အာရုံ ငါးပါး

ဇူလိုင်လ၏ ကောင်းကင်သည် နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်၌ပင် ကြည်လင် ပြတ်သားနေသည်။

မီးလျှံတိမ်တိုက်များက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း ပြေးလွှားနေပြီး တောင်ကြားငယ်လေးထဲတွင် ဆန်စပါးခင်း လှိုင်းများက လူးလွန့်နေသည်။ သူတို့၏ အံ့ဩဖွယ် ရနံ့များက တက်လိုက် ကျလိုက်ဖြင့် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် နှိုးဆွနေသည်။

ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီးတွင် လဝက်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်နှင့် သူ၏ လူလေးယောက် အုပ်စုသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အကိုကြီး ပြောခဲ့သော လအစသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချောက်နက်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ချောက်ကမ်းပါး မျက်နှာပြင်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ရင်း ကူချင်းဟွမ်းက 'သဘာဝမူလ ကောင်းကင်ဝင်ရိုး နည်းစနစ်' ကို အပြည့်အဝ လည်ပတ်နေပြီး ချောက်နက်ကြီး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အပြောင်းအလဲများကို အာရုံခံနေသည်။

သို့သော် နေလုံး ဝင်တော့မည် အထိပင် သူ အခြား နေ့များနှင့် ဘာမှ မထူးခြားသည်ကို မခံစားမိသေးပေ။

ခဏအကြာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ ဘေးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ချောက်ကမ်းပါး မျက်နှာပြင်တွေ အားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးပြီ။ ဘာ အထူး ဖြစ်စဉ်မှ မတွေ့ခဲ့ဘူး"

မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး ကူချင်းဟွမ်းက အသက်ရှူသံ အနည်းငယ် မမှန်သော အကိုကြီးဝူကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ စကား မပြောမီမှာပင် လော့ဝမ်ကျိုးလည်း တက်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ပါးပြင်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း လော့ဝမ်ကျိုးက အဝေးမှ တောင်များ၏ နောက်ကွယ်သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် နေဝင်ဆည်းဆာကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ချောက်နက်ကြီးထဲက ထူးဆန်း သားရဲတွေ တစ်ကောင်မှ မငြိမ်မသက် ဖြစ်တာ ဒါမှမဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေတဲ့ အရိပ်အယောင် မပြဘူး။ သူတို့အားလုံးက ထုံးစံအတိုင်းပဲ"

နောက်ထပ် ခဏအကြာတွင် စိုစွတ်နေသော ခေါင်းတစ်လုံးက ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ချောက်နက်ကြီး တစ်ခုလုံးရှိ ရေပြင် တိုင်းတွင် ရေကူးခဲ့သော ချူယန်ဇယ်က ကူချင်းဟွမ်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီးကူ ရေထဲမှာ ဘာမှ မပြောင်းလဲဘူး။ အပူချိန်နဲ့ စီးဆင်းနှုန်းက အမြဲတမ်း အတိုင်းပဲ"

လတ်ဆတ်သော သစ်ပင် ပန်းမန် အနံ့အသက် အနည်းငယ် သယ်ဆောင်လာသော လေပြေညင်းကို ခံစားရင်း ဝူချင်းစစ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒီဖြစ်စဉ်က ညဘက်မှ ဖြစ်မှာလား"

လော့ဝမ်ကျိုးက နားထောင်ပြီး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဆရာသခင်က ဒီဖြစ်စဉ်က လအစမှာ ဖြစ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူက ပထမဆုံး နေ့ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်"

ကူချင်းဟွမ်းက သူ၏ 'သဘာဝမူလ ကောင်းကင်ဝင်ရိုး နည်းစနစ်' ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အခြား သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ခဏနေရင် ထပ်စစ်ဆေးကြမယ်။ ငါ ထင်တာက ဒီဖြစ်စဉ်က ဒီနေ့ မပေါ်လာရင်တောင် နိမိတ် ပုံစံ တစ်မျိုးမျိုးတော့ ရှိသင့်တယ်"

"တကယ်ပဲ" ဝူချင်းစစ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်ကလိုပဲ သူတို့ 'မိုးကြိုး ဝိညာဉ်ပန်း' ကို မတွေ့ရှိခင် ထူးဆန်း သားရဲတွေ စုရုံးခဲ့ကြသလို ဒီတစ်ခါမှာလည်း ဘာ နိမိတ်မှ မရှိဘဲ နေနိုင်ခြေ မရှိပေ။

