← Chapters

လင်းမိသားစုပြဿနာတက်ပြီ

Vol. 18 Ch. 376

လင်းမိသားစုပြဿနာတက်ပြီ

Vol. 18 Ch. 376

ဧည့်သည်များ ရောက်ရှိလာလျှင် ညှပ်ကလစ်ကို အသုံးပြု၍ အိုးငယ်များထဲမှ ဟင်းလျာများကို ညှပ်ယူနိုင်၏။ စားသုံးလိုသလောက် ညှပ်ယူနိုင်လေသည်။ ဟင်းလျာများမှာ မျိုးစုံလှပြီး ရွေးချယ်စရာလည်း များပြား၏။ ထို့အပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအထဲတွင် အသားပေါင်း၊ မာလာတုတ်ထိုး၊ လန်ယားအာလူး၊ ကောက်ညှင်းအေးမုန့် နှင့် အာလူးနှင့် သက်ဆိုင်သော ဟင်းလျာများကိုပင် တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

"ကျွန်တော် နန်အန်းခရိုင်က 'ကျင့်ခွိုက်' တိုက်ရိုက်ရောင်းချတဲ့ဆိုင်ဘက်ကို ဆက်သွယ်ထားပြီးပြီ၊ နောက်ဆို ချင်းယွမ်ခြံက နေ့တိုင်း အချိန်မှန် ကုန်ပစ္စည်း သွားယူမယ်။ ခြံပေါ်က ဟင်းလျာ ထောက်ပံ့မှုကို အာမခံနိုင်အောင်လို့ပါ"

လျန်ယွီက ရှင်းပြသည်။

သူသည် အပန်းဖြေစခန်းကို အောင်မြင်စေလိုရာ အစားအသောက် ကဏ္ဍကို သဘာဝအတိုင်း အလွန် အလေးထား၏။ အမှန်တကယ် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော ဧည့်သည်တော်များမှလွဲ၍ ကောင်းမွန်စွာ စားသုံးလိုပါက မီးဖိုချောင်ဘက်မှ ချက်ချင်း ချက်ပြုတ်ပေးပေမည်။ ကျန်ရှိသော ဧည့်သည် အများစုမှာမူ ထိုအချိန်တွင် ဘူဖေး စားသောက်ခန်းဘက်သို့ လာရောက် စားသုံးကြပေမည်။ ဘူဖေး စားသောက်ခန်းဘက်မှ ဟင်းလျာများသည် မဖြစ်မနေ အရသာ ရှိရပေမည်။ ဤသို့မှသာ ဧည့်သည်များကို ချင်းယွမ်ခြံအပေါ် လုံးဝ သဘောကျ နှစ်သက်သွားစေနိုင်မည် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် 'ကျင့်ခွိုက်' မှ ထိုသရေစာများ၊ အာလူး ဟင်းလျာများ၊ ထို့အပြင် အခြားသော 'ရူယီစားသောက်ဆိုင်' ၏ အထူးဟင်းလျာ အချို့ကိုပါ ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးရင်း လျန်ယွီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးလျန်က ကျွန်မတို့ 'ကျင့်ခွိုက်' ကို ဒီလောက် အလေးထားတာ ကျွန်မတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ ဒီကိစ္စအတွက် သခင်လေးလျန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဤသည်မှာ သူတို့ကို စီးပွားရေး လုပ်ခွင့်ပေးခြင်း ဖြစ်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့အတွက် ကြော်ငြာပါ လုပ်ပေးနေသည် မဟုတ်လား။ သူမက မည်သို့ ကျေးဇူးမတင်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။

လျန်ယွီက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကသာ သခင်မလေးလင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ။ ချင်းယွမ်ခြံက ဒီပုံစံမျိုး တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာ သခင်မလေးလင်းရဲ့ ကျေးဇူးတွေအများကြီး ပါပါတယ်"

နှစ်ဦးသားသည် ခဏမျှ ယဉ်ကျေးသောစကားတချို့ဖလှယ်ကြပြီးမှ စားသောက်သည့် နေရာသို့ သွားရောက် နေရာယူကြ၏။ ဤအချိန်တွင် လျိုမိသားစုဝင်များသည် အသီးသီး ဟင်းလျာများ ညှပ်ယူလာကြပြီး ဖြစ်၏။ လူတိုင်း အတူတကွ ထိုင်လိုက်ကြပြီး လျင်မြန်စွာ စတင် စားသုံးကြ၏။

