ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ်

ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် ပြန်လည်တည်ထောင်ပြီးနောက်ပိုင်းမှစ၍ လင်ချင်းဖိန်သည် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်ခန့် လာရောက်ကာ ထျန်းချွမ်းကန္တာရ၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေများနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရေးကြီးကိစ္စများကို လီချန်အား ရှင်းလင်းတင်ပြလေ့ရှိ၏။

ရွှေလနယ်မြေနှင့် အရှေ့ကျူးဝမ်အိမ်တော်တို့က ယိုမင်နန်းတော်၏နယ်မြေကို လေလံဆွဲယူသွားပြီးနောက် မကြာမီတွင် အင်အားစုအသစ် နှစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ပြောစရာမလိုအောင်ပင် ၎င်းတို့သည် ရွှေလနယ်မြေနှင့် အရှေ့ကျူးဝမ်အိမ်တော်တို့က နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်သည် ဘေးဘယ်ညာရှိ အိမ်နီးချင်း အင်အားစုများနှင့် အစဉ်အမြဲ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး အတွင်းပိုင်း နယ်မြေကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ဤ ဆယ်စုနှစ်ကျော် ကာလအတွင်း အတော်လေး ချောမွေ့ တည်ငြိမ်ခဲ့၏။

လင်ချင်းဖိန်သည်ကား ဤအရာအားလုံးသည် တာအိုရောင်းရင်းလီချန်တည်းဟူသော ဤ ကျောထောက်နောက်ခံနှင့် ကင်းလွတ်၍မရသော ဆက်နွယ်မှု ရှိနေကြောင်းကို သိရှိပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် သိမ်းပိုက်ထားသော နယ်မြေသည် ကြီးမားရုံသာမက ကဏ္ဍအသီးသီးမှ အရင်းအမြစ်များသည်လည်း ထျန်းချွမ်းကန္တာရတွင် အလွန် ကြွယ်ဝသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ရာ လုံလောက်သော စွမ်းအား မရှိဘဲ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ကာကွယ် ထိန်းသိမ်းထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် အင်အားစု အများအပြားသည် မက်မော တပ်မက်နေကြသော်လည်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်၊ မကြာသေးခင်က ထျန်းချွမ်းကန္တာရက သိပ်မတည်ငြိမ်ဘူး။ အင်အားစု တော်တော်များများက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးမားတဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်မ ရထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်အရ နောက်ကွယ်မှာ အဲ့ဒီ အင်အားစု သုံးခုက လှုံ့ဆော်နေကြပုံပဲ။"

လင်ချင်းဖိန်က ပြောလိုက်၏။

"အရင်တုန်းက ထျန်းချွမ်းကန္တာရမှာလည်း ပဋိပက္ခတွေ အဆက်မပြတ် ဖြစ်နေတာပဲ မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ အင်အားစု သုံးခုက မူလကတည်းက ထျန်းချွမ်းကန္တာရမှာ အလွန်အမင်း စိမ့်ဝင်နေကြပြီးသားပဲ။"

လီချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင် နှစ်တွေမှာတော့ မတူသလို ခံစားရတယ်။" လင်ချင်းဖိန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက ရွှေလနယ်မြေနဲ့ အရှေ့ကျူးဝမ်အိမ်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး ယိုမင်နန်းတော်ရဲ့ နယ်မြေကို လေလံဆွဲယူသွားခဲ့တယ်... တာအိုရောင်းရင်းလီချန်၊ ရှင် ဒါကို အရမ်း ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ ဒီမတိုင်ခင်က အဲ့ဒီ အင်အားစု သုံးခုက ဘယ်တုန်းကမှ ဝင်ပါခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး။"

"အင်း။ တကယ်ကို နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်က ကြားနေနိုင်သမျှ ကြားနေပါ။ အလွယ်တကူ ဝင်မပါမိစေနဲ့။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ထျန်းချွမ်းကန္တာရသည် အင်အားစုကြီး သုံးခုက တည်ထောင်ထားသော ကြားခံနယ်မြေ ဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်မှာ တိုက်ရိုက် ပဋိပက္ခ မဖြစ်ပွားစေရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ဤသို့သော ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုကို ချိုးဖောက်မည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိလာပုံရသည်။

လင်ချင်းဖိန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တာအိုကျောင်းတော်သည် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွား၏။

