ဒီလူတွေ ရူးနေကြပြီ။

နဂါးမျိုးနွယ်သားမှာ ခရမ်းချဉ်သီး ဘာပူးပေါင်းကြံစည်မှု အကြောင်း ပြောနေသည်ကို မသေချာခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော တွေ့ကြုံမှု မစ်ရှင် တစ်ခု ဖြစ်ရမည်။ အကယ်၍ သူ ဇာတ်လမ်းတွဲ မစ်ရှင်ကို လိုက်နာခဲ့ပါက နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်းတွဲ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများနှင့် ဆုများ ပိုမို ဖြစ်ပေါ်လာ ပေလိမ့်မည်။

ခရမ်းချဉ်သီးမှာ ဖယ်ရီများ၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ ဖယ်ရီများ ဘာပဲလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေပါစေ သူ့နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ခဲ့ပေ။ သူ ဖယ်ရီများ၏ နယ်မြေမှ ထွက်ခွာ သွားရန်သာ ဆန္ဒ ရှိခဲ့သည်။ ခရမ်းချဉ်သီးမှာ သူ၏ ယခင်ပုန်းအောင်းရာ နေရာသို့ ပြန်မသွားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ အခြေစိုက်စခန်း အတွက် နေရာ အသစ် တစ်ခု ရှာဖွေ ရပေမည်။ သူမှာ ဝရမ်းပြေး တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် အင်ပါယာသို့ ပြန်မသွား နိုင်ခဲ့ပေ။

ကောင်းစွာ အနားယူပြီးနောက် ခရမ်းချဉ်သီးနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်သား သစ်သားအိမ်မှ ထွက်ခွာကာ သစ်တောထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား ခဲ့ကြသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သားမှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာ အော့ဖ်လိုင်း ဆင်းပြီး အိပ်စက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ် လိုက်သည်။ သူတို့ နှစ်ဦးလုံး ထွက်ပြေးနေကြခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူ အော့ဖ်လိုင်း ဆင်းပြီး အိပ်စက်ခဲ့ပါက သူ ခရမ်းချဉ်သီးကို ဒုက္ခပေးမိပြီး ထူးဆန်းသော တွေ့ကြုံမှု မစ်ရှင် ကျရှုံးသွား စေနိုင်ပေသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သားမှာ ဂိမ်းက သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် အတွက် အလွန် ခက်ခဲသည်ဟု ထင်မှတ် လိုက်သည်။

...

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာများ ယော့ခ်နယ်မြေရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ ခံတပ်ကို စတင် တည်ဆောက် ခဲ့ကြသည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီး၏ ရဲတိုက်တွင်။

တပ်စောင့်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် နယ်မြေကို ကင်းလှည့်နေစဉ် ထူးဆန်းသော အရာ တစ်ခုကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိ ခဲ့သည်။ ကျိုးတိုးကျဲတဲ သစ်တောများတွင် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် သင်္ကေတများ ရှိသော သတ္တဝါများ ရှိနေ ခဲ့ကြ၏။ သူတို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ သစ်ပင်များ ခုတ်လှဲကာ မြေကြီးများ တူးဆွ နေခဲ့ကြသည်။ တပ်စောင့်များမှာ ၎င်းမှာ ပုံမှန် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိပြီး ထိုသတ္တဝါများ ဘာလုပ် နေကြသည်ကို မေးမြန်းရန် သွားရောက် ခဲ့ကြသည်။

ထိုသတ္တဝါများ တပ်စောင့်များ လာရောက်သည်ကို မြင်တွေ့ ခဲ့သော်လည်း သူတို့ ထွက်ပြေးခြင်း သို့မဟုတ် စကားပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။ ထိုသတ္တဝါများမှာ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက် များဖြင့် ကြည့်နေ ခဲ့ကြသည်။

တပ်စောင့်များမှာ သတိထားလာ ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ အနီးအနားရှိ ကျေးရွာများမှ နေထိုင်သူများ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူတို့ ယော့ခ်နယ်စားကြီး၏ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ကို မြင်တွေ့ သည့်အခါ နှုတ်ဆက်ပြီး သူတို့ ဘာလုပ် နေကြသည်ကို ပြောပြကြ ပေလိမ့်မည်။

