို့ ခေါ်တယ်။ တစ်ခါတစ်လေ မင်း ခေါင်းတစ်ခြမ်းကိုက်တာ ခံစားရရင် ခဏလောက် သည်းခံလိုက်ပါ။ ဒါက အကြာကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ သူက အိပ်ပုပ်ကြီးပြီး အများအားဖြင့် မလှုပ်ရှားတတ်ဘူး"

စူးရှို့ယွီ၏ ပို၍ ကြမ်းတမ်းလာသော အသက်ရှူသံများကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က သူ၏ မိတ်ဆက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီ၏ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အဝတ်အစားများကို ပြန်လည် ဖြောင့်တန်းပေးလိုက်သည်။

"တိုတိုပြောရရင် ဒီအချစ်တော်လေးတွေက မင်းရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို အများအားဖြင့် နှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့... သူတို့က မင်းထင်တာထက် ပိုတော်တယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း ကျန်းပေရန်က စူးရှို့ယွီ၏ နားထင်ကို တို့လိုက်သည်။

"မင်း ဒီနေ့ မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့ရတာတွေကို ထုတ်ဖော်ဖို့ စိတ်ကူး သေးသေးလေး ပေါ်လာတာနဲ့ မီမီက မင်းရဲ့ နေရာကို ချက်ချင်း ဝင်ယူပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါကိုယ်တော် ဒါကို တိုက်ရိုက် မလုပ်ခဲ့တာက မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးချင်လို့ပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မီမီနဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းက နည်းနည်း ပိုတော်ပြီး ငါကိုယ်တော်အတွက် ကိစ္စတွေ ဆောင်ရွက်ပေးဖို့ ပိုသင့်တော်တယ်"

ထိုသို့ ကြားသောအခါ စူးရှို့ယွီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဆံများက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ အကယ်၍ ထိုစကားကို တခြား တစ်ယောက်ယောက်က ပြောခဲ့လျှင် စူးရှို့ယွီသည် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ၎င်းကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ရယ်မောပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းက အမြီးခြောက်ခု မြေခွေးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးမြူနိုင်သော သူ၏ ရှေ့မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အင်အားကြီးထံမှ ထွက်လာသောအခါ စူးရှို့ယွီသည် သူ့တွင် ထိုသို့သော စွမ်းရည် ရှိကြောင်း သံသယ မရှိပေ။

သူ၏ လက်ညှိုးကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း အခု နားလည်ပြီလား။ ငါကိုယ်တော် မင်းကို မရှိမဖြစ် လိုအပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါကိုယ်တော်က ကိစ္စတွေကို နည်းနည်း ပိုစိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းအောင် လုပ်ရတာကို နှစ်သက်ရုံပဲ"

စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဖြည်းညင်းစွာ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီ၏ နား နားကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော်သာ ဆန္ဒရှိရင် မင်းရဲ့ သဘာဝမူလဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့က လက်ဖဝါး တစ်ချက် လှန်လိုက်သလောက် လွယ်တယ်။ မင်းမှာ အသုံးချခံရမယ့် တန်ဖိုးတစ်ခု ရှိနေသေးတာကို မင်း ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်"

"ဂလု..."

စူးရှို့ယွီက တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။ ထို အမြီးခြောက်ခု မြေခွေးက သူ့ကို မျက်နှာချိုသွေးရန် ကြိုးစားခဲ့ပုံကို အခြေခံ၍ စူးရှို့ယွီသည် ဧကရာဇ်၏ စကားလုံးများကို အနည်းငယ်မျှ သံသယ မဝင်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဆရာသခင်၏ ကျင့်ကြံမှုသည်ပင် ထို အမြီးခြောက်ခု မြေခွေးထက် များစွာ သာလွန်ခြင်း မရှိပေ။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စူးရှို့ယွီက သတိဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို အရှင်မင်းကြီးအတွက် တကယ် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ခဲ့ရင် အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်တို့ သဘာဝမူလဂိုဏ်းကို အခုထက် ပိုအစွမ်းထက်လာအောင် တကယ် လုပ်ပေးနိုင်မှာလား"

"ဒါပေါ့ ငါကိုယ်တော်က ဆုပေးဒဏ်ပေး အမြဲ မျှတတယ်"

ဒုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ စူးရှို့ယွီသည် ဒူးထောက် ကျသွားသည်။ သူ၏ နဖူးက ကြမ်းပြင်နှင့် ထိသည်အထိ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီလက်အောက်ငယ်သား အရှင်မင်းကြီးအတွက် ဒီကိစ္စကို အကောင်းဆုံး ကြိုးစား ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်"

တစ် ဒုန်း ဒုန်း အသံ ထွက်နေစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်က တိန့်ရှန်းဟန် ပေးခဲ့သော ခရာကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒီခရာက မင်းကို ဆက်သွယ်ဖို့ သုံးတာ မဟုတ်လား"

စူးရှို့ယွီ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဤထောင်ချောက်က သူ့အတွက် ဘယ်တုန်းက စတင် တည်ထောင်ခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏ ရှေ့မှ ဧကရာဇ်သည် ခရာပေါ်ရှိ ထူးခြားသော ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကို ဖောက်ထွင်းခဲ့ပြီးနောက် နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် သူ့ကို ရှာဖွေကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု အားလုံးကို သိရှိခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဒီနေ့ သူ့ကို ဤနေရာတွင် စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကို ဖောက်ထွင်းတာ... သူ ဒီလိုအရာမျိုးကို ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ကြားဖူးခဲ့တာ။ ဒီဧကရာဇ်မှာ ဘယ်လို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မျိုး ရှိနေတာလဲ။

ထိုတစ်ခဏတွင် ကျန်းပေရန်၏ ပုံရိပ်သည် စူးရှို့ယွီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပိုမို ကြီးမားလာပြီး သူ မော့ကြည့်သည့်တိုင် ထိပ်ပိုင်းကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသွားသည်။

စူးရှို့ယွီသည် သူ၏ တုန်လှုပ်မှုမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာရန် အတန်ကြာ အချိန်ယူလိုက်ရပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ပညာရှိ အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပါတယ်"

"ဒါဆို ဒီနေ့ကစပြီး ငါကိုယ်တော် မင်းကို လိုအပ်တဲ့အခါ ဒီခရာကို မှုတ်ပြီး ရှာမယ်"

ထို့နောက် ကျန်းပေရန်က သူ၏ လက်ဖြင့် အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းငှက် တစ်ကောင်က ၎င်းပေါ်သို့ နားလိုက်သည်။

"မင်း ငါကိုယ်တော်ကို တစ်ခုခု အကြောင်းကြားဖို့ လိုအပ်ရင် သူ့ကို ငါကိုယ်တော်နဲ့ ဆက်သွယ်ခိုင်းလိုက်"

စူးရှို့ယွီက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ကျောက်စိမ်းငှက်က စူးရှို့ယွီ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်နှင့် ကျန်းပေရန်က သူ၏ လက်စကျယ်ကြီးကို ခါလိုက်သည်။

"မင်း သွားနိုင်ပြီ"

ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လျက်သား စူးရှို့ယွီသည် တစ်ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။ သူ၏ ခံစားချက်များက မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဒီစာကြည့်ခန်းထဲ မဝင်မီက သူသည် ၎င်းက ယခင်တစ်ခေါက်ကကဲ့သို့ စိတ်ဝင်စားစရာ တွေ့ဆုံမှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဧကရာဇ်က ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ရင်း သူ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခု...

ဟူး... လောကကြီးက တကယ်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ပါလား။

စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချရင်း စူးရှို့ယွီက ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီလက်အောက်ငယ်သား အရှင်မင်းကြီးအတွက် ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်"

စကားပြောပြီးနောက် သူ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ 'အရိပ်မဲ့ လဟာပြင်ထီး' ကို ဖွင့်ကာ ကျန်းပေရန်၏ အမြင်အာရုံမှ အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အသုံးခံမယ့် ကိရိယာတစ်ခုက သူ့ဘာသာသူ အိမ်တိုင်ရာရောက် ပို့ပေးလိမ့်မယ်လို့ ထင်တောင် မထင်ထားဘူး။ ဒီလို အကျိုးအမြတ်မျိုးက တကယ်ကို မျက်နှာသာပေးလွန်းတယ်။