လူတိုင်းသည် ဤသို့သော စားသောက်သည့် နည်းလမ်းကို အလွန် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားမိကြ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းသည်ဟုလည်း ခံစားမိကြ၏။ အဓိကအားဖြင့် ဟင်းလျာများမှာ အလွန်များပြားပြီး ဤသို့ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်၍ ဟင်းလျာ ညှပ်ယူရသည့် ခံစားချက်သည် လူကို အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိစေသည်။

ထမင်းစားနေစဉ် လျန်ယွီသည် လူအများအား ဘူဖေး စားသောက်ခန်းအပေါ် ခံစားချက်နှင့် အမြင်များကို ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်၏။ ရရှိသော တုံ့ပြန်မှုများမှာ အားလုံး အကောင်းဘက်သို့ ဦးတည်နေသဖြင့် ကြားရသည်မှာ လျန်ယွီသည် အလွန် ကျေနပ်သွား၏။

နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ပြီးနောက် လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၊ လီရှောင်နှင့် ဖန်ထန်တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ အပန်းဖြေစခန်းကို ဆက်လက် လှည့်လည် ကြည့်ရှုစေ၏။ လျန်ယွီသည် လူအနည်းငယ်အား အပန်းဖြေစခန်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေ၊ မည်သည့် နေရာများကို ပြုပြင်ခဲ့သည်၊ မည်သို့ ပြုပြင်ခဲ့သည်ကို အသေးစိတ် မိတ်ဆက် ပြောကြားပေး၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့ကိုမူ သူမထံမှ အခြား မည်သည့် အကြံဉာဏ်များ ရှိသေးသည်ကို နားထောင်လိုခြင်း ဖြစ်၏။

လီရှောင်နှင့် ဖန်ထန်ကိုမူ သူတို့ ချင်းယွမ်ခြံ၏ သိပ္ပံနည်းကျ စီမံကိန်း ရေးဆွဲမှုကို ပြသလိုခြင်း ဖြစ်၏။

ဟုတ်သည်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်နှင့် ဖန်ထန်တို့ လာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက် အမှန်ကို လျန်ယွီအား ကြိုတင် ပြောကြားထားပြီး ဖြစ်၏။ ချင်းယွမ်ခြံကိုယ်တိုင်မှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့က စီမံကိန်း ဒီဇိုင်း ရေးဆွဲပေးခဲ့သည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစား၍ လျန်ယွီသည် ရလဒ်များကို နှစ်ဦးသားအား ရက်ရောစွာ ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ အချို့သော မပြည့်စုံသည့် နေရာများနှင့် ပတ်သက်၍ သူမ၏အမြင် အချို့ကို ပြောကြားခဲ့၏။

လျန်ယွီ၊ လီရှောင် နှင့် ဖန်ထန်တို့ အားလုံးသည် တစ်ခုချင်းစီ မှတ်သားထားလိုက်ကြ၏။

တစ်ယောက်မှာ ပြန်လည် သုံးသပ်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်၊ မလိုအပ်ကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်ပြီး၊ အခြား နှစ်ယောက်မှာမူ ထိုအထဲမှ အတွေ့အကြုံနှင့် သင်ခန်းစာများကို ရယူကာ ချင်းရှီမြို့ အပြင်ဘက်မှ ထိုခြံအသစ်ကို ပိုမို ချောမွေ့စွာ တည်ဆောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ခြင်း ဖြစ်၏။

.......

နေ့လယ်ခင်း အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာ၏။ လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ လူတစ်စုသည် နောက်ဆုံးတွင် ခြံပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြ၏။ ဘူဖေး စားသောက်ခန်းသို့ သွားရောက် ထမင်းစားပြီးနောက် ဧည့်သည်တော် အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သော် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လှုပ်ပင် မလှုပ်ချင်တော့ပေ။

လီရှောင်သည် သူ့ဇနီးလေးအား မျက်နှာသစ် သန့်စင်ပေးပြီး သူ့ဇနီးလေးကို ကုတင်ပေါ်သို့ နေရာချထားပေးပြီးမှ မိမိ ယနေ့ မှတ်သားထားသော မှတ်စုများကို စတင် စီစဉ် ရှင်းလင်းလေတော့သည်။

လီရှောင်၏ပုံစံကို မြင်သော် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် အိပ်ချင်စိတ် မရှိတော့ပေ။ ထိုအစား ထရပ်လိုက်ပြီး လီရှောင်၏အနားသို့ သွားရောက်ကာ သူ အလုပ်များနေသည်ကို ကြည့်ရှုနေ၏။