သစ်ပင်များ ခုတ်လှဲခြင်းမှာ တရားဝင် တားမြစ်ထားသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ယော့ခ်နယ်စားကြီး၏ ကိုယ်ပိုင်မြေ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာတွင် သစ်ပင်များ ခုတ်လှဲရန်မှာ မသင့်တော်ပေ။ အကယ်၍ သစ်ခုတ်သမားများ ဖမ်းဆီးခံရပါက သူတို့ကို အကျဉ်းထောင်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံရ ပေလိမ့်မည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ် နေကြတာလဲ။" တပ်စောင့် တစ်ဦး ထိုသတ္တဝါများအား အော်ဟစ် လိုက်သော်လည်း သူတို့ ပြန်တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဦး ရွေးချယ်ခြင်း မပြုနိုင်မီ သူတို့ အချင်းချင်း စကားပြောဆို နေခဲ့ကြသည်။ တပ်စောင့်မှာ သူတို့ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား နေသည်ကို တွေ့ ရှိပြီး "ထူးဆန်းတဲ့ တွေ့ကြုံမှုတွေ လာနေပြီ"၊ "ငါ သူတို့နဲ့ စကားပြောကြည့် ပါရစေ၊ ငါ့ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပိုပြီး စွဲလမ်းနေတယ်"နှင့် "ငါက သရုပ်ဆောင်ကောင်း တစ်ယောက်ပါ" ဟူသော စကားများကို ကြားလိုက် ရသည်။

ကိုယ်စားလှယ် အရွေးခံရသူမှာ တပ်စောင့်ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ ခံတပ် တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ သစ်ပင်တွေ ခုတ်နေကြတာပါ။ မင်းတို့ ယော့ခ်နယ်စားကြီးနဲ့ ပတ်သက် နေသလား။"

တပ်စောင့်မှာ အံ့ဩ သွားခဲ့သည်။ ခံတပ် တစ်ခု တည်ဆောက် နေတာလား။ ဘာခံတပ်လဲ။

တပ်စောင့် သူ၏ ဓားလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့အမူအရာ တင်းမာ လာခဲ့သည်။ သူ ဂိမ်းမာများကို ကြည့်ရင်း အာဏာပါသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဘာခံတပ် တည်ဆောက် နေကြတာလဲ။ ဒါက ယော့ခ်နယ်စားကြီးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မြေပဲ။ မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာအလုပ်မှ မရှိရင် ချက်ချင်း ထွက်သွားကြ။ တခြားအစောင့်တွေ မင်းတို့ကို တွေ့ရင် မင်းတို့ အသတ် ခံရလိမ့်မယ်။ ငါ စိတ်ကောင်း ဝင်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ မင်းတို့ကို မတိုက်ခိုက်ဘူး။ မင်းတို့ အသာတကြည် မထွက်သွားရင် ငါ့ အပြစ်မဆိုနဲ့။ "

ဂိမ်းမာများ ခဏကြာ အချင်းချင်း စကားပြောဆို နေခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်စားလှယ် တပ်စောင့်က ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက လူကောင်း တစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်။ မင်း ဆိုးယုတ်တဲ့ ယော့ခ်နယ်စားကြီး အတွက် အလုပ် မလုပ် နေသင့်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ မင်း ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကို ဘက်ပြောင်း မလာတာလဲ။ စိတ်မပူနဲ့၊ မင်းမှာ ဘာပြဿနာပဲရှိရှိ ငါတို့ မင်းကို ကူညီပေးမယ်။"

တပ်စောင့်မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေး သွားခဲ့သည်။

သူ သူ၏ လက်နက်ကို ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ကို ဖမ်းလိုက်ပါ။ သူတို့က ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကပဲ။ သူတို့ကို စစ်ဆေး မေးမြန်းဖို့ ပြန်ခေါ်သွားပါ။"

တပ်စောင့်များမှာ သူတို့၏ လက်နက်များကို ထုတ်ကာ တိုက်ပွဲ အတွက် အသင့်ပြင် နေရင်း အံ့ဩ သွားခဲ့ကြသည်။ ဂိမ်းမာများမှာ ပြုံးနေ ခဲ့ကြ၏။ သူတို့ သူတို့၏ သစ်ခုတ်ကိရိယာများကိုပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှား နေသယောင်ပင်။

စိတ်မရှည်သော ဂိမ်းမာ တစ်ဦး မိမိကိုယ်ကို ပြန်ချည်နှောင်ကာ အစောင့်များအား အော်ပြော လိုက်သည်။ "မြန်မြန်လေး၊ ငါ ချည်နှောင် ခံထားရတယ်။ ငါ့ကို ဖမ်းခေါ်သွားပါ။"

