မိစ္ဆာသိုင်းဆေး အောင်မြင်ခြင်း။ မိစ္ဆာမြူခိုးများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ခြင်း။ (၄)

“ဟုတ်ကဲ့။” တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်အများအပြား လမ်းဖယ်ခဲ့ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဖေချန်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားစဉ် ဖေချန်၏ငွေဖြူရောင်ဓားရှည်ကို ယူဆောင်သွားဖို့ မမေ့ခဲ့ပါ။ ဤဓားကို အနည်းဆုံး ကျင်းနှစ်ဆယ်အလေးချိန်ရှိသော ကြယ်ပုံစံရွှေအမြောက်အမြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။ ဒါကို လက်လွတ်မခံသင့်ပါ။

ဝိုင်းခံထားရခြင်းမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဖေချန်ကို မိုင်အနည်းငယ်အကွာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုပစ်ချကာ အေးစက်စက်နှင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့သံချပ်ကာကို ချွတ်လိုက်။”

ဖေချန်ကို ဖေမိသားစုထံမှ လဲလှယ်သည့်အနေဖြင့် အသုံးပြုခြင်းသည် အန္တရာယ်များသော လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဖေမိသားစုသည် ဖေချန် သေသေရှင်ရှင် လျစ်လျူရှုထားပါက သို့မဟုတ် ဟုန်ကျန်းရှန့်ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို လူပြန်ရွေးခပေးပြီးနောက် စေလွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက သူအန္တရာယ်ထဲ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ခြေရာခံရန်အတွက် သီးသန့်အသုံးပြုသည့် ရနံ့မှတ်မိသည့် ပိုးကောင်တစ်မျိုးရှိမှန်း သိသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည်လည်း သူ၏အကျိုးအမြတ်တွေကို အများဆုံး ရယူလိုခဲ့သည်။

ဖေချန်ပိုင်ဆိုင်သော ဓားရှည်ကို ကြယ်ပုံစံရွှေစစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ထိုဓားထက် ပစ္စည်းများစွာ ပိုမိုအသုံးပြုထားသော သူ၏သံချပ်ကာသည် ကြယ်ပုံစံရွှေဖြင့် လုံးဝဥဿုံပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အတော်လေးရောနှောထားခြင်းဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ဒါကို လက်လွှတ်မခံနိုင်ပါ။

“ဟုတ်ကဲ့…”

ဖေချန်သည် မနာခံဝံ့ဘဲ သူ၏သံချပ်ကာအားလုံးကို ချွတ်ရင်း နာကျင်မှုကို သည်းခံခဲ့သည်။

လေထဲတွင် တုန်ရီနေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရပ်နေသော ဖေချန်၏ ချောမောသောမျက်နှာက တစ်ဝက်လောက် ယောင်ကိုင်းနေ၏။ ပါးလျလျ အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး စော်ကားခံရသကဲ့သို့ ခံစားနေရကာ သူ၏အခြေအနေမှာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို တော်တော်လေး ခံစားနေရသည်။

“နောက်ကျရင် မာနနည်းပြီး မထောင်လွှားနဲ့။ ငါ့မှာ စိတ်ကောင်းရှိလို့ မင်းငါနဲ့တွေ့တာ ကံကောင်းတာပဲ။”

ဖေချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စက် ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ သံချပ်ကာတစ်စုံနှင့် ကြယ်ပုံစံရွှေရောင်ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နည်းပညာကိုဖြန့်ကာ ဖေချန်၏မြင်ကွင်းမှ အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဖေချန်ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။ သူတို့ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို သတ်ရမည့်အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။

ဖေချန်၏ အထောက်အထားက အရေးကြီးသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်လည်း ပါသည်။ စူးချန်ခုန်းက ဖေချန်ကို သတ်လိုက်ပါက ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖေယန်သည် လူသတ်သမားကို ရှာဖွေရန် သူ၏အာဏာအားလုံးကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ဦး စုဆောင်းနိုင်သည့် အာဏာသည် သာမန်စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်ပါ၏။ တာ့ဖုန်းရှိ ပြည်နယ်အသီးသီးမှ တရားသူကြီးများ၊ ကောင်တီတရားသူကြီးများနှင့် အရာရှိကြီးငယ်မရွေး အားလုံး သူနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ယနေ့တွင် သတိထားလုပ်ဆောင်ပြီး သူ၏အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ချောမွေ့သောနံရံဟူ၍ မရှိသောကြောင့် အရိပ်အယောင်အချို့ အမြဲကျန်ခဲ့မှာပင်။

