သရဲတံခါး သူရဲကောင်း ခုနစ်ဖော်

နင်ယွိပြည်နယ် ရိဒ်မြစ်မြို့။ ဒါက တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က နယ်စပ်မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ဒီမြို့ကို ဖြတ်သွားလျှင် လျန်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေများဆီသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

မထင်မရှား ခေါက်ဆွဲဆိုင်လေး တစ်ဆိုင်ထဲတွင် စူးရှို့ယွီ ထိုင်နေရင်း သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ မြို့တစ်မြို့လုံးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ကြည့်ရတာ ဟို ဂိုဏ်းချုပ် နှစ်ယောက်က တကယ် ထွက်သွားပြီနဲ့ တူတယ်...

ဒါက ရိဒ်မြစ်မြို့တွင် စူးရှို့ယွီ၏ တတိယမြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။ နယ်စပ်ကို ယခင်က အနက်ရောင်ဧကရာဇ်အဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များက စောင့်ကြပ်နေခဲ့သောကြောင့် သူ၏ အနက်ရောင်အဆင့် မှော်ရတနာ 'အရိပ်မဲ့ လဟာပြင်ထီး' နှင့်ပင် လျန်တိုင်းပြည်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်နိုင်ရန် သူ အာမ မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ဂိုဏ်းချုပ် အသီးသီးနှင့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေများသို့ ပြန်လည် စတင်နေကြပြီဟု ကြားသိပြီးမှသာ သူ ရိဒ်မြစ်မြို့သို့ တိတ်တဆိတ် လာခဲ့သည်။

သုံးရက်ကြာ သတိဖြင့် စေ့စေ့စပ်စပ် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် စူးရှို့ယွီက မြို့တော်ကြီးကို အနက်ရောင်ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ အမှန်တကယ် စောင့်ကြပ် မနေတော့ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

ထိုညတွင် လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီက သူ၏ တူများကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့မှ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ကို စားမည် အပြုတွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အခြား အသိစိတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ငါ အသား စားချင်တယ် အသား စားချင်တယ် အသား စားချင်တယ် အသား စားချင်တယ်...

သူ၏ နားထင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း စူးရှို့ယွီက တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။ ငါတို့ မနေ့ကပဲ အသား စားပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား။

သို့သော် ထိုအသိစိတ်က သူ၏ အတွေးများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တူညီသော အချက်ပြမှုကို ဆက်လက် ပေးပို့နေသည်။

ငါ အသား စားချင်တယ် အသား စားချင်တယ် အသား စားချင်တယ် အသား စားချင်တယ်...

ငါ သိပြီ ငါ သိပြီ

စိတ်မရှည်တော့သော စူးရှို့ယွီက စားပွဲကို ထုလိုက်ပြီး အော်လိုက်သည်။

"စားပွဲထိုး ဝက်ခေါင်းသုပ် တစ်ပွဲနဲ့ ကြက်တစ်ကောင်"

"ဟုတ်ကဲ့ ဝက်ခေါင်းသုပ် တစ်ပွဲနဲ့ ကြက် တစ်ကောင်။ ခဏလေး စောင့်ပေးပါ သူဌေး ချက်ချင်း ရပါ့မယ်"

စားပွဲထိုး၏ စိတ်အားထက်သန်သော အဖြေကို နားထောင်ရင်း စူးရှို့ယွီက သူ၏ နှာတံကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်သည့် ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

သူက မူလက အသား၏ အရသာနှင့် အနံ့ကို မကြိုက်သော သက်သတ်လွတ်သမား တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဧကရာဇ်က ထို "မီမီ" ကို သူ၏ ကိုယ်ထဲသို့ အတင်း ထည့်လိုက်ကတည်းက သူ အစာ စားမည် ပြုတိုင်း သူ၏ စိတ်ထဲမှ အသိစိတ်တစ်ခုက သူ့ကို အသား စားရန် တိုက်တွန်းလေ့ရှိသည်။ ၎င်းက သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အခြား အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူက နောက်ထပ် စရိုက်တစ်ခု ကြီးထွားလာပြီး သူ့ကိုယ်သူ တိုက်တွန်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဒါက စူးရှို့ယွီကို ဒီ မီမီက သူ့ကို တစ်ခဏအတွင်း အမှန်တကယ် အစားထိုးနိုင်ကြောင်း ပို၍ပင် ယုံကြည်သွားစေသည်။

