မိစ္ဆာသိုင်းဆေးအောင်မြင်ခြင်း။ မိစ္ဆာမြူခိုးများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ခြင်း။ (၅)

ထို့ကြောင့် သူသည် ကြယ်ပုံစံရွှေ တစ်ကျင်း နှစ်ကျင်းခန့်ကို အပိုစုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းက ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ကြယ်ပုံစံရွှေမြား ၁၂ ချောင်းကို ထုလုပ်ခဲ့ပြီး အခြားသတ္တုများဖြင့် ရောနှောခဲ့သော်လည်း အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းဖြစ်သည့် မြားခေါင်းကို ကြယ်ပုံစံရွှေဖြင့်သာ ပြုလုပ်ထားပြီး အတော်လေး ခမ်းနားလှသည်။

“လက်နက်တွေကို အဓိကအဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပြီ။”

စူးချန်ခုန်းသည် ဖေမိသားစုမှ ချမ်းသာသောညီအစ်ကိုအား ကျေးဇူးတင်မဆုံးဖြစ်မိသည်။

သူသည် သံဖြတ်ဓား၊ သန်မာသောလေး၊ မြားများ အားလုံးကို ကြယ်ပုံစံရွှေဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

ကောင်းသောအရာများက အတွဲလိုက်လာတတ်သည်ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။ စူးချန်ခုန်းသည် ကြယ်ပုံစံရွှေဆေးမီးဖိုကို ပြုလုပ်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များရောင်းဝယ်သည့် အဓိကဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖြစ်သည့် ဆေးဝိညာဉ်အိမ်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်က ဆေးဝိညာဉ်အိမ်တော်၏ ဆိုင်ရှင်အား နှစ်သုံးရာရှိ သွေးကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ဝယ်ယူရန် အပ်နှံခဲ့သည်။

“သခင်လေးချင်” အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏တောင်းဆိုချက်နှင့်ပတ်သက်၍ သတင်းတစ်စုံတစ်ရာရှိမရှိ မေးမြန်းရန် အသင့်ပြင်ပြီး ဆေးဝိညာဉ်အိမ်တော်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးဝိညာဉ်အိမ်တော်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်သည်နှင့် အစေခံတစ်ဦးက သူ့ကို မှတ်မိသွားပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ “သခင်လေးချင်၊ ဆိုင်ရှင်လင်းက သခင်လေးကို တွေ့တာနဲ့ သူ့ဆီ ခေါ်လာဖို့ ညွှန်ကြားထားပါတယ်။ သခင်လေး သူ့ကို ဝယ်ခိုင်းတဲ့ ပစ္စည်းအကြောင်း သတင်းရှိပါတယ်တဲ့။” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ စူးချန်ခုန်းဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ ချက်ချင်းပင် “လမ်းပြပေးပါ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီ စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးဝိညာဉ်အိမ်တော်၏ ဆိုင်ရှင်နှင့် သီးသန့်အထူးဧည့်သည်တော်အခန်းတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ထိူလူက အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။

“ဆိုင်ရှင်လင်း နှစ်သုံးရာရှိ သွေးကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းအကြောင်း သတင်းရှိလား။”

ထိုင်ပြီးပြီးချင်း စူးချန်ခုန်းက ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။

နှစ်ဝက်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ သတင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေပြီ။

သူဌေးလင်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “တကယ်တော့ ကျွန်တော် သတင်းရခဲ့တာ ငါးရက်ရှိပြီ။ ဖောက်သည်တစ်ယောက်မှာ သွေးကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းရှိပြီး ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ တကယ်ကို နှစ်သုံးရာရှိပြီး သခင်လေးချင်ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်။ ဒါပေမယ့်… သူက ငွေအရေးတကြီးလိုအပ်နေတော့ သူတောင်းဆိုနေတဲ့ ဈေးနှုန်းက အတော်မြင့်တယ်။ သူက ငွေ ၁.၁ သန်းတန် လိုချင်နေတာ။ တစ်ပြားမှ မလျော့ဘူးတဲ့။”

“၁.၁ သန်းတန်လား။”

စူးချန်ခုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအဆင့်ရှိသော သွေးကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းသည် ၅၀၀,၀၀၀ မှ တစ်သန်းအထိ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ ၁.၁ သန်းတန် တောင်းဆိုထားသော ဈေးနှုန်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ဈေးကွက်၏ အမြင့်ဆုံးဈေးနှုန်းထက် များစွာပိုမြင့်သည်။

ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက သွေးကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို လက်လွတ်သွားခဲ့ရင် နောက်ထပ်တစ်ခု ရှာတွေ့တဲ့အထိ ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ သူ မသိနိုင်ပါ။ ဒီတစ်ခုအတွက် သူ ခြောက်လကျော် စောင့်ခဲ့ရပြီးပြီ။

အချိန်က ငွေပါပဲ။

အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ စူးချန်ခုန်းမှာ အခု လက်ထဲမှာ ငွေအတော်အသင့် ရှိနေလို့ဖြစ်သည်။ အရင်က ချီသွေးဆေးတွေ ရောင်းပြီး သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာစွမ်းရည်တွေ တိုးတက်လာတာနဲ့အတူ သူဟာ လစဉ် ငွေပိုရှာနိုင်ခဲ့ပြီး ကြယ်ပုံစံရွှေအတွက် သုံးခဲ့တဲ့ ငွေ ၆၀၀,၀၀၀ ကိုလည်း ပြန်ရခဲ့သည်။ အခု သူ့မှာ ငွေ ၁.၅ သန်း ကျန်နေသေးတာကြောင့် ဒီငွေပမာဏကို သူတတ်နိုင်ပါသည်။

“ကောင်းပြီ။ ငွေ ၁.၁ သန်းပေါ့” စူးချန်ခုန်းက ဈေးနှုန်းကို လက်ခံပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ။ ရောင်းသူကို အကြောင်းကြားဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ချက်ချင်းစေလွှတ်လိုက်ပါ့မယ်။ ဒါမှ သခင်လေးတို့နှစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် အရောင်းအဝယ် လုင်နိုင်မှာ။” ဆိုင်ရှင်လင်းက စူးချန်ခုန်း သဘောတူတာကို မြင်တော့ ပြောလိုက်သည်။

သူဌေးလင်းက ရောင်းသူကို အကြောင်းကြားဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်သည်။

ရောင်းသူက ဗိုက်ပူပူနှင့် အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းနဲ့တွေ့တဲ့အခါ ငွေ ၁.၁ သန်းအတွက် ငွေစက္ကူတွေ ထုတ်နေတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ရောင်းသူကိုယ်တိုင်လည်း စူးချန်ခုန်းကို စစ်ဆေးဖို့ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံး ထုတ်ပေးခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အထဲမှာ တစ်ပေနီးပါးရှည်တဲ့ ဂျင်ဆင်းတစ်ခုရှိပြီး ပတ္တမြားလိုပဲ သွေးနီရောင်သမ်းနေ၏။ တကယ်တော့ အဲဒါက နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ သွေးကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းဖြစ်ပြီး အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ နတ်ဆိုးအမြုတေပြီးရင် မိစ္ဆာသိုင်းဆေးအတွက် ဒုတိယတန်ဖိုးအရှိဆုံးပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နေတဲ့ ဆေးဝိညာဉ်အိမ်တော်က ကြိုတင်အတည်ပြုထားပြီးဖြစ်လို့ အမှားလုပ်မိမှာမဟုတ်ပါ။

ကုန်ပစ္စည်းနဲ့ ငွေလဲလှယ်မှု ပြီးစီးသွားတာကြောင့် ဒီအရောင်းအဝယ်ကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဆိုင်ရှင်လင်း" စူးချန်ခုန်းက သူဌေးလင်းကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်လင်းက ပြုံးပြပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီလို လိုအပ်တာတွေရှိရင် သခင်လေးချင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆေးဝိညာဉ်အိမ်တော်ကို မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်နိုင်ပါတယ်။"

တကယ်တော့ ဆေးဝိညာဉ်အိမ်တော်က စူးချန်ခုန်းကို ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ဝယ်ယူဖို့ အခမဲ့ ကူညီခဲ့တာမဟုတ်ပါ။ ငွေပေးငွေယူကုန်ကျစရိတ်ကနေ ဝန်ဆောင်ခကို နုတ်ယူထားပြီးဖြစ်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့… မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးကို သန့်စင်နိုင်ပြီကွ။”

သွေးကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို သယ်ဆောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းဟာ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

ခြောက်လကျော်ကြာ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းဟာ မိစ္ဆာသိုင်းဆေးကို သန့်စင်ဖို့အတွက် အခြေအနေတွေကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဆေးလုံးပြုလုပ်တဲ့လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်နိုင်လေပြီ။

