အမည်းရောင် အစားအစာ

မိုးမခပင်၏ အရိပ်အောက်တွင် သေးငယ်ပြီး ရိုးရှင်းသော လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင်က လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျေးလက် တောရိုင်းများတွင် တွေ့ရတတ်သော ဒီလို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မျိုး အားလုံးက တိတ်ဆိတ် အေးချမ်းမှုနှင့် တင့်တယ်မှုကို သူတို့၏ ရောင်းကုန်အဖြစ် တင်စားကြသည်။

အများစုမှာ မြေစိုက်အိမ်များ ဖြစ်ကြပြီး အမိုးအဖြစ် ဓနိမိုးများ မိုးထားကြသည်။ စားပွဲများနှင့် ထိုင်ခုံများကို ကျစ်လစ်သိပ်သည်းသော မြေကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ သူတို့က ခရမ်းရောင်-အနက်ရောင်ရှိပြီး ပြင်းထန်ကာ ခါးသက်သော လက်ဖက်ရည်ကို ချက်ရန် ရိုးရှင်းသော မြေလက်ဖက်ရည်အိုးများနှင့် မြေခွက်များကို အသုံးပြုကြသည်။ ဒီလို လေဟာပြင်နီးပါး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် ထိုင်ရင်း တိမ်တိုက်များ ရွေ့လျား လိပ်တက်နေသည်ကို ကြည့်နိုင်ပြီး ဖားအော်သံများနှင့် ငှက်မြည်သံများကို နားထောင်နိုင်သည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုများ၏ ကြွားဝါမှုများနှင့် လေလုံးထွားမှုများ၏ အသံကလည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

"ငါ မင်းတို့ကို ပြောမယ် ငါ့ရဲ့ အဲ့ဒီ သူငယ်ချင်းက မယုံနိုင်စရာပဲ။ သူက သုံးနှစ်မှာ စာပေ စလေ့လာတယ် လေးနှစ်မှာ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်တယ် ငါးနှစ်မှာ ကဗျာနဲ့ သီချင်းတွေကို ကျွမ်းကျင်သွားတယ် ခြောက်နှစ်မှာ မြို့တစ်မြို့လုံးရဲ့ အနိုင်မခံရနိုင်ဆုံး ချန်ပီယံ ဖြစ်လာတယ် ရှစ်နှစ်မှာ စောင်းတူရိယာ စစ်တုရင် လက်ရေးလှ ပန်းချီပညာတွေကို နားလည် သဘောပေါက်သွားတယ် ပြီးတော့ ကိုးနှစ်မှာ..."

"ဟေး ခဏနေဦး။ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းက ခုနစ်နှစ်တုန်းက ဘာလုပ်ခဲ့လဲ"

"ခုနစ်နှစ်။ သူက သူ့ဒဏ်ရာတွေကနေ ပြန်သက်သာလာအောင် တစ်နှစ် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်"

"ဟားဟားဟားဟားဟား..."

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲမှ ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံများကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန်က အပြင်ဘက်အကျဆုံး စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ သူ၏ လက်ဖက်ရည်ကို တိတ်တဆိတ် သောက်သုံးနေသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် နှစ်ဦး ကြွပါ ဝင်ပါခင်ဗျာ။ ဒီနေ့ ဘယ်လို လက်ဖက်ရည်မျိုး သောက်ချင်ပါသလဲ"

"ငါတို့ လူရှာနေတာ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရင်ဆုံး အတွင်းကို ကြွပါဦး။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲ သူတို့ ဘာဝတ်ထားလဲ ကျွန်တော်..."

"မလိုတော့ဘူး ငါ သူ့ကို တွေ့ပြီ"

အစေခံကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် လီဖူချန်က ဟော့ကျိရှန်းကို ကျန်းပေရန် ထိုင်နေသည့် နေရာသို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားသည်။ လူအများရှေ့တွင် သူ သူ့ကို 'ဧကရာဇ်' ဟု ခေါ်ဝေါ်၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် လီဖူချန်က လက်အုပ်ချီကာ ခေါ်လိုက်သည်။

"ညီအကိုဝမ်"

"ထိုင်"

စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အစေခံကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နှင်း လက်ဖက်ရည် နှစ်ခွက် ထပ်ယူခဲ့"

"ချက်ချင်းပါပဲ ခဏလေး စောင့်ပေးပါ"

