တံဆိပ်ခတ်ထားသော အလောင်း

ထို တရုတ်စားသောက်ဆိုင်သည် အနုစိတ် လက်ရာမြောက်စွာ အလှဆင်ထားပြီး အလွန် အရသာရှိလှသည်။ ဆိတ်ငြိမ်သော ပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ စားသောက်လိုသော ဧည့်သည်များအတွက် အလွန် သင့်လျော်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော နေရာတွင် မထင်မရှားရှိသော ဆီမီးခွက်တစ်လုံး ချိတ်ဆွဲထားသည်။

၎င်းသည် သာမန် ဆီမီးခွက် မဟုတ်ဘဲ အလောင်းဆီမီးခွက် ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသာ ရှိသောကြောင့် ၎င်းကို သတိမထားမိကြပေ။ ၎င်းမှ ထုတ်လွှတ်သော ထူးဆန်းသည့် အနံ့မှာ အလွန်ပင် ခွဲခြားရခက်ပြီး သာမန်လူများ မခွဲခြားနိုင်ပေ။ ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ သဘာဝလွန် ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေရသူ တစ်ယောက်သာ ထိုအနံ့ကို အလွန် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိရုံသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ အလွန် ရင်းနှီးနေသည်ဟု ပြောရမည်။

မဖြစ်နိုင်သော နေရာတစ်ခုတွင် ရင်းနှီးသော အနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်သောအခါ ယန်ကျန့်အတွက်မူ ၎င်းက သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက စားသုံးသူများ စားသောက်နေသော ပန်းကန်များပေါ်တွင် စိုက်နစ်နေသည်။

"ပန်းကန်တွေက ပုံမှန်ပဲ စားသုံးသူတွေမှာလည်း ပြဿနာ မရှိဘူး။ ဒါဆို ပြဿနာက ဒီစားသောက်ဆိုင် ပိုင်ရှင်မှာပဲ ရှိရမယ်"

ခဏကြာ လေ့လာကြည့်ရှုပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဤနေရာရှိ ပြဿနာကို အခြေခံအားဖြင့် ခွဲခြား သတ်မှတ်လိုက်နိုင်သည်။

စားသောက်ဆိုင်သည် သူကိုယ်တိုင် မသိသော လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ တစ္ဆေမျက်လုံး၏ ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် အချို့သော နေရာများက လိမ်ယှက်နေပြီး ထိုနေရာရှိ အရာအားလုံးကို ဝေဝါးပြီး မရှင်းလင်း ဖြစ်စေသည်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှုက တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှု ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဆင့်လောက် နှောင့်ယှက်မှုက ငါ့ရဲ့ စုံစမ်းမှုကို တားလို့ မရပါဘူး"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာသေဖြင့် ရှိနေပြီး ဒီတစ်ကြိမ်တွင် လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးကို ထပ်မံ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လေးလွှာရှိသော တစ္ဆေနယ်မြေကို စတင် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ထိုအဆင့်ရှိ တစ္ဆေနယ်မြေသည် သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှု အများစုကို လျစ်လျူရှုနိုင်သည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းများက စားသောက်ဆိုင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်နှင့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားဖြင့် နှောင့်ယှက်ခံထားရသော နေရာသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အလင်းရောင် မှိန်ပျပျနှင့် တိတ်ဆိတ်နေသော မြေအောက်ခန်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မြေအောက်ခန်းထဲတွင် သံချေးတက် ညစ်ပတ်နေသော သံကြိုးတစ်ချောင်း ရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းတစ်လောင်းကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ အလောင်းသည် ခြေဗလာဖြစ်ပြီး ခြေထောက်များမှာ အလောင်းကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အနက်ရောင် အဝတ်စတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မျက်နှာကို မမြင်ရပေ။

"ဒါက အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တဲ့ ကြောက်စရာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက ထိုအလောင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးပြီး ချက်ချင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ဒါက သာမန် အလောင်းတစ်လောင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သံကြိုးပေါ်ရှိ သံချေးများနှင့် မြေအောက်ခန်း၏ သက်တမ်းကို အကဲဖြတ်ကြည့်လျှင် ဤအလောင်းသည် ဤနေရာတွင် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ထို့ထက် ပိုကြာအောင် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အလောင်းဆီတွေက ဒီအလောင်းရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်ကနေ စီးကျနေတာ"

