အခန်း (၃၈)

မှော်အစီအရင်ကို ထောက်ပံ့ထားသော နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။

မှော်အစီအရင် နှစ်ခုစလုံးသည် ပြိုကျလုနီးပါး တုန်ခါလာပြီး မဟာမှော်ဆရာယန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဝမ်းမြောက်မှုသည် မတ်လနေရောင်အောက်တွင် နှင်းပျော်သွားသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မှော်ဝိညာဉ်… ယီပိုင်မင်း မင်းပဲ မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

၎င်းသည် ကောင်းကင်မှ ငရဲသို့ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။

မှော်အစီအရင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မရှိတော့ဘဲ ယီပိုင်မင်း၏ မှော်ဝိညာဉ်က ၎င်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

မဟာမှော်ဆရာယန်၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အရာမထင်တော့ဘဲ သူသည် သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်နေသော အရူးသားရဲကဲ့သို့ ယီပိုင်မင်းအား မေးခွန်းထုတ်သည်။

"မဟာမှော်ဆရာယန် ဝက်တွေဟာ မိုက်မဲမှုကြောင့် သေတယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မပြောဖူးဘူးလား။ ငါ မင်းကို ၁၉၅ နှစ် သက်တမ်းရှိ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကိုပဲ ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်း သတိမထားမိဘူးလား"

ယီပိုင်မင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူသည် ထိုအသက်ဓာတ်ပြည့်ဝသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းစဉ်က မုဆိုးစစ်သည်တော်များ၏ အဆိပ်သင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဤပြောင်းလဲသွားသော ဖြစ်ရပ်ဆန်းကြောင့် မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ဒီထက် ပိုပြီး စိတ်ထားမဲ့ နိုင်ပါဦးမလား။

ညဉ့်မြေခွေးဟူသော နာမည်နှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။

မြေခွေးသည် မြေခွေးပင်။ လူဆိုးများ၏ ရှေ့တွင်ပင် ကောက်ကျစ်သော မြေခွေးအဖြစ် ရှိနေသေးသည်။

နှစ် ၂၀၀ သက်တမ်းရှိသော ကျောက်တုံးနှင့် ၁၉၅ နှစ် သက်တမ်းရှိသော ကျောက်တုံးကို လဲလှယ်လိုက်ခြင်းလား။ ကျောက်တုံးနှစ်လုံးသည် အလွန်တူညီနေပုံရသော်လည်း မှော်ဒြပ်စင် စွမ်းအားအရ ထို ငါးနှစ် ကွာခြားမှုက အဆင့်အတန်း တစ်ခုလုံး ကွာခြားစေခဲ့သည်။

မဟာမှော်ဆရာယန် အောင်မြင်မှုရမည့် အချိန်တွင် ကျရှုံးရခြင်းက အံ့သြစရာ မရှိပေ။

"ယီပိုင်မင်း မင်းက တကယ်ပဲ စိတ်ဓာတ်ဆိုးရှိသူပဲ။ ဒါပေမဲ့ မှော်အစီအရင် မရှိရင် ငါ မင်းရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို မရနိုင်တော့ဘူးလို့ မင်းထင်လား"

မဟာမှော်ဆရာယန်၏ မျက်လုံးများက အရူးအမူး စွဲလမ်းမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဆိုးညစ်သော ရယ်မောသံကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ လက်ထဲမှ မှော်လှံတံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ပြီး ဝတ်ဆင်ထားသော မှော်ဝတ်ရုံကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

သူ၏ အရေပြားသည် နေရောင် မမြင်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ ဖျော့တော့ဖျော့တော့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တက်တူးကဲ့သို့ မှော်အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထို မှော်အစီအရင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဦးရေပြား စူးခနဲ ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားရသည်။

ယန်ရွှေ့သည် ဂါထာစတင်ရွတ်ဆိုပြီး သူ၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရေပြားကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

သွေးများသည် မှော်အစီအရင်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ မီးလျှံဆံပင် ကြမ်းတမ်းသော အစိမ်းရောင်မျက်နှာနှင့် အစွယ်များပါရှိသော ရက်ဆာကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးတစ်ပါးသည် ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားစွာ ရပ်လျက် ယန်ရွှေ့၏ ရင်ဘတ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ယန်ရွှေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နောက်ထပ် ခေါင်းတစ်ခု ပေါက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်ကို ပြသနေသည်။

ရက်ဆာ ပုံပေါ်လာသည်နှင့် ယန်ရွှေ့၏ ကုန်လုနီးပါး မှော်စွမ်းအားက ဆည်ကျိုးသည့် ရေကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ခြေတစ်ထောင်ကောင်ကဲ့သို့သော လျှပ်စီးများသည် နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှေ့တည့်တည့်ကို ပြေး…ထွက်ပေါက်ကို မြင်တဲ့အထိ ဆက်သွား… နောက်ကို မကြည့်နဲ့"