ကျန်းပေရန် စူးရှို့ယွီကို လွှတ်ပေးလိုက်သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ကူကောင်ပညာကို လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဤလောကတွင် လုံးဝ စိတ်ချရသော အရာဟူ၍ မရှိချေ။ ကူကောင်ပင်လျှင် ၎င်းကို တန်ပြန်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိသည်။ ကျန်းပေရန်ကို ဤမျှ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်စေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ စနစ်က အစမှ အဆုံး ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုတည်းမှ မပေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤသို့ ကိုင်တွယ်ခြင်းက ဘာ အန္တရာယ်မှ မရှိဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် မျက်နှာသာပေးခံရသည်ဟု ခံစားမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်က ဤသို့သော လူအသုံးအနှုန်း မတတ်သူကို အသုံးချခံရန် သူ၏ တံခါးဝသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ကျန်းပေရန်က ထိုအချက်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်အပေါ် သူ၏ သတိထားမှုကို လျှော့ချမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ငါးကြီးတစ်ကောင် ဖမ်းရန် ငါးမျှားကြိုး ရှည်ကြီး ချခြင်း ဖြစ်၊ မဖြစ် မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ သူ့ကို လုံခြုံသည်ဟု မှားယွင်းစွာ ခံစားစေပြီးနောက် ရုတ်တရက် သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက် ပေးရန် ဖြစ်သည်။

စာကြည့်ခန်း တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ဘေးတွင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးဖြင့် ဒရာမာ တစ်ခုလုံးကို ကြည့်နေသော မုယောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟူး..."

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ကျန်းပေရန်က နဂါးပလ္လင် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ဖက်ရည်ခွက် တစ်ခွက်ကို ကောက်ယူ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော်ကို မင်းကို မသတ်သင့်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးစမ်း"

စူးရှို့ယွီ ရုတ်တရက် စာကြည့်ခန်းထဲ ဝင်လာစဉ်က ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ 'အရိပ်မဲ့ လဟာပြင်ထီး' ကြောင့် သူ စူးရှို့ယွီ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို အမှန်တကယ် မခံစားမိခဲ့ပေ။ သို့သော် အံ့ဩမှုက တစ်ခဏမျှသာ ကြာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စူးရှို့ယွီ၏ ရောက်ရှိလာမှုက ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုမှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှု မပြုနိုင်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် သူ့တံခါးဝသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သော ထိုလူအလေးအငတုံးကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို စတင် စဉ်းစားတော့သည်။ သူ ပထမဆုံး စဉ်းစားမိသော နည်းလမ်းမှာ ထိုလူတုံးကို ပြောင်းလဲစေပြီး လျန်တိုင်းပြည်တွင် သူ ထားရှိနိုင်သော စစ်တုရင်ရုပ် တစ်ရုပ် ဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းက သူ၏ အစွမ်းအချို့ကို မလွဲမသွေ ဖော်ထုတ်ပြသရာ ရောက်မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန် မုယောင်ကို အရင် ထွက်သွားခိုင်းရန် နည်းလမ်း ရှာနိုင်သော်လည်း မုယောင်၏ ရှေ့တွင် စူးရှို့ယွီကို ကိုင်တွယ်ရန် စိတ်ကူးရှိသည့်တိုင် ရွေးချယ်စရာများ မပေါ်ပေါက်လာသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဒါက ကျန်းပေရန်ကို အသစ်အဆန်း ခံစားရစေသည်။ သူ မုယောင်နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က သူမသည် မြေအဆင့် ရွေးချယ်စရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ သတိရမိသည်။

ထို့အပြင် မုယောင်သည် လင်ယုယန်ကဲ့သို့ သတိကြီးစွာဖြင့် သူနှင့် ဆက်ဆံခြင်း မရှိသလို ရွှေကြာပန်း ငါးပွင့်ကဲ့သို့ "တောင်ပေါ်မှ ကျားကို မြှူဆွယ်" ခြင်းလည်း မခံခဲ့ရပေ။ နန်းတော်ထဲတွင် သူတို့ နှစ်ဦးသည် နေ့ရောညပါ အတူတူ ကုန်ဆုံးကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အကြောင်းရင်းမှာ သူ ယင်ကျန်းဟုန်နှင့် လျင်မြန်စွာ "ရင်းနှီး" သွားသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သဘောပေါက်လိုက်သည်။ လင်ယုယန်က မြေအဆင့် ရွေးချယ်စရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ယနေ့တိုင် ကျန်းပေရန်သည် သူမ၏ ဖခင် မည်သူဖြစ်သည် သို့မဟုတ် သူမ၏ နောက်ခံကား အဘယ်အရာ ဖြစ်သည်ကို မသိသေးပေ။

