အခန်း (၃၆)

နားကို ထိုးဖောက်ဝင်သည့် အသံများကို အနီးအနားမှ ကြားနေရသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများကို ပုံမှန်မဟုတ်သော ထောင့်များဖြင့် ကွေးထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ ခံစားမှုတစ်ခုက သူမ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများကို ထိန်းချုပ်ချုပ်နှောင်ထားသည်ကို ခံစားရပြီး သူမ ပြန်ပေးဆွဲခံထားရသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ သတိမှာ ရုတ်တရက် ကြည်လင်လာပြီး သူမသည် အချို့အရာများကို သတိရလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမသည် တိုက်ရှန်းမြို့မှ သက်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သူကို ငှက်ပျောဖက်ရွာသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထိုအခါမှ သတိလည်လာသော ရွာလူကြီးသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။ သွေးတိတ်ဆေးသည် သွေးတိတ်ပန်းထက် များစွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာပြီး ရွာသားများ၏ ဘဝကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ ရွာတွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာ ပျော်ပွဲများပင် ကျင်းပခဲ့သေးသည်။

ရွာလူကြီး အဘိုးသည် မဟာမှော်ဆရာယန်နှင့် ဆွေးနွေးပြီး သက်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သူ အသုံးပြုရန် မှော်ဘုရားကျောင်းတွင် အခန်းတစ်ခန်းကိုပင် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် မထွက်ခွာမီ ရွာလူကြီး၏ အတွင်းဒဏ်ရာများကို ဆေးဝါးဝိညာဉ် မြင့်မြတ်အပ်ဖြင့် ကုသရန် စီစဉ်နေခဲ့သည်။ ကုသနေစဉ်အတွင်း သူမသည် သွေးတိတ်ဆေးပြုလုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် အဆင့်များကို သက်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သူအား လျှို့ဝှက်မထားဘဲ ရှင်းပြခဲ့သည်။

သက်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သူသည် အံ့သြသွားသော်လည်း သူသည် ဝူကျီတိုက်ကြီး၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင် စနစ်နှင့် ပတ်သက်၍ များစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

သူသည် ဆေးပညာဧကရာဇ် နန်းဆောင်နှင့် မှော်ဆေးဖော်စပ်သူ အစည်းအရုံးတို့အကြား ဆက်ဆံရေးအကြောင်းကိုလည်း ယွင်ရှန်းအား ပြောပြခဲ့ပြီး နှစ်ဦးသား အဆင်ပြေစွာ စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

သူ၏ ငယ်ဘဝတွင် ဤသက်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သူသည် စစ်တပ်တွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး သူသည် ယွင်ရှန်းအား ရိုးရှင်းသော ဆေးရည် ဖော်မြူလာအချို့ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ပြီးခဲ့သည့် ညက မီးပုံးများ ထွန်းညှိသည့်အချိန်ဝန်းကျင်တွင် အိမ်နီးနားချင်း အာနျူးသည် ပြေးလာပြီး သက်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သူက သွေးတိတ်ဆေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စတစ်ခုကို ဆွေးနွေးရန် မှော်ဘုရားကျောင်း၌ သူမကို တွေ့ဆုံလိုကြောင်း လာပြောပြခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူ့ကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီး မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့သော်လည်း သက်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သူ၏ အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တစ်ချက် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘေးနားရှိ မဲမဲလေးမှာ တစ်ချက် ဟောင်လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် မှောင်မိုက်ခြင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူမ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ မျက်လုံးကို အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်သည် မှောင်မိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွင်ရှန်းသည် သူမကို ချည်နှောင်ထားသည်မှာ သာမန်ကြိုးမဟုတ်ဘဲ လျှပ်စစ်ရှော့ခ် အာနိသင်ပါသော မှော်ကြိုးအမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမ ရုန်းကန်တိုင်း လျှပ်စီးကို ထုတ်လွှတ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများကို အားနည်းကာ လှုပ်ရှား၍ မရအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူမပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် သတိမေ့မြောနေဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာဆုံးဖြတ်ထားလဲ"

သူမ၏ နားဘေးမှ အသံမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မဟာမှော်ဆရာယန်၏ အသံဖြစ်သည်။