လီချန်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး အပေါ်မှ အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ သန့်စင်မွမ်းမံမှု အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ အချိန်သုံးနှစ်တောင်မလိုတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် အဆင့်တက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်နေ၏။

သို့သော် သူသည် ပဉ္စမတပည့် ယန်ဖန်နှင့် ဝမ်ဝမ်တို့ ပြန်မလာသေးသည်ကို တွေးမိသောအခါ အသက်ရှင်နေသေးသော်လည်း အခြေအနေ မည်သို့ ရှိမည်ကိုမူ မသိနိုင်တော့ပေ။

သုံးလ ကြာပြီးနောက်။

လီချန်သည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

........

ထာဝရမင်းဆက်။

လန်ဟွမ် ကောင်းချီးနယ်မြေ။

အမတနယ်မြေ၏ ကောင်းချီးနယ်မြေကြီး ကိုးခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည့်အလျောက် ဤနေရာတွင် လောက၌ အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အသန့်စင်ဆုံး ဒြပ်စင်ငါးပါး ယွမ်ချီတို့ ရှိနေ၏။

ဤနေရာတွင် ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်သစ်ပင် တစ်ပင်ပင် ရှိနေသေးသည်။

ဝိညာဉ်သစ်ပင်သည် မွေးရာပါ အထက်ဘုံနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

ကြားရသည်မှာ ကောင်းချီးနယ်မြေသည် အထက်ဘုံနှင့် အနီးကပ်ဆုံး နေရာ ဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။

ရှေးပဝေသဏီကတည်းက ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားသူများ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလိုပါက ကောင်းချီးနယ်မြေကို အမှီအခို ပြုရန် လိုအပ်၏။

အကယ်၍ ကောင်းချီးနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခရမ်းရောင် ဝါးဝိညာဉ်သစ်ပင်တစ်ပင်၏အောက်၌ ဆံဖြူပုံရိပ်တစ်ခု တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး မျက်နှာမှာမူ အလွန် ငယ်ရွယ်လှ၏။

ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည်လည်း ရှေ့မှောက်တွင် ရိုသေသော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေ၏။

ဆံပင်ဖြူပုံရိပ်သည် မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ရာ ထိုမျက်ဝန်းတစ်စုံသည် လောကရှိ အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်း မြင်နိုင်သကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး လောကဓံ ကြမ်းတမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"နောက် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ကြာရင် ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ်က ပွင့်တော့မယ်။ မင်း ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား။"

ဆံဖြူပုံရိပ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး၊ ကျွန်တော် ဒီနေ့ကို စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ။"

ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လောကကို အထင်သေးသော ယုံကြည်မှုများ ပါဝင်နေ၏။

ထို ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သန်းချီက အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးက အမတနယ်မြေ သက်ရှိများအတွက် ချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း သောင်းချီမှ တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိသည်။

အကြိမ်တိုင်း ပေါ်ထွက်လာသော နေရာသည်လည်း မတူညီပေ။

ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ထပ်မံ၍ ရှာဖွေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ် ပေါ်ထွက်လာမည့် အရိပ်အယောင်များသည် ပို၍ ပို၍ များပြားလာခဲ့၏။

ဤတစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာမည့် ညွှန်ပြနေသော နေရာမှာမူ ထျန်းချွမ်းကန္တာရ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထျန်းချွမ်းကန္တာရသည် အလွန် ထူးခြား၏။

အမှောင်ကန္တာရ၏လွှမ်းမိုးမှုနယ်ပယ်အတွင်း၌ တည်ရှိနေသောကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်းငါးဆယ်ကို ကျော်လွန်သော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးသည် အမှောင်ကန္တာရ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပေမည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ထျန်းချွမ်းကန္တာရ နယ်နိမိတ် အတွင်း၌ အခြေခံအားဖြင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်းငါးဆယ်အထက် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဝင်ရောက်လေ့ မရှိပေ။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ်သည် ထျန်းချွမ်းကန္တာရ နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်ရာ သေချာပေါက် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးသည် ထျန်းချွမ်းကန္တာရအတွင်း၌ ကြိုတင်၍ အကွက်ချ ခင်းကျင်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် အန္တရာယ်ကတော့ အတော်လေး ကြီးမားတယ်။ ငါတို့ ကြိုတင် အကွက်ချ ခင်းကျင်းထားပေမယ့် အကယ်၍ အမှောင်နန်းတော်က ရှာတွေ့သွားရင် နောက်ဆက်တွဲက စိတ်မကူးနိုင်စရာပဲ။"

