ပုံစံသစ်
Vol. 17 Ch. 240
မုယောင်နှင့် ခုံချန်ချန်တို့ကို လျှောက်လွှာများ ဆက်လက် စစ်ဆေးရန် စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ထားခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အနားယူရန် ပြန်မည့်အပြုတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ရောက်လာသူကို မှတ်မိသဖြင့် ကျန်းပေရန် ပထမတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဦးညွှတ် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"
ကွမ်းရှီအန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ပြောသည်။
"ဟို အဘိုးကြီး ယင်က မင်းကို ငါ့ရတနာတွေထဲက တစ်ခုကို သူ့ဥစ္စာပါလို့ ထပ်ပြီး အခိုင်အမာ ပြောပြီး ပေးလိုက်ပြန်ပြီလား"
ကျန်းပေရန်က သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ လေမတိုက်ဘဲ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခါနေသော အနက်ရောင် အလံကြီးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူရင်း မေးလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီ 'ဝိညာဉ်စုစည်းအလံ' ကို ရည်ညွှန်းတာလား"
ခုနကလေးတင် ယင်ကျန်းဟုန်နှင့် ပြည်နယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး အစီအစဉ်အကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးခဲ့သည်။
"ငါ မင်းကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်တဲ့ ရတနာကို မင်း ကြည့်တောင် မကြည့်တော့ဘူးလား"
ကျန်းပေရန်သည် လူများရှေ့တွင် လက်ဆောင် ဖွင့်ကြည့်တတ်သည့် အကျင့်မရှိသောကြောင့် ယင်ကျန်းဟုန် ပေးသော ရတနာကို လက်ခံရရှိပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ယခု ယင်ကျန်းဟုန်က ထုတ်မေးလာမှ ကျန်းပေရန်က သူ၏ ဝတ်ရုံထဲ ထိုးထည့်ထားသော သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ထုတ်ယူပြီး အတွင်းမှ အနက်ရောင် အလံငယ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အနက်ရောင် အလံငယ်ကို ကြည့်ရင်း ယင်ကျန်းဟုန်က ပြောခဲ့သည်။
"ဟန်ဘက်တောင်ထိပ်မှာ မကြာခဏ တိမ်မည်းတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတတ်တယ်။ လပြည့်နေ့ တစ်ဆယ့်ငါးရက်တိုင်းမှာ ပြင်းထန်တဲ့ လေတွေ တိုက်ခိုက်ပြီး မိုးကြိုးတွေ ပစ်ခတ်တယ်။ တာအို ပညာရှင် ထျန်ယိက ဒီတိမ်တိုက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝပြီး ရှားပါး ရတနာတစ်ခုမှန်း သိသွားတယ်။ သူ ဒါကို ဆယ်နှစ်ကြာအောင် အချိန်ယူပြီး ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ခဲ့တယ် ပြီးတော့ 'အနက်ရောင် ဂျင်တိမ်တိုက်' လို့ နာမည်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါက ဟန်ဘက်တောင်ကနေ စုပ်ယူထားတဲ့ အနက်ရောင် နှင်းခဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကနေ ဖွဲ့စည်းထားတာဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"
"ဒီ 'ဝိညာဉ်စုစည်းအလံ' က အဲ့ဒီ အနက်ရောင် ဂျင်တိမ်တိုက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကနေ သန့်စင်ထားတာ။ အနာဂတ်မှာ မင်း အစီအရင်တွေ တည်ဆောက်တဲ့အခါ ဒီအလံကို အစီအရင်ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ စိုက်ထူလိုက်ရုံနဲ့ အစီအရင်ကြီးရဲ့ အာနိသင်က အများကြီး ပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်"
ကျန်းပေရန်က အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"တိမ်တိုက်လား တိမ်တိုက်တွေကို မှော်ရတနာ သန့်စင်ဖို့ သုံးလို့ရလို့လား"
ကျန်းပေရန်က ဤလောကရှိ အရာအားလုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း တိမ်တိုက်ကို မှော်ရတနာ သန့်စင်ရန် အသုံးပြုသည်ဟု ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းပေရန်၏ အံ့ဩနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ယင်ကျန်းဟုန်က ကျေနပ်သွားသည်။
"ဒီအလံက အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာ တစ်ခုပဲ ပြီးတော့ ဒါက မင်းနဲ့ အလွန်အမင်း လိုက်ဖက်တယ်။ မင်းက ၎င်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါကိုယ်တော် ယုံကြည်တယ်"
ဤအမှတ်တရကို ပြန်လည် သတိရရင်း ကျန်းပေရန်သည် ယင်ကျန်းဟုန်က 'ဝိညာဉ်စုစည်းအလံ' သည် သူ၏ ပစ္စည်းဟု တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ခင်ဗျားက တကယ် ခင်ဗျားပါပဲ...
ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် ဖြစ်နေစဉ် ကွမ်းရှီအန်းက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ပြောသည်။
"ဟိုအဘိုးကြီးက မင်းကို လျှို့ဝှက်ပြီး ပေးသွားမှန်း ငါသိသားပဲ။ ပေရန်လေး... ဒါက သိပ် အရေးမကြီးပေမယ့် မင်း သိထားသင့်တာက ဒီ 'ဝိညာဉ်စုစည်းအလံ' ကို မင်းအတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ငါကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာ"
အရေးမကြီးဘူးဆိုရင် အဘိုးကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက် လောနေတာလဲ...
သို့သော် ထိုဝါကျမှ ကျန်းပေရန်သည် ယင်ကျန်းဟုန်က ကွမ်းရှီအန်းကို သူ၏ အစီအရင်များဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုအကြောင်း ပြောပြပြီး ဖြစ်သည်မှာ သေချာကြောင်း သိလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ဤသို့သော မှော်ရတနာမျိုး ပေးအပ်မည်နည်း။
ကျန်းပေရန်က ဦးညွှတ်ရင်း ပြောသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း။ ကျွန်တော်ဒီမှော်ရတနာကို အလွန် သဘောကျပါတယ်"
ကွမ်းရှီအန်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
"အင်း မင်း သဘောကျရင် ပြီးတာပါပဲ။ ဒီကိစ္စမှာ မင်း တော်တော် ပင်ပန်းသွားပြီ။ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ကို ဒီလောက် မြန်မြန် ငြိမ်းချမ်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုက မင်းကြောင့်ပဲ"
"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းက ကျွန်တော့်ကို အလွန်အကျွံ ချီးမွမ်းနေပါပြီ။ ကျွန်တော်က အသေးအမွှား ကိစ္စလေးတွေပဲ လုပ်ခဲ့တာပါ"
ထိုသို့ ကြားသောအခါ ကွမ်းရှီအန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်း ကောင်ပေါက်စလေး မင်းက စကားပြောတာ နှိမ့်ချပေမယ့် မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တော်တော် ပြင်းထန်သားပဲ။ ဟို မိုးကြိုးကျဂိုဏ်းနဲ့ ဖြစ်တဲ့ ကိစ္စက ငါ့ဆီအထိ ရောက်လာတယ်"
သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက သူငယ်တန်း ကျောင်းလား။ ဒါက ပဋိပက္ခ သေးသေးလေး တစ်ခုပဲလေ ဒီလိုမျိုး တိုင်တောတိုင်တန်း လုပ်ရသလား။
စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် ဖြစ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။
"ဒါက မတော်တဆမှု တစ်ခုပါပဲ"
ကွမ်းရှီအန်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
"မင်းက မတော်တဆမှုလို့ ပြောမှတော့ ဒါကို မတော်တဆမှုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် မင်းက ဧကရာဇ် ဖြစ်တာ သိပ်မကြာသေးဘူး။ ဟိုဂိုဏ်းတွေနဲ့ ပဋိပက္ခတွေ မဖြစ်တာ ပိုကောင်းတယ်။ ဒီငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေမယ့် ဒါတွေအားလုံးက မလိုအပ်တဲ့ ပဋိပက္ခတွေပဲ။ မင်းက ဂိုဏ်းတွေရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ မရှိတဲ့ သာမန်လူတွေကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်"
ခင်ဗျားက တကယ့် လူအို မိုက်မဲသူပဲ...
