ချင်းမင် ဆေးသကြားလုံးများ သန့်စင်ခြင်း

ချင်းမင်သည် ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲတွင် ဆေးဖော်စပ်နေပြီး ချင်းယန်နှင့်ချင်းချင်းတို့က ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ချင်းမင်၏ရှေ့မှ ခရမ်းရောင်မီးတောက်ကို ကြည့်ရင်း ချင်းယန်သည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ချင်းမင်၏ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို သူမြင်ဖူးသော်လည်း သူ ထိုကိစ္စကို မြင်သည့်အချိန်တိုင်း မျက်စိပသာဒဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုက အရမ်းတော်တာပဲ... ညီမလေး သကြားလုံးတွေ စားရတော့မယ်..."

စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်ကိုမြင်လျှင် ချင်းချင်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"သိပ်သည်းစမ်း..."

လေထုအတွင်း အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ဆေးရည်ပုလဲလုံးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု သိပ်သည်းသွားကြ၏။ ထိုအရာများသည် ဆေးလုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်းမင်၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။

ထို့နောက် ချင်းမင်သည် ထိုဆေးလုံးများကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းများထဲသို့ထည့်ပြီး နံဘေးတွင်ရပ်နေပြီး မစောင့်နိုင်တော့သော သူ၏ညီမလေးထံသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချင်းချင်းသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ယူလိုက်ပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲ၌ ငုံလိုက်၏။

"စားလို့ကောင်းလိုက်တာ..."

ချင်းချင်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချစ်စဖွယ်အပြုံးလေး ထင်ဟပ်လာပြီး သူမသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို သူမ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ ထွေးပွေ့လိုက်သည်။

သူမသည် ဤမျှများပြားသော သကြားလုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ စားသုံးလိုသည်။

ချင်းမင်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆေးလုံးအမြောက်အများသန့်စင်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း အလုံးတစ်ရာကျော် သန့်စင်ခဲ့သည်။ ချင်းမင်သည် ဆေးနတ်ဘုရားအဆင့်တွင် ရှိနေသည့်တိုင် ဆေးဖိုငါးဖို ဆက်တိုက်သန့်စင်ခဲ့သောကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား လျော့နည်းသွားဆဲပင်။

"ဟူး... ငါ့ရဲ့အဆင့်က နိမ့်လွန်းနေသေးတာပဲ...အရင်ဘဝတုန်းက ငါ ငါးရက်ငါးညဆက်တိုက် ဆေးသန့်စင်ခဲ့တာတောင် နည်းနည်းလေးမှ ပင်ပန်းတယ်လို့ မခံစားရဘူး..."

သူ၏နဖူးမှ ချွေးများကိုသုတ်ရင်း ချင်းမင်က သူ၏စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ချင်းယန်သည် ချင်းချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ သူသည် အချိန်တခဏကြာမျှ တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချင်းချင်း... ငါ့ကို တစ်လုံးလောက် မြည်းစမ်းခွင့်ပေးပါလား..."

ဤသည်မှာ ချင်းမင် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော ဆေးလုံးပင်။ ဤဆေးလုံးကို သူ အလွန် စိတ်ဝင်စားသည်။ သူသည် လေ့လာလိုပြီး ထိုအရာကို မြည်းစမ်းကာ ဆေးလုံး၏အာနိသင်ကို ကြည့်ရှုလိုသည်။

ဤသို့ ထူးချွန်သော ဆေးဖော်စွမ်းရည်ဖြင့် ချင်းမင်သည် အသုံးမဝင်သော ဆေးလုံးတချို့ကို သန့်စင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဖြစ်ပေ၏။

ဤသည်မှာ အဆင့်မဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်သာ ဖြစ်ပြီး သကြားလုံးအဖြစ် မစားသုံးနိုင်ပေ။

