← Chapters

ရေခဲ-ငွေ လက်စွပ်

Vol. 18 Ch. 254

ရေခဲ-ငွေ လက်စွပ်

Vol. 18 Ch. 254

"ဒီ ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီးက သူ့ရဲ့ ဆက်တိုက် ရှည်လျားပြီး မပြတ်တောက်တဲ့ တောင်တန်းတွေနဲ့ ခန့်ညားပြီး မြင့်မားတယ်။ ဒါက သာမန် တောင်ကုန်းတွေနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ နတ်နဂါးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသလိုပဲ သူ့ရဲ့ ခေါင်းနဲ့ အမြီးက အမြင်အာရုံကနေ ပျောက်ကွယ်နေတယ်"

ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီး ဘေးရှိ စခန်းတစ်ခုတွင် ဝူချင်းစစ်က လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သူ စုဆောင်းခဲ့သော ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များကို ဖော်ပြနေသည်။

"ဒါ့အပြင် ဒီ ချောက်နက်ကြီးရဲ့ အလွှာလိုက် စိမ်းလန်းနေတဲ့ ကျောက်တုံးတွေက ကျောက်သား မျက်နှာပြင်တွေ ပေါ်လွင်နေပေမယ့် မြေဆီလွှာနဲ့ ဖုံးလွှမ်းမနေဘူး။ အဲဒီအစား သူတို့က မြစိမ်းရောင်နဲ့ လုံးဝ ဆိုးဆေး ချယ်ထားသလို ဖြစ်နေပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ ထင်းရှူးပင်နဲ့ ထင်းရူးဖြူပင်တွေက ကျောက်တုံးကို ဖောက်ထွက် ပေါက်ရောက်နေတယ်"

ဘေးတွင် နားထောင်နေရင်း ကူချင်းဟွမ်းက ဒီအသွင်အပြင် တစ်ခုချင်းစီကို မှတ်သားထားသည်။ ဝူချင်းစစ် သူ၏ ဖော်ပြချက်ကို အဆုံးသတ်သောအခါ ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်။

"အကိုကြီးဝူ အကိုကြီးရဲ့ ရေကူးစွမ်းရည် ဘယ်လို ရှိလဲ"

ဝူချင်းစစ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်လို့ ထင်တယ်"

"အကိုကြီး ရေတံခွန် အောက်ကို သွားပြီး စုံစမ်း စစ်ဆေးဖူးလား"

"ငါ သွားဖူးတယ် ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက ရေထဲမှာ အများကြီး လျော့နည်းသွားတယ် ပြီးတော့ ရေစီးကြောင်းက အရမ်း ပြင်းထန်တယ်။ ငါ ဒါကို လုံးဝ အပြည့်အစုံ စုံစမ်း စစ်ဆေးပြီးပြီလို့ တကယ် အာမ မခံနိုင်ဘူး"

ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းငုံ့ကာ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် မြင့်မားသော နေရာမှ အပေါ်စီး မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန် ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဒီ ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီးထဲက ရေက ကမ်းခြေများ စမ်းရေတွင်းများ မြစ်ချောင်းများနဲ့ ရေတံခွန်များကို ထူးထူးခြားခြား ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် လမ်းသွယ် မြစ်ချောင်းတစ်ခုက ချောက်နက်ကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ မြွေလိမ် မြွေကောက် စီးဆင်းနေသည်။ မြစ်ချောင်းအတိုင်း ဆန်တက် ကြည့်လိုက်လျှင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ရှိသော ရေတံခွန်များကို တစ်ခါတစ်ရံ တွေ့မြင်ရမည် ဖြစ်ပြီး အားကောင်းကာ ချုပ်တည်းမထားပေ။