ရှီဖုန်းလန် အတွက်မူ ၎င်းက ပြောစရာ မလိုပေ။ သူမ၏ မိသားစု သမိုင်းအကြောင်း ကြားရုံမျှဖြင့် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ မုယောင်နှင့်သာ ကျန်းပေရန်က သူမ၏ ဖခင် မည်သူဖြစ်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျန်းပေရန်က ယင်ကျန်းဟုန်က သူတို့ နှစ်ဦးကို သဘောတူစေရန် အနည်းငယ် ရည်ရွယ်ချက် ရှိသည်ကို သိသည်။ ဤအခြေအနေတွင် မုယောင်နှင့် ဆက်ဆံခြင်းက သဘာဝကျကျ ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။ ထိုသုံးသပ်ချက်အပြီးတွင် ကျန်းပေရန်က အခွင့်အရေး ရခဲ့လျှင် မုယောင်ကို သူ၏ ဘက်သို့ စည်းရုံးခြင်းက အကြံကောင်းတစ်ခု ဖြစ်မည်ဟု ခံစားမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မုယောင်သည် လက်ရှိတွင် ယင်ကျန်းဟုန်က သူ၏ ဘေးတွင် ထားရှိသော သူလျှိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြေ မရှိသဖြင့် သူ သူမကို ကောင်းကောင်း အသုံးချလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ယင်ကျန်းဟုန်လည်း စိတ်အေးရပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏ လုပ်ရပ်များတွင် အလွန်အမင်း ချုပ်တည်းခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကျန်းပေရန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မုယောင် မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမကဲ့သို့ မာနကြီးသူ တစ်ဦးပင်လျှင် ခုနက ဆက်တိုက် မြင်တွေ့လိုက်ရသော အမြင်ဆိုင်ရာ တုန်လှုပ်မှုများကြောင့် မှင်သက်သွားသည်။ အတန်ကြာပြီးမှ မုယောင်က သတိဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှင်... ရှင် တကယ်ပဲ ကျန်းပေရန် ဟုတ်ရဲ့လား"

လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က မုယောင်နှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ ရွေ့လိုက်သည်။

"အခုလောလောဆယ်မှာ မင်းကို မေးနေတာ ငါကိုယ်တော်ပဲ"

မုယောင်က ပြောသည်။

"ကျွန်မ ဒီနေ့ မြင်ခဲ့တာတွေကို ပြန်မပြောပါဘူး..."

မုယောင်က ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ သူ သူမကို အနည်းငယ် ချော့မော့ လှည့်ဖြားရလိမ့်မည်ဟု မူလက ထင်ထားခဲ့သည်။ ကျန်းပေရန်၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ မုယောင်က ခြေဆောင့်ပြီး ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်သည်။

"ရှင် မယုံဘူးဆိုရင် ရှင်... ရှင် ကျွန်မကိုလည်း အဲ့ဒီပိုးကောင် ကျွေးလို့ရတယ်"

ရှီး...

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းပေရန် အမှန်တကယ် မှင်သက်သွားသည်။ သူ မုယောင်နှင့် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ် ရှိသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ သူက သူမ၏ အစ်ကိုကြီးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြေ ရှိသော ဤမျှ ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူမက သူ၏ ဘက်သို့ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သေခြင်းကို ကြောက်ရုံမျှဖြင့် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"မင်းက လိုချင်တိုင်း မင်းက အဲ့ဒီ အချစ်တော်လေးတွေကို သန့်စင်ရတာ လွယ်တယ် ထင်နေလား။ မင်းက တစ်ကောင် စားချင်တယ် ဆိုရင်တောင် ငါကိုယ်တော် ပေးဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းက ဒီလောက် ပွင့်လင်းတာကို မြင်ရတော့ ငါကိုယ်တော် မင်းကို အသက်ချမ်းသာ ပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ငါကိုယ်တော်ရဲ့ မေးခွန်း အနည်းငယ်ကို ဖြေရမယ်"

မုယောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"အင်း မေးသာမေးပါ"

"ဘာလို့ မင်းက ငါကိုယ်တော့်အတွက် ဒါကို ဖုံးကွယ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့... ရှင့်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ထင်လို့..."

...