“အောင်မြင်မှုနဲ့ နီးစပ်လာလေလေ ပိုပြီးဂရုစိုက်ရလေလေပဲ။ တကယ်တော့ ဆေးလုံးအဖြစ် တကယ် ပြောင်းလဲနိုင်မလားဆိုတာက အရေးအကြီးဆုံးအဆင့်ပဲ။ ငါမအောင်မြင်ရင်… ငါ့ရဲ့အရင်က ကြိုးစားထားတာတွေအားလုံး အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”

အိမ်ပြန်လမ်းမှာ စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့နောက်ကို တစ်ယောက်ယောက်လိုက်လာသလားဆိုတာ သတိထားစောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အိမ်ဝောာ်ကိုပြန်ရောက်တဲ့အခါ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာက ပိုပြီးတည်ကြည်လာ၏။

သူဒီလောက်လုပ်ခဲ့တာက ဆေးဖော်စပ်ဖို့အတွက် အခြေအနေတွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ပါပဲ။

သူမအောင်မြင်ရင် နတ်ဆိုးအမြုတေဟာ အလဟဿဖြစ်သွားမှာဖြစ်ပြီး ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လတာကာလအတွင်း သူ့ရဲ့ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို အချည်းနှီးဖြစ်စေမှာပင်။ ဒါက တော်တော်ကို ကြီးမားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ဖြစ်သည်။ ဒီလိုဖြစ်နေပေမယ့် စူးချန်ခုန်းဟာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။

"စလိုက်ရအောင်။ ဒီဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ အရင်ဆုံး လေ့ကျင့်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ရင်းနှီးအောင်လုပ်မယ်။ နောက်ဆုံးအသုတ်အတွက် နတ်ဆိုးအမြုတေကိုထည့်ပြီး မိစ္ဆာသိုင်းဆေးကို တရားဝင်စတင်လုပ်မယ်။"

စူးချန်ခုန်းက မိစ္ဆာသိုင်းဆေးကို ဖန်တီးတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။

တကယ်တော့ စူးချန်ခုန်းဟာ မိစ္ဆာသိုင်းဆေးအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်း ဆယ်စုံကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူ့မှာ နတ်ဆိုးအမြုတေတစ်ခုတည်းသာရှိသည်။ ကျန်တဲ့ အသုတ်ကိုးခုက လေ့ကျင့်ဖို့အတွက်ဖြစ်ပြီး မအောင်မြင်နိုင်လောက်ပေ။ ဒါကြောင့် ငွေတစ်သန်းနီးပါး သုံးစွဲခဲ့ရသည်။ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အများကြီးကို လေ့ကျင့်ဖို့ အသုံးပြုတာက အလွန်ပင် အသုံးအဖြုန်းကြီးလေသည်။

ဆေးချက်နည်းရဲ့ အဆင့်တွေကို လိုက်နာပြီး စူးချန်ခုန်းက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို စီမံကာ မီးဖိုထဲထည့်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာကို စတင်လိုက်သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်း အသုတ်တွေကို အဂ္ဂိရတ်လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သုံးစွဲခဲ့ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းကတော့ အကျိုးအမြတ်မရဘဲ မနေပါ။ သူဟာ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို နားလည်လာပြီး အချိန်နဲ့ အပူချိန်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ငါးရက်အကြာမှာ နောက်ဆုံးပါဝင်ပစ္စည်းအစုံပဲ ကျန်တော့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် အရင်ကအဆင့်တွေကို သေချာစွာ ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ကြယ်ပုံစံရွှေဆေးမီးဖိုထဲသို့ အစဉ်လိုက် ထည့်လိုက်သည်။

“အချိန်ကျပြီ။”

စူးချန်ခုန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အချိန်ကိုက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လာသောအခါ သူသည် မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးအတွက် အရေးကြီးဆုံးပါဝင်ပစ္စည်းကို ဆေးမီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်ရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့။ ၎င်းမှာ ဖုန်းမော့ကို သတ်ပြီးနောက် သူရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုးအမြုတေဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် မုကျင်အား တောနက်စီရင်စုမြို့တော်တွင် အတော်လေး ပွက်လောရိုက်စေခဲ့သည်။

လက်မအရွယ် နတ်ဆိုးအမြုတေကို ဆေးမီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

“ဟူး ဟူး ဟူး”