ဒီရေတံခွန်များ၏ ကျဆင်းမှုက ကြီးမားပုံ မရသော်လည်း ၎င်းတို့က နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်ကြီးများထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းနေသည်။ ဒီချောက်နက်ကြီးများက အလွန် နက်ရှိုင်းသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အောက်ခြေကို မမြင်နိုင်ဘဲ မည်သူကမျှ ၎င်းတို့ ဘယ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို မသိကြပေ။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် အခြား သုံးဦးကလည်း ကူချင်းဟွမ်း၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာကြသည်။ ဝူချင်းစစ်က ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသော အဝေးမှ ရေတံခွန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းက ဖြောင့်တန်းစွာ ကျဆင်းနေသော ပိုးဖြူ ဖဲကြိုးတစ်မျှင် ဆိုင်းထားသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒီရေတံခွန်က ငါ့ကို အကိုကြီး တစ်ခါက ရွတ်ဆိုခဲ့တဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို သတိရစေတယ်။ ဘယ်လို ဆိုခဲ့တာပါလိမ့်... 'ပျံသန်းနေသော တစ်စုံတစ်ခု... ဘယ်နှပေ ရှိခဲ့တာလဲ'"

အကိုကြီးဝူ သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကူချင်းဟွမ်းက စကားပြောလာသည်။

"သူ့ရဲ့ ရေစီးကြောင်းတွေက ပေ သုံးထောင် တည့်တည့် ထိုးဆင်းနေတယ် နဂါးငွေ့တန်းက ကိုးဆင့်မြောက် ကောင်းကင်ဘုံကနေ ပြုတ်ကျလာသလိုပဲ"

"ဒါပဲ" ဝူချင်းစစ်က သူ၏ လက်ကို ရိုက်လိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီငယ်က မှတ်ဉာဏ် ပိုကောင်းတာပဲ"

သူတို့ ဘေးတွင် လော့ဝမ်ကျိုးက အံ့ဩတကြီး လျှာသပ်မနေဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘယ်လို အသုံးအနှုန်းလဲ 'နဂါးငွေ့တန်းက ကိုးဆင့်မြောက် ကောင်းကင်ဘုံကနေ ပြုတ်ကျလာသလိုပဲ' တဲ့။ ဆရာသခင်က တကယ် အရည်အချင်း ကြီးမားတာပဲ"

ကဗျာက အလှလေးများ၏ နှလုံးသားကို အနိုင်ယူရန် အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် လော့ဝမ်ကျိုးကလည်း ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်လေး နှံ့စပ်သည်။ ဒါကြောင့် သူ ဒီစာကြောင်း နှစ်ကြောင်း၏ ထက်မြက်မှုကို ပို၍ပင် တန်ဖိုးထားနိုင်သည်။

လော့ဝမ်ကျိုးက ၎င်းကို ပို ရွတ်ဆိုလေ သူ ပို အရသာ တွေ့လေ ဖြစ်သည်။ သူ ကူချင်းဟွမ်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အကိုကြီးကူ ကဗျာ အပြည့်အစုံ ရှိလား"

ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အကိုကြီးက အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ ဒီစာကြောင်း နှစ်ကြောင်းပဲ ရွတ်ဆိုခဲ့တာ"

"သြော် ဒီလိုလား"

လော့ဝမ်ကျိုး၏ မျက်နှာအမူအရာက အတော်လေး နှမြောတသ ဖြစ်သွားပြီး သူ နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံသည့်အခါ ဆရာသခင်ထံမှ ကဗျာ အပြည့်အစုံကို တောင်းခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှုခင်းကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီချောက်နက်ကြီးက ရေလမ်းကြောင်းတွေနဲ့ ထူထပ်နေတယ်။ ငါတို့ သူတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မစုံစမ်းနိုင်ဘူး ဆိုရင် ပြီးတော့ ထူးခြားဆန်းကြယ် ဖြစ်စဉ်က ရေထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့မယ် ဆိုရင် ငါတို့ ဒါကို သိလိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်တယ်"

"တကယ်ပဲ" ဝူချင်းစစ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ငါ အောက်ဆင်းပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ ရေအောက် အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုစဉ်မှာပင် ကူချင်းဟွမ်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေခဲ့သော ချူယန်ဇယ်က ရုတ်တရက် လက်မြှောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီးတို့ ဘာလို့... ကျွန်တော့်ကို ကြိုးစားခွင့် မပေးတာလဲ"

သုံးဦးသား တစ်ချိန်တည်းတွင် ချူယန်ဇယ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ သိပ် မရင်းနှီးသေးသော ဒီဂျူနီယာ ညီငယ်ကို စူးစမ်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ၏ အကိုကြီး သုံးဦး၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချူယန်ဇယ်က ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ကျွန်တော် အများကြီး အကူအညီ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ... ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်"