"ဒါဆို ရေထဲကို နောက်တစ်ခေါက် သွားစစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်" ချူယန်ဇယ်က အောက်သို့ ဆင်းမည် အပြု ပြောလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့။ လုံးဝ မှောင်သွားတဲ့အထိ စောင့်လိုက်ဦး အရင်ဆုံး တစ်ခုခု စားကြရအောင်"

ကူချင်းဟွမ်းက ရိက္ခာခြောက် အချို့ကို ထုတ်ယူပြီး တခြားသူများကို ဖြန့်ဝေပေးလိုက်သည်။ သူတို့ လေးဦးသား စားရင်း သောက်ရင်း ခဏတာ စကားစမြည် ပြောလိုက်ကြသည်။ ညက လုံးဝ ကျရောက်သွားမှသာ လေးဦးသား ထပ်မံ လူစုခွဲကာ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နေရာများဆီသို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ညက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ကျားနာရီ၏ တတိယ လေးပုံတစ်ပုံ အချိန်တွင် လေးဦးသား ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် စုရုံးကြသည်။ သို့သော် နေ့ခင်းဘက်ကလိုပင် သူတို့ လေးဦးစလုံး ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် ဘာ အပြောင်းအလဲမှ မတွေ့ရှိခဲ့ကြသေးပေ။

ကူချင်းဟွမ်းက တစ်ခဏမျှ မျက်မှောင်ကြုတ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အကိုကြီးက လအစမှာ ချောက်နက်ကြီးထဲ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ရှိမယ်လို့ ပြောမှတော့ ပထမဆုံး နေ့မှာ ဘာ နိမိတ်မှ မရှိဘဲ နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆက်ရှာကြ။ ချောက်နက်ကြီးထဲမှာ ငါတို့ မရှာတွေ့သေးတဲ့ အပြောင်းအလဲ တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိရမယ်"

"ကောင်းပြီ" အခြား သုံးဦးက ခေါင်းညိတ်ပြီး တစ်ဖန် ပြန်လည် လူစုခွဲသွားကြသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ကူချင်းဟွမ်းက ချောက်နက်ကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အပြောင်းအလဲများကို အာရုံခံရန် 'သဘာဝမူလ ကောင်းကင်ဝင်ရိုး နည်းစနစ်' ကိုသာ အသုံးမပြုတော့ပေ။ အဲဒီအစား သူ တောင်စောင်းအတိုင်း လျှောက်ဆင်းသွားပြီး ချောက်နက်ကြီး၏ ထောင့်တိုင်းကို ဂရုတစိုက် စတင် စစ်ဆေးတော့သည်။

ပုံသဏ္ဌာန် အသံ အနံ့ အရသာ အထိအတွေ့။ ကူချင်းဟွမ်းက သူ၏ အာရုံ ငါးပါးကို ၎င်းတို့၏ အကြွင်းမဲ့ အဆုံးစွန် အခြေအနေအထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။

သူ သူ၏ အကိုကြီး၏ စကားများအပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ သူ၏ အကိုကြီးက လအစတွင် ချောက်နက်ကြီးထဲ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ရှိလိမ့်မည်ဟု ပြောခဲ့မှတော့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မည်။ တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် ဒီ လုံးဝ ယုံကြည်မှုကြောင့် သူ သဘာဝ အလျောက် ခံစားမိနေသည်။ ဒီဖြစ်စဉ်က ဒီလောက် မထင်မရှား ဖြစ်နေမှတော့ သူ၏ အဖွဲ့က ၎င်းကို အချိန်မီ မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့ ၎င်းကို လုံးဝ လွဲချော်သွားနိုင်ခြေ အလွန် များသည်။

အမှောင်ထဲတွင် ကူချင်းဟွမ်းက သူ၏ အာရုံ ငါးပါးကို ဒီလို ပထမဆုံးအကြိမ် အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲ စပြုလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ပုံမှန် မကြားနိုင်သော အသံများက သူ၏ နားထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော သေးငယ်သော အလင်း အစက်အပြောက်လေးများက သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာသည်။

