← Chapters

အဂ္ဂိရတ်ပညာ၏ နက်နဲသော ကျွမ်းကျင်မှု။ မုန်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း။ (၄)

Vol. 19 Ch. 274

အဂ္ဂိရတ်ပညာ၏ နက်နဲသော ကျွမ်းကျင်မှု။ မုန်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း။ (၄)

Vol. 19 Ch. 274

စူးချန်ခုန်း၏ ချီသွေးအသွင်ပြောင်းအဆင့်ခုနစ် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူ၏ လက်တစ်ဖက်တည်း၏ ခွန်အားသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကျင်းတစ်သောင်းကျော်ထက်ပင် သာလွန်သည်။ သို့သော် သူ အားစိုက်၍ ဖိလိုက်သောအခါ ကြယ်ပုံစံရွှေအပိုင်းအစက လုံးဝမပုံပျက်ပါ။

(တစ်ကျင်း=၅၀၀ဂရမ်)

"ကောင်းလိုက်တာ။ ဒီအရည်အသွေးက... သေချာပေါက် ကြယ်ပုံစံရွှေပဲ" စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ သိုးမျက်နှာဖုံးနှင့်လူက သူ့ကို မလှည့်စားခဲ့ပါ။ သူ့မှာ ကြယ်ပုံစံရွှေကို ရဖို့ နည်းလမ်းရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ချက်ချင်းငွေမပေးဘဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ချိန်ခွင်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရွှေကို ချိန်တွယ်ခဲ့သည်။

ဤကြယ်ပုံစံရွှေကို တစ်ခုလျှင် ငွေ ၁၂၀၀၀ ဖြင့် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားသောကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အလေးမခိုးစေဖို့ ကြိုတင်ကာကွယ်ရမည်။ ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားသောလူနှင့် အခြားသူများက သူ့ကို မတားဆီးဘဲ ချိန်တွယ်စေခဲ့သည်။

ချိန်တွယ်ပြီးနောက် စုစုပေါင်း သုံးကျင်းဖြစ်သည်။ ပိုလည်းမပို လျော့လည်းမလျော့ပေ။

“ကောင်းပြီ။ ဒီမှာ ငွေ ၃၆၀,၀၀၀ ပါ။”

ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ စူးချန်ခုန်းက သူ့ရင်ဘတ်ထဲက တစ်ရွက်ကို ၁၀,၀၀၀ တန် ငွေစက္ကူ ၃၆ ရွက်ကို ရေတွက်ပြီး သိုးမျက်နှာနဲ့လူကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ငွေပေးချေလိုက်သည်။

သိုးမျက်နှာဖုံးနဲ့လူကလည်း ငွေစက္ကူတွေ စစ်မစစ် သေချာစွာ စစ်ဆေးခဲ့ပြီး စစ်မှန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်မှသာ ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“စီးပွားရေးလုပ်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”

အရောင်းအဝယ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့လူက ရယ်သံစွက်ပြီး ဆိုလေ၏။

“နောက်ထပ်အရောင်းအဝယ်က နောက်လ ချင်းလျိုမြစ်နားမှာ ဒီအချိန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

အဲဒီနောက် ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက သူတို့ရဲ့ နောက်ထပ်အရောင်းအဝယ်အတွက် အချိန်နဲ့ နေရာကို သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ နှစ်ဖက်စလုံးက လှည့်ထွက်ပြီး ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

“ဒီလက်သီးဆုပ်အရွယ် ကြယ်ပုံစံရွှေတုံးက ငွေသုံးသိန်းကျော်တန်တယ်တဲ့လား။”

သစ်သားသေတ္တာထဲက ကြယ်ပုံစံရွှေတုံးတွေကို သယ်ဆောင်ရင်း စူးချန်ခုန်းလည်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ဒီပစ္စည်းက အလွန်တရာတန်ဖိုးရှိလွန်းသည်။