ပြဿနာဖန်တီးခြင်းထက် ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားခြင်းသည် ပိုကောင်းပါ၏။ စူးချန်ခုန်းရဲ့ လက်ရှိရည်မှန်းချက်က မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ သူ ရှုံးနိမ့်တဲ့သူ မဟုတ်ပါ။ သူ အများကြီး အမြတ်ရခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ဖေချန်ဟာ မြေပြင်ပေါ် အားနည်းစွာ လဲကျသွားပြီး လုံးဝ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာမှာလည်း ခါးသီးပြီး ရှက်ရွံ့တဲ့အမူအရာ ပေါ်လွင်နေ၏။ ဒီနေ့ သူခံစားခဲ့ရတဲ့ မျက်နှာပျက်မှုနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်လည်ရယူဖို့ ခက်ခဲနိုင်ပါသည်။ သူဟာ တခြားသူတွေရဲ့ စကားဝိုင်းတွေမှာ ဟာသတစ်ခုတောင် ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။

ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းကတော့ ဖေချန်ရဲ့ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ဂရုမစိုက်ပါ။

“ဒီနေ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပေမယ့် ငါ အတော်လေး အမြတ်ရခဲ့တာပဲ။ ဒီဓားရှည်ကို ကြယ်ပုံစံရွှေနဲ့ အပြည့်အဝ သွန်းလုပ်ထားတာ။ ဒီသံချပ်ကာအစုံနဲ့ ကြယ်ပုံစံ ရွှေဆေးမီးဖိုကို သွန်းလုပ်နိုင်ရုံသာမက ငါ့ရဲ့ လက်နက်ကိုလည်း ပြန်သွန်းလုပ်နိုင်တာပဲ။”

စူးချန်ခုန်းဟာ တော်တော်လေး စိတ်ကောင်းဝင်နေပြီး အဖိုးတန်ကြယ်ပုံစံရွှေ ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ကို ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနဲ့ အာရုံစိုက်မှု အလွန်အကျွံ မခံရဖို့အတွက် သူဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ထွက်ခဲ့ပြီး ဓားရှည်နဲ့ သံချပ်ကာအစုံကို သူငှားရမ်းထားတဲ့ သီးသန့်အိမ်ယာကို သီးခြားစီ သယ်ယူခဲ့သည်။

ဒီအိမ်ယာမှာ စူးချန်ခုန်းရဲ့ အစီအစဉ်နဲ့ ခြောက်လကြာပြီးနောက် ဆေးသန့်စင်ခန်းတစ်ခု ရှိရုံသာမက ပန်းပဲထုလုပ်ဖို့အတွက် ကိရိယာအမျိုးမျိုးကိုလည်း တပ်ဆင်ထားသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်အစောပိုင်းမှာ စူးချန်ခုန်းဟာ အိမ်တော်၏ပန်းပဲခန်းထဲ၌ အလုပ်စတင်ခဲ့သည်။ သူဟာ မိစ္ဆာတိုင်းဆေးချက်နည်းမှာ အသေးစိတ်ဖော်ပြထားတဲ့ ပုံစံနဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေအရ ကြယ်ပုံစံရွှေနဲ့ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ် သုံးနှစ်အတွင်း ပန်းပဲသိပ်မထုခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ပန်းပဲကျွမ်းကျင်မှုဟာ သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီး သူ့ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကလည်း ကျဆင်းမသွားသေးပါ။ သူ့ရဲ့ ခံစားချက်ကို ပြန်လည်ရရှိစေဖို့ ကိရိယာအနည်းငယ်ကို ဖန်တီးပြီးနောက် ကြယ်ပုံစံ ရွှေကို အသုံးပြုပြီး ဆေးမီးဖိုကို ထုလုပ်ခဲ့သည်။

ကြယ်ပုံစံရွှေဟာ အသားအားဖြင့် မာကျောပြီး မီးလျှံနဲ့တောင် အရည်ပျော်ဖို့ ခက်ခဲပေမယ့် ကြယ်ပုံစံရွှေရဲ့ အရည်ပျော်မှတ်ကို လျှော့ချဖို့ ပစ္စည်းတချို့ထည့်ခြင်းအားဖြင့် အရည်ကျိုနိုင်ပါသည်။