ဆံဖြူပုံရိပ်သည် သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်၏။

ထာဝရမင်းဆက်၊ မဟာလအင်ပါယာ၊ ရွှေရောင်သားရဲနန်းတော် ကဲ့သို့သော သာလွန် ထူးကဲသည့် အင်အားစုကြီးများသည် အမတနယ်မြေကို တုန်လှုပ်စေသော်လည်း အချို့သော အရာများကိုမူ ကြောက်ရွံ့နေကြဆဲ ဖြစ်သည်... အမှောင်နန်းတော်သည်ကား ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး ထူးဆန်း ဆန်းကြယ်သော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ် ဖွင့်လှစ်ခြင်းအတွက် မဟုတ်ပါက အင်အားစုကြီး အနည်းငယ်သည် ဤမျှ ပေါ်တင် ထင်ရှားစွာ လက်တံများကို ထျန်းချွမ်းကန္တာရသို့ ဆန့်တန်းရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

.......

သဲကန္တာရကမ္ဘာ။

အိုအေစစ်စခန်း။

ယခင်က မြေပြန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဤ အတောအတွင်း ပြန်လည် ပြုပြင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အတော်အတန် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် အသားခြောက် တစ်တုံး စားသုံးပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်ထွက်လာကာ ထ၍ သစ်သားအိမ်မှ ထွက်ခွာသွား၏။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်။"

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်။"

အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော လူများသည် လီချန် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန်ပင် ထ၍ နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

လီချန် ကင်းမြီးကောက် မိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ပြီး အိုအေစစ်စခန်းကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ဤစခန်းအတွင်းမှ အဆင့်အတန်းသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့၏။

သို့သော် လီချန်သည် ကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲလေ့ အလွန် နည်းပါးပြီး ထော့ပေါနှင့် ဟုန်ယဲ့ နှစ်ဦးကသာ အရာအားလုံးကို စီမံ ဆောင်ရွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထော့ပေါရှိရာသို့ ကြည့်လိုက်၏။

ထော့ပေါသည် အရိုးဓား တစ်လက်ကို သွေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်၊ ခင်ဗျား ဒီ ဓားလက်ကိုင်က လက်နဲ့ ကိုက်၊ မကိုက် ကြည့်ပါဦး။"

ထော့ပေါက အရိုးဓားကို လီချန်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်၏။

လီချန်သည် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း ကြည့်လိုက်ရာ အံ့ဩဖွယ်ရာ သူ့လက်နှင့် အံကိုက်လှသည်။

ဤသည်မှာ အရိုးဓား ဖြစ်သည်ဟု မထင်မှတ်လိုက်ပါနှင့်။ အရိုး၏ သိပ်သည်းဆမှာ အလွန် ကြီးမားသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ပါးသည်ဟု မခံစားရပေ။

ထို့ပြင် ဤ အရိုးဓား၏မာကျောမှုနှင့် ခံနိုင်ရည်မှာလည်း အပြည့်အဝ ရှိ၏။

ရုတ်တရက် သူသည် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ လျန်ချီးဓားချီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး အရိုးဓား အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်၏။

တစ်ခဏချင်းတွင် အရိုးဓားသည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ဓားအလင်းများပင် ဖြာထွက်လာ၏။

ဤ အရိုးဓား၏ဓားချီသယ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး အရည်အသွေး အလွန် ကောင်းမွန်သော သဘာဝ လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူ ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း ထုတ်လိုက်ရာ အဝေးရှိ ချုံပုတ် တစ်အုပ်သည် ဓားချီ၏ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံရကာ တစ်စစီ ပြတ်တောက်သွား၏။

"ဒီ အရိုးဓား ရှိလာမှတော့ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်က မနည်းမနော တိုးတက်လာတော့မှာပဲ။"

လီချန်၏မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

"တာအိုရောင်းရင်းထော့ပေါ၊ ခင်ဗျားရဲ့ လက်ရာက တကယ် မဆိုးဘူးပဲ။"

