နောက်ဆုံး ပင့်ခေါ်ခြင်း
Vol. 77 Ch. 1133
တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်ပဲ ဖြေရှင်းရန်လည်း မသင့်ပေ။
ထိုကောက်ချက်သို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ချောင်ယန်ဟွာသည် အသက်ရှုကျပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ယန်ကျန့်က ယခင် နေရာဒေသကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့စဉ်ကတည်းက သူ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိခဲ့သည်။ ယခုတော့ ထို မကောင်းသော ရှေ့ပြေး နိမိတ်က တဖြည်းဖြည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနေပုံရသည်။
ယန်ကျန့်သည် ဆက်ဆံရခက်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းရာတွင် အကြမ်းဆုံး အဆင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ရန် နေရာဒေသကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည် ဆိုခြင်းက အခြေအနေမှာ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးနေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
လီကျွင်းက သူ၏ နောက်ဆုံး အစီရင်ခံစာကို ထုတ်ပြန်ချက်တစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်။
"တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းလိုလျှင် ကျန်ရှိနေသော ခေါင်းဆောင် တစ်ဝက်ခန့်ကို ခေါ်ဆောင်လာပါက အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပေမည်"
ချောင်ယန်ဟွာသည် သူ၏ စားပွဲတွင် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေမိသည်။
ထိုတောင်းဆိုချက်မှာ ဖြည့်ဆည်းပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဒုတိယ ဝန်ကြီး ဖြစ်သော သူပင်လျှင် ခေါင်းဆောင်အားလုံးကို စုစည်းနိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ လီကျွင်းတို့ဘက်မှ လုပ်ဆောင်မှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး အသေအပျောက် ထိခိုက်မှုများ မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အချိန်အကြာကြီး ပျောက်ဆုံးနေသော ခေါင်းဆောင် ကိုလည်း ပြန်လည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သတင်းဆိုးမှာ 'ရှန်လင်' ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များတွင် ပျောက်ဆုံးမှုများမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ ရှိသော်လည်း ချောင်ယန်ဟွာ အနေဖြင့် ရှန်လင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဆိုသော ဖြစ်နိုင်ခြေအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။
ဌာနချုပ်တွင် ခေါင်းဆောင် ဆယ့်နှစ်ယောက်အတွက် သတ်မှတ်နေရာ ရှိသော်လည်း အလှည့်ကျ စနစ်အတွက် အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဦး အချိန်အကြာကြီး ပျောက်ဆုံးသွားပါက သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားပါက လစ်လပ်နေရာ မရှိစေရန် ချက်ချင်း ဝင်ရောက် တာဝန်ယူနိုင်မည့် ခေါင်းဆောင်လောင်းများ အသင့်ရှိနေသည်။
ချောင်ယန်ဟွာက လေးပင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို သူတို့ဘာသာ ဆွေးနွေး ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ပါ"
"ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်ဘူးဆိုရင် နေရာကို စည်းခတ် ပိတ်ဆို့ပြီး စစ်ဆင်ရေးကို စွန့်လွှတ်ခွင့် ပြုလိုက်ပါ"
"လက်ရှိ အခြေအနေမှာ ငါတို့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်မှ ထပ်ပြီး မဆုံးရှုံးနိုင်တော့ဘူး"
"နောက်ပြီး ရှန်လင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ စုဆောင်းဖို့ ကြိုးစားပါ"
"သူက ထူးခြားတယ် လူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ တည်ရှိနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"
"ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ပျောက်ဆုံးမှုက တကယ့် သေဆုံးခြင်း မဟုတ်နိုင်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အတိတ် မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ပျောက်ဆုံးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ဒါ့အပြင် သဘာဝလွန် ဖိုရမ်က ရဲကျန့်ကလည်း မကြာသေးခင်က တာတုန်းမြို့မှာ ရှိတဲ့ ဝမ်ချာလင်နဲ့ မကြာခဏ အဆက်အသွယ် လုပ်နေတယ်"
