မင်းနဲ့ငါ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲတစ်ခု မဖြစ်မနေတိုက်မယ်

“ဘုန်း...”

ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် တိမ်ကိုဖြတ်ကျော်လာသော လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာပင် အမှတ်သုံး ပြိုင်ပွဲစင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ထက်ရှသော အရိပ်အမြွက်သည် လှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လေပြင်းများ လှုပ်ရှားထကြွလာသည်။

“ချီဂူးယွမ်က လက်ချလိုက်ပြီ...”

ချီဂူးယွမ်၏ ရုတ်တရက် လက်ချမှုသည် လူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။

အမှတ်သုံး စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲသည် ရောက်လာသော ဓားစွမ်းအင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်လုံးထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူသည် ပရိသတ်ထိုင်ခုံများထဲမှ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျင်းမင်သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး အနားတွင်ရှိသော အကြီးအကဲချင်ယွမ်ပင်လျှင် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ကြည်နေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်မှိတ်လျက် မြှောက်ထားသော လက်ဖဝါးကို အသံမထွက်ဘဲ ပြန်လည်သိမ်းလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် မင်းသားတန်းမှ လူများကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ချီဂူးယွမ်ကို လူအများရှေ့တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာ စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ယနေ့သည် သူ့အတွက် သေမည့်နေ့ဖြစ်သည်။ ကယ်လျှင်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်ပြီး အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်တို့ကို ပြစ်မှားရနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘေးမှ ကြည့်နေရုံသာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လော့ချန်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“ရှူး...”

မီးလျှံဓားသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် တစ်ချက်မှိတ်လျက် ထက်ရှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဆီသို့ ပြန်လည်တက်သွားပြီး ရောက်လာသော ဓားစွမ်းအင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိခတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

လေထုသည် ပေါက်ကွဲလျက် ဓားစွမ်းအင်နှစ်ခုသည် တစ်ပြိုင်နက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ထိခိုက်မှုအင်အားသည် မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်ကျဲထွက်သွားသည်။

လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းထားလိုက်သည်။

သူ၏ဘယ်ညာတွင် ပြိုင်ကွင်းသည် ထက်ရှသော စွမ်းအင်ဖြင့် အရှည်ဆယ်မီတာခန့်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်အက်ကွဲရာနှစ်ခုအဖြစ် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

“ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့တယ်...”

လူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားသည်။

အပြင်စည်းတပည့်များသည် ပို၍ပင် အော်ဟစ်ကြပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံနိုင်စရာ အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် အဆင့်တစ်ရာစာရင်းထဲတွင် ထိပ်ဆုံးနေရာယူထားပြီး အပြင်စည်းတပည့်အကြီးအကဲဖြစ်သည်။ သူ၏စွမ်းအားသည် သာမန်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး အပြင်စည်းတစ်ခုလုံးတွင် သူ၏ဓားတစ်ချက်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်သူများသည် လက်ချောင်းရေတွက်နိုင်သည့်အရေအတွက်သာ ရှိသည်။

လော့ချန်သည် ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ရုံသာမက အနည်းငယ်သာ အနိမ့်ပိုင်းဖြစ်နေသည်။

ဤအရာက လူအားလုံးအား လော့ချန်၏ စွမ်းအားသန်မာမှုကို ထပ်မံ သိမြင်ခံစားစေပြီး စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြသည်။

“တပည့်အကြီးအကဲဆိုတော့ တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ...”

လော့ချန်သည် ညစ်ညမ်းသောအသက်တစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲခြောက်ခုကို အပြည့်အဝလည်ပတ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် အနိမ့်ပိုင်းဖြစ်နေသေးသည်။ အပြင်စည်း၏ဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်သူသည် သာမန်မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

“ဟမ်...”

လော့ချန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချီဂူးယွမ်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် အေးစက်သွားပြီး ဓားတစ်ချက်ပြီးသွားသည်နှင့် တစ်စက္ကန့်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခြေလှမ်းကို ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်ကာ လော့ချန်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်လာသည်။

“သေစမ်း...”

အမှတ်သုံး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ချီဂူးယွမ်သည် လော့ချန်ကို ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ရှည်လျားသောဓားသည် တစ်ချက်တုန်ခါလျက် ထူးကဲသော ထက်ရှအရှိန်အဟုန်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထပ်မံလက်ချရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“မင်းကို ငါကြောက်မယ်ထင်လား...”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်အေးစက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအင်ရေဝဲကိုးခုကို အပြည့်အဝလည်ပတ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် စွမ်းအင်သည် ပေါက်ကွဲလျက် အရပ်လေးမျက်နှာပြန့်ကျဲသော ဓားအရှိန်အဟုန်တစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီဂူးယွမ်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ရွှီ... တိုက်ပွဲစတင်တော့မယ်...”

“လော့ချန်က ချီဂူးယွမ်နဲ့ ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်တဲ့...”