သူသည် ထော့ပေါရှိရာသို့ ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"သာမန်ပါပဲ။ တာအိုရောင်းရင်းလီချန်၊ နောက်တစ်လက်ကတော့ အချိန်နည်းနည်း ထပ်ယူရဦးမယ် ထင်တယ်။"

ထော့ပေါက ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် တာအိုရောင်းရင်းထော့ပေါကို အနှောင့်အယှက် ပေးရတော့မှာပဲ။ ပိုပြီး အားစိုက်ထုတ်ပေးပါဦး။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"မနှောင့်ယှက်ပါဘူး။ တာအိုရောင်းရင်းလီချန် စွမ်းအား ပိုအားကောင်းလေ။ ငါတို့ ဒီ အိုအေစစ်စခန်းကလည်း ပိုပြီး လုံခြုံလေပဲ။"

ထော့ပေါက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

အခြားသူများလည်း အသီးသီး ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြလေသည်။

ယခင်တစ်ကြိမ် စခန်း အပြောင်းအလဲကြီးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ဤ စခန်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်မှာ မည်မျှ မလွယ်ကူကြောင်းကို သိရှိကြ၏။

တာအိုရောင်းရင်းလီချန်သာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး သဲကန္တာရအတွင်းသို့ တိမ်းရှောင် ထွက်ပြေးပြီး ခက်ခဲစွာ ရှင်သန်ကြရပေတော့မည်။

သင့်တော်သော အရိုးဓား လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လီချန်၏ယုံကြည်မှု အကြီးအကျယ် တိုးပွားလာ၏။

သူသည် အိုအေစစ် အတွင်းမှ ရေအရင်းအမြစ်ရှိရာသို့ သွားရောက် ကြည့်ရှုလို၏။

စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ ဤမျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ရေအရင်းအမြစ်ရှိရာသို့ တစ်ခါမျှ မသွားရောက်ဖူးသေးပေ။

အခြား ဗလာသို့ပြန်သူများလည်း မသွားရောက်ဖူးကြပေ။

အများဆုံးမှာ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်၍ အဝေးမှ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

အဓိကအားဖြင့် ရေအရင်းအမြစ်ရှိရာဘက်မှ အန္တရာယ်မှာ အလွန်ကြီးမားပြီး အခြားအုပ်စုဖွဲ့ နေထိုင်သော သားရဲတိရစ္ဆာန်များနှင့် အလွယ်တကူ ကြုံတွေ့နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုသေးပြီး အဆင်ပြေလျှင် ဝိညာဉ်ရေ အချို့ကို ယူဆောင်လာလို၏။

သူသည် ပြဿနာ တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကင်းမြီးကောက် မိစ္ဆာမှ စီးထွက်သော သွေး သို့မဟုတ် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော မိုးရေတို့ကို ခန္ဓာကိုယ်၏ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ အနည်းငယ် ပိုမို မြင့်မားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အသား အမျိုးမျိုးမှာမူ ချေဖျက်ရန် အတော်လေး ခက်ခဲ၏။

ထို့ကြောင့် အစာချေနှုန်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သက်ရောက်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤလောကမှ အစားအစာများကို အမြင့်ဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် စုပ်ယူပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရရှိရန်မှာ သူ၏ အလျင်လိုဆုံး လိုအပ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။

နည်းလမ်း နှစ်ခု ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ ပိုမို လွယ်ကူစွာ ချေဖျက်နိုင်သော အရာများ၊ ဥပမာအားဖြင့် ရေ သို့မဟုတ် သွေး ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစာချေနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း တိုးတက်မှုကို မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ပေမည်။

