ထူးချွန်သောဓားသမား၊ တစ်ဝက်တစ်ပျက်

“လော့ချန် အနိုင်ရသည်...”

တတိယစင်မြင့်၏ ဒိုင်လူကြီးဖြစ်သော အကြီးအကဲသည် ခဏမျှ အံ့အားသင့်နေပြီးမှ ယခုလို ပြိုင်ပွဲရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ လှည့်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် သူ့အကြောင်း ဆွေးနွေးသံများမှာ နားထဲတွင် ဆက်လက်ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

“ထူးကဲလှသော ဓားတစ်ချက်... လျင်သည်... တိကျသည်... ပြတ်သားသည်... တွေဝေမှုအလျဉ်းမပါပါချေ...”

“လော့ချန်က ထိပ်သီးနှစ်ဆယ်အတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့ပေမဲ့ အခုကြည့်ရသ‌လောက်တော့ သူ့ကို အများကြီး လျှော့တွက်မိခဲ့ပုံရတယ်... သူ့စွမ်းအားက ထိပ်သီးတစ်ဆယ့်ငါးယောက်အတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်လောက်တယ်...”

“အင်း... ငါလည်း အဲဒီလို ထင်တယ်... တန်ရန်ကျယ်ကို သတ်လိုက်တဲ့ ဓားတစ်ချက်က အရမ်းကို သန်မာလွန်းတယ်... ငါတောင် လန့်သွားတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လောက်စွမ်းအား သုံးခဲ့လဲ မသိဘူး...”

“ရာခိုင်နှုန်း ရှစ်ဆယ်၊ ကိုးဆယ်လောက် ဖြစ်မယ်ထင်တယ်...”

ပရိသတ်များတွင် ပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ဘဲ လော့ချန်၏ နောက်ထပ်တိုက်ပွဲကို အလျင်အမြန် စတင်ရန်သာ မျှော်လင့်နေကြသည်။

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် တန်ရန်ကျယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သော တုံးချင်ယွမ်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။

ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူတွင် ခံစားချက်တစ်ခုရှိသည်။ လော့ချန်သည် ရာခိုင်နှုန်း ရှစ်ဆယ်၊ ကိုးဆယ်လောက် မသုံးခဲ့ဟု ထင်မိသည်။ ရာခိုင်နှုန်း ခုနစ်ဆယ်လောက်သာ သုံးခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပင် နည်းနိုင်သေးသည်။

“ဒီလောက်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမဟုတ်လား...”

တုံးချင်ယွမ်သည် လေးလံစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏အတွေးကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားသည်။

လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သာရှိသည်။ အကယ်၍ တန်ရန်ကျယ်ကို သတ်ရာတွင် ရာခိုင်နှုန်း ခုနစ်ဆယ်အောက်သာ သုံးခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မင်းသားတန်းမှ လူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်ပင် မသာမယာဖြစ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ရမ်ရှောင်ကွမ်မှာ ပို၍ ဆိုးသည်။

တန်ရန်ကျယ်သေဆုံးသွားသည်မှာ သိပ်ကို လျင်မြန်လွန်းသည်။ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေလောက်အောင် လျင်မြန်လွန်းသည်။

တိုက်ပွဲမစတင်မီက သူသည် လော့ချန်ကို လူအများရှေ့တွင် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။ လော့ချန်သည် စိန်ခေါ်ပွဲတွင် ဆက်လက်မရှင်သန်နိုင်တော့ဘဲ သေမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

ယခုမူ လော့ချန်သည် တန်ရန်ကျယ်ကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သတ်လိုက်ပြီး ထိပ်သီးနှစ်ဆယ်အတွင်း ဝင်ရောက်ခွင့်ရသည်မှာ အသေအချာဖြစ်သွားပြီး သူနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးရရှိလာသည်။