အစေခံ ထွက်သွားသည်နှင့် ဟော့ကျိရှန်းက ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ မျက်နှာတော်ကို ထပ်မံ ဖူးမြော်ခွင့်ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော်မျိုး အလွန် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်တဲ့အခါ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သားကို ရှာဖွေပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတော်အတွက် အရှင်မင်းကြီးကို သုံးကြိမ် ဒူးထောက် ကိုးကြိမ် ဦးချပြီး ကျေးဇူးတင်ခွင့် ပြုပါ"

ချန်ရှောင်တုန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ဟော့ကျိရှန်းက ဧကရာဇ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် ကျေးဇူးတင်ချင်ခဲ့သော်လည်း လီဖူချန်က သူ့ကို စကားပြော၍ တားမြစ်ခဲ့သည်။ ညီအကိုဝမ်က ဟော့ကျိရှန်း ရုတ်တရက် နန်းတော်သို့ သူ့ကို ရှာရန် ပေါ်လာခြင်းကို သေချာပေါက် မနှစ်သက်လောက်ဟု သူ သိသည်။

ထို့ကြောင့် သူ ပထမဦးစွာ ဟော့ကျိရှန်း ကိုယ်စား ကျန်းပေရန်ထံ ကျေးဇူးတင် စာတစ်စောင် ရေးခဲ့ပြီး ဟော့ကျိရှန်းက သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကျေးဇူးတင်လိုသော ဆန္ဒကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ကျန်းပေရန်က ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အဆိုပြုချက်များဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသောကြောင့် သူက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကျေးဇူးတင်ရန် မလိုအပ်ကြောင်းနှင့် အနာဂတ်တွင် မတော်တဆ တွေ့ဆုံဖြစ်ပါက ထိုအခါမှ ပြောဆိုကြမည် ဖြစ်ကြောင်း စာဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ကြားခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ် လီဖူချန် ကျန်းပေရန်ကို ရှာရန် လာသောအခါ ဟော့ကျိရှန်းက ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အတူ လိုက်ခဲ့ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ကျန်းပေရန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"သုံးကြိမ် ဒူးထောက် ကိုးကြိမ် ဦးချတာတွေ ထားလိုက်ပါတော့။ ဒါက အသေးအမွှား ကြိုးစားမှု တစ်ခုပါပဲ။ မင်း ပြောခဲ့တာတွေကို မင်း မှတ်မိနေဖို့ပဲ လိုတယ်"

"ဒါပေါ့။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဒီ ခုနစ်ပေ ခန္ဓာကိုယ် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိတ်တိုင်းကျ အသုံးတော်ခံပါ့မယ်"

ထိုစဉ်မှာပင် အစေခံက နှင်း လက်ဖက်ရည် နှစ်ခွက် ယူလာပြီး ၎င်းတို့ကို ချထားကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သုံးဆောင်တော်မူပါ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့။ တခြား ဘာမဆို လိုအပ်တာ ရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောလိုက်ပါ"

အစေခံ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ မင်း ငါ့ဆီ ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ"

လီဖူချန်က လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ဘယ်ညာ ဝေ့ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီအကိုဝမ် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ပန်းသစ်ခွဂိုဏ်းရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရက်ပေါင်းများစွာ စဉ်းစားခဲ့ပေမယ့် သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုမှ ထွက်မလာခဲ့ဘူး ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ညီအကိုဝမ်ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းခံဖို့ လာခဲ့တာပါ"

လီဖူချန် စကားဆုံးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့၌ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု: လီဖူချန်ကို ကူညီရန် သဘောတူပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: လမင်းနားစွင့် ရတနာ အတတ်ပညာ (အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု: "ဖူချန် ငါ မင်းကို အရမ်း စိတ်ပျက်မိတယ်" ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

ကြည့်ရတာ ဒီ ပန်းသစ်ခွဂိုဏ်းက တော်တော် ဒုက္ခများမယ့်ပုံပဲ။

ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာကို ရွေးချယ်ရင်း ကျန်းပေရန်က သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဖူချန် ငါ မင်းကို အရမ်း စိတ်ပျက်မိတယ်"

[ရွေးချယ်စရာ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆုလာဘ်: ခွန်အား +၁]

"ဘုန်း"

တိုတောင်းသော ဝါကျ တစ်ကြောင်းတည်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက လီဖူချန်ကို မိုးကြိုး တစ်ချက် ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ထိမှန်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

