အခန်း (၃၄)

ရှန်းယွီသည် သူ၏ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖန်သားမျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးရင်း တိတ်ဆိတ်သော လက်ခံမှုဖြင့် ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။ သူ မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း လဲလှယ်နှုန်းသည် တစ်မှတစ်ဆယ်သို့ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲ သွားခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေသည် စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူသည် မတုန်လှုပ် ခဲ့ပေ။ တိုးတက်မှုသည် အခက်အခဲ တိုးလာသည့် မျဉ်းကွေး မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ တိုးတက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခေါင်းစဉ်များ၏ တည်ငြိမ်သော တိုးတက်မှုသည် သူ၏ လမ်းကြောင်းက အလုပ်ဖြစ်နေကြောင်းကို အတည်ပြုနေ သော်လည်း အရှိန်အဟုန်သည် တစ်ခါတစ်ရံ နှေးကွေးလွန်းသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

သူ၏ နာကျင်နေသော ကြွက်သားများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပွတ်သပ်ရင်း "ဒါကို အရှိန်မြှင့်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်" ဟု တွေးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုက လျှပ်စီးကဲ့သို့ သူ့ကို ရိုက်ခတ် သွားသည်။ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးသည် အလေးချိန်ပါသော အဝတ်အစားများဖြင့် အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်လေ့ရှိပြီး သူမ၏ နည်းစနစ်များနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေသည်ကို သတိရလိုက်သည်။ ထို နှစ်မျိုးသုံး ချဉ်းကပ်မှုက လှပစွာ ထိရောက်သည်။

'ငါ ဘာကြောင့် ဒီအကြောင်းကို စောစောက မတွေးမိရတာလဲ'

အလေးချိန်ပါသော အဝတ်များက စဉ်ဆက်မပြတ် ခုခံမှုကို ဖန်တီး ပေးသောကြောင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် နောက်ထပ်အားထုတ်မှု လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ နည်းစနစ် တိုးတက်မှုကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေနိုင်သည်။ ထပ်ပေါင်းထည့်သော ဖိအားသည် သူ၏ တိုးတက်မှုကို စံနှုန်းထက်ပင် အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်မည်။ သို့သော် ထင်ရှားသော ပြဿနာတစ်ခုသာ ရှိသည်။ သူသည် အမြင့်ဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့်ပင် လီယောင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရ သည်။

ရှန်းယွီသည် အကျိုးဆက်များကို ဂရုတစိုက် ချိန်ဆ ကြည့်သည်။ နောက်ထပ် ဒဏ်ရာအနည်းငယ်သည် အရှိန်မြှင့် ကျင့်ကြံမှုအတွက် ပေးရမည့် တန်ဖိုးသေးငယ်သည် ဟု ထင်ရသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက ခပ်ချဉ်ချဉ် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကွေးညွှတ် သွားပြီး စိတ်ထဲမှ သူ့ကိုယ်သူအား ပြန်တောင်းပန် လိုက်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ဒီ စွန့်လွှတ်မှုက ငါတို့ရဲ့ ရှင်သန်မှုအတွက် ပိုကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးအတွက်ပဲ"

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ကုတင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်သည်။ မနက်ဖြန်တွင် စိန်ခေါ်မှုအသစ်များကို ဆောင်ကြဉ်းလာလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအတွက် အနားယူခြင်းက မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

နံနက်ခင်းသည် အံ့ဩလောက်ဖွယ် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး တောင်ပေါ်လေသည် ကြည်လင်၍ အားအင်ကို တိုးစေသည်။ ရှန်းယွီသည် ၎င်းတို့၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၌ လီယောင်းကို ရင်ဆိုင်စဉ် သူဝတ်ဆင်ထားသည့် အလေးချိန်ပါသော အဝတ်များက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိအားပေး နေသည်။ ရိုးရှင်းသည့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည်ပင် သတိရှိသော အားထုတ်မှု လိုအပ်နေသည်။ နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် လီယောင်းသည် သူ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် လက်ဆန့်ထုတ် ကူညီပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများက စစ်မှန်သောအံ့ဩမှုဖြင့် ပင့်တက် သွားရင်း "စီနီယာအစ်ကိုလည်း အလေးချိန်ပါတဲ့ အဝတ်တွေ ဝတ်ဆင်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး" ဟု စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် ကိုယ်ပေါ်မှ ဖုန်သဲများကို ခါချရင်း လက်ချောင်းများကို လေးလံစွာ ဖိစီးနေသော ခံစားမှုနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်သည်။

"ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်မှုနဲ့ နည်းစနစ်များ နှစ်မျိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေ့ကျင့်ရတာ ပိုအဆင်ပြေမယ် လို့ တွေးလိုက်ရုံပါပဲ"

သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားသို့ ပြန်ဝင်ကာ ရှင်းပြရင်း ဓားချင်းယှဉ်လေ့ကျင့်မှုကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ သီးသန့် အခန်းများမှ အကြီးအကဲကောင်းသည် ဓားချက်တိုင်းတွင် ဂုဏ်ယူမှုအပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့် နေသည်။ တပည့်နှစ်ဦး၏ မြှုပ်နှံမှုက အာရုံစူးစိုက်မှုရှိနေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်၏ အခိုက်အတန့်တိုင်းတွင် ထင်ရှားနေသည်။

"ရှင့်ရဲ့ တပည့်တွေက တကယ်ကို ကြိုးစားကြတယ်"

အောက်ဘက်ရှိ လေ့ကျင့်မှုများကို ကြည့်ရှုနေသော ဟွမ်ဖန်ချီက သူ၏ဘေးတွင် သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်ရင်း မှတ်ချက်ပေးသည်။ အကြီးအကဲကောင်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သော်လည်း သံသယတစ်ခု ဝင်ရောက်လာ သည်။

"ပြီးတော့ နင် ဒီကို ဘာလုပ်ဖို့ ရောက်နေတာလဲ"

သူက မျက်ခုံးတွန့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ဟွမ်ဖန်ချီ၏ ချိုသာသော ရယ်မောသံသည် အခန်းထဲတွင် ပြည့်သွားသည်။

"လာပါဦး စီနီယာအစ်ကို အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်မက ရှင့်ကို အဖော်ပြုပြီး ကျွန်မရဲ့ တူလေး လေ့ကျင့်တာကို ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ"

သူမ ရယ်မြူးနေသော မျက်လုံးဖြင့် ရှင်းပြသည်။

"နင့်မှာ ကိုယ့်ခန်းမကို ကိုယ် ဂရုစိုက်ဖို့ မရှိဘူးလား"

အရေးအကြောင်းများ ပေါ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အကြီးအကဲကောင်းက ဖိအားပေး မေးမြန်းသော်လည်း သူမက "ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့လုံး တစ်ယောက်တည်း နေရတာ အရမ်း ပျင်းလို့ပါ" ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဟွန့် နင် ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့"

သူက ညည်းညူပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည်စတင်ရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ဟွမ်ဖန်ချီသည် သူ့ကို ပျော်ရွှင်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်ရှု ပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် တရားထိုင်ခြင်း အနေအထားသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၌ ရှန်းယွီသည် ချွေးသံရဲရဲဖြင့် မောပန်းနွမ်းနယ်စွာ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီနေသည်။ သူဝတ်ဆင်ထားသော အလေးချိန်ပါသည့် အဝတ်အစားများကြောင့် ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် ကြီးလေးသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေသည်။ ဤမျှ ခက်ခဲနေပါလျက် ညီမဖြစ်သူက မည်သို့မျှ အလွယ်တကူ လေ့ကျင့်နိုင်ရသလဲဟု သူ စဉ်းစားမိသည်။

နာကျင်မှု ပြင်းထန်သော်ငြားလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှု အမြစ်တွယ်နေသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။ ထို သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုများသည် အနာဂတ် ခွန်အားအတွက် အလားအလာကောင်းများဖြစ်ပြီး ဤခံစားချက် တစ်ခုတည်းကပင် သူခံစားနေရသော ဒုက္ခအားလုံးကို တန်ဖိုးရှိစေသည်။

သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် လီယောင်းကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမ၏ အကာအကွယ် အနည်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသော ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို ပစ်မှတ်ထားသည်။

သို့သော် နောက်ကျမှ သူ၏ အမှားကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူ ထင်ခဲ့သည့် အားနည်းချက်သည် တကယ်တော့ ကျွမ်းကျင်စွာ ဖန်တီးထားသော ထောင်ချောက် တစ်ခုအတွက် မြှူဆွယ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

