ဇာတ်ညွှန်း တစ်ခုတည်းကို နှစ်ခါ မပေးနဲ့

"ဝဇိရ ပညာ လက်ဝါး ကျွန်တော့်ကို သွေးတစ်မှတ် ယူခွင့် ပေးမလား ဒါမှမဟုတ် စောင့်ရှောက်သူယွီကို သွေးတစ်မှတ် ပြန်ဖြည့်ခွင့် ပေးမလား ရွေးနိုင်တယ်"

"ငါ... ဟွန်း... ငါ့ကို စဉ်းစားခွင့် ပေးဦး"

"ခန်းမသခင်မှာ သွေးတစ်မှတ်ပဲ ကျန်တော့တာကို စဉ်းစားဖို့ လိုသေးလို့လား။ လက်ထဲမှာ ပေါင်မုန့်ပြားတွေ အများကြီး ရှိနေလို့လား"

"မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

"ရှောင်လေး မင်းဆီမှာ ပေါင်မုန့်ပြားတွေ ထပ်ရှိသေးလား"

"ကျွန်တော် အရင်ကတည်းက ပြောထားတယ်လေ အသင်းဖော် အချင်းချင်းတောင် သတင်းအချက်အလက် မျှဝေခွင့် မရှိဘူးလို့"

"ကပ်စေးနဲလိုက်တာ ဒါဆို မန်ဝင်းကိုပဲ သွေးပြန်ဖြည့်ခိုင်းလိုက်တော့"

ဝဇိရ ပညာ လက်ဝါးကတ်ကို ကတ်ပုံထဲသို့ ထည့်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က ယွီမန်ဝင်းကို "သွေး ပြန်ဖြည့်လို့ ရပြီ" ဟု ပြောမည် အပြုတွင် သူမက သူမ၏ သွေးကတ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော သူမ၏ ဇာတ်ကောင်ကတ်ကို ဘေးသို့ တစ်ကွက် ရွှေ့လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟွန်း... နောက်ဆုံးတော့ သူက အရာအားလုံးကို သတိပေးနေရတဲ့ လူသစ် တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။

ကျန်းပေရန်က သိုင်းကတ် တစ်ကတ်ကို ကစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ရှစ်ကွက်ပြ ဓားသိုင်း ကျွန်တော် ရှောင်တိမ်းကတ် နှစ်ကတ် သုံးပြီး ခင်ဗျားရဲ့ သွေးတစ်မှတ်ကို အတင်း ယူမယ်"

"ငါ ပေါင်မုန့်ပြား စားမယ်။ ငါ ကျန်းဝူကျိရဲ့ ဇာတ်ကောင် စွမ်းရည် ကိုးယန် တန်ခိုးစစ်ကို အသက်သွင်းမယ်။ ငါ ဒီပျက်စီးမှုကို စုပ်ယူပြီး တိုက်ခိုက်ရေးကတ် တစ်ကတ် ကစားမယ်။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုသာ ထိရင် ဒါက မင်းရဲ့ သွေးနှစ်မှတ် ယူသွားလိမ့်မယ် ဟီးဟီး။ ငါ မင်းကို ခုနက စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးပြီ မင်းဆီမှာ ရှောင်တိမ်းကတ်တွေ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်"

ရှီဖုန်းလန်က ကျန်းပေရန်၏ ကျန်ရှိသော သွေးနှစ်မှတ်ကို ကြည့်ရင်း အရူးအမူး ရယ်မောလိုက်သည်။

"တော်တော် ပါးနပ်တယ်။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ တကယ် ရှောင်တိမ်းကတ်တွေ မကျန်တော့ဘူး ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာ ရွှေချည်မျှင် ပျော့ပျောင်း သံချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားတယ် ဒါကြောင့် အနီရောင် တိုက်ခိုက်ရေးကတ်က ကျွန်တော့်အပေါ် အာနိသင် မရှိဘူး"

ကျန်းပေရန်က ဒီလို ပြောရင်း ရှီဖုန်းလန်၏ လက်ထဲမှ တိုက်ခိုက်ရေးကတ်ကို ယူကာ သူတို့ ဘေးရှိ ကတ်ပုံထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

