လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓား

ထာဝရမင်းဆက်။

လင်ကျိုး။

လင်ဝမ်အိမ်တော်။

လင်ဝမ်အိမ်တော်သည် ယခုအချိန်အထိ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်တစ်သိန်းကျော်ပြီဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ်ကာလနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလှမ်းဝေးကာ များစွာကျဆင်းခဲ့သော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်မှာမူ အလွန်ခိုင်မာဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ လင်ဝမ်အိမ်တော်မှ အထက်ပိုင်းအနည်းငယ်သည် ကျိုးပဲ့နေသော အသက်ပြားသုံးချပ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာများတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။ အသက်ပြားကျိုးပဲ့ခြင်းမှာ အသက်ပြားပိုင်ရှင်၏ မူလဝိညာဉ် ပြိုကွဲပြီး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြု၏။ သို့သော် ဤအသက်ပြားသုံးချပ်၏ ပိုင်ရှင်များမှာမူ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြပေသည်။

“မြန်မြန်။ မြန်မြန် ဘိုးဘေးဝမ်ကို သွားတင်ပြကြ။”

တစ်ဦးက တုန်ယင်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

“ဘိုးဘေးဝမ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်…”

အခြားသူများ အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။ ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးသည် စကားမပြောဘဲ စင်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ကျိုးပဲ့နေသော အသက်ပြားသုံးချပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

“ဒါဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။”

သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ လင်ဝမ်အိမ်တော်သည် မူလကတည်းက ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ ယခု ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူသုံးဦး ထပ်မံသေဆုံးသွားသည်။ ထို့အပြင် တစ်ဦးမှာ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း နှစ်ဆယ့်ကိုးလှမ်းဖြစ်ကာ အသစ်တိုးမြှင့်ခံရသော လင်ဝမ်ပင်လျှင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့၏။

ယခင်က စကားပြောခဲ့သော ထိုသူသည် ဖုံးကွယ်ဝံ့ခြင်းမရှိဘဲ။ “အရှင်မင်းသားနဲ့ ဦးလေးဝမ်၊ ဦးလေးချို တို့ သုံးယောက်က ထျန်းချွမ်းကန္တာရကိုသွားပြီး ထျန်းတူးဧကရာဇ်သားတော်အတွက် တာအိုအငွေ့အသက်ပါဝင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ရှာဖွေခဲ့ကြတာပါ။”

“ဟွန်း။ တကယ်ကို သတ္တိကောင်းလိုက်ကြတာ။ ဒီကိစ္စကို ဒီအဘိုးကြီးတောင် မသိဘူး။”

ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။

သူသည် လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ ဘိုးဘေးဝမ်အနေဖြင့် ကိစ္စများကို သိပ်မစီမံမခန့်ခွဲဘဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤမျှကြီးမားသော ကိစ္စကို သူလုံးဝ မသိခဲ့ပေ။ အမှန်တော့ သူသည် အသစ်တိုးမြှင့်ခံရသော လင်ဝမ်ကို မူလကတည်းက သိပ်မကျေနပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ပင်ကိုစရိုက် ထူးဆန်းပြီး လင်ဝမ်အဖြစ် ဆက်ခံခြင်းသည် လင်ဝမ်အိမ်တော်အတွက် ကောင်းချီးမဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် လင်ဝမ်အိမ်တော် လူငယ်မျိုးဆက်တွင် ထူးချွန်သော တပည့်များ မရှိခဲ့ဘဲ အသစ်တိုးမြှင့်ခံရသော လင်ဝမ် ဝမ်ချင်းနှင့် ယခင်လင်ဝမ်၏ သမီး ဝမ်ဝမ် တို့သာ အတော်အတန် ကောင်းမွန်ခဲ့၏။ မူလက သူသည် ဝမ်ဝမ်ကို မျက်စိကျခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခင်လင်ဝမ်၏ သမီးဖြစ်ပြီး ယခင်လင်ဝမ်မှာမူ လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ ကျဲ့ရှီးစစ်ပွဲအတွက် စတေးခံသေဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမိန်းကလေးသည် လက်မထပ်မီ သားသမီးရရှိခဲ့ပြီး လင်ဝမ်အိမ်တော်၏မျက်နှာကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သောကြောင့် သူလည်း အကူအညီမဲ့စွာ စွန့်လွှတ်ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ချင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ရ၏။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူမှားခဲ့လေပြီ။ တစ်ခါတည်း ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သုံးဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရ၏။