"ဒီနေရာက ဒီလို မဟုတ်ဘူး..." ဟု မကြာမကြာ အကြံဉာဏ် အချို့ ပေးနေသေး၏။

လီရှောင်သည် ဇနီးလေး၏မျက်နှာထက်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု မရှိတော့သည်ကို မြင်သော် စိတ်အေးသွားပြီး ဇနီးကို နှင်ထုတ်ခြင်း မပြုသည့်အပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်ပင် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်လိုက်၏။ ဆွေးနွေးလေလေ လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဆန်းကြယ်သော အတွေးအခေါ်များနှင့် ထက်မြက်မှုအပေါ် ပို၍ အံ့ဩမိလေ ဖြစ်၏။

ခဏအကြာတွင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူ့ဇနီးလေးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်း ပွေ့ဖက်လိုက်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လန့်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားပြီး ရုန်းကန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"ယွဲ့အာ၊ မင်းရဲ့ ဒီဦးနှောက်လေးက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အဆုံးမရှိဘူးပဲ"

ခေါင်းကို လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လည်တိုင်ကြားသို့ မှီထားရင်း လီရှောင်က အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်၏။

ဤခံစားချက်သည် အနည်းငယ် နှိပ်စက်လွန်းလှ၏...

လင်းရှောင်ယွဲ့မှာမူ သတိမပြုမိဘဲ ပြုံးလိုက်၏။

"ထောင်ပေါင်းများစွာသော ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အနှစ်သာရတွေပဲ။ အံ့ဩစရာ အဆုံးမရှိဘဲ နေပါ့မလား"

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပွေ့ဖက်ထားသော အားကို အနည်းငယ် တိုးလိုက်ရာ နှစ်ဦးသား ပိုမို နီးကပ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့အား အနေရခက်လာစေ၏။ အနည်းငယ် ရွှေ့ရန် ပြင်လိုက်စဉ် လီရှောင်၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

"ယွဲ့အာ၊ ကိုယ်တို့တွေ..."

လီရှောင်၏အသံထဲတွင် သည်းခံ ထိန်းချုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဇနီးလေး ရာသီ စတင်လာကတည်းက သူသည် ဇနီလေး၏ အခန်းထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့၏။ အပြင်လူများ၏ အမြင်တွင် သူတို့သည် အစောကြီးကတည်းက စစ်မှန်သော လင်မယားများ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ ဤတစ်ကြိမ် ချင်းယွမ်ခြံသို့ လာရောက်ခြင်း အပါအဝင် ဤနေရာတွင် သူတို့အတွက် စီစဉ်ပေးထားသည်မှာလည်း လင်မယားနှစ်ယောက်အိပ် အခန်း ဖြစ်၏။ သို့သော် အစစ်အမှန်အခြေအနေကိုမူ သူ့စိတ်ထဲတွင်သာ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိ၏။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေပါက သူ ရူးသွားမည်ကို စိုးရိမ်မိ၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နှာလေးသည် နီမြန်းသွား၏။

"အဟမ်း... ပြောထားပြီးသားလေ၊ ကျွန်မ ၁၇နှစ် ပြည့်တဲ့အထိ စောင့်မယ်လို့"

ပြီးနောက် နီရဲနေသော မျက်နှာလေးကို ငုံ့ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ၁၆နှစ် ပြည့်ပြီးခါစသာ ရှိသေးရာ တစ်နှစ်နီးပါး အချိန် လိုနေသေး၏။ တကယ်တော့ သူမက သဘောမတူခြင်း မဟုတ်ဘဲ စောစောစီးစီး ကိုယ်ဝန် လွယ်ရမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်း ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက အဆင့်မြင့် ပညာရေးကို သင်ကြားခဲ့ဖူးသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် စောစောစီးစီး ကလေးမွေးရန် စဉ်းစားမထားခဲ့ပေ။ အချစ်ရေးကိုပင် လုံလောက်အောင် မခံစားရသေးဘဲ မိခင် ဖြစ်သွားရမည်မှာ အနည်းငယ် မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ရှေးခေတ်၏အခြေအနေအရ ကလေးမွေးဖွားခြင်းသည် အန္တရာယ် မသေးလှပေ။ သူမတွင် ထိုသို့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှု မရှိသေးပေ။

လီရှောင်၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားပြီး စိတ်ထဲမှ မီးတောက်ကို ကြိုးစား၍ ဖိနှိပ်လိုက်၏။ ပြီးနောက် ထရပ်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပွေ့ချီကာ အတွင်းခန်းဆီသို့ လျှောက်သွား၏။ ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ရှက်သွေးဖြာကာ သူ့ကို မော့ပင် မကြည့်ရဲတော့သော အခြေအနေအောက်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကုတင်ပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေပြီး မိမိကိုယ်မိမိ အတိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေစဉ် လီရှောင်၏ ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

