ထိပ်တန်းထူးချွန်သူများ၊ ဗိုလ်လုပွဲစတင်။

မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင်များရှိရာ ဦးတည်ရာသို့ ခုနစ်ယောက်သော လူရိပ်များသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးနေကြသည်။

ဦးဆောင်သူမှာ ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော အေးစက်တည်ကြည်သော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူသည် ချီဂူးယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘေးတွင် လင်ရှောင်ယွမ်ရှိပြီး မျက်နှာသည် မက်မွဲပန်းကဲ့သို့ နူးညံ့သော ချင်ယန်၊ ကျောက်စိမ်းယပ်တောင် ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှူးချီဖုန်း၊ သံတိုင်ကဲ့သို့ သန်မာသော ထူးရှန်၊ လင်ချီတုန်း၊ လုချန်တို့ ရှိကြသည်။

အားလုံးသည် ထိပ်တန်းရာခုနစ်ဦးစာရင်းဝင် တပည့်များဖြစ်ကြသည်။

“ဒါက မင်းသားတန်းရဲ့ ထိပ်တန်းခုနစ်ဦးစာရင်းဝင် တပည့်တွေပေါ့... ဘယ်လောက်တောင် အရှိန်အဝါကြီးလိုက်သလဲ...”

“ဟုတ်တာပေါ့... ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးမှာ မင်းသားတန်းက ခုနစ်ယောက်တောင် ပါတယ်။ ပထမနေရာရထားတဲ့ ချီဂူးယွမ်နဲ့ ဒုတိယနေရာရထားတဲ့ လင်ရှောင်ယွမ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက နက်ရှိုင်းလွန်းလို့ တိုင်းတာလို့မရဘူး။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့လည်း သိပ်မဝေးတော့ဘူးလို့ ပြောကြတယ်...”

“အိုး... ဒီလိုဆိုရင် လော့ချန်က မင်းသားတန်းနဲ့ ရန်ဖြစ်တာဟာ ကြက်ဥနဲ့ ကျောက်တုံးကို ရိုက်သလိုပဲပေါ့။ ဒီခုနစ်ယောက်လုံးကို သူသတ်နိုင်မှပဲ အဆင်ပြေမှာ...”

“ဟဲဟဲ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ချီဂူးယွမ်ဦးဆောင်သော ခုနစ်ဦးသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးနေကြရင်း မိုးအောင်မြေပြင် အုပ်စိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများကို အာရုံစူးစိုက်စေသည်။

ဤခုနစ်ဦး၏ သန်မာလှသော ချီစွမ်းအင်ကို ခံစားမိသူများသည် လော့ချန်အတွက် သနားစိတ်ဖြစ်ပေါ်လာကြပြီး သူ၏ရှေ့ခရီးသည် ဆူးခင်းလမ်းဖြစ်ကာ အသက်ရှင်ရန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် ခုနစ်ဦးအလယ်တွင် ရပ်နေရင်း မျက်လုံးများဖြင့် လူစုကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ... မတိုင်ခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းတို့ မြင်ခဲ့ကြပြီးပြီ။ အဲဒီ လော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင်က ငါတို့မင်းသားတန်းကို အကြိမ်ကြိမ် ရန်စတယ်။ ငါတို့မင်းသားတန်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကိုလည်း သတ်တယ်။ ဒီကောင်ကို မသတ်ရင် ငါတို့အားလုံးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာဟာ မြေကြီးပေါ်မှာ လှိမ့်ကျပြီး လူတွေရဲ့ ရယ်စရာဖြစ်သွားမှာပဲ...”

သူ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းယပ်တောင် ကိုင်ထားသော တင့်တယ်ဖြူစင်သည့် လူငယ်တစ်ဦးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာချီစိတ်ချပါ။ ဒီကောင်ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဒီလောက်စွမ်းအားရှိလာလဲ မသိပေမဲ့ ငါတို့နဲ့ တန်းတူယှဉ်နိုင်တယ်လို့ မပြောနိုင်ပါဘူး။ ငါတို့ခုနစ်ယောက်ထဲမှာ ဘယ်သူကများ သူ့ထက် အားနည်းနေမှာလဲ။ သူနဲ့တွေ့ရင် သတ်လိုက်ရုံပဲ...”

ဤလူငယ်မှာ ထိပ်တန်းတပည့်စာရင်းတွင် ပဉ္စမနေရာရထားသူ ရှူးချီဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဟဲ... ဟဲ...”

အဆင့်ရှစ်နေရာရထားသူ သံတိုင်ကဲ့သို့ သန်မာသော ထူးရှန်က ပါးစပ်ကို ဟကာ လက်သီးကို ဆုပ်ရင်း ရိုင်းစိုင်းစွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်က ငါတို့အားလုံးကို ရန်စရဲတယ်။ တစ်ယောက်တက်လာရင် တစ်ယောက်သေရမယ်လို့တောင် ကြွေးကြော်ထားသေးတယ်။ ဒီလောက်ရဲတင်းပြီး ဥပဒေမဲ့လှတဲ့ကောင်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရိုးတွေက မာမလား၊ ပါးစပ်ကပဲ မာနေတာလားဆိုတာ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်...”

