ကန်စွန်းဥ ဇာတိမြေ

"ဒေသအလိုက် ထူးခြားတဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်းတွေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ ရွာတွေ၊ မြို့တွေကို အားပေးပါ။ အစီအစဉ်ကောင်းတွေရှိတဲ့ ရွာတွေ၊ မြို့တွေကို ဝမ်ရယ်အိမ်တော်ဘက်က မူဝါဒပိုင်းအရရော ငွေကြေးအရပါ ထောက်ပံ့မှုတွေ ပေးသွားမယ်လို့ ပြောထားပါတယ်။”

အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် ဤသို့ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့အား မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အန်းယန်ဝမ်ရယ်အိမ်တော်က ဤသို့သော မူဝါဒကြေညာချက်ကို ထုတ်ပြန်ခြင်းမှာ သူတို့သခင်မလေး၏ အကြံပြုချက်ကို နားထောင်ပြီးမှ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိပေသည်။ သူတို့၏ သခင်မလေးသည် အမှန်ပင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပါပေသည်။

"အင်း။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်းအား ကြည့်လိုက်ရင်း အသံပြုလိုက်သည်။ ဒီတော့... ဤမူဝါဒသည် အမှန်ပင် သူမနှင့် သက်ဆိုင်၏၊ မူဝါဒ မကြေညာမီတွင် အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် သူမ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းရန် ချင်းချွမ်းခြံသို့ အကြိမ်ကြိမ်ပင် လာရောက်ခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်ပြောချင်တာက..." အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ချင်းရှီမြို့ မြို့သူကြီးနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ရွာအသီးသီးက ရွာသူရွာသားတွေကို ဝက်မွေးမြူဖို့ အားပေးတာ ပိုကောင်းမလားလို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့က ရွာတွေနဲ့ ဝယ်ယူရေးစာချုပ်တွေ ချုပ်ဆိုနိုင်ပါတယ်။ အချိန်တန်တဲ့အခါ ရွာသားတွေရဲ့အိမ်ကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး ဝက်အရှင်တွေကို ဝယ်ယူနိုင်တာပေါ့။ ခြံတွေအသီးသီးမှာ ကျွန်တော်တို့ အခု ဝက်မွေးမြူရေးခြံတွေ အများကြီး ဆောက်ထားပေမယ့် မွေးမြူထားတဲ့ ဝက်ပေါက်လေးတွေက အကန့်အသတ် ရှိနေတုန်းပါပဲ။ ပြည်သူလူထုရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်မှသာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝက်အရှင်အရင်းအမြစ် မလုံလောက်တဲ့ ပြဿနာကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေတ္တမျှ စဥ်းစားနေ၏။ "ဒါပေမဲ့ ပြည်သူလူထုကို တစ်အိမ်တစ်ယောက် ဝက်မွေးခိုင်းမယ်ဆိုရင် ဝက်စာကိစ္စ ဖြေရှင်းဖို့က လွယ်မယ်မထင်ဘူး။" ပြည်သူတွေဝက်စာကျွေးရာတွင် အများစုမှာ တောင်ပေါ်တက်၍ ဝက်စာမြက်များ ခုတ်ကြရသည်။ အိမ်တိုင်းက တောင်ပေါ်တက်၍ ဝက်စာမြက် ခုတ်ကြမည်ဆိုလျှင် တောင်ပေါ်ရှိ ဝက်စာမြက်များမှာ ခွဲဝေရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီကိစ္စကတော့ သခင်မလေးရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို လိုအပ်မှာပါ။" အိမ်တော်ထိန်းဖန်းက ဆိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။

"ကန်စွန်းဥနဲ့ ကန်စွန်းဥပင်စည်တွေက အကောင်းဆုံး ဝက်စာပါပဲ။ ပြီးတော့ ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသုံးလို့ရသလို တခြားမွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်တွေကိုလည်း ကျွေးလို့ရပါတယ်။ သခင်မလေးသာ ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးနည်းကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမယ် ပြီးတော့ ကန်စွန်းဥ မျိုးတွေကို ဖြန့်ဝေပေးမယ်ဆိုရင် ဝက်မွေးမြူရေးကိစ္စက အောင်မြင်နိုင်ခြေများပါတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကန်စွန်းဥကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်မည်လော။ အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် ကန်စွန်းဥ၏ အခြေအနေကို သိရှိပြီးနောက် သူမအား ဤကိစ္စကို အကြံပြုခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမ သဘောမတူခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ...

