← Chapters

ကိုးပြည်နယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ခြင်း၅

Vol. 18 Ch. 245

ကိုးပြည်နယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ခြင်း၅

Vol. 18 Ch. 245

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျင့်ကြံရန်ဖြစ်စေ၊ မကျင့်ကြံရန်ဖြစ်စေသည်ဖြစ်စေ လုံးဝ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပြီး သူသည် သေချာပေါက် အတင်းအကြပ် မပြုလုပ်ပေ။

"အရှင်မင်းကြီး ဒုတိယ သခင်လေး ယခု လင်ပြည်နယ်ကို ဝင်ရောက်သွားပါပြီ"

ကွမ်းယန် မင်းသားအိမ်တော် အတွင်း၌ ကုယီက အမှန်အတိုင်း သတင်းပို့သည်။

ကုယန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်– "ငါ့ညီငယ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ပါ ဒါ့အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လျှို့ဝှက်စွာ နောက်ယောင်ခံ လိုက်စေပြီး ပြဿနာ မဖြစ်အောင် သေချာ ဂရုစိုက်ပါ ပိုအရေးကြီးတာက လုံးဝ မလွဲမသွေမှသာ အရေးယူဖို့ လိုတယ်"

"နားလည်ပါတယ်"

ကုယီသည် ပြောဆိုရင်း ဦးညွှတ်သည်။

ကုရွှမ်း အတွေ့အကြုံယူရန်နှင့် သိုင်းလောကတွင် လှည့်လည်ရန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို သိရှိရသောအခါ ကုယန်က ချက်ချင်း လျှို့ဝှက်အစောင့်များအား လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ အဓိကအားဖြင့် ကုရွှမ်း လောကအတွေ့အကြုံ နည်းပါးသဖြင့် အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်းတွင် ကုယန်သည် သူ၏ စိုးရိမ်မှုများသည် အနည်းငယ် မလိုအပ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ကုရွှမ်းသည် သိုင်းလောကတွင် အသစ်ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် ပညာရှိစွာနှင့် ရင့်ကျက်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ခွန်အားသည်လည်း မသေးပဲ အချို့သော ပြဿနာများ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း အလွန်အမင်း အန္တရာယ်မရှိခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကုယီက ထပ်မံ ပြောကြားသည်– "ဒါ့အပြင် ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ နောက်မှာ သိုင်းသခင်တစ်ဦး လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ပါနေတာကို ကျွန်တော် တွေ့ရှိရပါတယ်"

“ဒီကိစ္စကို စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး ငါ့အထင်မမှားဘူးဆိုရင် အဖေက လျှို့ဝှက်ပြီး ကာကွယ်ဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကုယန်၏ အမူအရာသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ လိုက်ပါနေသော သိုင်းသခင် မည်သည့်နေရာမှ စတင်လာသည်ကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သူ၏ ဖခင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ကုရွှမ်း တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံနေခြင်းကို စိုးရိမ်ပြီး လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ပါ ကာကွယ်ရန် သိုင်းသခင်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အတော်လေး ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကုယီသည် ကုယန်ရှေ့၌ ပြည်နယ်အသီးသီးမှ အခြားအစီရင်ခံစာများကို တင်ပြသည်။

မသေမျိုး ဂိုဏ်းများ နှင့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများစွာ ခေါင်းညိတ် အညံ့ခံခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ တစ်နှစ်ကျော် ကြာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤတစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်းတွင် ကွမ်းယန်တပ်မတော်သည် ကိုးပြည်နယ်တစ်လျှောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကိုးပြည်နယ်မှ ရှစ်ပြည်နယ်သည် ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ကျရောက်နေပြီး၊ နောက်ဆုံးပြည်နယ်ကို အပြည့်အဝ အောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

တပ်မတော်၏ ဖိအားပေးမှုဖြင့် သာမန် ပြည်နယ်တစ်ခု၏ ပုန်ကန်သော စစ်တပ်သည် မည်မျှ ဆူပူအုံကြွမှု ဖန်တီးနိုင်မည်နည်း။

"ရှီကျင်းကို အမိန့်ပေးလိုက် တစ်လအတွင်း နောက်ဆုံးပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်စေချင်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကုယီသည် ကုယန်၏ အမိန့်တော်ကို သယ်ဆောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ထို့နောက် ကုယန်သည် ပင်မခန်းမဆောင်၏ မဟာဗျူဟာမြေပုံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ကိုးပြည်နယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ နေရာချထားပြီး ကွမ်းယန်တပ်မတော်၏ အလံများသည် အားလုံးနီးပါးကို ပြည့်နှက်နေကာ အနည်းငယ်မျှသော အပိုင်းကိုသာ အောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

"မကြာခင်ပါပဲ"

"ကိုးပြည်နယ်အားလုံး ငါ့လက်ထဲကို ကျရောက်ဖို့ မကြာတော့ပါဘူး"

ကုယန်သည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် မြင့်မားသော ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နှက်လျက် သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးရေရွတ်သည်။

