စုစည်းခြင်း

"အကိုကြီးစူး။ ခင်ဗျား ပြန်လာပြီလား ညီအကိုတွေအားလုံး ခင်ဗျားကို အရမ်း လွမ်းနေကြတာ"

"အကိုကြီးစူးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"ဂျူနီယာညီငယ်စူး ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီ။ ဂိုဏ်းချုပ်က ခင်ဗျားအကြောင်း တစ်နေ့လုံး ပြောနေတာ"

...

ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်တော်သို့ သွားရာ လမ်းတွင် စူးရှို့ယွီက သဘာဝမူလဂိုဏ်းမှ သူ၏ အကိုကြီး ညီငယ် အသီးသီးကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ အနာဂတ် ဆက်ခံသူ အနေဖြင့် စူးရှို့ယွီကို သဘာဝမူလဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်းက သိကြသည်။

ဂျူနီယာ ညီငယ်များ ညီမငယ်များတင် မဟုတ်ဘဲ အကိုကြီး အစ်မကြီးများပင်လျှင် စူးရှို့ယွီကို တွေ့သည့်အခါ လေးစား ကြည်ညိုသော အကြည့်များ ပြသကြသည်။

အသက် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ် အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့်...

ဒါက အစွမ်းထက်သော အရည်အချင်း အကြောင်း သက်သက် မဟုတ်ပေ။ သူ ထည့်သွင်းခဲ့သော ကြိုးစား အားထုတ်မှုကလည်း သူတို့အတွက် စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်တော် ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ စူးရှို့ယွီက သူ၏ ဆရာသခင်ကို အကြောင်းကြားရန် အစောင့်များကို တောင်းဆိုမည် အပြုတွင် နေအိမ်တော်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခုက အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို အလွန် အသားကျနေပုံရသော စူးရှို့ယွီက နောက်သို့ပင် မဆုတ်ပေ။

သူ တဟုန်ထိုး တက်လာသော စိမ်းပြာရောင် အတွင်းအားကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကာကွယ်ရေး ဟန်ပန်တစ်ခု ပြင်လိုက်သည်။

"ထိန်းထား"

နက်ရှိုင်းသော အော်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ထိုပုံရိပ်က ချက်ချင်းပင် စူးရှို့ယွီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ထိမှန်ခံလိုက်ရသော စူးရှို့ယွီသည် အင်အားကို ဖြေဖျောက်နိုင်ခဲ့သည့်တိုင် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်သို့ တွန်းပို့ ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ သူ၏ ဟန်ပန်ကို မထိန်းညှိမီမှာပင် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်လုံးက သူ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာနှင့်ပြီ။

မြေအိုးတစ်လုံး အရွယ်အစား ရှိသော ဒီလက်သီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ။ သူ၏ ကာကွယ်ရေး ဟန်ပန်ကို ကောင်းစွာ မထိန်းညှိရသေးသဖြင့် စူးရှို့ယွီက မရှောင်တိမ်းသလို မခုခံဘဲ သူ၏ ခေါင်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။

သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အူနေသော်လည်း ထိန်းညှိရန် အချိန် ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သော စူးရှို့ယွီသည် သူ၏ ခြေကုပ်ကို ပြန်လည် ရရှိသွားသည်။ သူ သူ၏ အတွင်းအား အားလုံးကို သူ၏ ညာလက်သီးထဲသို့ စုစည်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းမွန်တဲ့ ထိုးနှက်ချက်ပဲ"

ထိုပုံရိပ်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီ၏ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုကို သူ၏ ရင်ဘတ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ခံယူလိုက်သည်။

ထောင်ချီ လက်သီး တတိယပုံစံ: အရိုင်းအစွယ်

စူးရှို့ယွီ၏ လက်သီးက ထိုပုံရိပ်ကို ထိမှန်တော့မည် အပြုတွင် ၎င်းက ရုတ်တရက် လက်သီးမှ လက်သည်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ အရိုင်းအစိုင်း ကြီးထွားလာသော လက်သည်းများက ဓားသွားများကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ခြစ်ချလိုက်သည်။

