မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဆရာ တပည့် နှစ်ယောက်လုံး တုန်လှုပ်နေကြသည်

"ရွှယ်အန်း၊ မင်းဘာလို့ ဒီလောက်ရက်စက်ရတာလဲ၊ ကျန့်ဟုန်ရိပ်မြုံက မင်းနဲ့ ရန်ငြိုးမရှိဘူး၊ မင်း ငါတို့ကို ကရုဏာမပြနိုင်ဘူးလား" လီဟန်ချင်းက အားစိုက်၍ ပြောလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျုပ်က မငဲ့ညှာတာမဟုတ်ပါဘူး၊ လူတစ်ယောက်က ခင်ဗျားတို့ကို သေစေချင်နေတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် ရွှယ်လွေ့လီကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"လွေ့လီ၊ ဒီနှစ်ယောက်ကို မင်း လက်ထဲအပ်လိုက်ပြီ။ သတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်ရှင်ပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သဘောပဲ"

ရွှယ်အန်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ရွှယ်လွေ့လီက အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သို့သော် လီဟန်ချင်းနှင့် ရှင်းသန့်နန်တို့၏ မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း ဖြူဖျော့လာသည်။ မည်သို့ဆိုသော် ရွှယ်လွေ့လီအပေါ် ၎င်းတို့ပြုလုပ်ခဲ့သော အရာများသည် ၎င်းတို့အားလုံး အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ သေဆုံးရန်ပင် လုံလောက်ပေသည်။

“လွေ့လီ….” လီဟန်ချင်းက ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချပြီးနောက် ဟန်လုပ်ပြုံး၍ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ရွှယ်လွေ့လီသည် တစ်ချိန်က သူမအထက်တွင် အလွန်မားမတ်စွာ တည်ရှိခဲ့သော ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ရွှယ်လွေ့လီကို သင်ကြားခဲ့သည့် ဆရာမဟုတ်သော်လည်း ကျန့်ဟုန်ရိပ်မြုံ၏အကြီးအကဲရာထူးကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ရယူခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကျန့်ဟုန်ရိပ်မြုံ၏ အခြေအနေများ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ကျန့်ဟုန်ရိပ်မြုံသည် ယခုအခါ ကောင်းကင်သုံးပါးဂိုဏ်းအနက် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ပင် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် အရည်အချင်းရှိသူများကို မနာလိုဝန်တို၍ မတူထူးခြားသူများကို ချန်လှပ်ထားလေ့ရှိသည်။ ရွှယ်လွေ့လီသည် လုံးလုံးလျားလျား စွန့်ပစ်ခံရသည့် အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိခဲ့ရခြင်းမှာ သူမသည် လီဟန်ချင်း၏ အဖွဲ့ထဲတွင် မပါဝင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ရွှယ်လွေ့လီက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလိုနေ့မျိုးရှိလာမယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်ဖူးလား၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်"

လီဟန်ချင်း၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အလျင်အမြန် အကြံထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရွှယ်အန်း၊ မင်း တကယ် ပြောနေတာလား။ ဒီကိစ္စကို ရွှယ်လွေ့လီဆီ လွှဲပေးလိုက်ရင် မင်း ဝင်စွက်ဖက်လို့ မရဘူးနော်"

“ဒါပေါ့" ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီဟန်ချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ရွှယ်လွေ့လီ။ စကားနဲ့ပြောလို့ အသုံးမဝင်ဘူး။ မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိရင် ငါ့ကို အခု လာသတ်လိုက်၊ မဟုတ်ရင် ငါက ထွက်သွားနိုင်ဦးမှာပဲ"

လီဟန်ချင်းသည် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထွက်သွားတော့မည့်ဟန်ဖြင့် ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ရှင်းသန့်နန်သည် အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမ၏ဆရာက ဤကဲ့သို့ ပြုမူလာသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများသည်လည်း ချက်ခြင်းပင် လင်းလက်သွားသည်။ ရွှယ်အန်းသည် ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် ရွှယ်လွေ့လီထံ လုံးလုံးလျားလျား အပ်နှံမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ရွှယ်လွေ့လီ၏ ကျင့်ကြံမှုများ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာသဖြင့်၊ ဆရာဖြစ်သူမဆိုနှင့် ရှင်းသန့်နန်လျှင်ပင် ရွှယ်လွေ့လီကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

