အဆိပ်ငွေ့ တုန်ခါသံ...

ခမ်းနား ထည်ဝါသော ရေကာတာ တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ဒီကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ၂၁ ရာစုနှင့် ထပ်တူ ကျနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ဤ ကြီးကျယ်သော တည်ဆောက်မှုကို ချီးကျူးနေသည်။

ရေကာတာ တစ်ခု တည်ဆောက်ခြင်းက ခေတ်မီ နည်းပညာ၏ အကူအညီကို မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းပေရန် သိသလောက် မြို့တော် မြစ်ရေသွင်းစနစ်ကို ချင်မင်းဆက် လက်ထက်ကတည်းက တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က မြေတူးစက်များ သို့မဟုတ် ဒိုင်းနမိုက်များ မရှိပေ။ ၎င်းက ထို ကျွမ်းကျင်သော လက်မှုပညာရှင်များ၏ ဉာဏ်ပညာ ပြောင်မြောက်သော အတွေးအခေါ်များအပေါ် လုံးဝ မှီခိုခဲ့သည်။

နန်းတော်ထဲရှိ ရေစီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ ကျမ်းလိပ်ပေါင်းများစွာကို တစ်လိပ်ပြီး တစ်လိပ် ဖတ်ရှုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဒီခေတ်တွင် နည်းပညာပိုင်း ဆိုင်ရာ အရည်အချင်းရှိသူများ မရှားပါးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ခင်ဗျားက သူတို့ကို လမ်းညွှန်ရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် အကြမ်းဖျင်း ပုံကြမ်းတစ်ခု ပေးသရွေ့ သူတို့ သေချာပေါက် အံ့ဩဖွယ် စွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော် ပြသနိုင်သည်။

ပြီးတော့ ဒါက အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းပေရန်က သာမန် ပြည်သူများထဲမှ ကျွမ်းကျင်သော လက်မှုပညာရှင် အများအပြားကို စုဆောင်းရန် လူများ စေလွှတ်ပြီးနောက် သူက သူတို့ကို သဘောတရား သက်သက်နီးပါး ဖြစ်သော ပုံကြမ်း တစ်ခုသာ ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီလက်မှုပညာရှင်များ အားလုံးက သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပြီး ဒီဇိုင်းကို စတင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။

လူထုရဲ့ ဉာဏ်ပညာက တကယ် အဆုံးမရှိဘူး...

သူ၏ ရှေ့မှ သူ ကိုယ်တိုင် ' ချောက်သုံးကမ်းပါး ရေကာတာ' ဟု အမည်ပေးထားသော ရေကာတာကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ဒီကမ္ဘာကြီးက တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီဟု ခံစားမိသည်။

"ဝမ်... အာ မဟုတ်ဘူး အရှင်မင်းကြီးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လီဖူချန်၏ အသံကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း ရောက်ပြီ"

လီဖူချန်က လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စာကို လက်ခံ ရရှိတာနဲ့ ကျွန်တော်မျိုး မရပ်မနား အလျင်အမြန် လာခဲ့ပါတယ်"

"ဖူချန် မင်း တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က မကြာသေးခင်က အပြောင်းအလဲတွေကို သတိထားမိလား"

"ဒါပေါ့" လီဖူချန်က လေးပင်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"လုလင်ပြည်နယ်က အခု အသက်ဝင် လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီ ပြီးတော့ အရင်က နေရပ် စွန့်ခွာခဲ့ရတဲ့ ဒုက္ခသည် အများအပြား အားလုံး အဲ့ဒီကို အစုလိုက် အပြုံလိုက် သွားနေကြတယ်"