လီယောင်းသည် သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်မိသည့်အတွက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ခြေထောက်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကာ အားပါစွာ နင်းချလိုက်သည်။ ထိုမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေဖိအား တစ်ခုတည်းကပင် ရှန်းယွီကို နောက်သို့ လဲကျစေသည်။

ရှန်းယွီ ရုန်းကန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လီယောင်းသည် သူ့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဝေဖန်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက တကယ်ကို ခန့်မှန်းရလွယ်တယ်"

ဤစကားသည် မည်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိုးနှက်ချက်ထက်မဆို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ရှန်းယွီသည် သဘာဝ တိုက်ခိုက်ရေးသမားမဟုတ်ဘဲ အခြေခံ တိုက်ပွဲဗီဇ လိုအပ်ချက်ရှိနေသည်။ သူသည် နည်းစနစ်ဆိုင်ရာ အသိပညာနှင့် ဉာဏ်ပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရပြီး ၎င်းသည် အတွေ့အကြုံရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကြီးမားသော အားနည်းချက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေး ပါတနာအဖြစ် ပါရမီရှင် ဂျူနီယာညီမလေးကို ရရှိသည့်အတွက် မည်မျှ ကံကောင်းသည်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ ကျေးဇူးတင်စိတ် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ လီယောင်းသည် နည်းစနစ်များကို သန့်စင်ရန် ကူညီရုံသာမက တစ်ကိုယ်တော် လေ့ကျင့်မှုဖြင့် မရနိုင်သော စစ်မှန်သည့် တိုက်ခိုက်ရေး အသိဉာဏ်ကိုပါ ပုံသွင်းပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇသည် လက်တွေ့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုများမှသာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည်။ စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံမရှိပါက သူသည် နောက်ဆုံး၌ ကြီးမားသော စွမ်းအားသို့ ရောက်ရှိနိုင်သော်ငြားလည်း အားနည်းသော်လည်း ပိုမို အတွေ့အကြုံရှိသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအား ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ခရီးလမ်းအတွက် ဝမ်းနည်းဖွယ် အဆုံးသတ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

လီယောင်းနှင့်အတူ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်မှုများ ဖလှယ်ပြီးနောက် နေမင်းသည် တည့်မတ်စွာ ရောက်ရှိလာသဖြင့် နေ့လယ်စာ စားချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လေ့ကျင့်မှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်သို့ သွားကြသည်။ မောပန်းနွမ်းနယ်မှု ရှိသော်လည်း ရှန်းယွီသည် နက်နဲသော ကျေနပ်မှုကို ခံစားရသည်။ အခက်အခဲတိုင်းကို ကျော်လွှားနိုင်ခြင်းက သူ့ကို ရှင်သန်မှု၏ အဆုံးစွန် ပန်းတိုင်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ပိုမိုနီးစပ်စေသည်။

ရှန်းယွီသည် စားပွဲပေါ်၌ နောက်ဆုံးဟင်းလျာကို စီစဉ်လိုက်သောအခါ အနုပညာမြောက်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော နေ့လယ်စာ ပြီးစီးသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ အကြီးအကဲကောင်းသည် ဟွမ်ဖန်ချီနှင့်အတူ ထမင်းစားခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့သည် ဖုံးကွယ်မထားသော မှန်းဆချက်များဖြင့် တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် အချင်းချင်း အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အကြီးအကဲများ၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် ပတ်သက်၍ စနောက်လိုစိတ် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် သူတို့၏ အရိပ်အမြွက် အကြည့်များကို ချက်ချင်း သတိထားမိသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးမွှေးထူထူများ မကျေမနပ်ဖြင့် တွန့်ချိုးသွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး၏ ခေါင်းများကို လျင်မြန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် သေးငယ်သော အဖုများကို ပွတ်သပ်ရင်း တောင်းပန်စကားများ တီးတိုးရွတ်ဆိုကြသည်။

"မင်းတို့ ကောင်စုတ်လေးတွေနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေ"