"ချလွင်"

သတ္တုချင်း တိုက်ခိုက်မိသံကဲ့သို့ အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ရှေ့မှ ပုံရိပ်က သံချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထား၍ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အတိုင်းအတာအထိ မာကျောနေပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း ကာကွယ်တာ ကောင်းတယ်။ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်တာလည်း ကောင်းတယ်။ ယွီအာ မင်း တိုးတက်လာပြန်ပြီ"

သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ အဖြူရောင် လက်သည်းရာ ငါးခုကို တို့ထိရင်း ထိုပုံရိပ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့မှ လူထံမှ ချီးကျူးသံကို ကြားသောအခါ စူးရှို့ယွီက ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"တပည့် ဆရာသခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

စူးရှို့ယွီ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ သဘာဝမူလဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယန်စစ်ယွမ်မှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ မဟုတ်ပေ။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ယန်စစ်ယွမ်၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်ဖြူများက လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းက ဗလာကျင်းနေပြီး သူ လျှော်ပင်ဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ဘောင်းဘီတို တစ်ထည်သာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ကျောက်တုံးသဖွယ် မာကျောသော ကြွက်သားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော် ပြသထားသည်။

"ထ ထ"

စူးရှို့ယွီကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး ယန်စစ်ယွမ်က အလွန် ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဆင့် သုံးဆင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်တာ... ငါ မင်းရဲ့ ဆရာသခင်တောင် အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိတုန်းက ဒီလောက် မြန်မြန် မတိုးတက်ခဲ့ဘူး။ မင်း ရှန့်တိုင်းပြည်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ကြုံတွေ့မှု တစ်ခုခု ရခဲ့တာလား"

ကောင်းမွန်တဲ့ ကြုံတွေ့မှု...

စူးရှို့ယွီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ကူကောင်များအကြောင်း တွေးလိုက်သည်။ တစ်မျိုး ပြောရရင်... ဒါကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကြုံတွေ့မှု တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ ရနိုင်တာပဲ။

"ဆရာသခင်ကို လျှောက်တင်ရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ခဏက ရှန့်တိုင်းပြည်မှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဆရာ့တပည့်က အဲ့ဒီ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အတော်များများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအား အတော်များများကို စုပ်ယူခဲ့ပြီး ရတနာ အနည်းငယ်လည်း ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဆင့် သုံးဆင့် ဆက်တိုက် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့တာပါ"

"ဟားဟားဟား ကောင်းတယ် မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ လူငယ်တွေက မြန်မြန် ကြီးထွားဖို့ အပြင်ထွက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ယူဖို့ လိုအပ်တယ်။ အိမ်မှာ အမြဲတမ်း ပုန်းနေတာက ဘာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ။ လာ လာ အတွင်းထဲ ဝင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်"

ယန်စစ်ယွမ်က စူးရှို့ယွီကို ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်တော်ထဲသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ဝင်ပေါက်မှ အစောင့် နှစ်ဦးက အံ့ဩစွာ အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သတ္တမ သခင်လေးစူး နောက်ဆုံး ပြန်လာခဲ့တာ ဘယ်တုန်းကလဲ"

"လဝက်ကျော်ကျော်လောက်က ထင်တယ်"

"ဒါဆို သတ္တမ သခင်လေးစူးက လဝက်ကျော်ကျော်လေး အတွင်းမှာ အဆင့် သုံးဆင့် တက်သွားတာ။ ငါ မှတ်မိသလောက် ဂိုဏ်းချုပ် ပြောဖူးတာက အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ပထမဆုံး ဝင်ရောက်တဲ့အခါ လူအများစုက တစ်နှစ်လောက် အသားကျအောင် နေရတယ်တဲ့ ပြီးတော့ တစ်ဆင့်တောင် မတက်နိုင်တဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်တဲ့"

"မင်း ဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ။ သတ္တမ သခင်လေးစူးက နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ခါ ပေါ်လာတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ ဂိုဏ်းချုပ်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဆက်ခံသူလေ။ သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေက ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

"ကြည့်ရတာ ငါတို့ သဘာဝမူလဂိုဏ်း လျန်တိုင်းပြည်ကို စည်းလုံးစေမယ့် နေ့က မဝေးတော့ဘူး ထင်တယ်"

...