ဤသည်မှာ သူ့မျက်နှာကို အကြီးအကျယ် ရိုက်ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤရလဒ်ကြောင့် ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်... မင်းနဲ့ ငါ မြန်မြန်ဆုံတွေ့ဖို့ မျှော်လင့်တယ်... အဲဒီအခါကျရင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို လမ်းပြမယ်... အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်လိုအရာက စိတ်ပျက်အားလျော့မှုလဲ... ဘယ်လိုအရာက သေတာထက် ဆိုးရွားလဲဆိုတာ မင်းကို သိစေရမယ်...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် နတ်ဆိုးဆန်လှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လော့ချန်သည် ဤမျှလောက် ဆက်လက်အနိုင်ရရှိလာခဲ့သည်မှာ သူ့အတွက် အံ့အားသင့်စရာပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဆိုးရွားသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ဤသို့ဖြစ်လာခြင်းကြောင့် သူသည် လော့ချန်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အပြစ်ပေးရန် အခွင့်အရေးရရှိလာသည်။ သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အခွင့်အရေးရရှိလာသည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှ ပီတိဖြစ်စရာ ကောင်းသနည်း။

လော့ချန်သည် တန်ရန်ကျယ်ကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သတ်လိုက်ပြီးနောက် တတိယအုပ်စု၏ ဒသမအချီပြိုင်ပွဲလည်း မကြာမီ ပြီးဆုံးသွားသည်။

ထို့နောက် တစ်ဆယ့်တစ်ချီမြောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မထင်မှတ်ထားစွာပင် လော့ချန်၏ ပြိုင်ဘက်သည် အလွန်ပြတ်သားစွာ အရှုံးပေးလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် တစ်ဆယ့်တစ်ပွဲဆက်လက် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ ပြိုင်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် တစ်ဆယ့်နှစ်ချီမြောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လော့ချန်၏ ပြိုင်ဘက်မှာ နှစ်ဆယ့်တစ်နေရာမှ တုံးချင်ယွမ်ဖြစ်သည်။

တုံးချင်ယွမ်သည် တန်ရန်ကျယ်နှင့် အကွက်သုံးရာကျော် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ထိန်းထားခဲ့သည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် တန်ရန်ကျယ်ကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

လူအများက တုံးချင်ယွမ်သည် တိုက်ရိုက်အရှုံးပေးလိုက်မည်ဟု ထင်ထားကြသည်။

မထင်မှတ်ထားစွာပင် တုံးချင်ယွမ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။

တုံးချင်ယွမ်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ခါးတွင် ရတနာဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူ၏ရုပ်ရည်မှာ သာမန်ဖြစ်သော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည့် မျက်နှာထဲတွင် ဖော်ရွေမှုတစ်ခုရှိပြီး မွေးရာပါ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ပြသနေသည်။

“စီနီယာတုံး အားပေးပါတယ်...”

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်မှ တုံးချင်ယွမ်အား အားပေးသံများ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တုံးချင်ယွမ်သည် မျက်နှာတွင် ခါးသီးသောအပြုံးဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူသည် လော့ချန်ကို အနိုင်ယူရန် လုံးဝမစဉ်းစားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုအရာမှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် အပုံတစ်သိန်းတွင် တစ်ပုံမျှပင် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိပေ။

လော့ချန်သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး ဖြောင့်ဖြောင့်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး...”

“သိတယ်...”

တုံးချင်ယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဓားလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ညာလက်မှ အရိုးအဆစ်များသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့လာသည်။ သူသည် မနိမ့်မမြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို သင်ယူချင်ရုံပဲ... မင်းနဲ့ငါရဲ့ ကွာဟချက်ကို ကြည့်ချင်တယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာ ငါ့ရဲ့ဓားသွားနှလုံးကို သန်မာအောင် လေ့ကျင့်ချင်တယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ပြပေးပါ...”

ဤသည်မှာ တုံးချင်ယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။

ဓားသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို တွေ့ရှိခဲ့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးမှာ ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့အပြင် သူ့တွင် နောက်ထပ်အတွေးတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စမ်းသပ်လိုသည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ မီးလျှံဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထက်မြလှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး သတ်ဖြတ်အကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်စမ်းပါ...”

