← Chapters

ချန်လင်းယူ နှင့် ရမ်ရှောင်ကွမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း

Vol. 20 Ch. 289

ချန်လင်းယူ နှင့် ရမ်ရှောင်ကွမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း

Vol. 20 Ch. 289

“ဝေး…”

ဒိုင်လူကြီးဖြစ်သည့် အကြီးအကဲ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပွဲကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်လင်းယူသည် ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းတွင် အဆင့် ၁၅ နေရာတွင် ရှိနေပြီး ရမ်ရှောင်ကွမ်ကမူ အဆင့် ၁၄ နေရာတွင် ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ အဆင့် ၁၅ အတွင်းရှိ တပည့်များအကြား ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်သည်။

လူသိထင်ရှားရှိသည်မှာ ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းတွင် အဆင့် ၁၀ အတွင်းရှိ တပည့်များသည် တစ်ခုတည်းသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင် အဆင့် ၁၅ အတွင်းရှိသူများ ဖြစ်သည်။

ဤသူများသည် အဆင့် ၁၀ အတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အလားအလာရှိသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ အခြားသူများကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ယခင်အဆင့်တွင် ဤအချက်ကို သိသာစွာ တွေ့မြင်နိုင်သည်။

အဆင့် ၁၅ အတွင်းရှိ တပည့်များသည် အဆင့် ၁၅ ပြင်ပရှိ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရသည့်အခါ အကွက်သုံးလေးကွက်ဖြင့် အောင်မြင်မှုကို လွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး အလုံးစုံ ဖိနှိပ်ပြသခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်မှု တစ်ခုမျှ ချွင်းချက်မရှိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် ချန်လင်းယူသည် လော့ချန်၏ ဆရာတူအစ်မကြီးဖြစ်သည်။

ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုသူတိုင်းသည် ချန်လင်းယူ နှင့် ရမ်ရှောင်ကွမ်အကြား ဆူးနှင့်မုံးထိပ်ဖျားထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသကဲ့သို့ တင်းမာသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်က တဟားဟားရယ်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်လှုပ်ရှားကာ ယှဉ်ပြိုင်စင်မြင့်ထက်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ ၎င်း၏ အကြည့်များကို ချန်လင်းယူထံ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး မာန်ဖီစွာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

“ချန်လင်းယူ… တက်လာခဲ့… ဘယ်သူက တကယ်ပဲ ခြေနင်းတုံးဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်…”

ချန်လင်းယူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသော်လည်း ရမ်ရှောင်ကွမ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။

ယခင်က ရမ်ရှောင်ကွမ်ထံ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် အမြဲတစေ ကြိုးစားအားထုတ်ကာ လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် တိုးတက်မှုများစွာ ရရှိထားသည်။

သို့သော်လည်း ရမ်ရှောင်ကွမ်လည်း ထိုနည်းတူ တိုးတက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် သူမ၏ အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်းမှာ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းထက် မပိုခဲ့ပေ။

ချန်လင်းယူသည် အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စင်မြင့်ထက်သို့ တက်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် လော့ချန်က သူမကို လက်ဖြင့် တားလိုက်သည်။

“ဆရာတူအစ်မကြီး… တကယ်လို့ အနိုင်ရဖို့ ယုံကြည်ချက် မရှိဘူးဆိုရင်… တိုက်ပွဲစတင်တဲ့အခါ ပထမအကွက်သုံးကွက်အတွင်း အပြည့်အဝ ခုခံကာကွယ်တာပဲ လုပ်ပြီး လက်မထွက်ပါနဲ့…”

ချန်လင်းယူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဘာ့ကြောင့်လဲ…”

ထူးဖလီးလည်း လော့ချန်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လော့ချန်က စင်မြင့်ထက်ရှိ ရမ်ရှောင်ကွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“တစ်ချက်ထဲနဲ့ အရှိန်တင်လိုက်… ဒုတိယအကွက်မှာ အားလျော့သွားပြီး… တတိယအကွက်မှာ အားကုန်သွားတယ်… ရမ်ရှောင်ကွမ်ရဲ့ တိုက်စွမ်းဟာ သူ့စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့တူတယ်… အင်မတန်ပြင်းထန်တယ်… ဒါပေမဲ့ အင်အားကို သုံးလွန်းပြီးတော့ အရန်မထားဘူး… ပြင်းထန်တာက လွန်ကဲနေပြီး ပြောင်းလဲမှုက နည်းနေတယ်…”