အစောင့် နှစ်ဦး စကားစမြည် ပြောနေစဉ် စူးရှို့ယွီက ယန်စစ်ယွမ်၏ နောက်မှ ပင်မ ခန်းမဆောင်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး ဖြစ်သည်။ ဆရာသခင် ထိုင်ခုံတွင် ဝုန်းခနဲ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ယန်စစ်ယွမ်က ဝိုင်အိုး တစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်ကာ အားလုံးကို မော့သောက်လိုက်သည်။

"လန်းဆန်းသွားတာပဲ လန်းဆန်းသွားတာပဲ"

အရက်အငွေ့များ ပါဝင်သော လေတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ယန်စစ်ယွမ်က စူးရှို့ယွီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ရှန့်တိုင်းပြည်မှာ လက်ရှိ အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိလဲ"

"ဆရာသခင်ကို လျှောက်တင်ရရင် ရှန့်တိုင်းပြည်က အခု အရင်က ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ မုန်တိုင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်အောင် လုပ်လိုက်ပါပြီ"

"နှမြောစရာပဲ"

ယန်စစ်ယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်း အသစ် ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ဧကရာဇ်နဲ့ အဆက်အသွယ် လုပ်ပြီးပြီလား"

သူ၏ ဆရာသခင်ကို လိမ်ညာ မပြောချင်သော အတွေးကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လုပ်ပြီးပါပြီ။ ဒီ ဧကရာဇ်အသစ်က တိန့်ဘိုထက် ပို ရည်မှန်းချက် ကြီးပါတယ် ပြီးတော့... ထိန်းချုပ်ရ ပို လွယ်ပါတယ်"

"ဟားဟားဟား ဒီလိုလား အဲ့ဒီ အဘိုးကြီး ယင်ကျန်းဟုန်က အသက်ကြီးပြီး မေ့လျော့နေပြီ ဖြစ်ရမယ် ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ငြင်းပယ်ခံရသူတွေကိုပဲ အမြဲ ရွေးနေတယ်။ ကြည့်ရတာ ငါတို့ သူ့ကို သေသေချာချာ သင်ခန်းစာ ပေးရဦးမယ် ဟားဟားဟား"

သူ၏ ဆရာသခင်၏ ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံကို ကြည့်ရင်း စူးရှို့ယွီသည် ရှန့်တိုင်းပြည် ဧကရာဇ်၏ ကြင်နာသော အပြုံးကို မတွေးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

စူးရှို့ယွီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှန့်တိုင်းပြည်ရှိ အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ယင်ကျန်းဟုန် မဟုတ်တော့ဘဲ ထို အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ သူ ဒီတစ်လမ်းလုံး စဉ်းစားလာခဲ့ပေမယ့် အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ကျွမ်းကျင်သူက ရှန့်တိုင်းပြည်လို ခေါင်တဲ့ မြေမှာ နေပြီး ဘာလိုချင်နေမှန်းကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ဒီအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် စူးရှို့ယွီက သူ၏ ခေါင်းထဲမှ နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အဲ့ဒီ မီမီက ထပ်ပြီး ဆိုးနေပြန်တာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အတွေးများကို အလျင်အမြန် ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး စူးရှို့ယွီက သူ၏ ဆရာသခင်ကို ကြည့်ကာ လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှန့်တိုင်းပြည်က ဒီမုန်တိုင်းကို အသက်ရှင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီတပည့် ယုံကြည်တာက ဒီအဖြစ်အပျက် အပြီးမှာ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြားက ကွဲအက်မှုက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်မှာ လစ်လပ်နေတဲ့ နယ်မြေတွေ အများကြီးနဲ့အတူ ဒီ အင်အားကြီး နှစ်ခုကြားမှာ ပဋိပက္ခတွေ ပိုပြီး မလွဲမသွေ ပေါက်ကွဲလာဦးမှာပါ"