"ပဋိပက္ခ တော်တော်များများနဲ့ တင်းမာမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်နေတယ် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ထား သူတို့ချင်း ထိပ်တိုက် မတွေ့စေနဲ့"
"အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ် ပြီးတဲ့အထိ ဆွဲထား"
"ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် ခေါင်းဆောင်တွေ အများကြီး အသုံးချခဲ့ရတယ် တစ်ခုခုသာ မှားသွားရင် ဌာနချုပ်မှာ လူအင်အား မလုံလောက်တော့ဘူး"
ချောင်ယန်ဟွာသည် မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေး မနေဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျုံးကျိုးမြို့ အနီးရှိ အဝေးပြေးလမ်းမ ဝန်ဆောင်မှု စခန်းတစ်ခုတွင် လီကျွင်းက ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို အစီရင်ခံတင်ပြခဲ့ပြီး ယာယီ တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။
အာဟုန်က မှန်ရှေ့တွင် မိတ်ကပ် ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ဌာနချုပ်က ဘာတဲ့လဲ"
လီကျွင်းက ဂြိုလ်တုဖုန်းကို ချလိုက်သည်။
"ပိုကောင်းတဲ့ ဖြေရှင်းနည်း မရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့ တစ္ဆေရေကန်ကို စည်းခတ် ပိတ်ဆို့ပြီး စစ်ဆင်ရေးကို စွန့်လွှတ်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်"
"ဌာနချုပ်က ဒါကို သဘောတူပြီးပြီ ဒါက ထိခိုက်မှု အနည်းဆုံး နည်းလမ်းပဲလေ"
"လက်ရှိမှာ ဌာနချုပ်က ငါတို့ကို ထောက်ပံ့ဖို့ ခေါင်းဆောင်တွေ ထပ်ပြီး မစေလွှတ်နိုင်တော့ဘူး"
"ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ ကိုယ့်အားကိုယ် ကိုးရတော့မယ်"
အာဟုန်က မှန်ထဲမှ သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပေါ်ယံတွင် မိတ်ကပ်များ ထူထဲစွာ လိမ်းခြယ်ထားပြီး လှပနေသယောင် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် တောင့်တင်း ခြောက်ကပ်နေသော အမူအရာကို ဖော်ပြနေသည်။ အသက်စွမ်းအား ကင်းမဲ့ပြီး ညှိုးငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ မြင်ရသူကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။
သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခေါက် အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လာတာကိုပဲ တော်တော် ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်"
"ငါ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းတွေကို ထပ်ပြီး သုံးသပ်ကြည့်ဖို့ လိုတယ်"
"တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိမလားလို့"
လီကျွင်းက အချိန်မဖြုန်းပေ။ သူ အိပ်စရာ မလိုအပ်သဖြင့် နည်းဗျူဟာများကို ထပ်မံ စဉ်းစား သုံးသပ်နေပြန်သည်။
သူက ထပ်ခါတလဲလဲ တွေးတောခြင်းဖြင့် အစီအစဉ်တစ်ခုခု ရုတ်တက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။
သူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ချောင်ယန်ကတော့ ပိုပြီး စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေပုံရသည်။
သူက တစ္ဆေရေကန်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သေခြင်းတရားနှင့် ထိုသို့ ကပ်သီးလေး လွဲချော်ခဲ့ပြီးနောက် မစ်ရှင်၏ အောင်မြင်မှုက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးတော့ပေ။
ချောင်ယန်က လှဲလျောင်းရန် နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်ပြီး အိပ်စက်ရန် ဦးစွာ ကြံရွယ်လိုက်သည်။
"အိပ်ပြီ အိပ်ပြီ"
ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်လည်း အခြား လုပ်ဆောင်မှုများ မရှိပေ။ သူက ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေသည်။ လက်တစ်ဖက်က အက်ကွဲနေသော လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ခေါင်းကို ထောက်ထားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက မှိတ်ထားသော်လည်း အမှောင်ထဲတွင် တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံးက ပွင့်နေပြီး အခန်း၏ မထင်မရှား ထောင့်တစ်နေရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ထိုနေရာတွင် ဘာမှ မရှိပေ။ သို့သော် ရှင်းပြမရသော အေးစက်မှုတစ်ခုက ထိုနေရာမှ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ မမြင်ရသော တစ္ဆေတစ်ကောင်က ထိုနေရာတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။
