အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော အခြေအနေ

~လင်ရှောင်ရှောင်သည် ထိုခြိမ်းခြောက်စကားကြောင့် လုံးဝပင် တုန်လှုပ်သွားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အဆုံးအစ မရှိသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေဟန်တူ၏။

"ဝှစ်...."

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ရေခဲဓား တစ်လက်သည် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းထံသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဓားသွားထိပ်သည် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ မျက်နှာနှင့် တစ်မီတာခွဲခန့်သာ ကွာတော့သည့်တိုင်အောင် အရှိန်က ကြောက်ခမန်းလိလိ လျင်မြန်လှချေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်သည် ရပ်တန့်နှေးကွေးသွားသလိုပင်။

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်လာလေသည်။ သူ့ထံ တိုးဝင်လာသော ရေခဲဓားသွားထိပ်ကို ကြည့်ရင်း ကိုယ်ကို အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းလိုက်မိတော့သည်။

သို့သော်... ထိုသို့ အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းလိုက်မိချိန်တွင် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းသည် မြောင်ချင်းချင်းအား ဖမ်းဆုပ်ထားသော သူ၏လက်ကိုလည်း လွှတ်လိုက်မိသွားတော့၏။

...

လင်ရှောင်ရှောင်၏ အရှိန်က ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။ ထို့အပြင် 'ရုတ်ခြည်း နေရာပြောင်းသိုင်းကွက်' နှင့်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ သူမကို ကာကွယ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

အကယ်၍သာ ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နက်ရှိုင်းမနေခဲ့ပါလျှင်... ထိုဓားချက်က သူ၏အသက်ကို နုတ်ယူသွားနိုင်လောက်ပေသည်။

"အစ်မ ချင်းချင်း...အစ်ကိုလျိုဆီ သွားကြည့်လိုက်တော့..."

လင်ရှောင်ရှောင်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။ ထို့နောက် ရေခဲဓားကိုကိုင်ကာ ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ဒီ... ကောင်မစုတ်...."

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ မျက်နှာသည် ကြမ်းကြုတ်စွာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူ၏ ယွမ်တန်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ 'အစစ်အမှန်ယွမ်' စွမ်းအင်အားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

လင်ရှောင်ရှောင်က မည်သည့်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေမှန်း သူ မသိသော်လည်း... ယွမ်တန်ဘုံ တတိယအလွှာ ဆိုသော အဆင့်သည် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းအား ကြောက်ရွံ့သွားစေရန် လုံလောက်ခြင်း မရှိသေးပါ။

"ဝီ...."

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင် တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မြေပြင်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါကာ ကွဲအက်သွားခဲ့ရသည်။

"ရှောင်ရှောင်... သတိထား...."

ဖုန်းဝူချန်သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်သွားကာ အကျယ်လောင်ဆုံး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း... မင်း... ဒီကောင်စုတ်...."

ဟွမ်ဖူယွင်ကျုံး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဆိုးဝါးကာ သွေး‌ကြောများပင် ထောင်ထနေလေပြီ။

သူ၏ ယွမ်တန်ဘုံ ဆဋ္ဌမအလွှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် သူ၏အရှိန်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်နေသော်လည်း... ဖုန်းဝူချန်၏ လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းသိုင်းကွက်' ရှေ့တွင်တော့ သူမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်သလို ဖြစ်နေခဲ့၏။

သူ၏တိုက်ခိုက်မှုက ထိတော့မည်ဟု ထင်လိုက်တိုင်း... ဖုန်းဝူချန်က သီသီလေး ရှောင်တိမ်းသွားပြန်သည်။ ‘လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းသိုင်းကွက်’ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုလျက် သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ အကွာအဝေးကို ထပ်မံ ချဲ့ထွင်သွားပြန်၏။

ဟွမ်ဖူယွင်ကျုံးမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးများပင် အန်ချင်လာမိတော့သည်။

သို့ရာတွင်...၎င်းက ဖုန်းဝူချန်၏ 'အစစ်အမှန်ယွမ်' စွမ်းအင်များ အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးနေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရလေရာ... သူ ကြာရှည် ခံနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"အုန်း..."

"ချွင်.."