သူ ပြောနေစဉ် လီဖူချန်က အနီးရှိ ချောက်သုံးကမ်းပါး ရေကာတာ' ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ တည်ဆောက်မှုကြီး မြေပြင်ပေါ်ကနေ ပေါ်ထွက်လာပြီး လူပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာကို ကောင်းချီး ပေးနိုင်တာအတွက် ဖူချန်က အရှင်မင်းကြီးကို လရဲ့ တည်မြဲမှုလို နေရဲ့ ထွက်ပေါ်လာမှုလို လေးစား ကြည်ညိုမိပါတယ်။ ဒီလောကကြီးက ကံကောင်းခြင်းနဲ့ အသက်ရှည်ခြင်း အားလုံးက အရှင်မင်းကြီးကနေ ဆင်းသက်လာသင့်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီလို မျက်နှာချိုသွေးစရာ မလိုပါဘူး"

"မဟုတ်ပါဘူး ဖူချန်မှာ မျက်နှာချိုသွေးလိုစိတ် အနည်းငယ်မျှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုး ပြောတဲ့ စကားလုံးတိုင်းက နှလုံးသား အောက်ခြေကနေ လာတာပါ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက သက်သေ ထူနိုင်ပါတယ်"

ဒီလို ယဉ်ကျေးမှုများဖြင့် ဆက်မသွားချင်တော့သဖြင့် ကျန်းပေရန်က တည့်တိုး ပြောလိုက်သည်။

"တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြောင်းလဲမှုက မီးပွား တစ်စလိုပဲ။ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျ ဒီမီးက ရှန့်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ် ပြီးတော့ အဲ့ဒီအခါကျရင် ရှန့်တိုင်းပြည်က လုံးဝ အသစ်တဖန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးပုံဖော်ရင်း လီဖူချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ထာဝရ အတွက် ဒီလို လုပ်ဆောင်ချက်မျိုးကို ပြီးမြောက်စေဖို့ ဖူချန်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ရှေ့ပြေး စစ်သည်ရုပ် ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ် မင်းကြီးအတွက် မီးထဲ ရေထဲ ဖြတ်သန်းဖို့ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"စစ်သည်ရုပ် ဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက သာမန် ခြေလျင် စစ်သားတစ်ယောက်ထက် အများကြီး ပို ကြီးမြတ်တယ်"

ဒီလို ကြားသောအခါ လီဖူချန်၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ လီဖူချန်က မမိုက်မဲပေ။ ညီအကိုဝမ်နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံချိန်ကတည်းက ညီအကိုဝမ်က သူ့ကို မမုန်းသော်လည်း သူ တမင်တကာ အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိနေခဲ့သည်ကို သူ သိသည်။ ကမ္ဘာ့သမဂ္ဂအကြောင်း သိရှိပြီးနောက်မှာပင် သူက မည်သည့် ပန်းတိုင်ကိုမဆို အောင်မြင်စေရန် သူတို့ကို အသုံးပြုဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ပေ။

ပြီးတော့ ဒီနေ့မှာပဲ။

ညီအကိုဝမ်က နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို အသုံးပြုတော့မှာလား။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် လီဖူချန်၏ နှလုံးသားက မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သူ၏ လက်ဖဝါးများက ချွေးများ စို့နေသည်။ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လီဖူချန်က နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဖူချန်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံဖို့ အသင့်ပါပဲ"

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို အမိန့်ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး မင်းကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးရုံ သက်သက်ပဲ။ ခုနက စကားတွေထဲကနေ မင်း ဘာ ကြားသိခဲ့လဲ"

"ခုနက စကားတွေ..."

လီဖူချန်က တစ်ခဏမျှ ပြန် သတိရလိုက်ပြီးနောက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဆိုလိုတာက တောင်ထွတ်ပြည်နယ် အားလုံး လုလင်ပြည်နယ်လို ဖြစ်လာဖို့က အချိန် ကိစ္စတစ်ခုပဲ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မျိုး ကမ္ဘာ့သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တွေကို နောက်ထပ် မလိုအပ်တဲ့ စတေးမှုတွေ လုပ်ခိုင်းစရာ မလိုတော့ဘူး"

ဒီကောင်လေးကို သင်ကြားပေးလို့ ရတယ်။

ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ လီဖူချန်က အရိပ်အမြွက်မျှဖြင့် နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ ဒီလောက် သေချာ ကျယ်ပြန့်စွာ နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု ဖြစ်သည်။