ရုတ်တရက် 'လူကောင်းကတ်' အပေးခံလိုက်ရသော ကျန်းပေရန်သည် ပြန်လည် ချေပလိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောစမ်း"

"ကျွန်မ သိတယ် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း ကိစ္စတုန်းက ရှင့်ကြောင့်သာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေ သွေးထွက်သံယို ပဋိပက္ခကနေ ကင်းလွတ်ခဲ့ရတာ။ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်မ ရှေ့မှာ ရှင့်ကို မကြာခဏ ချီးကျူးတယ် ရှင်က သူ့အတွက် အရှုပ်အထွေးတွေ အများကြီး သက်သာစေခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့..."

မုယောင်၏ ချောမောသော မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး သူမ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"ဒီလတွေအတွင်းမှာ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဟိုပြေးဒီလွှားနဲ့ အဲ့ဒီ သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် အလုပ်ရှုပ်နေတာကို ကြည့်ခဲ့ရတယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးထဲမှာ ရှင်က သာမန်လူတွေကို ဒီလောက် အလေးထားတာ ကျွန်မ သိသလောက် ရှင် တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ရှင်ဟာ လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ် ပြီးတော့..."

တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် မုယောင်က ဆက်ပြောသည်။

"ပြီးတော့ ရှင် ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်စေဘူးလို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်"

"မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို ထိခိုက်စေချင်တယ် ဆိုရင်ရော"

မုယောင် တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူမ၏ လက်များကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"သူ မလုပ်ပါဘူး သူ မလုပ်ပါဘူး။ အစ်ကိုကြီးက ရှင့်ကို အရမ်း သဘောကျတာ သူ ရှင့်ကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်စေပါဘူး"

"တကယ်လို့ ဆိုရင်ရော တကယ်လို့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို ထိခိုက်စေခဲ့ရင် မင်း ဘယ်သူ့ဘက်က ရပ်တည်မှာလဲ"

"ကျွန်မ... ကျွန်မ... ကျွန်မ အဲ့ဒီလို မဖြစ်စေရဘူး" မုယောင် ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

"ဟွန်း အသုံးမဝင်တဲ့ စကားတစ်ခွန်း ဆိုပေမယ့် ငါကိုယ်တော် အဲ့ဒီအဖြေကို တော်တော် သဘောကျတယ်။ ကောင်းပြီ ငါကိုယ်တော် မင်းကို အခုလောလောဆယ် အသက်ချမ်းသာ ပေးထားနိုင်တယ်"

ဤသို့ ကြားသောအခါ မုယောင် ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်သွားသည်။ သူမသည် သူတို့ နှစ်ဦးကြားတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မျှဝေထားသည်ဟု ခံစားရပြီး ၎င်းက ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ခုနက လူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဧကရာဇ်က သူမကို အလွန် ယုံကြည်ပုံရသည်။ ၎င်းက မုယောင်၏ နှလုံးသားကို ချိုမြိန်သွားစေသည်။

"အရှင်... အရှင်မင်းကြီး ဒါဆို ကျွန်မ ရှင့်ကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးလို့ရမလား"

ကျန်းပေရန်က ပြတ်သားစွာ ငြင်းလိုက်သည်။

"မရဘူး"

မုယောင်က လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ကာ အော်သည်။

"မေးခွန်း တစ်ခုတည်းပါပဲ တစ်ခုတည်းပါ"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီး နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားသည်။

"ငါကိုယ်တော် အပြင်သွားမလို့။ စာကြည့်ခန်းကို ရှင်းလင်းထားလိုက်"

"ဟမ့်"

မုယောင်က ကျန်းပေရန်၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါ ရှင်ပဲ။ ရှင် သေချာပေါက် ဖြစ်ရမယ်"

...

ခွေးနာရီတွင် နန်းတွင်းဥယျာဉ်တော်၌ ပုံရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်"

ယင်ကျန်းဟုန်က မေးသည်။

"စာရင်း ဘယ်မှာလဲ"

ကျန်းပေရန်က တိန့်ရှန်းဟန် ပေးလိုက်သော စာရင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်သည်။

"ဒီမှာပါ"

စာရင်းကို ယူပြီး ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ ယင်ကျန်းဟုန်က ၎င်းကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ အေးဆေးစွာ ထည့်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ဒီကိစ္စကို မင်းဆီ အပ်လိုက်တာ မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်"

စကားပြောပြီးနောက် သူက သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ကျန်းပေရန်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ မင်းကို ကတိပေးထားတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ"

သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဖမ်းယူရင်း ကျန်းပေရန်က လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ယင်... ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် မေးစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်"

ယင်ကျန်းဟုန်က ပြောသည်။

"ပြော"