သူ အိပ်မရဲပေ။
ယန်ကျန့်က သူသာ အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် ထို အမှောင်ခွေး၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာမလား မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ၏အဖေ တစ်ဘဝလုံး မွေးမြူခဲ့သော တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်လင့်ကစား တစ္ဆေများမှာ အလွန်တရာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။
အတိအကျ အာမခံချက် မရှိဘဲနှင့်တော့ ယန်ကျန့်က ထို အမှောင်ခွေးနှင့် ယာယီအားဖြင့် ပတ်သက်လိုစိတ် မရှိသေးပေ။
အနည်းဆုံးတော့ သူက တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သင့်လျော်သော အချိန်နှင့် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေပြီးမှ ထို တစ္ဆေကောင်ကို ဖြေရှင်းရန် အစီအစဉ် ရှိသည်။
ယခုအချိန်တွင်တော့ မသင့်တော်သေးပေ။
ထို့ကြောင့် ယခု ယန်ကျန့်က ဤပုံစံအတိုင်းပင် ညကို အေးချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားရန် ကြံရွယ်ထားသည်။
သို့သော် ယနေ့၏ ဖြစ်ရပ်များမှာ အေးငြိမ်းသွားခြင်းနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။
တစ္ဆေရေကန်၏ လွှမ်းမိုးမှု ဧရိယာက အလွန် ကျယ်ပြန့်သည်။
ယန်ကျန့်၏ ယခင် နေရာဒေသ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့သည် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လုံးလုံးလျားလျားတော့ မဟုတ်ပေ။ အဆောက်အဦး အများစုမှာ အေးစက်သော ရေကန်ရေများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး မြင့်မားသော နေရာများရှိ ထင်ရှားသော အဆောက်အအုံ အနည်းငယ်သာ လုံးဝ နစ်မြုပ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ တစ်ဝက်မှာ ရေအောက်တွင် ရှိနေသည်။
အနက်ရောင် လှေတစ်စင်းက ရှေးဟောင်းမြို့ရှိ တစ်ဝက်တစ်ပျက် နစ်မြုပ်နေသော နတ်ကွန်းတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ဆိုက်ကပ်လိုက်သည်။
လှေကို လှော်ခတ်သူမှာ မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါသော အဖိုးကြီး ဖြစ်ပြီး သူနှင့်အတူ တည်းခိုခန်း ဖွင့်သော သူဌေးလျို နှင့် မျက်နှာမဲ့လူတို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ထိုသူ သုံးယောက်မှာ ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့မှ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော နေထိုင်သူ အဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာသော အခြားသူများမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြပြီး ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့၏ မူလအစ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ချက်များကို မသိကြပေ။
နေရာတစ်ခုလုံး ရေအောက် နစ်မြုပ်သွားသည်နှင့် ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့သည် အထီးကျန် ဆိတ်ငြိမ်သွားပြီး သူတို့သာလျှင် ကျန်ရစ် နေခဲ့သည်။
နတ်ကွန်းသည် ရေများ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်နေပြီး ရေများက ခါးအထိ ရှိနေသည်။
သို့သော် ရေ၏ အနက်မှာ အရေးကြီးဆုံး အပိုင်း မဟုတ်ပေ။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုရေများက တစ္ဆေရေကန်နှင့် ဆက်သွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ရေလွှမ်းမိုးနေသော ဧရိယာတွင် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ အမြဲတစေ ဖြစ်ပွားနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ထိုသို့ ဖြစ်နေသော်လည်း မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက အနက်ရောင် လှေပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ရေထဲမှ ဖြတ်လျက် နတ်ကွန်း အတွင်းသို့ လျှောက်သွားသည်။
သူ၏ နောက်တွင်တော့ အရပ်ရှည်သော မျက်နှာမဲ့လူက သူ၏ ကျောပေါ်တွင် မိန်းမငယ် အလောင်းတစ်လောင်းကို ထမ်းထားပြီး သူဌေးလျိုကတော့ မီးမငြိမ်းသေးသော ဆီမီးခွက် တစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။
သူဌေးလျိုက ရေနစ်နေသော နတ်ကွန်းကို မြင်ပြီး သက်ပြင်းချရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။
"အင်း ထိုက်ဖိန်မြို့တော့ ပြီးသွားပါပြီ"