ကူချင်းဟွမ်းက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီငယ်ချူ ရေကူး ကောင်းလား"

"ဒါကို ကောင်းတယ်လို့ ခေါ်မလားတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး... ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ရေကို မကြောက်ဘူး။ ရေထဲမှာ နေရတာက ကုန်းပေါ်မှာ နေရတာနဲ့ အတူတူလောက်ပဲ ခံစားရတယ်"

"အိုး"

ကူချင်းဟွမ်းက အံ့ဩသံတစ်ချက် ပြုလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ ရေထဲတွင် ကုန်းပေါ်မှာလို အမှန်တကယ် ခံစားရနိုင်သည် ဆိုလျှင် သူ၏ ရေကူးစွမ်းရည်ကို အံ့မခန်းဟုသာ ဖော်ပြရမည် ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူ မေးခွန်းတစ်ခု ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ရေအောက်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်စွမ်း ရှိလား"

"ဟုတ်ကဲ့" ချူယန်ဇယ်က အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်သည်။

"မင်း အချိန်အကြာကြီး ရေငုပ်ထားနိုင်လား"

"ဟုတ်ကဲ့" ချူယန်ဇယ် ထပ်မံ ခေါင်းညိတ်သည်။

"မင်း အောက်မှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေနိုင်လဲ"

"လိုအပ်မယ် ဆိုရင်... ကျွန်တော် ရေထဲမှာ အကန့်အသတ်မရှိ နေနိုင်ပါတယ်"

"ရှီး..."

ဒီလို ကြားသောအခါ ဝူချင်းစစ် မအေးစက်သော လေကို ရှူသွင်းမိဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ရေအောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖြန့်ကျက်မှုက ကုန်းပေါ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသောကြောင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရေငုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ကျင့်ကြံသူ အများစု၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက ရေထဲတွင် အများကြီး လျော့ကျသွားသည်။ ဒါက ဝူချင်းစစ် ရေအောက်တွင် အကန့်အသတ်မရှိ နေနိုင်သော ချူယန်ဇယ်လို လူမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝူချင်းစစ် ရုတ်တရက် အကျပ်အတည်း အာရုံကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အကိုကြီး လက်ခံနေသော တပည့်သစ်များက တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပို အရည်အချင်း ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်ခြင်း၏ ပြယုဂ်လို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝူချင်းစစ် ပထမဆုံးနှင့် အကြီးဆုံး တပည့်တစ်ဦး အဖြစ် သူ၏ ခန့်ညားသော ပုံရိပ်ကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ကူချင်းဟွမ်းက ချူယန်ဇယ်ကို သူ ဘာလုပ်ရန် လိုအပ်သည်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ညွှန်ကြားနေသည်။ မွန်းတည့်ချိန် ရောက်မှသာ ဒီ အလျင်အမြန် သင်တန်းက နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။

"ရေစီးကြောင်းရဲ့ အရှိန် ရေအပူချိန် သဲ ပါဝင်မှု..."

ချူယန်ဇယ်က သူ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သော အရာများကို စာရင်း ပြုစုရင်း သူ၏ လက်ချောင်းများပေါ်တွင် ရေတွက်နေသည်။

"အကိုကြီးကူ... ကျွန်တော် အကိုကြီး ပြောခဲ့တဲ့ အချက်အလက်တွေကို တိတိကျကျ ပြန် အစီရင်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်မှာကို စိုးရိမ်တယ်"

ကူချင်းဟွမ်းက သူ့ကို အမျိုးမျိုးသော ရေအပူချိန်များက ဘယ်လို ခံစားရသည်ကို လက်တွေ့ သရုပ်ပြခဲ့သော်လည်း ချူယန်ဇယ်က သူ အပြည့်အဝ မမှတ်မိသေးဟု ခံစားနေရသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ အရေးကြီးဆုံးက မင်း ကိုယ်တိုင် ခံစားချက်ကို မှတ်မိဖို့ပဲ။ နောက်လ အစ ရောက်တဲ့အခါ မင်း ငါ့ကို ရေထဲက အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားလား ဆိုတာပဲ ပြောပြဖို့ လိုတယ်"