"ဟားဟား၊ လိမ်မာတယ်၊ အရင် အိပ်လိုက်တော့"

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏အသံသည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှရာ ကြားရသည်မှာ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ထဲတွင် မည်သို့မှန်း မသိသော ဆုံးရှုံးမှု ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

ပြန်မဖြေရသေးမီတွင် လီရှောင်သည် လှည့်ထွက်သွားလေပြီ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာငယ်လေးသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး မိမိကိုယ်မိမိ အစနောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ ကုတင်ပေါ်မှ လှိမ့်ဆင်းကာ လီရှောင်ကို သွားရောက် အငြင်းအခုံ ပြုလုပ်လိုသော်လည်း စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် လိပ်ခေါင်းကျုံ့သကဲ့သို့ နေရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်၏။ စောင်ပါးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဘေးသို့ စောင်းကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။

အပြင်ဘက် စာကြည့်စားပွဲအနီးတွင် လီရှောင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဦးနှောက်ထဲမှ စိတ်ကူးများကို ဖယ်ရှားကာ ဆက်လက် အလုပ်များနေလိုက်၏။

.....

နောက်ဆက်တွဲ နေ့ရက်များတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အချိန်များ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမသည် အလုပ် ကိစ္စများဖြင့် အလွန်အမင်း အလုပ်များနေခြင်း ရှားပါးသွားပြီး အပန်းဖြေ အနားယူသည့် ဘဝကို ခံစားနေ၏။ နေ့စဉ် တောင်တန်း ရေပြင်များကြား လှည့်လည်သွားလာရင်း မိသားစု၊ အန်းယန်ဝမ်ရယ်အိမ်တော် သို့မဟုတ် လျန်အိမ်တော်မှ လူများနှင့်အတူ မာကျောက်ကစားကာ ဘဝကို ခံစားနေ၏။

ဆယ့်ငါးရက်ကျော် ကြာပြီးနောက်မှ နောက်ဆုံးတွင် လျိုအိမ်တော်မှ လူအများကို ခေါ်ဆောင်၍ သာ့ရှီရွာသို့ ပြန်လာခဲ့၏။

ဆယ့်ငါးရက်ကျော်ကြာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင် အပြောင်းအလဲ ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ ခြံ အသီးသီးတွင် ငရုတ်သီးနှင့် အာလူးများ ရိတ်သိမ်းပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း အလုပ်များမှုမှာမူ မလျော့ကျသွားပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ခြံများပေါ်မှ အလုပ်ရုံများထဲတွင် အလုပ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပို၍ များပြားလာပြီး မူလက လယ်ယာစိုက်ပျိုးရန် တာဝန်ယူထားသော ချီဝူတပ်သားများထဲမှ မနည်းသူများသည် အလုပ်ရုံများထဲသို့ ဝင်ရောက် ပူးပေါင်းကာ ငရုတ်သီး ထုတ်ကုန်များကို ပြုပြင် ထုတ်လုပ်နေကြ၏။

ငရုတ်သီး အလုပ်ရုံများအပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့က ယခင်က သီးသန့် ခွင့်ပြုပေးခဲ့သော 'မောက်အာခြံ' တွင် တည်ဆောက်ထားသည့် ငရုတ်သီးချဉ် အလုပ်ရုံသည်လည်း အလုပ် စတင်လည်ပတ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ပြုလုပ်ပြီးစီးသော ကင်မ်ချီအများအပြားမှာ စားသုံးနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

အစပိုင်းကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် လင်းရှောင်ယွဲ့က ဤ ငရုတ်သီးချဉ် အလုပ်ရုံကို တည်ဆောက်စေခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ထို ငရုတ်သီးစိမ်းများကို အလဟဿ မဖြစ်စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးတွင် ခြံ အသီးသီးမှ ကျန်ရှိသော ငရုတ်သီးစိမ်းများ၏ အရေအတွက်မှာ ပေါင်းလိုက်လျှင် ဤမျှ များပြားနေလိမ့်မည်ကိုတော့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အလုပ်ရုံသည် အချိန်အကြာကြီး အလုပ် မရပ်နားနိုင်သည်အထိ ဖြစ်သွား၏။