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားပြီး နတ်ကွန်းရှေ့မှ ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားများကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ကမ္ပည်းပြားများကို မြင့်မားသော နေရာတွင် ထားရှိသဖြင့် ရေနစ်မြုပ်ခြင်း မရှိပေ။ ကမ္ပည်းပြား တိုင်းမှာ သန့်ရှင်း တောက်ပြောင်နေပြီး ဖုန်မှုန့် တစ်စက်မျှ မရှိဘဲ ပတ်ဝန်းကျင် နေရာကိုလည်း သပ်ရပ်စွာ ထားရှိသည်။
နေရာတိုင်းမှာ အဖိုးကြီး၏ တစ်ဘဝလုံး မြှုပ်နှံထားမှု၏ သက်သေများပင် ဖြစ်သည်။
သူက နေရာကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ သူ မသေဆုံးမီ အသက်ရှုသံ ရပ်တန့်သွားသည်အထိ နေရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းသွားမည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုနေ့ မတိုင်မီ နတ်ကွန်းက ရေနစ်မြုပ်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ခေတ္တမျှ ရပ်တန့် ကြည့်ရှုပြီးနောက် မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက ကမ္ပည်းပြား တန်းစီများဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်ကို အကျွမ်းတဝင် ရှိနေသူပီပီ အနီးကပ် ကြည့်ရှုရန် မလိုအပ်ဘဲ တစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
သူက ထိုစကားကို ဆိုပြီး နတ်ကွန်း၏ နောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။
"ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"
သူဌေးလျိုနှင့် မျက်နှာမဲ့လူတို့က စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။
နတ်ကွန်း၏ နောက်ဘက် ခန်းမဆောင်မှာ ကျယ်ဝန်းပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အခန်းများစွာ ရှိနေပြီး အခန်းတံခါးတိုင်းမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက တံခါးတစ်ချပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ အလယ်တွင် ခုံတန်းရှည် နှစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရေနစ်မြုပ်နေပြီး အပေါ်တွင် တောက်ပသော အနီရောင် ဆေးသုတ်ထားသော ခေါင်းတလား တစ်လုံးကို ထောက်ပံ့ထားသည်။ ၎င်းကို ထားရှိသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း အသစ်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"အလောင်းကို အထဲမှာ ထည့်လိုက်"
မျက်နှာမဲ့လူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အနီရောင် ခေါင်းတလားကို ဖွင့်ကာ ရေကန်ထဲမှ ဆယ်ယူလာသော မိန်းမငယ်၏ အလောင်းကို အထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
အလောင်းကို ခေတ်ဟောင်း ဝတ်စုံရှည် တစ်စုံ ဝတ်ဆင်ပေးထားသည်။
ဝတ်စုံရှည်၏ အရောင်မှာ မှိုင်းပြီး ဖိနှိပ်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းအပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပုံစံများစွာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ လိမ်ကောက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များ နာကျင်စွာ ကုပ်နေသော မျက်နှာများ ထူးဆန်းသော ခြေလက်အင်္ဂါများ… ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများစွာ ၎င်းအထဲတွင် နေထိုင်နေသကဲ့သို့ ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ခေါင်းတလားကို ပိတ်လိုက် ကမ္ပည်းပြားကို အပေါ်မှာ တင်ထား"
မျက်နှာမဲ့လူက ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားကို ယူလိုက်ပြီး ခေါင်းတလားကို ပိတ်ကာ ကမ္ပည်းပြားကို ၎င်းအပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက ဘယ်နေရာကမှန်းမသိ ထူထဲသော စက္ကူဖြူ တစ်ထပ်ကို ထုတ်လုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းအပေါ်တွင် မည်းနက်သော စာလုံးများဖြင့် သိပ်သည်းစွာ ရေးသားထားသည်။
ထို့နောက် သူက အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထိုအမွှေးတိုင်မှာ ရင်းနှီးနေပြီး အိမ်ဟောင်းထဲမှ ခေါင်းတလား ရှေ့မှ အမွှေးတိုင်နှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေပုံရသည်။
သင်္ချိုင်းတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ထွန်းညှိလိုက်သောအခါ ၎င်းက အတိတ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို နိုးထစေနိုင်ပြီး အမွှေးတိုင် လောင်ကျွမ်းနေသော အချိန် အတွင်းသာ တည်တံ့နိုင်သည်။
