အကြောင်းအရာများ၏ အမှန်တရား

“ဒါ... ဒါတွေကို မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ” ထိတ်လန့်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့်အသံသည် အနက်ရောင် မြူခိုးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျုပ် ဘယ်သူလဲဆိုတာက အရေးမကြီးပါဘူး၊ အရေးကြီးတာက ခင်ဗျား ဒီနေ့ သေတော့မယ်ဆိုတာပဲ"

ရွှယ်အန်း၏ မျက်လုံးများတွင် နတ်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ အနက်ရောင် မြူခိုးများသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လုံးလုံးလျားလျား မလှုပ်ရှားနိုင်သဖြင့် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။ ပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် အနက်ရောင်မြူခိုးထဲသို့ လက်ကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ထုတ်ကာ ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ရွှယ်အန်း၏လက်တွင် မျက်လုံးတစ်ဖက်သာပါရှိသည့် ထူးဆန်းသော အင်းဆက်တစ်ကောင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အန္တရာယ်ကို ခံစားရသောအခါ အင်းဆက်သည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မြတ်၊ ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါအရှင်မြတ်"

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် ၎င်း၏တောင်းဆိုမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက်ချေမှုန်းလိုက်သည်။

ဘုံး

မမြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။ အလွန်အစွမ်းထက်သော နတ်အာရုံတစ်ခုသည် ရွှယ်အန်း၏စိတ်အာရုံကို လွှမ်းခြုံလာသောကြောင့် သူ့ကို အနည်းငယ် ငေးငိုင်သွားစေသည်။ သူသည် ခဏအကြာမှသာ တဖြည်းဖြည်း အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသည်။ ဤထူးဆန်းသောအင်းဆက်သည် အပြိုင်စကြာဝဠာမှ အသူတစ်ရာနှလုံးသားမိစ္ဆာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားမဟုတ် အင်မော်တယ်မဟုတ် နတ်ဘုရားမဟုတ်သည့် ထူးခြားသောဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် အပြိုင်စကြာဝဠာနယ်မြေ၏ အင်အားကြီးမားသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များပင် ၎င်းကို အလွန်ထိတ်လန့်ခဲ့ရသည်။ ဤနှလုံးသားမိစ္ဆာများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အလွန်နုနယ်သော်လည်း နတ်အာရုံကို အသုံးချ၍ အလွန်လက်တွေ့ဆန်သော အိပ်မက်မိစ္ဆာနယ်မြေများ တည်ဆောက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြပေသည်။ အနည်းငယ်သော အမှားအယွင်းမျိုးဖြင့် အလုံးစုံပျက်သုဉ်းမည့် ကံကြမ္မာဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

အဆုံးမဲ့သော နှစ်များတစ်လျှောက် ဤအသေးအဖွဲဟုထင်မှတ်ရသော အသူတစ်ရာနှလုံးသားမိစ္ဆာအောက်တွင် အင်အားကြီးမားသော ဖြစ်တည်မှုများစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။ တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားအဆင့်ဟု လူသိများသော ရွှယ်အန်းလျှင်ပင် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ ရွှယ်အန်းသည် အသူတစ်ရာနှလုံးသားမိစ္ဆာကို မဆိုင်းမတွ ချေမှုန်းရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

မည်သို့ဆိုသော် ၎င်းကို ပြန့်ပွားခွင့်ပေးလိုက်သည်နှင့် အကျိုးဆက်ကို မှန်းဆ၍ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်းသည် ကျန်ရှိနေသော နှလုံးသားမိစ္ဆာထံမှ အဖိုးတန်အချက်အလက်များကို စုဆောင်းရရှိခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက မဟာအိပ်မက်ဓားဘုရင်သည် ကောလာဟလများကဲ့သို့ အင်မော်တယ်သခင်အဆင့်သို့ ကျော်ဖြတ်ရာတွင် ကျဆုံးသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဤနှလုံးသားမိစ္ဆာ၏ အိပ်မက်မိစ္ဆာနယ်မြေသို့ ကျရောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အိပ်မက်ဓားဘုရင်သည် အလွန်ပြတ်သားခဲ့သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ခုလွဲချော်နေမှန်း သိရှိသွားသောကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို အသုံးပြု၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချိပ်ပိတ်ခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် အသူတစ်ရာနှလုံးသားမိစ္ဆာသည် သူနှင့်အတူ ဤလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်တွင် မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ပိတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနှလုံးသားမိစ္ဆာသည်လည်း အလွန်ပါးနပ်လှသည်။ အနှစ်တစ်ထောင်တိုင်းတွင် မဟာအိပ်မက်ဓားရည်ရွယ်ချက် ပွင့်လာခြင်းသည် ဤနှလုံးသားမိစ္ဆာ၏ ထောင်ချောက်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူများအနက် ၎င်းကို ကပ်ပါးကောင်အဖြစ် လက်ခံနိုင်မည့်လူကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် ဤနှလုံးသားမိစ္ဆာသည် အမှန်တကယ် ပါးနပ်ပေသည်။