ကျန့်ဟုန်ရိပ်မြုံခေါင်းဆောင်သည် ကောင်းကင်သုံးပါးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များအနက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ရွှယ်လွေ့လီ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်လူမဟုတ်ပေ။ ထိုသို့တွေ့မိသောအခါ ရှင်းသန့်နန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီးနောက် ရွှယ်လွေ့လီကို ဘဝင်ခိုက်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ လီဟန်ချင်းအနောက်လိုက်ရန် ခြေထောက် မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်လွေ့လီသည် အေးစက်စွာ သရော်တိုက်ပြီးနောက် လက်ကိုမြှောက်တင်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားအလင်းရောင် ပျံ့လွင့်ကာ လီဟန်ချင်းနှင့် ရှင်းသန့်နန်တို့၏ လမ်းကြောင်းကို အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ရွှယ်လွေ့လီ၊ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တာလား" လီဟန်ချင်းက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

ရွှယ်လွေ့လီသည် ဓားကို ခါးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဆရာက ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ အပ်နှံထားတာဆိုတော့ ရှင်နှစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို အဆုံးသတ်ရမယ့်လူက ကျွန်မပဲ"

"မင်းကတော့ သေကြောင်းကြံစည်နေတာပဲ" လီဟန်ချင်းက အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူမသည် ရွှယ်အန်းကို ကြောက်ရွံ့သော်လည်း သူမ လက်အောက်တွင်ရှိခဲ့ဖူးသည့် ဤတပည့် ရွှယ်လွေ့လီကို သူမ မကြောက်ရွံ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လှောင်ရယ်ပြီးနောက် လက်ကိုမြှောက်တင်ကာ မက်မွန်ပန်းနှစ်ပွင့်နှင့်ဆင်တူသော အနီရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကျန့်ဟုန်ရိပ်မြုံ၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော လီဟန်ချင်းသည် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသော အရည်အချင်းများ သဘာဝအလျောက် ရှိထားသည်။

ဤအနီရောင်အလင်းတန်းများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ၏ ကျန်းဟုန်နှလုံးသားနိယာမသည် အမှန်တကယ် ထူးခြားကြောင်း ပြသနေသည်။ သို့သော် အနီရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခု လမ်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်သောအခါ ရွှယ်လွေ့လီသည် သူမ၏ဓားသွားကို ရဲဝံ့စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ဓားအလင်းရောင်သည် အထူးတလည် မပြင်းထန်လှသော်လည်း အနီရောင်တောက်လောင်နေသော အလင်းတန်းနှစ်ခု၏ အားအနည်းဆုံးနေရာကို ထိမှန်သွားသည်။ အနီရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် ဓားချက်တစ်ချက်ကြောင့် ငြိမ်းသတ်သွားသည်။ လီဟန်ချင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရွှယ်လွေ့လီသည် သူမ၏တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသလော။

"အခု ကျွန်မ ဓားချက်ကို လက်ခံရမယ့် အလှည့်ပဲ" ရွှယ်လွေ့လီက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျယ်လောင်သော အော်သံဖြင့် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထွန်းလင်းတောက်ပနေသော ဓားအလင်းတန်းသည် လီဟန်ရှင်းဆီ တည့်တည့် ရောက်ရှိလာသည်။ လီဟန်ချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အရိပ်အမြွက်တချို့ကို မြင်တွေ့သွားသောကြောင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဓားတာအို ဘယ်တုန်းက ပြန်ကောင်းလာတာလဲ"

သူမသည် ထိုသို့ပြောနေစဉ် ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းရုံမျှသာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရွှယ်လွေ့လီသည် လီဟန်ချင်းကို အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးဘဲ သူမ၏ ဓားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓား၏ ထက်မြက်မှုသည် နှင်းများကဲ့သို့ သူမကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ရွှယ်အန်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ရွှယ်လွေ့လီလက်ထဲတွင် မည်သို့ကြောင့် အပ်နှံလိုက်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် လီဟန်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ရွှယ်လွေ့လီ၏ဓားတာအိုသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရုံသာမကဘဲ သူမ၏ ယခင်ကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ လီဟန်ချင်းသည် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုနှင့် နောင်တရများ ရရှိလာသည်။ ရွှယ်လွေ့လီ၏ဓားတာအိုသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် အခွင့်အလမ်းမရှိဘူးဟု သူမ ခံစားမိသောကြောင့် ယခင်က ရွှယ်လွေ့လီကို ဆိုးရွားစွာ ဆက်ဆံဝံ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှယ်လွေ့လီ၏ဓားတာအိုသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရုံသာမကဘဲ ယခုအခါ မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာမည်ဟု သူမ မည်သည့်အခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ ထိုအချိန်တွင် လီဟန်ချင်းက အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသောကြောင့် သူမ၏ လက်မောင်းသည် ဓားဖြင့်ခုတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန် သူမ အနောက်တွင် ရပ်နေသော တပည့်ရှင်းသန့်နန်သည် ရုတ်တရက် ဓားကို ဆွဲထုတ်၍ လီဟန်ချင်း၏ နှလုံးသား တည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ရှင်းသန့်နန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မဆိုးလှပေ၊ အထူးသဖြင့် သူမ လက်ထဲရှိ ရတနာဓားကြောင့် အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။ လီဟန်ချင်းသည် လုံးလုံးလျားလျား သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေသည့်အတွက် နှလုံးတည့်တည့်သို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်ခံလိုက်ရသည်။