ထိုအရာမှာ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ကတည်းက ရှိခဲ့သော သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ၎င်းက နေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
မကြာမီ အမွှေးတိုင်ကို မီးညှိလိုက်သည်။
ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြူခိုးငွေ့များက ပျံ့လွင့်မသွားဘဲ အနီရောင် ခေါင်းတလား၏ ရှေ့တွင် ဝေ့ဝဲနေသည်။
မီးခိုးငွေ့များက ကမ္ပည်းပြား အပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဝေဝါးနေသော မိန်းမငယ်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က မီးခိုးငွေ့များကြားမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ခေါင်းတလား အတွင်းမှ အလောင်းနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသော လေသံဖြင့် ဝန်ခံလိုက်သည်။
"သူမ အောင်မြင်စွာ ပြန် အသက်ရှင်လာနိုင်မလား ဆိုတာတော့ ငါ သိပ်ပြီး ယုံကြည်မှု မရှိဘူး"
သူက မီးခြစ်တစ်ချောင်းကို ခြစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ ထူထဲသော စက္ကူဖြူထပ်ကို မီးရှို့လိုက်စဉ်တွင် မသေချာ မရေရာမှုများ ခံစားနေရသည်။
သူဌေးလျိုက ပြောလိုက်သည်။
"စမ်းကြည့်လိုက်ရတာပေါ့"
"မအောင်မြင်ရင် ငါတို့ ရှေးဟောင်းမြို့တော်က တကယ် ဇာတ်သိမ်းသွားပြီ"
"ငါတို့ မျိုးဆက်က တော်တော်များများ ကုန်သွားပြီ ဒီနေ့ နောက်ထပ် တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြန်ပြီ"
"ငါတို့ရဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေသာ ဘေးမသီ ရန်မခဘဲ ပြန်လာနိုင်ခဲ့ရင် ဒါက တန်ပါတယ်ကွာ"
မျက်နှာမဲ့လူက စကား မပြောနိုင်သေးဘဲ ခေါင်းတလား ရှိရာ အရပ်သို့သာ မျက်နှာမူထားသည်။
သူ့တွင် မျက်လုံးများ မရှိသော်လည်း သူက ကြည့်နေပုံရသည်။
"ဟူး"
ရုတ်တရက် အနီရောင် ခေါင်းတလား၏ ရှေ့တွင် အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး မီးလောင်နေသော စက္ကူဖြူများက ချက်ချင်း လေထဲတွင် လွင့်မျောသွားသည်။ စက္ကူပြာများ၏ ပြင်းရှရှ အနံ့က လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထွန်းညှိထားသော အမွှေးတိုင်မှ မီးခိုးငွေ့များက လေကြောင့် လွင့်ပါမသွားပေ။ ထိုအစား ၎င်းတို့က ထူးဆန်းစွာပင် အနီရောင် ခေါင်းတလား အတွင်းသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် ခေါင်းတလား အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုက ထိုမီးခိုးငွေ့များကို စုပ်ယူနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များက ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း ထိုလူသုံးယောက်က ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ကြသလို ထူးဆန်းသည်ဟုလည်း မထင်မိကြပေ။ သူတို့က ခေါင်းတလားကိုသာ စူးစိုက် ကြည့်နေကြပြီး ရလဒ်တစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာမည်ကို စောင့်မျှော်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်လေသလား မသိ။
ခဏအကြာတွင် အနီရောင် ခေါင်းတလားက ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အနီရောင် ခေါင်းတလားပေါ်တွင် တင်ထားသော ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားက ခလွပ် ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အက်ကွဲသွားသည်။
နားလည်ရခက်သော သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နေသည်။
ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားက တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲလာသည်။ အမွှေးတိုင်က လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ခေါင်းတလား ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေသော စက္ကူဖြူများက တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး စက္ကူပြာများပင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထိုအရာများ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်တွင် အနီရောင် ခေါင်းတလား အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုက ပိုမို အားကောင်းလာသည်။
ခေါင်းတလား အတွင်းမှ မိန်းမ အလောင်းတွင် ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်နေပုံရသည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက အသံတိုးတိုးဖြင့် မြည်တမ်းလိုက်သည်။