ဤနေရာသည် မှော်ဘုရားကျောင်း အတွင်း၌ ရှိပုံမရပေ။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက သူမ၏ ဖခင် ယန်ခန်းဟိုင်ကို နေရာတိုင်း လိုက်လံရှာဖွေစေမည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် မဟာမှော်ဆရာယန်သည် သူမအား ဤနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စိုစွတ်သော လေနှင့် လေတိုက်ခတ်ရာမှ တစ်ခါတစ်ရံ တိုက်ခတ်လာသော ကျောက်တုံးနံ့က သူမသည် လက်ရှိတွင် မသိရသော ဂူတစ်ခုထဲတွင် ရှိနေကြောင်း ယွင်ရှန်းအား ပြောပြနေသည်။

ထို့နောက် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ၎င်းသည် ယီပိုင်မင်း၏ အသံဖြစ်သည်။

"သူမအတွက်နဲ့ ငါက ဒီလို စွန့်လွှတ်မှုမျိုး လုပ်မယ်လို့ မင်းထင်သလား။ ယန်ရွှေ့ မင်းသိတဲ့ ယီပိုင်မင်းဆိုတာ သနားကြင်နာတတ်သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ဘူး"

ယီပိုင်မင်းနှင့် မဟာမှော်ဆရာယန်တို့သည် ယွင်ရှန်းနှင့် သတိမေ့မြောနေသော မဲမဲလေးတို့နှင့်အတူ ရှိနေကြသည်။

ဤနေရာသည်လည်း ငှက်ပျောဖက်ရွာရှိ မဟာမှော်ဆရာယန်၏ လျှို့ဝှက် မှော်ဆေးဝါး ဖော်စပ်ရာ နေရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် မဟာမှော်ဆရာယန်သည် ယီပိုင်မင်းအား မှော်ဝိညာဉ် အစားထိုးကုသမှုပြုလုပ်ရန် ဖိအားပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ယီပိုင်မင်းဟာ သွေးအေးပြီး ရက်စက်တယ်လို့ ငါ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့တယ်။ မင်းက သားရဲ တစ်ကောင်လိုပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းက ကောင်မလေးငယ်တစ်ဦးကို ဂရုစိုက်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ အံ့သြသွားတာ"

မဟာမှော်ဆရာယန်က ယွင်ရှန်း၏ မျက်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် အဝတ်ကို ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

မဟာမှော်ဆရာယန်သည် ယွင်ရှန်း သတိရနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်သိရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က ရှင်းလင်းပြတ်သားလာသည်။ ယွင်ရှန်းသည် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်သည့်အပြင် ယီပိုင်မင်းနှင့် မဟာမှော်ဆရာယန်တို့၏ အေးစက်ပြီး ရက်စက်သော အမူအရာများကိုလည်း မြင်နေရသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချည်နှောင်ထားသည်မှာ လက်မခန့် ထူသော ခရမ်းရောင် မှော်ကြိုးများဖြစ်သည်။

မဟာမှော်ဆရာယန်သည်လည်း လျှပ်စီးနှင့် အလင်းဟူ၍ ဒုတိယတန်းစား မှော်ပညာ နှစ်မျိုးလုံးကို ကျွမ်းကျင်သော ဒွိဒြပ်စင် မှော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ကြောက်ရွံ့ဟန်ဆောင်သည့် အမူအရာဖြင့် "မဟာမှော်ဆရာယန်နဲ့ ယီပိုင်မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟန်မဆောင်စမ်းပါနဲ့ မင်း ပါးနပ်တဲ့ မိန်းကလေး။ မင်း ငါ့ကို တစ်ရွာလုံးရှေ့မှာ အရှက်ရစေခဲ့တုန်းက မကြောက်ခဲ့ဘူးလား"

မဟာမှော်ဆရာယန်၏ လက်ထဲရှိ မှော်လှံတံသည် အဖြူရောင် အလင်းစွမ်းအားဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက အားနည်းသော ဖားတစ်ကောင်ကို စားသုံးရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အဆိပ်ရှိမြွေတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ လောဘနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူနဲ့ ကျွန်မက ဆွေမျိုးမတော်ဘူး။ သူက ကျွန်မကို ကယ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် ဟန်ဆောင်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး သူမဘေးရှိ မဲမဲလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နားရွက်များ ထောင်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"အဲဒါ မင်းဆုံးဖြတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ စမ်းကြည့်ရအောင်"

မဟာမှော်ဆရာယန်က ပြောပြီး သူ၏ ပိန်လှီသော ညာလက်သည် လင်းယုန်တစ်ကောင် ယုန်ကို လှည့်ပတ်ချီသကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာကာ ယွင်ရှန်းထံသို့ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ယီပိုင်မင်း၏ ခြေထောက်များလည်း ထူးဆန်းစွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူသည် ယွင်ရှန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဖမ်းယူရန် ကြိုးစားပုံရသည်။

