အိမ်က ကိရိယာလေး နောက်ဆုံးတော့ ကြီးပြင်းလာပြီ

သူ ချူယန်ဇယ်ကို ကယ်တင်ရန် ကူကောင် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝနီးပါး ပြန်လည် တည်ဆောက်ခံခဲ့ရပြီး သူ ပုံမှန် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ဒါ့အပြင် ကျန်းပေရန်က ချူယန်ဇယ်လို 'ကူကောင်ပျိုးထောင် ကိုယ်ခန္ဓာ' မျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ကြုံဖူးခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကူကောင်ကို မည်သည့် အတိုင်းအတာအထိ ဖိနှိပ်နိုင်မည်ကို သူ လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

ဖြစ်နိုင်တာက တစ်နေ့နေ့မှာ သူ ရုတ်တရက် ရူးသွပ် သွားနိုင်သည်။

ဒါ့အပြင် သူ ဖန်တီးခဲ့ဖူးသော ပထမဆုံး 'ကူကောင်လူသား' အနေဖြင့် ကျန်းပေရန်က သူ အနာဂတ်တွင် မည်သို့သော ပြောင်းလဲမှုများ ကြုံတွေ့ရမည်ကို အလွန် စူးစမ်းချင်နေသည်။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန်က ဂူ၏ အပြင်ဘက်တွင် 'အစီအရင်ကြီး' အများအပြားကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး အိမ်ခြေမဲ့ ချူယန်ဇယ်ကို အတွင်းထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ချူယန်ဇယ်က သူ၏ အသက်သခင်အပေါ် နာခံမှု ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ဘာလုပ်သင့်သည်ကို မသိသည့်အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက လက်ရှိတွင် အတော်လေး နိမ့်ကျနေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ စကားပြောနေရင်း သူ ကြမ်းပြင်ပေါ် ရုတ်တရက် အန်ချလိုက်သည်။ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို လှမ်းယူရန် ညာလက်ကို အသုံးပြုချင်သော်လည်း သူ၏ ဘယ်လက်က ရုတ်တရက် ပျံတက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဒီအခြေအနေတွင် သူ ကျန်းပေရန်၏ ဘေးမှ ထွက်ခွာရန် မဝံ့ရဲပေ။

ဒီလိုနဲ့ ကျန်းပေရန်က ချူယန်ဇယ်ကို နှစ်နှစ်ကြာအောင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း ချူယန်ဇယ်၏ ပြောင်းလဲမှုများက အလွန် ကြီးမားသဖြင့် ကျန်းပေရန်ပင်လျှင် မှင်သက် အံ့ဩမိသည်။

ပထမဆုံးက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သည်။ ကျန်းပေရန် သူ့ကို ပထမဆုံး တွေ့စဉ်က သူက ဆယ်နှစ် အရွယ်ခန့် ရှိပုံရပြီး အရပ် ခြောက်ပေ မပြည့်ပေ။ သို့သော် နှစ်နှစ်တည်း အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကိုးပေ အပြည့်အထိ ထိုးတက်သွားသည်။ သူ၏ ကြွက်သားများက ဟော့ခ် ကဲ့သို့ ဖွံ့ဖြိုးနေသည်။

နောက်တစ်ခုက ချူယန်ဇယ်၏ ကျင့်ကြံမှု ဖြစ်သည်။ ကျန်းပေရန် သူ့ကို ပထမဆုံး တွေ့စဉ်က သူ ချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ်သို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်စ ဖြစ်ပြီး ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း သူ ဘာ နှလုံးသား ကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်မှ မသင်ယူခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ကြီးထွားမှု အရှိန် ရနေသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားပြီး နှလုံးသား ကျင့်စဉ် တစ်ခုမှ မသင်ယူဘဲ အနက်ရောင်သခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သစ်နှင့် လုံးဝ အသားကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်တာက အနည်းငယ် အသားကျလွန်းနေသည်...