အလုပ်ရုံ တည်ဆောက်ပြီးစီးမှတော့ ငရုတ်သီးချဉ် တစ်မျိုးတည်းသာ ပြုလုပ်ပါက အနည်းငယ် နှမြောစရာ ကောင်းသည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားမိပြီးနောက် သူမသည် အဓိကကျသော ကင်မ်ချီအချို့ ပြုလုပ်ရန် ခွင့်ပြုပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ငရုတ်သီးချဉ်အပြင် အပိုအနေဖြင့် ချင်းချဉ်၊ ပဲတောင့်ရှည်ချဉ်၊ မုန်လာဥချဉ် အစရှိသည်တို့ကိုပါ ပြုလုပ်စေခဲ့၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဤ ကင်မ်ချီများ ထွက်ရှိလာသောအခါ ခြံ အသီးသီး၏ မီးဖိုချောင်များထဲသို့ လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုခြင်း ခံလိုက်ရ၏။ ဟုတ်သည်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က ယခင်က ကင်မ်ချီများသည် ဟင်းချက်ပြုတ်နိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးသည်ကို ကျေးဇူးတင်ရပေမည်။ ချီဝူတပ်၏ စားဖိုမှူးကြီးများသည် စမ်းသပ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကင်မ်ချီဖြင့် ထမင်းချက်သည့် နည်းလမ်းကို လုံးဝ ကျွမ်းကျင်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။

ငရုတ်သီးချဉ် အာလူးမျှင်၊ ငရုတ်သီးချဉ် အသားမျှင်၊ ငရုတ်သီးချဉ် ငါးပေါင်းတို့အပြင် ချင်းချဉ် အသားမျှင်ကြော်၊ ချင်းချဉ် ဘဲသားကြော် အစရှိသည်တို့ ဖြစ်၏။

ဆိုရလျှင် သူမ ထွက်ခွာသွားသော ဤ ဆယ့်ငါးရက်ကျော်အတွင်း ခြံ အသီးသီးမှ ချီဝူတပ် စားဖိုမှူးကြီးများသည် အမှန်တကယ်ပင် အသီးသီး မိမိတို့၏ စွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့ကြ၏။ ကင်မ်ချီများကို ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် ဟင်းလျာထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ချက်ပြုတ် ထွက်ပေါ်လာသော ဟင်းလျာများမှာ အလွန် ခံတွင်းတွေ့ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ချီဝူတပ်သားများ စားသုံးပြီးနောက် အလွန် သဘောကျကြ၏။ ဤကိစ္စမှ တစ်ဆင့် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ သခင်မအပေါ် ထပ်မံ၍ အလွန် ချီးကျူးကြပြန်၏။

လျိုအိမ်တော်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ငရုတ်သီးချဉ်ဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသော ထမင်းဟင်းများကို စားသုံးပြီးနောက် အလွန် ချီးကျူးမိ၏။ အခြေအနေကို နားလည်ပြီးနောက်မှ အိမ်တော်ထိန်းဖန်းအား 'ရူယီစားသောက်ဆိုင်' နှင့် သွားရောက် ချိတ်ဆက်ကာ ငရုတ်သီးချဉ်နှင့် ကင်မ်ချီများ ရောင်းချရန် ကိစ္စကို ပြင်ဆင်ရန် စီစဉ်လိုက်၏။ မမျှော်လင့်ဘဲ ငွေရှာသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ထပ်မံ တွေ့ရှိသွားရာ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ပြောမပြတတ်အောင် ပျော်ရွှင်သွား၏။

ဤကိစ္စအပြင် လက်ရှိ 'ကျင့်ခွိုက်'၊ ငရုတ်သီး အလုပ်ရုံ အသီးသီး နှင့် အသားခြောက် အလုပ်ရုံတို့၏ စီးပွားရေးသည်လည်း အလွန် ချောမွေ့စွာ တိုးတက်နေ၏။

'ကျင့်ခွိုက်' မှာမူ အာလူးနှင့် ကောက်ညှင်းအေးမုန့် ထောက်ပံ့ရေး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရှိနှင့်ပြီးသား ဆိုင်များ၏ စီးပွားရေးမှာ နေ့စဉ် မီးပွင့်မတတ် ကောင်းမွန်နေ၏။ အသစ် ဖွင့်လှစ်သော ဆိုင်များမှာလည်း ကုန်အမှတ်တံဆိပ်ကို အခြေခံ၍ အရသာကို အဓိက ထားကာ ဧည့်သည် အများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။

ငရုတ်သီး အလုပ်ရုံမှာမူ လျန်မိသားစု ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းနှင့် ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတို့က အပြင်သို့ ငရုတ်သီး ထုတ်ကုန်များကို ကောင်းမွန်စွာ ရောင်းချနိုင်သောကြောင့် နေ့စဉ် ငွေအမြောက်အမြား ဝင်ရောက်နေ၏။