တပ်စောင့်များမှာ ထိုသတ္တဝါများ ရူးသွပ် နေသည် အထင်နှင့် သူတို့ကို ချည်နှောင်ကာ ယော့ခ်နယ်စားကြီး၏ ရဲတိုက်သို့ ပြန်ခေါ်သွား ခဲ့ကြသည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီး ထိုအကြောင်း ကြားသိသောအခါ စိတ်ရှုပ်ထွေး သွားခဲ့သည်။ သူ အိပ်ရာမှ ထကာစ ဖြစ်ပြီး အစောင့် တစ်ဦးက ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများ သူ၏ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိ လာကြောင်း သူ့အား သတင်းပို့ခဲ့သည်။

"နေဦး၊ သူတို့ ဘယ်လို ရောက်လာကြတာလဲ။ ဘာသတိပေးချက်မှ မရှိခဲ့ဘူးရော။" ယော့ခ်နယ်စားကြီး သူ၏ လက်ထောက်ကို မေးလိုက်သည်။

လက်ထောက်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။ "သူတို့ ကုန်သည်တွေအဖြစ် ပုံဖျက် ထားကြတာ နေမှာပါ။ ခုတလော ကုန်သည်အဖွဲ့တွေ ခြေရှုပ်နေကြတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့ မဟာမြို့စားကြီး၊ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့က သူလျှိုတွေ ကျွန်တော်တို့ကို သတင်း ပြန်ပို့ထားပါတယ်။ မနေ့ကတောင် ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့မှာ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သား အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ ဆီကို ဒီလောက် မြန်မြန် မရောက်နိုင်ပါဘူး။ ခုတွေ့ရတဲ့ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေက သတင်း အချက်အလက် စုဆောင်းဖို့ ကင်းထောက် နည်းနည်း လောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့ မဟာမြို့စားကြီး။"

ယော့ခ်နယ်စားကြီး ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့တွင် ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သား များစွာ ရှိနေသေးသောကြောင့် သူတို့ သူ၏ ရဲတိုက်သို့ ထိုမျှ မြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့သာ ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိလျှင်ပေါ့။

ယော့ခ်နယ်စားကြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

သူ ထိုဖမ်းဆီးခံထားရသော ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများကို စစ်ဆေး မေးမြန်းရန် အကျဉ်းထောင်သို့ သွားရောက် ခဲ့သည်။

စိတ်လှုပ်ရှား နေသော ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများကို သစ်သားတန်း တစ်ခုတွင် ချည်နှောင်ထားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကြာပွတ် ဒဏ်ရာများ၊ မီးလောင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက် နေခဲ့သည်။ သူတို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်နေခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ အကျဉ်းထောင် အစောင့်များမှာ အဖြေရှာ မရခဲ့ကြပေ။

မြို့စားကြီးမှာတော့ ပျော်ရွှင် နေခဲ့သည်။ ကျွန်ကုန်သည် ပြောခဲ့သည့် အတိုင်းပင် ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများမှာ လူဆိုးလေး ကဲ့သို့ပင်။ သူတို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်ခြင်းကို မသိရှိကြသော မွေးရာပါ သဘာဝ ကျွန်စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြ၏။

အကယ်၍ သူ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများကို အနိုင်ယူပြီး သူ၏ ကျွန်စစ်သည်တော်များ အဖြစ် စစ်သား စုဆောင်း နိုင်ခဲ့ပါက သူ ကြီးမားသော ကျွန်စစ်တပ် တစ်ခု ဖန်တီးနိုင် ပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူ တခြားမြို့စားများ အားလုံးနှင့် ဘုရင်ကိုပင် အနိုင်ယူနိုင် ပေလိမ့်မည်။

သူ သူ၏ ရှေ့တွင် ချီတက်ကာ အားပေးနေသော သစ္စာရှိ ကျွန်စစ်တပ် တစ်ခုကို မြင်ယောင် နေခဲ့သည်။ သူ၏ ရန်သူများနှင့် ဘုရင်မှာ အနာဂတ်တွင် သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွား ပေလိမ့်မည်။

ကျွန်များမှာ သူ၏ အိပ်မက်များနှင့် ရည်မှန်းချက်များ အတွက် တိုက်ခိုက်ပေး ကြပေလိမ့်မည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ သူတို့ သူ၏ ရန်သူများ အားလုံးကို အနိုင်ယူကြ ပေလိမ့်မည်။

သူ ထီးနန်းတက်ကာ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံက မင်းသမီးနှင့် လက်ထပ် ပေလိမ့်မည်။ သူတို့ ချစ်စရာ ကောင်းသော ကလေးငယ် အမွှာတစ်စုံ - ယောက်ျားလေး တစ်ဦးနှင့် မိန်းကလေး တစ်ဦး ရရှိကြ ပေလိမ့်မည်။ ယောက်ျားလေးမှာ သူ၏ ဆက်ခံသူ ဖြစ်လာပြီး သူ၏ သမီးမှာ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံ နှင့် သံတမန်ရေးရာ မဟာမိတ် ဖွဲ့ရန် သူ့အား ကူညီပေး ပေလိမ့်မည်။