ဧကရာဇ်က ဒီ ကူကောင်တွေက သူ၏ နေ့စဉ်ဘဝကို အနှောင့်အယှက် မပေးဟု ပြောခဲ့သည်ကို သူ တွေးမိတိုင်း စူးရှို့ယွီသည် နန်းတော်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားပြီး ဧကရာဇ်၏ ဝတ်ရုံများကို ဆွဲကိုင်ကာ အော်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

"ခင်ဗျား ဒါတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို အနှောင့်အယှက် မပေးဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

သို့သော် သူ မဝံ့ရဲပေ။

အစပိုင်းတွင် စူးရှို့ယွီက ဒီအသိစိတ်ကို ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အကျိုးဆက်မှာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ စူးရှပြီး လိမ်နေသော နာကျင်မှု ဖြစ်သည်။ ချွန်ထက်သော တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏ အတွင်းထဲ၌ တွားသွားနေသကဲ့သို့ပင် နာကျင်မှုက သေလုမတတ် ဖြစ်သည်။ ဒီအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ အလျှော့ပေးလိုက်ရုံမှတပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"သူဌေး ခင်ဗျားရဲ့ ဝက်ခေါင်းသုပ်နဲ့ ကြက်တစ်ကောင် ရပါပြီ။ သုံးဆောင်တော်မူပါ"

စူးရှို့ယွီ စိတ်ဓာတ်ကျနေစဉ် ဝက်ခေါင်းသုပ် တစ်ပွဲနှင့် ကြက် တစ်ကောင်ကို စားပွဲထိုးက သူ၏ ရှေ့တွင် လာချပေးသည်။ တောက်ပနေသော အဝါရောင် ကြက်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း စူးရှို့ယွီက သူ အမှန်တကယ် ၎င်းကို စားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ ယခင်က ဒီလို အသားမျိုးကို မြင်ရုံနှင့် စက်ဆုပ် ရွံရှာခဲ့သည်။

ဂလု...

စူးရှို့ယွီက ကြောက်လန့်တကြား တံတွေး မျိုချလိုက်သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် သူ၏ စိတ်ထဲမှ ကူကောင်က သူ့ကို လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားစေပြီး သူ၏ အသိစိတ်ကို လွှဲပြောင်း ယူဆောင်သွားမည်ကို သူ အလွန် ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ထားလိုက်တော့။ ဒီအကြောင်းတွေ သိပ် မတွေးတာ ပိုကောင်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုပဲ လက်ခံလိုက်သင့်တယ်။

ရှန့်တိုင်းပြည် ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်က စူးရှို့ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ခန့်ညား ထည်ဝါလွန်းသည်။ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်မှာပင် သူ သူ၏ လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည် ရရှိရန် အစီအစဉ် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားဖို့ပင် မဝံ့ရဲပေ။ မီမီက သူ့ကို အစားထိုးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခုလည်း အတူတူပင်။ သူ ဒီပြဿနာအကြောင်း တွေးမိတိုင်း စူးရှို့ယွီက 'ငါ အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်ကို ကောင်းကောင်း အမှုထမ်းနေသရွေ့ သူ ငါ့ကို သေချာပေါက် လွှတ်ပေးမှာပါ' ဟု သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် တွေးခိုင်းရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

အရည်ရွှမ်းသော ကြက်ပေါင် တစ်ချောင်းကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီက ၎င်းကို သူ၏ ပါးစပ်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ယူဆောင်လာကာ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်။

သောက်ကျိုးနည်း ဒါ တော်တော် အရသာ ရှိတာပဲ

ညဘက်တွင် နယ်စပ်ဂိတ်ကို အနက်ရောင်ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ စောင့်ကြပ် မနေတော့ကြောင်း နောက်တစ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက် စူးရှို့ယွီက သူ၏ 'အရိပ်မဲ့ လဟာပြင်ထီး' ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး နယ်စပ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော 'ယန် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်' ကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်ကျော်ကာ လျန်တိုင်းပြည်၏ မြေပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။

