ပျောက်ဆုံးနေသူများ

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ယန်ကျန့် တာချန်းမြို့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်က သူ့အပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးအမြတ်အချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်များမှာ ကြီးမားလှသည်။

တာချန်းမြို့ရှိ ကွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာကို ကွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ၎င်းကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အိမ်ရာတည်ဆောက်သူ ကျန်းရှန်းကူးက ၎င်းကို ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချပြီး ဤမြစ်ကမ်းနံဘေး အိမ်ရာကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားမှုကြောင့် ဤအိမ်ရာမှာ ရောင်းမကောင်းခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ ယန်ကျန့် ဝင်မပါခဲ့ပါက ကျန်းရှန်းကူးမှာ ဒေဝါလီ ခံသွားရနိုင်ခြေ အများဆုံး ရှိသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် ယန်ကျန့် တစ်ယောက်တည်း မြစ်၏ အနည်းငယ် လှိုင်းထနေသော မျက်နှာပြင်ပေါ် နင်းလျက် တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့ဆက် လျှောက်လှမ်းနေသည်။

သူ မြစ်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်မသွားပေ။ ရေအောက်မှ ထူးဆန်းသော တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို ထောက်ပံ့ထားသည်။

နေရောင်ခြည်က အောက်သို့ ထိုးကျနေပြီး အေးစက်သော မြစ်ရေထဲတွင် ဖြူဖျော့သော အလောင်းများ ယိမ်းထိုးနေသည်ကို မထင်မရှား တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ထိုအလောင်းများမှာ သေဆုံးနေဆဲ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း အချိန်အကြာကြီးတိုင် ပုပ်သိုးခြင်း လက္ခဏာ မပြပေ။ ယန်ကျန့် ရှေ့ဆက် လျှောက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ အလောင်းများမှာ မရပ်မနား ဟိုဒီ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး သူ့နောက်သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လိုက်ပါနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေရေကန်၏ သဘာဝလွန် အနှစ်သာရက တစ်ချိန်က တာချန်းမြို့၏ ရေပြင်များထဲသို့ စိမ့်ဝင် ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ် ဖြတ်လျှောက်ရင်း ရေထဲမှ မူမမှန်မှုများကို စစ်ဆေးနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေရေကန်၏ ယခင် သက်ရောက်မှုများကို ချေဖျက်လျက် မြို့၏ မြစ်ကို ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်စေသည်။

"ဗွမ်း"

ရုတ်တရက် ဆံပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီး ခေါင်းတစ်လုံး ရေထဲမှ အနီးအနားတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် တောင့်တင်း ဖြူဖျော့သော လက်တစ်စုံက ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် အောက်သို့ ဇွတ်အတင်း ပြန်ဆွဲချသည်။ ခဏလေး အတွင်းမှာပင် လက်မောင်းများနှင့် အမျိုးသမီး ခေါင်းနှစ်ခုလုံး ရေအောက်သို့ အတူတကွ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရေမျက်နှာပြင်မှာ လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို အမြစ်ဖြတ် ရှင်းလင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က အမူအရာကင်းမဲ့စွာ မြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ် ဆက်လက် နင်းလျှောက်နေသည်။

သူ မည်သည့် သီးခြား ဧရိယာကိုမဆို တမင်တကာ စစ်ဆေးရန် မလိုအပ်ပေ။ ဖြတ်သန်းသွားရုံမျှဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုက ဒေသတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အခြား ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်က အတင်းအကျပ် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာပြီး အခြား သဘာဝလွန် တည်ရှိမှုများကို မောင်းထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရေထဲမှ မူမမှန်မှုများက ဆက်လက် တည်ရှိနေသည်။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ထိန်းချုပ်မရသော သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်များက စီမံခန့်ခွဲ၍ ရနိုင်သော အရာများ ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေကို တစ္ဆေဖြင့် နှိမ်နင်းခြင်း နိယာမကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ စူးစမ်းမှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ရေထဲမှ သူ၏ အရိပ်မှာ သူကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော အနက်ရောင် အမှောင်ခွေး တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းက ရေအောက်တွင် ဟိုဒီ လျှောက်လှမ်းရင်း အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ဘယ်ညာ ကင်းလှည့်နေပြီး အချိန်မရွေး ခုန်ထွက်လာရန် အသင့် အနေအထား ပေါ်နေသည်။ လူတိုင်းကို အထူး သတိထားစေရန် ဖြစ်သည်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နေထိုင်သော အမှောင်ခွေးက ရေကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်။