စိတ်ထဲတွင် ချိန်ဆကြည့်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။" သူမ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းဖန်း၏ မျက်နှာသည် ဝင်းပသွားသည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ။" သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ စဥ်းစားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က ထပ်ပြောသည်- "ကန်စွန်းဥက မွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်တွေကို ကျွေးဖို့ပဲ သုံးလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကန်စွန်းဥမှုန့်နဲ့ ကြာဇံခြောက်အဖြစ်လည်း ထုတ်လုပ်နိုင်သေးတယ်။ ဒီနှစ်မျိုးလုံးက အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေပဲ။ ကျွန်မတို့ ခြံက ကန်စွန်းဥတွေ ထွက်လာတဲ့အခါ အလုပ်ရုံနှစ်ခု ထပ်ဆောက်ဖို့ ကျွန်မ စီစဉ်ထားတယ်။ တစ်ခုက ကန်စွန်းဥမှုန့်လုပ်ဖို့၊ နောက်တစ်ခုက ကြာဇံခြောက်လုပ်ဖို့။"

အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သခင်မလေး ပြောသော ကန်စွန်းဥမှုန့်နှင့် ကြာဇံခြောက်သည် အဘယ်အရာများ ဖြစ်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အကောင်းစား ပစ္စည်းများ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်းအား ကြည့်လိုက်သည်။ "ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးနည်းကို ဖြန့်ဝေပေးမယ့်အပြင် ရွာသူရွာသားတွေကို သူတို့လက်ထဲမှာ ပိုလျှံနေတဲ့ ကန်စွန်းဥတွေကို ကျွန်မတို့ခြံက နောက်ပိုင်းမှာ ဝယ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာကိုပါ တစ်ခါတည်း အသိပေးလိုက်ပါ။ ဈေးနှုန်းကတော့... သုံးပေါင်ကို ကြေးနီတစ်ပြားနှုန်းနဲ့ သတ်မှတ်တာပေါ့။ ပမာဏများရင် ကျွန်မတို့ဘက်က ကိုယ်တိုင် လှည်းတွေ စီစဉ်ပြီး ရွာအသီးသီးကို သွားသယ်ယူပေးနိုင်တယ်။"

ကန်စွန်းဥမှုန့်ကို အသားနူးမှုန့်ဟုလည်း ခေါ်တွင်ပြီး ဤအရာကို ထုတ်လုပ်နိုင်ပါက စားသောက်ဆိုင်များ၊ စားသောက်ခန်းမများ သို့မဟုတ် ပြည်သူလူထု၏ မီးဖိုချောင်များတွင်မဆို သေချာပေါက်နှစ်သက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ကြာဇံခြောက်သည်လည်း သိုလှောင်ရလွယ်ကူပြီး ဟင်းချက်စားလျှင် အလွန် အရသာရှိသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူမ၏ 'ကျင့်ခွိုက်'သည် ချဥ်စပ်ကြာဇံဟင်းလျာကို စတင်ရောင်းချရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ အော်၊ ဟုတ်သားပဲ၊ ကန်စွန်းဥကို ကန်စွန်းဥခြောက်အဖြစ်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သေးပြီး သရေစာအဖြစ် ရောင်းချနိုင်သည်။ ထိုအချိန်ကျ၍ ဝယ်ယူရရှိသော ကန်စွန်းဥများ အမှန်တကယ် များလွန်းနေပြီး သူမလက်ထဲတွင် လူအင်အား လုံလောက်ပါက ကန်စွန်းဥခြောက် အလုပ်ရုံတစ်ခု ထပ်မံ တည်ဆောက်လျှင်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးနည်းကို လူအများအား အသိပေးရန် လုံးဝ မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ခြံက ပိုလျှံတဲ့ ကန်စွန်းဥတွေကို ပြန်ဝယ်ယူပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ရွာတွေအနေနဲ့ နောက်ပိုင်းစိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပါဘူးပေါ့။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဒီကိစ္စကို ရှင့်ကိုပဲ တာဝန်ပေးလိုက်ပြီ။ မြို့အုပ်ချုပ်သူဘက်ကို ရှင်ပဲ သွားဆွေးနွေးလိုက်ပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။" အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ထံမှ မှာကြားစရာများ အတန်ကြာ နားထောင်ပြီးနောက်မှ သူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