တာ့ဖုန်းပြည်နယ်ရဲ့ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖေယန်က ကြယ်ပုံစံရွှေရာပေါင်းများစွာနဲ့ တိုက်ပွဲဝင်သံချပ်ကာတစ်စုံကို ထုလုပ်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြသည်။ အဲဒါက လူတွေကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်ရင် စူးချန်ခုန်းဟာ ကြယ်ပုံစံရွှေကနေပဲ အဂ္ဂိရတ်ဖိုတစ်ခုကို ထုလုပ်ချင်တာဖြစ်သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးတွေ သန့်စင်ဖို့အတွက်သာမက အနာဂတ်အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက်ပါ အသုံးဝင်မှာကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒါက ကြယ်ပုံစံရွှေ ဆယ်ဂဏန်းကနေ ရာဂဏန်းအထိ လိုအပ်လိမ့်မည်။ ငွေကြေးနဲ့ အချိန် ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်းများလွန်းသည်။ သိုးမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားတဲ့လူနဲ့ သူ့လူတွေက အဲဒီလောက်ရနိုင်ရင်တောင် စူးချန်ခုန်းဟာ ဆေးလုံးကို နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက် အချိန်ပေးပြီး မနားမနေ ဖန်တီးရလိမ့်မည်။ အဲဒါက အချိန်အားဖြင့် နည်းနည်းတော့ ကြန့်ကြာလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အချိန်နှင့် လုပ်အားကို သက်သာစေမည့် စံသတ်မှတ်ထားသော ကြယ်ပုံစံရွှေဆေးမီးဖိုကို အရင်ဆုံးရအောင်လုပ်တာ ပိုကောင်းပါသည်။ အနာဂတ်တွင် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပါက ပိုမိုကောင်းမွန်သော မီးဖိုအတွက် သူ ရည်ရွယ်နိုင်ပါသည်။

သူ၏ ပထမဆုံး အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ကြယ်ပုံစံ ရွှေသုံးကျင်းဖြင့် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တွင် ငှားရမ်းထားသော အိမ်တော်ဆီသို့ ပြန်သွားပြီး ချီသွေးဆေးများကို မနားမနေ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ချီသွေးဆေးများကို ပြုလုပ်ဖို့ ခက်ခဲပါသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးများကို ပြုလုပ်သည့် သာမန်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များသည် မကြာခဏ အရှုံးပေါ်နိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ဆဋ္ဌမအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာဖြင့် သူသည် တစ်လလျှင် ငွေသိန်းပေါင်းများစွာ ရှာနိုင်သည်။

ဒီလိုပြင်းထန်တဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာကြောင့် စူးချန်ခုန်းဟာ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်မရှိသလောက်ဖြစ်သွားပေမယ့် သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာကျွမ်းကျင်မှုတွေကိုလည်း အလျင်အမြန် တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးတွေကို တရားဝင်ထုတ်လုပ်တဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာအဆင့်ခုနစ်ကို အဆင့်တက်နိုင်မယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ သတ္တမအဆင့်အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးတွေကို ထုတ်လုပ်ခြင်းအားဖြင့် အောင်မြင်မှုအခွင့်အလမ်းတွေ ပိုမိုများပြားလာမယ်လို့ သူယုံကြည်သည်။ ဒါကထင်းခုတ်တဲ့အလုပ်ကို မနှောင့်နှေးစေဖို့ ပုဆိန်ကို သွေးနေသလိုပါပဲ။

“ဒီတစ်ခါတော့ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကထက် ချီသွေးဆေးတစ်ရာ ပိုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ဆေးပြား ၁၀၀၀ ရတယ်။”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ နောက်ထပ်တစ်လတာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းက ပြုံးယောင်သမ်းသွားလေ၏။ သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာကျွမ်းကျင်မှုတွေက အလျင်အမြန် တိုးတက်လာပြီး ချီသွေးဆေးတွေကို ထုတ်လုပ်ရာမှာ အောင်မြင်မှုနှုန်းကလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေရဲ့ ပမာဏနဲ့ သူဟာ ပြီးခဲ့တဲ့လထက် ဆေးပြားတစ်ရာပိုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ အားလုံးက အကုန်အကျနည်းတဲ့ အမြတ်အစွန်းဖြစ်သည်။

“မနက်ဖြန် တစ္ဆေဈေးကို ဆေးလုံးတွေရောင်းဖို့ သွားဦးမှပဲ။”

စူးချန်ခုန်း အကြောဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

နေ့စဉ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း တိုးတက်မှုနှင့် သူ၏ရည်မှန်းချက်များဆီသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ဟု နားလည်သောကြောင့် စူးချန်ခုန်း အားရကျေနပ်နေခဲ့သည်။

နောက်နေ့ညတွင် တစ္ဆေဈေးဖွင့်လှစ်သည့် အချိန်ကျရောက်လာလေ၏။

တုန်းလင်တစ္ဆေဈေး၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော လမ်းများပေါ်တွင် လူများနှင့် စည်ကားနေသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုသည် ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