"သိချင်တာက ဂိုဏ်းချုပ်ယင် အဲ့ဒီ တိန့်ဘိုကို ဘယ်လို အရေးယူဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ"

"တိန့်ဘို သူ သေပြီ"

ထိုအဖြေက ကျန်းပေရန်၏ မျှော်လင့်ချက်ထဲတွင် ရှိပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် သူ အနည်းငယ်မျှသာ အံ့ဩသွားသည်။

"ဘာလဲ မင်းက သူ့ကို ကယ်ချင်လို့လား ဒါမှမဟုတ်... အဲ့ဒီ မင်းသမီးလေးတွေက သူ့ကို ကယ်တင်ချင်နေတာလား"

"ကျွန်တော်က အဲ့ဒီ မင်းသမီးတွေ ကိုယ်စား အသနားခံချင်တာ အမှန်ပါပဲ"

ဤသို့ ကြားသောအခါ ယင်ကျန်းဟုန်က လူလည်ဆန်ပြီး အားလုံးကို သိနားလည်သလို ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက ကလေးမလေးတွေကို မကြိုက်ဘူးလို့ ပြောသေးတယ်"

အော့….. အဘိုးကြီး ကိလေသာရူး…..

ကျန်းပေရန် မရှင်းပြမီမှာပင် ယင်ကျန်းဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"ငါ အရှင်းလင်းဆုံး ပြောနိုင်တာက ဟို တိန့်ဘို အသက်ရှင်နေသေးရင်တောင် ငါ သူ့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်ကစပြီး သူ့အတွက် ရလဒ် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

ထိုသို့ ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ယင်ကျန်းဟုန်၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ ပြောဆိုလိုက်သော စကားလုံးများနှင့် မပြောဘဲ ချန်ထားသော စကားလုံးများ နှစ်ခုစလုံးက သူ့ကို မည်သည့် အထင်အမြင်မှားမှုမျိုးမှ မထားရှိရန် သတိပေးချက် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ရလဒ်က... မြင်တွေ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ယင်ကျန်းဟုန်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ သမီးတွေ အတွက်တော့... ငါ မင်းကို မျက်နှာသာ ပေးပြီး သူတို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း သူတို့ကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ သူတို့ ဘာပြဿနာမဆို ရှာခဲ့ရင် ငါ မင်းကို တာဝန်ယူခိုင်းမှာ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ယင်"

ခေါင်းညိတ်ရင်း ဂိုဏ်းချုပ်ယင်က ဆက်ပြောသည်။

"မင်း ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်"

ခင်ဗျားတို့ လူတွေ... တကယ် သတင်းအချက်အလက် စုံလွန်းတယ်။

မကျေနပ်မှုများက မကျေနပ်မှုများသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းပေရန်က ဤ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်မှ ဘုရင်ကြီးများ အားလုံးက သူ့ကို ဧကရာဇ်အသစ် တစ်ယောက် အဖြစ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်ကို ပို၍ နားလည်လာသည်။

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ပဋိပက္ခ အသေးစားတစ်ခု ရှိခဲ့ပေမယ့် ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ"

"မင်းရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုမြန်တယ် လာ ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း ဒီပဋိပက္ခက စမ်းသပ်ကြည့်တာ သက်သက်လား ဒါမှမဟုတ် မင်း တကယ် လှုပ်ရှားမှုကြီးတစ်ခု လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"

"ဒါက စမ်းသပ်ကြည့်တာ သက်သက်ပါပဲ"

"စမ်းသပ်မှုက ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိသလဲ"

"အဲ့ဒီ လမ်းကြောင်းက အရမ်း ခက်ခဲပါတယ် ဒါကြောင့် ကျွန်တော် နည်းလမ်း ပြောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါပြီ"

"အိုး ပြောစမ်း ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေလဲ ငါ ကူညီပေးနိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိလား"

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ၏ အမျိုးမျိုးသော အစီအစဉ်များ အားလုံးကို ယင်ကျန်းဟုန်အား ပြောပြလိုက်သည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ထိုအစီအစဉ်များက လျှို့ဝှက်ချက်များ မဟုတ်ပေ။

ကျန်းပေရန်၏ အစီအစဉ်များ အားလုံးကို ကြားပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန် မရယ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်းမှာ အကြံဉာဏ်တွေ ရှိသားပဲ။ မင်းဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ကောင်လေး။ ဟားဟား ဟားဟား"