သူ အားကောင်းသော မဟာမိတ် နှစ်ဦး ရရှိသောအခါ သူတို့ တခြားနိုင်ငံများကို တိုက်ခိုက်ပြီး မြေနေရာများ ပိုမို သိမ်းပိုက်ကြ ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူ အလုံအလောက် အားကောင်း လာခဲ့ပါက သူ သူ၏ မဟာမိတ် တစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းကာ တခြားမဟာမိတ်ကို တိုက်ခိုက် ပေလိမ့်မည်။

ကမ္ဘာတစ်ခွင်လုံးတွင် သူ၏ နိုင်ငံနှင့် တခြားမဟာမိတ်သာ ကျန်ရှိသော အခါ သူ ထိုမဟာမိတ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အချိန်ယူ ရနိုင်ပေသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ သူ၏ ကြီးကျယ် ခမ်းနားသော တစ်ကမ္ဘာလုံး သိမ်းပိုက်အုပ်စိုးရေးကို စိတ်ကူးယဉ် နေခဲ့သည်။

"မဟာမြို့စားကြီး၊ မဟာမြို့စားကြီး။"

လက်ထောက် သူ့အား တိုးညင်းစွာ သတိပေးလိုက်ရာ မြို့စားကြီး သတိပြန်လည် လာခဲ့သည်။ သူ အကျဉ်းသားများကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။

အကျဉ်းသားများ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် သင်္ကေတများ ရှိနေ၏။ မြို့စားကြီးမှာ ထိုသင်္ကေတများကို မမှတ်မိသော်လည်း သူတို့က လူဆိုးလေးကဲ့သို့ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဖြစ်ကြောင်းတော့ သူ သိရှိ နေခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကလား။" မြို့စားကြီး အဖြေကို သိရှိ နေသော်လည်း မေးလိုက်သည်။

အကျဉ်းသား ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ်၊ ငါတို့က ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကပါ၊ ပြီးတော့ မင်းက ဆိုးယုတ်တဲ့ မြို့စားကြီးပဲ။"

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်း နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မြို့စားကြီးအား ဆန့်ကျင်ပြောဆိုခြင်း အတွက် ပြစ်ဒဏ်အဖြစ် ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်ရန် အကျဉ်းထောင် အစောင့်များကို အမိန့်ပေး ခဲ့သည်။

သို့သော် မြို့စားကြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် မုန်းတီးမှု၊ ဒေါသ သို့မဟုတ် နာကျင်မှုကိုမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ သူ၏ ယခင်အကျဉ်းသားများ အားလုံး သူ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်ကြ ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မြို့စားကြီး၏ အကြိုက်ဆုံး အချိန်ဖြုန်းနည်းလည်း ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ အစပျိုးခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။ မြို့စားကြီး သူ လူဆိုးလေးကို လက်နက်ချအောင် မပြုလုပ်နိုင် ခဲ့သော်လည်း ဤကျွန်များကိုတော့ လက်နက်ချအောင် ပြုလုပ် နိုင်မည်ဟု ယုံကြည် နေခဲ့သည်။

"ငါ့အထင် မင်းတို့ အတွေးမှားနေတယ်၊ ငါက ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်တဲ့ မြို့စားကြီး မဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့ ငါက ရက်ရောတယ်။ ငါ မင်းတို့ရဲ့ ရဲဘော် လူဆိုးလေးကို အရင်က ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက် ပေးခဲ့တယ်။ သူ ကောင်းကောင်း စားသောက်ခဲ့ရပြီး ကျော်ကြားမှု ရရှိခဲ့တယ်။ သူ့ဘက်ကသာ တောင်းဆိုခဲ့ရင် ငါ သူ့ကို အမျိုးသမီး ဆယ်ယောက်လောက် ပေးပြီး ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေး နိုင်ခဲ့တယ်။"

"အမလေး၊ မင်း ရူးနေတာလား။ မင်း သူ့ကို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ဖို့ အမျိုးသမီး ဆယ်ယောက်လောက် ပေးချင်ခဲ့တာလား။ ငါ အဲ့လိုလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။" နောက်ထပ် အကျဉ်းသား တစ်ဦး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြို့စားကြီးကို အရူး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