"မှန်တယ် ဒါ ငါကိုယ်တော့် ဆိုလိုရင်းပဲ။ မင်းရဲ့ ကမ္ဘာ့သမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင်တွေ အားလုံးက အရည်အချင်းရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ သူတို့က သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးကို ပို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေမှာ အကောင်အထည် ဖော်သင့်တယ်"

"ဖူချန်ကို ရှင်းလင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပြသပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို တောင်းဆိုပါတယ်"

"ငါကိုယ်တော် ပြောပြီးပြီ ငါကိုယ်တော် မင်းကို လမ်းပြဖို့ ဒီကို လာတာ မဟုတ်ဘူး မင်းကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးရုံ သက်သက်ပဲ"

"အကြံဉာဏ်က ဘာလဲ။ ကျွန်တော်မျိုးကို အသိပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို တောင်းပန်ပါတယ်"

"တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က ကမ္ဘာ့သမဂ္ဂ ထွန်းလင်းတောက်ပဖို့ မသင့်တော်မှတော့ မင်း နေရာ မတူတဲ့ တစ်နေရာကို ပြောင်းလဲဖို့ စဉ်းစားဖူးလား"

လီဖူချန်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက လန်ပြည်နယ်ကို ဆိုလိုတာလား"

"အိုက်... မင်းရဲ့ အတိုင်းအတာက သေးလွန်းတယ်" ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါဆို..." လီဖူချန် စကားပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ရှန့်တိုင်းပြည် အပြင်ဘက်ကို ရည်ညွှန်းနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား"

"ပါးနပ်တယ်"

ကျန်းပေရန်က အတော်လေး အသိအမှတ်ပြုစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ လီဖူချန်ကို သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ သူနှင့် အလွန်အကျွံ မပတ်သက်ချင်သောကြောင့် ကျန်းပေရန် သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မသိကျွမ်းခဲ့ပေ။ သူ့အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ ထင်မြင်ချက်က အခြေခံအားဖြင့် သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က အနည်းငယ် ရိုးအသော အသွင်အပြင်ပေါ်တွင် ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ကြည့်ရတာ လီဖူချန်၏ ပြောင်းလဲမှုနှင့် ကြီးထွားမှုက အံ့ဩစရာ ကောင်းပြီး သူ၏ ဇာတ်လိုက် ကံကြမ္မာနှင့် အပြည့်အဝ ထိုက်တန်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဘယ်ကို သွားသင့်တယ်လို့ အရှင်မင်းကြီး ထင်ပါသလဲ"

"လျန်တိုင်းပြည် ဘယ်လိုလဲ"

"လျန်တိုင်းပြည်..."

လီဖူချန်က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ ရှန့်တိုင်းပြည်နှင့် ကပ်လျက်ရှိသော ဒီအိမ်နီးချင်း နိုင်ငံအကြောင်း ကြားဖူးသည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာသို့ သွားစေချင်သည်ကို သူ နားမလည်ပေ။

လီဖူချန်၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ကျောခိုင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စံသတ်မှတ်ထားတဲ့ စာပေနဲ့ တစ်ပြေးညီ ဖြစ်တဲ့ ဝင်ရိုး အကျယ်တွေနဲ့ ဆိုရင် ကမ္ဘာကြီးက ငြိမ်းချမ်းလိမ့်မယ်"

လီဖူချန်က တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သော ဝင်ရိုး အကျယ်များကို မျက်မြင် တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း စံသတ်မှတ်ထားသော စာပေအကြောင်းကို သူ မသိရှိရသေးပေ။ စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်အရ ဧကရာဇ်က စာအုပ် အားလုံးတွင် စာပေ အမျိုးအစား တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိစေရန် မျှော်လင့်သည်။ သို့သော် ရှန့်တိုင်းပြည်တွင် ပြည်နယ် နှစ်ခုသာ ရှိသည်။ ဒါကြောင့် ဘာသာစကားကို တစ်ပြေးညီ ဖြစ်စေရန် မခက်ခဲပေ...