အရှိန်အဟုန်များသာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေရုံမျှဖြင့် လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှပ်စီးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အပြင်စည်းတပည့်များသည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ဦးရေပြားများပင် ထုံကျင်လာသည်။

လူအများက လော့ချန်သည် အရူးဖြစ်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ကြပြီး ချီဂူးယွမ်နှင့် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရဲသည်ဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုသည် ကျိန်းသေပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ဟု ထင်ရသည့်အချိန်တွင်... ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရပ်စမ်း...”

မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံတစ်ခုသည် ပြိုင်ကွင်းထဲတွင် ပေါက်ကွဲလိုက်သည်။

ထိုနောက်တစ်ကြိမ်တွင် လေနံရံတစ်ခုသည် လော့ချန်နှင့် ချီဂူးယွမ်အကြားတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး နှစ်ဦးစလုံးကို နောက်ဆုတ်ရန် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ချီဂူးယွမ်ကို အေးစက်စွာ ဟမ်းခနဲ အော်လိုက်သည်။

“ချီဂူးယွမ်... ဒီနေရာကို ဘာထင်နေလဲ။ ဒီလိုမျိုး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြုမူလို့ရတယ်လို့ ထင်နေလား။ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးကို အနှောင့်အယှက်ပေးတာ ဘယ်လိုအပြစ်နဲ့ အဆုံးသတ်ရမလဲ...”

စကားသံတစ်ချက်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ချန်ရွှမ်သည် ဘေးတွင်ရှိသော ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲကို ကြည့်လျက် ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲရှုး... တစ်ယောက်ယောက်က ပြိုင်ပွဲကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေတာကို မတားဆီးဘူးလား။ ဒီအကြောင်းသာ ထွက်ပေါ်သွားရင် ငါတို့ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို လူတွေက ပြောင်လှောင်ပြက်ရယ်ပြုကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား...”

ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲသည် စကားမပြောနိုင်ဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် ဒေါသမီးလျှံထဲတွင် နစ်မွန်းနေပြီး မည်သည့်စကားကိုမှ နားမထောင်နိုင်တော့ဘဲ အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲချန်ရွှမ်.. လော့ချန်က မင်းရဲ့ တပည့်ရင်းဖြစ်နေလို့ သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့... သူက ငါတို့မင်းသားတန်းက လူတွေကို ဒီလောက်များများသတ်ဖြတ်ထားတာ... ဒီနေ့ သူ သေရမယ်...”

“ဘုန်း...”

စကားပြောနေရင်းမှာပင် ချီဂူးယွမ်သည် တိုက်ရိုက်လက်ချလိုက်ပြီး ရှည်လျားသောဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တံခါးပြားခန့်ရှိသော ဓားအလင်းတန်းသည် လော့ချန်ကို ဖြတ်တောက်ရန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်း အတင့်ရဲလှချည်လား...”

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည် ချီဂူးယွမ်၏ ဤမျှအတင့်ရဲမှုကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘဲ လက်ငါးချောင်းကို လှမ်းဆုပ်လိုက်ရာ စွမ်းအင်လက်ကြီးတစ်ခုသည် ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဓားအလင်းတန်းကို ဆုပ်ချေလိုက်ကာ ချီဂူးယွမ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လှမ်းလိုက်သည်။

ချီဂူးယွမ်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ယခုမှပင် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသောသူသည် အပြင်စည်းဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။ စွမ်းအားအရ အကြီးအကဲချင်ယွမ်ထက်ပင် မနိမ့်ကျပေ။

အရေးတကြီးအခိုက်အတန့်တွင် ခရမ်းရောင်လက်ချောင်းရာတစ်ခုသည် ရောက်ရှိလာပြီး စွမ်းအင်လက်ကြီးကို တိတိကျကျ ထိမှန်လိုက်သည်။

“ဘမ်း...”

လေဟာနယ်သည် တုန်ခါလျက် ချီဂူးယွမ်ကို ဆက်လက်နောက်ဆုတ်စေပြီး လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာသည်။ ထိုသူသည် အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်ဖြစ်ပြီး အနောက်မှ အကြီးအကဲချင်ယွမ်နှင့် အခြားသူများ လိုက်ပါလာသည်။

“ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး...”

ကျင်းမင်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချီဂူးယွမ်သည် ယခုမှပင် တည်ငြိမ်လာသည်။

ကျင်းမင်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ အကြီးအကဲချန်ရွှမ်ကို ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲချန်ရွှမ်... ချီဂူးယွမ်က ခဏတာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ပါ... မင်းကို ထိပါးလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး...”

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခဏတွေးတောလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျင်းမင်... အခုက အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီး ကျင်းပနေတဲ့ အချိန်ပဲ။ ဒီလောက်လူများစွာက ကြည့်နေကြတာ... ဒီလိုမျိုး စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြုမူပြီး ပြိုင်ပွဲကို ဖျက်ဆီးတာဟာ တခြားသူတွေက ဘယ်လိုမြင်ကြမလဲ။ ဒီအကြောင်းသာ အပြင်ကို ထွက်ပေါ်သွားရင် ငါတို့ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိဘူးလို့ ထင်ကြမှာမဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဟာ ဘယ်လိုမျိုး ကျက်သရေဖြစ်နိုင်မလဲ...”

