အဂ္ဂိရတ်ပညာ၏ နက်နဲသော ကျွမ်းကျင်မှု။ မုန်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း။ (၁)

ချီသွေးဆေးများကို ခိုးယူလိုသော အမျိုးသားက မြေပြင်မှ ရုန်းကန်ထကာ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲဘဲ ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ငုံ့ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

တစ္ဆေဈေးအတွင်းတွင် အခြေခံအကျဆုံး စည်းမျဉ်းတစ်ခုသာရှိပြီး လူတစ်ဦးသေဆုံးသွားလျှင်ပင် မည်သူမျှ ထိုအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေမည်မဟုတ်ပါ။

စူးချန်ခုန်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လူတိုင်းသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“တန်းစီ။ လက်တစ်ဖက်က ငွေကိုင်ထား။ နောက်တစ်ဖက်က ပစ္စည်းယူ။”

စူးချန်ခုန်းက အော်ပြောလိုက်သည်။

“ချီသွေးဆေးတစ်လုံးကို ငွေ ၁၅၀၀ တန်ပြီး အရည်အသွေးက ပုံမှန်ဈေးကွက်မှာရှိတဲ့ ဆေးလုံးတွေထက်တောင် ပိုကောင်းတယ်…”

တစ္ဆေဈေးအတွင်းတွင် လူတစ်ဦးချင်းစီသည် သူတို့၏ အထောက်အထားများကို ဖုံးကွယ်ကာ ချီသွေးဆေးများကို ဝယ်ယူရန် အလုအယက် ပြေးလာကြသည်။

"ဒီချီသွေးဆေးတွေက ရောင်းဖို့တောင် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး... တစ်ခုကို ၁၅၀၀ နဲ့ဝယ်ပြီး ၂၀၀၀ နဲ့ရောင်းတာက မများလောက်ဘူးမလား။"

တချို့လူတွေက မသုံးရင်တောင် ရောင်းရုံနဲ့ ငွေပေါင်းများစွာ ရနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အတွေးဖြင့် လောဘမီးများတောက်လောင်နေကြသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ တစ်ခုချင်းစီမရောင်းဘဲ တစ်ပုလင်းကို ငွေ၁၅၀၀၀ နဲ့ရောင်းတဲ့ ချီသွေးဆေး ၉၀ ပုလင်းရှိသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် မတတ်နိုင်ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ ရောင်းအားထက် ဝယ်လိုအားက ပိုများနေပုံရသည်။

နာရီဝက်အတွင်းမှာပဲ ချီသွေးဆေး ၉၀ ပုလင်းလုံးလုံး ကုန်သွားလေ၏။

ချီသွေးဆေးတွေကို ဝယ်ယူသူတွေက အရည်အသွေးကောင်းပြီး ဈေးသက်သာတဲ့ ဆေးတွေကို လက်လွတ်မခံချင်ကြတာဖြစ်လို့ ဝယ်ယူခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။ ငွေမလောက်တဲ့သူတွေက သုံးယောက် ငါးယောက်တစ်ဖွဲ့စီ ငွေစုပြီး တစ်ပုလင်းဝယ်ကြသည်။

တခြားသူတွေကတော့ ချီသွေးဆေးတွေဝယ်ပြီး ဈေးနှုန်းကွာခြားချက်ကနေ အမြတ်ရအောင် ပြန်ရောင်းချင်ကြသည်။

ဒါပေမယ့် ဒါက စူးချန်ခုန်းနှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။ အရည်အသွေးကောင်းမွန်ပေမယ့် ဈေးကွက်ဈေးနှုန်းနဲ့ ရောင်းချဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့အလုပ်မဟုတ်သလို ဖြည်းဖြည်းချင်းရောင်းဖို့လည်း သူ့မှာ အချိန်မရှိပါ။

စူးချန်ခုန်းဟာ ​​အဂ္ဂိရတ်ပညာလုပ်ငန်းစဉ်အသစ်အတွက် ဆေးပစ္စည်းတွေဝယ်ယူဖို့ ငွေတွေကို မြန်မြန်ပြန်ရှာဖို့ လိုအပ်တာကြောင့် အချိန်ကုန်သက်သာစေဖို့ အရေးကြီးပါသည်။

“ကောင်းလိုက်တာ။ အခု အားလုံးရောင်းကုန်ပြီ။”