ကျိုးရှီသည် ကိုယ်ဝန် ရှိနေပြီဟု စစ်ဆေး တွေ့ရှိခါစ ဖြစ်သော်လည်း အလုပ်ရုံတွင် ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ရှေ့တန်းတွင် အမြဲတစေ အလုပ်များနေဆဲ ဖြစ်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ဤတစ်ကြိမ် အလျင်စလို ပြန်လာရခြင်းမှာလည်း ဟိုင်ကန်း၏ သတင်းစကားကို ရရှိခဲ့၍ ဖြစ်၏၊ သူ့ဇနီးသည် ကိုယ်ဝန် ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမအား အလျင်အမြန် ပြန်လာ၍ ကြည့်ရှုပေးရန်၊ သူမ၏ မမကျိုးအား အနည်းငယ် ဝန်ပေါ့သွားစေရန် ဖြစ်၏။

....

လင်းရှောင်ယွဲ့ ကျိုးရှီကို တွေ့သည့် အချိန်တွင် ကျိုးရှီ၏ ဝမ်းဗိုက် ချပ်ရပ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသေး၏။ နောက်မှ သတိပြန်ဝင်လာသည်မှာ လူသည် ယခုမှ ကိုယ်ဝန် စရှိသည် ဖြစ်ရာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ဗိုက်ထွက်လာပါ့မလဲ။

ဤသို့ ဖြစ်သည့်တိုင် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို စောင့်ရှောက်ရာတွင် နေ့စေ့လစေ့အချိန်မရွေး မီးဖွားရန် ပြင်ဆင်နေသော ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် အလွန် ဂရုတစိုက် ရှိနေ၏။

ကျိုးရှီမှာမူ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား သူမအပေါ် ဤသို့ မဆက်ဆံရန် တိုက်တွန်းနေရ၏။

အားလပ်သည့် အချိန်များတွင် ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား သူမ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေ သင်ကြားပေးသေးပြီး "နင်လည်း အနှေးနဲ့အမြန် ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာမှာပဲ" ဟူသော အမူအရာမျိုး ပြုလုပ်နေ၏။ ထို့အပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့၏ အိပ်ခန်းတွင်းရေး ကိစ္စများကိုပင် စုံစမ်း မေးမြန်းသေးရာ လင်းရှောင်ယွဲ့မှာ မျက်နှာ နီမြန်း၊ နားရွက် နီမြန်းသွားပြီး သူမနှင့် ဆက်လက် စကားမပြောလိုတော့သည်အထိ ဖြစ်သွား၏။

သူမ တကယ်ကို စောစောစီးစီးမိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ မတွေးထားဘူးလို့...

လက်ရှိ ဤစီးပွားရေးများအပြင် ခြံများပေါ်မှ မွေးမြူရေး လုပ်ငန်းသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း အောင်မြင်မှု ရလဒ်များကို မြင်တွေ့လာရ၏။ ဝက်ငယ်လေးများသည် ဝက်ခြံထဲတွင် သန်စွမ်းစွာ ကြီးပြင်းနေကြ၏။ ကြက်မွေးမြူရေးခြံထဲတွင် ကြက်ငယ်လေးများသည်လည်း ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေကြ၏။ ဤအရာများသည် လျင်မြန်စွာပင် ထုတ်လုပ်မှုများကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ထွက်ခွာသွားသော ဤအချိန်ကာလအတွင်း သာ့ရှီရွာတွင်လည်း ကိစ္စကြီး အချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့၏။

ပထမဦးစွာမှာ အိမ်တိုင်း၊ အိမ်တိုင်း၏ ဤရာသီမှ မုန်ညင်းဖြူများသည် အခြေခံအားဖြင့် ရိတ်သိမ်းပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်၏။ အထွက်နှုန်း ကောင်းမွန်သောကြောင့် အိမ်တိုင်း၊ အိမ်တိုင်းသည် ငွေ အနည်းငယ် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြ၏။

ရွာသူကြီး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပိုမို များပြားသော အိမ်ထောင်စုများသည် ပိုမို များပြားသော လယ်မြေများကို ထုတ်ယူ၍ မုန်ညင်းဖြူ စိုက်ပျိုးရန် ဆန္ဒရှိလာကြပြီး စိုက်ပျိုး ထွက်ရှိလာသော မုန်ညင်းဖြူ အားလုံးကို လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံသို့ ရောင်းချရန် ဆန္ဒရှိလာကြ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သာ့ရှီရွာအပြင် အနီးပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွာအချို့၏ ရွာသူကြီးများနှင့် ကိုယ်စားလှယ်များသည်လည်း ရောက်ရှိလာကြပြီး လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံသို့ မုန်ညင်းဖြူ ထောက်ပံ့ပေးရန် တောင်းဆိုချက်များကို တင်ပြခဲ့ကြ၏။