ဟင်…..

လီဖူချန် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းသွားသည်။ တကယ် စံသတ်မှတ်ထားတဲ့ စာပေဆိုတာ ဘာလဲ။ သဘာဝကျကျ ဆိုလိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် စာပေ တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဒါက စံသတ်မှတ်ထားသော စာပေဟု ဆိုလိုသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို စာပေ တစ်မျိုးတည်း အသုံးပြုစေရန် နည်းလမ်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နဂါးတိုက်ကြီးကို စည်းလုံး ညီညွတ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှီး..."

လီဖူချန်က အေးစက်သော လေကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ ညီအကိုဝမ်ကို ကျော်ကြားမှုနှင့် ကံစမ်းမဲများကို ဂရုမစိုက်သော လူတစ်ယောက်ဟု အမြဲ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ရည်မှန်းချက်က ဤမျှ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

မဟုတ်ဘူး... ညီအကိုဝမ်ရဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို စိုးမိုးလိုတဲ့ ဆန္ဒက ကျော်ကြားမှုနဲ့ ကံစမ်းမဲတွေ အတွက် မဟုတ်ဘူး ဒါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သာမန် ပြည်သူတွေ အတွက်ပဲ။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် လီဖူချန်၏ ကျန်းပေရန်အပေါ် လေးစား ကြည်ညိုမှုက ၎င်း၏ အကြွင်းမဲ့ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။

ပညာရှိ တစ်ဦး ဆိုတာ ဘာလဲ….. ဒါက ပညာရှိ တစ်ဦးပဲ။

ဒီအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လီဖူချန်က ညီအကိုဝမ်၏ ဆိုလိုရင်းကို လုံးဝ နားလည်သွားသည်။ ညီအကိုဝမ် သိမ်းပိုက်လိုသော ပထမဆုံး နိုင်ငံမှာ လျန်တိုင်းပြည် ဖြစ်ပြီး သူက ရှေ့ပြေးတပ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အနာဂတ် သိမ်းပိုက်ရေး အစီအစဉ်အတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ချရန် လျန်တိုင်းပြည်သို့ သွားရမည်။

ညီအကိုဝမ်က ဒီလောက် ကြီးလေးတဲ့ တာဝန်ကို ငါ့အပေါ် အပ်နှင်းခဲ့တယ်။ ယခင်က အကွာအဝေး ထားခဲ့တာ အားလုံးက ငါ့အတွက် စမ်းသပ်မှု တစ်ခု သက်သက်ပဲ ဖြစ်နိုင်မလား။

လီဖူချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဖူချန်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုကို သေချာပေါက် ကျရှုံးစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းပေရန် ဒီလို ကြားတော့ မှင်သက်သွားသည်။ သူ ဘာမှ မပြောရသေးဘူး ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ် ဒါက သူ့ယုံကြည်မှုကို မကျရှုံးစေရဘူး ဆိုတဲ့ဆီ တန်း ရောက်သွားတာလဲ။

"မင်း ငါကိုယ်တော့် အကြံဉာဏ်ကို နားလည်သွားပြီ"

"ဖူချန် နားလည်ပါတယ်"

"အိုး ပြောစမ်းပါဦး"

"အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို လျန်တိုင်းပြည်ကို သွားပြီး ရှေ့တန်း စခန်းတစ်ခု ထူထောင်စေချင်တာပါ အနာဂတ်မှာ လျန်တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေတွေကို အောင်နိုင်ဖို့ အဆင်ပြေစေရန် အတွက်ပါ"