ဒါ... ဒါ ဘာတွေလဲ။

ဒီအခြေအနေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကူချင်းဟွမ်း အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။ မကြာမီ သူ တစ်ခါမှ မခံစားမိဖူးသော အနံ့များနှင့် သူ တစ်ခါမှ မခံစားမိဖူးသော အထိအတွေ့ အာရုံများက တစ်ခုပြီး တစ်ခု လိုက်ပါလာသည်။ အချက်အလက် ပမာဏ များပြားလွန်းသဖြင့် သူ၏ ဦးနှောက်က ၎င်းတို့ကို စီမံ လုပ်ဆောင်ရန် မနိုင်သလောက် ဖြစ်သွားသည်။

"ဟူး..."

အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ အနည်းငယ် ချဉ်သော အရသာကို မြည်းစမ်းရင်း ကူချင်းဟွမ်းက ဒီအပြောင်းအလဲက ဘာဖြစ်သည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ စတင် သုံးသပ်တော့သည်။

ဒါ 'သဘာဝမူလ ကောင်းကင်ဝင်ရိုး နည်းစနစ်' ကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား။

သူ 'သဘာဝမူလ ကောင်းကင်ဝင်ရိုး နည်းစနစ်' ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် တခြား ကျင့်ကြံသူများထက် ပတ်ဝန်းကျင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိုမို လွယ်ကူစွာ စုပ်ယူနိုင်သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ပိုမို လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာရုံတင် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ပိုမို ထက်မြက်လာသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား လှည့်လည်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လွယ်ကူစွာ ဖမ်းယူနိုင်စေသည်။

ယခု သူ၏ အာရုံ ငါးပါးကလည်း အလားတူ ထက်မြက်လာသည်။ ဒါက သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်လာသည်ဟု ပထမဆုံး ခံစားမိစဉ်ကနှင့် တူသော်လည်း ဒီတစ်ကြိမ် ခံစားချက်က သူ၏ အာရုံ ငါးပါးတွင် ပေါ်ပေါက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်း ဒီလောက် ကြောင်အ မနေတော့ပေ။ အဲဒီအစား သူ ပိုမို အာရုံစူးစိုက်လာပြီး သူ၏ အာရုံ ငါးပါးကို ပို၍ ဂရုတစိုက် အသုံးပြုလာသည်။ ညင်သာသော ဟိန်းသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ကူချင်းဟွမ်းက သူ အသစ်စက်စက် ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးက ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ သူ သစ်ပင်များ အသက်ရှူသံ ပိုးမွှားများ တီးတိုး ပြောသံ လေပြေညင်းက ၎င်း၏ ပုံပြင်များကို ပြောပြနေသံများကို ကြားနိုင်သည်။

သူ၏ အာရုံ ငါးပါး အပြည့်အဝ ဖွင့်ထားလျက် ထူထပ်သော မြက်ခင်းပြင်က တောအုပ်တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည် သေးငယ်သော ကျောက်စရစ်ခဲများက မြင့်မားသော တောင်ကြီးများကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သေးငယ်သော ရေစက်လေးများက ကျယ်ပြောသော သမုဒ္ဒရာများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အချိန်က ကွဲပြားသော နည်းလမ်းဖြင့် စီးဆင်းနေသည်။ သူ၏ အာရုံ ငါးပါး အပြည့်အဝ ဖွင့်ထားလျက် တစ်မိနစ်တည်းကို တစ်နေ့လုံးကဲ့သို့ အသုံးပြုနိုင်သည်။

"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်..."

ကူချင်းဟွမ်း ဒီအံ့ဩဖွယ် ခံစားမှုထဲတွင် နစ်မျောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ တင်းကျပ်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ အနည်းငယ် ပြန်လည် သက်သာလာရန် ပြင်းထန်စွာ အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးလိုက်ရသည်။ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ကူချင်းဟွမ်းက ၎င်းမှာ သူ ဒီလောက် များပြားသော အချက်အလက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မစီမံ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

