မိစ္ဆာသိုင်းဆေး အောင်မြင်ခြင်း။ မိစ္ဆာမြူခိုးများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ခြင်း။ (၂)
Vol. 19 Ch. 281
“ဖေချန်... လာတိုက်လေ”
စူးချန်ခုန်းသည် တပ်သားအုပ်ကြီးဆီသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ငွေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်ထင်ရှားသည့် ဖေချန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အဝေးမှ သူသည် ပြင်းထန်သော အော်သံကြီးကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။
“ဒုန်း”
အနက်ရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော တပ်သားတစ်ဦး၏ ပခုံးပေါ်တွင် အားကောင်းသော ခြေလှမ်းဖြင့် နင်းချလိုက်ရာ အနှီတပ်သားက ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ၏ပခုံးရိုးများ ကျိုးကြေလျက် ဒူးညွတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် မီတာအနည်းငယ်ပို၍ ပျံတက်ကာ မြင်းပေါ်တွင်ထိုင်နေသော ဖေချန်ဆီသို့ တည့်တည့်ပြေးသွားသည်။
“ဒုန်း”
ထိုသို့သာမက တစ်ချိန်က ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးခဲ့သော စူးချန်ခုန်းသည် ဧရာမဝက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေးလံလာပြီး သူ၏ကျဆင်းမှုအမြန်နှုန်းသည် ပေါက်ကွဲနေသော ချီနှင့်သွေးနှင့်အတူ အဆမတန်မြင့်တက်လာကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နင်းခြေလိုက်ရင်း ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာသည်။
ဖေချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့ခြေထောက်များကို ကုန်းနှီးပေါ်တင်ကာ အလျင်အမြန် နောက်သို့ပြေးပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ခုန်အုပ်မှုကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။
“ဒုန်း”
မြင်း၏ ဟိန်းသံနှင့်အတူ အလွန်တရာ ခံ့ညားသော စစ်မြင်းသည် ပြုတ်ကျလာသော စူးချန်ခုန်းနှင့် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အရိုးများကျိုးပြီး အသားများ ပြန့်ကျဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။
“ငါ… မင်းကို သတ်ပစ်မယ်။”
စူးချန်ခုန်းက သူ၏မြင်းကို သတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖေချန် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ ချီနှင့်သွေးသည် အကန့်အသတ်သို့ မြင့်တက်လာရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဝုန်း”
ပြင်းထန်သော ချီနှင့်သွေး၏ ဟိန်းသံများကြားတွင် ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းများသည် ဆူပွက်လာပြီး မြင့်တက်လာကာ ၎င်း၏ ဦးချိုများနှင့် အကြေးခွံများပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သော သွေးရောင်နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဖေချန်သည် ချီသွေးအသွင်ေပြာင်းခြင်းအဆင့်ခုနစ်သို့ မကြာသေးမီက ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
ဖေချန်ရဲ့ ချီနဲ့သွေးဟာ အနည်းဆုံးတော့ စူးချန်ခုန်းထက် အများကြီးသာလွန်ပြီး ချီသွေးအသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှစ် သို့မှမဟုတ် အဆင့်ကိုးကိုတောင် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
“ရွှမ်း”
ဖေချန်က သူ့ခါးကနေ ကြယ်ပုံစံတွေနဲ့ ရစ်ပတ်ထားတဲ့ ငွေဖြူရောင် ဓားရှည်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဓားရဲ့အလင်းတန်းတွေ စီးဆင်းနေချိန်မှာ သူက အလျားလိုက်ခုတ်ချလိုက်သည်။
ဓားအလင်းတန်းကြီးက သတ္တုကို ပိုင်းဖြတ်ပြီး ကျောက်တုံးကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့အရှိန်အဟုန်က အံ့မခန်းပင်။
ရွှီး