.....

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ရှစ်လပိုင်းလယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကန်စွန်းဥ တူးဖော်ရမည့် ရာသီသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ခြံအသီးသီးတွင် ချီဝူတပ်မှ လူများသည် လယ်ကွင်းများထဲ၌ ပေါက်တူးများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကြီးမားသော ကန်စွန်းဥများကို မြေကြီးထဲမှ တူးဖော်ထုတ်နေကြသည်။ မြေကြီးကို ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုထားသောကြောင့် ကန်စွန်းဥ အများစုမှာ ကြီးမားလှပြီး ကန်စွန်းဥ တစ်ပင်စီ၏ အောက်ခြေတွင် အကောင်းဆုံး ကြီးထွားသော အလုံးမှာ ၃ပေါင်ကျော်အထိ ရှိနေတတ်သည်။ ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ကြီးထွားသော အချို့ ကန်စွန်းဥများမှာမူ အမြွှာပူးသဖွယ် တွဲဆက်ပေါက်နေပြီး စုစုပေါင်း အလေးချိန်မှာ ၁၀ပေါင်ကျော်သည်အထိပင် ရှိနိုင်သည်။ ဤသို့သော ရလဒ်များက ချီဝူတပ် တစ်ဖွဲ့လုံးအား အလွန် ပျော်ရွှင်စေသည်။ လူတိုင်းသည် ကန်စွန်းဥ တူးဖော်ရာတွင် အလွန်အမင်းတက်ကြွနေကြတော့သည်။

အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် သတင်းကြားသိသောအခါ ကန်စွန်းဥကို အလွန် အလေးထားသောကြောင့် လျန်ယွီအားကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာကာ ခြံသို့ လာရောက် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးသည်။ ကန်စွန်းဥ၏ အထွက်နှုန်းမှာ ဤမျှ အံ့မခန်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသောအခါ သူ့မျက်လုံးများပင် တောက်ပလာသည်။ ထို့နောက် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဝက်မွေးမြူရေးခြံနှင့် ကြက်မွေးမြူရေးခြံများကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ကန်စွန်းဥများကို ဝက်စာ၊ ကြက်စာအဖြစ် ပြုပြင်၍ မွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်များကို ကျွေးမွေးသည့် မြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

နေ့လယ်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အန်းယန်ဝမ်ရယ်နှင့် လျန်ယွီအား နေ့လယ်စာဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံရာ စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများထဲတွင်လည်း ကန်စွန်းဥ၏ အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ ပူပြင်းသော အချိန်အခါ ဖြစ်သောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မီးဖိုချောင်အား ကန်စွန်းဥ ဆန်ပြုတ်ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားစေခဲ့သည်။ နေ့လယ်သို့ ရောက်သောအခါ ဆန်ပြုတ်မှာ အနေတော် အေးသွားလေသည်။ ထို့အပြင် အထဲတွင် ကန်စွန်းဥများ ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် စားလိုက်သည့်အခါ အထူးသဖြင့် မွှေးကြိုင် ချိုမြိန်နေသည်။ အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် စားရင်း အံ့ဩတကြီး ချီးကျူးနေမိသည်။