ဤအရာကို အတင်းအကျပ် တောင်းဆို၍ မရနိုင်၊ ဖြည်းညှင်းစွာသာ ပြုလုပ်နိုင်ပေမည်။

ထို့ကြောင့် လီချန်သည် သူ့အကြံကို နေရာတွင် ရှိနေသော ဗလာသို့ပြန်သူများအား ပြောပြလိုက်၏။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်၊ ဒါဆိုရင် ခင်ဗျား သေချာပေါက်သတိထားရမယ်။ ရေအရင်းအမြစ်ဘက်က အန္တရာယ်က ရေသောက်လာတဲ့ အဲ့ဒီ သတ္တဝါတွေတင် မဟုတ်ဘူး။ ရေအရင်းအမြစ် အတွင်းမှာလည်း ရှိတယ်... အရင် အသုတ်က ဗလာသို့ပြန်သူတွေထဲမှာ ရေအရင်းအမြစ်ထဲမှာ အင်အားကြီး သတ္တဝါတွေ လှုပ်ရှား သွားလာနေပြီး ရေသောက်တဲ့ သတ္တဝါတွေကို အမဲလိုက်နေတာကို မြင်ဖူးတဲ့သူ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ရေအရင်းအမြစ်ထဲကသတ္တဝါက ရေအရင်းအမြစ်နဲ့ အရမ်းဝေးဝေးသွားရတာကို မကြိုက်ပုံပဲ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ စခန်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတာ။"

ထော့ပေါက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"အင်း။ ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် သားရဲအရေခွံဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ရိုးရှင်းသည့် ရေအိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဤသည်မှာ သူ အထူးတလည် ပြုလုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရေခပ်မည် ဆိုပါက ရေထည့်နိုင်သော ခွက် လိုအပ်ပေမည်။

ဤသည်မှာ လီချန် ပထမဆုံးအကြိမ် စခန်းနှင့် ဝေးကွာစွာ ထွက်ခွာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ အလွန်အမင်း သတိထားဖြစ်သည်။

ဤ အိုအေစစ်၏ဧရိယာမှာ မသေးလှဘဲ နေရာတိုင်းတွင် ချုံပုတ် အစိမ်းရောင် အပင်မျိုးစုံတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရေအရင်းအမြစ်ရှိရာ အရပ်သို့ သွားလေလေ သစ်ပင် သိပ်သည်းဆမှာ ပိုမို ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ပေါ့ဆဆမသွားရဲဘဲ လက်ထဲတွင် အရိုးဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် သတိထား၍ ရှေ့သို့ စူးစမ်း သွားလာ၏။

ထို့ပြင် သူ မလာမီက အိုအေစစ်၏ ရိုးရှင်းသော မြေပုံကို ကြည့်ရှုခဲ့သေး၏။

ဤ မြေပုံသည် စခန်းမှ ဗလာသို့ပြန်သူများက အချိန်အတော်ကြာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စူးစမ်း ရှာဖွေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အသေးစိတ် မဟုတ်ဟုဆိုသော်လည်း လီချန်အား အကူအညီ ဖြစ်စေတာ မနည်းလှပေ။

ဤသို့ဖြင့် တစ်နာရီကျော် ကြာပြီးနောက် လီချန်သည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရေအရင်းအမြစ် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဧက ဆယ်ဂဏန်းခန့် အရွယ်အစား ရှိသော ကန် တစ်ခုဖြစ်ပြီး အပြာရောင် တောက်ပလျက် အလွန် ကြည်လင်နေပုံပေါ်၏။

သစ်ပင်များကြားမှတစ်ဆင့် သူသည် ရံဖန်ရံခါ သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်၏။

ဤ သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည် အလွန် သတိကြီးကြပြီး အနည်းငယ်မျှသော လှုပ်ရှားမှု ရှိသည်နှင့် ချက်ချင်း ပုန်းအောင်းသွားကြ၏။

ဤ သဲကန္တာရ အိုအေစစ် အတွင်း၌ ရှင်သန်နိုင်သူသည် သဘာဝအတိုင်း ရှင်သန်မှု နည်းလမ်း တစ်ခု ရှိပေမည်။

လီချန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် သတိထား ပုန်းလျှိုး သွားလာပြီးနောက် ရေအရင်းအမြစ်၏ ကမ်းစပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာအများအပြားရှိနေပြီး ဤနေရာသို့ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ မကြာခဏ ရေသောက် လာရောက်ကြကြောင်း မြင်နိုင်၏။

ကြည်လင်သော ကန်ရေကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် သတိထား၍ လျှောက်သွားပြီးနောက် ရေအိတ်ကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်ရေ အပြည့် ဖြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ကိုယ်လုံး လှုပ်ရှားသွားကာ တစ်ချိန်တည်းတွင် လက်ထဲမှ အရိုးဓားသည် လျင်မြန်စွာ ထိုးထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မြွေခေါင်း တစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ဖြတ်ချလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် အမည်မသိ စပါးကြီးမြွေ တစ်ကောင်သည် သစ်ပင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် လိမ်ယှက်ကာ ရုန်းကန်နေ၏။