ဟုတ်သားပဲ... ငါ ဘာတွေ စဉ်းစားနေခဲ့တာလဲ။ ငါ ဘာတွေ လုပ်နေခဲ့တာလဲ။

ဒီ ဝါကျ နှစ်ကြောင်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ် လီဖူချန်၏ အကြည့်က ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။

ငါ ဒီ ကမ္ဘာ့သမဂ္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့တာက တစ်နေ့နေ့မှာ ညီအကိုဝမ်ကို ကူညီနိုင်ဖို့အတွက်ပဲ။ အခု ငါ ဘာမှ မကူညီနိုင်ခဲ့ရုံတင် မကဘူး သူ့ကို အမြဲတမ်း ဒုက္ခတွေတောင် ပေးနေမိတယ်။ ညီအကိုဝမ်က ငါ့ကို တိုက်ရိုက် မငြင်းဘဲ စိတ်ပျက်တယ်လို့ ပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူက မူလက ငါ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားခဲ့လို့ ဖြစ်ရမယ်။

ဒါပေမယ့် သူက ငါ့ကို ဒီလောက် အသုံးမကျလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး အသေးအမွှား အခက်အခဲလေး တစ်ခု ရင်ဆိုင်ရုံနဲ့ သူ့ဆီကို အင်အားဖြည့်တင်းဖို့ ပြေးလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်ရင် ဟွမ်မင်ယွမ် အဖမ်းခံရတဲ့ ကိစ္စကို ငါ အစွမ်းကုန် မကြိုးစားခဲ့ဘူး။ ငါက အန္တရာယ် အရမ်း များတယ်လို့ ခံစားမိတာကြောင့် ညီအကိုဝမ်ကို အကူအညီ တောင်းကြည့်ဖို့ပဲ အရင် တွေးခဲ့မိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက ထွက်ပြေးတာပဲ။ ငါက အန္တရာယ်ကို ညီအကိုဝမ် အပေါ် ပုံချချင်ခဲ့တာ။

လီဖူချန် အမလေး လီဖူချန် မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ

သူ၏ ပါးများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်ပြီး လီဖူချန်က ကျန်းပေရန်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ် ညီအကိုဝမ်။ ဖူချန်က ခင်ဗျားကို စိတ်ပျက်စေခဲ့မိတယ်။ ကျွန်တော် အခုပဲ ထွက်ခွာသွားပါ့မယ်။ ဒီပြဿနာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မျက်နှာ ပြန်ပြရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ဖြင့် လီဖူချန်က ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး အလားတူ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသော ဟော့ကျိရှန်းကို ဆွဲကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဒါ တကယ် အဲ့လောက် ထိရောက်သွားတာလား...

လီဖူချန် ဤမျှ ပြတ်သားစွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ဒီတစ်ကြိမ် သူ မအောင်မြင်မချင်း ပြန်မလာတော့ဘူးဟု သေချာပေါက် ကျိန်ဆိုသွားပြီမှန်း သိလိုက်သည်။ သူ ခုနက ပြောလိုက်သော စကားများက သေမင်းတမန် အလံတစ်ခု စိုက်ထူလိုက်သလို အနည်းငယ် ထင်ရသော်လည်း ဇာတ်လိုက် တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာ ရှိသူ တစ်ဦးအတွက် ဒီလို အသေးအမွှား အလံက အန္တရာယ် မရှိသင့်ဘူး မဟုတ်လား။

သူ၏ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က အိမ်စာငှက် တစ်ကောင် သူ၏ အသိုက်မှ ပျံထွက်ကာ အနီးရှိ တောအုပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဒီလိုလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ လီဖူချန် ဒီလို ဒုက္ခတွေကို ပိုပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖြေရှင်းတတ်ဖို့ အချိန် တန်ပါပြီ။ မဟုတ်ရင် ငါက တကယ် သူတို့ ကမ္ဘာ့သမဂ္ဂရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

စားပွဲပေါ်တွင် ကြေးနီ ဒင်္ဂါး သုံးပြား ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျန်းပေရန်က မတ်တပ်ထရပ်ကာ ရိုးရှင်းသော လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေးမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်က နဂါးပလ္လင် စားပွဲရှေ့တွင် ထိုင်ကာ အပြင်းအထန် စတင် ရေးသားတော့သည်။ ပြည်နယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး စီမံကိန်း၏ ကနဦး အကောင်အထည်ဖော်မှုက လောလောဆယ် ချောမွေ့နေသော်လည်း ဒါက အစပဲ ရှိသေးသည်။ မျိုးနွယ် ခေါင်းဆောင်များက အကျိုးအမြတ်များကို မြည်းစမ်းခွင့် ရမှသာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုက အမှန်တကယ် စတင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒေါက် ဒေါက်"