ဤအချိန်တွင် နောက်တစ်ဦး အလျင်စလို ပြေးဝင်လာသည်။ “ဘိုးဘေးဝမ်ကို တင်ပြပါတယ်။ ထျန်းယားရှင်းမိသားစုမှ ပထမဆုံးအကြီးအကဲက သတင်းပို့လာပါတယ်။ ရှင်းမိသားစုရဲ့ သခင်ရှင်းလင်နဲ့ အကြီးအကဲမင် ဘာကြောင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ရသလဲလို့ စစ်ဆေးမေးမြန်းနေပါတယ်။”

“ဘာ။” ခပ်ဝဝအဘိုးကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ရှင်းမိသားစုရဲ့ သခင်ရှင်းလင်နဲ့ အကြီးအကဲမင်လည်း အတူတူသွားခဲ့တာလား။”

“ဟုတ်။ ဟုတ်ပါတယ် ဘိုးဘေးဝမ်။”

ယခင်က ပြန်ဖြေခဲ့သော ထိုသူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

“ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကိစ္စကို ဘာလို့ ဒီအဘိုးကြီးကို မပြောခဲ့တာလဲ။”

ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်၏။

ရှိနေသော လူများအားလုံး ကြက်သေသေသွားကြ၏။

“ဘိုးဘေးဝမ်။ အရှင်မင်းသားက မပြောခိုင်းခဲ့တာပါ။ သူက ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ရင် တာဝန်အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ထမ်းဆောင်မယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်…” ထိုသူက ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်၏။

“ဟွန်း။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့လင်ဝမ်အိမ်တော်ရဲ့ အကြီးအကဲတွေပဲ။ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းတို့ကို လင်ဝမ်ကို ကူညီဖို့ ခိုင်းခဲ့တာ။ သူ့နောက်လိုက်ပြီး အတူတူရူးသွပ်ဖို့ ခိုင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။”

ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။

ယခု ဤမျှကြီးမားသော ကိစ္စ ဖြစ်ပွားခဲ့လေပြီ။ မိမိတို့ဘက်မှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး ဆုံးရှုံးရုံသာမက ထျန်းယားရှင်းမိသားစုကလည်း ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အကြီးအကဲတစ်ဦး၊ ဒွိဒသမအခြေခံ အစီအရင်သခင်တစ်ဦးပင် ဆုံးရှုံးခဲ့၏။ ရှင်းမိသားစုသည် သေချာပေါက် လက်လျှော့မည်မဟုတ်ပေ။ ဤဆုံးရှုံးမှုကို လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပုံချနိုင်ခြေများ၏။

ဒေါသတစ်ချက် ထွက်ပြီးနောက် ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ “သူတို့ ဒီတစ်ခေါက် ပစ်မှတ်က ဘာလဲ။”

“ဘိုးဘေးဝမ်ကို တင်ပြပါတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်ပါ။”

အကြီးအကဲတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

“ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်က ထျန်းချွမ်းကန္တာရပေါ်က ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုဖြစ်ပေမယ့် အားအကောင်းဆုံး စံအိမ်သခင်ကြီး လင်ဝူရှောင်းက အများဆုံး နှစ်ဆယ်ကျော် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းပဲ။ ပြီးတော့ သက်တမ်းလည်း မကျန်တော့ဘူး… တခြားအင်အားစု ဝင်စွက်ဖက်ခဲ့တာလား။”

ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးက လက်များကို နောက်ပစ်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ဘိုးဘေးဝမ်… ကျွန်တော် အရှင်မင်းသားရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကြားခဲ့တယ်။ ယိုမင်နန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ… ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လင်ဝမ်အိမ်တော် ပေါ်ထွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ထိုအကြီးအကဲက ပြောလိုက်၏။

“ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူ လေးယောက်။ အဲ့ဒီထဲမှာ နှစ်ယောက်က ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အကြိမ်နှစ်ဆယ်အထက်၊ ဒွိဒသမအခြေခံ အစီအရင်သခင်တစ်ဦး၊ ယိုမင်နန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ဘူး…” ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးက သူ၏မျက်ခုံးကြားကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးသည်ဟု ခံစားရ၏။ ဤမျှအားကောင်းသော အင်အားစု အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ပိုမြင့်သော အဆင့်ရှိ အင်အားစု ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ကို မြင်ယောင်နိုင်ပေသည်။ ဤကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်နောက်ကွယ်တွင် မဟာလမင်းဆက် သို့မဟုတ် ရွှေမိစ္ဆာနန်းတော် အင်အားစုများ ထောက်ပံ့နေခြင်း မဟုတ်လား။

“လင်ဝမ် သေသွားပြီမှတော့ ဝမ်ဝမ်ကို ပြန်ရှာလိုက်တော့။”

ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးက သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်၏။ ထိုဝမ်ဝမ် အမှားလုပ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ အထူးချွန်ဆုံးတပည့်ဖြစ်သည်။ ယခု ဝမ်ဝမ်မှသာ လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအကြီးအကဲက တွန့်ဆုတ်သွား၏။

“ဘာလဲ။”

ခပ်ဝဝအဘိုးကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

“ဘိုးဘေးဝမ်… ဝမ်နွီ့အရှင်မင်းသမီးက ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ထာဝရမင်းဆက်ကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဘယ်ရောက်နေမှန်းမသိ။ သေလားရှင်လား မသိရသေးပါဘူး…” ထိုအကြီးအကဲက ပြောလိုက်၏။

“ဘာ” ခပ်ဝဝအဘိုးကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ဒါဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။” ဝမ်ဝမ်သည် ယခင်လင်ဝမ်၏ သမီးဖြစ်သည်။ အမှားလုပ်ခဲ့သော်လည်း လင်ဝမ်ဆက်ခံခွင့် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သို့သော် အမတနယ်မြေသို့ ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။ သေချာပေါက် အဓိကပြုစုပျိုးထောင်သင့်သူ ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် ထာဝရမင်းဆက်က ထွက်ခွာသွားမှာလဲ။

“ဘိုးဘေးဝမ်။ အရှင်မင်းသားက လင်ဝမ်အဖြစ် မဆက်ခံခင်ကတည်းက ဝမ်နွီ့အရှင်မင်းသမီးကို အမြဲတမ်း လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေခဲ့တာပါ။”

ဤအကြီးအကဲက ပြောလိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်ဝမ် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“ဒီလူယုတ်မာကောင်။” ခပ်ဝဝအဘိုးကြီး၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ သူသည် ထိုဝမ်ချင်း ဤမျှအဆိပ်ပြင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ လင်ဝမ်ရာထူးကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် သူ့ဝမ်းကွဲညီမအပေါ် ဤသို့သော ရက်စက်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့၏။

“ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အသက်ပြားကရော။”

သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး လှည့်မေးလိုက်၏။

“အရှင်မင်းသား ယူသွားတာကြာပါပြီ။” အကြီးအကဲက ပြောလိုက်၏။

ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးသည် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ့အတွင်းစိတ်မှ ဒေါသမီးကို အတင်းအကျပ်ထိန်းချုပ်လိုက်ရ၏။ ဤသို့ဆိုလျှင် ဝမ်ဝမ် သေသည်ဖြစ်စေ ရှင်သည်ဖြစ်စေ လုံးဝသိရှိနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

“ဝိညာဉ်စောင့်လျှို့ဝှက်အစောင့်တွေကို စေလွှတ်ပြီး ဝမ်ဝမ် ဝမ်နွီ့ကို ရှာဖွေကြ။”

သူမျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အမိန့်ပေးလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေးဝမ်။”

အကြီးအကဲက အလျင်အမြန် အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်၏။

“ဒီကိစ္စကို လုံးဝလျှို့ဝှက်ထားရမယ်။ ဒီအဘိုးကြီး ရှင်းမိသားစုကို တစ်ခေါက်သွားလိုက်ဦးမယ်။”