ခွေးက ဆန္ဒရှိလျှင်ပင် ၎င်းက လက်တွေ့နှင့် အိပ်မက် ကြားမှ အတားအဆီးများကို အချိန်မရွေး ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီး လက်တွေ့လောကထဲသို့ တိုက်ရိုက် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ထိုအမှောင်ခွေးအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် တစ္ဆေရေကန်၏ စုပုံနေသော ရေများကို ကြားခံအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ယန်ကျန့်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသွားသည်မှာ သံသယ မရှိပေ။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေနှင့် ယန်ကျန့်တို့မှာ သီးခြားစီ တည်ရှိနေပြီး သူ့ကို တိုက်စားခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည် နိုးထလာခြင်း မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ၎င်းမှာ အပြီးပြည့်စုံဆုံး ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်သည်။

ဒါက သဘာဝလွန် တိုက်ပွဲများမှ မွေးဖွားလာသော အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်သည့် ယခင် နည်းလမ်းတိုင်းကို ကျော်လွန်သွားသည်။

မြစ်တစ်လျှောက် နင်းလျှောက်လာရင်း ယန်ကျန့်က တာချန်းမြို့ကို တစ်ပတ် ပတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာ၏ ဝင်ပေါက်တွင် ကုန်းပေါ်တက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ ရေထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုအခါမှသာ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော ဖြူဖျော့သည့် အလောင်းများက မြစ်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် နစ်မြုပ်သွားပြီး နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်သွားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရေထဲမှ အမှောင်ခွေး၏ အရိပ်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအမှောင်ခွေးက ကုန်းမြေပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့် သူ၏ နေအိမ်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

"ပြန်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

သူ၏ အိမ်မှာ ကွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာ၏ ယခင် အရောင်းပြခန်း ဖြစ်ပြီး အိမ်ရာ အတွင်း အကောင်းဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် နေရာတွင်ရှိသော ဇိမ်ခံ ငါးထပ် ဗီလာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲထားသည်။ ကံမကောင်းသည်မှာ သူ ထိုနေရာတွင် အချိန် ကုန်ဆုံးရသည်မှာ ရှားပါးသည်။ သူ၏ အချိန် အများစုမှာ အလုပ်ကိစ္စ ခရီးစဉ်များနှင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးနေပြီး ဇိမ်အကျဆုံး စံအိမ်ကြီးတွင်ပင် ပျော်မွေ့ရန် အချိန် မရှိပေ။

သို့သော် အိမ်ကို သူကိုယ်တိုင် အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ မိသားစု အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ရှေ့ခြံဝင်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သောအခါ သူ ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။ ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်လေးဆယ်ကျော် အမျိုးသမီး တစ်ဦးနှင့်အတူ သွယ်လျသော မိန်းမပျို တစ်ဦး ဥယျာဉ်ထဲတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ပေါင်းပင်များ နှုတ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ မြေဆီလွှာ လှန်နေပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် အချို့ကို စိုက်ပျိုးနေသည်။

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း လျှောက်သွားပြီး ခေါ်လိုက်သည်။

"အမေ ဘာလို့ ဒီ ရောက်နေတာလဲ"

ယန်ကျန့်၏ အမေ ကျန်းဖန်နှင့် သူမ ဘေးမှ ကျန်းယန်တို့ သူ၏ အသံကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း အလုပ်များ ရပ်တန့်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ယန်ကျန့်"

ကျန်းယန်က အပျော်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူမ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးရွှင်သွားသည်။ ပြေးလာပြီး ယန်ကျန့်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်ဝင်ကာ သူ၏ ပါးကို ရဲတင်းစွာနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ နမ်းလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး မင်း ငါ့ကို လွမ်းနေလား ငါကတော့ မင်းကို သေအောင် လွမ်းနေတာ"

