အခန်း (၃၇)

တောင်ပေါ် နံနက်ခင်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ရွှေရောင်နှင့် ပယင်းရောင်များဖြင့် ခြယ်သထားသည်။ ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့သည် နေထွက်ချိန်တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရင်ဆိုင်လျက် သူတို့၏ နေ့စဉ် တိုက်ခိုက်မှု ထုံးတမ်းစဉ်လာကို မယိမ်းမယိုင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ရှန်းယွီသည် ဓားရှည် ကိုင်ဆောင်မှုအား ချိန်ညှိလိုက်သည်။ ၎င်း၏ အလေးချိန်သည် သူ၏ လက်များတွင် ယခုအခါ ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အသစ်တွေ့ရှိသော အရည်စီးဆင်းမှုဖြင့် စီးဆင်းနေပြီး ပိုမို တိကျလာသည်။ ပို၍ပင် ထူးခြားသည်မှာ သူ၏ သတိရှိသော စိတ်က မမှတ်မိမီကပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လီယောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနေသည် ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လိုက်ရာ သူမ၏ ဓားသွားသည် နံနက်ခင်းလေကိုဖြတ်၍ သေစေနိုင်သော အကွေ့အဝိုက်ကို ခြေရာခံလိုက်သည်။ ရှန်းယွီသည် တွက်ချက်ထားသော အတွေးထက် မူလဗီဇအချို့ကို တုံ့ပြန် ရင်း လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

သူမတိုက်ခိုက်မှု၏ အဓိက အင်အားကို သူ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကမှဆိုလျှင် မဖြစ်နိုင်သော အောင်မြင်မှုပင်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ ကြီးမားသော ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာလွန်မှုကို မယှဉ်

နိုင်သေးသော်လည်း သူမစီနီယာအစ်ကို၏ တိုက်ခိုက်ရေး အသိဉာဏ်တွင် ပြောင်းလဲမှုများကို သတိပြုမိသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် အဟန့်အတားများ နည်းပါးလာပြီး သူ၏ တုံ့ပြန်မှုများက ပိုမို လျင်မြန်လာကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ၏ မျက်လုံးများက သူမ မလုပ်ဆောင်မီ သူမ၏ ရည်ရွယ်ထားသော ထိုးနှက်မှုများကို ခြေရာခံနေသည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုသည် စွမ်းအား သို့မဟုတ် အရှိန်တွင် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်မှု၏ အခြေခံ နားလည်မှုတွင် ဖြစ်သည်။

"သူက ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖတ်နေတာပဲ"

သူမက မာန၏ အရိပ်အယောင်ဖြင့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် သေးငယ်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ယူကာ သူ၏ ခြေထောက်များကို အောက်မှနေ၍ ရှင်းထုတ်လိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ကျောပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ကျေနပ်သော အပြုံးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ရှိနေသည်။

တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇအဆင့်အတန်းသည် ယခုအခါပင် ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြနေသည်။ အမှတ်နှစ်မှတ်မျှသာရှိသော ၎င်း၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း ၎င်းသည် နည်းစနစ် ကျွမ်းကျင်မှုသက်သက်က မပေးနိုင်သော ထိုးထွင်းဉာဏ်များကို ပေးသနားခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ အစပြုသူအဆင့် ဓားရှည် ကျွမ်းကျင်မှုများဖြင့် သူ၏ အဓိကအောင်မြင်မှု ဓားနည်းကို အဘယ်ကြောင့် လွှမ်းမိုးနိုင်သည်ကို သူ ယခု နားလည်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤ အလားအလာက သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။ တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇတွင် လုံလောက်သော တိုးတက်မှုရှိပါက သူသည် နည်းစနစ် အဆင့် သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှု အခြေခံတို့၏ ကြီးမားသော ကွာခြားချက်များကိုပင် လျော်ကြေးပေးနိုင်လိမ့်မည်။ ဤအတွေးက သူ့ကို အားပေးခဲ့ပြီး သူသည် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။

သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှုသည် မရပ်မနား ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ လက်နက်များ၏ ရစ်သမ်ကျကျ တိုက်ခိုက်သံများသည် နံနက်ခင်း တိတ်ဆိတ်မှုကို ပြတ်တောက်စေပြီး နေမင်းက ပိုမိုမြင့်မားစွာ တက်ကြွလာသည်။ နေမင်းသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသောအခါမှသာ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေတ္တရပ်နားလိုက်ပြီး နေ့လည်စာ စားချိန် ရောက်ရှိလာခြင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