အမလေး... ဒီကောင်လေးရဲ့ အတွေးရထားက တခြား အရာတစ်ခုပဲ။

ကျန်းပေရန်က မူလက လီဖူချန်ကို ချင်းဟွမ်း အတွက် ထောက်လှမ်းရေး အေးဂျင့်တစ်ဦး အဖြစ် ဆောင်ရွက်စေပြီး လျန်တိုင်းပြည်ရှိ အခြေအနေကို စုံစမ်း စစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူက သူ့ကိုယ်သူ ရှေ့ပြေးတပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အဖြစ် ရာထူး တိုးမြှင့်သွားသည်။ သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ဒါက မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးဟု ခံစားမိသည်။

ဒီ လီဖူချန်က ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဇာတ်လိုက်တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ့ကို ထောက်လှမ်းရေး အေးဂျင့်တစ်ဦး ဖြစ်စေခြင်းက တကယ် အရည်အချင်း ဖြုန်းတီးရာ ရောက်သည်။ သူ့ကို လျန်တိုင်းပြည်သို့ သွားပြီး ပြဿနာ အချို့ နှိုးဆွခိုင်းခြင်းက အမှန်တကယ် အံ့ဩဖွယ် အာနိသင် အချို့ ထုတ်ပေးနိုင်လောက်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ငါကိုယ်တော်က မင်းကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးနေတာ ဘယ်နေရာက ပို သင့်တော်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို မင်းကို ပြောပြနေတာ"

လီဖူချန်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကော့လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဖူချန် နားလည်ပါပြီ"

လီဖူချန်က သူ့ကိုယ်သူ အောင်မြင်စွာ ဦးနှောက် ဆေးကြောပြီး ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ဒီအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"အချက်တစ်ချက်ကို မှတ်ထား ဒါက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုပဲ။ မင်း ငါကိုယ်တော့် အတွက် ဘာမှ လုပ်ပေးစရာ မလိုဘူး။ ဒါ့အပြင် လျန်တိုင်းပြည်က အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်။ မင်း မသွားခင် ပိုပြီး လေ့လာ သုတေသန လုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ ဖူချန် နားလည်ပါပြီ"

"ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီ အနက်ရောင်ဧကရာဇ်နဲ့ မင်းရဲ့ ခြောက်လ ချိန်းဆိုမှုကို မမေ့နဲ့။ အဲ့ဒီအခါ ပြန်လာဖို့ သတိရ"

"ဖူချန် မှတ်မိပါတယ်"

"ဒီလိုဆိုမှတော့ သွားတော့။ မင်း တကယ် လုပ်ချင်တဲ့ အရာကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိနိုင်ပါစေလို့ ငါကိုယ်တော် မျှော်လင့်တယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ဖူချန် နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ဒီလို ပြောပြီးနောက် သူ တစ်ချက်မှ နောက်လှည့် မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကြည့်ရတာ ဇာတ်လိုက်အမျိုးအစား ကံကြမ္မာတွေက လုံးဝ အသုံးမဝင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ...

ကျန်းပေရန်က မူလက တွေးထားသည်မှာ အကယ်၍ သူ လီဖူချန်ကို တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပါက ၎င်းက ရွေးချယ်စရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ဒါကြောင့် သူ သူ၏ စကားလုံးများကို 'ငါ မင်းကို တစ်ခုခု လုပ်စေချင်တယ်' မှ 'မင်း ကိုယ်တိုင် ဘာလုပ်ချင်လဲ ဆိုတာကို ငါ မင်းကို သတိပေးနေတာ' သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်စရာများ အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်မပေါ်လာခဲ့သည် ဖြစ်စေ ဒီအဖြစ်အပျက်က ကျန်းပေရန်ကို ကောင်းမွန်သော အစပျိုးမှုတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ ဒီဇာတ်လိုက်များကိုလည်း အလုပ် ခိုင်းနိုင်သည်ကို သူ နားလည်သွားစေသည်။ သို့သော် သူ သူတို့ကို အသုံးပြုသည့်အခါ သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

နန်းတော်တွင် ပြန်လုပ်စရာ ဘာမှ မရှိဟု တွေးတောရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကို စီး၍ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သစ်ခွရေစင်အဆောင်သို့ ရောက်ရှိပြီး ကျန်းပေရန် ခြံဝင်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ရှီဖုန်းလန်က လေပြင်းတစ်ချက်လို သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ပြေးလာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပေ ရန် လေး"

သူမကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ကျော်လွန်သွားသော ခန်းမသခင်ရှီကို လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ရှီကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်ကို ပွေ့ဖက်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့သော ရှီဖုန်းလန်က ဒီတစ်ခါ စိတ်မဆိုးပေ။ အဲဒီအစား သူမ ကျန်းပေရန်ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပေရန်လေး ငါနဲ့ တစ်နေရာ လိုက်ခဲ့"

ကျန်းပေရန် စကား မပြောမီမှာပင် ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု: ခန်းမသခင်ရှီ၏ တောင်းဆိုမှုကို တိုက်ရိုက် သဘောတူပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: ဆူမဲရု မြင့်မြတ် ပုံကြမ်း (မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု: ဘယ်ကို သွားမလဲဟု မေးပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: အရှေ့စွန်း ဝိညာဉ် အစီအရင် ပုံကြမ်း (အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ သုံးခု: "ကျွန်တော် မသွားဘူး နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

ကျန်းပေရန် တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့် ရွေးချယ်စရာတစ်ခုက သူ့ကို ရုတ်တရက် ထိမှန်လာသည်။ သို့သော် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုက အနည်းငယ်မျှ မနှေးကွေးပေ။ သူ သုံးကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်ပြီး လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသွားဘူး နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

စကားပြောပြီးနောက် သူ လှည့်ထွက်ပြီး သစ်ခွရေစင်အဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ရှီဖုန်းလန်၏ အော်ဟစ်သံများ ရှိနေသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်း၏ တစ်ဝက်မျှပင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

[ရွေးချယ်စရာ-အခြေပြု တာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆုလာဘ်: ခွန်အား +၁]

နီလာနှလုံးသား ခန်းမသို့ ပြန်ရောက်မှသာ ကျန်းပေရန် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။

မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့်... ငါ အဲ့ဒါတွေထဲက တစ်ခုကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ။ ခန်းမသခင်ရှီက ငါ့ကို ဘယ်ကို ခေါ်သွားချင်နေတာလဲ။

သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းမှာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရှိ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း နှစ်ခုလုံးမှ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ အကာအကွယ် ပေးခြင်းကို ခံထားရသည်။ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်တွင် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေရန် တကယ် မလွယ်ကူပေ။ မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့် တစ်ခုကို ထားလိုက်ဦး။

ကျန်းပေရန် ၎င်းအကြောင်း တွေးတောပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုတည်းကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ခုက ခန်းမသခင်ရှီက သူ့ကို သူမ၏ မိသားစုနှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်သွားချင်ပြီး သူမ၏ ဖခင်က သူ၏ သမီး၏ ဘဝကို ထိန်းချုပ်သော အလိုလိုက်တတ်သည့် ဖခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရလဒ်: သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ခန်းမသခင်ရှီက သူ့ကို အလွန် အန္တရာယ်များသော နေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားချင်သည်။ ရလဒ်က အတူတူပင်: သေဆုံးခြင်း

အမှန်တကယ်ပင် အကယ်၍ သူ အရည်အချင်း အမှတ်များ ပိုမို စုဆောင်းချင်ပါက သူ ရှန့်တိုင်းပြည်တွင် ဆားနယ်ငါး တစ်ကောင် အဖြစ် ဆက်လက် နေထိုင်၍ မရတော့ပေ။ နယ်မြေများ ခွဲဝေခြင်း ကိစ္စကြောင့် ရှန့်တိုင်းပြည်တွင် ယမ်းငွေ့နံ့က လုံးဝ မပျောက်ကွယ်သေးသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် သစ္စာဖောက်များကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ၎င်းက တည်ငြိမ်မှုဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။ အစီအစဉ်တကျ ရှိသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် ဧကရာဇ် အနေဖြင့် ပြီးတော့ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦး၏ အကာအကွယ် ပေးခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် သူ၏ အသက်ကို ယူချင်သော လူများ လုံးဝနီးပါး မရှိပေ။