ယန်ကျန့်က ထို့နောက် အလောင်း၏ ခြေဖဝါးများထဲသို့ အနက်ရောင် အပ်နှစ်ချောင်း စိုက်ထိုးထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော်လည်း အလောင်းနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိတွေ့မှုကြောင့် အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲနေသည်။ ဤအပ်များမှ အနက်ရောင် အရည်များ ရံဖန်ရံခါ စီးကျနေသည်။

ဤအနက်ရောင် အရည်များကို စုဆောင်းရန် အောက်ဘက်တွင် ကြွေဇလုံတစ်ခုကို ထားရှိသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိ။

ထိုအနက်ရောင် အရည်မှာ အလောင်းဆီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေထံမှ ထုတ်ယူထားပြီး သဘာဝလွန် အရည်အသွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ မရှင်းပြနိုင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုအချို့ ရှိနေနိုင်သည်။

"ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ ဒီစားသောက်ဆိုင်ရဲ့ နောက်ကွယ်က လူတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က မသိရှိရသေးတဲ့ ကြောက်စရာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အလောင်းဆီ ထုတ်ယူဖို့ သံကြိုးတွေနဲ့ ချိတ်ဆွဲထားခဲ့တယ်။ သဘာဝလွန် အရည်အသွေးတွေ ပါဝင်နေတဲ့ ဒီအဆီကို သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေ ပြုလုပ်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီနေရာကို စားသောက်ဆိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အလောင်းဆီအနံ့ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းက သိသွားမှာကို ကြောက်လို့ပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ နေဦး၊ တကယ်လို့ သူတို့ တွေ့ရှိမှာကို ကြောက်ရင် ဘာလို့ အလောင်းဆီမီးခွက်ကို ဒီနေရာမှာ တမင်တကာ လာထားရတာလဲ"

သူသည် အလောင်းဆီမီးခွက်ကို ဤနေရာတွင် ထားရှိခြင်း၏ အရေးပါမှုကို တွေးတောနေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယန်ကျန့်တွင် သဲလွန်စ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ယန်ကျန့်သည် စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဆိုင်ထဲရှိ မည်သူမျှ သူ့ကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ သူသည် မလိုအပ်သော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ခန်းမ အလယ်တွင် ရပ်နေသော်လည်း ပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ၊ ထွက်သွားသည်ဖြစ်စေ တည်ရှိမနေသလိုပင် ဖြစ်၏။

ယန်ကျန့်သည် အိမ်အိုကြီး၏ မြေအောက်ခန်းထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

သူသည် သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင် ချိတ်ဆွဲခံထားရသော ခြောက်သွေ့နေသည့် အလောင်းကို စစ်ဆေးရန် ခေါင်းအနည်းငယ် မော့လိုက်သည်။ မျက်နှာဖုံးအဝတ်စကို ဖယ်ရှားပြီး မျက်နှာအစစ်ကို ကြည့်ရှုလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

မျက်နှာဖုံးအဝတ်စ၊ သံကြိုးများ……

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ၎င်းတို့သည် တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ရန် စီမံထားခြင်းများ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မသေချာသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကြားရှိ မျှခြေတစ်ခုက တစ္ဆေကို ဆယ်စုနှစ်များစွာ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ဤနေရာတွင် ထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။ ယန်ကျန့်၏ မည်သည့် လုပ်ဆောင်မှုမဆို ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကို လွတ်မြောက်သွားစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ အကြည့်ကို ကြွေဇလုံဆီသို့ အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်သည်။

ကြွေဇလုံသည် အနက်ရောင်၊ အနံ့ဆိုး ထွက်နေသော အရည်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"ဒေါက်တာချန် လေ့လာဖို့အတွက် ငါ နည်းနည်း ယူသွားမယ်"