ယီပိုင်မင်းသည် ဂါထာရွတ်ဆိုနေစဉ် သူ၏ မှော်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အချို့ကို လျင်မြန်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

စင်စစ်အားဖြင့် ဒြပ်စင်အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်သော မှော်ပါရမီရှင်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ မှော်လှံတံ မပါဘဲပင် ယီပိုင်မင်းသည် လေဒြပ်စင်ဖြင့် အော်ဂန်ငှက်ကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးခဲ့သည်။

ထိုငှက်သည် အသက်ဝင်လောက်အောင် အလွန်တရာ တူညီနေပြီး မှော်အတုပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဖန်တီးထားသည့်အရာနှင့် တူပုံမပေါ်ပေ။

ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ယွင်ရှန်းအား ၎င်း၏ ကျောပေါ်သို့ တင်ဆောင်သွားသည်။

သူသည် ယန်ရွှေ့၏ သဘောသဘာဝကို ကောင်းစွာ သိသည်။ သူ၏ ပန်းတိုင် မအောင်မြင်မချင်း ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးသူဖြစ်ပြီး လှည့်စားခံရကြောင်း သိရှိသောအခါ ပြင်းထန်သော လက်စားချေမှုကို ရှာဖွေမည်မှာ သေချာသည်။

"နင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ထိုမကောင်းဆိုးဝါး မှောင်မိုက်မှော်ပညာကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသော ယွင်ရှန်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။

ယီပိုင်မင်း အဖြေမပေးခဲ့ပေ။

သူ့အတွက်မူ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းက အရေးမပါတော့သည့်အလား ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သူသည် အခြားသူများအပေါ် အမြဲတမ်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အေးစက်နေရသည်ကို ယွင်ရှန်း မသိခဲ့သော်လည်း အချက်တစ်ချက်မှာ သေချာသည်။ ယီပိုင်မင်း၌ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရမည်ပင်။

"ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် အတူတူ ထွက်သွားမယ်"

ယွင်ရှန်းသည် အော်ဂန်ငှက်ပေါ်မှ ခုန်ချမည့်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်းသည် ခဏတာမျှ မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နွေးထွေးမှု အနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ထွက်ပြေးမယ်လား။ ဘယ်ကို ထွက်ပြေးနိုင်မှာလဲ"

အော်ဂန်ငှက်၏ ခြေအောက်တွင် ဧရာမ ခရမ်းရောင် လျှပ်စစ်ခြေတစ်ထောင်ကောင် တစ်ကောင် တက်လာခဲ့သည်။ မဟာမှော်ဆရာယန်သည် ယွင်ရှန်းသည် ယီပိုင်မင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် အကောင်းဆုံးသော ငါးစာဖြစ်သည်ဟု ကြိုတင် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယွင်ရှန်းအား လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ခွာခွင့် ပေးမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"ဇီဇ်ဇ်….."

ခရမ်းရောင် လျှပ်စစ်ခြေတစ်ထောင်ကောင်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ရာ မှော်ဒြပ်စင်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယွင်ရှန်း၏ လက်ထဲတွင် အရိုးအပ်များများစွာ ပေါ်လာပြီး မဟာမှော်ဆရာယန်၏ လက်များကို ရုတ်တရက် ပစ်ခတ်လိုက်ရာ သူသည် နာကျင်မှုကြောင့် အနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဆိုးသွမ်းတဲ့ ကောင်မလေး မှော်ဆရာရဲ့ ခွန်အားကို အထင်မသေးစမ်းပါနဲ့"

မဟာမှော်ဆရာယန်သည် ဂါထာရွတ်ဆိုလိုက်ရာ အဖြူရောင် ကုသခြင်းအလင်းပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်ရှိ ဒဏ်ရာက မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်။

ကျိန်စာသင့်သော အလင်းဒြပ်စင် မှော်ပညာလား။

ယွင်ရှန်းက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်မှုတွင် ဖြစ်စေ၊ အဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ဖြစ်စေ အလင်းမှော်ဆရာ သို့မဟုတ် အလင်းမှော်ဆရာ ပါဝင်သည့် အဖွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်ရခြင်းက အမြဲတမ်း ပရိယာယ်များ ရှိနေသည်။

၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ ဇွဲရှိသော အသက်စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ဆိုလိုပြီး ပိုးဟပ်များကဲ့သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

"သူ တားမြစ်မှော်ပညာကို သုံးထားတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မကြာခင် ပျက်စီးတော့မယ်။ သူ အကြာကြီး ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မြန်မြန် ထွက်သွား"

ယီပိုင်မင်းသည် အော်ဂန်ငှက်အား ယွင်ရှန်းကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အော်ဂန်ငှက်သည် ၎င်း၏ လှပသော အစိမ်းရောင် အတောင်ပံများကို ခတ်၍ ဂူ၏ တစ်ဖက်စွန်းသို့ ဦးတည် ပျံသန်းသွားသည်။