ငါ ဒါကို သဘာဝတရား အတိုင်းပဲ ဖြစ်စေလိုက်သင့်တယ်။

ကျန်းပေရန်က အပြင်ထွက်ပြီး စူးစမ်း ရှာဖွေရန် အတွေး ရှိခဲ့သော်လည်း ဒီလို လုပ်ဆောင်ချက်က ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ စိန်ခေါ်ခြင်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ တန်ပြန် သက်ရောက်မှု ခံရနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

သူ၏ တဲငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ သူ၏ စာများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူ၏ အကိုကြီးထံမှ စာတစ်စောင်မှ မရှိသေးသည်ကို တွေ့ရှိသောအခါ ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ သူ၏ အကိုကြီးအတွက် သင့်တော်သော ပညာရပ်တစ်ခုကို မရှာဖွေရသေးပေ။ လင်ယုယန်၏ လက်ရေးလှ အကြောင်း အတွက်မူ ကျန်းပေရန်က စာမျက်နှာ အနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ 'အရိုင်းဆန်သော စုတ်ချက် စာပေ' က အမှန်တကယ် တိုးတက်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ပျံဝဲနေသော လွမ်ငှက်နှင့် ကခုန်နေသော ဖီးနစ်ငှက်၏ အငွေ့အသက် ရှိနေသည်။

သူ ၎င်းတို့ကို လှန်လှော ကြည့်ရှုနေစဉ် ကျန်းပေရန်က တရားစီရင်ရေး ရော့ခ်ငှက် တစ်ကောင် သူ့ထံ တည့်တည့် ပျံသန်းလာသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပြတင်းပေါက် ဖွင့်လိုက်သည်။ ကျန်းပေရန် ပြန်မထိုင်မီမှာပင် တရားစီရင်ရေး ရော့ခ်ငှက်က သူ၏ ပခုံးပေါ် နားလိုက်သည်။ တရားစီရင်ရေး ရော့ခ်ငှက်၏ တောက်ပသော အမွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့ ကြားမှ သတင်းစကားပြွန်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အတွင်းမှ စာကို ဖွင့်လိုက်ရာ စကားလုံး ငါးလုံးသာ ရှိသည်။

"တောင်ပိုင်း မြစ်ချောင်း ခရိုင် အမြန် လာခဲ့"

"အမြန် လာခဲ့"

ဟူသော စကားလုံး နှစ်လုံး၏ အံ့ဩဖွယ် ထက်မြက်သော စုတ်ချက်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် မျက်မှောင် မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ကြည့်ရတာ ယင်ကျန်းဟုန် တော်တော် အလျင်လိုနေပုံရသည်။

သတင်းစကားပြွန်ကို တရားစီရင်ရေး ရော့ခ်ငှက်၏ အမွေးများထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ပေါ် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျန်းပေရန် တောင်ပိုင်း မြစ်ချောင်း ခရိုင်သို့ အကြိမ်များစွာ ရောက်ဖူးသည်။ ပင်လယ်နှင့် နီးကပ်သောကြောင့် ထိုနေရာမှ လူများက ငါးဖမ်းခြင်းဖြင့် အသက်မွေးကြသည်။ ၎င်းက ပင်လယ်စာ ပေါများသော ခရိုင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး တောင်ပိုင်း မြစ်ချောင်း ခရိုင်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

လူသူ ကင်းမဲ့သော ထောင့်တစ်နေရာကို ရှာဖွေရင်း ကျန်းပေရန် တိမ်တိုက်ပေါ်မှ ယခုလေးတင် ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် သူ သူ၏ ဘဝတွင် ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်မည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တဟုန်ထိုး တက်နေသော အဆိပ်ငွေ့ မဟုတ်ဘူး ၎င်းကို ကောင်းကင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသော အဆိပ်ငွေ့ဟု ဆိုရမည်။ ၎င်းက ရှေ့မှ ဧရိယာကို လုံးဝ ချိပ်ပိတ်ထားသည်။