အနည်းငယ် ညှိနှိုင်းပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်းက လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ သူ တစ်ဖန် သူ၏ အာရုံ ငါးပါးကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် လေ့လာတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ဒီအခြေအနေတွင်သာ သူ ပုံမှန် မမြင်နိုင်သော အရာများစွာကို မြင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နေ ကောင်းကင်၌ တစ်ဖန် မြင့်မားစွာ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဝူချင်းစစ်က ဖြတ်ကျော် ကူးတို့ ချောက်နက်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် စူးစမ်းလေ့လာပြီးနောက် တွေ့ဆုံရန် နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သို့သော် ဂျူနီယာညီငယ် ချင်းဟွမ်း ထိုနေရာတွင် မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အစပိုင်းတွင် ဝူချင်းစစ် ဒါကို သိပ် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လော့ဝမ်ကျိုးနှင့် ချူယန်ဇယ်တို့လည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူ မျက်မှောင် မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ လေးဦးထဲတွင် ဂျူနီယာညီငယ် ချင်းဟွမ်းက အစီအစဉ် အကျဆုံးနှင့် အချိန် အတိကျဆုံး ဖြစ်သည်။ ငါးနာရီတစ်ကြိမ် စုရုံးရန် စည်းမျဉ်းကို သူ သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူက ၎င်းကို အတိအကျဆုံး လိုက်နာမည့်သူ သေချာသည်။

တစ်ခုခု မှားနေပြီ။

ဝူချင်းစစ်က ကူချင်းဟွမ်းကို နားလည်သည်။ သူ သိသည်မှာ အကယ်၍ သူ အစည်းအဝေးကို မတက်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် သူ သတင်းစကား ပေးပို့ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု သေချာပေါက် ရှာဖွေလိမ့်မည်။ သူ၏ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက သူ မတော်တဆမှု တစ်မျိုးမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုလိုရမည်။

ဒါကြောင့် ဝူချင်းစစ်က အခြား နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းဟွမ်း ဒုက္ခရောက်နေနိုင်တယ်။ ငါတို့ သူ့ကို ရှာဖို့ လူခွဲကြမယ်။ အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့။ အရင်ဆုံး အချက်ပြ"

"ဟုတ်ကဲ့"

လော့ဝမ်ကျိုးနှင့် ချူယန်ဇယ်တို့လည်း အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ချက်ချင်းပင် လမ်းကြောင်း နှစ်ခုခွဲ၍ လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။ သူ၏ နှလုံးသားက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဝူချင်းစစ်က သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်ကာ ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသည်။

သူ အံ့ဩသွားသည်မှာ သူ အဝေးကြီး မပြေးရသေးမီမှာပင် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ကူချင်းဟွမ်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကူချင်းဟွမ်း အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာများ ပြသနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က သူ့ကို ကယ်တင်ရန် အလျင်အမြန် ပြေးမသွားပေ။ အဲဒီအစား သူ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် လေ့လာလိုက်သည်။ သူ ယုံကြည်သည်မှာ ဂျူနီယာညီငယ် ချင်းဟွမ်းက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဒီနေရာတွင် သတိလစ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့ အဖွဲ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေနိုင်ခြေ အလွန် များသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်က ပုန်ကန်သူများကို ချေမှုန်းရာတွင် သူ ဒီလို အခြေအနေမျိုးနှင့် အကြိမ်များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ၏ အကိုကြီး ပေးထားသော များပြားလှသော ကာကွယ်ရေး ရတနာများသာ မရှိခဲ့ပါက သူ ထောင်ချောက်တစ်ခုထဲသို့ အကြိမ်များစွာ ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဝူချင်းစစ်က ဒီအရာများကို သူ၏ အကိုကြီးထံမှ မဖုံးကွယ်ခဲ့ပေ။ သူ တန်ဖိုးရှိသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ စက္ကူ သို့မဟုတ် အကျော်ဆေး တစ်လုံးကို အသုံးပြုလိုက်တိုင်း သူ ၎င်းကို မည်သို့ အသုံးပြုခဲ့သည်ကို သူ၏ အကိုကြီးအား ဂရုတစိုက် ပြောပြလေ့ရှိသည်။ သူ၏ အကိုကြီးက အမြဲတမ်း ပြုံးရင်း နားထောင်ပြီး ပြောလေ့ရှိသည်။