ယန်ကျန့်က မဖွင့်ရသေးသော ဘီယာပုလင်းတစ်လုံးကို ယူလိုက်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုကာ ဘီယာများကို သွန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင် အလောင်းဆီများကို ထည့်ဖြည့်လိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပင် ကြွေဇလုံထဲရှိ အလောင်းဆီ တစ်ဝက်ကျော်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဤနေရာ၏ ပိုင်ရှင် ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ထိုကွာခြားချက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သတိပြုမိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ဂရုမစိုက်ဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

"ဒီနေရာမှာ တခြား တွေ့ရှိချက် မရှိဘူး။ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို ရှင်းလင်းထားပြီးသား ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ကြောက်စရာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းသိမ်းထားပေမဲ့၊ အခုလောလောဆယ်တော့ အရင်က အဆောက်အအုံဟောင်းထက် ပိုလုံခြုံနေပုံရတယ်"

အခြား ဝှက်ထားသော အန္တရာယ်များ မရှိကြောင်း သေချာစေရန် စစ်ဆေးပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အလောင်းဆီများ ပြည့်နေသော ပုလင်းကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ယန်ကျန့်သည် တာအောင်းမြို့ရှိ ဗီလာတစ်လုံး၏ ရှေ့တွင် ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ခဏမျှသာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

ဗီလာ၏ လုံခြုံရေး အစီအမံများမှာ အလွန် မြင့်မားပြီး လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများက အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကင်းလှည့်နေကြသည်။ ဗီလာက ထူးဆန်းသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ၎င်းသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် နေထိုင်သော နေရာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံး ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အခြားသူများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စူးစမ်းရန် သိပ် စိတ်မဝင်စားပေ။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် တာအောင်းမြို့၏ အခြား အစိတ်အပိုင်းများတွင် လျှောက်သွားနေလိုက်သည်။

မြို့တော်သည် မကြီးမားလှဘဲ ပြဿနာ ရှိသော နေရာများလည်း များများစားစား မရှိပေ။ ယေဘုယျအားဖြင့် အလွန် လုံခြုံသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ နည်းပါးသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာရှိသည့် နေရာများမှာ ထို လူနေ အဆောက်အအုံဟောင်းနှင့် အလောင်းဆီမီးခွက် ရှိသော စားသောက်ဆိုင်တို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာ နှစ်ခုစလုံးတွင် လူသားများ၏ ခြေရာလက်ရာများ ရှိနေသည်။ သဘာဝလွန် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယန်ကျန့်သည် လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းတွင် တာအောင်းမြို့၏ လူကြိုက်များသော အပန်းဖြေ နေရာတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းကို 'တာရှင်း' အပန်းဖြေမြို့တော်ဟု ခေါ်သည်။

"ဒါက သဘာဝလွန် အငွေ့အသက် ရှိတဲ့ နောက်ဆုံး နေရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု ဝင်သွားဖို့ အချိန် မဟုတ်သေးဘူး။ ငါ ညကျမှ ပြန်လာမယ်"

ယန်ကျန့်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကစားလိုသော စိတ်ဖြင့် လာခဲ့သော်လည်း သူ၏ သတိကြီးသော သဘာဝက ထိုနေရာရှိ အခြေအနေကို ဦးစွာ စုံစမ်းရန် သူ့ကို တွန်းပို့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရည်ရွယ်ချက်မရှိ လျှောက်သွားနေပြီးနောက် အချိန်သည် နေ့လယ်ခင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယန်က သူ့ထံ ဆက်သွယ်လာသည်။

"ဟေး ယန်ကျန့် နင်ဘယ်မှာလဲ။ ခြောက်နာရီ ညစာ စားကြမယ်လို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့အားလုံး ထွက်သွားဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ၊ နင် ဘယ်တော့ လာမှာလဲ။ မြန်မြန် ပြန်လာခဲ့ ငါတစ်ယောက်တည်း အရမ်း ပျင်းနေပြီ၊ သူတို့အားလုံးက ငါနဲ့ မကစားကြဘူး"

"အဲ့ဒီလောက် ပွစိပွစိ မပြောနဲ့။ အချိန်တန်ရင် ငါ ပေါ်လာမယ်။ ဝမ်ဘင်နဲ့ ကျန်းရှန်းကူကို ပြင်ဆင်ခိုင်းထားလိုက်။ ဒါပဲ ဖုန်းချလိုက်ပြီ"