ဝင်ရောက်လာသည့် ကျင့်ကြံသူအားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားလျှင် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် မကြာမီ မည်သူမျှ မဝင်ဝံ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်နေရာတစ်ခုဖြစ်သွားမည်ကို သိနေသည်။ ထိုကြောင့် ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူတိုင်းကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ နောက်ကွယ်မှ အကျိုးကျေးဇူးတချို့ကိုပင် ပေးအပ်ခဲ့သေးသည်။ ဤနှေးကွေး၍ တည်ငြိမ်သောချဉ်းကပ်မှုအောက်တွင် ရွှယ်အန်းနှင့်မကြုံတွေ့ခင်အထိ ယခုကဲ့သို့ ဆက်လက်တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနှလုံးသားမိစ္ဆာသည် ရွှယ်အန်း၏ နတ်အာရုံကို နှစ်သက်သောကြောင့် သူ့ကို ကပ်ပါးပြုရန် အပြည့်အဝ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် ၎င်းကိုထိုးဖောက်မြင်ရောက်ခဲ့သောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အမှုန့်ချေခံခဲ့ရသည်။ ဤအကြောင်းတရားများနှင့် ဆိုးကျိုးများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် ရွှယ်အန်း၏နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒီခေါက်တော့ ကံဆိုးမှုကြားက ကောင်းချီးတစ်ခုလို့ပဲဆိုရမယ်။ နှလုံးသားနယ်မြေမှာ မပြည့်စုံတဲ့ နေရာကို ပြုပြင်နိုင်သွားတဲ့အပြင် နှလုံးသားမိစ္ဆာရဲ့ စွမ်းအားကိုတောင် ရခဲ့တော့ အခုကစပြီး နှလုံးသားမိစ္ဆာတွေက ငါ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်တော့ဘူး"

ပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် အတွေးတချို့ဖြင့် မျက်လုံးကိုမှိတ်လိုက်သည်။ ယခု သူသည် ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်နေသူများ၏ လက်ရှိအခြေအနေများကို မြင်နေရသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် အနည်းငယ် ခေတ္တရပ်တန့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“အဲ့လို့လား”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်း၏ပုံရိပ်သည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျီလဲ့သူတော်စင်သည် အဆုံးမဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲသို့ ကျရောက်နေသည်။ သူမသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ထိုအိပ်မက်ဆိုးညဆီသို့ တစ်ဖန်ပြန်ရောက်ရှိသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမသည် တစ်ချိန်က မိဘများနှင့် အစ်မတစ်ယောက်ရှိခဲ့၍ ၎င်းတို့ မိသားစုသည်အတူတကွ ပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်များသည် သူမ၏ တိုတောင်းသော ဘဝတွင် အပျော်ရွှင်ရဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ညတစ်ညတွင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုနေ့တွင် သူမနှင့် သူမ၏အစ်မသည် အခန်းထဲတွင် ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် အရှေ့ဘက်ခြံဝန်းဆီမှ မီးတောက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုမီးတောက်များသည် သတ်ဖြတ်သံများ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ ပျံ့လွင့်လာသည်။ ထိုအသံများသည် ၎င်းတို့ ညီအစ်မနှစ်ဦးကို အလွန်ထိတ်လန့်စေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သူမ၏ မိဘများ ပြေးဝင်လာကြသည်။

"မုယပြေးတော့"

ဤသည်မှာ ကျီလဲ့သူတော်စင်မုယ၊ သူမ ဖခင်ထံမှကြားခဲ့ရသည့် နောက်ဆုံးစကားဖြစ်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဘဝတစ်သက်လုံး မည်သည့်အပြစ်ကိုမျှ မကျူးလွန်ခဲ့သည့် ထိုကြင်နာတတ်သော အမျိုးသားသည် ဓားဖြင့် ထက်ပိုင်းဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရသည်။ နေရာတိုင်းတွင် သွေးများ လွင့်စဉ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"ယောက်ျား" မုယ၏မိခင်သည် အော်ဟစ်မြည်တမ်းကာ ပြေးလာရန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမ၏ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးကို ဖိချေပစ်လိုက်သည်။