ကျန်းပေရန်သည် ကွမ်းရှီအန်း၏ ဤနယ်ပယ်ရှိ ဖြူစင်မှုအပေါ် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုလူ၏ စကားများတွင် 'ဘာလို့ အသား စွပ်ပြုတ် မစားတာလဲ' ဆိုသည့် အရိပ်အငွေ့ ပါနေသည်ဟု သူ ခံစားမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းများက တောင်ထွတ်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို လက်တွေ့ကျကျ ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းများ၏ နယ်မြေများ အတွင်း၌ မရှိသော သာမန်လူများက ဘယ်မှာ ရှိမည်နည်း။ ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူတို့အားလုံးသည် အသက်ကြီးသူများ အားနည်းသူများ အမျိုးသမီးများ သို့မဟုတ် ကလေးများသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကွမ်းရှီအန်းကို ယခု နိုင်ငံရေး သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးခြင်းက ရှင်းပြရန် အချိန် အလွန် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းပေရန်က သူ မကြားဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ပြည်နယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအတွက် သူ့ကို လောလောဆယ် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်းပေရန်ထဲသို့ "စီမံခန့်ခွဲမှု ပညာရပ်" အများအပြားကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ထည့်သွင်းပေးပြီးနောက် ကွမ်းရှီအန်းသည် သူ၏ သင်ကြားလိုစိတ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီငါ ဒီတစ်ခေါက် မင်းကို ပြောစရာ နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ နောက်လ အကုန်မှာ မငြိမ်မသက်မှုတွေက အတန်အသင့် ငြိမ်သက်သွားသင့်ပြီ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားတော့မယ်။ သုံးရက်နေရင် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကို လာခဲ့။ ဒီငါ မင်းကို လူတချို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ ဒီငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတဲ့ အချိန်မှာ မင်း ဘာမဆို လိုအပ်ရင် သူတို့ကို သွားရှာလို့ ရတယ်"
တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမယ် ခင်ဗျားက တကယ် နှလုံးသား ကြီးမားတာပဲ...
တောင်ထွတ်ပြည်နယ်သည် အတွင်းပိုင်းတွင် မတည်ငြိမ်သေးပေ။ လျန်တိုင်းပြည်မှ ခြိမ်းခြောက်မှု မပြောနှင့် လန်ပြည်နယ်ပင်လျှင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်မည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်။ ထို့အပြင် သူနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတို့ကို အချိန်မရွေး ဝါးမြိုရန် စဉ်းစားနေသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ယင်ကျန်းဟုန်လည်း ရှိသေးသည်။ ထိုအခြေအနေများအောက်တွင်... အဘိုးကြီးက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနိုင်သေးသည်။
သို့သော် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ၎င်းသည် ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ဟု ခံစားမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကွမ်းရှီအန်းက "ဉာဏ်ပညာ" ပိုင်းတွင် များစွာ ပံ့ပိုးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူ့အတွက် ဇွဲလုံ့လဖြင့် ကျင့်ကြံပြီး အစွမ်းရှိသူသာ မှန်ကန်သည် ဆိုသည့် လမ်းကြောင်းကို လိုက်လျှောက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် သုံးရက်နေရင် အချိန်မီ သေချာပေါက် ရောက်လာခဲ့ပါ့မယ်"
"ကောင်းပြီ အဲ့ဒီအခါကျမှ အသေးစိတ်ကို ပြောကြတာပေါ့။ ဒီငါ့မှာ တက်ရောက်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ် ဒါကြောင့် အကြာကြီး မနေတော့ဘူး"
"ကျွန်တော်မျိုး ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းကို ရိုသေစွာ ပို့ဆောင်ပါတယ်"
ကျန်းပေရန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကွမ်းရှီအန်းက လှည့်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