“ဟုတ်တယ်...”

ထိုခုနစ်ဦးအနက် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လော့ချန်၏ စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များက သူတို့ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး သူနှင့် အမြန်ဆုံး တိုက်ပွဲဝင်ကာ လက်တွေ့သတ်ပြီး အရှက်ကို ဆေးကြောလိုကြသည်။

ဤအဖွဲ့ထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးတပည့်ဖြစ်သူ ချင်ယန်က နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစိပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့အားလုံး အေးအေးဆေးဆေး နေကြဦးလေ။ သူက ရမ်ရှောင်ကွမ်ကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ စီနီယာချီရဲ့ ဓားတစ်ချက်ကိုလည်း ခုခံနိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက မရိုးရှင်းဘူးနော်...”

သူမ၏ စကားကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထူးရှန်က မကျေနပ်စွာ အေးစက်စွာ ဟမ်းခနဲ ပြောလိုက်သည်။

“ချင်ယန်... မင်းက ဘာလို့ သူများရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အမြဲ မြှင့်တင်ပေးနေတာလဲ။ စီနီယာချီရဲ့ ဓားတစ်ချက်က အစွမ်းအားလုံးကို ထုတ်သုံးထားတာမဟုတ်ဘူးလေ... မဟုတ်ရင် အဲဒီကောင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ရှင်နေနိုင်မှာလဲ။ ရမ်ရှောင်ကွမ်ဆိုတဲ့ကောင်ကလည်း ချန်လင်းယူကိုတောင် မနိုင်တဲ့သူပဲ။ သူ့အကြောင်း ပြောမနေပါနဲ့တော့...”

ချင်ယန်ကလည်း ဒေါသမထွက်ဘဲ ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်။

“ငါက မင်းတို့ကို သတိပေးရုံပါ။ စင်ပေါ်ကနေ လှည့်ပြန်မကျဖို့ သတိထားကြပါလို့...”

ထိုအခါ ချီဂူးယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး လူအားလုံးကို ပြောလိုက်သည်။

“ငါ မင်းတို့ကို ဒီမှာ စုခေါ်လိုက်တာက လော့ချန်ကို သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး...”

လူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် ချီဂူးယွမ်ဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ချင်ယန်က သံသယဖြစ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို စီနီယာချီ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...”

ချီဂူးယွမ်က လော့ချန်ရှိရာ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူက ငါ့ကို လူအများရှေ့မှာ ရန်စရဲတယ်။ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကို မသတ်ရင် ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာဘယ်မှာရှိတော့မှာလဲ။ ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသတွေလည်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြေပျောက်မှာလဲ။ နောက်ဆက်လာမယ့် ပြိုင်ပွဲမှာ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သူနဲ့တွေ့ရင် အပြည့်အဝ ရင်ဆိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို အကုန်လုံး သုံးလွှတ်ပြီး သူ့ရဲ့ အကွက်တွေကို စမ်းသပ်ကြည့်ကြရုံပဲ။ သူ့ရဲ့ အသက်ကိုတော့ ငါ့အတွက် ထားထားကြ...”

ချီဂူးယွမ်အတွက် လော့ချန်ကို သတ်ရန်မှာ ဤမျှ မလိုအပ်ဟု ထင်မြင်သည်။

ဤသည်မှာ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်၏ အမိန့်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ကျင်းမင်သည် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ မဖြစ်ပေါ်စေလိုသဖြင့် ချီဂူးယွမ်အား အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးစွာ အခြားသူများအား လော့ချန်၏ စွမ်းအားကို အကုန်အစင် သုံးစေလွှတ်စေပြီး သူ၏ အကွက်များကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့်သာ အနိုင်ရမှု သေချာနိုင်မည်။

“သိပါပြီ...”

လူအားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်ဖြေကြပြီး လင်ရှောင်ယွမ်တစ်ဦးတည်းသာ စကားမပြောဘဲ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

ချီဂူးယွမ်က အကြည့်ကို လင်ရှောင်ယွမ်ဆီသို့ လှည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်ယွမ်... မင်း ဘာလို့ စကားမပြောတာလဲ။ လော့ချန်က မင်းရဲ့ ဆရာတူညီလေးဆိုတာ ငါသိတယ်။ ငါလည်း သူ့ကို အခွင့်အရေးပေးခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးမထားခဲ့ဘူး။ ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တစ်ကောင်ကြောင့် ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ မေတ္တာကို မထိခိုက်စေနဲ့နော်...”

“အင်း... သိပါပြီ...”

လင်ရှောင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အဆင့်ငါးနေရာရထားသူ ရှူးချီဖုန်းက မျက်ခုံးတွန့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာချီ... ရမ်ရှောင်ကွမ်ရဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေက မမှားဘူးထင်တယ်။ လင်ရှောင်ယွမ်က လော့ချန်ရဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးဆိုတော့ သူ...”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချီဂူးယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်အပြောင်းအလဲမှ မပြဘဲ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်ချပါ။ ငါ သူ့ကို ယုံတယ်။ မင်းတို့ သွားပြီး ပြင်ဆင်ထားကြတော့။ ပြိုင်ပွဲ စတင်တော့မယ်...”