"တော်တော် ကောင်းတာပဲ။ ဒီမီးကို ပိုပြီး တောက်ပလာအောင် ငါတို့ လုပ်နိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိလား"

"တပည့် ယုံကြည်တာက ငါတို့ လက်ရှိ ဧကရာဇ်အသစ်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို အားကောင်းအောင် လုပ်ပြီး သူ့ကို ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာ လမ်းကြောင်းကြားမှာ ပိုကြီးမားတဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ဖန်တီးဖို့ အခွင့်အရေးတွေ ရှာခိုင်းနိုင်ပါတယ်"

ယန်စစ်ယွမ်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှန့်တိုင်းပြည်က အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်ကြောင့် အခုလေးတင် မှောက်လှန်ခံထားရတာ။ ဧကရာဇ်ကို ထပ်ပြီး အသုံးပြုတာက အရမ်း အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"တပည့် ယုံကြည်တာက ဆရာသခင်က ဒီလို တွေးသလိုပဲ ယင်ကျန်းဟုန်နဲ့ ကွမ်းရှီအန်းတို့လည်း ဒီလိုပဲ တွေးကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က ငါတို့ ဧကရာဇ်ကို အသုံးပြုပြီး ထပ်မံ လှုပ်ရှားတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့လည်း တွေးကြလိမ့်မယ်"

"အိုး" ယန်စစ်ယွမ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

"ဒါ သဘာဝကျတယ်။ ငါ့တပည့်က တကယ် ပါးနပ်တာပဲ"

ရယ်မောသံ အနည်းငယ် အပြီးတွင် ယန်စစ်ယွမ်က ဆက်ပြောသည်။

"ကောင်းတယ်။ မင်းက ဒီ ဧကရာဇ်အသစ်က တိန့်ဘိုထက် ပို ရည်မှန်းချက် ကြီးတယ်လို့ ပြောမှတော့ ဒါက သူ ပိုတော်တယ်လို့လည်း အဓိပ္ပာယ်ရတယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

စူးရှို့ယွီက ခေါင်းညိတ်သည်။

"သူက တိန့်ဘိုထက် သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေမှာ ပိုပြီး စနစ်ကျတယ်။ ဆရာ့တပည့် သူနဲ့ နေ့လည်ခင်း တစ်ခုပဲ စကားပြောခဲ့ရပေမယ့် သူက ဆရာ့တပည့် အလွန် အောင်မြင်နိုင်ခြေ များတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ"

စကားပြောပြီးနောက် စူးရှို့ယွီက ကျန်းပေရန် သူ့ကို ပေးလိုက်သော အစီအစဉ်ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"တပည့်က ဧကရာဇ်အသစ်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို စုစည်းပြီး အားလုံးကို ဒီမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်။ ဆရာသခင် ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ရှုပေးပါ"

ယန်စစ်ယွမ်က အဝေးမှ လက်ယက်ခေါ်လိုက်ရာ စူးရှို့ယွီ၏ လက်ထဲမှ အစီအစဉ်က သူ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ယန်စစ်ယွမ်က ပထမတွင် စာမျက်နှာ အနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ ဖတ်ရှုလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပို၍ ပို၍ လေးနက်လာပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

"ယွီအာ အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်အသစ်ရဲ့ နာမည် ဘယ်သူလဲ"

"ကျန်းပေရန်"

"ကောင်းတယ်။ ဒီကိစ္စ အောင်မြင်သည် ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည် ဖြစ်စေ မင်း ဒီဧကရာဇ်ကို ငါ့အတွက် ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်"