"ရတနာတွေဆိုတာ အသုံးပြုဖို့ အတွက်ပဲ ဒါကြောင့် ဒါက ဖြုန်းတီးရာ မရောက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ အကြောင်းပြချက်အတွက် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုတာကတော့ တကယ် နည်းနည်း ဖြုန်းတီးရာ ရောက်တယ်"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် သူ သူ့ကို တိုက်ရိုက် အပြစ် မပေးပေ။ သို့သော် ဆက်လက် ပြုံးရင်း ပြောလိမ့်မည်။ "ချင်းစစ် အကိုကြီး မင်းနဲ့ မလေ့ကျင့်ရတာ အတန်ကြာပြီ။ လာ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်"

အပြန်အလှန် လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ၏ အကိုကြီးက ဖူးယောင် ကိုက်ခဲနေသော သူ့ကို ဆေးဖက်ဝင် ရေချိုးကန်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး "ဒါကို သေသေချာချာ ပြန် စဉ်းစား။ မင်း နောက်တစ်ခါ အလားတူ မိုက်မဲတဲ့ အမှားမျိုး ထပ်လုပ်ရင် ဒါက မင်းကို ရိုက်ရုံ သက်သက်နဲ့ ရိုးရှင်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဆိုသော စကားလုံးများဖြင့် သူ့ကို ထားခဲ့လိမ့်မည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝူချင်းစစ်၏ လုပ်ရပ်များက ဒီလောက် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မဖြစ်တော့ပေ။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ စိုးရိမ်ပူပန်နေပါစေ သူ ထို စိုးရိမ်ပူပန်မှုက သူ၏ အသိတရားကို ထိန်းချုပ်ခွင့် မပေးပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ အကိုကြီး ပြောခဲ့သလိုပင် "ဦးနှောက် မရှိတဲ့ ကယ်တင်မှုက မင်းကိုပါ အဖမ်းခံရစေပြီး တခြား ဘာမှ ပြီးမြောက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒါကြောင့် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဝူချင်းစစ် ဂျူနီယာညီငယ် ချင်းဟွမ်း၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် အလွန် စိုးရိမ်နေသော်လည်း သူ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို အရင်ဆုံး ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်ရမည်။ တိတ်တဆိတ် သူ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ခရမ်းရောင် 'အသက်ရှူဖုံးကွယ် အဆောင်လက်ဖွဲ့' တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဖုံးကွယ်"

အနက်ရောင် အလင်း ဖျော့ဖျော့ ထုတ်လွှတ်နေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ် ကပ်လိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ်က သူ၏ အကိုကြီး သင်ကြားပေးခဲ့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ သူ အစီအရင်တစ်ခုထဲသို့ ခြေချမိခြင်း ရှိမရှိ စတင် စစ်ဆေးတော့သည်။

လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် သောက်စာ အချိန် ကြာပြီးနောက် အမျိုးမျိုးသော စမ်းသပ်မှုများ အားလုံးက တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိသေးသောအခါ ဝူချင်းစစ် သူ၏ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်း မချဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

တော်တော် ခန့်ညားတဲ့ လူပဲ... ဒီလောက် လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းအောင်းနေရအောင်။

သို့သော် ဝူချင်းစစ်က ဆက်လက် စမ်းသပ်နေတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ စမ်းသပ်သင့်သော အရာ အားလုံးကို စမ်းသပ်ပြီး ဖြစ်ပြီး အနီးအနားတွင် ထောင်ချောက်များ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီး ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂျူနီယာညီငယ် ချင်းဟွမ်းကို ငါးစာ အဖြစ် အသုံးပြုပြီး သူ့ကို ကြံစည်နေလျှင်တောင် အဆိုးဆုံး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဝူချင်းစစ်က ဒါတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ အတွေ့အကြုံ အများအပြား ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အနက်ရောင်ဝိညာဉ်အဆင့် အထက်မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး မဟုတ်သရွေ့ သူ တိုက်ခိုက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးလိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ်၏ ဆံပင်၏ ငွေဖြူရောင် တစ်ဝက်က ရုတ်တရက် လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားလာပြီး လျှပ်စစ် လခြမ်းများ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဝူချင်းစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး လျှပ်စီး တစ်ချက် လက်သကဲ့သို့ ကူချင်းဟွမ်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် သူ သူ့ကို ကောက်ချီလိုက်ပြီး လီ အများအပြား ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးလွှားသွားသည်။