သူ ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်ရုံဖြင့် အဆိပ်မြူများ မှုတ်ထုတ်နိုင်သည် သူ၏ လက်များက ထူထပ်သော ဆူးချွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည် သူ၏ မျက်လုံးများက လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော အရာဝတ္ထုများကို ဖမ်းယူသည့်အခါ ပေါင်းစပ် မျက်လုံးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည် ပြီးတော့ သူ၏ လျှာက ဖားတစ်ကောင်လို ပစ်လွှတ်နိုင်ပြီး အရှည် တစ်မီတာအထိ ရောက်ရှိသည်။

ဒါတွေအပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တခြား အမျိုးမျိုးသော ပြောင်းလဲမှုများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် လူတစ်ယောက်နှင့် အနိုင်နိုင် တူသော သူ၏ အသွင်အပြင်မှလွဲ၍ သူ၏ ကျန်အစိတ်အပိုင်းများက လူသား အမျိုးအစားမှ အခြေခံအားဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသက်က ဆယ်နှစ်ကျော်ကျော်သာ ရှိသေးသဖြင့် ကျန်းပေရန်က ဒီ လူသားပုံစံ ဘီလူးကို လျှောက်သွားခွင့် ပေးရန် ပို၍ပင် ဆန္ဒမရှိ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူ သူ့ကို ဒီလိုမျိုး အမြဲတမ်း ချုပ်နှောင်ထား၍ မရပေ။

ဒါကြောင့် ဒီရှားပါးသော အခွင့်အရေးနှင့်အတူ ကျန်းပေရန်က သူ့ကို သူ၏ တပည့် အနည်းငယ်နှင့်အတူ တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်ရန် လွှတ်လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ချင်းဟွမ်း ရှိနေမှတော့ အရှုပ်အထွေးကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေ မရှိလောက်ပေ။ ဒါ့အပြင် စနစ်က သူ့အတွက် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုမှ မပေါ်ပေါက်စေခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့ကို စိတ်ပူစရာ မလိုဘဲ အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

"သူတို့နဲ့အတူ ပြန်သွားရပ်နေ"

သူ၏ အမှတ်တရများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ချူယန်ဇယ်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ သူ့ကို အဖွဲ့ဆီ ပြန်သွားခိုင်းလိုက်သည်။

သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မြေပုံ တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ၎င်းကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။ ဝူချင်းစစ်နှင့် တခြားသူများကို ကြည့်ရင်း သူ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းတို့ကို ဒီတစ်ခေါက် ခေါ်လိုက်တဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းတို့ကို လုပ်စေချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပဲ"

စကားပြောပြီးနောက် သူ မြေပုံပေါ်ရှိ နေရာ တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီး။ နောက်လ အစမှာ မင်းတို့ ဒီနေရာမှာ ဘာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို စုံစမ်းပြီး ငါ့ကို ပြန် အစီရင်ခံရမယ်"

အချိန်အတော်ကြာ ကောင်းကင်ဘုံ ကံကြမ္မာ ဗေဒင် မဟောဖြစ်ခဲ့သော ကျန်းပေရန်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ပုံမှန်မဟုတ်စွာ တက်ကြွလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဆဋ္ဌမ အာရုံကလည်း သူ့ကို ကောင်းမွန်သော တုံ့ပြန်မှုများ ပေးနေသည်။ ဒီအခြေအနေများအောက်တွင် ကျန်းပေရန်က ပြတ်သားစွာနှင့် စေ့စေ့စပ်စပ် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး ဗေဒင် တစ်ကြိမ် ကောင်းကောင်း ဟောလိုက်သည်။ ရလဒ်က သူ ဘုစပတ် တောအုပ်ထဲတွင် မိုးကြိုး ဝိညာဉ်ပန်း ပွင့်မည်ဟု ဗေဒင် ဟောခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းပေရန် ဒီတစ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သော နေရာက ဒီ ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝူချင်းစစ်နှင့် အခြား သုံးဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျန်းပေရန်ကို လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

"ယန်ဇယ်ကို သေချာ ဂရုစိုက်ဖို့ သတိရ"

ဒီစကားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျန်းပေရန် လှည့်ထွက်မည် အပြုတွင် ဝူချင်းစစ် ခေါ်လိုက်သံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"အကိုကြီး ခဏ စောင့်ပါဦး"

"ဘာကိစ္စလဲ" ကျန်းပေရန်က ခေါင်းလှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဝူချင်းစစ်က အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာပြီး သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီး ဒါတွေက ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က စာရင်းအတိုင်း စုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ။ ကျွန်တော် မီးခိုးရောင် ပုံဆောင်ခဲ ခြင်ဆီနဲ့ ကတ္တီပါ နှလုံးသားမြက်ပင်ကိုတော့ မစုဆောင်းနိုင်သေးဘူး ဒါပေမယ့် တခြား ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက ဒီမှာပါ"