ဆန်ပြုတ်ထဲတွင် ကန်စွန်းဥ ပါဝင်သည့်အပြင် ဟင်းလျာများထဲတွင်လည်း ပါဝင်သေးသည်။ စားပွဲပေါ်မှ အသားဟင်းများတွင် အသားအစိမ်း ပါဝင်သမျှ အားလုံး၌ ကန်စွန်းဥမှုန့်ကို အသုံးပြုထားသည်။ ထို့အပြင် ဝက်သားကြာဇံ၊ ကြာဇံသုပ်၊ ပြီးတော့ ချဥ်စပ်ကြာဇံဟင်းလျာများလည်း အသီးသီး စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် အံ့ဩတကြီး စားသောက်နေမိသည်။

လျန်ယွီသည်လည်း မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူတို့ လျန်မိသားစုသည် စားသောက်ဆိုင် လုပ်ငန်းဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ စားသုံးဖူးသော တောင်ပေါ်နှင့်ပင်လယ်မှ ရှားပါးအစားအစာများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသော်လည်း ဤမျှ ကောင်းမွန်စွာ ပြုပြင်ထားသော အသားစိမ်းဟင်းလျာများကို ပထမဆုံးအကြိမ် စားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ အသားများ၊ အထူးသဖြင့် ဝက်သားလွှာသည် မီးအပူချိန်ကို မည်မျှ ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်ထားစေကာမူ ချက်ပြုတ်လိုက်သောဟင်းလျာ၏ အသားမှာ အနည်းငယ် မာကျောနေတတ်သည်။ သို့သော် ယနေ့ စားပွဲပေါ်ရှိ ဤအသားအစိမ်းများဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းလျာများအားလုံးမှာမူ နူးညံ့ ချောမွေ့ပြီး အရသာရှိလှသည်။ အကြောင်းမှာ အတွင်းထဲတွင် အသားနူးမှုန့်ဟု ခေါ်သော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တစ်မျိုး ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဤဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ကို ကန်စွန်းဥဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လျန်ယွီ၏စိတ်ထဲ၌ အံ့အားသင့်နေသလို စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်လည်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤအသားနူးမှုန့်ကိုသာ သူတို့ လျန်မိသားစုပိုင် စားသောက်ဆိုင်များတွင် အသုံးပြုနိုင်မည်ဆိုပါက နေရာအနှံ့တွင် ဖွင့်လှစ်ထားသော လျန်မိသားစု၏ စားသောက်ဆိုင်များမှာ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်မံ တိုးတက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူနှစ်ယောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မျက်စိထဲတွင် မြင်တွေ့နေရသည်။ သူမသည် နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများကို လူနှစ်ယောက်အား ဆက်လက် မိတ်ဆက်ပေးနေသည်။

အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် ဝက်သားခေါက်ဆွဲ ချဥ်စပ်ကြာဇံ၏ အရသာကို မြည်းစမ်းမိသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"ဒီဝက်သားခေါက်ဆွဲ ချဥ်စပ်ကြာဇံကို သခင်မလေးလင်းက 'ကျင့်ခွိုက်'ရဲ့ သရေစာထဲမှာ ထည့်ဦးမှာလား။" အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် ဝက်သားခေါက်ဆွဲ ချဥ်စပ်ကြာဇံ၏ အရသာကို အလွန် နှစ်သက်မိသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ 'ကျင့်ခွိုက်'က နောင်တွင် ဤသရေစာကို ရောင်းချပေးမည်ဆိုပါက သူလည်းအရသာရှိသော အစားအစာကို ထပ်မံ စားသုံးရဦးမည်ဟု တွေးနေမိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါက အစောကြီးကတည်းက စီစဉ်ထားတဲ့ စာရင်းဝင် ပစ္စည်းတစ်ခုပါ။"