“သူ့ထက်အားနည်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ဆုံတဲ့အခါ ဒီလိုဆိုရင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ သူနဲ့အင်အားသာမန်တူတဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ဆုံတဲ့အခါ… ဒီအရှိန်တစ်ခုလုံး အားလျော့သွားရင်… သူ့ရဲ့စိတ်ဓာတ်ဟာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားမှာ သေချာတယ်… အဲဒီအခါ အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရင်… သူဟာ သေချာပေါက် စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး အောက်ကျသွားမှာပဲ…”

“ဟုတ်လား…”

ချန်လင်းယူသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ယုံကြည်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ နံပါတ်တစ်စင်မြင့်သို့ ခြေလှမ်းများ ဦးတည်သွားသည်။

ချန်လင်းယူ တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရမ်ရှောင်ကွမ်က ပြောင်လှောင်လိုက်သည်။

“ဘာလုပ်နေတာလဲ… ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်က သေချာနေပြီပဲ… အကွက်ဆယ်ကွက်အတွင်း… ငါမင်းကို အနိုင်ယူမယ်…”

ချန်လင်းယူ၏ သိမ်မွေ့လှသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အင်အားအရဆိုရင်… မင်းနဲ့ငါ သာမန်အားဖြင့်တူညီတယ်… အကွက်ဆယ်ကွက်နဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူမယ်ဆိုတာ… မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ…”

ရမ်ရှောင်ကွမ်က ဒေါသမထွက်ဘဲ ပါးစပ်ကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ… အထင်ကြီးလွန်းတာလား တကယ်ယုံကြည်မှုရှိတာလားဆိုတာ… မကြာခင် သိလာလိမ့်မယ်… ဒီနေ့ ငါမင်းကို ထပ်အနိုင်ယူပြမယ်… မင်း ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ ကြည့်ရအောင်…”

“ဘုန်း…”

စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ နောက်ကျောတွင် ထင်ရှားလှသော မီးလျှံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြယ်ခုနှစ်ပွင့်သည် မီးလျှံအတွင်း နစ်မျှောနေသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းပြီးနောက် ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပိုမိုထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး အာဏာအလွှမ်းမိုးမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသည်။ မျက်လွှာဖွင့်ပိတ်လိုက်သည့်အခါတိုင်း စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ပထမဆုံးအကွက်ကို ခံလိုက်စမ်း…”

အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး တစ်ခဏအတွင်း မီတာရာပြည့်အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ညာဖက်လက်ဖဝါးပေါ်တွင် မီးလျှံများ ဆူပွက်လာပြီး အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးအင်အားခြောက်ခုသည် တစ်ခဏအတွင်း ပုံသွင်းပြီးစီးသွားပြီး တစ်ခုချင်းစီသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းထန်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကို ဆူပွက်ပြီး ပုံပျက်ပြားယွင်းသွားစေသည်။ ဤသည်မှာ ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ခရမ်းရောင်တိမ်မီးလျှံလက်သီးစွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာ ဖြစ်သည်။

ချန်လင်းယူသည်လည်း ၎င်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်ကျောတွင် ဧရာမကျောက်စိမ်းကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းကြောင့် သူမ၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ သိမ်မွေ့လှပလာပြီး မင်းသမီးလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိလာသည်။ ၎င်းသည် ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ ပြင်းထန်ထွန်းလင်းသော ပုံစံနှင့် သိသာစွာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ ဤလက်ဖဝါးအင်အား၏ အလွှမ်းမိုးမှုကို ခံစားမိသည့်အခါ ချန်လင်းယူသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း လော့ချန်၏ စကားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မျက်လုံးများ တင်းမာလာကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ထူထပ်သော ကျောက်စိမ်းအလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ အပြည့်အဝ ခုခံကာကွယ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း…”

တစ်ခဏအတွင်း ချန်လင်းယူသည် လက်ဖဝါးအင်အားခြောက်ခုကို အပြည့်အဝ ခုခံလိုက်ရပြီး ကျောက်စိမ်းစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ ခြောက်လှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ဟ...ဟ… အခုတုန်းက စကားကြီးစကားကျယ်ပြောနေတာ… အခု ဘာလို့ ပြန်မတိုက်ရဲတာလဲ… ဒီလိုနဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ အကွက်ဆယ်ကွက်ထိ ခံနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား…”

“ဒီလိုဆိုရင်… ငါ မင်းကို အထင်ကြီးလွန်းခဲ့မိပြီထင်တယ်… မင်းကို အနိုင်ယူဖို့ အကွက်ဆယ်ကွက်တောင် မလိုတော့ဘူး… သုံးကွက်ဆို လုံလောက်ပြီ…”