"လွှင့်မပစ်နဲ့ လွှင့်မပစ်နဲ့။ ငါ စွမ်းရည်ကို အသက် မသွင်းတော့ဘူး ဆိုရင် မရဘူးလား"

"ဒါပေါ့ မရဘူး။ ကျွန်တော် မနေ့က ပြောခဲ့တယ်လေ နောက်တစ်ခါ ခန်းမသခင်ရှီ ကိုယ်တိုင် စွမ်းရည်ရဲ့ အာနိသင်ကို မမှတ်မိဘူး ဆိုရင် ပြန်ယူခွင့် မရှိတော့ဘူးလို့"

"ဝူး..."

ရှီဖုန်းလန်က နှုတ်ခမ်းစူပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ့အလှည့်ကို ကျော်လိုက်တော့မယ်"

ယွီမန်ဝင်း၏ အလှည့် သူမ ကတ်တစ်ကတ် ကစားမည် အပြုတွင် အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်မ တံခါး သွားဖွင့်လိုက်မယ်"

ရှောင်လေးက ပြောပြီး လေပြင်းတစ်ချက်လို ပြေးထွက်သွားသည်။ မကြာမီ ရှောင်လေး ပြန်ပြေးဝင်လာပြီး ယွီမန်ဝင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ရှင့်ကို လူတစ်ယောက် လာရှာနေတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဆီက ဆင့်ခေါ်စာနဲ့ တူတယ်"

ရှီဖုန်းလန်ကို တစ်ပွဲတည်းနဲ့ အပြတ်တိုက်ဖို့ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို စဉ်းစားနေသော ယွီမန်ဝင်းသည် ဒီလို ကြားသောအခါ သူမ၏ ကတ်များကို ချက်ချင်း ချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

"ဟေး ဟေး ဟေး ဒီတစ်ပွဲ ပြီးအောင် ကစားပြီးမှ သွားလေ"

သို့သော် ယွီမန်ဝင်းက နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ ရှီဖုန်းလန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အိုက်ယား... ဘာလို့ သူတို့က ဒီအချိန် အတိအကျမှာ အစည်းအဝေး ခေါ်ရတာလဲ"

"ဒါဆို ဒီတစ်ပွဲအတွက် ကတ်တွေကို ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်ကြတာပေါ့။ စောင့်ရှောက်သူယွီ ပြန်ရောက်လာမှ ကစားပွဲကို ဆက်ကြမယ်"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်ကလည်း သူ၏ လက်ထဲမှ ကတ်များကို မှောက်ချလိုက်သည်။ မတ်တပ်ထရပ်ရင်း ကျန်းပေရန်က တံခါးဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။

ရက်တွေကို ရေတွက်ကြည့်လျှင် လဝက်ကျော် ကြာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ချင်းစစ်နှင့် ချင်းဟွမ်းတို့ ပြန်ပို့ခဲ့သော သတင်းများကို ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်သည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ ငြိမ်သက် သွားသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီအစည်းအဝေးက ခွဲဝေဖို့... မဟုတ်ဘူး နယ်မြေ လုဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ကျန်းပေရန်၏ နောက်သို့ ပြေးလိုက်လာရင်း ရှီဖုန်းလန်က ပြောသည်။

"ပေရန်လေး... မန်ဝင်း မလာခင် 'သူရဲကောင်း ခရီးစဉ်' တစ်ပွဲ ကစားရအောင်"

ကျန်းပေရန်က သူ၏ လက်ချောင်းများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော် နန်းတော်ကို တစ်ခေါက် ပြန်သွားရမယ်။ နောက်မှ ဆက်ကစားဖို့ ပြန်လာခဲ့မယ်"

ထိုသို့ဖြင့် သူ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်သွားသည်။

"ဟေး ဟေး"

စိတ်အား ထက်သန်နေသော ရှီဖုန်းလန်သည် ချက်ချင်း ပါးများ ဖောင်းကားသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ စိတ်ဆိုးပြီ။ ငါ အခု စိတ်ဆိုးပြီ"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်လေးသည် သူ၏ ခန်းမသခင် ဒီလို ပြုမူနေသည်ကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက ပါးစပ်က ပြောတာပဲ။ နောက်မှ အကိုကြီးကျန်း ပြန်လာတဲ့အခါ ခန်းမသခင်က ဆက်ကစားဖို့ အော်ဟစ်ရင်း ပထမဆုံး ပြေးတက်လာဦးမှာပဲ။