'ဝိညာဉ်စုစည်းအလံ' ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သုံးရက်အတွင်း သူ၏ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း ခရီးစဉ်အကြောင်း တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အဆောင်သို့ အိပ်စက်ရန် ပြန်သွားသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မုယောင် စစ်ဆေးထားသော လျှောက်လွှာများကို စစ်ဆေးပြီး နံနက်ခင်း ညီလာခံ ပြီးဆုံးသောအခါ ကျန်းပေရန်က ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကို စီး၍ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ တောင်နောက်ကျောရှိ ခရမ်းရောင်ဝါး ခြံဝင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းပေရန်က ကြမ်းပြင် တံမြက်စည်း လှည်းနေသော ကူချင်းဟွမ်းကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"ချင်းစစ် ဘယ်လိုနေလဲ"
ကူချင်းဟွမ်းက တံမြက်စည်းကို ကိုင်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
"အစီအရင်ခန်းထဲကနေ ဘာအသံမှ မကြားရပါဘူး"
ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ရှေ့တိုးကာ အစီအရင်ခန်း၏ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
"ဘုန်း"
တံခါး တွန်းဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီး စွမ်းအား လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက ထွက်ပေါက်ရှာတွေ့သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကူချင်းဟွမ်းကို ကာကွယ်ပေးရင်း ကျန်းပေရန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပျံ့လွင့်သွားစေသည်။
လှုပ်ရှားမှုက မသေးဘူးပဲ။ 'မိုးကြိုးမီးလျှံ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ဆေးလုံး' က ချင်းစစ်နဲ့ ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး လိုက်ဖက်ညီပုံရတယ်။
အစီအရင်ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သောအခါ မူလက ရေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အစီအရင်ခန်းသည် ယခုအခါ စီးဆင်းနေသော လျှပ်စစ်ဓာတ်များ၏ တဖျစ်ဖျစ် အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြင်နိုင်သော မိုးကြိုး လျှပ်စီး အနည်းငယ်ပင် ကျန်းပေရန်ကို ဖြတ်ကျော် စီးဆင်းသွားသည်။ အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထက်ဝယ်ဖွဲ့ခွေ ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သော ဝူချင်းစစ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ 'စိတ်ကြည်လင် အဆောင်လက်ဖွဲ့' တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူဆီသို့ ပစ်လိုက်သည်။
"ရှပ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ခရမ်းရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ စက္ကူသည် ဝူချင်းစစ်၏ နဖူးပေါ်တွင် တိကျစွာ ကပ်သွားသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ဝူချင်းစစ်ကို ညင်သာစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာနေသော ဝူချင်းစစ်သည် ရုတ်တရက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏ ကြွက်သားများက ပြေလျော့သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကိုကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဝူချင်းစစ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုကြီး"
ကျန်းပေရန်က မေးသည်။
"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဘယ်လိုနေလဲ"
သူ၏ ကိုယ်တွင်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က ပြန်ဖြေသည်။
"အကောင်းဆုံးပဲ ဒီလောက် ကောင်းတာမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး"
"ထရပ်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစား"
"ဟုတ်ကဲ့"
ပြန်ဖြေရင်း ဝူချင်းစစ်က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ "ခန္ဓာကိုယ်အသစ်" နှင့် သူ အသားမကျသေးသော်လည်း ၎င်းသည် ယခင်က စကားပင် မပြောနိုင်သော အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှု ဖြစ်သည်။
"အင်း မတ်တပ်ရပ်နိုင်ပြီ ဆိုကတည်းက မင်း အခက်ခဲဆုံး အချိန်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီ။ သွားပြီး ဆေးကြော သန့်စင်လိုက်ဦး"
"ဟုတ်ကဲ့" သူ၏ အကိုကြီးကို မလုံမလဲ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်သည် ရေချိုးခန်းဆီသို့ ချက်ချင်း သွားလိုက်သည်။ ရေချိုးစည်ထဲတွင် အဆင်သင့် ပြင်ထားသော ရေနွေးများကို ကြည့်ရင်း ဝူချင်းစစ်သည် အတွင်းသို့ ခုန်ဆင်းမည် အပြုတွင် သူ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားသည်။
ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ
ရေထဲမှ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတွင် ဝူချင်းစစ်က သူ၏ ဆံပင် တစ်ဝက်သည် အဖြူရောင် သို့မဟုတ် ပိုတိတိကျကျ ဆိုရလျှင် ငွေရောင်သို့ ပြောင်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤပြောင်းလဲမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကျန်အစိတ်အပိုင်းများကို အမြန် စစ်ဆေးကြည့်ရာ အားလုံး အဆင်ပြေနေသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ ရေစည်ထဲ ဝင်လိုက်ပြီး ခြောက်သွေ့နေသော သွေးများကို ဆေးကြော သန့်စင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အဝတ်အစား အသစ် တစ်စုံကို ယူ၍ လဲလှယ် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ သူ၏ အသွင်အပြင် အဆင်ပြေကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် သူ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး သူ၏ အကိုကြီးကို အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
"အကိုကြီး"
ဝူချင်းစစ်၏ ဆံပင်ပုံစံသစ် တစ်ဝက် အနက်ရောင် တစ်ဝက် ငွေရောင်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"နောက် ရက်အနည်းငယ်မှာ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အသားကျအောင် အချိန် ပိုပေး။ မင်းရဲ့ ပညာရပ်တွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ မလောနဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"
"အင်း ဒါဆို ဒီမှာ ခဏ အနားယူ။ ငါ့မှာ တခြား ကိစ္စတွေ တက်ရောက်စရာ ရှိသေးတယ် ပြီးမှ မင်းဆီ ပြန်လာခဲ့မယ်"
ထိုသို့ပြောပြီး သူက ခရမ်းရောင်ဝါး ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူ၏ အကိုကြီး ထွက်သွားသည်နှင့် ဝူချင်းစစ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သစ်နှင့် အသားကျစေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စတင် လေ့ကျင့်တော့သည်။ သူ၏ အတွင်းမှ ကြီးမားသော မိုးကြိုး အတွင်းအားကို ခံစားမိရင်း သူ လက်သီးတစ်ချက် မထိုးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
"ဘုန်း"
ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ပန်းပဲဖို အလုပ်ရုံ၏ ထက်ဝက်က လွင့်စဉ် ပျက်စီးသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ဝူချင်းစစ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထို ကမ္ဘာကျော် ပန်းချီကား 'အော်သံ' ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်က 'O' ပုံစံဖြင့် အကျယ်ကြီး ဟသွားသည်။
"သွားပြီ သွားပြီ သွားပြီ သွားပြီ..."
သူ၏ ထိတ်လန့်မှုထဲတွင် ဝူချင်းစစ်သည် ထက်ဝက် ပျက်စီးနေသော ပန်းပဲဖို အလုပ်ရုံ၏ ဘေးသို့ အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ပြန့်ကျဲနေသော ကိရိယာများနှင့် ပုံစံကြမ်းများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူ၏ ဘဝ အဆုံးသတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူချင်းဟွမ်းက ပြေးလာပြီး တစ်ချက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေပါတယ် ပျက်စီးမှုက သိပ် မဆိုးပါဘူး။ အကိုကြီး ပြန်မလာခင် ပြင်ဆင်လို့ ပြီးသင့်ပါတယ်"
ဝူချင်းစစ်က တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဒါက မဆိုးဘူးလား"
"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ ပြင်ဆင်နိုင်ပါတယ်"
ဝူချင်းစစ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာသွင်ပြင်များက အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
"တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်။ ထွက်လာတာနဲ့ ဒီလောက် အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်မိသွားတယ် ငါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်သီးတစ်ချက်ပဲ ထိုးလိုက်တာပါ ဒီလောက် အာနိသင် ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်မိဘူး"
တံမြက်စည်းတစ်ချောင်းကို ဆွဲယူပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အပျက်အစီးများကို စတင် လှည်းကျင်းရင်း ကူချင်းဟွမ်းက ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ဂုဏ်ယူပါတယ် အကိုကြီးဝူ"