ခပ်ဝဝအဘိုးကြီးသည် လှည့်ထွက်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ လုံခြုံမှုအတွက် သူသည် ထျန်းချွမ်းကန္တာရသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ပြီး လင်ဝမ်အနည်းငယ် ကွယ်လွန်သည့်ကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမား၏။ သူသည် လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ အဓိကကျောရိုးဖြစ်သည်။ လုံးဝမတော်တဆမှု ဖြစ်ပွား၍မရပေ။ မဟုတ်လျှင် လင်ဝမ်အိမ်တော်သည် တကယ်ပဲ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရှင်းမိသားစုဘိုးဘေးကို အရင်ဆွဲဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

.....

ယီလင်မြို့သည် ငြိမ်းချမ်းမှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။ လီချန်သည် ရန်သူများကို အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် ဖြေရှင်းခဲ့သောကြောင့် ယီလင်မြို့မှ လူများ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းပင် မရှိခဲ့ပေ။ အောက်ခြေရှိ သာမန်ပြည်သူများစွာမှာမူ ဤသည်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုဟု ထင်ခဲ့ကြ၏။ ယီလင်မြို့မှ အာဏာရှိမိသားစုများသည်လည်း သတင်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး ဆွေးနွေးမှုများကို လျှော့ချခဲ့ကြ၏။ သူတို့ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း ဤကိစ္စသည် ကြီးမားကြောင်း သူတို့သိသည်။ ဘာမှမသိဟန်ဆောင်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

လင်ချင်းဖိန်သည် တာအိုကျောင်းတော်တွင် နေထိုင်ခဲ့၏။ သူမ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်များ ရှိသောကြောင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အတော်လေး လွယ်ကူ၏။ သို့သော် သူမ အစိုးရိမ်ဆုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ဘက်မှ အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ သူမ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် ပျက်သုဉ်းနိုင်ခြေ အလွန်ကြီးမားကြောင်း သိသော်လည်း သူမ၏စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်တစ်စ ရှိနေသေး၏။

နောက်ဆုံးတွင် လီချန်သည် ကိုယ်တိုင် အပြင်ထွက်၍ သတင်းစုံစမ်းခဲ့၏။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် မရှိတော့ချေ။ ဂိုဏ်းတံခါးကို ယိုမင်နန်းတော်က သိမ်းပိုက်ထားပြီး တပည့်များမှာ သေသူသေ ထွက်ပြေးသူထွက်ပြေးဖြင့်ပင်။ ယိုမင်နန်းတော်သည် ထျန်းချွမ်းကန္တာရနယ်နိမိတ်အတွင်း လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရေးအမိန့် ထုတ်ပြန်ထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်၏ ကျန်ရှိသောအင်အားစုများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် ရှင်းလင်းစွာ ရည်ရွယ်ထား၏။

လီချန်သည် လင်ချင်းဖိန်ကို မည်သို့နှစ်သိမ့်ရမည်ကို မသိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဂိုဏ်းပျက်သုဉ်းခြင်း၊ မိသားစုသေဆုံးခြင်း ရန်ငြိုးသည် အမြဲတမ်းစိတ်ထဲစွဲနေမည့်ကိစ္စပင်။

တာအိုကျောင်းတော် ခေါင်းလောင်းခန်းမဆောင်၌။

လီချန်သည် သူ့ရှေ့မှ သိုလှောင်ကိရိယာငါးခုကို ကြည့်နေ၏။ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူ လေးယောက်၊ အစီအရင်သခင်တစ်ဦး လီချန် အစိတ်ဝင်စားဆုံးမှာ ထိုဒွိဒသမအခြေခံ အစီအရင်သခင်၏ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်းသည် ဧကဒသမအခြေခံ ၉၉ တိုးတက်မှုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဒွိဒသမအခြေခံနှင့် တစ်မှတ်သာ ကွာဝေးတော့၏။ သို့သော် ဤတစ်မှတ်က သူ့ကို ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ မရောက်နိုင်အောင် တားဆီးထားပြီး ဧကဒသမအခြေခံအဆင့်တွင်သာ ပိတ်မိနေစေ၏။