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းသည် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ မြောင်ချင်းချင်း၏ ဓားသွားထိပ်နှင့် ထိခတ်သွားလေသည်။ အလွန်တရာ ကြီးမားသော စွမ်းအားလှိုင်း တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ သစ်ပင်ပန်းမန်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။ တုန်ခါမှု အသံကြီးသည်လည်း ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိတိုက်မိပြီးနောက် လင်ရှောင်ရှောင်၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့၏။ သူမသည် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သော အင်အားမရှိသေးသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်...။ သူမတို့ နှစ်ဦးကြားက ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းနေသေးသည်။

သို့သော်လည်း... လင်ရှောင်ရှောင်သည် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိနေခြင်းကပင် သူမ၏ စွမ်းပကားကို သက်သေပြနေသကဲ့သို့ ရှိပါ၏။

"ကောင်မစုတ်... ဒါဆို မင်းက အဲ့ဒီစွမ်းအားကို ကိုယ့်ဘာသာ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား.... ... ကောင်းပြီလေ... မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့...."

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းက ကျေနပ်စွာဖြင့် လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ အစောပိုင်းက လင်ရှောင်ရှောင် အသုံးပြုခဲ့သော အတားအဆီးက သူ့ကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်မည်လားဟု သူ စိုးရိမ်နေခဲ့မိသည်။

"နက်နဲခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား သိုင်းပညာ.... ... ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဝိညာဉ်လက်ဝါး...."

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်၏။ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်တစ်ခု သူ၏ ညာဘက်လက်သီးတွင် အရူးအမူး စုစည်းလာခဲ့ပြီး... ရုတ်တရက် လက်သီးမှ လက်ဝါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။.. ပို၍ပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"ဘုန်း...."

"ဝေါ့...."

စွမ်းအင်နှစ်ခု ထိတိုက်မိသည့်အခိုက်တွင် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရ၏။

"ကျန့်ထျန်း...."

ဟွမ်ဖူယွင်ကျုံးသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

'...'...ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို... လင်ရှောင်ရှောင်က ယှဉ်တိုက်နိုင်ခဲ့တယ်... ဟုတ်လား...။'

ဒါ... ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး....

"မူယွင်ရှန်း...."

နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသော ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းသည် လင်ရှောင်ရှောင်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်...။ ထိုသူမှာ မူယွင်ရှန်းပင် ဖြစ်လေသည်။

မူယွင်ရှန်း... ရောက်လာခဲ့ပြီ....

"တော်သေးတာပေါ့... အချိန်မီ ရောက်လာကြလို့...."

ကျန်းကျွင့်လန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိ၏။

"အချိန်ကိုက်ပါပဲ...."

မူယွင်ရှန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောကြားလိုက်သည်။ သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များသည် ဟွမ်ဖူယွင်ကျုံးထံသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိသွား၏။

"စစ်သူကြီးချုပ်... ကျွန်တော်တို့ နောက်ကျသွားပါတယ်...."

ဟွမ်ယန်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်မှ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်...."

ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အသံများမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှပါ၏။

"အချိန်ကိုက်ပဲ.... ... သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပါ...."

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသက်ရှူပင် ကြပ်သွားစေတော့သည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်... အချိန် မရှိတော့ဘူး... မင်း အခုချက်ချင်း အကယ်ဒမီကို အမြန်သွားရမယ်.... ဟွမ်ဖူယွင်ကျုံးကို ကျုပ် လက်ထဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ...."

မူယွင်ရှန်းက ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး စကားဆုံးသည်နှင့် ဟွမ်ဖူယွင်ကျုံးထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်သွားလေသည်။

"ဟွမ်ဖူမိသားစုက ခွင့်မလွှတ်နိုင်တဲ့ ပြစ်မှုတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီ.... ... ဒီနေ့ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ရမယ်...."

ဖုန်းဝူချင်းက အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်ပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်များမှာ တောက်လောင်နေခဲ့၏။

"ဟွမ်ဖူ မိသားစုကို ချေမှုန်းပစ်ပါ..."

ချီဟွမ်နှင့် အခြားသော ထိပ်သီးစစ်သည်တော်များကလည်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

"ဖုန်းအစ်ကိုကြီး... ဂရုစိုက်သွားပါ..."

လင်ရှောင်ရှောင်က သတိပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။

"အင်း...."

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဟွမ်ဖူမိသားစုဝင်များကို ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

"ထွက်သွားမယ်... ဟုတ်လား။ ... အဲ့လောက် လွယ်လွန်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား...."

ရုတ်တရက်... ခန့်ညားပြီး သြဇာအာဏာရှိသော အဘိုးကြီး တစ်ဦး၏ အသံက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"အဘိုး...."

"မိသားစု အကြီးအကဲဟောင်း...."

ဟွမ်ဖူမိသားစု၏ စစ်သည်တော်များအားလုံးသည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားကြတော့သည်။

ထိုအဘိုးကြီး၏ အသံသည်ကား... ဟွမ်ဖူထျန်းပါး၏ အသံပင် ဖြစ်လေသည်....