“ကောင်းပြီ...”

တုံးချင်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် ရုတ်တရက် ခိုင်မာလာသည်။ သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအင်များ လှိုင်းထလာသည်။

“ရိပ်ပုံစွမ်းအင်...”

သူ၏ အရှိန်အဝါကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် တင်မြှင့်လိုက်ပြီး တုံးချင်ယွမ်သည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အားပြင်းစွာ ဓားတစ်ချက်ကို လှမ်းခုတ်လိုက်သည်။

“ဗွမ်း...”

ထို့အခါ စင်မြင့်တစ်ခုလုံးတွင် ဝံပုလွေအော်သံများနှင့် သရဲတစ္ဆေငိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားစွမ်းအင်ရာကျော်သည် စင်မြင့်တစ်ခုလုံး၏ လေထုကို ပုံပျက်သွားစေသည်။ လေဟာနယ်ထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ လျှပ်စီးမီးပွားများ လက်သွားသည်။ ၎င်းတို့ကို ဖမ်းယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“မဆိုးဘူး...”

တုံးချင်ယွမ်၏ ဓားစွမ်းရည်အတွက် လော့ချန်သည် အနည်းငယ် သဘောကျမိသည်။ ချက်ချင်းပင် ဓားစွမ်းအင် ရာကျော်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းသည် ပုံရိပ်ယောင်ဓားစွမ်းရည်ကို ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ လေ့ကျင့်ပြီးစီးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့အတွက်မူ ဤအရာမှာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာ မလိုတော့ပေ။

“လျှပ်စီးဖြတ်သန်းမှု...”

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဓားသွားစွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ လော့ချန်သည် ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းဓားစွမ်းရည် တတိယအကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှပ်စီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ တုံးချင်ယွမ်၏ ဓားအရှိန်အဝါသည် တိုက်ရိုက်ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ဓားစွမ်းအင်ရာကျော်သည် လေထွက်သွားသော ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြိုကွဲသွားကာ ဖရိုဖရဲ ခုတ်ထစ်နေသည်။

ထို့နောက် တစ်ဆက်တည်းမှာပင်...

တုံးချင်ယွမ်၏ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်သည် ပြိုကွဲသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အနည်းငယ် ညည်းတွားသံထွက်လာပြီး မထိန်းနိုင်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ဓားတစ်ချက်...

တုံးချင်ယွမ် ရှုံးနိမ့်သွားသည်။

ဤရလဒ်အတွက် လူအများက ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြပေ။

အထူးသဖြင့် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းမြင့်မားသော သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားများမှာ ပို၍ အံ့အားသင့်ကြသည်။

အပြင်လူများက ပွဲကြည့်ရင်း ရုပ်ရှင်ကြည့်သလို ဆူညံနေသော်လည်း အတွင်းလူများက တံခါးဝတွင် ရပ်ကြည့်နေသည့်သဘောဖြစ်သည်။

အပြင်စည်းမှ တပည့်များက လော့ချန်၏ ဓားတစ်ချက်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သည်ဟု ထင်မိကြသော်လည်း တုံးချင်ယွမ်၏ ပုံရိပ်ယောင်ဓားစွမ်းအင်များ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားသည်ကို မသိကြပေ။

ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းမြင့်မားသော သိုင်းသမားများသာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော နက်နဲမှုကို မြင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

လော့ချန်၏ ဓားစွမ်းအင်သည် ပုံရိပ်ယောင်ဓားစွမ်းအင်၏ အားနည်းချက်ကို တိကျစွာ ခုတ်ထစ်လိုက်ပြီး ဓားအရှိန်အဝါပုံစံပြီးသည့် ချက်ချင်းအချိန်တွင် ပုံရိပ်ယောင်ဓားစွမ်းအင်များကို အမြစ်မရှိသော ပင်စည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

“အားနည်းချက်ကို ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်မှုပဲ... အခုကြည့်ရတာ တန်ရန်ကျယ်ကို သတ်လိုက်တဲ့ ဓားတစ်ချက်က တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ခဲ့ဘူး... ဒီလူငယ်မှာ ထူးချွန်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ ကျက်သရေရှိတယ်...”