“ချီသွေးဆေးလုံးတွေရောင်းနေတယ်။ ချီသွေးဆေးတွေ ဈေးချိုချိုနဲ့ ရောင်းနေတယ်။ မြန်မြန်လာကြ။ ဦးသူယူ။”

ရင်းနှီးပြီး အားကောင်းသော အသံတစ်ခုသည် တစ္ဆေဈေးတစ်လျှောက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ထိုနေရာ၌ ရှိနေသူအားလုံး၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေဈေးတောင်ပေါ်ရွာဘေးရှိ လမ်းများပေါ်တွင် ခြေချင်းချိတ်ထိုင်နေသော အရပ်ရှည်ရှည် သန်မာမာနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး အော်ဟစ်နေ၏။ သူ့ရှေ့တွင် ကြွေပုလင်းလေးများ ရှိနေသော်လည်း ထိုအထဲတွင် ချီသွေးဆေးများ ပါဝင်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ ဒါက သိုင်းပညာအများစု အိပ်မက်သာ မက်နိုင်သည့်အရာဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းမဟာအောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့သော သိုင်းပညာရှင်များသည် အခြားသိုင်းပညာရှင် အများစုကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ ချီသွေးဆေး ခုနစ်လုံး ရှစ်လုံးဖြင့် ချီသွေးဆေး နယ်ပယ်သို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ချီနှင့်သွေးကို ဖြေးဖြေးချင်း ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်သည်။

"နွားနတ်ဆိုးဘုရင်ပဲ။ သူပြန်ရောက်လာပြီ။ ချီသွေးဆေးတွေ ရောင်းနေပြန်ပြီပေါ့။"

"အဲဒီနွားနတ်ဆိုးဘုရင်က တော်တော်ရက်စက်တယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့လက လူတချို့ သူ့ကို မျက်စိကျနေကြပြီး နောက်ဆုံးတော့ အားလုံး သေသွားကြတယ်။"

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားတဲ့ လူသန်ကြီးက လူတွေအပေါ် နက်ရှိုင်းတဲ့ အထင်ကြီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာ သေချာပါ။သည်

ပြီးခဲ့တဲ့လက စူးချန်ခုန်းသည် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ယောက်ကျော်ကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး တုန်းလင်တစ္ဆေဈေးကွက်မှာ ရက်စက်တဲ့နာမည်တစ်ခုရခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ စိတ်တိုလွယ်တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးကြောင့် လူတွေက သူ့ကို နွားနတ်ဆိုးဘုရင်လို့ နာမည်ပြောင် ပေးခဲ့ကြသည်။

မကြာခင်မှာပဲ တစ်ယောက်ယောက်က သတိထားပြီး ချဉ်းကပ်လာကာ မေးလိုက်သည်။ "ဆရာနွား၊ ဒီ ချီသွေးဆေးတွေက အရင်လိုပဲ အရည်အသွေးကောင်းသေးလား။ ပြီးတော့ ဈေးနှုန်းလည်း အတူတူပဲလား။"

"ဟုတ်တယ်။" စူးချန်ခုန်းက တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်ဖြေသည်။

ဒါက ချက်ချင်းပဲ ထိုလူကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ "ဒါဆို ကျွန်တော် ပုလင်းတစ်လုံး ဝယ်မယ်။"

ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ထိုလူသည် ချီသွေးဆေးတွေ ဝယ်ချင်ပေမယ့် ပိုက်ဆံလုံလုံလောက်လောက် မရှိခဲ့ပေ။ သူက နွားနတ်ဆိုးဘုရင်သည် ယခုလတွင် ချီသွေးဆေးများနှင့်အတူ တူညီသောဈေးနှုန်းဖြင့် ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

ငွေပေးချေပြီးနောက် ထိုသူသည် စူးချန်ခုန်းထံမှ ချီသွေးဆေးတစ်ပုလင်းကို အောင်မြင်စွာ ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရနံ့သင်းပျံ့သော အနံ့ရပြီး သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အရမ်းကောင်းတယ်... ဒီချီသွေးဆေးတစ်ပုလင်းနဲ့ ချီသွေးဆေးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို ပြီးမြောက်ပြီး ချီသွေးနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်နိုင်လောက်တယ်။ ငါ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ကို ဝင်ပြီး ရာထူးတစ်ခုရနိုင်ရင် ငါ့မိသားစုအတွက် ဂုဏ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်။"

All Chapters