ခန်းမ မီးဖိုချောင်၌ ရှန်းယွီသည် ကျွမ်းကျင်စွာ ထိရောက်မှုဖြင့် လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏ လက်များက ပါဝင်ပစ္စည်းများကြားတွင် ထူးခြားသော တိကျမှုဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည်။ လှီးဖြတ်ခြင်းတိုင်း၊ အရသာထည့်ခြင်းတိုင်း၊ အပူချိန် ချိန်ညှိမှုတိုင်းသည် သူ၏ ဟင်းချက် အတတ်ပညာ၏ တိုးတက်လာသော ကျွမ်းကျင်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။

လီယောင်းသည် မဖုံးကွယ်ထားသော အံ့ဩမှု ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စားဖိုမှူးတစ်ဦး၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေပြီး ရိုးရှင်းသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုပင် ထူးခြားသောအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့များက ခန်းမထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။ မကြာမီတွင် အကြီးအကဲကောင်းသည် ဟွမ်ဖန်ချီနှင့်အတူ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မ အများကြီး စားရမယ်"

ဟွမ်ဖန်ချီက စားပွဲမဝင်မီ ကြိုတင် ကြေညာလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မနေ့ညက အစားအစာကို လွဲချော်ခဲ့တယ်လေ"

အကြီးအကဲကောင်းက "လွဲချော်ရင် ဘာဖြစ်လဲ။ နင် ဘယ်တုန်းက ငါတို့ရဲ့ အစားအစာကို စားပိုင်ခွင့်ရှိခဲ့တာလဲ" ဟု ပယ်ချသော အသံဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"ဟွန့် ဘယ်တုန်းက နင့် အစားအစာ ဖြစ်သွားတာလဲ"

ဟွမ်ဖန်ချီက ပြန်လည်ချေပလိုက်ပြီးနောက် အောင်ပွဲခံ အပြုံးဖြင့် ရှန်းယွီဘက်သို့ လှည့်လိုက်

သည်။

"တူလေး မင်း သဘောထားမကွဲပါဘူးနော်"

ရှန်းယွီသည် နွေးထွေးစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"သေချာပေါက် မကွဲပါဘူး။ ကျွန်တော် အဒေါ်ဆရာမအတွက် တစ်ပွဲပိုတောင် ပြင်ဆင်ထားပါတယ်"

"ကျွန်မရဲ့ တူလေး သဘောတူမယ်မှန်း သိသားပဲ"

ဟွမ်ဖန်ချီက ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရွှင်လိုက်သည်။

"မင်း အရမ်းကောင်းတာပဲ။ အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ ဆရာလိုမျိုး စိတ်တိုလွယ်သူ မဖြစ်ပါစေနဲ့"

"စိတ်တိုလွယ်သူလို့ နင် ဘယ်သူ့ကို ခေါ်နေတာလဲ"

အကြီးအကဲကောင်း စတင် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးမွှေးထူထူများက စုစည်းသွားသည်။ သို့သော် မွှေးပျံ့သော ရနံ့ က သူ့ဘက်သို့ လွင့်ပျံလာသောအခါ သူ၏ ကန့်ကွက်မှုက ကျေနပ်သော တိတ်ဆိတ်မှု အဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူလေးဦးစလုံးသည် စားပွဲဝိုင်းပတ်လည်တွင် ထိုင်လိုက်ကြပြီး ရှန်းယွီ၏ ဟင်းချက်ဖန်တီးမှုကို မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သူ နောက်ဆုံးတွင် နေ့လည်စာကို ခူးခပ်လိုက်သောအခါ စကားပြောဆိုမှုက လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသည်။ တစ်ကိုက်ချင်းစီသည် ပြည့်စုံသော အာရုံစူးစိုက်မှုကို လိုအပ်နေပြီး အရသာများက အရင်ကထက် ပိုမို နူးညံ့ပြီး သဟဇာတဖြစ်နေသည်။

ဟွမ်ဖန်ချီသည် ပိုမို များပြားလာသော အံ့ဩမှု ဖြင့် တစ်လုပ်ချင်းကို မြည်းစမ်းနေသည်။ သူ၏ ဟင်းချက်မှုသည် ယခင်ကပင် ထူးခြားခဲ့သော်လည်း ယနေ့ နေ့လည်စာသည် ထိုစံနှုန်းများကိုပင် ကျော်လွန်နေသည်။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများက တစ်ညတည်းအတွင်း ထိုမျှ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တာလား။

