နောက်ဆုံးဗိုလ်လုပွဲ ကြံစည်မှု

စီနီယာတူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ကူးကျန်က မဖြေကြားခဲ့ပေ။

လော့ချန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု သူ၏ ဗီဇက ခံစားမိသည်။

ထို့အပြင် သူသည် တစ်ဆယ့်တစ်ပွဲဆက်လက် အနိုင်ရထားပြီး တစ်ပွဲရှုံးသည့်တိုင်လည်း ဆက်လက်တက်လှမ်းရန် ထိခိုက်မည်မဟုတ်။ ယခု အားတင်းကာ ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်မည်ဆိုလျှင် လော့ချန်က သူ၏ စိတ်ဓာတ်အား ထိခိုက်စေနိုင်သည် သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။ မည်သို့ကြည့်စေကာမူ အကျိုးမဖြစ်ထွန်းပေ။

“ပညာရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ…”

လော့ချန်က ပြုံးလျက် ကူးကျန်၏ အလိုအလျောက် အလျှော့ပေးမှုကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

ချန်လင်းယူကတော့ မကျေနပ်စွာ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက ချန်လင်းယူ၏ အမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

လော့ချန်က ပြောလိုက်သည်။

“မင်းအလှည့်ရောက်ပြီ… ဒီတိုက်ပွဲက မင်းတက်လှမ်းနိုင်မလား ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်မယ့်အရာဆိုတော့… မပေါ့ဆနဲ့…”

ဒုတိယအဖွဲ့ ပြိုင်ပွဲတွင် လော့ချန်က ဆယ့်နှစ်ပွဲဆက်လက် အနိုင်ရထားပြီး အမှတ်ပြည့်ဖြင့် ဦးဆောင်နေသည်။ ဒုတိယနေရာကတော့ တစ်ဆယ့်တစ်ပွဲ အနိုင်ရထားသည့် ကူးကျန်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက တက်လှမ်းမည့် နေရာနှစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး နောက်ဆုံးတစ်နေရာသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ချန်လင်းယူနှင့် အဆင့်တစ်ဆယ့်နှစ်ရှိ မင်းသားတန်းမှ တပည့်တစ်ဦးတို့သည် အနိုင်ရပွဲအရေအတွက်တွင် တတိယနေရာအတူတူ ရပ်တည်နေပြီး ဤနောက်ဆုံးအဆင့်ပြိုင်ပွဲက သူတို့နှစ်ဦးအနက် မည်သူတက်လှမ်းနိုင်မည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကိုကြားလျှင် ချန်လင်းယူ၏ မျက်နှာသည် သိမ်မွေ့စွာ တည်ကြည်လာသည်။

ဆုလာဘ်များစွာ ထားမထား၊ အပြင်စည်းတပည့်ဆယ်ဦးဖြစ်လာနိုင်ခြင်းသည် ထူးကဲသော ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အပြင်စည်းတပည့်တိုင်း၏ အိပ်မက်ဖြစ်ပြီး သူမလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ချန်လင်းယူသည် လော့ချန်ကို ကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။

“ဒီလူမှာ အားနည်းချက်တစ်ခုခု ရှိလား…”

ဓားသမားတစ်ဦး၏ မျက်စိသည် ထက်ထက်မြက်မြက်ရှိပြီး ပြိုင်ဘက်၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သည်။ ယခင်တိုက်ပွဲများအရ လော့ချန်သည် ဤအချက်တွင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ခဏတွေးတောပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလူက တိုက်ခိုက်ရာမှာ အလွန်သန်မာပေမယ့် ခုခံရာမှာ မကျွမ်းကျင်ဘူး… မင်း စင်ပေါ်တက်ရင် သူ့ကို အသက်ရှူချိန်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး… အားကုန်သုံးပြီး ထိုးစစ်ဆင်လိုက်… သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုဟန်ချက် တစ်ချက်ယိမ်းသွားရင် ပြန်လည်ထိန်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်…”

ချန်လင်းယူ၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။

“ကျေးဇူးပဲ…”

ထို့နောက် မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ချန်လင်းယူသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

အဆင့်တစ်ရာစာရင်းတွင် အဆင့် တစ်ဆယ့်နှစ်ရှိသူမှာ ကျဲချီဖြစ်သည်။ ချန်လင်းယူ စင်ပေါ်တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးသေးသေးများတွင် ထက်ထက်မြက်မြက်အလင်းတန်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“နောက်ဆုံးတက်လှမ်းမှု နေရာက ငါ့အတွက်ပဲ…”

ချန်လင်းယူက စကားမပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် အားစုစည်းထားသည်။

ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက တိုက်ပွဲစတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည့်အခါ ချန်လင်းယူသည် ချက်ချင်းပင် ထိုးဖောက်ထွက်သွားပြီး ကြိုတင်စုစည်းထားသည့် လက်သီးတစ်ချက်ကို ကျဲချီဆီသို့ အားအပြည့်ထုရိုက်လိုက်သည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ကြောင့် လေထုအတွင်း လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ကျဲချီက ချန်လင်းယူသည် ရမ်ရှောင်ကွမ်နှင့် တိုက်ပွဲတွင်ကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ခုခံမည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည်။ ဤရုတ်တရက် ထိုးစစ်ဆင်လာမှုက သူ့ကို အလစ်အငိုက်ဖမ်းမိသွားစေပြီး အလျင်အမြန် ခုခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ချန်လင်းယူ၏ ထိုးစစ်သည် မုန်တိုင်းသဖွယ် သုတ်သင်လာပြီး တစ်ချက်မျှ ရပ်တန့်မသွားပေ။

ဤအခြေအနေက ကျဲချီကို လက်ယားခြေယားဖြစ်စေပြီး အံကြိတ်ကာ ခုခံရင်း အခွင့်အရေးရရင် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် ရှာဖွေနေသည်။

သို့သော် ချန်လင်းယူက လက်လျှော့ပေးရန် အလျဉ်းမရည်ရွယ်ဘဲ လက်သီးတစ်ချက်ထက် တစ်ချက် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ကျဲချီကို တရစပ် နောက်ဆုတ်စေသည်။

“ဘုန်း…”

နောက်ဆုံးတွင် ကျဲချီက မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပြန်လည်ထိုးစစ်ဆင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ချန်လင်းယူက ထိုအခွင့်အရေးကို ဖမ်းယူပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သူ့ကို စင်မြင့်ပေါ်မှ လွှင့်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

“ငါ…”

စင်မြင့်အောက်တွင် ရပ်နေရင်း ကျဲချီ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်လာပြီး ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။

ချန်လင်းယူကတော့ ဝမ်းမြောက်စွာ စင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာသည်။

“လော့ချန် မင်းပြောတာနဲ့ အတိအကျပဲ…”

ချန်လင်းယူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး မျက်နှာလေးသည် နီရဲလာသည်။

စွမ်းအားပိုင်းတွင် သူမနှင့် ကျဲချီသည် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ပွဲထပ်ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုလျှင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်းသည် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းထက် မပိုပေ။

သို့သော် ဤတစ်ပွဲအနိုင်ရခြင်းဖြင့် သူမသည် တက်လှမ်းမှုအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသွားပြီဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ပြုံးလျက် သူသည် တစ်ဦးချင်း၏ တိုက်ခိုက်ပုံစံကို လျင်မြန်စွာ သိမြင်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် အနိုင်ရရန် အဓိကသော့ချက်မှာ ကိုယ်တိုင်တွင်သာ ရှိသည်။

ချန်လင်းယူ၏ စွမ်းအားမလုံလောက်ခဲ့လျှင် အနိုင်ရရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

မကြာမီတွင် ဒုတိယအဖွဲ့ပြိုင်ပွဲသည် တရားဝင်ပြီးဆုံးသွားသည်။

လော့ချန်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပွဲဆက်လက် အနိုင်ရထားသည့် အစွမ်းပြသွားပြီး ဒုတိယအဖွဲ့၏ ပထမနေရာကို သိမ်းပိုက်ကာ တက်လှမ်းမှုအောင်မြင်သွားသည်။

ထို့အပြင် တက်လှမ်းသူ နှစ်ဦးမှာ ကူးကျန်နှင့် ချန်လင်းယူတို့ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲချင်ယွမ်က နာရီဝက်ခန့် အနားယူပြီးနောက် တစ်တပည့်ဆယ်ဦးနေရာအတွက် နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပမည်ဟု ကြေညာလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားလျှင် ကြည့်ရှုသူအားလုံး၏ သွေးသားများ ဆူပွက်လာသည်။

တစ်တပည့်ဆယ်ဦးနေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် လူငယ်မျိုးဆက်တွင် အထွတ်အထိပ်ရောက်သော တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လော့ချန်ဆိုသည့် မထင်မရှား ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။

လူတိုင်းက မည်မျှထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေမည်ကို မည်သို့မျှ မပြောနိုင်ပေ။

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် အားမူသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လော့ယောင်ကို ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“သခင်မလေး… သူက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်မှာ ရှိပြီး အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတာပဲ ဟုတ်တယ်မလား…”

လော့ယောင်၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ်ကွေးညွှတ်သွားသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်… သူ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို မနိုးကြားခဲ့ရင် ဒီနေ့သူပြသတဲ့ စွမ်းဆောင်မှုနဲ့ဆိုရင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေ သူ့ကို တပည့်အဖြစ်လာရောက်လုယူပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ…”

အားမူသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်ဘူး… သူက အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတာဆိုရင် ဒီလောက်ထိ အောင်မြင်မှုတွေ ဘယ်လိုရလာနိုင်မှာလဲ… လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို နားလည်ဖို့ဆိုတာ သာမန်လူတွေ လုပ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး… အဆင့်တစ်ခုကျော်လွန်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တာဆိုတာ ပိုပြီးတော့တောင်ဆိုးသေးတယ်…”

လော့ယောင်က ခေါင်းညိတ်လျက် သူမလည်း အလွန်အံ့ဩမိသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့သည်ကို အနည်းငယ် ဝမ်းမြောက်မိသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤအံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို လက်လွှတ်ရလိမ့်မည်။

အားမူသည် ချီဂူးယွမ်ရှိရာ တစ်ဖက်သို့ ကြည့်လျက် မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ “သူက တက်လှမ်းမှု အောင်မြင်သွားပြီဆိုတော့ ချီဂူးယွမ်နဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုတော့ ဖြစ်လာမှာပဲ… အရင်က သူထိုးခဲ့တဲ့ ဓားတစ်ချက်အရ ဒီချီဂူးယွမ်က သာမန်မဟုတ်ဘူး… သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက နတ်ဘုံတံတားဖြစ်တည်မှုအဆင့်ထိ ရောက်နေနိုင်တယ်… ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုံတံတားကို ဖြစ်တည်ပြီးသွားပြီလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်…”

“မင်း လော့ချန်အတွက် စိတ်ပူနေတာလား… အရင်တုန်းက မင်း သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုထားတာမဟုတ်ဘူးလား…”

လော့ယောင်က နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ပြုံးယောင်သန်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

အားမူက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မက သခင်မလေးကို စိတ်ပျက်မှာ မလိုချင်ရုံပါ… ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဒီနေ့စွမ်းဆောင်မှုက သခင်မလေးရဲ့ မျက်စိထဲဝင်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်ဆိုတာ ဝန်ခံရတော့မယ်… ဟူး...”

အားမူက မကျေနပ်ဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

လော့ယောင်က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလျက် လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် ချီဂူးယွမ်ကို ကြည့်ကာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“စင်မြင့်ပေါ်က ကိစ္စတွေကို ငါတို့က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့ မရဘူး… ဒါက သူရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ… ဖြတ်ကျော်နိုင်မလား ဆိုတာ သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်…”

စကားသံတစ်ချက်ပြောင်းလဲလျက် လော့ယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒါပေမယ့် စင်မြင့်ပြင်ပက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက ငါတို့ လင်ယွမ်ပြတိုက်ကို စိန်ခေါ်တာနဲ့ အတူတူပဲ…”

“အားမူ နားလည်ပါပြီ…”

အားမူက ခေါင်းညိတ်လျက် သေးသွယ်သော မျက်ခုံးများကြားတွင် တည်ကြည်သော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လှုပ်ရှားသည့် အခြေအနေသည် ပြင်းထန်လျက်ရှိသည်။

လူအများက နောက်ဆက်တွဲ တပည့်ဆယ်ဦးပြိုင်ပွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြပြီး အထူးအာရုံစိုက်ခံရသူမှာ လော့ချန်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက လော့ချန်သည် မည်သည့်အဆင့်ထိ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို သိချင်နေကြသည်။

အဆင့်ငါးအတွင်း ရောက်မလား။

သို့မဟုတ် အဆင့်သုံးအတွင်း ရောက်မလား။

ဒါမှမဟုတ် ပြိုင်ပွဲစတင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထုတ်ပယ်ခံရမလား။

ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ချီလန်သည် ကူးလင်ဖန်ကို စီစဉ်ပြီးသွားပြီး သိုင်းပြိုင်ကွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူမသည် လော့ချန်ကို အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ရည်မှန်းခဲ့ဖူးသည်ဟု တွေးမိလျက် ယခုမူ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် ထွေးယှက်နေသည်။

ချန်လင်းယူက သူမနှင့် လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လျက် မင်းသားတန်းမှ တပည့်များရှိရာ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်… သူတို့တွေ တစ်ခုခုကြံစည်နေကြတယ်ထင်တယ်… မင်းကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ကြံစည်မှုတစ်ခုလုပ်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်…”

လော့ချန်က တစ်ချက်ကြည့်လျက် ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့… သူတို့ ဘယ်လိုပဲ ကြံစည်ကြံစည် ဘာမှထူးလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး… ဘယ်လိုကြံစည်မှုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဓားတစ်ချက်နဲ့ အကုန်ဖြိုဖျက်ပစ်မယ်…”

အခန်း (၂၉၅) ပြီးပါပြီ။