"ဒုက္ခတော့ တွေ့ပြီ...."

မူယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ဟွမ်ဖူယွင်ကျုံးနှင့် စတင် တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်ရာ ဖုန်းဝူချန်ကို အချိန်မီ သွားရောက်ကူညီနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

"စစ်သူကြီးချုပ်... သတိထား...."

ဟွမ်ယန်၏ မျက်နှာသည်လည်း မည်းမှောင်သွားပြီး လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းသိုင်းကွက်' ကို အသုံးပြုကာ ဖုန်းဝူချန်အား ကူညီရန် အမြန်ဆုံး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ဟွမ်ဖူထျန်းပါးသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ ရက်စက်သော လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ ။

ပြင်းထန်သော လက်ဝါးလေဟုန်ကြီးသည် ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍သာ ဖုန်းဝူချန်သာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပါက... သူ သေဆုံးသွားမည်မှာ သေချာပါ၏။

"ဖုန်းအစ်ကိုကြီး...."

လင်ရှောင်ရှောင်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အခြေအနေသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အန္တရာယ်များလှပေသည်။

"ဝှစ်...."

နောက်ဆုံးအချိန်လေးတွင်... အရိပ်မည်း တစ်ခုက လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပိတ်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"အုန်း...."

သူတို့၏ လက်ဝါးများသည် ချက်ချင်း ထိတိုက်မိသွားခဲ့ပြီး နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးက တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ပြီး အနီးအနားမှ သိုင်းသမားများအား လွင့်စင်သွားစေကာ... မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်များစွာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို မြေပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုဖျက်ဆီးအားသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပါတကား။

ဟွမ်ယန်နှင့် အခြားသူများမှာမူ လင်ရှောင်ရှောင်၏ အတားအဆီး ကာကွယ်ပေးမှုကြောင့် ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိခဲ့ကြပေ။

သို့သော်... ဟွမ်ဖူမိသားစုမှ ပညာရှင်များမှာတော့ ထိုကဲ့သို့ ကံမကောင်းခဲ့ကြရှာပါ။ သူတို့ထဲမှ လူများစွာသည် ထိုတုန်ခါမှုဒဏ်ကြောင့် ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားကြ၏။

"မူထျန်းယွင်...."

ဟွမ်ဖူထျန်းပါး၏ မျက်နှာသည် ကြမ်းကြုတ်စွာ မဲ့သွားခဲ့သည်။

သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သူမှာ... အခြားသူမဟုတ်... မူထျန်းယွင် ပင် ဖြစ်လေသည်....

ထို့ပြင်... မူထျန်းယွင်၏ နောက်တွင်တော့ ဖုန်းဝူချန်ကိုလည်း ကယ်တင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်... အမြန်သွားတော့... ကျုပ် သူ့ကို တာဝန်ယူထားလိုက်မယ်...."

မူထျန်းယွင်က လေးနက်စွာ ပြောကြားလိုက်၏။ ဤအချက်က သူသည် ဟွမ်ဖူထျန်းပါးကို လုံးဝ အထင်မသေးရဲကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်မူ... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်...."

ဖုန်းဝူချန်က ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ 'အစစ်အမှန်ယွမ်' စွမ်းအင်များ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် 'စိမ်းစို နက်နဲခြင်း ဆေးလုံး' ကို ချက်ချင်း မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

"မူ... ထျန်း... ယွင်...."

ဟွမ်ဖူထျန်းပါးသည် ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူ၏ အဘိုးကြီး မျက်နှာပေါ်မှ အသားများသည် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေကာ... မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လို့နေသည်။

မူထျန်းယွင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟွမ်ဖူထျန်းပါး... အဲ့ဒီတုန်းက ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အရှုံးအနိုင်ကို အဆုံးအဖြတ် မပေးနိုင်ခဲ့ကြဘူး... ... ကြည့်ရတာ ဒီနေ့တော့ အဲ့ဒီအကြွေးကို ဆပ်ရမယ့် အချိန် ကျရောက်လာပြီထင်တယ်...."

"မင်းကများ... ငါ ကြောက်မယ်များ ထင်နေတာလား...."

ဟွမ်ဖူထျန်းပါးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

မူထျန်းယွင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့... ငါတို့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြည့်ကြတာပေါ့... ... ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မင်း ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လာပြီလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့လေ..."

"ဝုန်း..."