ဒီစကားများကို ကြားသောအခါ စူးရှို့ယွီက သူ၏ ဆရာသခင်က ဒီအစီအစဉ်ကို ဘယ်လောက် အလေးအနက် ထားသည်ကို သိလိုက်သည်။ သို့သော် ဒါက နားလည်နိုင်ပါတယ် ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဒီအစီအစဉ်ကို ယခင်က ဖတ်ဖူးတယ်။ ၎င်းကို အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိအောင် ရေးသားထားသည်မှာ အမှန်ပင်။ အတွင်းမှ အစီအစဉ်များက ရိုးရှင်းစွာ ပြီးပြည့်စုံပြီး အသေးစိတ်များက အလွန် ထက်မြက်သဖြင့် လူတစ်ဦးကို လေးစားမှုဖြင့် စားပွဲ ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။ ၎င်းကို ဖတ်ရုံမျှဖြင့် ကိစ္စက အောင်မြင်ပြီးသွားသလို ခံစားရစေသည်။

စူးရှို့ယွီက လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တပည့် အမိန့်ကို လက်ခံပါတယ်"

"ကောင်းတယ် အရမ်း ကောင်းတယ်။ ငါ အခုပဲ အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးတွေနဲ့ ဒီအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ သွားစုလိုက်ဦးမယ်။ မင်း ပြန်သွားပြီး ခဏ အနားယူ။ ဒီည ဒီမှာ ငါ့ကို ထပ်လာရှာ"

"ဟုတ်ကဲ့။ တပည့် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဦးညွှတ်ပြီးနောက် စူးရှို့ယွီက ပင်မ ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ အစီအစဉ်ကို ထပ်မံ ဖတ်ရှုနေသော သူ၏ ဆရာသခင်ကို နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပင်မ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် တွေးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဒီအခြေအနေက သူ ပြန်လည် သတိဝင်မီ နှစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း စူးရှို့ယွီ၏ ကျောကုန်းက ချွေးအေးများဖြင့် စိုစွတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကူကောင် အဆိပ်က တကယ် ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ...

သူ့တွင် ခုခံရန် အင်အား မရှိကြောင်း လုံးဝ နားလည်သွားသဖြင့် စူးရှို့ယွီက နောက်ပြန် လှည့်ကာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်တော်မှ ထွက်လာရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ငါ အခုကစပြီး အဲ့ဒီ ရှန့်တိုင်းပြည် ဧကရာဇ်နဲ့ သေသေချာချာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သင့်တယ်။ သူ သူ့ရဲ့ ကတိကို တည်နိုင်ပြီး ငါတို့ ဂိုဏ်းကို လွှတ်ပေးနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်တယ်။

ရှန့်တိုင်းပြည် ယွင်ကျိုးပြည်နယ် ငြိမ်းချမ်းရေလွှမ်း ခရိုင်တွင် ဝူချင်းစစ်က လမ်းပေါ်တွင် သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို ရှာဖွေပြီး မေးလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ 'အဘိုးကြီးကျိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်' ကို ဘယ်လို သွားရမလဲဆိုတာ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပေးနိုင်မလား"

သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားက ခန့်ညားသော ဝူချင်းစစ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တောင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီဘက်ကို တည့်တည့် ဆက်လျှောက်သွားလိုက်။ မင်း မြစ်တစ်စင်း တွေ့လိမ့်မယ် အဲ့ဒါပဲ။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က မြစ်ကမ်းနားမှာတင်ပဲ"

သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား ညွှန်ပြသော လမ်းကြောင်းကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဝူချင်းစစ်က လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ"

အမျိုးသား၏ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း လိုက်သွားရာ ဝူချင်းစစ် မကြာမီ မြစ်ငယ် တစ်စင်းကို တွေ့ရှိပြီး ၎င်း၏ ဘေးရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အပြင်ဘက် တိုင်ပေါ်မှ ဆိုင်းဘုတ်တွင် 'အဘိုးကြီးကျိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်' ဟူသော စာလုံးကြီး လေးလုံးကို ရေးသားထားသည်။

နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က မည်သူမှ သတိမပြုမိဘဲ မြစ်ငယ်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကူးလိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ရှိ တောအုပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နောက်ထပ် မီတာ တစ်ရာခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ထပ်မံ အတည်ပြုမည် အပြုတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဂျူနီယာညီငယ်လော့"

ဝူချင်းစစ်၏ ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ရရှိရန် ကြိုးစားနေသော လော့ဝမ်ကျိုးက ဝမ်းသာအားရ အံ့ဩစွာ လှည့်ကြည့်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အကိုကြီးဝူကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဝူချင်းစစ်က ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က ညီအကိုတွေပဲ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး။ မင်း ဒီကို ရောက်တာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ"

လော့ဝမ်ကျိုးက ပြန်ဖြေသည်။

"ငါလည်း အခုလေးတင်ပဲ ရောက်တာပါ"

နှစ်ဦးသား စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးသည်နှင့် ခြေသံများ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ လူ နှစ်ယောက်လို အသံ ထွက်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့ ကူချင်းဟွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏ နောက်တွင် သူတို့ လုံးဝ မမှတ်မိသော လူကြီးတစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။

အမလေး... သူ အရပ် ကိုးပေလောက် ရှိရမယ်...

ဝူချင်းစစ်က စိတ်ထဲမှ အံ့ဩတကြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က ကူချင်းဟွမ်း၏ နောက်မှ မျှော်စင်ကြီးသဖွယ် လူကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒါက"

သံမျှော်စင်ကြီးသဖွယ် လူကြီးက သူ၏ လက်များကို ဘောင်းဘီပေါ် သုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ပထမဆုံး တွေ့ဆုံတာပါ။ ကျွန်တော့်နာမည် ချူယန်ဇယ်ပါ။ မင်္ဂလာပါ"

လူကြီး၏ သိမ်မွေ့သော အသံကို ကြားသောအခါ ဝူချင်းစစ် သူ၏ ခါးပင် နာသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ အကယ်၍ သူ အသံကိုသာ ကြားခဲ့ရလျှင် သူ ကလေးငယ် တစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေသည်ဟု သေချာပေါက် ထင်မိလိမ့်မည်။

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

ချူယန်ဇယ်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က သူ၏ အကြည့်ကို ကူချင်းဟွမ်းဆီသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ အဓိပ္ပာယ်က ရိုးရှင်းသည်။ ဒါ ဘယ်သူလဲ။

ဝူချင်းစစ် ဘာမေးချင်သည်ကို နားလည်သဖြင့် ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ငါလည်း သိပ် မရှင်းဘူး။ အကိုကြီးက ငါ့ကို ဒီ ဂျူနီယာညီငယ်ချူကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်တာ"

ဒီလို ကြားပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ဒီ ဂျူနီယာညီငယ်ချူ၏ နောက်ခံကို အံ့ဩခြင်း မဟုတ်ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ အကိုကြီးက ဂျူနီယာညီငယ်ကူကိုပဲ အယုံကြည်ဆုံးပဲ။ ငါ ပိုပြီး ကြိုးစားဖို့ လိုအပ်တယ်။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ခံစားချက် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က ချူယန်ဇယ်ကို ထပ်မံ အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကိုကြီးက ဒီလို ဂျူနီယာ ညီငယ်မျိုးကို ဘယ်တုန်းက လက်ခံခဲ့သည်ကို စူးစမ်းနေမိသည်။

"လူတိုင်း ရောက်ပြီ"

ဝူချင်းစစ် တစ်စုံတစ်ခု မေးမည် အပြုတွင် အသံတစ်သံ သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် သူတို့ လေးဦးစလုံး အသံလာရာသို့ အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

"အကိုကြီး (ဆရာသခင်) ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လေးဦးသားထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်လှမ်းလာပြီး ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ဇယ် ဒီကို လာခဲ့"

ချူယန်ဇယ်က မလုံမလဲ ဖြစ်ကာ သူ၏ လက်များကို လိမ်ချိုးနေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ လက်ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ချူယန်ဇယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ခဏမျှ အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း မင်းကို ကောင်းကောင်း အာဟာရ ဖြည့်ပေးထားတာပဲ။ နောက်ထပ် ပြဿနာတွေ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်ရတယ်"

ဒီလို ကြားသောအခါ ချူယန်ဇယ်က ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခုကို မဖော်ပြဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာသခင်"