စပါးကြီးမြွေသည် အဝါညိုရောင်ရှိပြီး အကြေးခွံများ ထင်ရှားလျက် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် မသေးလှဘဲ တစ်လံကျော်ခန့် ရှည်မည်ဟု ခန့်မှန်းရ၏။

စောစောက အရိုးဓား ထိုးဝင်သွားသော ခံစားမှုအရ ဤစပါးကြီးမြွေ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ မဆိုးလှသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် လီချန်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရ၏။

လီချန်သည် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားဖြင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို ပြောင်းလဲကာ အရိုးဓား အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သဖြင့် အရိုးဓားမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓားအလင်းသည် အလွန် ထက်ရှလှရာ စပါးကြီးမြွေ၏ ကာကွယ်ရေးသည် စက္ကူကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွား၏။

ထို့ပြင် သုံးစွဲသော ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည်လည်း အတော်လေး နည်းပါး၏။

လူပုံစံ ကင်းမြီးကောက် မိစ္ဆာ ကဲ့သို့သော အင်အားကြီး သတ္တဝါနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း မဟုတ်သဖြင့် သဘာဝအတိုင်း အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရန် မလိုအပ်ပေ။

ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်သော စပါးကြီးမြွေ အလောင်းကိုကြည့်ရင်း လီချန်သည် အလျင်အမြန် ရေကမ်းစပ်သို့ လျှောက်သွားပြီးနောက် ရေအိတ်ကို ရေအပြည့်ဖြည့်ကာ အပေါက်ကို တင်းကျပ်စွာ စည်းနှောင်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် စပါးကြီးမြွေ၏အလောင်းကို ဆွဲ၍ စခန်းသို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အစားအစာကိုမူ သေချာပေါက် ဖြုန်းတီးပစ်မည် မဟုတ်ပေ။

စခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် လီချန်သည် လူများကို စပါးကြီးမြွေ အလောင်းကို ရှင်းလင်းစေပြီး မြွေအရေခွံကို နေလှန်းအခြောက်ခံပြီးနောက် ရေအိတ်အဖြစ် ပြုလုပ်စေလိုက်၏။

ထို သားရဲအရေခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရေအိတ်မှာ မကောင်းလှဘဲ အနည်းငယ် ရေ စိမ့်နေ၏။

စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် ရေအိတ်ထဲမှ ရေ အတော်အတန် နည်းပါးသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ဂလု ဂလု ဂလု...

လီချန်သည် ရေ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အစာအိမ်သည် ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် အလျင်အမြန် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်ရတနာတိုက် ဖွင့်လှစ်ခြင်းပညာရပ်ကို စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

.....

တာအိုကျောင်းတော် အတွင်း။

လီချန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဝိညာဉ်ရေ သောက်သုံး၍ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အသားအမျိုးမျိုးထက် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ပိုမို ကောင်းမွန်၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်းတွင် သိုလှောင်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကြည့်လျှင် တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမို ကောင်းမွန်နိုင်ပုံရပြီး တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ဖြစ်သည်ဟု မထင်မှတ်လိုက်ပါနှင့်။ များပြားပုံ မပေါ်သော်လည်း ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အကြိမ်အရေအတွက် များပြားလာသည်နှင့် ထို ကွာခြားချက်သည် အလွန် ထင်ရှားလာပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ သန့်စင်မွမ်းမံမှု တိုးတက်မှုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၉၉၉၆၇/၁၀၀၀၀၀)။

နောက်ထပ် ၃၃ရက် ကြာမြင့်သည်နှင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် တရားဝင် အဆင့်တက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

လီချန်၏မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

တကယ်ကို မလွယ်ကူခဲ့ပေ။

သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်တက်မည့် ထိုနေ့တွင် ကိုယ်တိုင် ခေါင်းလောင်း သွားထိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ် တည်ထောင်ပြီးနောက်မှစ၍ သူသည် ခေါင်းလောင်း ထိုးခဲ့ခြင်း မရှိတော့ဘဲ အစဉ်အမြဲ သူ့တပည့်များကသာ ခေါင်းလောင်း ထိုးခဲ့ကြပြီး နေ့စဉ် ရက်ဆက်၊ နှစ်စဉ် နှစ်တိုင်း တစ်ခါမျှ ပြတ်တောက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဤသည်မှာ နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်၏ အစဉ်အလာဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြုလုပ်၍ ရသော်လည်း ခေါင်းလောင်းကိုမူ ရပ်တန့်၍ မဖြစ်ပေ။

.......