"ဒီကြာဇံက တကယ်ပဲ ကန်စွန်းဥနဲ့ လုပ်ထားတာလား။" အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ကြာဇံကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မယုံနိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။ အဓိကအားဖြင့် ဤကြာဇံ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ကန်စွန်းဥနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကွာခြားလှပေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ကြာဇံက သိုလှောင်ရလွယ်ကူပြီး ချက်ပြုတ်ထားတဲ့ အစားအစာကလည်း ဗိုက်ပြည့်စေတယ်။ ကျွန်မ စီစဉ်ထားတာက အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ပိုလျှံနေတဲ့ ကန်စွန်းဥ အများစုကို ကြာဇံအဖြစ် အကုန် ပြောင်းလဲထုတ်လုပ်ဖို့ပါပဲ။ 'ကျင့်ခွိုက်'ကို ထောက်ပံ့ပေးတာအပြင်၊ ကျန်တာတွေကို ညီအစ်ကိုတွေ ဆောင်းရာသီမှာ စားဖို့ ချန်ထားပေးမယ်။" ဆောင်းရာသီကြီးထဲတွင် အာလူးဝက်သား ကြာဇံဟင်းလျာကို စားရသည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အရသာရှိလှသည်။

လျန်ယွီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အပြင်ကို ရောင်းချဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးလား။" သူက မေးလိုက်သည်။ သူက စားသောက်ဆိုင်တွင် ဟင်းလျာသစ်အဖြစ် တင်ရန် ကြာဇံအချို့ ဝယ်ယူလိုသေးသည်။

"ပထမအသုတ် ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးတာက သိပ်မများသေးတော့ အပြင်ကို မရောင်းချသေးပါဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြန်ဖြေသည်။ "အသားနူးမှုန့်ကိုတော့ သခင်လေးလျန် လိုအပ်တယ်ဆိုရင် နည်းနည်း ရောင်းချပေးနိုင်ပါတယ်။"

လျန်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ဝင်းပသွားသည်။ "ဘယ်လောက်များများ ရနိုင်မလဲ။" သူက မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်သက်သက်ပဲဆိုတော့ သုံးစွဲတဲ့ ပမာဏက မများပါဘူး။ ကုန်ပစ္စည်းက လုံလောက်ပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

လျန်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ခေတ္တ တောင့်တင်းသွားသည်။ ရုတ်တရက် သူ့တွင် အခြားသော အတွေးအချို့ ပေါ်လာသည်။ "သခင်မလေးလင်းရဲ့ အသားနူးမှုန့်ကို ကျွန်တော်တို့ လျန်ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကိုပဲ သီးသန့် ရောင်းချပေးလို့ မရဘူးလား။"

ဤအသားနူးမှုန့်သည် အလွန် အသုံးဝင်လှသည်။ သခင်မလေးလင်းက ၎င်းကို သာမန် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အဖြစ် အပြင်သို့ ဖြန့်ချိလိုက်ပါက ပြည်သူလူထုက လက်ခံမှု မြင့်မားပြီး ပစ္စည်းမှာ သေချာပေါက်ရောင်းကောင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤသို့ဆိုလျှင် ဤအရာသည် သူ့စားသောက်ဆိုင်များ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် အသုံးချနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီအား ကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်လေးလျန်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက..."

"ဪ၊ အသားနူးမှုန့်ရဲ့ အာနိသင်က အံ့မခန်းပါပဲ။ ကျွန်တော် တစ်သုတ် ဝယ်ယူပြီး လျန်မိသားစုပိုင် စားသောက်ဆိုင်တွေနဲ့ စားသောက်ခန်းမတွေမှာ အသုံးပြုဖို့ ပြန်ယူသွားချင်လို့ပါ။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ စားသောက်ဆိုင်အသီးသီးက သက်ဆိုင်ရာဒေသမှာ ပိုကြီးမားတဲ့ နာမည်ကောင်းကို ရရှိစေပြီး နေရာတစ်ခုကို ခိုင်မာစွာ တည်ဆောက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။"