ယွင်ရှန်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ယီပိုင်မင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယန်ရွှေ့၏ နောက်ကျိသော မျက်လုံးများတွင် ဆိုးယုတ်သော အသွင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

"ယီပိုင်မင်း မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းလိုက်တာပဲ။ ငါက မင်းရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို မြိုချပြီး မင်းကို သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်စေချင်ရုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်း အဲဒီအခွင့်အရေးတောင် မရတော့ဘူး ထင်တယ်"

မဟာမှော်ဆရာယန်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ယီပိုင်မင်းသည် သူ၏ အတွေးများကို တည်ငြိမ်စေသည်။ သူသည် ခါးတွင်ရှိသော ဓားထက်ထက်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး မဟာမှော်ဆရာယန်နှင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်နေသည့် ပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"မင်းရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ဟာ ကြီးမားတဲ့ မှောင်မိုက်မှော်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ငါနဲ့ ရက်ဆာဘုရင်နှစ်ဦးစလုံးရဲ့ မြိုချခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်"

မဟာမှော်ဆရာယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ယီပိုင်မင်း၏ အသက်ရှင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်၊ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော မှော်ဝိညာဉ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ့ပါးစပ်မှ တံတွေးများ ကျနေသည်။

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သောအသံသည် ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါသွားသည်။ ယန်ရွှေ့သည် သူ၏ ကြီးမားသော မေးရိုးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဂူထဲတွင် ကျန်နေသေးသော အရောင်ငါးမျိုးရှိ မှော်ဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းများကို လောဘကြီးစွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ မှော်ဝိညာဉ်သည် တဖြည်းဖြည်း မြိုချခံရသည်နှင့်အမျှ ရက်ဆာဘုရင်၏ ဝမ်းဗိုက်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထိုးခံရသော မိုးပျံပူဖောင်းကဲ့သို့ တစ်စထက်တစ်စ ဖောင်းပွလာသည်။

ယီပိုင်မင်း၏ မှော်ဝိညာဉ် ငါးပုံနှစ်ပုံခန့် စားသုံးခံရချိန်တွင် အတောင်ပံပါသော ဥတစ်လုံးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ရက်ဆာဘုရင်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်သော အသံဖြင့် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

ထို တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်မှာ အံ့မခန်းစရာ ကောင်းလှသည်။

ရက်ဆာဘုရင်၏ နတ်ဆိုးခန္ဓာပင်လျှင် ဘိုဘို၏ စူပါခွန်အားကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

မဟာမှော်ဆရာယန်သည် ထိုထိခိုက်မှုကြောင့် အဆင့်များစွာ နောက်သို့ လဲကျသွားပြီး သတိပြန်လည်ရရှိရန် ခဏမျှ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

"မှော်ဝိညာဉ်…ငါ့ဟာ"

ယန်ရွှေ့၏ မျက်လုံးများ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြူးထွက်လာပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်သော မှော်ဝိညာဉ်ကို လိုချင်တောင့်တလျက် လက်အမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်းသည် အတောင်ပံပါသော ဥကို ထူးခြားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် အရေးပေါ် အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ယီပိုင်မင်း ဖယ်လိုက် ဘိုဘို ရိုက်ချိုးလိုက်တော့"

"ဒါ ဘိုဘိုရဲ့ သခင်လေ"

ဘိုဘိုသည် ပျော်ရွှင်မြူးတူးသွားပြီး သူ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ယန်ရွှေ့၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ယန်ရွှေ့၏ မျက်နှာသည် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားပြီး အန်ဖတ်အန်လိုက်ရာ သူမြိုချထားသော အရောင်ငါးမျိုးရှိ မှော်ဝိညာဉ်ကို အပြင်သို့ ပြန်အန်ထုတ်လိုက်သည်။

အခွင့်အရေးကို အရယူလျက် ယီပိုင်မင်း၏ ဓားသည် ဥက္ကာပျံကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး ယန်ရွှေ့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ရက်ဆာခေါင်းကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

ရက်ဆာခေါင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီး ယန်ရွှေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းသွားကာ အသက်မဲ့သွားခဲ့သည်။

"မင်း ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ ခုနက..."

ဂူသည် ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ယီပိုင်မင်းလည်း အားအင်ကုန်ခန်းနေခဲ့သည်။ ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ စကားကို နားမထောင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ဒေါသထွက်နေသဖြင့် သူမအား ဆူပူရန် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်စဉ် "ယီပိုင်မင်း မင်းရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်…"

ဂူပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေသော အရောင်ငါးမျိုးရှိ မှော်ဝိညာဉ်သည် ယွင်ရှန်းကို မသိလိုက်ခင် မသိမသာဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဝင်သွားခဲ့လေသည်။