သူမ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဆက်လက် ပွေ့ဖက်ထားပြီး ယန်ကျန့်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ခေါင်း တိုးဝင်လိုက်သည်။

ကျန်းဖန်က ရယ်မောရင်း သူမ၏ လက်ပေါ်မှ မြေကြီးများကို ဆေးကြောလိုက်သည်။

"ရွာက အိမ်က အခု ပြီးသလောက် ဖြစ်နေပြီ အမေ့မှာလည်း သိပ် လုပ်စရာ မရှိတာနဲ့ ဒီကို လာကြည့်တာ ရာသီလွန်သွားရင် စိုက်လို့ မရတော့မှာစိုးလို့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် တချို့လည်း စိုက်လိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အတွင်းရေးမှူး ကျန်းလီချင်က အရာရာကို တော်တော် ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးထားတယ် အရင်က စိုက်ခဲ့တဲ့ သစ်သီးပင်တွေတောင် ဆောင်းတွင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေဘဲ ရှင်ကျန်ခဲ့တယ်မင်း နောက်ထပ် အလုပ်ကိစ္စ ခရီးတစ်ခု ထွက်သွားပြန်ပြီလို့ သူ့ဆီက ကြားတယ် မင်းက အလုပ်နဲ့ တော်တော် အလုပ်များတာပဲ အပြင်မှာ ရှိနေတုန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာ ဂရုစိုက်ဦး"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ် အမေ ကိစ္စတွေက အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေပြီး ဟိုပြေးဒီပြေး လုပ်နေရုံပါပဲ တကယ်တော့ မပင်ပန်းပါဘူး ခရီးသွားနေရသလိုပါပဲ"

ကျန်းဖန်က အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်သော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက မင်းအဖေကို အမှတ်ရစေတယ် သူလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ အချိန်တိုင်း ဟိုပြေးဒီပြေးနဲ့ သူ ဘာတွေ လုပ်နေမှန်းတောင် ငါ ဘယ်တော့မှ မသိခဲ့ရဘူး"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"အမေ အိမ်မှာ အားလုံး အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ အရာရာ အဆင်ပြေရဲ့လား"

ကျန်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်စရာ ရှိမှာလဲ နောက်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စပြီးကတည်းက လူ တော်တော်များများ ချမ်းသာသွားကြတယ် သူတို့တွေ အိမ်တွေ ဆောက်လိုက် ဇိမ်ခံ ကားတွေ ဝယ်လိုက်နဲ့ ဇာတိမှာပဲ တချို့ဆို ရွာထဲမှာ နေ့တိုင်း သောက်လိုက် လောင်းကစား လုပ်လိုက်ပဲ သူတို့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုင်ကြားခဲ့ပေမဲ့ အသုံးမဝင်ဘူး ဘယ်သူမှ သူတို့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး မင်းရဲ့ ဦးလေးတွေကတော့ တော်တော်လေး ချုပ်တည်းသွားကြတယ် မင်းမှာ အရည်အချင်းတွေ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိမှန်း သိသွားတော့ အရင်ကလို မျက်နှာကြီး ထောင်လွှား မနေတော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့"

ကျန်းဖန်က အခြား ကိစ္စတစ်ခုကို ထည့်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲ ပျောက်ဆုံးနေတယ် သူ ပျောက်နေတာ တော်တော် ကြာနေပြီလို့ သတင်းပို့ထားတယ် အခုထိ ပြန် မတွေ့သေးဘူး"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်သွားသည်။

"ညီမဝမ်းကွဲ ပျောက်နေတာ ဟုတ်လား ဘယ်တုန်းက ဖြစ်တာလဲ"

ကျန်းဖန်က ရှင်းပြသည်။

"မကြာသေးခင်ကပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်ကပေါ့ သူတို့ ပြောတာတော့ တစ်ညမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတာတဲ့ သူ ဘယ်ကို သွားမှန်း ဘယ်သူမှ မသိဘူး တချို့က သူ့ကို ရွာနောက်က တောအုပ်ထဲမှာ တွေ့လိုက်တယ်လို့ ပြောကြတယ် ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူတွေ လာတဲ့အခါ သူ့ကိုလည်း မတွေ့သလို သဲလွန်စ တစ်ခုမှလည်း မတွေ့ခဲ့ဘူး"