ရမ်ရှောင်ကွမ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အရှိန်ရထားသည့်အချိန်တွင် အလွတ်မပေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာကာ ညာဖက်လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဖျော့ဖျော့ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ခရမ်းရောင်တိမ်မီးလျှံ…”

ချန်လင်းယူအား အနားယူရန် အခွင့်အရေးတစ်စုံတစ်ရာမျှ မပေးဘဲ ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် အဆင့် ၂၀ တွင်ရှိသော ဆုန်ချင်းကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် လက်ဖဝါးအကွက်ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း လေဟာနယ်ထဲတွင် စွမ်းအင်များ လှုပ်ခတ်လာပြီး မီးလျှံများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ တံခါးပြားအရွယ်အစားရှိ ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးရာတစ်ခုသည် ချန်လင်းယူဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤလက်ဖဝါးအကွက်သည် ဆုန်ချင်းကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် လက်ဖဝါးအကွက်ထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဖိနှိပ်အင်အားဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ပြင်းထန်လျက် တစ်ခုလုံးသော အာကာသပိုင်းကို ပြတ်တောက်ပြီး ပြိုကွဲသွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“ကျောက်စိမ်းခန္ဓာသန့်စင်…”

ချန်လင်းယူသည် ခြေလှမ်းများကို တစ်လှမ်းမျှပင် မရွှေ့ဘဲ တိုးညင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လုံးဝိုင်းစေကာ ခုခံကာကွယ်ရန် စွမ်းအင်ကို ထပ်မံမြှင့်တင်လိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းအလင်းများသည် အလွှာလိုက် ထူထပ်လာပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမကို ကျောက်စိမ်းဖန်သားတစ်ခုက သေသေချာချာ ကာကွယ်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“ဘုန်း…”

ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးရာသည် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်ပြီး မီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ စွမ်းအင်လှိုင်းများ လေးဖက်လေးတန်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ချန်လင်းယူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်သည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကွဲရာနှစ်ခုကို ထွင်းထုလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းအလုံးသည် ဖိအားကြောင့် အလယ်တွင် ကြီးမားစွာ နစ်သွားပြီး ပြိုကွဲလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

“ဒီချန်လင်းယူက ဘာလို့ ပြန်မတိုက်တာလဲ… ဒီလိုနဲ့ ပွဲပြီးဆုံးတဲ့အထိ အပြည့်အဝ ခုခံကာကွယ်နေမလို့လား…”

“ဒီလိုဆိုရင် အကောင်းဆုံးက သရေပဲ ရမှာ… ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလဲ…”

“ရမ်ရှောင်ကွမ်ရဲ့ ခရမ်းရောင်တိမ်မီးလျှံလက်သီးက ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ခုခံလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး… ကြာရှည်ခုခံရင် ရှုံးဖို့ပဲ ရှိတယ်…”

လူအုပ်ကြီးသည် ဤအဆင့် ၁၅ အတွင်းရှိ တပည့်များ၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် ထူးခြားထက်မြက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ချန်လင်းယူသည် ခုခံကာကွယ်ရုံသာ ပြုလုပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည့်အခါ များစွာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။

“ထပ်ပြီး ခုခံချင်သေးတယ်ပေါ့… မင်းခုခံနိုင်မှာလား… ဒီအကွက်နဲ့ မင်းရှုံးမှာ သေချာတယ်…”

ရမ်ရှောင်ကွမ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ခါလိုက်သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်သည် ယခင်ကမရှိဖူးသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စွမ်းအင်များသည် မီးလောင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“မီးလျှံတိမ်မီးပွား…”

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် တိုက်ပွဲတွင် ပိုမိုရဲရင့်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း လေဟာနယ်ထဲတွင် မီးလျှံများ လွှမ်းမိုးလာပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများ လှုပ်ခတ်လာကာ ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးရာများသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော မီးပွားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အရာအားလုံးကို မီးလောင်ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ချန်လင်းယူဆီသို့ လွှမ်းမိုးလာသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း…”

ဆူညံသံများသည် နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာပြီး စင်မြင့်ပေါ်တွင် မိုးကြိုးများ ပေါက်ကွဲနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ချန်လင်းယူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်စိမ်းအလုံးသည် အလွှာလိုက် အခွံခွာသွားပြီး ပြိုကွဲလျက် လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ ဆက်လက်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော တွင်းများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစီးကြောင်းများ စီးကျလာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ လူအုပ်ကြီးသည် ချန်လင်းယူသည် လုံးဝအောက်လမ်းကျသွားပြီဟု ထင်မှတ်ကြပြီး မကြာခင်အချိန်အတွင်း ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။ မင်းသားတန်းမှ တပည့်အချို့သည် ရမ်ရှောင်ကွမ်အတွက် အော်ဟစ်အားပေးနေကြပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် လော့ချန်နှင့် မျက်စိထက်မြက်သူ အချို့သာ ထူးခြားသည့်အချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။