မဟာမှော်ဆရာယန်၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကိုင်ထားသော မှော်လှံတံသည် မှိန်ပျပျ ဂူအတွင်း လေထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး လှံတံပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှ ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့် အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများသည် မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ယီပိုင်မင်း၏ ခြေရင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏ ရှေ့တိုးမှုကို ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

မှော်လှံတံပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်တစ်လုံးနှင့် အဖြူရောင်တစ်လုံးဖြစ်သော မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်လုံးသည် ကွဲပြားသော အရောင်နှစ်မျိုးဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ထိုအခါမှ မဟာမှော်ဆရာယန်သည် သူ၏ မှော်လှံတံတွင် ဒွိဂုဏ်သတ္တိရှိသော စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

မှော်ဆရာတစ်ဦးသည် ဒွိမှော်ဆရာပင် ဖြစ်စေကာမူ သူ၏ လှံတံတွင် နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်မျိုးတည်းသာ ထည့်သွင်းနိုင်သည်ဟု ပြောထားခြင်းပင်။

အံ့သြနေစဉ် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ပခုံးတွင် ဆွဲဆုတ်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာငယ်လေးသည် မဟာမှော်ဆရာယန်၏ ခြေသည်းထဲ မိနေသော ကြက်ပေါက်ငယ် ကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

"ဟဲဟဲ သိုင်းပညာရှင်ဟာ မှော်ဆရာကို ရင်ဆိုင်ရင် အမြဲတမ်း အားနည်းချက် ရှိတယ်။ ယီပိုင်မင်း မင်း ဒြပ်စင်အားလုံးရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ပါစေ။ မင်းရဲ့ မှော်လှံတံကို ချိုးပစ်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ မင်း မှော်ပညာကို လေ့လာဖို့ လက်လျှော့ခဲ့ပြီးသားပဲ။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ မိုးကြိုးက မင်းရှေ့က ဒီကလေးမလေးရဲ့ ခေါင်းကို ဖရဲသီးကို ခွဲသလိုမျိုး ချက်ချင်း အမှုန့် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းသိပါတယ်"

မဟာမှော်ဆရာယန်သည် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်မောသံကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

မှော်လှံတံကို ချိုးဖျက်ခဲ့တာလား။

ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် ယီပိုင်မင်းနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းမှ သူမ ရရှိခဲ့သော ထိတ်လန့်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

"ဘာလဲ။ မဆုံးဖြတ်သေးဘူးလား။ ဒါဆို ငါ ဒီ ပါးနပ်တဲ့ ကောင်မလေးနဲ့ ငါ့မှော်ပညာ စမ်းသပ်ကြည့်မယ်။ သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လဲ။ မိုးကြိုး တစ်ချက် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ချက်လား"

မဟာမှော်ဆရာယန်၏ ကျောချမ်းဖွယ် အကြည့်သည် ယွင်ရှန်းအပေါ် ကျရောက်လာသည်။

ယီပိုင်မင်း၏ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။

မိုးကြိုးရှော့ခ် လှီးဖြတ်ခြင်းသည် လျှပ်စီးမှော်ပညာ အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်လျက်နှင့် သေရသည်ထက် ပိုဆိုးစေကာ မည်သည့် ခွန်အားကြီးသူမျှပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှု အများအပြားကို မခံနိုင်ပေ။

"သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်။ မင်းရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို ငါ သဘောတူမယ်။ မှော်ဝိညာဉ် အစားထိုးကုသမှုကို ငါ လက်ခံမယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းလည်း မင်းရဲ့ ကတိကို တည်ရမယ်။ ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကုသပေးရမယ်"

ယီပိုင်မင်းက ပျော့ပြောင်းစွာ ပြောလိုက်ရာ မဟာမှော်ဆရာယန် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

သူ၏ ဝမ်းမြောက်မှုသည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို မှေးမှိန်သွားစေခဲ့ပြီး ယီပိုင်မင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲမှုကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ယွင်ရှန်းသည် ယီပိုင်မင်း၏ ပါးစပ်ထောင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုအပြုံးသည် ယွင်ရှန်း၏ ရင်ကို အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကျားမ မခွဲခြားနိုင်သော အပြုံး တစ်ခုဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးတစ်ပါးကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော်လည်း သူမစိတ်ထဲ၌ ပြင်းထန်သော မသက်မသာခံစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ရောနှောနေသော အပြုံးတစ်ခုပင်။