ကျိုးရှီသည် အလုပ်ရုံ ကိစ္စများဖြင့် အလုပ်များနေသည့်အပြင် ကိုယ်ဝန် ရှိနေသဖြင့် အဆင်မပြေရာ ဤကိစ္စကို အမြဲတစေ မကိုင်တွယ်ခဲ့ပေ။ ယခု လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြန်ရောက်လာမှ ဤကိစ္စကို ထည့်သွင်း ပြောကြားလိုက်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သဘောတူလိုက်ပြီး ရွာအသီးသီး၏ ကိုယ်စားလှယ်များကို အကြောင်းကြားရန် လူ ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ကာ လူတိုင်းကို အတူတကွ စုစည်း၍ နောက်ရာသီ၏ မုန်ညင်းဖြူ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ဝယ်ယူရေး အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

အများပိုင် ကိစ္စများအပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့ နားစွင့်ထိုက်သော အခြား ကိစ္စမှာမူ လင်းမိသားစု၏ ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

အချိန် ဆယ့်ငါးရက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် လင်းလောင်စစ်၏ အိမ်သည် တည်ဆောက်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ကြားရသည်မှာ နောက်ထပ် ငါးရက်၊ ခြောက်ရက် ကြာလျှင် ပြီးစီးနိုင်ဖွယ် ရှိ၏။ ဤအချိန်ကာလအတွင်း လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် အလုပ်ရုံတွင် အမြဲတစေ အလုပ်ဆင်းနေခဲ့၏။ အလုပ်ဆင်းသည် ဆိုရုံသာမက အချိန်ပိုပါ မကြာခဏ ဆင်းလေ့ရှိပြီး အချိန်ပို ဆင်းနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ဆင်းလေ့ရှိ၏။

ထို့အပြင် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည်သာမက လင်းလောင်စစ်သည်လည်း ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် တစ်ခါတစ်ရံ အလုပ်ရုံသို့ အလုပ်ကြမ်း လာရောက် လုပ်ကိုင်သေး၏။

လင်မယားနှစ်ယောက်သည် လုပ်ခလစာရရှိပြီးနောက် ငွေ အများစုကို အကြွေး ပြန်ဆပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ကျိုးရှီထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့၏။

ကျိုးရှီသည် ဤအပေါ်တွင် အတော်လေး ကျေနပ်နေပြီး မိမိ လူမမှားခဲ့ဟု ခံစားမိ၏။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြားသိပြီးနောက် လင်းမိသားစု စတုတ္ထအိမ်ကို အထင်အမြင် မြင့်မားသွား၏။

လင်းမိသားစု စတုတ္ထအိမ်ဘက်မှ အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လင်းမိသားစု အကြီးဆုံးအိမ်နှင့် ဒုတိယအိမ်တို့၏ သတင်းမှာမူ ထိုမျှ စိတ်ပျော်ရွှင်ဖွယ် မကောင်းလှပေ။

အိမ်ထောင်စု နှစ်စုမှ လူများသည် စတုတ္ထအိမ်၏ အခြေအနေကို မြင်ပြီးနောက် ပို၍ပင် မနာလို ဖြစ်လာကြ၏။ သို့သော် စတုတ္ထအိမ်က ဆီ၊ ဆား မဝင်သည့်အပြင် ယခင်က သူတို့နှင့် မကျေမလည် ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးရာ အိမ်ထောင်စု နှစ်စုမှ လူများသည် မျက်နှာပြောင်တိုက်၍ အလုပ်ရုံဘက်သို့ နည်းလမ်း လာရှာရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

အလုပ်ခေါ်ရန် တာဝန်ယူထားသူမှာ အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်း ခံရလွန်း၍ စိတ်မရှည် ဖြစ်နေ၏။ သို့သော် စတုတ္ထအိမ်က လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိထားပြီး လင်းမိသားစု အကြီးဆုံးအိမ်နှင့် ဒုတိယအိမ်တို့သည်လည်း လင်းမိသားစုဝင်များ ဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားမိသဖြင့် လင်းမိသားစုဝင်များအပေါ် အလွန်အကျွံ မရိုင်းပြရဲပေ။ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော်လည်း သည်းခံထားရုံသာ တတ်နိုင်၏။

အထက်သို့ တိုင်ကြားလိုခြင်း မဟုတ်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဟိုင်ကန်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် မှာကြားထားပြီး မလိုအပ်သော ကိစ္စများဖြင့် သူ့ဇနီးကို သွားရောက် မနှောင့်ယှက်ရန် ဆိုထားသဖြင့် လူတိုင်း မပြောရဲခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးရှီနှင့် တိုက်ဆိုင် တွေ့ဆုံသွားခဲ့၏။