“ချလွမ်း ချလွမ်း ချလွမ်း”

ပန်းပဲခန်းထဲမှာ စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ရဲ့အပေါ်ပိုင်းကိုယ်ထည်ဗလာနဲ့ တူကြီးတစ်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်းပြီး မီးလျှံထဲက တဖြည်းဖြည်းပျော့လာတဲ့ ကြယ်ပုံစံရွှေကို ထုရိုက်ကာ တခြားသတ္တုပစ္စည်းတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ဆေးမီးဖိုတစ်ခု ထုလုပ်နေသည်။

မီးလျှံတွေက မြင့်မားစွာ မြင့်တက်နေပြီး ပန်းပဲထုသံတွေက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။ သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ စူးချန်ခုန်းဟာ ဆေးမီးဖိုတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဆေးမီးဖိုဟာ သေးငယ်ပြီး မီတာဝက်ကျော် အကျယ်နဲ့ အမြင့်ပဲ ရှိပေမယ့် ငွေဖြူရောင်ထွန်းလင်းပြီး တောက်ပတဲ့ အဖြူရောင်ကြယ်ပုံစံတွေ ပတ်ပတ်လည်မှာ ရစ်ပတ်ထားတာကြောင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သို့ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းဟာ လက်တွေ့ကျကျ တွေးခေါ်တတ်သူပါ။ ဒီဆေးမီးဖိုဟာ အဖိုးတန် ကြယ်ပုံစံရွှေအမြောက်အမြားနဲ့ ရောစပ်ထားတယ်ဆိုတာ တခြားသူတွေ မသိအောင် သူက အရောင်ခြယ်ပစ္စည်းတွေ ထည့်ပြီး မီးဖိုကို အနက်ရောင်ရင့်ရင့် ဆိုးလိုက်တာကြောင့် ရိုးရှင်းပြီး ခိုင်ခံ့တဲ့ပုံပေါက်စေကာ ကြယ်ပုံစံရွှေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတယ်လို့ ဘယ်သူမှ မမှတ်မိနိုင်ပါ။

ဖေချန်ဆီကရတဲ့ ဓားရှည်နဲ့ သံချပ်ကာတွေအတွက် စူးချန်ခုန်းက ကြယ်ပုံစံရွှေအဖြစ် ပြန်လည်အရည်ပျော်စေခဲ့ပြီး ကြယ်ပုံစံရွှေ ကျင်း၃၀ ရရှိခဲ့သည်။

အဲဒီထဲက ကျင်း ၂၀ ကို စူးချန်ခုန်းက သံဖြတ်ဓားအသစ်တစ်ချောင်း ပြုလုပ်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့သည်။

သန့်စင်တဲ့ ကြယ်ပုံစံရွှေနဲ့ လက်နက်တစ်ခုလုံးကို ပြုလုပ်ဖို့ဆိုတာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုလိုပါပဲ။

သူပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ကြယ်ပုံစံရွှေသံဓားကိုလည်း အလားတူပဲ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူက အရောင်ခြယ်ပစ္စည်းတွေထည့်ပြီး ဓားရဲ့အရောင်ကို အာရုံမစိုက်စေမယ့် မှောင်မိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ကျန်တဲ့ ကြယ်ပုံစံရွှေအပြား ၁၀ ကို စူးချန်ခုန်းက အလဟဿမဖြစ်စေခဲ့ပါ။ သူက လေးရှည်တစ်ချောင်း ပြုလုပ်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့ပေမယ့် ကြယ်ပုံစံရွှေနဲ့တော့ လုံးဝပြုလုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါ။

ပထမတစ်ချက်အနေနဲ့ ပစ္စည်းမလုံလောက်ပါ။ ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ကြယ်ပုံစံရွှေရဲ့ အပြားခတ်နိုင်စွမ်းက လေးတွေနဲ့ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွေကို ပြုလုပ်ဖို့ မသင့်တော်ပါ။ တခြားသတ္တုပစ္စည်းတွေကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် လေးဟာ ပိုပြီး ကွေးညွှတ်လာနိုင်မှာဖြစ်သည်။