"နိုးထလာစမ်း မင်း ဒီလိုပုံစံနဲ့ မသေသင့်ဘူး"
သူဌေးလျိုကတော့ သတိပေးလိုက်သည်။
"သတိထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်"
"နိုးထလာတဲ့အရာက လူ မဟုတ်ဘဲ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ နိုးထလာခဲ့ရင် ငါတို့ အန္တရာယ် ရှိသွားလိမ့်မယ်"
"ဒီလို အရာမျိုးက အရမ်း မသေချာဘူး ရလဒ်က ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ အာမ မခံနိုင်ဘူး"
မျက်နှာမဲ့လူက ထိုစကားကို သဘောတူသောအားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သဘာဝလွန် နည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည် ရှင်သန်စေခြင်း ဆိုသည်မှာ မျိုးဆက်ဟောင်းများ၏ အမြင်တွင် ခွင့်မပြုသော တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှေးဟောင်းမြို့၏ နောက်ဆုံး လူငယ်တစ်ယောက် အတွက် သူတို့က စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ပြီး တားမြစ်ချက်ကို စတင် လှုံ့ဆော်လိုက်ကြသည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲလာသော ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မအောင်မြင်ဘဲ မနေပါဘူး"
အထူးသဖြင့် ၎င်းပေါ်မှ နာမည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အတိတ်ကို ပြန်လည် တမ်းတသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော်ခန့်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသလို ထင်ရသည်။
ထုံးစံအတိုင်း သူက ဘိုးဘေး နတ်ကွန်းထဲတွင် ထိုင်လျက် နေရာကို စောင့်ရှောက်နေသည်။ သို့သော် ကွာခြားချက်မှာ တိတ်ဆိတ်ပြီး ဖိနှိပ်နေသော နတ်ကွန်းထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအရာမှာ ချစ်စရာ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
သူမက ဆော့ကစားရတာကို နှစ်သက်သည်။ ဆူညံသံများ ပြုလုပ်ရတာကို နှစ်သက်သည်။ ပုံပြင်များ နားထောင်ရတာကို နှစ်သက်သည်။ ခေတ်ဟောင်း တစ်ခု၏ ရှေးဟောင်းမြို့တော်ထဲတွင် ပြေးလွှားနေရင်း ခေတ်သစ်တစ်ခု၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြိုဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော လောကကြီးက ထိုရှေးဟောင်းမြို့၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ကို မျိုချသွားခဲ့သည်။
သူက ဆွေးမြေ့နေသော သက်ပြင်းချသံများကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီး ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ယနေ့ သူက တစ္ဆေရေကန်ထဲတွင် သေဆုံးသွားသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို ပြန်လည် ရှင်သန်စေရန်အတွက် သူ ချိုးဖောက်နိုင်သမျှ စည်းမျဉ်းအားလုံးကို ချိုးဖောက်လိုက်သည်။
ထိုသို့ လေးလံသော အငွေ့အသက်များ ကြားတွင် အသံတစ်သံက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ အဖိုးကြီး မထွက်သွားသေးဘဲ ဒီနေရာကို စောင့်နေတုန်းကိုး"
"ကောင်းသားပဲ ဒီနေ့ မင်းအသက်ကို ငါ ယူမယ်"
၎င်းမှာ လျိုစန်း၏ အသံ ဖြစ်သည်။
သူဌေးလျိုက ထိုအသံကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။
"ဒါ နေ့ခင်းက ငါတို့ ရေထဲ နစ်မြှုပ်ခဲ့တဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ အသံပဲ"
"ငါ သွားတားလိုက်မယ်"
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက ငါ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အငြိုးပဲ"
"ငါ ဒီအငြိုးကို နောက်မျိုးဆက်ဆီ လက်ဆင့်မကမ်းစေရဘူး"
"မင်းတို့ ဝင်မစွက်နဲ့ ငါ ဖြေရှင်းမယ်"
"မင်းတို့ ဒီမှာနေပြီး ဒီခေါင်းတလားကို စောင့်ကြည့်နေ"
သူဌေးလျိုက စိုးရိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"မင်း တကယ် အကူအညီ မလိုဘူးလား"
သူ သိသည်။ ယနေ့ ယန်ကျန့်ဟု ခေါ်သော နောက်လက်တစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက် အမှောင်ခွေး တစ်ကောင်က သူ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်ခဲ့သဖြင့် မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီး၏ အခြေအနေမှာ ယခုအချိန်တွင် မကောင်းမွန်လှပေ။
ထို့အပြင် ယခုလေးတင်က ဝတ်ရုံကိုလည်း ချွတ်ထားခဲ့ပြီး ခေါင်းတလား အတွင်း ထားရစ်ခဲ့သည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်။
"ငါ သူ့ကို တစ်ခါ သတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒုတိယ တစ်ခါလည်း သတ်နိုင်တယ် အပန်းမကြီးပါဘူး"