ဤသို့တွေးမိသဖြင့် လီချန်သည် ထိုဒွိဒသမအခြေခံ အစီအရင်သခင်၏ သိုလှောင်ကိရိယာအတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

“တခြားကျောက်စိမ်းပြားတွေကို ငါချိုးဖျက်ပြီးပြီ။ ဒီကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုတည်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ အထဲမှာ အရမ်းထူးခြားတဲ့ တားမြစ်ချက်တွေ ပါဝင်တယ်။”

လီချန်က သူ့ဘာသူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ အခြားကျောက်စိမ်းပြားများသည် အများစု အစီအရင်ပညာနှင့် သက်ဆိုင်၏။ သို့သော် များစွာမှာ အစီအရင်တာအိုအပေါ် နားလည်မှုနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများ ဖြစ်ကြသည်… လီချန်၏ အနာဂတ်အစီအရင်သုတေသနအတွက် အလွန်အသုံးဝင်သော်လည်း အနည်းဆုံး လက်ရှိအဆင့်တွင်မူ အသုံးမဝင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဒွိဒသမအခြေခံ အစီအရင်သခင်အဆင့်သို့ လုံးဝခြေလှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ အစီအရင်အမွေဆက်ခံမှု ပါဝင်လောက်တယ်။”

လီချန်၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များ လင်းလက်နေသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤကျောက်စိမ်းပြားအတွင်း ဤမျှရှုပ်ထွေးပြီး ထူးခြားသော တားမြစ်ချက်များ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သူချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အခက်အခဲ အလွန်ကြီးမား၏။ အနည်းငယ်လောက် မတော်တဆဖြစ်ပါက တားမြစ်ချက်များကို လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြား ပျက်စီးသွားစေနိုင်၏။

“ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။” လီချန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်မှ အစီအရင်တားမြစ်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်း ချိုးဖြတ်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ သူစဉ်းစားနိုင်သော အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ တားမြစ်ချက်များကို လှုံ့ဆော်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အချိန်အတန်ကြာ လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ နည်းလမ်းမရှိပေ။ ဤကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းမှ အစီအရင်အသိပညာအတွက် သူဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လုပ်ဆောင်နိုင်တော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်မှ အစီအရင်တားမြစ်ချက်များ အနည်းငယ် အားနည်းသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို တစ်ဖန်ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ အခြားသိုလှောင်ကိရိယာများအတွင်းမှ ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများမှာမူ မနည်းလှပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများ၏ သိုလှောင်ကိရိယာများဖြစ်ပြီး အလွန်ကြွယ်ဝကြ၏။

ဤသို့ဖြင့် တစ်နှစ်ကျော် ကုန်ဆုံးသွား၏။ လီချန်သည် တစ်ဖန် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို ပြုလုပ်တော့မည်ဖြစ်ရာ သူလင်ချင်းဖိန်အား မှာကြားလိုက်သည်။ ယီလင်မြို့မှ တတ်နိုင်သမျှ မထွက်ခွာရန် ဖြစ်သည်။ သူဗလာသို့ပြန်ခြင်းကာလအတွင်း အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်ကို မြေခွေးဖြူက ထိန်းချုပ်မည်ဖြစ်ပြီး အင်အားကြီးသော ရန်သူ လာရောက်တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော် လင်ချင်းဖိန် ယီလင်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားပါက မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားသည်လည်း နည်းလမ်းမဲ့ ဖြစ်သွားမည်။

......