ယခင်က စူးရှို့ယွီ သူ၏ ဇာတိမြေသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါတိုင်း စိတ်လက် ပေါ့ပါးပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို အမြဲ ခံစားရလေ့ ရှိသော်လည်း ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ခံစားချက်က မကြုံစဖူး လေးလံနေသည်။ လီ အနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် စူးရှို့ယွီက 'အရိပ်မဲ့ လဟာပြင်ထီး' ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဘေးကင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ လေထဲသို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းရင်း စူးရှို့ယွီက မြို့တစ်မြို့ပြီး တစ်မြို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ သူ သူ၏ ပန်းတိုင်သို့ မရောက်မီလေးမှာပင် သူ၏ မျက်ခုံးများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ မမြင်ရသော နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိပြီး တိုးညှင်းသော ညည်းညူသံတစ်ချက် ပြုကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ဟားဟားဟား ပုစွန်ခေါင်း ဒီတစ်ခါ ငါတို့ အကြီးကြီး တစ်ကောင် မိပြီ"

"ဒါပေါ့ကွာ ငါတို့ သဘောတူထားတယ်နော် ဒီတစ်ခါ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို ငါ အရင် ရွေးမယ်"

"ကြက်ဆူ မြန်မြန်လုပ် ဒုတိယ အစီအရင်ကို အသက်သွင်း။ အဲ့ဒီကောင် ပျံမပြေးသွားစေနဲ့"

"ငါ့ကို မင်းက ပြောဖို့ လိုတယ် ထင်နေလား။ အသက်သွင်းပြီးသား ကြာပြီ"

...

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှုပ်ထွေးသော ဆူညံသံများကို နားထောင်ရင်း စူးရှို့ယွီက မြေပြင်ပေါ်မှ တိတ်တဆိတ် ထရပ်လိုက်သည်။ သူ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်မှ လူများကို ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ဝဲ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က တော်တော် မြင့်ပုံပဲ"

"ကြောက်နေရမှာလား။ ငါ့ရဲ့ မီးဘေး အစီအရင်ထဲမှာ ကျားတစ်ကောင်တောင် ငါ့အတွက် လှဲအိပ်နေရမှာ"

"ဟင် သူက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောင်နေတာလဲ ခေါင်းနဲ့ ဆောင့်မိသွားတာလား ကင်းခြေများ မင်း သွားပြီး သူ့ကို စည်းကမ်းတွေ ပြောလိုက်"

"ကောင်းပြီ" ပိန်လှီသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြန်ဖြေရင်း စူးရှို့ယွီထံ လျှောက်သွားသည်။

"ကောင်လေး မင်း ငါတို့ သရဲတံခါး သူရဲကောင်း ခုနစ်ဖော်နဲ့ တွေ့ဆုံမိတာကို ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ။ ငါတို့က မင်းရဲ့ အဖိုးတန် ပစ္စည်းတွေကိုပဲ လိုချင်တာ မင်းအသက်ကို မလိုချင်ဘူး။ မင်းမှာ ရှိသမျှ အားလုံးကို နာနာခံခံ လွှဲပေးသရွေ့ မင်း ဘေးကင်းကင်း ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်"

"..."

တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စူးရှို့ယွီက ပြန်လည် ဖြေကြားမည့် ရည်ရွယ်ချက် မပြပေ။

"ဟေး။ မင်း သေချင်နေတာလား ကောင်လေး"

သူ မျက်နှာ ပျက်သည်ဟု ခံစားမိသဖြင့် ကင်းခြေများက ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးပြီး သူ၏ လက်ကို မြှောက်မည် အပြုတွင် စူးရှို့ယွီ သူ၏ အသက်ရှူသံအောက်မှ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

သောက်ကျိုးနည်း အစီအရင်တွေ ထပ်ပြီးတော့လား သောက်ကျိုးနည်း ကြက် ထပ်ပြီးတော့လား သောက်ကျိုးနည်း ကင်းခြေများ ထပ်ပြီးတော့လား...

ဒီလို ကြားပြီးနောက် ကင်းခြေများ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။ သူ စူးရှို့ယွီကို ထပ်မံ အကဲခတ်လိုက်သော်လည်း ဒီလူကို ယခင်က မြင်ဖူးသည်ဟု မမှတ်မိပေ။

"မင်း ငါ့ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လုပ်ပြနေတာလား"

ကင်းခြေများက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီဆီသို့ ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်မောင်းက တစ်ဝက်သာ လွှဲရသေးခင်မှာပင် စူးရှို့ယွီ၏ ညာလက်မောင်းက ပြင်းထန်သော လေကဲ့သို့ ပျံဝဲလာသည်။