ချင်းမင်သည် ဤဆေးလုံးများအားလုံးကို ချင်းချင်းအား ပေးခဲ့ပြီး သူမ စားသုံးနိုင်သော ပမာဏကို ကန့်သတ်မထားသည့်အတွက် ဤဆေးလုံးများကို ဆန္ဒရှိသကဲ့သို့ စားသုံးနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ အဆင့်မဲ့ဆေးလုံးဖြစ်လျှင်ပင် ပမာဏများစွာ စားသုံးနိုင်သောဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်ထားသော အရာတွင် မြင့်မားသော လေ့လာဆင်ခြင်နိုင်မှုတန်ဖိုး ရှိသည်။

ဆေးလုံးများတွင် အဆိပ်သုံးပုံတစ်ပုံ ပါဝင်သည်။ ဤဆေးလုံးများသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာများအားလုံးတွင် အဆိပ်အတောက်များ ပါဝင်သည်။ ချင်းမင်သည် ချင်းချင်းကို မည်သည်ကြောင့် စားသုံးခွင့်ပြုရဲသည်ကို သူ သိလိုသည်။

"မပေးဘူး..."

ချင်းချင်းသည် ချင်းယန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းစူကာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဆေးလုံးကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏အဖိုးတန်သကြားလုံးများ ဖြစ်ပြီး သူမ၏အစ်ကိုက ပြုလုပ်ပေးထားခြင်းပင်၏ ဤလူသည် သူမအစ်ကို၏ဆရာ ဖြစ်နေလျှင်ပင် တခြားသူများကို သူမ မည်သည်ကြောင့် ပေးနိုင်မည်နည်း။

"ငါ့ကို တစ်လုံးလောက် ပေးပါ... ငါ မင်းကို တခြားဟာနဲ့ လဲပေးမယ်..."

ချင်းယန်က ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြောလိုက်၏။

ချင်းချင်းသည် သူ၏စကားကို အနည်းငယ်မျှ နားမထောင်သည်ကို ချင်းယန် မည်သို့ တွေးမိမည်နည်း။ သူမက ခေါင်းခါယမ်းပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်မအစ်ကိုရဲ့ ဆရာ... ပြီးတော့ ကျွန်မအစ်ကိုက သန့်စင်တတ်တာပဲ... ခင်ဗျား ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် နည်းနည်း မသန့်စင်ဘဲ... ကျွန်မရဲ့ သကြားလုံးတွေကို လာလုနေရတာလဲ... လူကြီး ဖြစ်ပြီး ကလေးတွေဆီက ပစ္စည်း ခိုးတာ ရှက်စရာကြီး..."

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ချင်းချင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွား၏။ အရှိန်ကို ကြည့်လျှင် အဘိုးကြီးကသူမ၏ သကြားလုံးပုံးကို ခိုးယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေဟန်တူသည်။

"အဟမ်း အဟမ်း..."

ချင်းမင်က နှစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော် ခင်ဗျား ကြည့်ဖို့ နောက်တစ်ဖို သန့်စင်ပေးရမလား..."

"ဒါဆို ဘယ်လို ရှက်စရာ ကောင်းလိုက်မလဲ..."

ရှက်စရာဟု ပြောသော်လည်း အမူအရာကို ကြည့်လျှင် မြန်မြန် မသန့်စင်သေးဘူးလားဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ချင်းမင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအတွက် ပြင်ဆင်မှု စတင်လိုက်သည်။

ဤသို့ အနားယူပြီးနောက် သူလည်း ကောင်းစွာ အနားယူပြီး ဖြစ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်အပင်များ ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲတွင် စတင် ကခုန်နေပြီး အခန်း အလယ်တွင် ခရမ်းရောင် မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ အလွန် လှပနေသည်။

ချင်းယန်သည် ချင်းမင်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်။ ချင်းမင်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို မြင်သည့် အချိန်တိုင်း သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းစွမ်းရည်များ ထပ်မံ တိုးတက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ချင်းမင်၏ဆေးဖော်စပ်ခြင်းသည် အလွန် လျင်မြန်ပြီး ချင်းယန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသေးမီတွင် ဆေးလုံး တစ်လုံးစီသည် ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်နေလေပြီ။