အဂ္ဂိရတ်ပညာ၏ နက်နဲသော ကျွမ်းကျင်မှု။ မုန်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း။ (၆)

သူသည် ချီသွေးဆေးများကို ဈေးနှုန်းချိုသာစွာဖြင့် ယာယီရောင်းချခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဈေးချိုချိုနဲ့ ဆက်ရောင်းနေမှာလား။ ဒါက ပင်မမိသားစုများအတွက် သည်းမခံနိုင်စရာဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို ထိခိုက်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် ဈေးနှုန်းတိုက်ပွဲဆင်နွှဲပြီး အရှုံးခံရသကဲ့သို့ပင်။

“ဘယ်သူက မင်းတို့မိသားစုတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်ရှိလို့လဲ။ ငါ့ဆရာက ဆေးလမ်းကြောင်းနယ်မြေကို စိန်ခေါ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာတွေ အများကြီးလုပ်နေတာ။ လိုအပ်တာထက်ပိုတဲ့ ဆေးတွေကို သိုလှောင်ထားတော့ ထုံးစံအတိုင်း ရောင်းရမှာပေါ့။ ဒါက အများဆုံး တစ်နှစ်ခွဲလောက်တော့ ခံလိမ့်မယ်။ ငါ့ဆရာသာ အဆင့်တက်သွားရင် ဘယ်သူက ဒီလိုနေရာမှာ ကြာကြာနေမှာလဲ။”

စူးချန်ခုန်းက မာနထောင်လွှားနေပုံရပေမယ့် သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ထိထိရောက်ရောက် ဖော်ပြခဲ့သည်။

သူဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့က မိသားစုတွေနဲ့ ဖျက်လိုဖျက်ဆီး ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဈေးနှုန်းတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပါ။ သူဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့က တခြားမိသားစုတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို မထိခိုက်စေမယ့် ချီသွေးဆေးတွေကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောင်းချဖို့ပဲ လိုအပ်တာဖြစ်သည်။

"ဟမ် သူ့ဆရာလား။ နွားနတ်ဆိုးဘုရင်ကိုယ်တိုင်က တော်တော်လေး စွမ်းအားကြီးနေပြီ။ သူ့ဆရာဖြစ်ရုံသာမက အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တဲ့ အဲ့ဒီလေးစားစရာပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူများလဲ။"

အကြီးအကဲသုံးဦးစလုံး ရင်ထဲမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

စူးချန်ခုန်း ခုနလေးတင် ထုတ်ပြခဲ့တဲ့ အရှိန်အဝါက အားမနည်းပါ။ သူရောင်းနေတဲ့ ဆေးတွေကို သူ့ဆရာက သန့်စင်ပေးခဲ့တာဖြစ်သည်။ သူ့ဆရာကိုယ်စား ရောင်းချနေတာဖြစ်သည်။

ဒီလိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ရှိပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တာကြောင့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတဲ့ပညာရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ထင်ရသည်။

ဒီဆေးအားလုံးကို စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်က သန့်စင်ခဲ့တယ်လို့ သူတို့ မထင်ကြပါ။ ရိုင်းစိုင်းပြီး ခေါင်းမာတဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားရှိတဲ့ ကြွက်သားတောင့်တောင့် အရပ်မြင့်မြင့်နဲ့ နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ စူးချန်ခုန်းဟာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်လိုမှ ဆက်စပ်၍မရပေ။

တစ်ဖက်လူက ဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးဖို့ သူတို့ရဲ့မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ရန်လိုစွာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးဆိုတာ သဘောပေါက်သွားတဲ့အခါ အကြီးအကဲသုံးဦးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ပျော့ပျောင်းသွားလေ၏။

အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အကြီးအကဲက အပြုံးလေးနှင့် “ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ရဲတင်းလွန်းသွားတာပါ။ အနာဂတ်မှာ အချိန်ရရင် ခင်ဗျားနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ လေးစားရတဲ့ ဆရာကြီးကို ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ဆီ လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ ကြိုဆိုပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“နှုတ်ဆက်ပါတယ်။”

သုံးယောက်သား ဦးညွှတ်ပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

“အဘိုးကွမ်၊ ကျွန်တော်တို့ လူတချို့ကို တစ္ဆေဈေးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ စေလွှတ်သင့်တယ်။ သူ ဆေးရောင်းဖို့ လာတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို ဝယ်ရမယ်။”

သုံးယောက်သား အဝေးသို့ရောက်သွားပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အကြီးအကဲက အသံတိုးတိုးနဲ့ ဆိုလေ၏။

ဒီအဓိက မျိုးနွယ်စုတွေက တခြားသူတွေ ငွေရှာတာ ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေးလုပ်တာကို တားမြစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။ သူတို့ရဲ့ အခြေခံစည်းမျဉ်းကို မကျော်သရွေ့ ဒါက ရိုးရှင်းပါသည်။ ဒီဈေးနည်းတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် ချီသွေးဆေးတွေကို ဝယ်ယူကြမှာဖြစ်သည်။

ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ဈေးနည်းတဲ့ဆေးတွေ ဈေးကွက်ထဲ မဝင်အောင် တားဆီးနိုင်ပြီး တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်မှာ ဈေးနည်းနည်းတင်ရောင်းပြီး အဓိကအားဖြင့် နှစ်ဉီးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတဲ့ အခြေအနေကို ဖန်တီးနိုင်မှာဖြစ်သည်။

သူတို့ရောက်လာတဲ့ အကြောင်းအရင်းက ချီသွေးတွေကို ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းနေတဲ့သူဟာ သူတို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်လားဆိုတာ သိရဖို့သာဖြစ်သည်။ ရောင်းချသူက အချိန်ကာလတစ်ခုထိပဲ ရောင်းချဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာကြောင့် သူတို့အားလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး စူးချန်ခုန်း အတွက် ခက်ခဲအောင် မလုပ်ခဲ့ကြပါ။

“ဒါပဲလား။ သူတို့က ငါဈေးပေါပေါနဲ့ ဆေးတွေရောင်းတာကို မကျေနပ်လို့ ငါ့ကို ရှင်းထုတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ မဟုတ်လား။ ပြီးရင် ငါသူတို့ကို သတ်ပြီး သူတို့ မိသားစုကို လက်စားချေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။” စူးချန်ခုန်းက နည်းနည်းတော့ ဆွံ့အနေ၏။ သုံးယောက်သား ရန်လိုစွာနဲ့ ရောက်လာပြီးနောက် ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူမမျှော်လင့်ထားပါ။

ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက ဒီရလဒ်ကို ကျေနပ်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် နောက်ထပ် ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ ငွေရှာဖို့က အရေးကြီးဆုံးပါပဲ။

ဒီအသေးအဖွဲ့ကိစ္စလေး အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက ဒီအကြောင်းကို ထပ်မတွေးတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားတဲ့လူနဲ့ သုံးရက်အတွင်း အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ရဖို့ ရှိနေလို့ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက်တွေ အပြီးမှာ သူ့ဘဝက မမျှော်လင့်ဘဲ ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သည်။

နေ့တိုင်း စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး လတိုင်းရဲ့အလယ်မှာ 'နွားနတ်ဆိုးဘုရင်' အယောင်ဆောင်ကာ တစ္ဆေဈေးမှာ ချီသွေးဆေးတွေကို မပျက်မကွက်ရောင်းချပြီး ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားတဲ့လူနဲ့ တခြားသူတွေ စီစဉ်ထားတဲ့ ရောင်းဝယ်ရေးနေရာကနေ ကြယ်ပုံစံရွှေကို ဝယ်ယူသည်။

အချိန်တွေကုန်လွန်သွားပေမယ့် သူမသိလိုက်ခင်မှာပဲ စူးချန်ခုန်း တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ကို ရောက်လာတာ ခြောက်လရှိသွားလေပြီ။

ညဘက်၌ အဂ္ဂိရတ်ဖိုဘေးမှာ တောက်လောင်နေတဲ့မီးက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသွားလေ၏။ စူးချန်ခုန်း ချဉ်းကပ်ပြီး မီးဖိုကိုဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အစွမ်းထက်တဲ့ဆေးတွေရဲ့ရနံ့က ဆေးသန့်စင်ခန်းကို ပြည့်နှက်သွားလေ၏။ မီးဖိုထဲမှာ ကြက်သွေးရောင် ချီသွေးဆေးခြောက်လုံးရှိပြီး ဆေးရနံ့သင်းသင်းလေး ထွက်နေသည်။

စူးချန်ခုန်းရဲ့နှုတ်ခမ်းမှာ အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာ (သတ္တမအဆင့် နက်နဲသောကျွမ်းကျင်မှု ၁%)

ခြောက်လနီးပါးအတွင်းမှာ စူးချန်ခုန်းဟာ ဆေးလုံးသန့်စင်ပြီး ငွေရှာဖို့ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်နှစ်ခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ စွမ်းရည်တန်ဖိုး ၃၃မှတ်ဖြင့် သူ့ရဲ့အဂ္ဂိရတ်ပညာစွမ်းရည်တွေဟာ ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာပြီး သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“ကောင်းလိုက်တာ။ အရာအားလုံးနီးပါး ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ။ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာ သတ္တမအဆင့်ကို တက်သွားတာက မိစ္ဆာသိုင်းဆေးထုတ်လုပ်ရာမှာ အောင်မြင်မှုနှုန်း မြင့်မားတယ်လို့ သေချာပေါက် ဆိုလိုတာပဲ။ ဝီရိယရှိရှိနဲ့ ကြိုးစားတဲ့သူကို ကောင်းကင်ဘုံက ကောင်းချီးပေးပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်မိတယ်”

စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ ဒီမိစ္ဆာသိုင်းဆေးတွေကို သန့်စင်ဖို့အတွက် လူသားတစ်ယောက်ပီပီ တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီး ကျန်တာတွေကို ကံကြမ္မာစေရာအတိုင်းသာ။

စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအားလုံး အသီးအပွင့်တွေ ဖြစ်ထွန်းလာမယ်လို့ မျှော်လင့်မိသည်။ နတ်ဆိုးအမြုတေကို အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုထားတဲ့ ဒီမိစ္ဆာသိုင်းဆေးဟာ သူ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအားလုံးနဲ့ ထိုက်တန်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။