"ကောင်းပါပြီ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ" ချူယန်ဇယ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကောင်းပြီ။ အခု တစ်ခေါက် သွားပြီး စုံစမ်းလိုက်ဦး သတိထား"

"ဟုတ်ကဲ့"

စကားပြောပြီးနောက် ချူယန်ဇယ်က မြစ်ချောင်းထဲသို့ ခေါင်းစိုက်ငုပ်ဆင်းသွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး သုံးဦးသား ချူယန်ဇယ် မျက်နှာပြင်ပေါ် ပြန်တက်လာသည့် အရိပ်အယောင် မမြင်ရသောအခါ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ချူယန်ဇယ်က ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ကိုင်တွယ်ရန် အမှန်တကယ် အရည်အချင်း ရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

နောက်ပြန် လှည့်လိုက်ပြီး ကူချင်းဟွမ်းက လော့ဝမ်ကျိုးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီငယ်လော့ ဒီ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်မှာ ဘာတွေ ရှာတွေ့ခဲ့လဲ"

ကူချင်းဟွမ်း၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လော့ဝမ်ကျိုးက သူ၏ အသိစိတ် ပြန်ကပ်သွားပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ တွေ့ရှိခဲ့တာက ဒီ ချောက်နက်ကြီးကို မူလက ကြက်သွေးရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဩဇာ လွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အခု ကြက်သွေးရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ပုန်ကန်သူတွေ အဖြစ် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရတော့ ဂိုဏ်းသစ် ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာဂိုဏ်းခွဲသစ် တစ်ခုမှ ပြောင်းရွှေ့ မလာသေးဘူး။ လောလောဆယ်တော့ ဒါကို ပိုင်ရှင်မဲ့ မြေလို့ သတ်မှတ်ထားတယ်"

"ဒါ သတင်းကောင်းပဲ" ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

စကားပုံ တစ်ခု ရှိသည်မှာ အစွမ်းထက်သော နဂါးတစ်ကောင်က ဒေသခံ မြွေတစ်ကောင်ကို မချေမှုန်းနိုင် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ လေးဦးက အစွမ်းထက်သော နဂါးများဟု ခေါ်ဆိုရန် ခက်ခဲသည်။ တခြား တစ်ယောက်၏ နယ်မြေပေါ်တွင် ရတနာ ရှာဖွေခြင်းက သေချာပေါက် လက်ဆောင်ပဏ္ဏာ အချို့ ပေးရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့၏ အကိုကြီး ပြောခဲ့သော ထူးခြားဆန်းကြယ် ဖြစ်စဉ်က လအစတွင် အလွန် ထင်ရှားနေခဲ့ပါက ၎င်းက ဒီနေရာ၏ သခင်ကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မည်။ ယခု ချောက်နက်ကြီးက ယာယီ ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဒီဒုက္ခက သဘာဝကျကျ ရှောင်ရှားပြီး ဖြစ်သွားသည်။

"ချောက်နက်ကြီး အနီးက အကြီးဆုံး အင်အားစုက အခု မြောက်ဘက်က ဟော့မိသားစု စံအိမ် ဖြစ်နိုင်တယ်။ မိသားစု အကြီးအကဲ နာမည်က ဟော့ဟယ်ကျန့် သတ္တမအဆင့် အနက်ရောင်သခင်ကြီး တစ်ပါးပဲ။ သူတို့ မိသားစုက မူလက ကြက်သွေးရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတာ ဒါပေမယ့် ကြက်သွေးရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ထွက်ပြေးသွားတဲ့အခါ သူတို့ လိုက်မသွားခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား သူတို့ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး 'မြေခွေးပျံ ဂိုဏ်း' ကို သစ္စာခံခဲ့တယ်"

"ဒီ 'မြေခွေးပျံ ဂိုဏ်း' က ဒီကနေ လီ ငါးဆယ်လောက် ဝေးတယ်။ ဒါက ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီးနဲ့ အနီးဆုံး ဂိုဏ်းပဲ။ ဒီ ဖြောင့်မတ်-မိစ္ဆာ စည်းဝေးပွဲ ပြီးသွားရင် ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီးက သူတို့ရဲ့ ဩဇာ လွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်ထဲကို ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းခံရဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ"