ဝူချင်းစစ်က အလျင်အမြန် တံမြက်စည်း တစ်ချောင်းကို ဆွဲယူကာ ကူချင်းဟွမ်းကို ကူညီ လှည်းကျင်းရင်း ပြောသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
နှစ်ယောက်သား သန့်ရှင်းရေးနှင့် ပြင်ဆင်ခြင်းများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် ကျန်းပေရန်က ကောင်းကင်တိမ်တိုက် တောင်ထွတ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး လုလင်ပြည်နယ်ရှိ အဓိက မိသားစုကြီးများ၏ မျိုးနွယ် ခေါင်းဆောင်များက မနက်ဖြန်တွင် တောင်ခြေရှိ မိုးပြာရောင် မြေအိုးမြို့၌ စုရုံးကြမည် ဖြစ်ကြောင်း ဂိုဏ်းချုပ်ထံမှ သိရှိလိုက်ရသည်။ လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး လုယင်လုံက ဆက်ပြောသည်။
"မင်း သူတို့ကို တောင်ပေါ်ကို ဖိတ်ခေါ်ချင်လား ဒါမှမဟုတ် မင်းက ဒီငါ့ရဲ့ အမိန့်စာကို ယူပြီး မြို့ထဲမှာ သူတို့ကို သွားရှာချင်လား"
လုယင်လုံ၏ မေးခွန်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရိုးရှင်းသည်။
မင်း ဒီကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ချင်လား ဒါမှမဟုတ် မင်းက ငါ့ကို သူတို့ကို ဖိအားပေး ကူညီစေချင်တာလား။
"ဒီတပည့် မျိုးနွယ် ခေါင်းဆောင်တွေကို ကိုယ်တိုင် သွားရှာပါ့မယ်"
"အင်း ဒီလိုဆိုရင် မင်း အသေးစိတ် အစီအစဉ်တွေအတွက် ကျူချီယိကို သွားရှာနိုင်တယ်။ ငါ သူ့ကို ညွှန်ကြားထားပြီးပြီ"
"ဟုတ်ကဲ့ ဒါဆိုရင် ဒီတပည့် အခုပဲ ယပ်တောင်ဖြူ နေအိမ်ဆီ သွားလိုက်ပါ့မယ်"
ကျန်းပေရန် ထွက်ခွာမည် အပြုတွင် သူ ရုတ်တရက် ထပ်မံ စကားပြောလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က ပုန်ကန်သူတွေရဲ့ စာရင်းကို ပြုစုပြီးသွားပါပြီ။ အနှေးဆုံး လကုန်မှာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က သူ့ရဲ့ မူလ အစီအစဉ်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသင့်ပါပြီ"
လုယင်လုံက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"အိုး မင်း သူတို့ကို ရှာတွေ့သွားပြီ"
"ဟုတ်ကဲ့ ဒါအားလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုတွေကြောင့်ပါ"
"ကောင်းပြီ ငါ ဒီကိစ္စကို မှတ်ထားလိုက်မယ်။ ငါ မင်းအတွက် ဂုဏ်ပြု မှတ်တမ်း တင်ပေးလိုက်မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ ဒီတပည့် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လှည့်ထွက်ပြီး ပင်မ ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ကျန်းပေရန် အဝေးသို့ ထွက်သွားပြီးနောက် လုယင်လုံက သူ၏ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းထဲမှာ ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရှိတာက တကယ် အရှုပ်အထွေးတွေ အများကြီး သက်သာစေတာပဲ"
ကျန်းပေရန်က ယပ်တောင်ဖြူ နေအိမ်တော်သို့ သွားပြီး မနက်ဖြန်၏ မျိုးနွယ် ခေါင်းဆောင်များ တွေ့ဆုံပွဲအကြောင်း ကျူချီယိနှင့် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ အချိန်နှင့် နေရာကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာလာပြီး နီလာနှလုံးခန်းမရှိ သူ၏ တဲငယ်လေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ စာများကြားတွင် မွှေနှောက် ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း အကိုကြီးလုထံမှ မှတ်စု တစ်စောင်မှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
အကိုကြီးလု ပြန်မရောက်သေးဘူးလား လကုန်မှာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က ကိစ္စတွေ လုံးဝ ဖြေရှင်းပြီးမှပဲ ငါ သူ့ကို တွေ့နိုင်တော့မယ့်ပုံပဲ
အနည်းငယ် နှမြောတသစွာ သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က ကျန်ရှိသော စာများကို ဘေးသို့ ဖယ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ အကိုကြီးကို ဂုဏ်ပြု လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးရန် အဆင့်မြင့် ပညာရပ်တစ်ခုကို သူ ဘယ်မှာ ရှာဖွေနိုင်မည်ကို စဉ်းစားနေသည်။
"အကိုကြီး ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ကိစ္စအတွက် ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်"
ကျန်းပေရန် စဉ်းစားနေစဉ် လျှို့ဝှက် အသံပို့လွှတ်မှုမှ တစ်ဆင့် အသံတစ်ခုက သူ၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည်။ ဒါက လင်ယုယန် ဖြစ်သည်။
သူမ ဒီလောက် မြန်မြန် အဖမ်းခံရတာပဲ...