ရူယီစားသောက်ဆိုင်၏ နာမည်သည် ယခု အလွန် ကျော်ကြားနေသော်လည်း နေရာအသီးသီး၏ အခြေအနေများမှာ ရှုပ်ထွေးလှသည်။ နေရာများစွာတွင် ဒေသခံများ အသိအမှတ်ပြုကြသည်မှာ ယခင်က ဒေသတွင်း၌ အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်သော စားသောက်ဆိုင်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်၊ သခင်မလေးလင်းဘက်က အသားနူးမှုန့်ကို အပြင်ကို ဖြန့်ချိလိုက်ရင် အဲ့ဒီအချိန်ကျ ကျွန်တော်တို့ လျန်မိသားစုပိုင် စားသောက်ဆိုင်တွေနဲ့ စားသောက်ခန်းမတွေပဲ အသုံးပြုနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။" လျန်မိသားစုပိုင် စားသောက်ဆိုင်များနှင့် စားသောက်ခန်းမများသည်လည်း တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်သည့် ထူးခြားမှုကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြင့်တက်သွားသည်။

နားလည်သွားပြီ။ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က တစ်ဦးတည်း မောင်ပိုင်စီးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဈေးနှုန်းပိုင်းကတော့..." ကန်စွန်းဥကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မစိုက်ပျိုးမီတွင် သူမသည် ကန်စွန်းဥမှုန့် များများစားစား မထုတ်လုပ်နိုင်ပေ။ လျန်မိသားစုကိုသာ သီးသန့် ရောင်းချပြီး ဈေးနှုန်းမြင့်မြင့် ရရှိခြင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ပို၍ ကောင်းမွန်သည်။

"ဈေးနှုန်းကို အကောင်းဆုံး ပေးပါ့မယ်။" လျန်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သေရည်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်၊ သခင်လေးလျန်ကို တစ်ခွက် ချီးမြှင့်ပါတယ်။"

လျန်ယွီသည် အလျင်အမြန် သေရည်ခွက်ကို လိုက်မြှောက်လိုက်သည်။ သေရည်သောက်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သေရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ထပ်မံ သန်းသွားသည်။

"အသားနူးမှုန့်ကို လျန်မိသားစုဆီ သီးသန့်ရောင်းချဖို့ ကျွန်မဘက်က ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အသားနူးမှုန့် ထုတ်လုပ်နည်းက သိပ်ပြီး မရှုပ်ထွေးပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မက ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးနည်းကို အပြင်ကို ထုတ်ဖော် ကြေညာပြီးသွားပြီ။"

ဤသို့ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အန်းယန်ဝမ်ရယ်အား ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အသားနူးမှုန့် ထုတ်လုပ်နည်းကို သုတေသနလုပ်ပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်တာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိတာမျိုးမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်..." လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြည့်သည် လျန်ယွီထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်၊ သခင်မလေးလင်းက အသားနူးမှုန့်ကို အပြင်ကို လွတ်လပ်စွာ ရောင်းချနိုင်ပါတယ်။" လျန်ယွီက ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဈေးကွက်ထဲတွင် အခြားသော အသားနူးမှုန့်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုအချိန်တွင် သူတို့ လျန်မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်သည် မကြာမီ လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သိပ်ပြီး ကြီးမားမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အသားနူးမှုန့် ထုတ်လုပ်နည်းကို သုတေသနပြုနိုင်လျှင်တောင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်ကာလသည် သူတို့ လျန်မိသားစုအတွက် အသားနူးမှုန့်ကို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးချပြီး စားသောက်ဆိုင်၏နာမည်ကို ပိုမို ကျော်ကြားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။ ထိုအချိန်ကျ၍ ဈေးကွက်ထဲတွင် အသားနူးမှုန့် အသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာလျှင်တောင် စားသုံးသူများသည် အကျင့်နှင့် အသိအမြင်တို့ ရရှိပြီးနောက်တွင် သူတို့ လျန်မိသားစု၏ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် စားသောက်ခန်းမများမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆက်လက် ခံစားနေကြဦးမည် ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက ပြဿနာ မရှိတော့ပါဘူး။"