"နားလည်ပြီ" ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟော့မိသားစု စံအိမ်မှာ သတင်းပေး အနည်းငယ် ထားဖို့ နည်းလမ်း ရှာလိုက်။ သူတို့ကလည်း ထူးခြားဆန်းကြယ် ဖြစ်စဉ်ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့ရင် ငါတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်နိုင်ပြီး အကိုကြီးအတွက် ဒုက္ခ မဖြစ်အောင် ကြိုးစားနိုင်တယ်"

"စိတ်ချပါ အကိုကြီးကူ။ ငါ သတင်းပေးတွေကို ထားပြီးပါပြီ။ သတင်းက အချိန်မီ ပို့ဆောင်နိုင်မယ်လို့ ငါ အာမခံပါတယ်"

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် နောက် လာမယ့် အရာတွေအတွက် အသေးစိတ် အစီအစဉ်ကို စီစဉ်ကြရအောင်..."

...

ငြိမ်သက်မြို့တော် နန်းတော်တွင် ကျန်းပေရန်က သူ၏ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်နေပြီး မုယောင် ယခုလေးတင် လုပ်ဆောင် ပြီးစီးသွားသော လျှောက်လွှာများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးနေသည်။

"အင်း ကိုင်တွယ်ထားတာ အလွန် ကောင်းတယ်" ကျန်းပေရန်က သူ၏ လက်ထဲမှ လျှောက်လွှာကို ချလိုက်ရင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။

ချီးကျူးသံကို ကြားသောအခါ မုယောင်၏ နှလုံးသားက ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ သူမ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ် ရှင် ကျွန်မကို နောင်တစ်ချိန်လုံး လျှောက်လွှာတွေ အားလုံးကို အတည်ပြုခိုင်းဖို့ စီစဉ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။ ရှင်က လက်လွှတ်ထားတဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ကျန်းပေရန်က မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ မင်း မလုပ်ချင်ဘူးလား"

"အာ..." မုယောင် ချက်ချင်း စကားထစ်သွားသည်။

သူမက ဒါကို ဒုက္ခများတယ်လို့ ညွှန်ပြတဲ့ အရိပ်အယောင် တစ်ခုခု ပြလိုက်ရင် ဒီဧကရာဇ်က သူမကို ချက်ချင်း အစားထိုးပစ်လိမ့်မယ်လို့ သူမ ယုံကြည်သည်။

"ဒါက ကျွန်မ လုပ်ချင် မလုပ်ချင် ဆိုတဲ့ မေးခွန်း မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ ဆိုလိုချင်တာက..."

"မင်း မလုပ်ချင်ဘူး ဆိုရင် မနက်ဖြန် လာစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါကိုယ်တော်..."

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ လုပ်ချင်တယ်။ ကျွန်မ လုပ်ချင်တယ်" မုယောင်က သူမ၏ လက်များကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူမက ကျန်းပေရန်နှင့်အတူ စာအုပ်များ ဖတ်ရန် ကျင့်ကြံခြင်းကိုပင် စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည် ဆိုသောအချက်က သူမ နန်းတွင်းရေးရာများအပေါ် အမှန်တကယ် စိတ်အားထက်သန်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သို့မဟုတ် တစ်နည်းအားဖြင့် သူမက မရေမတွက်နိုင်သော သာမန် ပြည်သူများကို သူတို့၏ ဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်အောင် အမှန်တကယ် ကူညီချင်သည်။

ဒါကြောင့် သူမ လျှောက်လွှာများကို အတည်ပြုနေချိန်တွင် ခရိုင် တစ်ခု၏ ကျီများ ပြည့်လျှံနေကြောင်း သို့မဟုတ် ရွာ တစ်ရွာက အငတ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားကြောင်း ဖတ်ရသည့် အခါတိုင်း သူမလည်း ပံ့ပိုး ကူညီခဲ့သကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် နှစ်သက်မှုကို ခံစားရသည်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သူမ ဘယ်လိုလုပ် အစားထိုး ခံရဖို့ ဆန္ဒရှိနိုင်မည်နည်း။

"အိုး မင်း လုပ်ချင်သရွေ့ ပြီးတာပဲ။ တခြားကိစ္စ ရှိသေးလား"