အိုး။

ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ သူ ဝူချင်းစစ်ကို ယခင်က ပေးခဲ့သော စုဆောင်းရေး စာရင်းတွင် ရှားပါး ပစ္စည်း အတော်များများ ပါဝင်သည်။ ကျန်းပေရန်က သူ ၎င်းတို့ထဲမှ သုံးပုံတစ်ပုံလောက် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် တော်တော် ကောင်းပြီဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း နှစ်ခုတည်းသာ လွဲချော်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှာ တကယ် ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ ဆိုတာကို ထည့်တွက်ရမယ်။

"အင်း ကြည့်ရတာ မင်း ဒီ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်းမှာ တကယ် နာမည်ကြီးလာခဲ့ပုံပဲ။ ဆက်ကြိုးစား ငါ့မှာ မင်းကို ကူညီ စုဆောင်းခိုင်းဖို့ ပစ္စည်းတွေ ထပ်ရှိသေးတယ်"

သူ၏ အကိုကြီး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ကြားသောအခါ ဝူချင်းစစ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော် အကိုကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို သေချာပေါက် စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းထဲမှ အပြာရောင် တစ်ကွင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီး ဒီ အပြာရောင် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ပစ္စည်းတွေက အားလုံး တော်တော် ထူးခြားပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြခွင့် ပြုပါ"

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ဝူချင်းစစ် တစ်ခုပြီးတစ်ခု စာရင်း ပြုစုနေသော ထူးခြား ဆန်းကြယ် ပစ္စည်းများကို နားထောင်နေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အပိုင်းအစ ဖြစ်နေသော ရှေးဟောင်း ဆေးကျမ်းတစ်စောင် အရည်မပျော်သော အေးခဲ တောင်ကျောက်တုံး တစ်တုံး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရေးသားထားသော ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ စက္ကူ တစ်ရွက် စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွနိုင်သော ဒီထူးခြား ဆန်းကြယ် ပစ္စည်းများ အားလုံးနီးပါးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်ကို စိတ်ထဲမှ မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

ငါ့ရဲ့ ကိရိယာ... မဟုတ်ဘူး ငါ့ရဲ့ တပည့် နောက်ဆုံးတော့ ကြီးပြင်းလာပြီ။

ဒါက အတိအကျ ကျန်းပေရန်က ဝူချင်းစစ်နှင့် တခြားသူများ လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးပုံဖော်ထားခဲ့သော အခန်းကဏ္ဍ ဖြစ်ပြီး ယခု သူ၏ ဆန္ဒ နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်ဝသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကို သူ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး စနစ်မှ အချက်ပေးသံများ မရရှိသော ကျန်းပေရန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိတ်ကို လုံးဝ အေးချမ်းသွားစေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်က ကြားခံလူ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြတ်ယူသွားလို့ မရဘူး။

ဝူချင်းစစ်ကို စကား အနည်းငယ်ဖြင့် ချီးကျူးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူတို့ လေးဦးကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ ကျန်းပေရန် သူတို့၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်းက မြေပုံကို ကောက်ယူပြီး တစ်ခဏမျှ လေ့လာလိုက်သည်။

သူ မကြာမီ ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီး ဘေးရှိ အမှတ်အသား တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး လော့ဝမ်ကျိုးကို ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီငယ် ဝမ်ကျိုး မင်းက ဒီမြို့ငယ်လေးကို သွားပြီး ချောက်နက်ကြီး အကြောင်း သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းဖို့ တာဝန်ယူရမယ်။ ငါတို့ အားလုံး လိုအပ်တယ်... ကောလာဟလတွေ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ ဒေသထွက် အထူး ပစ္စည်းတွေ"

"ကောင်းပြီ ငါ နားလည်ပြီ"