မည်သူက မျှော်လင့်ထားမည်နည်း၊

ဆယ်နှစ်အောက် ကာလအတွင်းတွင် သူသည် သာမန် စစ်သားတစ်သိန်းကို ဦးဆောင်ရာမှ ဤအခြေအနေအထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

စစ်နတ်ဘုရားဘုရင် ဖေကျင်းသည် ဆယ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့သော်လည်း ချင်ယွန်းပြည်နယ်ကိုပင် မအောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခု ကုယန်သည် ဆယ်နှစ်အောက် ကာလတွင် ကိုးပြည်နယ်အားလုံးကို အောင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကုယန်သည် အဓိကပြဿနာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကိုလည်း နားလည်ခဲ့သည်။

အရေးအကြီးဆုံး အကြောင်းရင်းမှာ ကုချင်းဖန်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ ကိုးပြည်နယ်အပေါ် လွှမ်းမိုးမှု မရှိခဲ့ပါက မသေမျိုး ဂိုဏ်းများနှင့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများအား အညံ့ခံရန် အတင်းအကြပ် မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက ကွမ်းယန်တပ်မတော်အနေဖြင့် ကိုးပြည်နယ်ကို တကယ်တမ်း ဖိနှိပ်ပြီး ကောင်းကင်ကို ပြန်လည် ပုံသွင်းရန်မှာ အနည်းဆုံး နှစ်ဆ သို့မဟုတ် ပို၍ပင် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကုယန်သည် ဂုဏ်ယူပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

သူသည် ကုချင်းဖန်၏ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ တိုးတက်ခဲ့သော်လည်း ပြည်နယ်များကို စုစည်းရန်၊ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရန်၊ နှင့် ထိုမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရက်ရောသော မူဝါဒများစွာကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် စွမ်းရည်သည် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းများ မပါဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

စစ်ရေးအင်အားသည် ကမ္ဘာကို ဖိနှိပ်နိုင်သော်လည်း အုပ်ချုပ်ခြင်းသည် လုံးဝ အခြားကိစ္စဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် ကိုးပြည်နယ်အားလုံးကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်စွဲပြီး မင်းဆက်သစ်တစ်ခု ထူထောင်တော့မည်ဟု တွေးလိုက်သောအခါ ကုယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သူ့အတွက်မဆို ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ တည်ငြိမ်စွာ နေရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။

…

အခြားတစ်နေရာတွင် ကုယန်၏ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ရှီကျင်းနှင့် စစ်သူကြီးများစွာသည် မဆိုင်းမတွပင် သူတို့၏ တပ်များကို တိုက်ပွဲဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ကျယ်ပြန့်သော စစ်တပ်သည် ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်သကဲ့သို့ မတားဆီးနိုင်အောင် ရှိသည်။

မည်သည့် သူပုန်စစ်တပ်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့် သခင်များဖြစ်စေ၊ ထိုသို့သော လုံးဝ အင်အားရှေ့တွင် ၎င်းတို့သည် ဟာသမျှသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး သူပုန်စစ်သူကြီးခေါင်းဖြတ်ခံရသောအခါ ကိုးပြည်နယ်သည် ကွမ်းယန်တပ်မတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဒီကိစ္စက ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်သာ ကြာခဲ့သည်။

ကုချင်းဖန်က ပေးထားသော တစ်လနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သုံးပုံတစ်ပုံ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

ကိုးပြည်နယ် ငြိမ်းချမ်းရေး သတင်း ပြန့်နှံ့သွားသောအခါ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး အရပ်သူအရပ်သားများစွာသည် ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာများကို ပြသခဲ့ကာ ဤအရာအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ စစ်ပွဲကာလများတွင် သာမန်လူများသည် အများဆုံး ခံစားရသည်။

ထို့အပြင် ကုယန်သည် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ရက်ရောသော မူဝါဒများကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းသည် လူများ၏ နှလုံးသားတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။ ယခု ကိုးပြည်နယ်သည် ကုယန်၏ လက်ထဲသို့ လုံးဝ ကျရောက်သွားပြီဟု သိလိုက်သောအခါ ဤအရပ်သူအရပ်သားများသည် သဘာဝအတိုင်း ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။

မသေမျိုး ဂိုဏ်းများနှင့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများမှ ခိုင်မာသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာသည် ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော အမူအရာများကို ပြသခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး မည်သည့် နာခံမှုမရှိခြင်းမျှ မရှိတော့ဘဲ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

ကိုးပြည်နယ် စည်းလုံးညီညွတ်သွားခဲ့သည်။

ဤနေ့မှစ၍ ကိုးပြည်နယ်သည် ကုမိသားစု၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ခေတ်ရေစီးကြောင်း ဖြစ်သည်။

မျိုးဆက်များစွာ တည်တံ့ခဲ့သော မျိုးရိုးလိုက် မသေမျိုး ဂိုဏ်းများနှင့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများပင် ဤအရှိန်အဟုန်ကို ရပ်တန့်ရန် စွမ်းအား မရှိခဲ့ပေ။

All Chapters