ချန်လင်းယူသည် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လှမ်းတိုင်း သူမ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ သုံးဆပိုမို သန်မာလာပြီး ဤအရှိန်အဟုန်သည် ဖိနှိပ်ထားပြီး ထွက်မပေါ်သေးဘဲ တိမ်မည်းများထဲတွင် သိုဝှက်ထားသော မိုးကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို အံ့အားသင့်စေမည့် အခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လော့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးသွင်း ပေါ်လာသည်။

“ရမ်ရှောင်ကွမ် ရှုံးတော့မယ်…”

“ရမ်ရှောင်ကွမ် ရှုံးမယ်… မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

ထူးဖလီး အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် မည်သို့ကြည့်စေကာမူ ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် ချန်လင်းယူကို လုံးဝဖိနှိပ်ထားပြီး ပြီးပြည့်စုံသော အနိမ့်ဘက်ကျစေထားသည်ဟု ထင်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် အကွက်သုံးကွက်ဖြင့် ချန်လင်းယူကို အနိုင်ယူရန် ရည်မှန်းထားပြီး ၎င်း၏ လက်ဖဝါးအကွက်များသည် ပို၍ ပြင်းထန်လာကာ ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးအင်အားများသည် မီးလောင်ရာရေစီးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ကျွီ…”

ဤသို့သော ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျောက်စိမ်းအလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လုံးဝပြိုကွဲသွားသည်။

“ရှုံးစမ်း…”

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ချန်လင်းယူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထောင်ထလာသည်။

ကျောက်စိမ်းအလုံး ပြိုကွဲသွားသည့် တစ်ခဏအတွင်း ချန်လင်းယူသည် မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ထင်ရှားလှသော မျက်လုံးများသည် ကျောက်စိမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်ပြိုမြစ်ကျိုးသည့် အရှိန်အဟုန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး…”

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး အကွက်ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

“ကျောက်စိမ်းပင်လယ်ပြိုလဲ…”

ချန်လင်းယူသည် လက်သီးနှစ်ဖက်ကို မြှောက်တင်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။ လက်သီးအင်အားသည် လပြည့်ဝန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

“ဖူး…”

ချန်လင်းယူသည် အချိန်ကြာရှည် စုဆောင်းထားသော အရှိန်အဟုန်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင် ရမ်ရှောင်ကွမ် ကမူ ၎င်း၏ အင်အားကို ဆက်တိုက် သုံးစွဲလွန်းခဲ့ပြီဖြစ်သည့်အတွက် ဤတစ်ချက်ထိုးနှက်မှုအောက်တွင် ရုတ်တရက် ပြန်လည်ခုခံရန် ထုတ်စရာစွမ်းအင် ခေတ္တကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူ အငိုက်မိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည့်အချိန်တွင် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ချန်လင်းယူ၏ အပြည့်အဝအင်အားဖြင့် ရိုက်ချသည့်စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သွေးအန်ကာ နောက်ပြန်လဲကျသွားသည်။

“ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဖြိုချခြင်း…”

ချန်လင်းယူသည် အသာစီးရမှုအရှိန်ကို နင်းလိုက်ကာ နောက်ထပ်သေကွင်းသေကွက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဖြူစင်သော လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးထုတ်လိုက်ပြီး ကြိတ်စက်အရွယ်အစားရှိ ကျောက်စိမ်းအလင်းတစ်ခုသည် ဖြတ်လှီးထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့ရှိ အာကာသပိုင်းကို ပြတ်တောက်ပြီး ပြိုကွဲစေတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

“ဘုန်း…”

ခုခံကာကွယ်ရန် စွမ်းအင်များ ပြိုကွဲသွားပြီး ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ တိုက်ရိုက် လွင့်ပျံထွက်သွားသည်။

ချန်လင်းယူသည် ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်ကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီး မြင့်မားစွာ ရပ်တည်လျက် ရမ်ရှောင်ကွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အကွက်သုံးကွက်… မင်းရဲ့အဆင့်ကလည်း ဒီလောက်ပဲရှိတာပဲလား... မထင်ရဘူး... ဟွန့်…”

အခန်း ၂၈၉ ပြီးပါပြီ။

အမည်သစ်စာရင်း

All Chapters