ကျန်းယန်က ထိုအချိန်တွင် ဝင်ပြောသည်။

"ငါ ဆုငွေ ဒေါ်လာ တစ်သန်း ထုတ်ထားပြီးပြီ ဒါပေမဲ့ အခုထိ ဘာ တိုးတက်မှုမှ မရှိသေးဘူး"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပေါ့ တကယ်လို့ သူ့ကို ရှာမတွေ့တော့ဘူး ဆိုရင်လည်း ငါတို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး"

ညီမဝမ်းကွဲ၏ ပျောက်ဆုံးမှုမှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ပွားမှုများနှင့် ပတ်သက်ရမည်ဟု သူ ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ် အိပ်မက်ဆိုး အဆုံးသတ်တော့မည်ကို သူမ အာရုံခံမိသဖြင့် ရွာမှ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ ငယ်ရွယ်ပုံရသော အသွင်အပြင် နောက်ကွယ်တွင် သူမ၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် လက္ခဏာမှာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ ဒီခေတ်မှ လူတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

သူမ ယခု ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက ယန်ကျန့်အတွက် ဆိုးကျိုးထက် ကောင်းကျိုး ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ထိုဝှက်ဖယ်ထားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို သတိထားနေစရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော် သူ သေချာသည်။ ညီမဝမ်းကွဲ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူမ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်က ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်သွားနိုင်မှာလဲ မင်း အပြင်မှာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေတုန်း စောင့်ကြည့်ပေးပါဦး အမေ ထင်တာတော့ သူ တိတ်တိတ်လေး ထွက်ပြေးသွားတာ သူ တာချန်းမြို့မှာ မရှိတော့တာ သေချာတယ် တခြား တစ်နေရာရာကို ထွက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ငါ သူငယ်ချင်း တချို့ကို စုံစမ်းခိုင်းကြည့်လိုက်မယ်"

သို့သော် သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင်။

အိမ်အတွင်းမှ ကျန်းလီချင်က ခါးစည်းခံစ တစ်ထည် ဝတ်လျက် ထွက်လာသည်။

"အန်တီ ကျန်းယန် ခဏ နားလိုက်ဦး အစားအသောက် အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ စားချိန် ရောက်ပြီ… ယန် သခင်လေးယန် ပြန်ရောက်နေတာလား"

သူမ ယန်ကျန့်ကို တွေ့သောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ထားသော ကျန်းယန်က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် နှုတ်ခမ်း ဆူလိုက်သော်လည်း သူမနှင့် ကျန်းလီချင်မှာ သူငယ်ချင်းဟောင်းများ ဖြစ်သဖြင့် အလွန် ထင်ရှားအောင် မပြသခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အမေ အရင် စားကြရအောင် ပြီးမှ ဆက် အလုပ်လုပ်လို့ ရတာပဲ"

ကျန်းယန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ရှောင်ယန် လက်ဆေးပြီး အရင် စားလိုက်ကြစို့ ဒီနေ့ နေ့လည် ငါတို့ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို အပြီး စိုက်ဖို့ ကြိုးစားကြမယ်"

ကျန်းယန်က ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ အန်တီ"

ဇာတိသို့ ပြန်ရောက်နေစဉ် အချိန်အတွင်း ကျန်းယန်နှင့် ကျန်းဖန်တို့ ကောင်းမွန်စွာ အတူတူ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ကောင်းမွန်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ကျန်းလီချင်က အိမ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ဝင်သွားသည်။

"ငါ ထမင်း သွားယူလိုက်ဦးမယ်"

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"စကားမစပ် အမေ အဖေနဲ့ ဘယ်လို တွေ့ခဲ့တာလဲ ပြီးတော့ ဘယ်လို လက်ထပ်ဖြစ်သွားကြတာလဲ"