အဆိပ်ငွေ့က အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့ တစ်မျိုးနှင့် တူသည်။ ၎င်း ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ပတ်လည်ရှိ ရွာများနှင့် မြို့များ ဒုက္ခ ရောက်လိမ့်မည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလို အဆိပ်ငွေ့မျိုးက တောအုပ်များထဲတွင် အများဆုံး ပေါ်ပေါက်လေ့ ရှိသည်။ ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးက သေချာပေါက် ပုံမှန် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းပေရန် ယခင်က တောရိုင်း အဆိပ်ငွေ့များစွာကို မြင်ဖူးသည် အထူးသဖြင့် စိမ့်မြေ ဧရိယာများတွင် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှ အဆိပ်ငွေ့က မယုံနိုင်လောက်အောင် အဆိပ် ပြင်းပြီး အလွန် ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာ ရှိသည်။ သို့သော် သူ ယခု မြင်တွေ့နေရသော အဆိပ်ငွေ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စိမ့်မြေများထဲမှ အဆိပ်ငွေ့က ညီငယ်လေး တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက မြေးငယ်လေး တစ်ယောက် သက်သက်ပဲ။

မြင့်မားသော နေရာသို့ တက်ကြည့်လိုက်ရာ ဒီအဆိပ်ငွေ့က အနည်းဆုံး လီ ရာပေါင်းများစွာကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၎င်း၏ ပြင်းအားက အလွန် မြင့်မားသဖြင့် အတွင်းထဲတွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သာမန် ပြည်သူ ဘယ်လောက်များများ သေဆုံးရမလဲ။

ဒီလို အဆိပ်ငွေ့မျိုး ဝင်ရောက် ကျူးကျော် ခံရပါက သာမန် ရွာသားများ အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိပေ။ ဒီတစ်ကြိမ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော သေဆုံးသူ အရေအတွက်ကို တွေးတောရင်း ကျန်းပေရန် တောင်ပိုင်း မြစ်ချောင်း ခရိုင်ဆီသို့ ပြေးလွှားသွားသည်။

သူ ယင်ကျန်းဟုန်ကို ဘယ်လို ရှာရမည်ကို တွက်ဆနေစဉ်မှာပင် သူ ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါတို့ လမ်းမှာ ပြောကြမယ်"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်၏ ပခုံးကို တိုက်ရိုက် ဆွဲကိုင်ပြီး လေထဲသို့ တက်သွားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ကျန်းပေရန်က လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့လည်း သတင်း အခုလေးတင်ပဲ ရတာ။ ငါတို့ ဒီအဆိပ်ငွေ့ရဲ့ မူလ အရင်းအမြစ်အကြောင်း ဘာမှ မသိဘူး"

"ဒါက ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလား"

"လောလောဆယ်တော့... ဟုတ်တယ်"

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်ကို အဆိပ်ငွေ့နှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ဒါကို စား" ယင်ကျန်းဟုန်က အနီရောင် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ကျန်းပေရန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က ဒါက အဆိပ်ဖြေ ဆေးလုံး တစ်လုံးမှန်း သဘာဝကျကျ သိသည်။ သူ ဒါကို ကိုယ်တိုင် သန့်စင် ချက်လုပ်နိုင်သော်လည်း ဒါက အလကား ရသောကြောင့် သူ ဆေးလုံးကို အလျင်အမြန် ယူပြီး မျိုချလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် အဆိပ်ဖြေ ဆေးလုံးကို စားပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က သူ့ကို တဲကြီး တစ်လုံးဆီသို့ ချက်ချင်း ဦးဆောင် ခေါ်သွားသည်။ သူ တဲ အကာကို လွှင့်တင်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းပေရန် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

အမလေး သူတို့အားလုံးက အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ဒီအိုး တစ်အိုးလုံးကို ရှင်းလင်း သုတ်သင်သွားခဲ့ရင် တောင်ထွတ်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်