ဓာတုဗေဒဓာတ်ပြုမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့ ယခင်က ငြိမ်သက်နေသော မီးဖိုသည် အနည်းငယ် တုန်ခါလာသည်။ နတ်ဆိုးအမြုတေက ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်ခြင်းကို ခုခံနေသည်။ ၎င်းတွင် ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒရှိပြီး ဤလောကမှ ပျောက်ကွယ်သွားလိုခြင်းမရှိပေ။ ရုန်းကန်ဆန္ဒပြနေသကဲ့သို့ပင်။ သာမန်ဆေးပြားမီးဖိုတစ်ခုသာဆိုလျှင် ကွဲသွားတာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သို့ပေမယ့် ကြယ်ပုံစံရွှေ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကတော့ ထိုက်တောင်လို ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုမှ မပေါ်ဘဲ မီးလျှံကြားထဲမှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ကြယ်ရောင်တွေ တောက်ပနေ၏။

စူးချန်ခုန်းက မီးတောက်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး မီးတောက်တွေက မြင့်တက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်နေ၏။ ဆေးမီးဖိုက ဟိန်းဟောက်ကာ တုန်ခါနေပြီး စူးချန်ခုန်းက အာရုံစူးစိုက်ကာ အဂ္ဂိရတ်လုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ အဆင့်တိုင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ဆေးမီးဖိုရဲ့ လေဝင်ပေါက်တွေကနေ မီးခိုးမည်းမည်းလေးတွေ လွင့်ပျံလာပြီး လေထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဒါဟာ ကြယ်ပုံစံရွှေ ဆေးမီးဖိုနဲ့ သန့်စင်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးအမြုတေရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး သဘာဝဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ညနေခင်း၌ နေဝင်ပြီး လထွက်လာကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှာ မိုးသောက်ချိန် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင် ပေါ်လာတဲ့အထိပါပဲ။

“ဘုန်း”

အဲဒီအချိန်မှာ ဆေးမီးဖိုက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အတွင်းထဲမှာ ပေါက်ကွဲမှုလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဝေါင်း”

ဆေးသန့်စင်ခန်းထဲမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနှင့် ဤအိမ်ကြီးဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ နေရာမှာ တည်ရှိပြီး အနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိပါ။ လမ်းပေါ်မှာ လမ်းသွားလမ်းလာတွေ မရှိတဲ့ မနက်စောစောပိုင်းလည်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ရင် ဒီဟိန်းဟောက်သံက တစ်ယောက်ယောက်ကို ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်သည်။

“ကလောင်”

အတွင်းပိုင်းပေါက်ကွဲမှုရဲ့ အရှိန်ကြောင့် ဆေးမီးဖိုရဲ့ အဖုံးဟာ လေထဲကို အမြင့်ကြီး လွင့်ထွက်သွားပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ အသံနဲ့အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ဆေးမီးဖိုကနေ မီးခိုးမည်းထူထူတွေ ထွက်လာတာကြောင့် မျက်လုံးတွေ မခံနိုင်အောင် မှုန်ဝါးစေပြီး မြင်ကွင်းကို ဝေဝါးသွားစေသည်။

“အောင်မြင်သွားတာလား” စူးချန်ခုန်းရဲ့ စိတ်ခံစားချက်က မထိန်းနိုင်လောက်အောင် တောင့်တင်းနေ၏။ သူဟာ အချိန်နဲ့ စွမ်းအားတွေ အများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာဖွေထားတဲ့ နတ်ဆိုးအမြုတေကိုတောင် ထည့်သုံးခဲ့သည်။ မအောင်မြင်ရင် လုံးဝဆုံးရှုံးမှုသာဖြစ်သည်။

“မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံး… ပေါ်လာပြီ။”

မီးခိုးမည်းတွေ အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့ စူးချန်ခုန်းဟာ ဆေးမီးဖိုဆီ အမြန်ချဉ်းကပ်ပြီး အထဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်က တင်းမာမှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မထိန်းနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းသာပီတိတွေနဲ့ အစားထိုးခံလိုက်ရလေ၏။

ဆေးမီးဖိုအောက်ခြေတွင် မီးခိုးမည်းများကြား၌ လက်မထိပ်ဖျားအရွယ် ဆေးသုံးလုံးရှိပြီး အားလုံးသည် ဂျက်ကျောက်နက်မှထွင်းထုထားသကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး တောက်ပြောင်ချောမွေမှုနှင့် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်ကို ဝါးမျိုလိုက်သကဲ့သို့ပင်။