အလွန် လျင်မြန်စွာပင် သူက နတ်ကွန်း၏ တံခါးဝတွင် လျိုစန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် လျိုစန်းက ရေပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို မယုံနိုင်စရာ တွေ့လိုက်ရသည်။ နစ်မြုပ်မသွားပေ။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက အံ့အားသင့်သော လက္ခဏာ အနည်းငယ် ပြသလိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြန်သည်။
သူ၏ ဖြူဖပ်နေသော မျက်လုံးထဲတွင် သူမြင်နေရသည်မှာ လျိုစန်း မဟုတ်ဘဲ ရေကန်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ခေါင်းပြတ်နေသော မိန်းမအလောင်း တစ်လောင်းက လျိုစန်းနှင့် ထပ်နေပြီး သူ့ကို မနစ်မြုပ်စေရန် ထောက်ပံ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအရာမှာ တစ္ဆေရေကန်၏ ကျိန်စာ ဖြစ်သည်။
ကျိန်စာ သင့်နေသော်လည်း အန္တရာယ် မဖြစ်သည့်အပြင် ၎င်းမှ အကျိုးကျေးဇူး ရရှိပြီး ရေပေါ်တွင် ရပ်တည်နိုင်စွမ်းကို ရရှိသွားသည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက အမူအရာမပြောင်းဘဲ ပြောလိုက်သည်။
"ဟို လူငယ်လေးတွေ အုပ်စုက နောက်ဆုတ်သွားသင့်ပြီ ဒါကြောင့် မင်းတစ်ယောက်တည်း လက်တုံ့ပြန်ဖို့ ပြန်လာတာလား"
လျိုစန်းက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
"လက်တုံ့ပြန်တာ ဟုတ်လား"
"ငါက လက်စားလာချေတာ"
"ငါ့ကို ရေနစ်သေအောင် လုပ်ခဲ့တာ မင်းဆိုတာ ငါ ကောင်းကောင်း မှတ်မိတယ်"
"တခြားနှစ်ယောက်ကော ဘယ်မှာလဲ ပုန်းနေတာ ဘာလုပ်ဖို့လဲ"
ထို့နောက် သူက နောက်ဘက် ခန်းမဆောင် ရှိရာ အရပ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီး၏ ဖြူဖပ်နေသော မျက်လုံးလုံးက လည်သွားပြီး သူ့ကို ထူးဆန်းသော ပုံစံဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အသက်ရှင်နေရတာ မကောင်းလို့လား ဘာလို့ သေလမ်းကို ရှာနေရတာလဲ"
"မပေါ်လာလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ပစ်မှတ်က မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ"
"သေလမ်းရှာတယ် ဆိုတာကတော့ လောလောဆယ် ငါ့မှာ အဲ့ဒီ အတွေး မရှိသေးဘူး"
လျိုစန်းက ဤသို့ ပြောရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရေပြားများက တဖြည်းဖြည်း ခွာကျလာသည်။
စက္ကူလူသား ခန္ဓာကိုယ်၏ ဒုတိယ အလွှာ အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အရာက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။
၎င်းမှာ စက္ကူလူသားဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး ဆိုးညစ်သော အလောင်းကောင်ဟောင်း တစ်လောင်း ဖြစ်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် လျိုစန်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်မှာ လက်တစ်စုံတည်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးနီးပါး ဖြစ်သည်။
စက္ကူလူသားပိုင်ဆိုင်သော အဝါရောင် စက္ကူဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော မျက်နှာတစ်ခုသာ မပြောင်းလဲဘဲ ကျန်ရစ်သည်။
ထိုအလောင်းကောင်ဟောင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီး၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့ဩမှု အချို့ ပေါ်လာသည်။
"သြော် ဒီလိုကိုး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဒီလို အလောင်းတစ်လောင်းကို ဖွက်ထားတာကိုး"
"ကြောက်သွားပြီလား"
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါလည်း ဒါကို ထုတ်ဖော်ဖို့ မရဲဘူး"
"ဒါက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေကောင်ပဲ ပိုပြီး ထုတ်ဖော်လေ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားနိုင်ခြေ ပိုများလေပဲ"
"လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားတာနဲ့ ငါလည်း ချက်ချင်း သေသွားနိုင်တယ်"
"ငါ လျိုစန်းက ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်များတာ မလုပ်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ မင်းကို သုတ်သင်ဖို့အတွက်တော့ တစ်ခါလောက် စွန့်စားကြည့်ရတာ တန်တယ်လို့ ငါထင်တယ်"
လျိုစန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို တမင်တကာ ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။