ခေါင်းကိုက်စွာ သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ တစ်ဖက်ရှိ တောင်စောင်းငယ်ပေါ်မှ လင်ယုယန်ကို ပြောလိုက်သည်။
"မင်း မှားမှန်း သိမှတော့ မင်း ငါ့ကို ထပ်မရှာသင့်တော့ဘူး"
တောင်စောင်းပေါ်တွင် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ လင်ယုယန်၏ နှလုံးသားထဲမှ နာကျင်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်ရည်များက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။
"အကိုကြီး ကျွန်မ တကယ် မှားမှန်း သိပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို မစွန့်ပစ်ပါနဲ့ ကျွန်မ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး။ ကျွန်မ အရင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ..."
လင်ယုယန် စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်။
[ရွေးချယ်စရာ ၁: ဆက်လက် နားထောင်ပါ။ ဆုလာဘ်: သောင်းပြောင်းဝိညာဉ်လက် (မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ်)]
[ရွေးချယ်စရာ ၂: လင်ယုယန်ကို တိုက်ရိုက် မောင်းထုတ်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကျောက်တုံးရှစ်လုံး အနက်ရောင် အတတ်ပညာ (အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်]
[ရွေးချယ်စရာ ၃: လင်ယုယန်၏ စကားကို ဖြတ်တောက်ပြီး အကြောင်းအရာ ပြောင်းပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]
ကောင်းပြီ ကြည့်ရတာ ငါ သူမကို တကယ် ဖယ်ထုတ်လို့ မရတော့ဘူးပဲ
ထိုရွေးချယ်စရာ သုံးခုမှ ကျန်းပေရန်သည် လင်ယုယန်ကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်ရန် အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သိလိုက်သည်။ သို့သော် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းက သဘာဝကျသည်။ သူ သူမကို ရှောင်ရှားနေသည်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ရှိသေးပြီး သူမက သူမကိုယ်တိုင်ပင် အရင်းအမြစ် မသိသော ထို မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ သူမကို တိုက်ရိုက် မောင်းထုတ်လိုက်ပါက ဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။
တတိယ ရွေးချယ်စရာကို ရွေးချယ်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ အသံကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။
"ရှင်းပြစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါ မင်းရဲ့ အတိတ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး အကြောင်းရင်းကိုလည်း မသိချင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်း ငါ့ရဲ့ အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်ကို နားလည်သင့်တယ်"
[ရွေးချယ်စရာ-အခြေပြု တာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆုလာဘ်: ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု +၁]
"အကိုကြီး ကျွန်မ တကယ် မှားမှန်း သိပါပြီ။ ကျွန်မကို နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"
"အနာဂတ်မှာ ဒီလို အမှားမျိုး ထပ်မကျူးလွန်တော့ဘူးလို့ မင်း အာမခံနိုင်လား"
"ကျွန်မ အာမခံပါတယ်။ ကျွန်မ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ"
"မင်း ဖြေရှင်းပြီးရင် အကောင်းဆုံးပေါ့။ တခြားကိစ္စ ရှိသေးလား"
သူမ၏ အကိုကြီးက သူမကို ခွင့်လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်ယုယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်နိုင်သည်။
"မ... မရှိတော့ပါဘူး။ ကျွန်မ အခု ပြန်တော့မယ်"
"အင်း"
သူမ၏ အကိုကြီးက တံခါးကို တိုက်ရိုက် ပိတ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း လင်ယုယန်သည် တံခါးက သူမ၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ ဆောင့်ပိတ်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။
ဒါက စုံတွဲတစ်တွဲရဲ့ ပထမဆုံး ရန်ဖြစ်ခြင်းမျိုးလား... အကိုကြီး ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်အောင် ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။
သက်ပြင်းချရင်း လင်ယုယန်က စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် ပြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း မလှမ်းရသေးမီ လမ်းပေါ်ရှိ တောပန်းလေးများက မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် စတင် ညှိုးနွမ်းသွားသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။
ဒါ မကောင်းတော့ဘူး။
လင်ယုယန်က သူမ၏ မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ ပိုမို အသိစိတ် ရှိလာစေရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ထူးဆန်းတယ်... ငါ တံဆိပ်ကို သေချာ အားကောင်းအောင် လုပ်ထားပြီးပြီ ဘယ်လိုလုပ် ဒါက ထွက်လာနိုင်သေးတာလဲ။