သူ၏ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကို စီး၍ ငြိမ်သက်မြို့တော်သို့ ပြန်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် နန်းတော်သို့ ချက်ချင်း ပြန်မလာသေးပေ။ အဲဒီအစား သူ ပထမဦးစွာ တရားဝင် အလုပ်ကိစ္စများ ကိုင်တွယ်ရာ ငြိမ်သက် ထည်ဝါ နန်းဆောင်သို့ သွားလိုက်သည်။

ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ကျန်းပေရန်က စာကြည့်ခန်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားသည်။ တိတ်ဆိတ်သော စာကြည့်ခန်း အတွင်း၌ လူငယ်တစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံစိုက် ရေးသားနေပြီး ဧကရာဇ်၏ ရောက်ရှိလာမှုကို လုံးဝ သတိမပြုမိပေ။

ကျန်းပေရန် သူ၏ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး စားပွဲကို နှစ်ချက် ခေါက်လိုက်မှသာ ထိုလူငယ်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာသည်။ မည်သူ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ထိုလူငယ်က အလျင်အမြန် ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကြွရောက်လာမှုကို မသိရှိခဲ့ပါဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး အရှင်မင်းကြီး..."

"တော်ပြီ တော်ပြီ။ မင်း အမှားတစ်ခု မလုပ်ထားဘူး ဆိုရင် ဒီလောက် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေစရာ မလိုဘူးလို့ ငါကိုယ်တော် ပြောထားတယ်။ ဒါမှမဟုတ်... မင်း အမှားတစ်ခုခု လုပ်ထားမိလို့လား"

ထိုလူငယ်က အလျင်အမြန် ဦးချရင်း ပြောသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီး အမိန့်ပေးထားတဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို စာကြည့်ခန်းထဲမှာ နေ့တိုင်း ရေးသားနေပါတယ်။ နည်းနည်းလေးတောင် ပေါ့လျော့ဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တော်မူဖို့ တောင်းပန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး မြင်..."

"ဟူး မင်း တကယ် မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ။ မင်းက အမြဲတမ်း ဒီလောက် ထိတ်လန့်နေတာပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီကျွန်တော်မျိုး သေချာပေါက် ပြောင်းလဲပါ့မယ် ကျွန်တော်မျိုး သေချာပေါက် ပြောင်းလဲပါ့မယ်"

သူ၏ ရှေ့မှ ဒီအမျိုးသား၏ အမည်မှာ ကျုံးကျွင်းလျန် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျန်းပေရန်က နန်းတွင်းရှိ အသစ်ခန့်အပ်လိုက်သော ဝန်ကြီးများကို သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်များမှ အရည်အချင်းရှိသူ တစ်သုတ်ကို အကြံပြု တင်သွင်းရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ဒီ ကျုံးကျွင်းလျန်သည် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ထောက်ခံစာတွင် သူက လျင်မြန်သော စိတ်ဓာတ် ရှိပြီး အလွန် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ကျန်းပေရန်၏ နောက်ဆက်တွဲ ရွေးချယ်မှု အဆင့်ဆင့်တွင် ကျုံးကျွင်းလျန်သည် ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာပြီး အလွန် ပြည့်စုံသော အရည်အချင်းများကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။

ဒီလို အရည်အချင်းမျိုးကို အလွန် လိုအပ်နေသော ကျန်းပေရန်က သူ့ကို သူ၏ ကိုယ်ရေး လက်ထောက်အဖြစ် အမှုထမ်းရန် နန်းတော်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ယူခဲ့သည်။