နေ့လည်စာသည် လေးစားမှုဖြင့် တိတ်ဆိတ်မှု တွင် ပြီးဆုံးသွားပြီး ဗလာပန်းကန်များ သည် ၎င်း၏ အရည်အသွေးကို သက်သေခံနေသည်။ လူတိုင်းသည် လျှို့ဝှက်စွာ နောက်ထပ်လိုချင်သော်လည်း တစ်ကိုက်မျှပင် မကျန်အောင် စားသုံးခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့သည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သော အကြည့်များ ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး မည်သူမျှ ပိုမို လိုချင်ကြောင်း မဖော်ပြလိုကြသော်လည်း ညစာကို တွေးတောရင်း တိတ်တဆိတ် နှစ်သိမ့်နေကြသည်။

ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျေနပ်သော နွေးထွေးမှု က ရှန်းယွီ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသည်။ သူ၏ ဟင်းချက်မှုရှိ သိမ်မွေ့သော ခြားနားချက်များကို သူ သတိပြုမိခဲ့သည်။ မြှင့်တင်ထားသော အရသာ သဟဇာတဖြစ်မှု၊ တိုးတက်လာသော အသွင်အပြင်၊ ပိုမို တိကျသော အမွှေးအကြိုင် မျှတမှုတို့ကို သူ ကိုယ်တိုင်ပင် ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ဟင်းချက်စွမ်းရည်သည် တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နေပြီး တစ်နေ့တွင် သူသည် ကျင့်ကြံမှုကို တိုက်ရိုက် အာဟာရဖြစ်စေမည့် ဝိညာဉ် အစားအစာများ ကို ပြင်ဆင်နိုင်သည့် အမြင့်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေမည်။ ဝိညာဉ်အမြစ်များမရှိဘဲ ထို ဖြစ်နိုင်ခြေသည် ဝေးကွာနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လမ်းကြောင်းက ပိုမို ရှင်းလင်းလာနေသည်။

သူတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေအထားများကို ပြန်လည်စတင်လိုက်ကြပြီး ဓားရှည်များကို ကိုယ်ဟန်အနေအထားများဖြင့် မြှောက်ထားကြသည်။ လီယောင်းသည် အရင် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူမ၏ ဓားသွားသည် သေစေနိုင်သော ကျေးဇူးတရားဖြင့် လေထဲကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

ရှန်းယွီ တုံ့ပြန်လိုက်သောအခါ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပိုမို သန့်စင်လာသည်။ ဓားရှည်သည် သူ၏ လက်များရှိ ရိုးရှင်းသော ကိရိယာတစ်ခုထက် သူ၏ ဆန္ဒ၏ တိုးချဲ့မှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကာကွယ်မှုတိုင်းဖြင့် သူ၏ နည်းစနစ်သည် ပိုမို ချောမွေ့လာသည်။

သူ၏ ဗီဇက အထူး ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို လမ်းညွှန်ပေးလိုက်စဉ် ယုံကြည်မှု၏ လှိုင်းတစ်ခုက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို နွေးထွေးစေသည်။ ဤအရှိန်အဟုန်ဖြင့် စစ်မှန်သော အနိုင်

ယူ၍မရခြင်းသည် အောင်မြင်နိုင်သော ပန်းတိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သို့သော် ထိုအတွေး မဖွဲ့စည်းမီကပင် လီယောင်း၏ ဓားသွားက အဟန့်အတားတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး သူ့ကို တစ်ဖန် တင်းကျပ်သော မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချစေခဲ့သည်။

"ပထမဆုံး ငါ ထရပ်ဖို့ လိုတယ်"

သူက ပြုံးလျက် တွေးလိုက်ပြီး အင်အားအသစ်ဖြင့် မြေပြင်မှ မိမိကိုယ်ကို တွန်းထုတ်လိုက်

သည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြန်လည်ရယူလိုက်ပြီး သူ၏ လေ့ကျင့်ရေး အဝတ်အစားများအောက်မှ ကြီးထွားနေသော ဒဏ်ရာများကို မမှုဘဲ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သူတို့သည် နေ့လယ်ခင်းတစ်လျှောက်လုံး မဆုတ်မနစ် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ နေမင်းက ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ၎င်း၏ အကွေ့အဝိုက်ကို ခြေရာခံနေစဉ် ၎င်းတို့၏ ဓားသွားများက စည်းချက်ညီသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။

ဆည်းဆာက တောင်ကို ပိုမို နက်ရှိုင်းသော ခရမ်းရောင်ဖြင့် ခြယ်သသောအခါမှသာ သူတို့သည် ခေတ္တရပ်နားလိုက်ကြပြီး ညစာ စားချိန် ရောက်ရှိလာခြင်းကို မပြောဘဲ သဘောတူညီမှုဖြင့် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