ပြတ်သားသော "ခလွပ်" အသံနှင့်အတူ ကင်းခြေများ၏ ခေါင်းက သုံးပတ်ခွဲ လည်သွားပြီး သူ၏ ကြောက်လန့်နေသော မျက်နှာက သူ၏ နောက်မှ အဖော်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်နေသည်။ စူးရှို့ယွီက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဘယ် သဘောက်မသားက ကြက်ဆူလို့ ခေါ်တာလဲ။ သေဖို့အတွက် မင်းအပြင် ထွက်ခဲ့"

ကင်းခြေများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သေဆုံးမှုကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိသော သရဲတံခါး သူရဲကောင်း ခြောက်ဦး၏ ကျောရိုးထဲမှ အေးစိမ့်သွားသည်။ ကင်းခြေများက သူတို့ ခုနစ်ယောက်ထဲတွင် အကြမ်းဆုံး ဆိုသော်လည်း သူက အနက်ရောင်သခင်ကြီးအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်ခြင်း...

"အနက်ရောင်ဝိညာဉ်"

သူတို့ ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ဘက် ပြင်းထန်သူ တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံမိပြီမှန်း သိသဖြင့် ပုစွန်ခေါင်းက ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။

"တန်းစီမင်းတို့ရဲ့ ရတနာတွေ အားလုံးကို ထုတ် ကပ်စေး မနဲကြနဲ့ ဒီအလုပ် ပြီးရင် ငါတို့ ချမ်းသာပြီ"

အခြား ငါးဦးကလည်း အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော လူမိုက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ခဏတာ တုန်လှုပ်မှု အပြီးတွင် သူတို့ ချက်ချင်း လူစုခွဲလိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ရှိသည့် မှော်ရတနာများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ သူ၏ မျက်နှာက အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး စူးရှို့ယွီက သူ၏ လက်များကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ခရမ်းရင့်ရောင် သံကြိုး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက လူစုခွဲနေသော အမျိုးသား ခြောက်ဦးဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားသည်။

"ဟား"

ပုစွန်ခေါင်းက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကာကွယ်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဟန်ရေး ပြင်ကာ အော်လိုက်သည်။ အခြား ငါးဦးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အလွန် ညှိနှိုင်း ဆောင်ရွက်တတ်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် သက်ဆိုင်ရာ ဟန်များကို ပြင်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချက် လင်းလက်သွားရာတွင် သူတို့၏ ရှေ့၌ အကြေးခွံကဲ့သို့သော ကာကွယ်ရေး အလွှာ ခြောက်ခု ဖွဲ့စည်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလွန် မာကျောပုံရသည်။

သို့သော် စူးရှို့ယွီ၏ 'ဝိညာဉ်လု သံကြိုးများ' ရှေ့တွင် ဤ ကာကွယ်ရေး အလွှာ ခြောက်ခုက စက္ကူကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ခဏအတွင်း ထိုးဖောက် ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်သံ ခြောက်ခုက တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘယ်လို... ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ

ပုစွန်ခေါင်းက မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ကင်းခြေများ၏ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုက သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားသော သူတို့၏ 'အကြေးခွံ သံချပ်ကာ အစီအရင်' က ၎င်း၏ အစွမ်း အပြည့်အဝ မထုတ်နိုင်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း အကြေးခွံ ခြောက်လွှာတည်းဖြင့်ပင် ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် ထို့ထက် မြင့်သော အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏ ထိုးနှက်ချက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် လုံလောက်သင့်သည်။ ဒီလူက သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ဘယ်လို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သနည်း။

ပုစွန်ခေါင်း နောက်ထပ် မစဉ်းစားနိုင်မီ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက သူ၏ စိတ်ကို ချက်ချင်း ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားစေသည်။

ဒီသံကြိုးတွေက ငါ့ကိုယ်ထဲက အတွင်းအားတွေကို စုပ်ယူနေတာ

အသက် အောင့်ထားပြီး သူ၏ စိတ်ကို အာရုံစိုက်ကာ သေဆုံးခြင်းကို ဒီအတိုင်း ထိုင် မစောင့်လိုသဖြင့် ပုစွန်ခေါင်းက သူ၏ ခါးမှ 'ရှေးဟောင်း လမင်း ဓားမြှောင်' ကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ပြီး သံကြိုးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ချလွင်"

အသံနှင့်အတူ မီးပွားများ လွင့်စဉ်သွားသည်။ 'ဝိညာဉ်လု သံကြိုး' က တစ်လက်မမျှ မရွေ့လျားသော်လည်း ပုစွန်ခေါင်း၏ 'ရှေးဟောင်း လမင်း ဓားမြှောင်' က ပဲ့သွားသည်။ ပုစွန်ခေါင်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