စူးချန်ခုန်းက ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ဘဲ သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ အနှီဓားက စူးချန်ခုန်းရဲ့ ပုံရိပ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ဖောက်ထွင်းပြီး ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ မတော်တဆ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုကို ရှောင်ရှားဖို့ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ တခြားသိုင်းသမားတွေကို နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။
“ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်။”
သူ့ရဲ့မြင်းသေဆုံးသွားတဲ့အခါ ဖေချန်က သူ့ရဲ့ ချီနဲ့သွေးကို အထွတ်အထိပ်ကို တွန်းပို့ပြီး ဓားကို ထပ်ကာထပ်ကာ ခုတ်ပိုင်းနေ၏။ ခုတ်ချက်တစ်ချက်စီတိုင်းက သတ္တုကို ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး မည်သူမျှ သူ့ခုတ်ချက်ကို လွှဲဖယ်ဖို့ မကြိုးစားနိုင်ပေ။
စူးချန်ခုန်းက ရံဖန်ရံခါ သခင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှောင်ထွက်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပျံသန်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေသောကြောင့် ဖေချန်၏ ရတနာဓားက သူ့ကို ထိရန်ပင် ခက်ခဲစေသည်။
“ဒီဖေချန်… သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မြင့်နိုင်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ခွန်အားက တကယ်ကို သာမန်ပဲ။ သူ့ရဲ့ ဓားပညာ၊ ရွေ့လျားမှုတွေနဲ့ တခြားသိုင်းပညာတွေက အတော်လေး သာမန်ပဲ။”
စူးချန်ခုန်းက အံ့သြသွားပုံရသည်။
ဖေချန်ရဲ့ သိုင်းပညာနယ်ပယ်ဟာ ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ရှစ် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်ကိုးကို ရောက်နေပေမယ့် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာစွမ်းရည်အဆင့်ဟာ သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပါပဲ။ ခွန်အားကြီးတဲ့ လူရိုင်းတစ်ယောက်က ဓားကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမှန်းမသိသလိုပင်။
ဒီဖေချန်က သွေးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မြင့်မားပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ ၎င်းက အရင်းအမြစ်တွေပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတာဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်က ညံ့ဖျင်းပြီး သိုင်းပညာပါရမီက သာမန်အဆင့်ဖြစ်ကာ သူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကလည်း လျော့ရဲနေသည်။ သာမန်ကိုယ်ခံပညာပညာရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းရှေ့မှာတော့ သူ့ရဲ့အစွမ်းအစက အဆင့်အတန်းမမီဘူးဆိုတာ သိသာပါသည်။
တစ်နည်းနည်းနဲ့ပြောရရင်… ဖေချန်ဟာ တကယ်တော့ စူးချန်ခုန်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ချမ်းသာတဲ့မိသားစုက ပထမဆုံးလူဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုသာရှိပေမယ့် သာမန်အစွမ်းအစပဲရှိသည်။
“မင်းရှောင်ရုံပဲလား။ မင်းသတ္တိရှိရင် ငါ့ဓားကိုလာယူလေ။”
ဒေါသထွက်နေတဲ့ ဖေချန်က သူ့ဓားကို ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းလက်စေရင်း အော်ဟစ်လိုက်ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်တောင် မထိနိုင်သောကြောင့် သူ့ကို ပိုဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။
“ဒါဆိုလည်း ငါမင်းရဲ့ဓားကိုယူလိုက်မယ်။” စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်နှာက ရေခဲလို အေးစက်နေပြီး ဖေချန်နဲ့ ဆက်ပြီးညှိနေဖို့ အချိန်မရှိတော့သောကြောင့် မရှောင်တော့ဘဲ သူ့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
“ဝှစ်”
ဖေချန်ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချီသွေးရှည်နဂါးကြီးက ဟိန်းဟောက်ကာ သူ့လက်ပေါ်က ကြယ်ပုံစံတွေက လှည့်ပတ်သွားပြီး စူးချန်ခုန်းထံ သံကိုရွှံ့လို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ ရတနာဓားကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ဧရာမဝေလငါးစွမ်းရည်ငါးခု။ ဒေါသတကြီးလှိုင်းများ ကမ်းကိုရိုက်ခတ်ခြင်း။