နာရီဝက်အကြာမှာ စူးချန်ခုန်းက နောက်ဆုံးချီသွေးဆေးပုလင်းကို ရောင်းချပြီး ငွေစက္ကူအပုံကြီး အစားထိုးရလာအခါ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

“ငွေ ၁.၃၅ သန်း”

စူးချန်ခုန်းက စုစုပေါင်း ငွေ ၁.၃၅ သန်းကို ငွေစက္ကူအပုံကြီးနဲ့ ထပ်မံရေတွက်ခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ ကနဦး ငွေ ၉၀၀,၀၀၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ရုံသာမက တစ်လတာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုရဲ့ အသီးအပွင့်ဖြစ်တဲ့ ငွေ ၄၅၀,၀၀၀ ကိုလည်း အမြတ်အစွန်းရခဲ့သည်။

"ချီသွေးဆေးတွေကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ရောင်းဦးမှာလား။"

ဘာမှမဝယ်လိုက်ရတဲ့သူတွေက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ကြသည်။

"နောက်လကျရင် သိရမှာပေါ့။ ငါ့စိတ်ခံစားချက်ပေါ် မူတည်တယ်။" စူးချန်ခုန်းက နောက်လမှာ ရောင်းမှာလားဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောဘဲ ဝေ့လည်ကြောင်ပတ်နှင့် ပြန်ဖြေသည်။

ရွေးချယ်စရာမရှိတော့တာကြောင့် လူအုပ်ကြီး ပြန့်ကျဲသွားပေမယ့် လူအများက စူးချန်ခုန်းကို မျက်လုံးထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေနဲ့ ကြည့်နေကြသည်။

စူးချန်ခုန်းက ဒါတွေအားလုံးကို မြင်ပေမယ့် သူ့မျက်နှာအမူအရာက မပြောင်းလဲဘဲ သူတို့ရဲ့အကြည့်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ လောဘကို မသိသလိုနေလိုက်သည်။

ငွေစက္ကူအားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးတဲ့နောက် စူးချန်ခုန်းက ကြာကြာမနေဘဲ လှည့်ပြီး တစ္ဆေဈေးအပြင်ဘက်ကို ထွက်သွားတော့သည်။

တစ္ဆေဈေးအပြင်ဘက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ တောင်ကုန်းတွေပေါ်မှာ ညက မှောင်မိုက်နေပြီး လရောင်ဖျော့ဖျော့လေးသာ ထွန်းလင်းနေ၏။ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ တောင်ကုန်းတွေပေါ်က သစ်ရွက်အပုံကြီးပေါ်မှာ ရွေ့လျားနေတဲ့ အရိပ်တွေ ထင်ဟပ်နေပြီး ထူးဆန်းပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးနေ၏။

စူးချန်ခုန်းက တစ်ယောက်တည်း ဆက်သွားခဲ့ပြီး သူ့မျက်နှာဖုံးအောက်ကနေ အေးစက်တဲ့ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "တော်တော်များများ ရောက်လာတာပဲ..."

စူးချန်ခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးမှ ထွက်ခွာပြီးကတည်းက မျက်လုံးပေါင်းများစွာက သူ့ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် စောင့်ကြည့်နေပြီး နောက်မှ နီးကပ်စွာ လိုက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။

ဒါက တော်တော်လေး ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဈေးတွင် စူးချန်ခုန်း၏ ချီသွေးဆေးတစ်ထောင်နီးပါး ရောင်းချမှုသည် သေချာပေါက် အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သည်။ ယခုအခါ ဆေးအားလုံး ရောင်းချပြီးဖြစ်၍ လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး လက်ရှိတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ငွေတစ်သန်းကျော်တန်ဖိုးရှိသော ကြွယ်ဝမှုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လွယ်ကူသောပစ်မှတ်တစ်ခုဟု မထင်ရသော်လည်း ချီသွေးဆေးများစွာ ရောင်းချနိုင်သူတိုင်းတွင် ထူးချွန်သောနောက်ခံရှိသည်ကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားပါက ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၏ ဆွဲဆောင်မှုသည် လူများစွာကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လိုက်လံဆွဲဆောင်ရန် လုံလောက်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

“လူတစ်ဒါဇင်ကျော်… သူတို့တကယ်သေမှာ မကြောက်ကြဘူးပဲ။" စူးချန်ခုန်းသည် အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