သူ၏ 'ရှေးဟောင်း လမင်း ဓားမြှောင်' က သာလွန် အဆင့်မြင့် ရတနာ ဓားမြှောင် တစ်လက် ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်တည်း ခုတ်ရုံဖြင့် ပဲ့သွားမှတော့ ဒီသံကြိုးများက အနည်းဆုံး ပြိုင်စံရှားအဆင့် ဖြစ်ရမည် သို့မဟုတ် မှော်ရတနာ တစ်ခုပင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒီလို လက်နက်မျိုးက သာမန်လူတစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

"မင်းက ဒီသခင်လေးရဲ့ နာမည်ကို သိဖို့ မထိုက်တန်ဘူး"

စကားပြောပြီးနောက် စူးရှို့ယွီက သူ၏ လက်ထဲမှ သံကြိုးများကို ထပ်မံ လှုပ်ခါလိုက်ရာ ကျန်ရှိသော သရဲတံခါး သူရဲကောင်း ခြောက်ဦးထံမှ ပို၍ပင် သွေးပျက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ညီအကိုတို့ သူ့ကို သေတဲ့အထိ တိုက်ကြစို့"

ပုစွန်ခေါင်းက ကရုဏာ တောင်းခံရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ သံကြိုးကို အတင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်နေသည်ကို ဥပေက္ခာပြုကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး လိမ္မော်-အနီရောင် အတွင်းအားများဖြင့် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး စူးရှို့ယွီထံ ပြေးဝင်သွားသည်။ စူးရှို့ယွီက မရှောင်တိမ်းသလို မခုခံဘဲ ပုစွန်ခေါင်းကို မထီမဲ့မြင် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ရူးသွပ်နေသော ပုစွန်ခေါင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သေစမ်း"

သူ၏ ကိုယ်ထဲမှ အတွင်းအား အားလုံးကို မီးရှို့လိုက်ပြီး ပုစွန်ခေါင်း၏ လက်ထဲမှ 'ရှေးဟောင်း လမင်း ဓားမြှောင်' က မီးတောက်နေသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား ငါးဦးကလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများကို စူးရှို့ယွီထံသို့ အတူတကွ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ချလွင်"

နောက်ထပ် သတ္တုသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသိစိတ် ရှိသကဲ့သို့ 'ဝိညာဉ်လု သံကြိုး' က လေထဲမှ ပစ်စိုက်လာပြီး ပုစွန်ခေါင်း၏ လက်ထဲမှ 'ရှေးဟောင်း လမင်း ဓားမြှောင်' ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားကာ ထိုအရှိန်အတိုင်း သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား ငါးဦးကလည်း တူညီသော ကံကြမ္မာနှင့် တွေ့ဆုံရသည်။ သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများက စူးရှို့ယွီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မရွေ့လျားဘဲ သူ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သော လူ ခြောက်ယောက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်"

ပုစွန်ခေါင်းက သွေး တစ်ပွက်ကြီး အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ အသက်ရှင်ရန် အချိန် မကျန်တော့မှန်း သိသဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို အားယူ မော့ကာ စူးရှို့ယွီကို မကျေမနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ စူးရှို့ယွီ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပုစွန်ခေါင်းက သူသည် သူ့ကဲ့သို့ပင် အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဘယ်ကြောင့် သူတို့ ကြားတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေရသနည်း။

ပုစွန်ခေါင်း၏ မကျေမနပ်မှုကို ခံစားမိသဖြင့် စူးရှို့ယွီ၏ ပါးစပ်ထောင့်က ကွေးတက်သွားသည်။ သူ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းကို နင်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ မင်းက အရည်အချင်း ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ခြေဖဝါးအောက် နင်းခံထားရသော ပုစွန်ခေါင်းက ကျိန်ဆဲရန် ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လည်ချောင်းက မည်သည့် အသံမှ ထပ်မံ ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ဟုတ်တယ် အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်တာက မင်းက ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဆိုတာကို သက်သေပြတယ် ဒါပေမယ့်..." စူးရှို့ယွီက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ပါရမီရှင် တစ်ယောက်နဲ့ နောက်ထပ် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်က သာမန်လူ တစ်ယောက်နဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ကြားက ကွာဟချက်ထက်တောင် ပိုကြီးမားတယ်"