မုယောင်က ဒီဧကရာဇ် မကြာသေးမီက နန်းတော်သို့ လာရောက်ခြင်း သိသိသာသာ နည်းပါးလာကြောင်း မှတ်ချက် ပေးချင်သော်လည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားသို့ ရောက်ရှိလာသော စကားလုံးများက "မ... မရှိတော့ပါဘူး" အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ် မရှိသည့် အချိန်မှာပင် နန်းတွင်းက ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တကျ အတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အရာရှိ တိုင်းက တာဝန်ကျေပြီး အချင်းချင်း ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဧကရာဇ်က တရားစီရင် ဆုံးဖြတ်ပေးရန် နန်းတွင်းသို့ တင်ပြရမည့် အဖြစ်အပျက် တစ်ခုမှ မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။

ဒီအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ မုယောင်က သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း ထူးချွန်သော လက်ရေးဖြင့် ရေးသားနေသော ဧကရာဇ်ကို မခိုးကြည့်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဒီလောက် သစ္စာရှိပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဝန်ကြီး တစ်စုကို လအနည်းငယ်တည်း အတွင်း ဘယ်လို စုစည်း ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို သူမ တကယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ဒါက ရိုးရှင်းစွာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသည်။ သို့သော် မုယောင် အတွက် ဒါက ကျန်းပေရန်ကို ဝန်းရံနေသော မရေမတွက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများထဲမှ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အတော်လေး မထင်မရှားသော တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က မုယောင်ကို မော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ငါကိုယ်တော်ကို ကြည့်နေတာလဲ။ တခြား လုပ်စရာ မရှိဘူးလား"

စိုက်ကြည့်နေရင်း အမိခံလိုက်ရသဖြင့် မုယောင်၏ မျက်နှာက တစ်ခဏအတွင်း နီရဲသွားသည်။ သူမ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ရှင့်ဆီမှာ တောင်းဆိုစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပါ ဧကရာဇ်"

"ဘာလဲ"

"ဧကရာဇ် ကျွန်မကို လက်ရေးလှ ပညာ သင်ပေးနိုင်မလား။ ကျွန်မ မကြာသေးခင်က အသိပညာတွေ အများကြီး ရရှိခဲ့တယ် ပြီးတော့ စာအုပ် တချို့အတွက် မှတ်ချက်တွေ ရေးချင်လို့ပါ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"မရဘူး"

သူမ ဒီလို တုံးတိ ငြင်းပယ်မှုကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ မုယောင်က စိတ်မဆိုးပေ။ သူမ သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အလွန် ထူးခြားသော ငွေရောင် မှန်တစ်ချပ်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူပြီး ကျန်းပေရန်ကို ပြသလိုက်သည်။ မှန်က ဆဋ္ဌဂံပုံ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မီးတောက် ပုံစံများ ရှိကာ ၎င်း၏ ထောင့် ခြောက်ခုစီတွင် ခရမ်းရောင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သို့သော် မှန်၏ အနားသားက ကျန်းပေရန်ကို ရေခဲတမျှ အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းသည်။ ဒါက တကယ် အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်။

ငွေရောင် မှန်၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုကို အာရုံခံမိသဖြင့် ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါ ဘာလဲ"

"ဒီမှော်ရတနာကို 'ရေခဲငွေ လက်စွပ်' လို့ ခေါ်တယ်။ ဒါကို သခင်ကြီး ဟုန်ရွှမ်က ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကနေ ထုတ်ယူထားတဲ့ ရေခဲ ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုကနေ ပွတ်တိုက် ပြုလုပ်ထားတာ။ ဒါက လူသေကို အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်ပြီး အရိုးစုပေါ် အသား တက်စေနိုင်တယ်။ ဒါက အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့ အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာ တစ်ခုပဲ"

"လူသေကို အသက်ပြန်ရှင်စေပြီး အရိုးစုပေါ် အသား တက်စေတယ်" ကျန်းပေရန်က 'ရေခဲငွေ လက်စွပ်' ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဒါက အဝါရောင်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် သူ ဒါက ချဲ့ကားမှု တစ်ခု မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားမိသည်။ ဒါကြောင့် သူ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက လူသေကို ဘယ်လို အသက်ပြန်ရှင်စေပြီး အရိုးစုပေါ် အသား တက်စေတာလဲ"