“ဟုတ်ကဲ့...”

လူအားလုံး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားကြပြီး အနားယူရန် နေရာရှာကာ စိတ်ဓာတ်နှင့် စွမ်းအင်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်ရင်း လာမည့်ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြသည်။

ချီဂူးယွမ်တစ်ဦးတည်းသာ မူလနေရာတွင် ရပ်နေရင်း လင်ရှောင်ယွမ်၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အချိန်အတန်ကြာ စကားမပြောဘဲ ရပ်နေသည်။

နာရီဝက်ခန့် အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

အကြီးအကဲ ချင်ယွမ်သည် အဆင့်စာရင်းကျောက်စိမ်းနံရံပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး၏ လေထုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အော်ဟစ်သံများသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်ဆုံးအဖွဲ့ပြိုင်ပွဲ ဆိုလိုသည်မှာ ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးရွေးချယ်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကျော့ပြိုင်ပွဲသည် ဤနှစ်အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီး၏ ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးနေရာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး နှစ်စဉ်အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီး၏ အဓိကအချက်အခြာလည်း ဖြစ်သည်။

အော်ဟစ်သံများကြားတွင် နောက်ဆုံးတစ်ကျော့ ဗိုလ်စွဲပွဲသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရှိသူ တပည့်တစ်ဆယ့်သုံးဦးသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ချီဂူးယွမ်၊ လင်ရှောင်ယွမ်၊ ရှူးပင်းရိ၊ ချင်ယန်၊ ရှူးချီဖုန်း၊ ယူယွဲ့၊ လင်ချီတုန်း၊ ထူးရှန်၊ လုချန်၊ ဟန်ဖီးယူ...

ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသူ ဆယ်ဦးသည် အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

နောက်တွင်မူ လော့ချန်၊ ကူးကျန်၊ ချန်လင်းယူ သုံးဦးရှိသည်။

တစ်ဆယ့်သုံးဦးသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေရင်း သန်မာလှသော ချီစွမ်းအင်များသည် အပြင်စည်းတပည့်များကို အော်ဟစ်အားပေးစေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အားကျလေးစားမှု အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးသည် သူတို့အတွက် မတက်နိုင်သော တောင်ထွတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များကလည်း အကြည့်များဖြင့် တစ်ချက်တစ်ချက် ကြည့်ရင်း အကဲဖြတ်နေကြသည်။

စိတ်ဝင်စားသူအချို့သည် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ လူငယ်မျိုးဆက်တပည့်များကို နှိုင်းယှဉ်လာကြသည်။

နောက်ဆုံးထွက်ပေါ်လာသော နိဂုံးမှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ လူငယ်မျိုးဆက်သည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် လော့ရှာဂိုဏ်းထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသည်ပင်။

“ဒီလူတွေက မဆိုးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ လူငယ်မျိုးဆက်ရဲ့ ဦးဆောင်သူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ဒီလိုဆက်သွားရင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းဟာ တစ်လှမ်းချင်း ဆုတ်ယုတ်သွားလိမ့်မယ်...”

လင်ကျန်းမြို့စားက တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးထဲတွင် ကြယ်ဆယ်ပွင့်ဝိညာဉ်စွမ်းအား နိုးကြားထားသူ ထူးချွန်လှသော ထိပ်တန်းတစ်ဦးရှိပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤသည်မှာ လူသားအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည့် အောင်မြင်မှုပင်။

အခြားတပည့်များသည်လည်း ထူးချွန်သော အရည်အချင်းများပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဤသည်မှာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းထဲတွင် ဦးဆောင်နေရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

လော့ရှာဂိုဏ်းတွင်လည်း ကြယ်ကိုးပွင့်ဓားဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို တတ်ကျွမ်းထားသူ ယန်ချင်းရှုံးရှိပြီး ဓားဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြည့်လျှင် ချီဂူးယွမ်နှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့သည် မဆိုးသော်လည်း လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းထူးချွန်သူနှင့် ယန်ချင်းရှုံးတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် နိမ့်ကျသည်။

လော့ချန်သည်လည်း လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို တတ်ကျွမ်းထားသော်လည်း သူ၏စွမ်းအားအဆင့်မှာ ထုံရွှမ်ဒုတိယနယ်ပယ်သာရှိပြီး နိုးကြားထားသည့်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အသုံးမကျသည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ခိုင်မာနေသော်လည်း အနာဂတ်တွင် လူအုပ်ထဲတွင် ရောထွေးပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယန်ချင်းရှုံးကဲ့သို့ ထိပ်တန်းထူးချွန်သူများနှင့် တူညီသောတိုက်ပွဲပေါ်တွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ယခုအခြေအနေအရ လော့ချန်တွင် အနာဂတ်ရှိမရှိပင် မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်နေသည်။

လူအများ၏ ဆွေးနွေးသံများကြားတွင် အကြီးအကဲ ချင်ယွမ်က အနည်းငယ်ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ချီစွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

“ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးရွေးချယ်ပွဲ... ယခု စတင်ပါပြီ...”

အခန်း (၂၉၆) ပြီးပါပြီ။