တံခါးခေါက်သံ ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"ဝင်ခဲ့"

"ကျွီ" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သစ်သားတံခါး တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး မုယောင်က အစားအစာ သေတ္တာ တစ်လုံးကို သတိဖြင့် သယ်ဆောင်ရင်း ဝင်လာသည်။ အစားအစာ သေတ္တာကို စားပွဲဆီသို့ သယ်လာရင်း မုယောင်က ပြောသည်။

"ကျွန်မ ချန်ချန်ကို ဟင်းပွဲလေး အနည်းငယ် လုပ်နည်း သင်ခိုင်းထားတယ်။ ကျွန်မ အဖေ့ကို ပြန်ပြီး လုပ်ကျွေး ပြဖို့ စီစဉ်ထားတာ။ ကျွန်မ... ကျွန်မ မတော်တဆ များသွားလို့ ရှင်နဲ့ ဝေမျှဖို့ ယူလာခဲ့တာ"

သူ၏ စုတ်တံကို ချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က အစားအစာ သေတ္တာကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

"ပထမဆုံး ချက်ပြုတ်တာလား"

မုယောင်က သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ကလိနေပြီး ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောသည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်... ဟုတ်တယ်။ နောက် ရက်အနည်းငယ်ဆို အဖေ့ မွေးနေ့ ရောက်ပြီ။ ကျွန်မ သူ့ကို အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု ပေးချင်လို့ပါ။ ဒါက ရှင့်အတွက် အထူး လုပ်လာတာ မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ ဖြုန်းတီး မပစ်ချင်လို့"

"အိုး"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စုတ်တံကို ပြန်ကောက်ယူလိုက်သည်။

"မစားဘူး ယူသွားလိုက်"

မုယောင် ချက်ချင်း စိုးရိမ် ပူပန်သွားပြီး အော်လိုက်သည်။

"ရှင် ရှင် ကြည့်တောင် မကြည့်ဘဲ ဘယ်လို ငြင်းနိုင်ရတာလဲ"

"ပထမဆုံး ချက်ပြုတ်တဲ့ အစားအစာက ဘယ်လိုလုပ် အရသာ ရှိနိုင်မှာလဲ။ ငါကိုယ်တော်က ကောင်းမွန်တဲ့ အစားအစာတွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတယ်"

"ဟမ့် ရှင် မစားဘူးဆိုလည်း မစားနဲ့ပေါ့"

မုယောင်က ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး အစားအစာ သေတ္တာနှင့်အတူ စာကြည့်ခန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားသည်။ သူမ၏ အစ်မကြီး စာကြည့်ခန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ တံခါးနောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေသော ခုံချန်ချန်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ။ အရှင်မင်းကြီးက အရသာ ရှိတယ်လို့ ပြောလိုက်လို့လား"

"သူက ဒီသခင်မလေး လုပ်တဲ့ ဟင်းပွဲတွေကို စားရလောက်တဲ့ ကောင်းချီး မရှိဘူး။ ဒီမှာ ဒါတွေ အားလုံး နင့်အတွက်ပဲ"

စကားပြောပြီးနောက် မုယောင်က အစားအစာ သေတ္တာကို ခုံချန်ချန်၏ လက်ထဲသို့ တွန်းထိုး ထည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အစ်မကြီး အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ခုံချန်ချန်က အဖုံးကို သတိဖြင့် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အစားအစာ သေတ္တာထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရသော အရာဝတ္ထု တစ်ပန်းကန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟင်။ ငါ အစ်မကြီးကို သင်ပေးလိုက်တာက အာလူးချောင်းကြော်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ ဘာလို့ ဒါက အစိမ်းရောင် ဖြစ်နေရတာလဲ။

"အာလူးချောင်းကြော်" ကို အစားအစာ သေတ္တာထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခုံချန်ချန်က ၎င်းကို အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ဒီဟင်းပွဲက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်အောင် ချက်ပြုတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်က ခုံချန်ချန်ကို သူမ၏ တူများကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်လုတ် မြည်းစမ်းကြည့်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အသက်ရှင်လိုစိတ်က သူမကို ထိုအတွေးကို လက်လျှော့စေခဲ့ပြီး သူမ "အာလူးချောင်းကြော်" ကို အစားအစာ သေတ္တာထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

"ဖူး..."