ကိုယ်ရေး လက်ထောက် တစ်ဦး၏ နေရာသည် အတွင်းရေးမှူး တစ်ဦးနှင့် ဆင်တူသည်။တရားဝင် တစ်ယောက်ပေါ့။ ဧကရာဇ်၏ အတွင်းရေးမှူး ဖြစ်ခြင်းက သဘာဝကျကျ အရေးကြီးသော နိုင်ငံတော် ကိစ္စရပ်များစွာနှင့် ထိတွေ့ခွင့် ရသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ကျန်းပေရန်က တစ်ခါတစ်ရံ သူ၏ အမြင်များကို မေးမြန်းခြင်း သို့မဟုတ် မေးခွန်း အချို့ဖြင့် သူ့ကို စမ်းသပ်ခြင်းများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ ဒီလို လုပ်ဆောင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ အရည်အချင်းများကို အကဲဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က သူ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နိုင်လောက်အောင် အရည်အချင်း ရှိပြီဟု ယုံကြည်သည်နှင့် သူ့ကို ဒေသဆိုင်ရာ အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ရန် အပြင်သို့ စေလွှတ်မည် ဖြစ်သည်။

ဒီ ကျုံးကျွင်းလျန်သည် နန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက ကဏ္ဍ အားလုံးတွင် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စရိုက်က အနည်းငယ် သွေးကြောင်ပြီး ဩဇာခံလွန်းသည်။

သူက တခြား အရည်အချင်းရှိသူများကဲ့သို့ မနှိမ့်ချသလို မမာနကြီးလည်း မနေနိုင်ပေ။ ဒီလို လူမျိုးက ဒုတိယ အကြီးအကဲ အဖြစ် ကောင်းမွန်သော်လည်း ဒေသတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ရမည် ဆိုလျှင် သူ လိုအပ်နေသေးသည်။

ကျန်းပေရန်က မေးသည်။

"မင်းကို ပြန်ပြင်ခိုင်းထားတဲ့ အဆိုပြုချက်က ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိပြီလဲ"

ဒီလို ကြားသောအခါ ကျုံးကျွင်းလျန်က စာအုပ်စင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားပြီး ပြန်လည် ပြင်ဆင်ထားသော စာအုပ် သုံးအုပ်ကို ယူချလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးကို ပြင်ဆင်ခိုင်းထားတဲ့ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ကျွန်တော်မျိုး ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ရှုတော်မူပါ"

အဆိုပြုချက် သုံးခုကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က နဂါးပလ္လင် စားပွဲတွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မင်းအလုပ် မင်း ဆက်လုပ်"

အမိန့်တော်အတိုင်းပါ

မွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးသော အချိန်အကြာတွင် ကျန်းပေရန်က ကျုံးကျွင်းလျန်၏ ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာပြီး အဆိုပြုချက် သုံးခုကို ချကာ စားပွဲကို ခေါက်လိုက်သည်။

"ပြန်လည် ပြင်ဆင်မှုတွေက ကောင်းကောင်း လုပ်ထားတယ်။ မင်း ထုတ်ပြထားတဲ့ အကြံပြုချက် အနည်းငယ်က အရမ်း ထိုးထွင်း သိမြင်မှု ရှိတယ်။ နောက်တစ်ခါ မင်း စာလုံးတွေကို နည်းနည်း ပိုကြီးအောင် ရေးနိုင်တယ်"

ကျုံးကျွင်းလျန်က အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ရဲပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ တော်ဝင် စုတ်တံနဲ့ ကိုယ်တိုင် ရေးသားထားတဲ့ စာလုံးတွေ ဘေးမှာ ရေးရတာက အလွန် ကြီးမားတဲ့ မရိုမသေမှု တစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ။ အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးကို အပြစ် မတင်တာနဲ့တင် ဒီကျွန်တော်မျိုး အဆုံးမရှိ ကျေးဇူးတင်နေပါပြီ"

"ဟူး..."

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ကျန်းပေရန်က ကျုံးကျွင်းလျန်ကို အနည်းငယ် ထပ်မံ ဆုံးမမည် အပြုတွင် သူ၏ နားက ရုတ်တရက် လှုပ်သွားသည်။ သူ လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်၏ အားကောင်းသော အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မင်းအလုပ် မင်း ဆက်လုပ်"

ကျုံးကျွင်းလျန်ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ မကြာမီ တရားစီရင်ရေး ရော့ခ်ငှက် တစ်ကောင် သူ၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လာသည်။ တရားစီရင်ရေး ရော့ခ်ငှက်၏ တောင်ပံမှ သတင်းစကားပြွန်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ယင်ကျန်းဟုန်ထံမှ စာကို ဖတ်လိုက်သည်။

ဒါဆို တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က တကယ် တည်ငြိမ်သွားပြီပေါ့...

ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ပြင်ဆင်ထားသော အဆိုပြုချက်များကို ယူရန် ပြန်လာခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ တွက်ဆမိသည်မှာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ် တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် ယင်ကျန်းဟုန် သို့မဟုတ် ထိုက်ရင်းကျုံးတို့က တောင်ထွတ်ပြည်နယ်အတွက် နောက်ဆက်တွဲ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ဆွေးနွေးရန် သူ့ထံ လာရောက်နိုင်ခြေ အများဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ယခင်က အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး အသေးစိတ် ဆွေးနွေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခု သူတို့ လက်အားသွားကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် အရာရာကို သေသေချာချာ စီစဉ်ရန် သဘာဝကျသည်။

ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီ အကြံသမား အဘိုးကြီး ယင်ကျန်းဟုန်က... ဘာလို့ ငါ့ကို လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကို သွားခိုင်းရတာလဲ။

ဒီသံသယကို စိတ်ထဲ ထားရှိရင်း ကျန်းပေရန်က တရားစီရင်ရေး ရော့ခ်ငှက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကို စီးကာ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းဆီသို့ တစ်လမ်းလုံး သွားလိုက်သည်။ သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်တော်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

သူ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းက အလွန် စည်ကားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကွမ်းရှီအန်းနှင့် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင် တစ်စုအပြင် ယင်ကျန်းဟုန်နှင့် မြေအောက်လောက သူဌေးကြီးများလို ပုံစံပေါက်နေသော ပုဂ္ဂိုလ် အများအပြားတို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ဧကရာဇ် ရောက်ရှိလာပါပြီ"

ကျန်းပေရန်ကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာသော တပည့်က အတွင်းသို့ လျှောက်သွားပြီး ကွမ်းရှီအန်းကို ပြောလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ပင်မ ခန်းမဆောင်ထဲမှ ဆွေးနွေးမှုက ရပ်တန့်သွားပြီး လူတိုင်းက ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေသော ကျန်းပေရန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကွမ်းရှီအန်းက ကျန်းပေရန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။

"အာ ပေရန် ရောက်လာပြီ။ မြန်မြန် မြန်မြန် ဝင်ခဲ့"

ရှီး...

ကွမ်းရှီအန်း၏ အပြုံးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ ခုန်ဆင်းရန် စောင့်ကြိုနေသော ထောင်ချောက်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူ ဒီအတိုင်း လှည့်ပြန်သွား၍ မရသဖြင့် သူ ရှေ့တိုးကာ စက်ဝိုင်းပုံ အရိုအသေပြုရုံမှတပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ဂိုဏ်းချုပ်ယင် အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"ဒီလောက် ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး ငါတို့အားလုံးက တစ်သင်းတည်းသားတွေပဲ"

ကွမ်းရှီအန်းက ကျန်းပေရန်ကို ဆွဲခေါ်သွားရင်း ပြောလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ တောင်ထွတ်ပြည်နယ် မြေပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ပေရန် လာ ကြည့်စမ်း"

အမှတ်အသားများနှင့် အလံများ စိုက်ထူထားသော မြေပုံကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် တစ်ခဏမျှသာ ကြည့်ရသေးခင်မှာပင် ကွမ်းရှီအန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မင်းကို ဒီတစ်ခေါက် ခေါ်လိုက်တာက မင်းက အဘက်လိုက်ဆုံး လူလို့ ငါတို့ ခံစားရလို့ပဲ ဒါကြောင့် မင်းကို ငါတို့ကို ကူညီပေးစေချင်တယ်"

'အဘက်လိုက်ဆုံး' ဆိုသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်၏ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒါက ဘာအကြောင်းအရာ ဖြစ်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း ခန့်မှန်းမိသွားပြီ။

ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားစဉ် ယင်ကျန်းဟုန်က လျှောက်လာပြီး သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်ရုံနဲ့ ဒါက ဘာအကြောင်းအရာလဲ ဆိုတာကို မင်း နားလည်သွားပြီမှန်း ငါ သိလိုက်ပြီ။ ဒါက တကယ်တော့ အရမ်း ရိုးရှင်းတယ်။ အခု တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က ပုန်ကန်သူ အများစုကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ ပြီးတော့ ကျန်နေတဲ့ သူတွေက ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့ဘူး ဆိုတော့ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က အခြေအနေက တစ်ဖန် တည်ငြိမ်သွားပြီလို့ ပြောနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီပုန်ကန်သူတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ နယ်မြေတွေကို ဘယ်လို ခွဲဝေရမလဲ ဆိုတာက တကယ် ခေါင်းကိုက်စရာပဲ"

ယင်ကျန်းဟုန်၏ အသံ ဆုံးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု: ယင်ကျန်းဟုန် ပြောနေသည့်အတိုင်း လိုက်လျောပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: မဟာ ဟင်းလင်းပြင် ဧကရာဇ် ကျိန်စာ (မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု: မြင်ကွင်းမှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: ပုံရိပ်ယောင် ပင်လယ် ဓားအစီအရင် ပုံကြမ်း (အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ သုံးခု: "ဂိုဏ်းချုပ်ယင်က ဒီအကြောင်းကို အတင်း မေးနေမယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က လူတိုင်း မြင်အောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သွေးကြောတွေကို ဖြတ်တောက်ပြရုံပဲ ရှိတော့မယ်" ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

စဉ်းတောင် မစဉ်းစားဘဲ ကျန်းပေရန်က တတိယ ရွေးချယ်စရာကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ နောက်နေတာလား။ ဒီအဆင့် ကိတ်မုန့် ဖြတ်တောက်ခြင်းက သူ ဝင်ပါလို့ ရတဲ့ အရာမျိုးလား။ ကိတ်မုန့် ခွဲဝေတဲ့ နေရာမှာ လူတိုင်းအတွက် ပျော်ရွှင်စရာ အဆုံးသတ် ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မရှိဘူးဆိုတာ သိထားရမယ်။ မကျေနပ်သူတွေက အမြဲတမ်း အများစု ဖြစ်လိမ့်မယ်။

သူ ဝင်ရောက် ခွဲဝေပေးခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ သတင်း နည်းနည်းလေးတောင် ထွက်သွားခဲ့ရင် အဲ့ဒီ ဂိုဏ်းချုပ်တွေနဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေက ဒီ အနက်ရောင်ဘိုးဘေးအဆင့် လူအိုကြီး နှစ်ယောက်ကို မဆွရဲကြဘူး ဒါဆို သူတို့ရဲ့ ဒေါသ အားလုံးကို သူ့အပေါ် လာပုံချကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က သူ၏ လက်ညှိုးကို သူ၏ နှလုံး သွေးကြောပေါ် တင်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်က ဒီအကြောင်းကို အတင်း မေးနေမယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က လူတိုင်း မြင်အောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သွေးကြောတွေကို ဖြတ်တောက်ပြရုံပဲ ရှိတော့မယ်"

[ရွေးချယ်စရာ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆုလာဘ်: ဝိညာဉ် +၁]

"ဟေး မလုပ်နဲ့ မလုပ်နဲ့ မလုပ်နဲ့"

ယင်ကျန်းဟုန်နှင့် ကွမ်းရှီအန်းတို့ ကျန်းပေရန်ကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆွဲလိုက်ကြသည်။

"အိုက်ယား ပေရန် ကြည့်ပါဦး။ ငါတို့က အကြံဉာဏ် နည်းနည်း တောင်းရုံပါ ငါတို့ မင်းကို နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ချခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါဆိုရင်တောင် ကျွန်တော် ကိုယ့်သွေးကြောကိုယ် ဖြတ်တောက်လိုက်တာက ပို သဘောကျသေးတယ်"

ကျန်းပေရန်က သူ၏ နှလုံး သွေးကြောကို ထပ်မံ ဖိချတော့မလို ပြောလိုက်သည်။

"ဟေး ဟေး ဟေး"

ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်၏ လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"ဒါက အဲ့ဒီလောက် အလေးအနက် မဟုတ်ပါဘူး တကယ်"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါပြီး ပြောသည်။

"ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သေရမှာပဲ။ ဒီနည်းက ပိုမြန်တယ်"

ကျန်းပေရန်၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကို မြင်သောအခါ ယင်ကျန်းဟုန် အလျှော့ပေးရုံမှတပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ငါတို့ မင်းရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို မတောင်းတော့ဘူး"

ကျန်းပေရန်က ပြတ်သားစွာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ယင်"

"မင်း..."

ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်း ပြန်နိုင်ပြီ ဒါဆို ဒီမှာ မင်းအတွက် ဘာမှ မရှိတော့ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ လူတိုင်း ကြိုးစား လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဟေး မင်း သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်တာလား" ကွမ်းရှီအန်းက မေးသည်။

"ဒါမှမဟုတ် ဘာလုပ်ရမလဲ။ ငါတို့ သူ့ခေါင်းကို ဖိထားပြီး ငါတို့ကို အကြံဉာဏ်တွေ ပေးခိုင်းရမှာလား" ယင်ကျန်းဟုန်က နောက်ပြန်လှည့်ရင်း ပြောသည်။

"ဟူး ဒီကလေး ငါတို့ သူ့ကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ် ပေးနေတာတောင် သူ မလိုချင်ဘူး။ သူ တကယ် မိုက်မဲတာပဲ သူ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းအတွက် နယ်မြေ ပိုပြီး မခွဲထုတ်နိုင်ဘူးလား"

ကွမ်းရှီအန်း၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ထိုက်ရင်းကျုံးနှင့် အခြား လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များ အပါအဝင် ရှိနေသူ အားလုံး သူတို့၏ ပါးစပ်ထောင့်များ မတွန့်ကွေးမိအောင် မထိန်းနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ကြည့်ရတာ ဒီအဘိုးကြီး (ဂိုဏ်းချုပ်) က သူ အဲ့ဒီ ကျန်းပေရန်ကို မျက်နှာသာ ပေးနေတယ်လို့ တကယ် ထင်နေပုံပဲ...

ကျားအသိုက်မှ လွတ်မြောက်လာသော ကျန်းပေရန်က အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်သို့ တံတွေး မထွေးမိအောင် မထိန်းနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... မင်းတို့က သိုးမည်းတစ်ကောင် ရှာနေတယ် ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ပိုပြီး ခံနိုင်ရည် ရှိတဲ့ ကျောကုန်း ရှိတဲ့ တစ်ယောက်ကို ရှာလေကွာ။ ငါ့ကို ရှာတာက ဘာသဘောလဲ။ အဲ့ဒီ ဂိုဏ်းချုပ်တွေနဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေက ငါက ငယ်လို့ ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံမှု မရှိလို့ ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေလား။

ထွီ ဆိုးညစ်တဲ့ အဘိုးကြီး တစ်စု

ဒါက အကြာကြီး နေရမယ့် နေရာ မဟုတ်မှန်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က နောက်ထပ် ကောင်းကင်တိမ်တိုက် တစ်ခုကို ချက်ချင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သွားရမယ် သွားရမယ်

သို့သော် ကျန်းပေရန် နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူ လုယင်လုံထံမှ နောက်ထပ် စာတစ်စောင် လက်ခံ ရရှိပြီး သူ့ကို အမြန် ပြန်လာရန် ပြောကြားလိုက်သည်။

ဒါက ငါ့ကို သတ်နေတာပဲ...