ယန်ကျန့်က ဖုန်းချလိုက်သည်။

"တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဖို့ကောင်းတာ"

ကျန်းယန်က ဟိုတယ်ထဲတွင် ပါးများ ဖောင်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဘင်က ရောက်လာသည်။

"မစ္စကျန်း၊ ယန်ကျန့်ကို ဆက်သွယ်ပြီးပြီလား။ ငါတို့ ထွက်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ"

"သူက ငါတို့ကို အရင် သွားနှင့်ခိုင်းတယ်။ သူ ခဏနေ လိုက်လာမယ်တဲ့"

ကျန်းယန်က ပြောသည်။

"သူ့ကို အကြောင်းကြားပြီးပြီဆိုရင် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ယန်ကျန့်က အချိန်ကို လေးစားတယ်။ နောက်ကျမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အရင် သွားကြရအောင်"

ဝမ်ဘင်က ပြောသည်။

ကျန်းရှန်းကူလည်း ဧည့်ခန်းမဆောင်ဘက်မှ လျှောက်လာသည်။

"ငါ ကြိုဖို့ ကားတွေ စီစဉ်ပြီးသွားပြီ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ပွဲစား ဝမ်ရှင်းနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူက ရှင်းကျိ စားသောက်ဆိုင်ကို နှစ်နာရီစောပြီး ရောက်နေကြပြီ"

"သူတို့ ကြောက်နေကြတာ"

ကျန်းယန်က နှုတ်ခမ်းကို ဖိလိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"အခု ယန်ကျန့်က ဒီကိစ္စကို အလေးအနက် ထားနေပြီဆိုတော့ သူတို့ လုံးဝ ပုန်းရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟွန်း ဒီနေ့ သူတို့ကို ကောင်းကောင်း သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်။ ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရဲတယ်၊ ရှန်ထုံမျှော်စင်ကိုတောင် မျက်စိကျရဲသေးတယ်။ တကယ် အသက်ရှည်နေတာကို ငြီးငွေ့နေတာပဲ"

"အန်တီကျန်း မင်း ဘာလို့ အစ်ကိုခြေထောက်ကြီးလို စကားပြောနေတာလဲ၊ အရမ်း မောက်မာတာပဲ"

ကျန်းဝေ့နှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်တို့လည်း ပေါ်လာကြသည်။ ကျန်းဝေ့က ကျန်းယန်ကို သံသယဝင်သလို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အတုမခိုးတာ ပိုကောင်းမယ်"

"ဘာလို့လဲ"

ကျန်းယန်က စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အန်တီလို့ မခေါ်နဲ့"

"အစ်ကိုခြေထောက်ကြီးက မောက်မာတာက သူ့ကို ဘယ်သူမှ အနိုင်မတိုက်နိုင်လို့။ မင်းက ဟန်လုပ်ပြီး လျှောက်သွားနေရင်း အရိုက်ခံရလို့ သေသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းက ငါ့ကို ကူညီဖို့ တောင်းဆိုလိမ့်မယ်။ ဒါက တကယ် ခေါင်းကိုက်စရာပဲ"

ကျန်းဝေ့က ပြောသည်။

"ဖာ့ ဘယ်သူက မင်းကို ကူညီဖို့ လိုလို့လဲ။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်သာ ဂရုစိုက်။ ငါ့မှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ အကာအကွယ် ရှိတယ်။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို အနိုင်မကျင့်ရဲဘူး"

ကျန်းယန်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောသည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး မပျော်ရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ရှိနေသည်။

မကြာခင်က သူ ကျန်းဝေ့နှင့် 'မိုဘိုင်းလီဂျန်' ကစားရာတွင် အပွဲ နှစ်ဆယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သောကြောင့် ဒေါသထွက်ပြီး သူ၏ ဖုန်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒီကောင့် ကံ ဒီလောက်ကောင်းမှန်းသာ သိခဲ့ရင် သူ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းကို သုံးလိုက်ရမှာ။