မိခင်ဖြစ်သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ သွေးများအန်ထွက်၍ လဲကျသွားကာ သူမ၏သမီးများကို ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျီလဲ့သူတော်စင်မုယသည် ဤအရာအားလုံးကို မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်၊ သူမ၏စိတ်သည် လုံးလုံးလျားလျား လစ်ဟင်းနေ၍ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်နေသည်။

ဤအိပ်မက်ဆိုးများသည် သူမရှေ့တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာ၍ အိပ်မက်သည် သူမကို ခုခံနိုင်စွမ်းကင်းမဲ့သည်အထိ လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးထားလေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဝေးတစ်နေရာမှ လှောင်ရယ်သံများ နီးကပ်လာသည်။ သူမ၏ အစ်မသည် သူမကို အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းထားသည့် လျှို့ဝှက်ဗီရိုထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

"ဘာတွေပဲဖြစ်လာလာ၊ ဘာအသံမှမထွက်နဲ့နော် ဟုတ်ပြီလား"

မုယသည် ထိုစကားများပြောနေသော အစ်မဖြစ်သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မှတ်မိနေသေးသည်။ ကပ်ဘေးဆိုးကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရာမည်ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ငြိမ်သက်နေသည့် အမူအရာမျိုးဖြစ်သည်။ မုယသည် အလွန်ထိတ်လန့်နေသဖြင့် မည်သည့်ကိုမျှ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ အစ်မဖြစ်သူသည် လျှို့ဝှက်ခန်းတံခါးကို အပြင်ဘက်မှ တွန်းပိတ်လာသည်။ မုယသည် သူမအရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ဝင်ဆံ့နိုင်သည့် အခန်းကျဉ်းလေးထဲတွင် ရပ်တန့်ကာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်နေသော်လည်း အသံမထွက်ဝံ့ပေ။ အပြင်ဘက်တွင် ခြေသံများ ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူမသည် လူတစ်စု၏ နောက်ပြောင်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွတ်၊ ကျွတ်။ ငါတို့တော့ ကံကောင်းတာပဲ၊ လတ်ဆတ်တဲ့တစ်ယောက် ရှိသေးတာပဲ"

"ဘယ်ဆိုးလို့လဲ ညီအစ်ကိုတို့၊ ဒီနေ့ ကောင်းကောင်းပျော်လိုက်ရအောင်"

ပြီးနောက် အစ်မဖြစ်သူ၏ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှင်တို့ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲ"

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ယောက်ျားများ၏ ရယ်သံများကြောင့် သူမ၏အော်သံသည်လည်း တိမ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ ပြီးနောက် အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲသံများနှင့် အစ်မဖြစ်သူ၏ အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မုယသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အကြောင်းအရာများကို သူမ သိနေသည်။ အတွင်းစိတ်မှ ကြောက်ရွံ့မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တုန်ယင်စေသောကြောင့် မိုးရေများကဲ့သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် ပါးစပ်ကို တင်းတင်းစေ့ထားခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းအရာများသည် ပုံမှန်အချိန်တွင် လုံးလုံးလျားလျား မထိဝံ့ဘဲ သူမ နှလုံးသားအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည့် မှတ်ဉာဏ်များဖြစ်သည်။ ယခု ဤအရာအားလုံးကို ထပ်မံကြုံတွေ့နေရပြန်သည်။ ကျီလဲ့သူတော်စင်သည် အချိန်ကြာကြာ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အကြည့်များသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့ကာ သူမ၏ အမူအရာသည်လည်း ငေးငိုင်လာသည်။ ယောက်ျားများ၏ ရယ်မောသံများနှင့် အစ်မဖြစ်သူ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများသည် ငရဲအစပျိုးမှုများဖြစ်ပေါ်လာကာ သူမကို အဆုံးမဲ့သော တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားစေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျီလဲ့သူတော်စင်သည် သက်ပြင်းချသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

"တကယ့်ဖြစ်ရပ်မှန်တွေကို သိချင်လား"

မုယက အံ့ဩမှင်သက်သွားသည်။ ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ခန်းတံခါးသည်လည်း တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွား၍ ရွှယ်အန်းသည် သူမအရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် ပြောလာသည်။

"ဖြစ်ရပ်မှန်တွေကို ပြပေးမယ်"