'ရေခဲငွေ လက်စွပ်' ကို အောင်နိုင်သူလို ဝှေ့ယမ်းရင်း မုယောင်က ပြန်ဖြေသည်။ "ဒီ 'ရေခဲ-ငွေ လက်စွပ်' ရဲ့ ထောင့် ခြောက်ခုပေါ်မှာ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ မီးတောက်တွေက ဝိညာဉ် မီးတောက်တွေချည်းပဲ။ ရှင့်အနေနဲ့ အခုလေးတင် သေသွားတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရင် ဒီ ဝိညာဉ် မီးတောက် ခြောက်ခုက သူတို့ကို ငရဲတံခါးဝကနေ ပြန်ဆွဲခေါ်နိုင်တယ်"

သောက်ကျိုးနည်း။

ဒီ 'ရေခဲငွေ လက်စွပ်' က တကယ် လူတစ်ယောက်ကို သေရာကနေ ပြန် ရှင်သန်စေနိုင်တယ်လို့ ကြားရတာက ကျန်းပေရန်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူ ၎င်းကို ချဲ့ကား ပြောဆိုခြင်း တစ်ခုဟု ယူဆခဲ့သည် ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းက အသက်ရှူ ကျန်နေသေးသူ တစ်ဦးကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည် ဒါပေမယ့် ၎င်းက တကယ် လူသေတစ်ယောက်ကို အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ကျန်းပေရန် မမေးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါက လူသေကို အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်တယ်။ ဒီလို ရတနာမျိုးက အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်ပဲ ရှိတာလား"

ဧကရာဇ်က သူမ တစ်ချိန်က မေးခဲ့ဖူးသော မေးခွန်း အတိုင်း မေးသည်ကို ကြားသောအခါ မုယောင်က သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဧကရာဇ်က နောက်ဆုံးတော့ ငါနဲ့ ဘာမှ မခြားနားပါဘူး လို့ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ လည်ချောင်း ရှင်းလိုက်ပြီး မုယောင်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီ 'ရေခဲငွေ လက်စွပ်' က အဝါရောင်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါက လူတစ်ယောက်ကို အကြွင်းမဲ့ အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်တာ မဟုတ်လို့ပဲ"

"ဆိုလိုတာက... ဒါက အလုပ် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မယ် ဒါမှမဟုတ် မဖြစ်ချင်မှ မဖြစ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ်"

"ဒါဆို ဒါက အလုပ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ဘယ်လောက် ရှိလဲ"

"ကျွန်မ မသိဘူး။ ဒီ 'ရေခဲငွေ လက်စွပ်' ပေါ်က ဝိညာဉ် မီးတောက်တွေက တစ်ခါ သုံးပြီးရင် ပြန်လောင်ကျွမ်းဖို့ အချိန် အကြာကြီး ယူရတယ်။ ဒါက ငါတို့ ဒီအတိုင်း ဆက်ပြီး စမ်းသပ်နေလို့ ရလောက်အောင် ဈေးပေါတာမျိုး မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို ဒါက တစ်ယောက်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးလား"

"ကျွန်မ အဖေ ပြောတာတော့ ဒါက လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးတယ်တဲ့ ဒါပေမယ့် ဒါက ဝိညာဉ် မီးတောက်တွေက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့လို့လား ဆိုတာတော့ သူ မသိဘူး။ အဲ့ဒီလူ အသက်ပြန်ရှင်လာပြီးနောက် သူ နည်းနည်း ရူးသွားတယ် ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း အဆင့် အများကြီး ကျဆင်းသွားတယ်"

အမလေး... ဒါက လူ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ကယ်တင်ခဲ့ဖူးတယ် ပြီးတော့ သူက ရူးသွားတယ်။ ဒါကို အဝါရောင်အဆင့် မှော်ရတနာလို့ သတ်မှတ်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒါက အသက်ကယ် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက် အသက်ပြန်ရှင်လာနိုင်သရွေ့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးခြင်းက အမှန်တကယ် ဘာမှ မကျန်တော့ဟု ဆိုလိုသည်။

ကျန်းပေရန်က မေးသည်။

"ဒါ ငါကိုယ်တော့်အတွက်လား"