သူက ဟန်ဆောင် ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ညည်းညူကာ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ဟွမ်ဖန်ချီသည် ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ အပြုံးကို မထိန်းနိုင်ပေ။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုနှင့် သူ၏ တပည့်များကြားရှိ လှုပ်ရှားမှုများတွင် စစ်မှန်သော နွေးထွေးမှု တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံမှု ဂိုဏ်းများတွင် မကြာခဏ မြင်တွေ့ရသော တင်းမာသည့် ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေးမျိုး မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော မိသားစုနှင့် ပိုမိုတူသည်။ သူတို့၏ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှု အခိုက်အတန့်များအောက်တွင်ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချစ်ခင်တွယ်တာမှုသည် သူတို့၏ ခိုင်မာသော နှောင်ကြိုးကို ဖော်ပြနေသည်။

လူတိုင်း နေ့လယ်စာကို စတင် စားသုံးကြသောအခါ ကျေးဇူးတင်မှုဖြင့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းက အခန်းထဲတွင် ပြည့်နေသည်။ အခါအားလျော်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော သဘောတူညီမှု အသံတိုးတိုးများမှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ အရသာများသည် သူတို့၏ လျှာဖျားတွင် ကူးလူးနေပုံရပြီး တစ်ကိုက်ချင်းစီသည် နောက်တစ်ကိုက်ထက် ပိုမို ကျေနပ်ဖွယ် ဖြစ်စေသည်။

လီယောင်းက နောက်ဆုံးတွင် ထိုသက်တောင့်သက်သာရှိသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကို လျှို့ဝှက် လေ့ကျင့်နေတာလား။ အစ်ကို့ရဲ့ ဟင်းချက်မှုက ကျွန်မ မြည်းစမ်းတိုင်း ပိုကောင်းလာပုံပဲ"

လီယောင်းသည် သိသာသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် နောက်ထပ် တစ်လုပ်ကို မြည်းစမ်းရင်း မှတ်ချက်ပြုသည်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း သဘောတူညီမှုဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ ကောင်လေး၏ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှုက အမှန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် တိုးတက်နေသည်။ ဤ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားပါက သူသည် နာမည်ကျော် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စားဖိုမှူးတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟု သူ သုံးသပ်မိသည်။

ရှန်းယွီသည် ထို ချီးကျူးစကားကို ရိုးရှင်းစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူ၏ ချက်ပြုတ်ခြင်း အဆင့်သည် ၉ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း မည်သည့် အရိပ်အမြွက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော် အားလုံးအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးရင်းနဲ့ တိုးတက်လာရုံပါပဲ"

သူက ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေပြီး ဟွမ်ဖန်ချီကို နောက်ထပ် တစ်ဝေစု ထပ်ခူးပေးလိုက်သည်။ သူမကလည်း မဖုံးကွယ်နိုင်သော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် လက်ခံယူလိုက်သည်။

နေ့လည်စာ ပြီးဆုံး၍ ပန်းကန်များ ရှင်းလင်းသွားသောအခါ ဟွမ်ဖန်ချီသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ရှေ့သို့ မှီလိုက်သည်။ သူမသည် စားပွဲပေါ်သို့ နည်းစနစ် လက်စွဲစာအုပ်များစွာကို ဂရုတစိုက် စီစဉ်ချထားရင်း မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ စမ်းသပ်မှုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ သဘောတူထားတဲ့အတွက် မင်း အထူးစိတ်ဝင်စားတဲ့ နည်းစနစ် တစ်ခုခု ရှိလား"

သူမ ထုတ်ယူလာသော နည်းစနစ် လက်စွဲစာအုပ်များသည် အရေအတွက် များများစားစား မရှိသော်လည်း လေးစားဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းများ ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စာအုပ်များ၏ အဖုံးများသည် ကွဲပြားသော အရောင်များဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ အမျိုးမျိုးသော အသုံးချမှုများကို ဖော်ပြသည့် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများ ပါဝင်သည်။

"ဒီအချိန်အတွက်တော့ ကျွန်မဆီမှာ အခြေခံနဲ့ အဆင့်နိမ့် နည်းစနစ်များကိုသာ ရရှိနိုင်သေးတယ်။ ဒီထဲကနေ ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်"

သူမက လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ရှင်းပြသည်။

"အဆင့်မြင့် နည်းစနစ်တွေကိုတော့ မင်းအတွက် ရှာပေးပါ့မယ်"

သူမ၏ မျက်လုံးများက စမ်းသပ်ခရီးအတွက် စစ်မှန်သော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တောက်ပနေရင်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။