လူနှစ်ယောက်လုံး၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဒီအသားနူးမှုန့်ကို ဒီလောက် အကောင်းမြင်နေကြမှတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ အသားနူးမှုန့်က နေ့စဥ်သုံး ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ဖြစ်လာတဲ့အခါ အရမ်း ရောင်းကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား။" အန်းယန်ဝမ်ရယ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကြီးမားသော စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ သခင်မလေးလင်းက ကန်စွန်းဥ ဖြန့်ဝေခြင်းကြောင့် အသားနူးမှုန့် ထုတ်လုပ်နည်းကို လူများ စမ်းသပ် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် အသားနူးမှုန့်သည် သာမန် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးသည့် ဧရိယာကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါက ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို များစွာ လျှော့ချနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခင်က သခင်မလေးလင်းသည် သူ့အား ဒေသတွင်း ထူးခြားသော စိုက်ပျိုးရေး စီးပွားရေးကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် အဆက်မပြတ် အကြံပြုခဲ့သည်။ ဤကန်စွန်းဥ၏ပင်စည်ကို ဝက်စာကျွေးရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး အမြစ်ဥကို မွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်များ ကျွေးမွေးခြင်းနှင့် စားသုံးခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုနိုင်ကာ အသားနူးမှုန့်နှင့် ကြာဇံအဖြစ်လည်း ထုတ်လုပ်နိုင်သေးသည်။ အသားနူးမှုန့်နှင့် ကြာဇံကို အပြင်သို့ ရောင်းချမည်ဆိုပါက နှစ်မျိုးလုံး ရောင်းအားကောင်းသော ကုန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ ထူးခြားသော စိုက်ပျိုးရေး စီးပွားရေးကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ပြီးပြည့်စုံသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုပင်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ဒီပစ္စည်းကို အပြင်မှာ အကြီးအကျယ် ဖြန့်ချိမယ်ဆိုရင် ပြည်သူလူထုရဲ့ အိမ်တွေမှာ အသုံးများတဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။"

အန်းယန်ဝမ်ရယ်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားသည်။ "ဒီလိုဆိုရင်၊ ချင်းရှီမြို့ကို အသားနူးမှုန့် ထုတ်လုပ်ရာ ဇာတိမြေအဖြစ် တည်ဆောက်လို့ မရနိုင်ဘူးလား။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်နှာအမူအရာသည် ခေတ္တ တောင့်တင်းသွားသည်။ ထူးခြားသော စိုက်ပျိုးရေး ထွက်ကုန်များ၏ ဇာတိမြေ။ ဤစကားလုံးကို ယခင်က သူမက အန်းယန်ဝမ်ရယ်အား ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်က ချက်ချင်းပင် လက်တွေ့ အသုံးချလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ငါ ဆိုလိုတာက ချင်းရှီမြို့ အနီးတစ်ဝိုက်မှာ ကန်စွန်းဥကိုပဲ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် စိုက်ပျိုးစေပြီးတော့ အသားနူးမှုန့်နဲ့ ကြာဇံ အလုပ်ရုံတွေ တည်ဆောက်မယ်။ ပြီးရင် ကုန်သည်တွေ ရှာပြီး ပစ္စည်းတွေကို အပြင်ကို ဖြန့်ချိရောင်းချမယ်။"