သဲကန္တာရကမ္ဘာ။

အိုအေစစ်ကန္တာရစခန်းအတွင်း၌။

လီချန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နတ်ဘုရားအကြောပေါက်သုံးခုအတွင်းမှ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ခံစားနိုင်သည်။ ယခု သူသည် သာမန်လူသားတစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။ ဝိညာဉ်သုံးပါးစွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်သော သာလွန်ထူးခြားသူ ဖြစ်လေပြီ။ သူသည် အရိုးဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူပြီး အသားခြောက်တစ်တုံးကို လှီးဖြတ်ကာ စတင်စားသောက်လိုက်၏။

ဗိုက်ပြည့်သွားပြီးနောက် သူသည် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်ရတနာတိုက် ဖွင့်လှစ်နည်းကို စတင်ကျင့်ကြံလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင် ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာသည်။ သူထရပ်ပြီး ထွက်သွားရာ လူတိုင်း စုဝေးနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“အားလုံးပဲ။ အရင်က အစောင့်အကြပ်လုပ်တဲ့လူတွေက ဝိညာဉ်ရေကန်ဘက်မှာ လှုပ်ရှားမှုတွေ တွေ့ခဲ့တယ်။ အားကောင်းတဲ့ သတ္တဝါ ပေါ်လာပုံရတယ်။ ငါတို့စခန်းက အစောင့်အကြပ်ကို အားဖြည့်ရမယ်။”

ထော့ပေါက စကားပြောလိုက်၏။

“ငါတို့ဒီစခန်းကို မျက်စိကျနေတာများလား။ ဝိညာဉ်ရေကန်ဘက်မှာ ရေသောက်လာတဲ့ သတ္တဝါတွေ မနည်းလှဘူး။” တစ်စုံတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။ သူတို့စခန်းသည် ထိုသားရဲသတ္တဝါများအတွက် အုပ်စုလိုက်နေထိုင်ခြင်းဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။ သားရဲအုပ်စု သို့မဟုတ် အထူးအားကောင်းသော သတ္တဝါမဟုတ်ပါက စခန်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ မတိုက်ခိုက်ပေ။ ဤသည်မှာလည်း စခန်း အိုအေစစ်ကန္တာရတွင် ရေရှည်တည်ရှိနိုင်ခဲ့သည့် အဓိကအကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

“ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သတိထားတာက အမှားမရှိဘူး။”

ထော့ပေါက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်၏။ လီချန်သည် ဝိညာဉ်ရေကန်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပြည့်နှက်နေ၏။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ရေဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါများ၏။ ယခင်က သူ မိုးရေတစ်စက်ငယ်လေး သောက်လိုက်ရုံဖြင့် နာကျင်စွာ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပါဝင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်ပေါများပြီး အသားများထက် စုပ်ယူရန် ပိုလွယ်ကူ၏။ သူစခန်းသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ ကြာနေပြီဖြစ်သော်လည်း တစ်ခါမှ မိုးမရွာခဲ့ပေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝိညာဉ်ရေကန်ဘက်တွင် သားရဲသတ္တဝါအမျိုးမျိုး မကြာခဏ သွားလာကြသည်။ သူသွားရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် လူတိုင်း အုပ်စုခွဲကာ အစောင့်အကြပ်လုပ်သည်။ အခြားသူများမှာမူ စားသောက်ကျင့်ကြံကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် နှစ်ရက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွား၏။ စခန်း အေးချမ်းစွာ ရှိနေ၏။ လီချန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ နောက်တစ်သုတ် အစောင့်အကြပ်လုပ်သော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများ စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သစ်သားအိမ်အတွင်းသို့ ပြန်သွားပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဤအကြိမ် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်၏။

တာအိုကျောင်းတော်၏ ခေါင်းလောင်းခန်းမဆောင်အတွင်း၌။

လီချန်သည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံစားမိပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ နောက်ထပ်နှစ်ကြိမ်ဆိုလျှင် ဘုံအဆင့်တက်ခြင်းတိုးတက်မှုသည် နှစ်ဆယ့်နှစ်သို့ ရောက်ရှိလောက်ပေပြီ။ ရုတ်တရက် သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူပြီး နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်၏။

အိမ်ရှင်: လီချန် (ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း ၂၁/၁၀၀) (....)