ညစာ စားချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး တပည့်နှစ်ဦးစလုံးသည် အရသာခံစားခြင်းထက် စွမ်းအင် ဖြည့်တင်းခြင်းအပေါ် ပိုမို အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ မနှောင့်နှေးဘဲ သူတို့သည် ချက်ချင်း သူတို့၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ပြန်သွားကြပြီး ကျန်ရှိသော နေ့အလင်းရောင်ကို အသုံးချခဲ့ကြပြီးနောက် လရောင်၏ ငွေရောင် တောက်ပမှုအောက်တွင် ဆက်လက် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။

သန်းခေါင်ယံ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြပြီး သဋတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အဆောင်များသို့ မပြန်မီ လေးစားသော နှုတ်ဆက်စကားများ ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။

သူမ၏ သီးသန့် အခန်းတွင် လီယောင်းသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောသည် လုံးဝ မတ်မတ် ဖြစ်နေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သည် သူမ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် စတင် လည်ပတ်လာသည်။

မူလအနှစ် ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်ပြီးနောက် သူမသည် အိပ်စက်ခြင်းကို မလိုအပ်တော့ပေ။ ဤအချက်သည် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပြောင်းလဲစေသော ကြီးမားသည့် အားသာချက်ပင်။

နေ့အလင်းရောင်ရှိသည့် အချိန်များကို ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုနှင့် ရှန်းယွီနှင့် ဓားချင်းယှဉ် လေ့ကျင့်မှုအတွက် မြှုပ်နှံထားသည်။

ဤ တိတ်ဆိတ်သော ညအချိန် နာရီများသည် သူမ၏ နယ်ပယ် တိုးတက်မှုနှင့် ကျိန်စာ နည်းစနစ်များ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို မရပ်မနား လုပ်ဆောင်နိုင်စေသည်။

စွမ်းအင်က သူမ၏ မူလအနှစ်ကို ဖြတ်၍ ခုန်နှုန်းလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြင့် ကွေးညွှတ်သွားသည်။ သူမ၏ ထူးခြားသော ပါရမီရှိသောကြောင့် ဤ ကန့်သတ်ထားသော ညဘက် ကျင့်ကြံမှု အချိန်ပင်လျှင် လုံလောက်သည်ထက် ပိုမိုသည်။

တစ်လအတွင်း သို့မဟုတ် ပိုမိုစောလျှင်ပင် သူမသည် သူမ၏ ပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ပြီး သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုအတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဆေးလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ရယူနိုင်

လိမ့်မည်ပင်။ ထိုအတွေးက သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားဖြည့်ပေးခဲ့ပြီး သူမသည် ပိုမို ရှုပ်ထွေးသော လမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လမ်းညွှန်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏ ရိုးသားသော နေအိမ်၌ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ရိုးရှင်းသော ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ဝဲနေသော စနစ် အသိပေးချက်အပေါ်တွင် လုံးဝ အာရုံစိုက်ထားသည်။

[ရှင်းလင်းမှု တွက်ချက်နေသည်]

[ရှင်းလင်းမှု ပြီးစီးပြီ]

[ထိုးထွင်းဉာဏ်: နိမ့် (6/1000)]

[တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇ: (2/100,000)]

[တောင်နှလုံးကျမ်းစာ: အဆင့် ၃ (72/300) (+32/300)]

[အဆင့်နိမ့် သံကိုယ်ခန္ဓာ နည်းစနစ်: အသေးစားအောင်မြင်မှု (50/200) (+50/200)]

[အခြေခံဓားနည်း: အဓိကအောင်မြင်မှု (240/400)]

[ဟင်းချက်: အဆင့် ၉ (20/100) → အဆင့် ၉ (40/100)]

[အခြေခံဓားရှည်နည်း: အလယ်အလတ် (100/300) → အလယ်အလတ် (200/300)]

[အခြေခံဓားနည်း: အဓိကအောင်မြင်မှု (240/400) → ပြည့်စုံခြင်း(0/500)]

[အဆင့်နိမ့် သံကိုယ်ခန္ဓာ နည်းစနစ်: အသေးစားအောင်မြင်မှု (50/200) → အသေးစားအောင်မြင်မှု (100/200)]

[တောင်နှလုံးကျမ်း: အဆင့် ၃ (72/300) → အဆင့် ၃ (144/300)]

[တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇ: (2/100,000) → (4/100,000)]

[ထိုးထွင်းဉာဏ်: နိမ့် (6/1000) → နိမ့် (12/1000)]

[နောက်ထပ် ရှင်းလင်းမှု: 23:59:59]