သူက သူ၏ တစ္ဆေဆရာ အဖေ အဘယ်ကြောင့် သူ၏ အမေကို လက်ထပ်ပြီး သူ့ကို မွေးဖွားခဲ့သည်ကို စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းဖန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ရွာက လူတွေ မိတ်ဆက်ပေးလို့ တွေ့ခဲ့ကြတာပဲ ငါတို့ နှစ်ခါ တွေ့ဖြစ်တယ် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဆင်ပြေတယ်လို့ ခံစားရတယ် မြို့ပေါ်မှာ အဝတ်အစား တစ်စုံ ဝယ်လိုက်ပြီးတော့ အိမ်ထောင်ရေးကို သဘောတူလိုက်ကြတာပဲ လက်ထပ်ပြီး အစောပိုင်း နှစ်တွေမှာတော့ မင်းအဖေနဲ့ အမေ ဇာတိမှာပဲ လယ်လုပ်ကြတယ် အခြေအနေတွေက ခက်ခဲတော့ မင်းအဖေက မြို့တက် အလုပ်လုပ်သွားတယ် ဘဝက ပို ကောင်းမွန်လာပေမဲ့ မင်းအဖေ ပြန်လာတာက ပို ပို နည်းလာတယ် သူ နောက်ဆုံး ကားတိုက်မှုနဲ့ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ"

သူမ အတိတ်က အတွေ့အကြုံ အချို့ကို အတိုချုံး ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မရှိပေ။

ကျေးလက် နောက်ခံမှ လူများစွာနှင့် တူညီသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် နားလည်လိုက်သည်။ သူ၏ အဖေ မြို့တက် အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်သွားသော အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ကံကြမ္မာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သူ၏ အဖေမှာ အလုပ်လုပ်ရုံမျှသာ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေစာပို့တိုက် အတွက် စာပို့သမား တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် တွန်းအားပေး ခံခဲ့ရပြီး ၎င်းအတွက် စာများ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရသည်။

စာပို့တမန် တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းမှာ သူ၏ အဖေ သူ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲခဲ့သော အခိုက်အတန့် ဖြစ်သင့်သည်။ သဘာဝလွန် ကမ္ဘာထဲသို့ ခြေချရင်း ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ရေးထိုးခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း သူ လောင်းကြေးထပ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားကာ တစ္ဆေအိပ်မက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားတစ်စီး၏ ဝင်တိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ အဖေ ထိုအချိန်အတွင်း ဘာတွေ တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်ကို မသိပေ။

သို့သော် ၎င်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် သည်းထိတ်ရင်ဖိုဖွယ် ဖြစ်ခဲ့ရမည်ဟု သူ တွက်ဆမိသည်။ သူ အမွေဆက်ခံရရှိခဲ့သော အမှောင်ခွေးမှာ အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

အလွန် လျင်မြန်စွာပင် ယန်ကျန့်က ထိုခေါင်းစဉ်ကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး အတိတ်၏ နောင်တများကို ဆက်လက် မဆွေးနွေးတော့ဘဲ ထိုအစား သူ၏ အမေနှင့်အတူ နေ့လည်စာ စားသုံးလိုက်သည်။

နေ့လည်စာ စားပြီးနောက် ကျန်းဖန် ကျန်းယန်နှင့် ကျန်းလီချင်တို့ ခြံထဲတွင် အတူတကွ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ စိုက်ပျိုးနေကြသည်။

သူက လုံခြုံသော အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သဘာဝလွန် ပစ္စည်းများနှင့် ဖမ်းဆီးထားသော တစ္ဆေများကို ပုံမှန် စစ်ဆေးခြင်းများ စတင် ပြုလုပ်သည်။ အရာအားလုံး ပုံမှန် ဖြစ်နေစေရန် သေချာစေရန် ဖြစ်သည်။

ထို အလုပ်များ ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ကျန်းလီချင်ကို တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို အစအဆုံး မှတ်တမ်းတင် စတင်စေရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အလွန် အသေးစိတ်ကျသော ဖြစ်ရပ် မှတ်တမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ယန်ကျန့်၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အမှုတွဲ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ကျန်းလီချင်နှင့် ကျန်းယန်တို့သာ ၎င်းကို ဖတ်ရှုဖူးကြသည်။