ဤအထဲတွင် သခင်မလေးလင်း၌ နည်းပညာရှိပြီး အင်အားလည်း ရှိရာ အလုပ်ရုံများ တည်ဆောက်ရန် သင့်လျော်ပေသည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ လျန်ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းနှင့် ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတို့သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဖြန့်ချိရေး လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် 'ကျင့်ခွိုက်'၏ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ နောင်တွင် ကုန်သည်များ ပိုမိုများပြားစွာ သခင်မလေးလင်းနှင့် ဆက်သွယ်လာကြမည်ဖြစ်ရာ အသားနူးမှုန့်နှင့် ကြာဇံတို့၏ ရောင်းချရမည့် လမ်းကြောင်း ပြဿနာမှာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြေ မရှိသလောက်ပင်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။ "ဝမ်ရယ်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးမှုကို ချင်းရှီမြို့ အတွင်းမှာပဲ ထိန်းချုပ်ထားဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား။" သူမသည် အန်းယန်ဝမ်ရယ်အား မေးလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်ရယ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "စိုက်ပျိုးတဲ့လူ များပြားလာရင် ကန်စွန်းဥ မျိုးစေ့နဲ့ ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးနည်းကို အပြင်ကို လုံးဝ မပေါက်ကြားအောင် လုပ်ဖို့က ခက်ခဲတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါမင်းသားက ချင်းရှီမြို့က ပြည်သူလူထုတွေကို ကန်စွန်းဥ အများအပြား စိုက်ပျိုးဖို့ အမိန့်ပေးနိုင်တယ်။ ချင်းရှီမြို့ နယ်နိမိတ်အတွင်းက ကန်စွန်းဥအထွက်နှုန်းက သာ့ယန်နိုင်ငံရဲ့ တခြား ဘယ်နေရာထက်မဆို သာလွန်နေအောင် အာမခံနိုင်တယ်။ ဒီလို ထောက်ပံ့မှု ရှိနေရင် မင်းဘက်က အသားနူးမှုန့်နဲ့ ကြာဇံ အလုပ်ရုံတွေ ထပ်ဆောက်တဲ့အခါ ကုန်ကြမ်း မပြတ်လပ်တဲ့ အခြေအနေအောက်မှာ တခြားနေရာတွေထက် အများကြီး အားသာချက် ရှိနေပြီ။ ဒါ့အပြင်၊ ငါထင်တာကတော့ အသားနူးမှုန့်နဲ့ ကြာဇံက ကန်စွန်းဥနဲ့ သိပ်ပြီး ပတ်သက်မှု မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ အပြင်လူတွေက ပြုပြင်ထုတ်လုပ်တဲ့ နည်းပညာကို သင်ယူပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ဖို့က မလွယ်ကူလောက်ဘူး။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အပြင်လူတွေ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ဖို့က သေချာပေါက် မလွယ်ပါဘူး။ နည်းပညာက အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အလုပ်ရုံထဲကနေ ပေါက်ကြားထွက်သွားနိုင်ခြေ များပါတယ်။"

ဤကမ္ဘာလောကတွင် ထက်မြက်သော လူများ အမြဲတမ်း မရှားပါးပေ။ ၂၁ ရာစုတွင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်ပေါင်း များစွာသည် မူလ အလုပ်ရှင်ထံမှ နည်းပညာကို ခိုးယူပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင် လုပ်ငန်းများ စတင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကန်စွန်းဥ ထုတ်ကုန်များသာမက ငရုတ်သီး ထုတ်ကုန်များပင်လျှင် မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ကျ ပေါက်ကြားသွားမည်ကို သူမ သံသယ မရှိခဲ့ပေ။ အချိန် စောခြင်းနှင့် နောက်ကျခြင်းသာ ကွာခြားမှု ရှိသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အရေးမကြီးပေ။ တားဆီး၍ မရနိုင်မှတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လက်ခံလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်း၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက အရင်ဆုံး စတင်လုပ်ကိုင်သူဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းပမာဏမှာလည်း အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။ နောက်မှ လိုက်လုပ်သူများ ရှိလာလျှင်တောင် လွှမ်းမိုးမှုမှာ သူမလောက် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ "ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အရေးမကြီးပါဘူး။ ချင်းရှီမြို့က တကယ်ပဲ ကန်စွန်းဥ ဇာတိမြေ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း ဖွင့်ထားတဲ့ အလုပ်ရုံက ဈေးကွက်အားလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

၂၁ ရာစုမှ စက်ရုံကြီးများ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလားတူထုတ်ကုန်များ ထုတ်လုပ်သော အလုပ်ရုံငယ်လေးများ တည်ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ စက်ရုံကြီးများသည် ကြီးမားသော လုပ်ငန်းများကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သရွေ့ အလုပ်ရုံငယ်လေးများ၏တည်ရှိမှုကို တားဆီး၍ မရနိုင်မှတော့ အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်နေရမည်နည်း။ ထို့အပြင် ချင်းရှီမြို့သည် ကန်စွန်းဥဇာတိမြေ ဖြစ်လာခြင်းသည် သူမအတွက် နောက်ထပ် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု ရှိသေးသည်။

***