အမတနယ်မြေ (အစောပိုင်းအဆင့် ၅၆/၁၀၀)။

ယန်ဝိညာဉ် (၉၉/၁၀၀) [ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း] [ဗလာသို့ပြန်ခြင်း]။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၈၄၂၇၈/၁၀၀၀၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံ စတုတ္ထဓား (ဗလာနယ်ဖောက်ခွဲခြင်း၊ သံချပ်ကာဖောက်ခွဲခြင်း၊ နယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ချိုးဖျက်ခြင်း)။ ကောင်းကင်ဘုံ ပဉ္စမဓား (အကြီးစားပြီးမြောက်ခြင်း ၁၁/၁၀၀)။

ကျိုးထျန်းကြယ်တာရာဓားသိုင်း (ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အဆင့်)။

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား: ထျန်းကုန်း (၄၇/၁၀၀)။ ရွှမ်ယန် (၄၅/၁၀၀)။ ကျူယင် (၄၄/၁၀၀)။

ဓားတာအိုအငွေ့အသက် (တာအိုသို့ဝင်ရောက်ခြင်း ၂/၁၀၀)

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်: ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (ဧကဒသမအခြေခံ ၉၉/၁၀၀)။

မြေခွေးရုပ်သေး (.....)

“ယန်ဝိညာဉ်က ခုထိ ပြည့်စုံလို့မရသေးဘူး…” လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်၏။ အခြားကဏ္ဍများမှာမူ တိုးတက်မှု အတော်လေးကောင်းမွန်၏။ ကောင်းကင်ဘုံ ပဉ္စမဓားသည်လည်း အကြီးစားပြီးမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့လေပြီ။

ရုတ်တရက် လီချန် ဝိညာဉ်အာရုံ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး တာအိုကျောင်းတော်အတွင်းမှ အခြေအနေကို ခံစားမိလိုက်၏။ လင်ချင်းဖိန်သည် တာအိုကျောင်းတော်၏ အဆောင်ငယ်တစ်ခု၏ အမိုးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် တစ်စုံတစ်ခုကို ကြည့်နေပုံရကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေဟန်တူသည်။ ယခင်က ထိုစိတ်အားထက်သန်သော စံအိမ်သခင်ငယ်၏ပုံစံ လုံးဝမရှိတော့ချေ။ ရုတ်တရက် လင်ချင်းဖိန်သည် သတိပြုမိပုံရပြီး လီချန်ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။ လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့၏။

“တာအိုရောင်းရင်း လီချန်။ ရှင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီလား။”

လင်ချင်းဖိန်သည် အမိုးပေါ်မှ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး လီချန်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

“ဟုတ်တယ်။ တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်။ ခင်ဗျားရဲ့ဒဏ်ရာ ပြန်ကောင်းနှုန်းက မဆိုးဘူးပဲ။” လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းလုပ်နေတဲ့ ဒီအချိန်အတွင်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။”

“အားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ။” လင်ချင်းဖိန်က ပြောလိုက်သည်။ “အရင်က ရှင့်ရဲ့တပည့်တစ်ယောက် တစ်ခေါက်လာခဲ့တယ်။ ရှင်မရှိတာ သိပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားတယ်။” ရုတ်တရက် သူမ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်သော်လည်း ပြောမထွက်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်။ ခင်ဗျား ပြောစရာတစ်ခုခု ရှိနေပုံပဲ။”

လီချန်က ချက်ချင်းမေးလိုက်၏။

“တာအိုရောင်းရင်း လီချန်။ ရှင်… ရှင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဓား လုပ်ပြီးပြီလား။”

လင်ချင်းဖိန်က ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မေးမြန်းလိုက်၏။

“အမ်… လုပ်ပြီးပါပြီ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုကောင်းကင်ဘုံပြင်ပ ဝိညာဉ်သံမဏိတုံးကို စံအိမ်သခင်ကြီးက သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လင်ချင်းဖိန် သိရှိခြင်းသည်လည်း ပုံမှန်ပင်။