အချိန်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွား၏။

လီချန်သည် တာအိုကျောင်းတော်ထဲတွင် နေထိုင် ကျင့်ကြံလျက် ရှိ၏။

သူ့အတွင်းစိတ်သည်လည်း ပို၍ ပို၍ မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်လာ၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်တက်မည့်နေ့ နီးကပ်လာသောအခါ သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်မှ တပည့် အားလုံးကို ပြန်လည် ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ ထိုမျှသာမက သူသည် ယန်လျန်အား အမိန့်ပေးစေကာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ နေရာဒေသ အသီးသီးရှိ တပည့်များကိုလည်း တတ်နိုင်သမျှ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာကြရန် စေခိုင်းလိုက်၏။

ယန်လျန်သည်လည်း ဘာကြောင့်ဟု မမေးမြန်းဘဲ ဘိုးဘေး၏ညွှန်ကြားချက်ကို တိုက်ရိုက် အကောင်အထည် ဖော်လိုက်၏။

......

အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်တက်မည့်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း တပည့် တစ်သိန်းကျော်တို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်ပေါ်မှ တပည့်များသည်လည်း နှစ်ပေါင်း ရာကျော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီးနောက် လူဦးရေ နှစ်ရာကျော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူဦးရေ နှစ်ရာကျော်တောင်ရှိသည်ဟု မထင်မှတ်လိုက်ပါနှင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အဓိက တောင်ထွတ်ကြီး အနည်းငယ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ လူဦးရေ အနည်းဆုံးတောင်ဖြစ်သည်။

အခြားအဓိကတောင်ထွတ်များမှာမူ မည်သည့် တောင်ထွတ်က တပည့် အရေအတွက် ထောင်ဂဏန်း၊ သောင်းဂဏန်း ဆိုတာချည်းပင်။

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ် တပည့် အရေအတွက် နည်းပါးသော်လည်း တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းမှာ အကျော်အမော်များ ဖြစ်ကြသည်... မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်သို့ ဝင်ရောက်လိုပါက 'ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်' ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း တပည့် အများအပြားအတွက် မကျော်ဖြတ်နိုင်သော အခက်အခဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

.....

မောင်အချိန် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

မိုး အတော်အတန် လင်းလာပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နွေရာသီ ဖြစ်တာကြောင့် မိုးလင်းသည်မှာ စော၏။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးမှ လူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အစဉ်အလာဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တပည့် တစ်ဦးချင်းစီတိုင်း လိုက်နာကြပေမည်။

မည်မျှပင် အလုပ်များစေကာမူ မောင်အချိန် ကျင့်ကြံခြင်းကိုမူ လုံးဝ ပြတ်တောက်ခွင့် မပြုပေ။

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်ပေါ်တွင်လည်း တပည့်အားလုံးသည် အလားတူ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့ကြ၏။

"ငါ လာမယ်။ မင်း သွားကျင့်ကြံတော့။"

လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းစင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မည်သည့် မျိုးဆက်မှန်း မသိသော တပည့် တစ်ဦးအား ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့။"

ထို တပည့်သည် အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွား၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ရှေ့မှောက်တွင်ရပ်ရင်း လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းမှ အဆုံးစွန်အထိ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိနိုင်၏။

"ဒီတစ်ကြိမ် အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်တက်တာက ဘယ်လို ပြောင်းလဲမှုမျိုးကို ယူဆောင်လာမလဲ မသိဘူး။"

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းထိုးတံကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းကာ သဲနာရီ ကုန်ဆုံးမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းလျက် သူ့ခါးကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းလောင်းထိုးတံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အားစိုက်၍ တစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်၏။

ကြည်လင် မြင့်မားသော ခေါင်းလောင်းသံသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းတံခါး ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အဝေးဆီသို့ ပျံ့နှံ့ သွားလေတော့သည်။

***