သူ လျှို့ဝှက်သော ဂူတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီး မည်သူမျှ လိုက်မလာကြောင်း အတည်ပြုမှသာ ဝူချင်းစစ်က ကူချင်းဟွမ်းကို မြေပြင်ပေါ် ချထားလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အခြေအနေကို စတင် စစ်ဆေးသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လော့ဝမ်ကျိုးနှင့် ချူယန်ဇယ်တို့ကို လာရောက်ရန် အချက်ပြမှု တစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန် ကြာပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်း ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး ချူယန်ဇယ်၏ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်သံကို သူ၏ နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည်။

"အကိုကြီးဝူ သူ သတိရလာပြီ အကိုကြီးကူ သတိရလာပြီ"

"ချင်းဟွမ်း ငါ့ညီ အဆင်ပြေရဲ့လား"

သူ့အပေါ် ကိုင်းညွှတ်နေသော ဝူချင်းစစ်ကို ကြည့်ရင်း ကူချင်းဟွမ်း ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် လူတိုင်းကို ဒုက္ခ ပေးမိပြီ"

"အဲ့ဒီလို မပြောပါနဲ့။ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ဝူချင်းစစ်က စိုးရိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ဒီလို အခြေခံ အမှားမျိုး လုပ်မိတဲ့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်နေပုံရသည်။ "ငါ မတော်တဆ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမိပြီး ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားတာ။ ငါ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်"

မနက် အစောပိုင်း နာရီများတွင် သူ၏ အာရုံ ငါးပါး အပြည့်အဝ ဖွင့်ထားလျက် အတန်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် သူ နောက်တစ်နေရာသို့ ဦးတည်မည် အပြုတွင် သူ၏ အမြင်အာရုံ ရုတ်တရက် အမှောင်ကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ် ပြိုလဲကျသွားသည်။ ဒါအားလုံးက ဘာ သတိပေးချက်မှ မရှိဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး သူ့ကို လုံးဝ အမှတ်မထင် ဖြစ်သွားစေသည်။

ကူချင်းဟွမ်း၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ဝူချင်းစစ် သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်တစ်ဖက် တွန့်ကွေးသွားသည်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ အကိုကြီး၏ စကားများဖြင့် ဆိုရလျှင် သူက လေထဲတွင် ဉာဏ်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ ပင်ပန်းသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူ ဂျူနီယာညီငယ် ချင်းဟွမ်းကို ကယ်တင်ပြီးနောက် အတန်ကြာသည်အထိ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြီးထွား တိုးတက်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူနေခဲ့မိသေးသည်။

ငါ ဒါကို အကိုကြီးကို မပြောတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်...

မကြာမီ သက်သာလာသော ကူချင်းဟွမ်းက မေးလိုက်သည်။

"ဘာ ထူးခြားတာ တွေ့သေးလဲ"

သုံးဦးသား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး သူတို့ ဘာ ဖြစ်စဉ်မှ မတွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြကြသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ထောက်မတ်လိုက်ပြီး ကူချင်းဟွမ်းက သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ 'အပြာရောင် ပုံဆောင်ခဲ' ပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ 'ကျယ်ပြောသော မူလ ဆေးလုံး' တစ်လုံးကို လောင်းချပြီး မျိုချလိုက်သည်။ သူ ခန်းခြောက်သွားသလို ခံစားခဲ့ရသော သူ၏ အသိစိတ် ပင်လယ်က ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အကိုကြီး သန့်စင်ထားတဲ့ ဆေးလုံးက တကယ် ထူးခြားတာပဲ။

ဒါက ကူချင်းဟွမ်း၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ဒီလောက် ထိခိုက်မှု ရရှိခြင်း ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်သည်။ သူ တွေးထားသည်မှာ ဆေးလုံး တစ်လုံး သောက်ပြီးလျှင်ပင် သူ ပိုကောင်းလာရန် အတန်ကြာ အနားယူရလိမ့်ဦးမည်ဟု ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ဆေးလုံး သူ၏ ဗိုက်ထဲ ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အပြည့်အဝ ပြန်လည် နာလန်ထူလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ကူချင်းဟွမ်းက ဝူချင်းစစ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီးဝူ ငါ့ကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာ အကိုကြီးလား"