“ရှင် တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ဓားပြုလုပ်နိုင်တာပဲ။” လင်ချင်းဖိန် ဤသို့ကြားသောအခါ သူမ၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “ကျွန်မဆီမှာလည်း ကောင်းကင်ဘုံပြင်ပ ဝိညာဉ်ကြေးနီတစ်တုံး ရှိတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံပြင်ပ ဝိညာဉ်သံမဏိနဲ့ အတူတူဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အရာပဲ။” ရုတ်တရက် သူမ၏လက်ဖဝါးအတွင်း ရွှေနီရောင် ဝိညာဉ်ကြေးနီတစ်တုံး ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်အလင်း ခပ်ရေးရေး ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ဤဝိညာဉ်ကြေးနီ ပေါ်လာသည်နှင့် လီချန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်ဓားသန္ဓေ လှုပ်ရှားလိုသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်။ ခင်ဗျား ဒီဝိညာဉ်ကြေးနီတုံးကို အသုံးပြုပြီး ဝိညာဉ်ဓားပြုလုပ်ချင်တာလား။”

လီချန်က မေးလိုက်၏။ လင်ချင်းဖိန်၏ အရည်အချင်းဖြင့် ဝိညာဉ်ဓားပြုလုပ်လိုပါက အနည်းငယ် အန္တရာယ်များနိုင်ပေသည်။

“ကျွန်မရဲ့အရည်အချင်းက မူလက ဝိညာဉ်ဓားပြုလုပ်လို့ မရဘူး။ ဒါပေမယ့်…” လင်ချင်းဖိန်က ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ပါးပြင်များ အနည်းငယ် ရဲသွား၏။

“ဒါပေမယ့် ဘာလဲ။”

လီချန်သည် လင်ချင်းဖိန်၏အမူအရာ အနည်းငယ် မူမမှန်ဟု ခံစားရ၏။

“ဘိုးဘေးက ပြောဖူးတယ်။ အကယ်၍ အတူတူဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဝိညာဉ်ကြေးနီနဲ့ ဝိညာဉ်ကိရိယာပြုလုပ်တဲ့ တစ်ဖက်က ဝိညာဉ်ဓားပြုလုပ်ဖို့ အရည်အချင်းရှိရင် အခြားတစ်ဖက်ကလည်း အထူးအခြေအနေအောက်မှာ ပြုလုပ်နိုင်တယ်တဲ့။”

လင်ချင်းဖိန်သည် လီချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏အသံ ပို၍တိုးသွား၏။

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်။ ခင်ဗျားမှာ ပြောစရာရှိရင် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ပါ။”

“ရှင်နဲ့ကျွန်မ တာအိုအဖော်ဖြစ်ပြီး လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို အတူတူပြုလုပ်မယ်။”

လင်ချင်းဖိန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး လီချန်ကို ကြည့်ကာ စကားလုံးတစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်၏။ သို့သော် သူမ၏ပါးပြင်များ ပူလောင်နေသည်ဟု ခံစားရ၏။

“အမ်…”

လီချန် ချက်ချင်း နေရာတွင်ပင် မှင်သက်သွား၏။ သူသည် စံအိမ်သခင်ကြီး အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံပြင်ပ ဝိညာဉ်သံမဏိကို သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူနှင့် လင်ချင်းဖိန် တာအိုအဖော်ဖြစ်စေချင်သည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားလေပြီ။

“တာအိုရောင်းရင်း လီချန်၊ ရှင် အတင်းအကျပ်လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ရှင်နဲ့ကျွန်မ အရည်အချင်း ကွာခြားချက် အရမ်းကြီးတယ်။ ရှင်နဲ့ကျွန်မ တာအိုအဖော်ဖြစ်ရင်တောင် အနာဂတ်မှာ ရှင့်ကို သေချာပေါက် ဆွဲချမိမှာပဲ။” လင်ချင်းဖိန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မလည်း အသုံးမပြုနိုင်တော့ဘူး။ ဒီကောင်းကင်ဘုံပြင်ပ ဝိညာဉ်ကြေးနီတုံးနဲ့ လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓား ပြုလုပ်နည်းကိုလည်း ရှင့်ကို အတူတူပေးလိုက်ပြီ။” ပြောရင်း သူမ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုရွှေနီရောင် ဝိညာဉ်ကြေးနီတုံးနှင့် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို လီချန်ရှေ့သို့ ပို့ဆောင်လိုက်၏။

***