ခုံချန်ချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်နှင့် သူမ ရုတ်တရက် အကြည့်တစ်စုံက သူမအပေါ် စူးစိုက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ အစ်မကြီးက သစ်ပင်တစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေပြီး သူမကို ကြမ်းတမ်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ အဓိပ္ပာယ်က တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါကို စား"

ခုံချန်ချန်က ပထမတွင် မိုက်မဲသော အပြုံးတစ်ချက် ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် အစားအစာ သေတ္တာကို ဆွဲယူကာ နန်းတော် လေးထောင့်ကွက်မှ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ရပ်လိုက်"

ခုံချန်ချန်၏ အရှိန်အဝါက ပို၍ ပို၍ ဝေးကွာသွားသည်ကို ခံစားမိရင်း သူ၏ အဆိုပြုချက်များကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သော ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုကို မပြုံးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီလောက် တိကျမှန်ကန်တဲ့ အမည်းရောင် အစားအစာ တစ်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တောင် မထင်ထားဘူး။ ရှုထောင့် တစ်မျိုးကနေ ကြည့်ရင် ဒါက သူ့အလိုလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရည်အချင်း တစ်ခုပဲ။

နှစ်ရက် အကြာတွင် ကျန်းပေရန်က ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကို စီး၍ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ နောက်ဆုံး အလည်အပတ် ခရီးမှ ဆူညံ ပွက်လောရိုက်သံများနှင့် မတူဘဲ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက ယခုအခါ ကျန်းပေရန်ကို ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် တိတ်ဆိတ် အေးချမ်းမှု အာရုံကို ပေးစွမ်းသည်။ တိမ်တိုက်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။ မီးခိုးစိမ်းရောင် ဂိုဏ်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော တံခါးစောင့် တပည့်တစ်ဦးက လျှောက်လာပြီး ကျန်းပေရန်ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"လာရောက်သူက ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းလား"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါကိုယ်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်အရ လာခဲ့တာ"

"ကျွန်တော် အရှင်မင်းကြီးကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်မျှော်နေခဲ့တာ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

တပည့်က ဤမျှ ယဉ်ကျေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ကွမ်းရှီအန်း အထူး ညွှန်ကြားချက်များ ပေးထားရမည်ဟု သိလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရှိ နံပါတ်တစ် ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦး၏ မာနဖြင့် သူတို့ သူ့ကို နှာခေါင်းရှုံ့ မကြည့်လျှင်ပင် ကောင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ တံခါးစောင့် တပည့်၏ နောက်မှ ပင်မ တောင်ထွတ်ဆီသို့ တစ်လမ်းလုံး လိုက်ပါလာပြီးနောက် နောက်ထပ် အတွင်းစည်း တပည့်တစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ရင်းနှီးသော ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်တော်သို့ တစ်ဖန် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီနေရာမှာ ခဏ စောင့်ဆိုင်းပေးပါ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကို သွား အကြောင်းကြားလိုက်ပါဦးမယ်"

ကျန်းပေရန်ကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာသော အတွင်းစည်း တပည့်က ပြောလိုက်သည်။

"ညီအကို့ကို ဒုက္ခ ပေးရပါပြီ" ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကြိုးကြာငှက်ပုံစံ ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကွမ်းရှီအန်းက သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား အများအပြားနှင့်အတူ ပင်မ ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျန်းပေရန် မတ်တပ်ထရပ် ဦးညွှတ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ထိုင် ထိုင် ဒီလောက် အခမ်းအနား လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒီနေရာကို ကိုယ့်အိမ်လို သဘောထားပါ"

ဟုတ်ပါတယ် ကျန်းပေရန်က ဒီအတိုင်း ထိုင်ချလိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်ဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ထိုင်"

ကွမ်းရှီအန်း အိမ်ရှင် ထိုင်ခုံတွင် နေရာ ယူသည်ကို မြင်ပြီးမှသာ ကျန်းပေရန် ထပ်မံ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ပေရန် ငါ မင်းကို ဒီတစ်ခေါက် ဆင့်ခေါ်လိုက်တာက ငါ့နောက်က ဒီ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ပဲ။ ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ သွားပြီးနောက် မင်းမှာ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတွေ ရှိရင် သူတို့ကိုပဲ ရှာလိုက်"