သူမသည် ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နှလုံးတည့်တည့်သို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်ခံရသောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်လွေ့လီ၏ ဓားအလင်းရောင်များ ကျရောက်လာကာ သူမ၏ ခြေလက်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ လီဟန်ချင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီးနောက် ရှင်းသန့်နန်ကို နာကြည်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဘာလို့လဲ"

ရှင်းသန့်နန်သည် လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို လွှတ်ချပြီးနောက် မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ထားလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဒါက ဆရာ စီနီယာမမအပေါ် ရက်စက်လွန်းလို့ပဲ။ ဒီလိုမလုပ်ဖို့ ကျွန်မ အကြိမ်ကြိမ်အကြံပေးခဲ့ပါရက်နဲ့ ဆရာ ဘယ်တော့မှ လက်မလျော့ခဲ့ဘူး။ အခု ကျွန်မ ဒီရပ်တည်ချက်ကိုပဲ ခံယူတော့မယ်"

ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် လီဟန်ချင်းသည် ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများအန်ထုတ်ကာ စကားထပ်ပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။ ရှင်းသန့်နန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သွားကာ နိဂုံးချုပ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော လီဟန်ချင်း၏ ဦးခေါင်းကို ပန်းဖျော့ရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ လီဟန်ချင်းသည် သေဆုံးချိန်အထိ ရှန်းသန့်နန်ကို နာကြည်းစွာ ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ သို့သော် ရှင်းသန့်နန်ကမူ လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်ပေ။ လီဟန်ချင်းသေဆုံးသွားကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်နှင့် သူမ၏မျက်နှာတွင် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်လာကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"မမ၊ ညီမလေး မမကို ဂိုဏ်းထဲမှာ အဲ့လိုဆက်ဆံရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လီဟန်ချင်းရဲ့ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့်ပါ။ အတင်းအကြပ်ခိုင်းခံရတော့ ညီမလေးမှာ တခြားရွေးစရာလမ်းမရှိတော့လို့ပါ၊ တစ်ချိန်က သံယောဇဉ်တွေကို စဉ်းစားပြီး ညီမလေးကို ဒီတစ်ခါပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး သက်ညှာပေးပါနော်"

ရှင်းသန့်နန်၏မျက်နှာသည် စကားပြောနေစဉ်တွင် တောင်းဆိုနေသော အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ၏ လှည့်စားတတ်သည့် အသွင်အပြင်ကြောင့် အလွန်သနားစဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အမှန်တရားကို မသိသူများသာဖြစ်ပါက၊ သူမထံတွင် အရူးလုပ်ခံရပေလိမ့်မည်။ ရွှယ်လွေ့လီသည် တစ်ချိန်လုံး မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ သူမကို ငြိမ်သက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။ အလွန်တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်လာသောအခါ ရှင်းသန့်နန်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရာ၊ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

"ရှင်းသန့်နန်၊ အစက ငါ နင့်ကို သတ်ဖို့ မကြံစည်ထားဖူးဘူးဆိုတာကို နင် သိလား" ရွှယ်လွေ့လီက ပြောလိုက်သည်။

ရှင်းသန့်နန်၏နှလုံးသား ပေါ့ပါးလာသဖြင့် သူမသည် ခယစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ မမက ညီမလေးကို ချစ်တာကို"

ရွှယ်လွေ့လီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါ အခု စိတ်ပြောင်းသွားပြီ"

ရှင်းသန့်နန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ အေးခဲတောင့်တင်းသွားသည်။

"တစ်ချိန်က နင် ငါ့ကို မနာလိုစိတ်နဲ့ အဲ့လိုဆက်ဆံတာလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ ငါ သိသွားပြီ၊ နင်က ပင်ကိုယုတ်ညံ့တဲ့လူပဲ"

“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ညီမလေး ရှင်းပြတာကို နားထောင်ပေးပါ…”