ယွမ်တန်ဘုံ နဝမအလွှာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များသည် အရူးအမူး ထိုးထွက်လာခဲ့၏။ ဟွမ်ဖူထျန်းပါးနှင့် မူထျန်းယွင် နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြရာ... ကြောက်ခမန်းလိလိ စွမ်းအင်သည် ထိန်းချုပ်မနိုင်ဘဲ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီး မြေပြင်ကို တုန်ခါကာ ပေါက်ကွဲထွက်စေခဲ့သည်။

လူအားလုံး၏ မျက်နှာများထက်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများ ထင်ဟပ်လာကြလေသည်။

"ဟွမ်ဖူမိသားစုကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်...."

ဟွမ်ယန်က ဒေါသတကြီး နှိုးဆော်လိုက်ရာ ယွင်ကျိုးနယ်မှ စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

မဟာတိုက်ပွဲကြီး... စတင်ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ....။

"ဖုန်းဝူချန်... ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မယ်မထင်နဲ့...."

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှု သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုကာ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် လိုက်လံသွားလေ၏။

"ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းကို တားကြ..."

ရှန်းယန်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လိုက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း... အကြီးအကဲတစ်ဦးမှ ကြားဖြတ် တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ ဟွမ်ဖူမိသားစု၏ ဒုတိယ အကြီးအကဲပင် ဖြစ်လေသည်....။

"ဝှစ်...."

"ဘုန်း.... ဘုန်း.... ဘုန်း...."

ဟွမ်ဖူထျန်းပါးက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ... ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ မြေပြင်ကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့ပြီး... ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော ပညာရှင်များအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

"သတ်...."

ဟွမ်ဖူယွင်ကျုံးက ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝှစ်.... ဝှစ်.... ဝှစ်...."

ထျန်းယွဲ့တောင်၏ လားရာဘက်မှ အရိပ်များ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ထိုသူများအားလုံးသည် ဟွမ်ဖူမိသားစုမှ ယွမ်တန်ဘုံ ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး... ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သူတို့၏ အင်အား အလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော ပညာရှင်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် ဟွမ်ဖူမိသားစု၏ ဩဇာအာဏာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်းကို ပြသနေသကဲ့သို့ ရှိ၏။

ကျန်းယွင်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"...ဟွမ်ဖူမိသားစုလို့ပဲ ဆိုရမယ်... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားစုပဲ...။"

ဟွမ်ဖူမိသားစုက အင်အားကြီးမားသော်ငြားလည်း... ယွင်ကျိုးနယ်မှ အဓိက အင်အားစုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသေးသည်ဟု ဆိုရမည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးသည် လူတိုင်း မိမိတို့၏ အစွမ်းရှိသမျှ ထုတ်သုံးလျက် စတင်ဖြစ်ပွားလာခဲ့သည်။

ဖုန်းဝူချန်ကို လိုက်ဖမ်းနေသော ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းမှာ မူယွင်ရှန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားသော်လည်း... ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုတော့ မရှိခဲ့ပေ။

ယခုက အလွန်ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး... အကယ်၍ ဒီတစ်ကြိမ်သာ သူ ကျရှုံးခဲ့ပါက... ဟွမ်ဖူမိသားစုအတွက် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့်... ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းသည် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဖုန်းဝူချန်ကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပါ။

"ဖုန်းဝူချန်... မင်း ပြေးမလွတ်နိုင်တော့ဘူး...."

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းက အရူးအမူး လိုက်လံရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

အပြေးအလွှား ထွက်ခွာနေသော ဖုန်းဝူချန်သည် သူ့နောက်မှ သည်းကြီးမည်းကြီး လိုက်လာနေသော ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ... သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

'...ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းက ဒဏ်ရာရထားတာ... သူ သူ့ရဲ့ အစွမ်းအကုန် မထုတ်နိုင်လောက်ဘူး...။'

ဖုန်းဝူချန်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်မိသော်လည်း... ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန်တော့ အလျင်မလိုသေးပါ။

‘လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်း

သိုင်းကွက်’ ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ 'အစစ်အမှန်ယွမ်' စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ... ဖုန်းဝူချန်သည် ပြန်လည် နာလန်ထူရန် အချိန် လိုအပ်နေသေး၏။ ထို့အပြင်... ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းသည် ထျန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင် တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားရာ... သူသည် ထိုသူ့အား အထင်သေး၍ မဖြစ်ချေ။

မဟုတ်ပါက... သူသည် အကယ်ဒမီသို့ ထွက်ပြေးရန် 'ဓားပျံသိုင်း' ကို အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာပြီးနောက်တွင်တော့... ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ အားကောင်းလာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။ ဆေးလုံး၏ အကူအညီပါ ရရှိလိုက်သောအခါ... ပို၍ပင် လျင်မြန်လာခဲ့သည်။

ဆယ်မိနစ်ကျော်ခန့် အချိန်အတွင်းမှာပင်... ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော 'အစစ်အမှန်ချီ' အများစုမှာ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာခဲ့လေပြီ။

ဖုန်းဝူချန်သည် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာဖြင့် ရပ်လိုက်တော့သည်။

"ဒီလောက် အဝေးကြီး လိုက်လာရတာ... ခင်ဗျား မမောသေးဘူးလား..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

သူ၏ အေးစက်သည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များသည် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်း... အခု ဘယ်ကို ပြေးဦးမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်...."