အမျိုးသား သုံးဦး ပေါ်လာသည်နှင့် ကျန်းပေရန်က သူတို့ကို လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ သူ နေဝင်ဆည်းဆာမြို့တွင် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ထိုက်ရင်းကျုံး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကွမ်းရှီအန်းက သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ထိုက်ရင်းကျုံးကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒီ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ကို မှတ်မိသေးတယ် မဟုတ်လား"

"ကျွန်တော် မှတ်မိတာပေါ့"

စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ထိုက်ရင်းကျုံးဘက်သို့ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ထိုက်ရင်းကျုံးက ပြုံးလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ငါတို့ လမ်းခွဲပြီးကတည်းက ငါတို့ မကြာခင် ပြန်တွေ့ကြဦးမယ်ဆိုတာ ငါ သိခဲ့တယ်"

နှစ်ဦးသား နှုတ်ဆက်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကွမ်းရှီအန်းက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး အခု တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိသွားကြပြီ ဆိုတော့ ကျန်တာကို ယင်ကျုံးက သူ့ကို ပြောပြလိမ့်မယ်။ ငါ ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားတော့မယ်"

ထိုသို့ဖြင့် ကွမ်းရှီအန်းက တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ ထွက်သွားခဲ့ပြီ... ထွက်သွားပြီ... ...

သူက ဒီအဆင့်အထိ လက်လွှတ်ထားတဲ့ သူဌေးတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။

ကျန်းပေရန် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှင်သက်နေသော အမူအရာ မပေါ်မိအောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုက်ရင်းကျုံးက ပြုံးပြီး သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်စား ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က မကြာသေးခင်က သူ့ရဲ့ ပညာရပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းမှုတစ်ခု ရရှိခဲ့တယ်။ သူ ဂိုဏ်း စည်းဝေးပွဲကိုတောင် ဦးဆောင်ဖို့ ထွက်မလာခဲ့ဘူး။ ဒါက သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"

စကား အနည်းငယ်မျှဖြင့် ထိုက်ရင်းကျုံးက ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် မလေးမစား လုပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ လုံးဝ ရှိနေခြင်းကပင် သူ့ကို အလွန်ကြီးမားသော မျက်နှာသာ ပေးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဒီလို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်ယူကြောင်း စကားကို လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်က ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ပါးပေးပါ"

"ဒါပေါ့ ဒါပေါ့"

ထို့နောက် ထိုက်ရင်းကျုံးက အခြား အမျိုးသား နှစ်ဦးကို ကျန်းပေရန်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည်။ တစ်ဦးမှာ ဂိုဏ်း၏ တံဆိပ် စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်ပြီး ချန်းဝန်လင်ဟု အမည်ရသည်။ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ ဝန်ထမ်း ခန့်အပ်မှုများအတွက် တာဝန်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ အခြား တစ်ဦးမှာ ဂိုဏ်း၏ မဟာမိတ် သက်သေ ဖြစ်ပြီး ရှန်ယွဲ့ပင်ဟု အမည်ရသည်။ သူက လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ ပြင်ပ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ သို့မဟုတ် တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့၏ သံတမန် ဖြစ်သည်။

မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် ထိုက်ရင်းကျုံးက စကားစလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ တည့်တည့်ပဲ ပြောမယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို ဒီကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါ့ရဲ့ အကြံပြုချက်ကြောင့်ပဲ။ ပြီးတော့ ငါ မင်းနဲ့ စကားပြောချင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက... ငါ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလို့ပဲ"

လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်မည် အပြု ကျန်းပေရန် ငြိမ်သွားသည်။ ထိုက်ရင်းကျုံး၏ ပွင့်လင်းသော စကားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ကျွန်တော့်အပေါ် ထားရှိတဲ့ ယုံကြည်မှုကို မဆုံးရှုံးစေချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ ပြီးတော့ ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ သာမန် ပြည်သူတွေကို ဗိုက်ဝအောင် စားစေချင်တာပါ"

ဒီလို ကြားပြီးနောက် ထိုက်ရင်းကျုံးက ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ သာမန် ပြည်သူတွေကို ဗိုက်ဝအောင် စားစေချင်တာက ဘယ်လိုလုပ် ရည်မှန်းချက် တစ်မျိုး မဟုတ်ဘဲ နေမှာလဲ"