လူတစ်စုသည် စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း ပြဿနာရှာရန် ထွက်လာသည့် စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဦးတည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ရှင်းကျိ စားသောက်ဆိုင်သည် အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် မကြီးမားလှဘဲ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ငယ်လေး တစ်ဆိုင်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ နာမည်ကြီး ကြက်ဥမုန့်နှင့် နာနတ်ယို ပေါင်မုန့်တို့ကြောင့် အနီးအနားရှိ နေထိုင်သူများ၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် စီးပွားရေး ကောင်းမွန်သည်။

သို့သော် နေ့လယ်ခင်းမှ စတင်ပြီး ဆိုင်သည် လည်ပတ်မှု ရပ်ဆိုင်းထားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စီးပွားရေးသမား အချို့က ဈေးကြီးပေး၍ သီးသန့် ငှားရမ်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဗလာကျင်းနေသော စားသောက်ဆိုင်ထဲတွင် ဝတ်စုံပြည့်နှင့် လူအချို့သာ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ထိုင်နေကြသည်။

သူတို့သည် ဆေးလိပ် သောက်နေကြပြီး မျက်မှောင်များ အလွန်အမင်း ကြုတ်ထားကာ စိတ်ဆင်းရဲနေပုံရသည်။

"ဒီလို ကိစ္စသေးသေးလေးက ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဆွဲဆောင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားဘူး။ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်က တာအောင်းမြို့ကို ကိုယ်တိုင် လေယာဉ်နဲ့ လာခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ကို ညစာစားဖို့ အဓိက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်။ ဒါက ဟုန်မန်စားပွဲ (ထောင်ချောက်) ဖြစ်တာ သေချာနေပြီ"

ချန်ရှင်းဟု အမည်ရသော လူတစ်ယောက်က ပြောသည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးလိပ် သိပ်မသောက်တတ်သော်လည်း ယခုမူ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ငါ ယန်ကျန့်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက် တချို့ကို လူတစ်ယောက် စုံစမ်းခိုင်းထားတယ်။ ပိုက်ဆံ တော်တော် ကုန်ကျခဲ့ပြီး ငါ သိခွင့်ရခဲ့တဲ့ အနည်းငယ်ကတောင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတယ်။ ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက် ကိစ္စအမျိုးမျိုး၊ သတိပေးချက် အမျိုးမျိုး၊ တားမြစ်ချက် အမျိုးမျိုး၊ ငါ ဆက်ဆံနေရတဲ့ ထိပ်တန်း အသိုင်းအဝိုင်းအားလုံးက သူ့ကို အလွန်အမင်း လေးစားကြတယ်"

အသက် ငါးဆယ်ခန့်ရှိပုံရသော အခြား စီးပွားရေးသမား တစ်ဦးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။

"သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ ပတ်သက်နေပြီး ယန်ကျန့်က အဲ့ဒီထဲက ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေတော့၊ မင်း ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ မရှိရင် သူ့ရဲ့ ဩဇာအရှိန်အဝါကို မင်း သဘာဝကျကျ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီနေ့ ညစာက ဟုန်မန်စားပွဲ (ထောင်ချောက်) လောက် မရိုးစင်းဘူး။ ငါ မလာခင် ငါ့ရဲ့ သေတမ်းစာတောင် ရေးပြီးသွားပြီ"

တတိယ လူက ဝင်ပြောသည်။

"ငါတို့ ဒီကို ရောက်မှတော့ ဒီ ယန်ကျန့်ဆိုတာ ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ငါတို့ သူ့ကို ရန်မစခဲ့ပါဘူး။ သူ့ကုမ္ပဏီက လူနှစ်ယောက် ပိုက်ဆံအများကြီး ရှုံးသွားတာကို သူတို့ ပြန်လိုချင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မကစားနိုင်ရင် မကစားနဲ့လေ။ တစ္ဆေ ကစားကွက်တွေ သုံးတာက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး"

အချို့က ညစာစားပွဲကို အတင်းအကျပ် တက်ရောက်ခိုင်းခံရသဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ သဘာဝအတိုင်း ကောင်းမွန်နေမည် မဟုတ်ပေ။