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းက ခက်ထန်စွာ ဆိုလေသည်။

"အဲ့ဒါ... မလိုအပ်တော့ဘူး...."

ဖုန်းဝူချန်က ရက်စက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်ပြီး... နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... သူက သူ၏ 'မီးလျှံဓား' ကို ထုတ်ယူကာ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့၏။

ဖုန်းဝူချန်၏ အရှိန်သည် အလွန်တရာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပြီး... လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်ကာ... ဒေါသထွက်နေသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

"သေချင်နေတာကိုး...."

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းက မထီမဲ့မြင် ဆိုလိုက်ပြီး... သူ၏ 'အစစ်အမှန်ယွမ်' ကို ထုတ်ဖော်ကာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

"ထန်..."

မီးလျှံဓားသည် လက်သီးနှင့် ထိပ်တိုက် ထိတိုက်ခဲ့ပြီး... စူးရှသော အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ... စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ... ဖုန်မှုန့်များ တလူလူ လွင့်စင်စေခဲ့သည်။

'...ဒီ ဖုန်းဝူချန် စွမ်းအားက...

ဟိုကောင်မစုတ်လေးထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းနေပါလား....'

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းက စိတ်ထဲမှ မည်းမှောင်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားတွေက တော်တော်လေး လျော့ကျသွားပြီပဲ.... ... အဲ့ဒါတွေအားလုံးက မူယွင်ရှန်းရဲ့ လက်ဝါးကြောင့်ပဲ..."

ဖုန်းဝူချန်က ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ မျက်နှာသည် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားပြီး ဒေါသတကြီး ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

"အဲ့တော့... ဘာဖြစ်လဲ.... မင်းကို သတ်ဖို့အတွက်တော့ ငါ့မှာ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေတုန်းပဲ...."

"အိုး... ဟုတ်လို့လား..."

ဖုန်းဝူချန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ... သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ လှောင်ပြုံးသည် ပို၍ တောက်ပလာခဲ့ပြီး... သူ၏ စွမ်းအားကိုလည်း ပိုမို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ တိုးမြှင့်လာသော စွမ်းအားသည် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းအား နောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တကြား တွေးလိုက်မိသည်။

'...ဒီကောင့်... ဒီကောင့်စွမ်းအားက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး... ဒါ... ဒါက ဓားသိုင်းကွက်ရဲ့ စွမ်းအားပဲ.... ... မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာ တစ်ခုလား....'

ထိုစဉ်…

"ထင်ယောင်ထင်မှား ပျက်သုဉ်းခြင်း ဓားသိုင်းကွက်.... ... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထင်ယောင်ထင်မှား ပျက်သုဉ်းခြင်း...."

ဖုန်းဝူချန်က ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်ရာ... ဓားသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

အားကောင်းသော ဓားစွမ်းအင် အရှိန်အဝါ တစ်ခုသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး... ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးသွားစေနိုင်သော ခံစားမှုမျိုးကို ပေးနေခဲ့၏။

"အစစ်အမှန်ယွမ် အကာအကွယ်လွှာ...."

"ဘုန်း...."

"ခွမ်း...."

ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းသည် စွမ်းအင် အလွှာ တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးလိုက်၏။ သို့သော်လည်း... ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ... လွှမ်းမိုးနေသော ဓားစွမ်းအင် အရှိန်အဝါသည် ထိုအလွှာကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး... ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်းအား နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

တော်သေးသည်မှာ... ဟွမ်ဖူကျန့်ထျန်း၏ တုံ့ပြန်မှုက လျင်မြန်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ... သို့မဟုတ်ပါက ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ့အား မရှုမလှ ဒဏ်ရာ ရရှိသွားစေနိုင်လောက်ပါ၏။

"ခင်ဗျား... ကျုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့တာက... တကယ့် အမှားကြီးပဲ.... ... ဒဏ်ရာရထားရက်နဲ့ ကျုပ်ကို လိုက်ရဲတယ်... ဟုတ်လား... ... ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူလို့ ရတဲ့ သူလို့ ထင်နေခဲ့တာလား..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလျက် ပြောဆိုလိုက်လေတော့သည်။