စူးချန်ခုန်းက ဓားကိုင်ဝှေ့ရမ်းသလို သူ့လက်ဖဝါးနဲ့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး သူ့အတွင်းက ဓားချီက တုန်ခါနေကာ ဤတိုက်ခိုက်မှုထဲကို ပေါင်းစည်းပြီး ပြင်းထန်တဲ့ လှိုင်းစွမ်းအင်အလွှာတွေကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ဒါက အင်အားကို အတန်ငယ် ပျံ့နှံ့သွားစေပေမယ့် လက်ရှိအခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်ပါသည်။
“ချလွမ်း”
ဓားသွားက လက်ဖဝါးနဲ့ ထိမိတဲ့အခါ သတ္တုနဲ့ ထိမိတဲ့ ကွင်းတစ်ခုလို ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။
“ဘာ”
ဖေချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျုံ့သွားပြီး ဓားရှည်ထောင်ပေါင်းများစွာက သူ့ရဲ့ဓားနဲ့ ထိမိသလို ခံစားရသည်။ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ချီ စွမ်းအားက ချက်ချင်း ကွဲအက်ပြီး ပြန့်ကျဲသွားသည်။ နာကျင်မှုက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကနေ တက်လာပြီး ဓားကို မဆုပ်ကိုင်နိုင်တော့ဘဲ သူ့လက်ကနေ ပျံထွက်သွားသည်။
ပြီးတော့ လက်ဖဝါးထဲက ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအားက ဓားလှိုင်းတွေလို သူ့ရင်ဘတ်ကို ရက်စက်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည် ။
“ဒုန်း”
ဖေချန်က နောက်ပြန်လွင့်သွားတဲ့အခါ ညည်းညူလိုက်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်က ငွေရောင်သံချပ်ကာမှာ ဓားသွားထက်ထက်နဲ့ ခုတ်ခံထားရသလို အမှတ်အသားတွေ ဗလဗွနှင့်။
“ဟမ်... ဒီသံချပ်ကာက အရည်အသွေးကောင်းတာပဲ။ ကြယ်ပုံစံရွှေတွေ အများကြီး ရောထားတာလား” စူးချန်ခုန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ဖေချန်ကို သတ်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါ။ ဓားချီကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းထားနိုင်ပြီး ထိုးဖောက်လို့မရအောင် လုပ်လို့ရပါသည်။ သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ ဖေချန်ရဲ့ သံချပ်ကာကို ဆုတ်ဖြဲပစ်ဖို့ လုံလောက်ပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိကာ ခါးသီးတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရအောင်လုပ်ပေးဖို့ ဖြစ်ပေမယ့် သံချပ်ကာက အပြည့်အဝ ကာကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်းက အနှီသံချပ်ကာဟာ ကြယ်ပုံစံရွှေ အများကြီးနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာကြောင့် ဒီလောက် အရည်အသွေးကောင်းတယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့သည်။
ဖေချန်ထလာဖို့ စောင့်မနေဘဲ စူးချန်ခုန်းက ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ဖေချန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ဘယ်ဘက်ခြေထောက်နဲ့ နင်းချေလိုက်သည်။
“ဒုန်း”
ကြီးမားတဲ့ အင်အားတွေက ဒေါသတကြီး ဝက်ဝံတစ်ကောင်လို အောက်ကို ဖိချလိုက်တာကြောင့် မြေပြင်က သုံးပေလောက် ပြိုကျသွားသည်။ ဖေချန်ရဲ့ သံချပ်ကာက ဒီအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိပေမယ့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တုန်လှုပ်မှုကြောင့် သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်အရိုးတွေ ကွဲအက်ပြီး သွေးတွေ အန်ထွက်လာသည်။
“အရှင်ဖေ”
ပတ်ဝန်းကျင်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စူးချန်ခုန်းက ဖေချန်ဆီ ချဉ်းကပ်ပြီး လက်ဖဝါးနဲ့ ဓားလို ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် အနိုင်ယူလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။
"တစ်ယောက်ယောက် အနားကပ်လာရဲရင် ငါသူ့ကို သတ်ပစ်မယ်။"
စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ခြေထောက်ကို ပိုဖိလိုက်တာကြောင့် ဖေချန် နာကျင်စွာ ညည်းသွားလိုက်ပြီး သွေးတွေ အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်လိုက်သည်။