ကျင်းမင်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ပြိုင်ပွဲကို မဖျက်ဆီးရင် ဘာမှပြဿနာမရှိဘူးမဟုတ်လား...”

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည် စကားမပြောဘဲ ငြိမ်သက်သွားသည်။

သူသည် လော့ချန်ကို အကာအကွယ်ပေးလိုသော စိတ်ရှိသော်လည်း ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူဆုံးဖြတ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ကျင်းမင်သည် မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာ လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချီဂူးယွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဂူးယွမ်... ပြိုင်ပွဲကို ဆက်လုပ်တော့...”

ချီဂူးယွမ်သည် စိတ်မပါလက်မပါဖြစ်နေသော်လည်း လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“လော့ချန်... မင်းက ပထမတစ်ရက်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရင်တောင် တစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့ကို ရှောင်လွှဲနိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့။ မင်းမှာ သတ္တိရှိတယ်ဆိုရင် အဆင့်တစ်ဆယ် သတ်မှတ်ပွဲထိ ဆက်လက်ရှင်သန်ထားစမ်းပါ။ မင်းနဲ့ငါ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ လုပ်မယ်...”

ချီဂူးယွမ်သည် ယခင်က လော့ချန်ကို တစ်ယောက်ယောက်က သတ်ဖြတ်ပေးရန် လိုလားခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ထိုသို့မတွေးတော့ဘဲ လော့ချန်သည် ဆက်လက်အနိုင်ရပြီး အဆင့်တက်လာရန်သာ လိုလားနေသည်။

ဤသို့ဖြစ်မှသာ သူသည် လော့ချန်ကို ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးရရှိမည်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် တစ်ဖက်သား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“စိတ်မပူနဲ့... မင်းနဲ့ငါ မဖြစ်မနေ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ရမယ်... အဲဒီအခါကျရင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို မြှုပ်နှံပစ်မယ်... ပြီးတော့ မင်းတို့မင်းသားတန်းက လူတွေကို တစ်ယောက်တက်လာရင် တစ်ယောက်သတ်မယ်...”

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လူအားလုံး မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤစကားသည် တပည့်အကြီးအကဲဖြစ်သူ ချီဂူးယွမ်ကို လုံးဝမထီမဲ့မြင်ပြုထားသည့် သဘောဖြစ်သည်။

ဒီလောက်ကြီးကို မာနကြီးလွန်းသည်မဟုတ်လား။

“ဟား... ဟား...”

ချီဂူးယွမ်သည် ဒေါသတကြီးဖြစ်လျက် ဓားကိုင်ထားသော လက်သည် တုန်ယင်နေသည်။ အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူတစ်ယောက်က သူ့ရှေ့တွင် ဤမျှမာနကြီးစွာ ပြောဆိုရဲပြီး သူ့ကို လူအများရှေ့တွင် မြှုပ်နှံပစ်မည်ဟု ပြောဆိုလာသည်။

ဒါဟာ တကယ်ကို လွန်ကျူးလွန်းသည်။

“ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်... ငါ မင်းကို စောင့်နေမယ်...”

အေးစက်စွာ စကားတစ်ခွန်းထားခဲ့ပြီး ချီဂူးယွမ်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်ကာ ပြိုင်ကွင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

သူသည် ဆက်လက်နေထိုင်နေမည်ဆိုပါက ချက်ချင်းပင် လော့ချန်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

ကျင်းမင်သည် အနောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။

“ဂူးယွမ်... လော့ချန်ရဲ့ စွမ်းအားက သာမန်မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ အနိုင်ရဖို့ ယုံကြည်မှုရှိရဲ့လား...”

ကျင်းမင်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး၊ ငါ သူ့ကို အနိုင်မရမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား...”

ချီဂူးယွမ်သည် မာန်တက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ခုနက ဓားတစ်ချက်က ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားရဲ့ ဆယ်ပုံမှာ ခုနစ်ပုံလောက်ပဲ သုံးထားတာ။ ဒါတောင် သူ မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ အကြီးအကဲချန်ရွှမ်ဆိုတဲ့ အဘိုးကြီးက ရုတ်တရက်ဝင်မလာခဲ့ရင် သူအခုဆို အလောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ...”

ကျင်းမင်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း စိုးရိမ်မှုများလွန်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အကြောင်းမှာ သူသိထားသည့်အတိုင်း ချီဂူးယွမ်သည် တာယွဲ့မင်းဆက်၏ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ထားပြီး ထိုသိုင်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်နိုင်ပြီး လော့ချန်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်။

“သနားစရာပဲ... ယွမ်မန်လီက အခုထိ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ... မဟုတ်ရင် သူမကိုယ်တိုင် လော့ချန်ရဲ့ သေပွဲဝင်သွားရတာကို ကိုယ်တိုင်မြင်ရရင် တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ...”

ကျင်းမင်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး နှမြောစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အခန်း (၂၉၃) ပြီးပါပြီ။