ထိုက်ရင်းကျုံး၏ စကားများထဲမှ ဝှက်ထားသော အဓိပ္ပာယ်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းသွားသည်။ အကယ်၍ ကွမ်းရှီအန်းက လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ မျက်နှာစာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် အဓိက အနှစ်သာရ သို့မဟုတ် တစ်နည်းအားဖြင့် ဂိုဏ်းကို အမှန်တကယ် လည်ပတ်နေသူမှာ သူ၏ ရှေ့မှ ဒီလူ ဖြစ်ရမည်။

"လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အဲ့ဒီလို ရည်မှန်းချက်မျိုးကို ပြောနေကြတာ ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်မှာ အဲ့ဒါ အမှန်တကယ် ရှိပါတယ်"

လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ထိုက်ရင်းကျုံးက ပြုံးရင်း ဆက်ပြောသည်။

"ငါ သိသလောက်တော့ မင်း လုလင်ပြည်နယ်မှာ လှုပ်ရှားမှုကြီး တစ်ချို့ လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေပုံပဲ။ မင်း ငါ့ကို အဲ့ဒီအကြောင်း အသေးစိတ် ပြောပြနိုင်မလား"

မဆိုးဘူး... သူ တကယ် ငါ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတာပဲ။

ကျန်းပေရန်က လုလင်ပြည်နယ်၏ မျိုးနွယ် ခေါင်းဆောင်များ အားလုံးကို အရေးကြီး ကိစ္စများ ဆွေးနွေးရန် ဆင့်ခေါ်ခြင်းသည် ခမ်းနားသလို ထင်ရသော်လည်း ၎င်းက ပြည်နယ် အတွင်းရှိ လူများသာ သိရှိနိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။ အခြား ပြည်နယ်များမှ လူများက အထူးတလည် အာရုံစိုက် မထားပါက သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လုလင်ပြည်နယ်မှ လူများအပြင် ကျန်းပေရန်က ဒီအကြောင်းကို ယင်ကျန်းဟုန်ကိုသာ ပြောပြခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ယင်ကျန်းဟုန်က ဒီအကြောင်းကို ကွမ်းရှီအန်းကို ပြောပြနိုင်ခြေ အလွန် နည်းသည်။ သူ ပြောခဲ့လျှင်တောင် ကွမ်းရှီအန်းက ၎င်းကို ဂရုစိုက်မိမည် မဟုတ်ပေ သူ၏ ဒုတိယ အကြီးအကဲကို သွားပြီး ပြောပြဖို့ ဆိုတာကို ထားလိုက်ဦး။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းပေရန်၏ ယခင်က ပေါ့ပါးနေသော စိတ်အခြေအနေက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ဒီနေ့ အလည်အပတ် ခရီးသည် နှုတ်ဆက်ရုံ သက်သက်နှင့် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း သွားရုံသာ ဖြစ်သည်ဟု မူလက ထင်ထားခဲ့သည်။ ယခု ကြည့်ရတာ သူတို့ သူ့ကို အလေးအနက် ကိစ္စ ပြောဆိုရန် ဆင့်ခေါ်ခဲ့ပုံရသည်။

သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က လွတ်လပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ဒီလို အသေးအမွှား ကိစ္စလေးတွေက လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒီ မျက်နှာသာပေးမှုအတွက် ကျွန်တော် တကယ် ဝမ်းသာမိပါတယ်"

"ဒါက သာမန် အသေးအမွှား ကိစ္စလေးတစ်ခု ဆိုရင် ငါ သဘာဝကျကျ ဂရုစိုက်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဒီ 'အသေးအမွှား ကိစ္စလေး' က လုံးဝ မသေးဘူး"

"လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်က စိတ်ဝင်စားမှတော့ ကျွန်တော် အလွန် ဂုဏ်ယူမိတာပေါ့။ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်က ဘာကို အတိအကျ သိချင်တာပါလဲ"

"ငါ ကြားတာတော့ အရှင်မင်းကြီးက ဒီကိစ္စကို 'ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု' လို့ ခေါ်တယ်တဲ့။ ငါ သိချင်တာက မင်း ဘာကို ပြောင်းလဲနေတာလဲ ပြီးတော့ ဘာကို... တော်လှန်ပစ်မလို့လဲ"