"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မ ရှင့်ကို အရင်က ကတိပေးခဲ့တယ်လေ ရှင်သာ ကျွန်မကို ဧကရာဇ် တစ်ပါးရဲ့ ပညာကို သင်ပေးရင် ကျွန်မ အဖေ့ဆီက အဝါရောင်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု တောင်းပေးမယ်လို့။ ကျွန်မ ရှင့်ကို မလိမ်ခဲ့ဘူး"

"မင်းက တကယ် စကားတည်တဲ့ လူပဲ"

"ဒါပေါ့" မာနကြီးစွာ ဆံပင်ကို သပ်လိုက်ရင်း မုယောင်က 'ရေခဲငွေ လက်စွပ်' ကို ကျန်းပေရန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လက်ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က 'ရေခဲငွေ လက်စွပ်' ကို ယူလိုက်ကာ အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို ရှင် အခု ကျွန်မကို လက်ရေးလှ ပညာ သင်ပေးနိုင်ပြီလား"

"မရဘူး"

"ကျွန်မ ရှင့်ကို ဒီလောက် ကောင်းမွန်တဲ့ မှော်ရတနာ ပေးပြီးပြီလေ။ ရှင် ကျွန်မကို စာရေးနည်း သင်ပေးရတာ ဘာများ ကုန်ကျမှာမို့လို့လဲ"

"ငါကိုယ်တော် မကြာသေးခင်က အရမ်း အလုပ်များတယ် အချိန် မရှိဘူး"

"ဒါဆို... ကျွန်မ ရှင့်ကို နောက်ထပ် အဝါရောင်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု ထပ်ပေးရင်ရော"

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရတယ်" ကျန်းပေရန်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"ရှင် ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက် လက်တွေ့ကျနိုင်ရတာလဲ"

"ဟုတ်တယ် ငါကိုယ်တော်က ဒီလောက်ပဲ လက်တွေ့ကျတယ်" ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါပေမယ့် လက်ရေးလှ ပညာ သက်သက် အတွက်တော့ ဒါက ကျွန်မအတွက် အရမ်း နစ်နာလွန်းတယ်။ ရှင် ကျွန်မကို တခြား တစ်ခုခုလည်း သင်ပေးရမယ်"

"မင်း တခြား ဘာသင်ချင်သေးလဲ"

"ကျွန်မ သင်ချင်တာက..." မုယောင်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး အပြင်းအထန် စဉ်းစားကာ ရုတ်တရက် လက်ညှိုး တစ်ချောင်း ထောင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို ပညာရပ်တစ်ခု သင်ပေး"

"ပညာရပ်တစ်ခု။ ဒါအတွက် မင်းမှာ မင်းအဖေ ရှိတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ဒီလို ကြားပြီးနောက် မုယောင်က ကျန်းပေရန်ကို အခိုက်အတန့် အနည်းငယ်ကြာ အကဲခတ်မနေဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ စကားများ "ကျွန်မ အဖေက အခု ရှင့်လောက် ခန့်ညားရဲ့လား ဆိုတာတောင် ကျွန်မ မသေချာဘူး" ဆိုတာက နောက်ဆုံးတွင် ပြောမထွက်ခဲ့ပေ။

"နည်းနည်း ပို သင်ထားလို့ ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်ပါဘူး။ ရှင် ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က အဲ့ဒီ အနက်ရောင်ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းနဲ့ နှိမ်နင်းခဲ့တယ် ကျွန်မ အဲ့ဒါကို သင်ချင်တယ်"

မုယောင်၏ တောင်းဆိုမှုကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ရွေးချယ်စရာတွေ ပေါ်မလာဘူး။

ဒါက ကျန်းပေရန်ကို မုယောင်အား အနည်းငယ် အံ့ဩစွာဖြင့် ကြည့်စေသည်။ သူ အခု သူမဆီကနေ မှော်ရတနာတွေကို ဘေးကင်းကင်း ရယူနိုင်ရုံတင် မကဘူး အခု သူ သူမကို ပညာရပ်တွေတောင် ဘာ ပြဿနာမှ မရှိဘဲ သင်ပေးလို့ ရပြီလား။

စနစ် မင်း ပြောင်းလဲသွားပြီ။

All Chapters