ချူယန်ဇယ်၏ လက်ရှိ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ပခုံး မတွန့်မိဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က သူ၏ ပိန်လှီသော အသွင်အပြင်ကို ပြန် သတိရမိသည်။

အဲ့ဒီတုန်းက ကျန်းပေရန်က တောအုပ်တစ်ခုထဲတွင် ဆေးပင်များ စုဆောင်းနေစဉ် တောနက်ကြီးထဲမှ သွေးပျက်ဖွယ် အော်သံတစ်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

ရွေးချယ်စရာများ ပေါ်မလာသဖြင့် ကျန်းပေရန်က တိတ်တဆိတ် အလျင်အမြန် သွားကြည့်လိုက်သည်။

သူ ရောက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လူ ငါးယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အသက်ရှူခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိသဖြင့် ကျန်းပေရန်က သူတို့၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးရန် လက်ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ငါးဦးစလုံး အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာ မပြတော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဒီလို ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်တွေမှာ အသက်က တကယ် မြက်ပင်လို တန်ဖိုးမရှိတာပဲ

စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချရင်း သူ သူတို့ကို မြှုပ်နှံရန် တွင်းတစ်တွင်း တူးမည် အပြုတွင် သူ လှည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကယ်... ကယ်ပါ..."

သူ၏ မျက်လုံးများက တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး ကျန်းပေရန်က မယုံနိုင်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် နှလုံးခုန် ရပ်တန့်နေပြီဟု စစ်ဆေးခဲ့သော လူငယ်က ယခု သူ့ကို ဆွဲကိုင်ထားပြီး တောင်းပန်နေသည်။

ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူ၏ တုန်လှုပ်မှုထဲတွင် ကျန်းပေရန်က လူငယ်၏ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံး သွေးကြောကို ထပ်မံ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပို၍ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

ဘာမှ မရှိ……

သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှဖြင့် ဆွဲကိုင်ထားသော လူငယ်က နှလုံး သွေးကြော မရှိသေးသော်လည်း သူ အမှန်တကယ် အသက်ရှင်နေသည်။ ခရီးသွားလာမှု များပြီး ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော ကျန်းပေရန်ပင်လျှင် ဒီလူငယ်ကြောင့် မှင်သက်သွားသည်။

သူ သေရာမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကိုပင် နားလည်နိုင်သေးသည် အကြောင်းမှာ သူ ဒီလို အရာမျိုးကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကြားဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နှလုံး သွေးကြော သို့မဟုတ် အသက်ရှူခြင်း မရှိဘဲ အသက်ရှင်နေခြင်းက သူ လုံးဝ မကြားဖူးသော အရာ ဖြစ်သည်။

မင်းရဲ့ အသက်ရှင်လိုစိတ်က အံ့ဩစရာ ကောင်းတယ်လို့ ငါ ပြောရမလား ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက အရမ်း နှေးကွေးလွန်းလို့ မင်း သေနေပြီ ဆိုတာကိုတောင် သတိမထားမိသေးဘူးလို့ ပြောရမလား။

"ကယ်... ကယ်ပါ..."

လူငယ်၏ အားနည်းသော အကူအညီ တောင်းသံက ကျန်းပေရန်၏ အံ့ဩမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

လူငယ်အပေါ် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူက သက်ရှိ လူတစ်ယောက်၏ မည်သည့် ထူးဆန်းသော အဆိပ် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော နာမကျန်းမှုမျိုးကိုမဆို ကုသရန် နည်းလမ်းများ ရှိသော်လည်း သူ "လူသေတစ်ယောက်" ကို ဘယ်လို ကုသရမည်နည်း။

ဒါက ကျန်းပေရန်ကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခ ပေးသည်။

သူ နည်းလမ်း မျိုးစုံကို ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လူငယ်၏ နှလုံးကို ပြန်လည် ခုန်လာအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

လူငယ်၏ မျက်လုံးများက ပို၍ ပို၍ တိမ်ဖုံးလာပြီး သူ၏ စကားပြောနှုန်း လျော့ကျလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ရဲတင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။

ကူကောင် သုံးမည်။