ထိုသို့ ပြုလုပ်ရခြင်း အကြောင်းမှာ သူက မိုက်မဲသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ ယုံကြည်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူက ပြိုင်ဘက်ကို မသုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပါက လျှို့ဝှက်ချက်များ ထုတ်ဖော်ပြောခြင်းက အရေးမကြီးတော့ပေ။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူကိုယ်တိုင် သေဆုံးရမည်မှာ သေချာနေသည်။
အကယ်၍ သူ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်တော့ သေသူများက ဇာတ်လမ်း ပြန်ပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက ဤသို့ ပြောရင်း သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။
"မလုံလောက်သေးဘူး ဒီလောက်နဲ့တော့ ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး"
"နောက်ဆုံးတော့ မင်းပဲ သေသွားလိမ့်မယ်"
"ငါ မင်းကို အကြံပေးမယ် လူငယ် ကိုယ့်အခြေအနေကို ကိုယ်သိပါ"
"အငြိုးကို မေ့လိုက်ပြီး အခု ထွက်သွားလိုက် ဒါဆို အားလုံး အေးအေးဆေးဆေးပဲ"
"တကယ်လို့ ငါတို့ တကယ် တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ သနားညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး"
လျိုစန်းက ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ရေပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာကာ နတ်ကွန်း၏ ဝင်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသည်။
"တကယ်လား"
"ကံဆိုးချင်တော့ ငါ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသွားပြီ"
"ဒီည ငါ မင်းကို သတ်ပြီး ပြန်သွားမယ် ဒါမှမဟုတ် ဒီ နတ်ကွန်းထဲမှာ သေမယ်"
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒီလိုလား ဒါဆိုရင်တော့ တကယ် ကံဆိုးတာပဲ"
နောက်တစ်ခဏတွင် နတ်ကွန်း၏ တံခါးက ကျွီခနဲ အသံပေးလျက် ရေများကို တွန်းဖယ်ကာ အားဖြင့် ပိတ်သွားသည်။
သူတို့ နှစ်ဦးလုံး ကောင်းကောင်း သိသည်။ ယနေ့ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည် သို့မဟုတ်ပါက ထိုကိစ္စက အဆုံးသတ်မည် မဟုတ်ပေ။
ဝန်ဆောင်မှု စခန်းတွင်တော့ လျိုစန်း ညဘက်တွင် ခိုးထွက်သွားသည်ကို လူတိုင်း မသိရှိကြပေ။ မဟုတ်ဘူး တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ ခိုးထွက်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဝန်ဆောင်မှု စခန်းတွင် လျိုစန်းက ရှိနေသေးပြီး ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထင်ရှားသည်။
ဝန်ဆောင်မှု စခန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ စက္ကူလူသား တစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လက်စားချေမှု ကိစ္စများကို အခြား ခေါင်းဆောင်များ သိရှိသွားပါက သူ၏ လုပ်ရပ်များကို သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လျိုစန်းက အခြားသူများ၏ သဘောတူညီချက်ကို ရယူရန် အစီအစဉ် မရှိဘဲ လက်စားချေရန် တိုက်ရိုက် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း။
လျိုစန်းက တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း မစတင်ဘဲ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မူမမှန်မှု တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက ဤသို့ ပြောနေစဉ် သူ၏ နောက်မှ ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုလဲကျလာသည်။
"မင်း သိသွားပြီလား"
"ကံဆိုးချင်တော့ နောက်ကျသွားပြီ"
"နတ်ကွန်းထဲမှာ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းစာ အချိန်လောက် ဘယ်သူမှ တောင့်မခံနိုင်ဘူး"
ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရိပ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်ထွက်လာမှန်း မသိဘဲ သူ၏ နောက်တွင် မတ်တပ်ရပ်လာကြသည်။
"စကားမစပ် မင်းကို ငါ့ကိုယ်ငါ မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ် လူငယ်"
"ငါ့နာမည်က ဟဲလျန်ရှန်း"
"သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ငါ သိပ် မရောနှောဘဲ အရင်က ငါ့ကို လူသိပ်မသိပေမဲ့ ငါ့မှာ နာမည်ပြောင် တစ်ခုတော့ ရှိတယ် ဝိညာဉ် ပင့်ခေါ်သူ လို့ ခေါ်ကြတယ်"
"ဝိညာဉ် ပင့်ခေါ်သူ ဟဲလျန်ရှန်း"
ထိုအရာမှာ မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ အဖိုးကြီးက သူ၏ လက္ခဏာ အချက်အလက်ကို ပထမဆုံး အကြိမ် ထုတ်ဖော် ပြောကြားခြင်း ဖြစ်သည်။