ကျန်းပေရန်က လုယင်လုံ သူ့ကို ဒီအချိန်မှာ ရှာဖွေရခြင်းက နယ်မြေ ခွဲဝေခြင်း ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်နေမှန်း သူ၏ တင်ပါးဖြင့်ပင် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သေဟန်ဆောင်ခြင်းက ရွေးချယ်စရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မရပ်မနားဘဲ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ပျံသန်း ပြန်သွားရတော့သည်။

ယခု အချိန်လောက်ဆို အဆင့်မြင့် အစည်းအဝေးက ယခုလေးတင် ပြီးဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းပေရန် မကြာမီ ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်တော်တွင် လုယင်လုံနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

လုယင်လုံက ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

"ပေရန် ငါ မင်းကို ဘာလို့ ဆင့်ခေါ်တယ် ဆိုတာကို မင်း နားလည်ပြီးလောက်ပြီလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု: မသိချင်ယောင်ဆောင်ပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: ကျား ဖီးနစ် ငရဲကျမ်း (မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု: မြင်ကွင်းမှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: မြင့်မြတ်သော မီးတောက် ဘုရင် ပုံကြမ်း (အနက်ရောင်အဆင့် အလယ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ သုံးခု: လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို လုယင်လုံအား ပြောပြပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် +၁]

ကောင်းပြီလေ ဇာတ်ညွှန်း ထပ်တူ ဖြစ်နေတာလား။

တတိယ ရွေးချယ်စရာကို ရွေးချယ်ရင်း ကျန်းပေရန်က အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတပည့် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကနေ ယခုလေးတင် ပြန်လာခဲ့တာပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းရော ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ရော နှစ်ဦးစလုံးက ကျွန်တော့်ကို တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရဲ့ နယ်မြေတွေ ပြန်လည် ခွဲဝေပေးဖို့ ကူညီစေချင်ခဲ့ပါတယ်"

[ရွေးချယ်စရာ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆုလာဘ်: ပန်းချီ +၁]

ဒီလို ကြားတော့ လုယင်လုံ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်း သဘောတူခဲ့တယ်"

ကျန်းပေရန်က အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က နောက်နေတာပဲ။ ဒီတပည့်က ငယ်ပါသေးတယ်"

"ဟားဟားဟား"

လုယင်လုံက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း ဒီ မြေခွေး သေးသေးလေး မင်းက ဒီစကားနဲ့ ငါ့ကို ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

"ဒီတပည့် မဝံ့ရဲပါဘူး။ ကျွန်တော်က အဖြစ်မှန်တွေကိုပဲ အစီရင်ခံနေတာပါ"

"တော်ပြီ တော်ပြီ ငါ မင်းရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပါတယ်။ ငါ မင်းကို စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးအမြတ်တွေ ပိုပြီး သွားတိုက်ခိုက် ယူခိုင်းဖို့ မတောင်းဆိုတော့ဘူး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်"

လုယင်လုံက သဘာဝကျကျ နားလည်သည်မှာ အကယ်၍ သူ ကျန်းပေရန်ကို ဒီအချိန်မှာ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးအမြတ်တွေ ပိုပြီး သွားတိုက်ခိုက် ယူခိုင်းခဲ့မယ် ဆိုရင် ဒါက သူ့ကို မီးကျင်းထဲ တွန်းချတာနဲ့ ဘာမှ ကွာခြားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟို မိစ္ဆာအဘိုးကြီး ယင်က အခြေအနေတွေ သတ်မှတ်ဖို့ အခွင့်အရေးကို သေချာပေါက် ယူလိမ့်မယ် ပြီးတော့ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျန်းပေရန်မှာ ငြင်းပယ်ဖို့ နေရာ တကယ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

လုယင်လုံက ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းနဲ့ ဟို မိစ္ဆာအဘိုးကြီး ယင်တို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မင်းရဲ့ ရပ်တည်မှုက တကယ် ပိုပြီး လေးလံလာနေပြီ။ သူတို့က ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စမှာတောင် မင်းနဲ့ တိုင်ပင်ချင်ကြတယ်"

"ဒီတပည့်သာ အဲ့ဒီ အဘိုးကြီး နှစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ တကယ် လုံလောက်တဲ့ အလေးချိန် ရှိခဲ့ရင် သူတို့ ကျွန်တော့်ကို အစကတည်းက ခေါ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟားဟားဟား"

လုယင်လုံ ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းက သတိကြီးလွန်းလို့ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းနဲ့ သူတို့ကြားက စကားဝိုင်းက ပေါက်ကြားနိုင်လို့လား"

ဒါပေါ့ ပေါက်ကြားနိုင်တာပေါ့... စနစ်က ငါ့ရဲ့ သက်သေပဲ။