သူတို့ ကံကောင်းမှု စုစည်းရာ ရွာတွင် အတူတကွ အလုပ်လုပ်ခဲ့စဉ်ကတည်းက လော့ဝမ်ကျိုးသည် အစီအစဉ်များ အမြဲ စေ့စပ်သေချာပြီး ဘာတစ်ခုမှ ချန်မထားခဲ့တတ်သော ဒီ အကိုကြီးကူ အပေါ် ကြီးမားသော ယုံကြည်မှု ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သူ သူ၏ ညွှန်ကြားချက်များအပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

လော့ဝမ်ကျိုးကို သူ၏ တာဝန် ခွဲဝေပေးပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်းက ဝူချင်းစစ်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီးဝူ ကျေးဇူးပြုပြီး ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီးရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို သွား စုံစမ်းပေးပါ။ အသုံးဝင်တဲ့ သဲလွန်စတွေ တတ်နိုင်သလောက် များများ စုဆောင်းခဲ့ပါ"

"ပြဿနာ မရှိဘူး" ဝူချင်းစစ်က အလွယ်တကူ ပြန်ဖြေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကူချင်းဟွမ်းက မြေပုံကို သိမ်းလိုက်ပြီး ချူယန်ဇယ်ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ဂျူနီယာညီငယ်ချူကို ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီး အနီးမှာ စခန်းချဖို့ ခေါ်သွားတာကို တာဝန်ယူမယ်။ ငါတို့ သုံးရက်နေရင် ပြန်ဆုံကြမယ်"

"ကောင်းပြီ"

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ လေးဦးစလုံး တောအုပ်ထဲမှ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ချောက်နက်ကြီး အကြောင်း သူ၏ ညွှန်ကြားချက်များ ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကို စီး၍ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ရေမှန်ခန်းမသို့ ရောက်ရှိပြီး ကျန်းပေရန် သစ်ခွရေစင်အဆောင်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ရှီဖုန်းလန်က လေပြင်းတစ်ချက်လို သူ့ကို ကြိုဆိုရန် အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပေရန်လေး ပေရန်လေး မြန်မြန် ကြည့်"

ရှီဖုန်းလန်က လူပုံစံဟု မနည်း မှတ်ယူနိုင်သော ပန်းပုရုပ် တစ်ရုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ကျန်းပေရန်ဆီသို့ ပြေးလာသည်။ ၎င်းကို ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့သို့ ထိုးပေးရင်း ရှီဖုန်းလန်က မျှော်လင့်တကြီး အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ရှီ ဘယ်လို ထင်လဲ။ ဒါ မလှဘူးလား။ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား"

လူပုံစံ ပန်းပုရုပ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ရှီက ဒါ လှတယ်လို့ ထင်လို့လား"

"ဒါပေါ့ လှတာပေါ့။ နှာခေါင်းကို ကြည့်ဦး ပြီးတော့ နားရွက်တွေကို ကြည့်"

"နှာခေါင်း... ဘယ်မှာလဲ" ကျန်းပေရန်က လူပုံစံ ပန်းပုရုပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာလေ" ရှီဖုန်းလန်က ပန်းပုရုပ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အဖုတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က ပန်းပုထွင်း ဓားတစ်ချောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပန်းပုရုပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခြစ်ချက် အနည်းငယ် ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အခု ဒါမှ နှာခေါင်း"

ပန်းပုရုပ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ သေးငယ် ဖြောင့်စင်းပြီး ချွန်မြနေသော နှာခေါင်းကို ကြည့်ရင်း ရှီဖုန်းလန်က လက်ခုပ် မတီးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားပြီး အော်လိုက်သည်။

"အရမ်း လှတာပဲ အရမ်း လှတာပဲ။ ပေရန်လေး မင်းရဲ့ လက်တွေက အရမ်း ကျွမ်းကျင်တာပဲ။ မြန်မြန် ငါကို အဲ့ဒါ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်လဲ သင်ပေး"

လွန်ခဲ့သော ခဏက ကျန်းပေရန်က သူ၏ 'သိုင်းလောက လှည့်လည်ခြင်း' စုစည်းမှုထဲသို့ ဇာတ်ကောင် အသစ် အနည်းငယ် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ သူ ရှီဖုန်းလန်အတွက် ထွင်းထုပေးခဲ့သော တစ်ခုမှာ သခင်လေးတစ်ဦးလို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ သူမကို 'ကျွင်းကျင်းလန်' ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။