စူးရှို့ယွီ စကားဆုံးပြီး ပုစွန်ခေါင်း၏ ခေါင်းကို ကြိတ်ခွဲမည် အပြုတွင် သူ၏ မျက်လုံးများက ပုစွန်ခေါင်း၏ ခါးမှ ချော်ကျလာသော 'ချန်' ဟူသော စာလုံး ထွင်းထုထားသည့် သံ အမှတ်တံဆိပ် တစ်ခုကို ဖမ်းစားမိသွားသည်။ စူးရှို့ယွီက သူ၏ ခြေထောက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းက 'သရဲဝံပုလွေ' ရဲ့ လူလား"

ပုစွန်ခေါင်း တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း စကား မပြောနိုင်သဖြင့် သူ၏ အံ့ဩမှုကို မျက်လုံးများဖြင့်သာ ဖော်ပြနိုင်သည်။ အညိုရောင် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ပုစွန်ခေါင်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီက မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသော လူပု တစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က 'သရဲဝံပုလွေ' ရဲ့ လူတွေလား"

လူပု၏ အတွင်းအားများက 'ဝိညာဉ်လု သံကြိုးများ' ကြောင့် လုံးဝ နီးပါး စုပ်ယူ ခံထားရသည်။ စူးရှို့ယွီ သူတို့၏ သူဌေးကြီး၏ နာမည်ကို ဖော်ပြသည်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"အခုတော့ ကြောက်သွားပြီ မဟုတ်လား။ အဟွတ် ဟားဟားဟား ငါတို့ သေရင်တောင် ငါတို့ သူဌေးကြီးက မင်းကို လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း တစ်စစီ မဖြစ်ဘဲ သေဖို့သာ စောင့်နေလိုက်"

"ဘာ သောက်ကျိုးနည်း ကံဆိုးမှုလဲ..."

စူးရှို့ယွီက တံတွေး ထွေးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"မင်းတို့ ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်။ လင်ချန်က ငါ့ရဲ့ အကိုကြီးပဲ"

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သရဲတံခါး သူရဲကောင်း ခြောက်ဖော် မှင်သက်သွားရမည့် အလှည့် ဖြစ်သည်။ ပုစွန်ခေါင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ သူဌေးရဲ့ ဂျူနီယာ ညီငယ်တွေ အားလုံးကို သိတယ်"

သူ အော်ဟစ်လိုက်မှသာ သူ စကား ပြန်ပြောနိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများက သိသိသာသာ သက်သာ ပျောက်ကင်းသွားသည်။ ခရမ်းရောင် ဆေးပုလင်း တစ်လုံးကို ပုစွန်ခေါင်းဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို ယူပြီး မင်းရဲ့ ညီအကိုတွေကို ပေးလိုက်"

ထို့နောက် သူ ပုစွန်ခေါင်း၏ ယခင် မေးခွန်းကို ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းတို့က အကိုကြီးလင်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား အသစ်တွေ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ လျန်တိုင်းပြည်မှာ အချိန် သိပ်မပေးဖြစ်ဘူး ဒါကြောင့် မင်းတို့ ငါ့ကို မသိတာ သဘာဝကျတယ်"

ပုလင်းကို ယခုလေးတင် ဖမ်းယူပြီး သူ၏ ညီအကိုများကို ဆေး ပေးမည် အပြု ပုစွန်ခေါင်းသည် မိုးကြိုး အပစ်ခံလိုက်ရသလို ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏ သူဌေးက တစ်ချိန်က သူ့ကို ပြောခဲ့သော ဝါကျ တစ်ကြောင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"အိုး ဟုတ်သားပဲ ငါ့မှာ သတ္တမ ဂျူနီယာ ညီငယ် တစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ် လျန်တိုင်းပြည်မှာ နှစ်တစ်ရာအတွင်း ရှားရှားပါးပါး တွေ့ရတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပေါ့။ သူက ဒီမှာ အချိန် သိပ်မပေးဖြစ်ဘူး။ နောက်တစ်ခါ သူ ပြန်လာရင် မင်းတို့ကို သူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်"

"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက ဂိုဏ်းချုပ်ယန်ရဲ့ တပည့်ရင်းလား"

"ဟုတ်တယ် ငါပဲ"

စကားပြောပြီးနောက် စူးရှို့ယွီက သူ၏ လက်များကို ခါယမ်းလိုက်ရာ 'ဝိညာဉ်လု သံကြိုး' ဒါဇင်ကျော်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းသွားသည်။

"ဖူး..."

အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီက လူ ခြောက်ယောက်ကို ထပ်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ထဲက ဘယ်တစ်ယောက်က ကြက်ဆူလဲ"

ခုနက စူးရှို့ယွီကို သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားရန် ပြောနေသော လူပုက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်... ကျွန်တော်က ကြက်ဆူပါ။ ကျွန်တော် မျက်စိ မရှိလို့ မမှတ်မိ..."

"မင်း နာမည် ပြောင်းလိုက်။ မဟုတ်ရင် မင်းက အကိုကြီးလင်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်နေရင်တောင် နောက်တစ်ခါ ငါ မင်းကို တွေ့ရင် မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"

"နား... နားလည်ပါပြီ..."

"အစီအရင်ကို ဖွင့်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကြက်ဆူက သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကဲ့သို့သော ချပ်ပြားတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူပြီး ၎င်းကို မြေကြီးပေါ် ဖိကပ်ကာ ၎င်းပေါ်ရှိ အလုံးခြောက်ခုကို အစီအစဉ်အတိုင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပွင့်လင်းသော လေနံရံကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အပြောင်းအလဲကို ခံစားမိသဖြင့် စူးရှို့ယွီက လေထဲသို့ ပစ်တက်လိုက်ပြီး လူ ခြောက်ယောက်၏ အမြင်အာရုံမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒါ ဘာ သောက်ကျိုးနည်း အခြေအနေကြီးလဲ..."

စူးရှို့ယွီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကြက်ဆူက မြေပြင်ပေါ် ပြိုလဲကျသွားပြီး ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည် မရှိ ဖြစ်နေသည်။ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ကြက်ဆူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ရင်း ပုစွန်ခေါင်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ညည်းတွားနေတာကို ရပ်လိုက်တော့။ သူဌေးရဲ့ သတ္တမ ဂျူနီယာ ညီငယ်နဲ့ တွေ့ဆုံပြီးမှ အသက်ရှင်နေသေးတာ ငါတို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းတာ"

"သတ္တမ ဂျူနီယာ ညီငယ် သူဌေးကြီးမှာ သတ္တမ ဂျူနီယာ ညီငယ် ဘယ်တုန်းက ရှိသွားတာလဲ" ကြက်ဆူက ကြောင်အစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက ဂိုဏ်းချုပ်ယန်ရဲ့ တပည့်ရင်းပဲ။ ငါ ကြားတာ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ခါ တွေ့ရခဲတယ်တဲ့။ သူက တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်မှာ အနက်ရောင်သခင်ကြီးအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ပြီးတော့ အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းဖို့ လေးနှစ်ပဲ ယူခဲ့တယ်တဲ့။ သူက သဘာဝမူလဂိုဏ်းရဲ့ သမိုင်းမှာ အသက်အငယ်ဆုံး အနက်ရောင်ဝိညာဉ်ပဲ"

"တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် ပေါင်း လေးနှစ်... သူက နှစ်ဆယ့်လေးနှစ်မှာ အနက်ရောင်ဝိညာဉ် ဖြစ်သွားတယ်"

"ဟားဟားဟား မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က နို့တွေနဲ့ ပိတ်နေတာလား။ ဒါက နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ကွ"

သူ၏ ဆေးလုံးကို ယခုလေးတင် မျိုချလိုက်သော 'ငါးပျံ' က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း မင်းတို့ လူအ နှစ်ယောက် ဒါက နှစ်ဆယ့်နှစ်ကွ။ နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ် အနက်ရောင်ဝိညာဉ်"

"သောက်ကျိုးနည်း"

အခြား ငါးဦးက တစ်ပြိုင်နက် ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အငယ်ဆုံးသည် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့ သူဌေးမှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံး အနက်ရောင်သခင်ကြီး အဆင့်တွင် ပိတ်မိနေကြသည်။ ယခု တစ်စုံတစ်ယောက်က နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ်တွင် အနက်ရောင်ဝိညာဉ် ဖြစ်လာသည်ဟု ကြားသိရခြင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားများကို မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

"ဒါပေမယ့် ဘာ သောက်ကျိုးနည်းကြောင့် ငါ့နာမည် ကြက်ဆူက သူ့ကို စိတ်ဆိုးစေရတာလဲ" ကြက်ဆူက စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။