သူ၏ ယခင် လုပ်ဆောင်ချက် အတွဲလိုက်ကြောင့် အနည်းငယ် အဆင်မပြေ ဖြစ်နေသေးသော ဝူချင်းစစ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်"

"ငါ သတိလစ်သွားတဲ့ နေရာကို ငါ့ကို ပြန်ခေါ်သွားပေးဖို့ အကိုကြီးကို ဒုက္ခ ပေးလို့ရမလား"

သူ တော်တော် ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားသော်လည်း ကူချင်းဟွမ်းက သူ သတိမလစ်မီ အခိုက်အတန့်လေးတွင် အလွန် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို အာရုံခံမိခဲ့ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ ဒီ ချောက်နက်ကြီးတွင် မရှိသင့်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ဖြစ်၏။

"ဒါပေါ့ ပြဿနာ မရှိဘူး" ဝူချင်းစစ်က သဘောတူလိုက်သည်။

ကူချင်းဟွမ်းကို သူ သတိလစ်သွားသော နေရာသို့ ပြန်ခေါ်သွားပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ညီ တကယ်ပဲ နည်းနည်း ပို အနားယူဖို့ မလိုဘူးဆိုတာ သေချာလား။ မင်း ခုနက မျက်နှာ အရမ်း ဖြူဖျော့နေခဲ့တယ်"

"အဆင်ပြေပါတယ် အကိုကြီးရဲ့ ဝိညာဉ် ဆေးလုံးက အရမ်း အာနိသင် ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ ဒီတစ်ခါ အကိုကြီးဝူကို ငါ့ကို စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ ဒုက္ခ ပေးရလိမ့်မယ်။ ငါ ထပ် သတိလစ်သွားနိုင်တယ်"

ကူချင်းဟွမ်း ဘာလုပ်ရန် စီစဉ်နေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဝူချင်းစစ်က အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိဘူး စိတ်မပူနဲ့"

ဝူချင်းစစ်ဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကူချင်းဟွမ်းက ယခင် ခံစားချက်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်ကာ သူ၏ အတွင်းအားကို သူ၏ အာရုံ ငါးပါးဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထိန်းချုပ် စီးဆင်းစေလိုက်သည်။

ဒီ ခံစားချက်ပဲ။

ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး ကူချင်းဟွမ်းက တစ်ဖန် သူ၏ အာရုံ ငါးပါးကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် သူ သတိမလစ်မီက အာရုံခံမိခဲ့သော အထူး အရှိန်အဝါကို ဖမ်းယူမိလိုက်သည်။

လမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်းက ထိုဘက်သို့ ချက်ချင်း လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။ ဝူချင်းစစ်နှင့် အခြား နှစ်ဦးက ကူချင်းဟွမ်း၏ နောက်မှ ဂရုတစိုက် လိုက်ပါသွားသည်။

မြစ်ကမ်းနား တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိပြီး အထူး အရှိန်အဝါက သူ၏ ခြေထောက် အောက်တွင် ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်းက သူ၏ အတွင်းအားကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံ ငါးပါးကို ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်စေလိုက်သည်။ ကူချင်းဟွမ်းက ဝူချင်းစစ်နှင့် အခြား နှစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာပဲ"

ဝူချင်းစစ် တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဆိုလိုတာက ဖြစ်စဉ်က ဒီမှာလား"

"အင်း"

ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒူးထောက် ထိုင်ချကာ မြေကြီး တစ်ဆုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာက မြေကြီးက တခြား နေရာတွေထက် နည်းနည်း ပို ခြောက်သွေ့တယ်"

ကူချင်းဟွမ်းကို အတုခိုးရင်း ဝူချင်းစစ်က မြေကြီး တစ်ဆုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ ညှစ်ကြည့်သော်လည်း ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာ ထူးခြားချက်မှ မခံစားမိပေ။ ဒါကြောင့် သူ ချက်ချင်း မြစ်ငယ် တစ်လျှောက် လီ အများအပြား ပြေးသွားပြီး ကမ်းစပ်မှ နောက်ထပ် မြေကြီး တစ်ဆုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ညှစ်ကြည့်လိုက်သည်။

မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒီ မြေကြီး တစ်ဆုပ်က တကယ် ပို စိုစွတ်တယ်။