ရှီဖုန်းလန်က ၎င်းကို ရရှိပြီးနောက် အလွန် သဘောကျသွားပြီး ၎င်းကို ချီးကျူးရန် တစ်နေ့လုံး သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ ရက်အနည်းငယ် မတိုင်မီက စိတ်ကူးပေါက်ရာဖြင့် သူမ အနာဂတ်တွင် ဤသို့ လှပသော ပုံရိပ်များကို ထွင်းထုနိုင်မည်ဟု တွေးကာ ပန်းပုထွင်း အနုပညာကို သင်ကြားပေးရန် ကျန်းပေရန်ကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။

ကျန်းပေရန်က ဒီလို တောင်းဆိုမှု သေးသေးလေးကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။ သူ မီးဖိုချောင်သို့ သွားပြီး မုန်လာဥဖြူ အနည်းငယ် ယူကာ ပန်းပုထွင်း သင်ခန်းစာကို စတင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ပုံမှန် ခဏတာ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် မတူဘဲ ဒီတစ်ကြိမ် ရှီဖုန်းလန်က အလွန် အလေးအနက် ရှိပြီး ကျန်းပေရန်၏ ညွှန်ကြားချက် အဆင့်တိုင်းကို ဂရုတစိုက် နားထောင်ခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အလေးအနက် ရှိခြင်းကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင် ရှီဖုန်းလန်က အနုပညာ၏ အနှစ်သာရကို သဘောပေါက်သွားပြီဟု ယုံကြည်ကာ မုန်လာဥဖြူ တစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ပြီး အလုပ် စတင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းပြီး ဘာမှန်း မသိနိုင်သော အရာတစ်ခုကိုသာ ထွင်းထု ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ စိတ်ဓာတ် ကျသွားသော်လည်း ရှီဖုန်းလန်က နှလုံးသား မပျက်စီးခဲ့ပေ။ သူမ နောက်ထပ် မုန်လာဥဖြူ တစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ပြီး ဆက်လက် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုက အရာထင်ခဲ့သည်။ ရက် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူမ လူပုံသဏ္ဌာန်ဟု မှတ်ယူနိုင်သော ပန်းပုရုပ် တစ်ရုပ်ကို ထွင်းထုနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းက သူမတွင် အရည်အချင်း အနည်းငယ် ရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

ပန်းပုထွင်း ဓားကို ထပ်မံ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော် ပြောဖို့ လိုအပ်တာ အားလုံးကို ပြောပြီးပါပြီ။ ခန်းမသခင်ရှီ အခု လုပ်ရမှာက ဇွဲလုံ့လနဲ့ လေ့ကျင့်ဖို့ပါပဲ"

"ကောင်းပြီလေ"

ရှီဖုန်းလန်က သူမ၏ ဖန်တီးမှုကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှုထောင့် ပေါင်းစုံမှ စစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ကျန်းပေရန်က သူ၏ ဓားချက် အနည်းငယ်ဖြင့် ဤမျှ လှပသော နှာခေါင်းတစ်ခုကို မည်သို့ ထွင်းထုနိုင်ခဲ့သည်ကို သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ပင်မ ခန်းမဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှီဖုန်းလန်က ပန်းပုထွင်းခြင်း ကိစ္စကို ချက်ချင်း ဘေးသို့ ဖယ်ထားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် "လောင်းကစား" က သူမ၏ စစ်မှန်သော အချစ် ဖြစ်သည်။ သူတို့ 'ဟွာတောင်ပေါ် ဓားဆွေးနွေးပွဲ' ကို နေ့လည်ခင်း တစ်ခုလုံး လောင်းကစား လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ကျန်းပေရန်က လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြား လေးဦးတို့ သူတို့၏ ဆေးဖက်ဝင် ရေချိုးခြင်းအတွက် မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည်ကို သဘောပေါက်သွားမှသာ။ ထိုအခါမှ သူ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ညဘက်တွင် ကျန်းပေရန်က သူ ဒီနေ့ ရရှိခဲ့သော ထူးခြား ဆန်းကြယ် ပစ္စည်းများကို လေ့လာရန် တောင်နောက်ကျောသို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူ ဒီည မော့ရှာနှင့် စစ်တုရင် တစ်ပွဲ ကစားရန် ကတိပေးထားသည်ကို သတိရသွားသည်။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တဲငယ်လေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။