အင်အားအဆင့်အမျိုးမျိုးဖြင့် လူတစ်ဒါဇင်ကျော်က သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တချို့က သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ ခက်ခဲကာ တချို့ကတော့ အားနည်းလွန်းလို့ သူတို့ရဲ့ နှလုံးခုန်သံကိုတောင် မထိန်းချုပ်နိုင်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်း အလွယ်တကူ သတိထားမိလေသည်။

ဒါပေမယ့် ဒါတွေအားလုံးက စူးချန်ခုန်းမှန်းထားတာပဲ ရှိပါသေးသည်။ ချီသွေးဆေးတွေ အများကြီး ရောင်းချတာက လူတွေရဲ့လောဘကို နှိုးဆွပေးလိမ့်မည်။ ဒါကြောင့် နမူနာတစ်ခု ပြပြီး နောက်လာမယ့်ပြဿနာတွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူပြတ်ပြတ်သားသားလုပ်မှဖြစ်တော့မည်။

“လူကြီးမင်းတို့က ကျွန်တော်ယူဆောင်လာတဲ့ ရတနာကို လိုချင်နေမှတော့ ဘာလို့ တိုက်ရိုက် လာမယူတာလဲ။”

နေရာမှာတင်ရပ်ရင်း စူးချန်ခုန်း လှည့်ပြီး အေးတိအေးစက်ဖြင့် ဆိုလေ၏။

“တစ်ယောက်ကို အရင်သွားခိုင်းလိုက်။ ကိုယ့်သေတွင်းကို မတူးနဲ့။”

“ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားကို သိရဖို့ တခြားသူတွေကို အရင်လှုပ်ရှားခွင့်ပေးလိုက်။”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ အသံကို ကြားတော့ ဘယ်သူမှ အရင်မလှုပ်ရှားရဲကြ။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်သူမဆို အရင်ဆုံးလှုပ်ရှားရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။ ဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နွားခေါင်းနဲ့လူကို ကိုင်တွယ်ရတာ မလွယ်ကူဘူးဆိုတာ ပြောစရာပင်မလို။ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင်တောင် ချောင်းမြောင်းနေတဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ သားကောင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ စူးချန်ခုန်းကို တိတ်တိတ်လေး စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူတွေအားလုံးဟာ တစ်ယောက်ယောက်က စိတ်ရှည်သည်းခံမှု ကုန်ဆုံးပြီး အရင်လှုပ်ရှားဖို့ စောင့်နေကြသည်။

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ခေါင်းခါလိုက်လေ၏။ ဒီလူတွေက သူ့ရဲ့ပိုက်ဆံတွေကို ငမ်းငမ်းတက် လိုချင်ကြပေမယ့် လှုပ်ရှားဖို့ သတ္တိမရှိကြဘူးပေါ့။

“ငါသုံးအထိ ရေမယ်။ ပြီးရင် အတူတူ လှုပ်ရှားကြမယ်။ ဒီလူငယ်လေးမှာ ငွေတစ်သန်းကျော်ရှိတယ်။ သူ့ကို ငါတို့ အတူတူသတ်လိုက်ရင် အနည်းဆုံး ငွေထောင်ပေါင်းများစွာ ရနိုင်တယ်။”

နောက်ဆုံးတော့ တစ်ယောက်ယောက်က စိတ်မရှည်ဖြစ်လာပြီး တခြားသူတွေကို လှုပ်ရှားဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ဒီလူဟာ စွမ်းအားချို့တဲ့သူတစ်ယောက်မဟုတ်ပါ။ သူ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး အသံကို ကျယ်လောင်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ ထိုအသံက အရပ်မျက်နှာအသီးသီးကနေ လာတာကြောင့် သူ့ရဲ့ တကယ့်တည်နေရာကို အတိအကျ သိနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလေသည်။

“သုံး”

“နှစ်”

ထိုလူက ရေတွက်နေတုန်းမှာ စူးချန်ခုန်းကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပစ်မှတ်ထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်အမျိုးမျိုးကလည်း သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ ပိုပြင်းထန်လာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာကြသည်။ စူးချန်ခုန်း ဘယ်လောက်ပဲ ထူးခြားပါစေ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေ အများကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် သူ့ဘဝ အဆုံးသတ်သွားမှာပင်။ ဒါက ငွေသန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ ချီသွေးဆေးတွေကို တစ်ခါတည်းနဲ့ ရောင်းချရဲတဲ့ သူ့ရဲ့ အပြစ်သာဖြစ်လေသည်။