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ ဓားသမားတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်မှခုတ်ကာ ဦးစွာရောက်ရှိပြီး တစ်ချက်နှင့် သတ်ဖြတ်ကာ အားနည်းချက်ကို တိကျစွာ ထိုးနှက်နိုင်သည်မှာ ထိပ်တန်းဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတွင်သာ ရှိသင့်သော အရည်အသွေးဖြစ်သည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် တုံးချင်ယွမ်သည် ရင်ဘတ်ကို အုပ်ကိုင်ထားရင်း လေးလံစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာများမရရှိခဲ့ပေ။

“ငါအရှုံးပေးတယ်... လက်ဆမထားခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်တယ်...”

တုံးချင်ယွမ်သည် ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အလွန်လေးစားမိသွားသည်။

သူ့ကို အနိုင်ယူရုံသာမက ဒဏ်ရာမရအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ဤသို့သော ပေါ့ပါးသော ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဟု ခေါ်ဆိုရုံသာ ရှိသည်။ သူသည် ၎င်းမှ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတချို့ကိုပင် ရရှိခဲ့သည်။

“ပြောစရာမလိုပါဘူး...”

လော့ချန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

တုံးချင်ယွမ်ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် တုံးချင်ယွမ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“လော့ချန်... ဒါက မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားမဟုတ်သေးဘူးမဟုတ်လား... မင်း ဘယ်လောက်စွမ်းအား သုံးခဲ့လဲ...”

လော့ချန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ဝက်လောက်ပဲ...”

တိကျစွာပြောရလျှင် သူသည် ယခုအချိန်တွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ သုံးခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု၊ ချီစွမ်းအင်ရေဝဲကိုးခုနှင့် စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအား ဤသုံးမျိုးသော အကြီးမားဆုံးအကွက်များအနက် ယခုအချိန်တွင် သူသည် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကိုသာ သုံးခဲ့သည်။

သူသည် တမင်ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော် လက်ရှိပြိုင်ဘက်များသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးအကွက်များကို ထုတ်သုံးရန် လုံလောက်သော အရည်အချင်းမရှိပေ။

“တစ်ဝက်...”

တုံးချင်ယွမ်သည် နေရာတွင် မှင်တက်မိနေပြီး မျက်ဝန်းများပင် တောင့်တင်းသွားသည်။

သူသည် လော့ချန်သည် ရာခိုင်နှုန်း ခုနစ်ဆယ် သုံးခဲ့သည်ဟု ထင်ထားခဲ့ရာ ၎င်းကိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဟု ယူဆခဲ့သည်။

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် ဤမျှလောက် သန်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

တစ်ဝက်... ဆိုလိုသည်မှာ ရာခိုင်နှုန်း ငါးဆယ်သာ သုံးခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ထိပ်သီးတစ်ဆယ့်ငါးအတွင်း ဝင်ရောက်ရန် အပြည့်အဝ အရည်အချင်းရှိပြီး ထိပ်သီးတစ်ဆယ်ဦးအတွင်းပင် မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးရှိသည်။

သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သာရှိသည်မဟုတ်ပါလား။

တံထွေးတစ်ချို့ကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ရင်း တုံးချင်ယွမ်သည် လော့ချန်၏ ကျောပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မင်းသားတန်းမှ လူများရှိရာသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် တုန်ခါလှုပ်ရှားနေပြီး သွေးရနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မုန်တိုင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာတော့မည်ဟု ခံစားမိသည်။

အခန်း (၂၈၇) ပြီးပါပြီ။