ကျိုးရှီသည် ထိုစဉ်က မျက်နှာထား အေးစက်စွာ ပေးလိုက်ပြီး လင်းမိသားစုဝင်များအား နောက်ထပ် မလာရောက်ရန် ပြောလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ လင်းမိသားစုဝင်များ ရက်အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။

သို့သော် မနေ့ကပင် ကျိုးရှီနှင့် ထပ်မံ တွေ့ဆုံခဲ့ပြန်သည်။ ထိုစဉ်က ကျိုးရှီသည် မူလက ထပ်မံ၍ သွားရောက် ဖြေရှင်းရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း လူတစ်ယောက်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ ကျိုးရှီအား ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ကလေးကိုသာ အာရုံစိုက်ရန်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက် ဖြေရှင်းစေရန် ပြောလိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ တစ်ဦးတည်းသာ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး လင်းမိသားစုဝင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေမည်။

ဤသည်မှာလည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ မျက်မှောက်တွင် ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သော ကိစ္စများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။

ဒီကိစ္စအပေါ်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ သဘောထားမှာလည်း ကျိုးရှီအား ဝင်မစွက်ဖက်ရန် ဖြစ်၏။ လင်းမိသားစု၏ ကိစ္စကို သူမ လာဖြေရှင်းပေမည်။

လင်းမိသားစု အကြီးဆုံးအိမ်နှင့် ဒုတိယအိမ်တို့၏ကိစ္စနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လင်းမိသားစု အိမ်မကြီး၏ ကိစ္စကမှ ကိစ္စကြီး ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခုနစ်ရက်က လင်းသာ့ချွေ့သည် လယ်ထဲတွင် မူးလဲကျသွားပြီးနောက် အိပ်ရာထဲ လဲနေခဲ့၏။ ရလဒ်အနေဖြင့် လင်းလောင်စစ် တစ်ယောက်တည်းသာ တစ်ခေါက် သွားရောက်ခဲ့ပြီး လင်းမိသားစု အကြီးဆုံးအိမ်နှင့် ဒုတိယအိမ်မှ လူများမှာမူ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့ကြ၏။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် လင်းယွမ်ရှန်းသည် ရုတ်တရက် အိမ်တွင် အော်ဟစ် သောင်းကျန်းပြီးနောက် အိမ်တံခါးမှ တွားသွား ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

ယခု နောက်ဆုံး ရရှိသော သတင်းမှာ လင်းယွမ်ရှန်း ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် လင်းမိသားစုတွင် တစ်ယောက်မျှ သွားရောက် ရှာဖွေခြင်း မရှိ၊ လူငှား၍ ရှာဖွေခိုင်းခြင်းပင် မရှိပေ။

"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီ ပြောပြသည့် ကိစ္စများသည်ကို နားထောင်နေစဉ် အခန်းတံခါး အပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဝင်ခဲ့"

တံခါးဝကို လှမ်းကြည့်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့က တစ်ခွန်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

တံခါး ပွင့်လာပြီး လာရောက်သူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျောက်ဖူ ဖြစ်နေ၏။

"သခင်မလေး"

ကျောက်ဖူ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် လောနေပြီး အခန်းထဲ ဝင်လာသည်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား အလျင်အမြန် အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။

"ဘာကိစ္စ ဖြစ်လို့လဲ"

ကျောက်ဖူသည် လျိုအိမ်တော်၏ အိမ်တော်ထိန်း ဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်သော ကိစ္စ မရှိပါက အခြေခံအားဖြင့် လျိုအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလေ့ မရှိပေ။ ယနေ့ အမှန်တကယ်ပင် လျိုအိမ်တော်ကြီး(ချင်းရှီမြို့)သို့ သူမကို လာရောက် ရှာဖွေသည်။ လျိုအိမ်တော်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ကိစ္စ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်လော။

ကျောက်ဖူ၏ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွား၏။

"လင်းမိသားစုမှာ ပြဿနာတက်လို့ပါ။ တစ်ယောက်ယောက်က လင်းယွမ်ရှန်းရဲ့ အလောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ပြန်ပို့ပြီးတဲ့နောက်မှာ လင်းမိသားစု အဘွားကြီးက ဝမ်းနည်းပူဆွေးလွန်းလို့ ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ အခု လင်းမိသားစု အိမ်မကြီးမှာ လင်းအဘိုးကြီး တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်"

***

All Chapters