မြို့စားကြီးမှာ ဒေါသထွက် သွားခဲ့သည်။ သူ သတ္တုတုတ် တစ်ချောင်းကို ယူကာ အကျဉ်းသား၏ ခြေထောက်ကို ရိုက်နှက် လိုက်ရာ ချက်ချင်း ကျိုးသွားခဲ့သည်။ အကျဉ်းသား သူ၏ ကျိုးသွားသော ခြေထောက်နှင့် မြို့စားကြီး၏ လက်ထဲမှ သတ္တုတုတ်ကို ကြည့်နေ ခဲ့သည်။ အကျဉ်းသား ဘာစဉ်းစားနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

"အမလေး၊ မင်းက တော်တော် ကြမ်းတမ်းတာပဲ။ ဂိမ်းက ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းတဲ့ အမ်ပီစီ တစ်ယောက် ရှိနေတာ အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဂိမ်းကို ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ရေး ဌာနက ပိတ်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

အနီးအနားမှ နောက်ထပ် ဂိမ်းမာ တစ်ဦး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါကာ သူ၏ အဖော်ကို သတိပေး လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဇာတ်ကောင်ထဲ စွဲလမ်းနေဖို့ သတိရပါဦး။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ တွေ့ကြုံမှု မစ်ရှင် ကျရှုံး သွားလိမ့်မယ်။ မင်း ဒုတိယ လူဆိုးလေး ဖြစ်ချင်လို့လား။"

ခြေထောက် ကျိုးသွားသော ဂိမ်းမာ ခေါင်းညိတ်ကာ နာကျင်စွာ ငိုကြွေး လိုက်သည်။ ငိုနေရင်းတန်းလန်း သူ သူ၏ အသံမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မဆန်ဟု ခံစားရပြီး သူ၏ အသံကို လျှော့ချ လိုက်သည်။

သူက အရူး တစ်ယောက်လား။ အရူးဆိုလျှင်ပင် အဆင်ပြေသည်။ ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာ ရူးသွပ်သော လူများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ ခဲ့ဖူးသည်ပင်။

သူ အကျဉ်းသားများကို ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ငါ များများစားစား မပြောတော့ဘူး၊ ငါ မင်းတို့ကို နာခံဖို့ပဲ ပြောမယ်။ ငါ မင်းတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရရှိနိုင်ရင် မင်းတို့ လိုအပ်တာတွေကို ငါ ပြန်ပေးနိုင်တယ်။ ငါတို့ ချစ်ကြည် ရင်းနှီးတဲ့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု တစ်ခု တည်ဆောက်ကြစို့။ မင်းတို့ သဘောမတူဘူးလား။"

ယော့ခ်နယ်စားကြီး သူ၏ အပြုံးချိုချိုကို ပြုံးပြလိုက်ရာ ဂိမ်းမာများမှာ သူ၏ အပြုံးမှာ စဉ်းလဲသည်ဟု ထင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ သူ့ကို ထုတ်မပြောခဲ့ကြပေ။ သူ သူတို့ကို ထူးဆန်းသော တွေ့ကြုံမှု မစ်ရှင်များ ပေးအပ် နေသရွေ့ ဂိမ်းမာများမှာ ကောင်းမွန် နေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဂိမ်း တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဖြောင့်မတ်ကြသော လက်တွေ့ဘဝနှင့် မတူညီပေ။ အချို့ဂိမ်းမာများ ဆိုးယုတ်သော အုပ်စုသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပိုမို နှစ်သက် ကြသည်။

အကယ်၍ ရွေးချယ်ခွင့်သာ ပေးထားပါက ဂိမ်းမာများ မြို့စားကြီး၏ အုပ်စုသို့ ဝင်ရောက်ရန် စိတ်မဝင်စားကြဘဲ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မြို့စားကြီးနှင့် သူ၏ လူများမှာ အနီရောင် အမည်များ ရှိနေသောကြောင့်သာ ဂိမ်းမာများ သူတို့နှင့် မပူးပေါင်းနိုင် ခဲ့ကြပေ။

မြို့စားကြီးမှာ ဂိမ်းမာများ သူ၏ မေးခွန်းကို မတုံ့ပြန်သည်ကို သတိပြု မိပြီး သူ့ ကမ်းလှမ်းချက်က မလုံလောက်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါနဲ့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရင် ငါ မင်းတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ အကောင်းဆုံး သမားတော်ကို ရှာဖွေ ပေးမယ်။ ငါ မင်းတို့ကို ဗွီအိုင်ပီ အဆင့်အတန်းလည်း ချီးမြှင့်မယ်။ မင်းတို့ အခမ်းနားဆုံးအိမ်၊ အကန့်အသတ်မရှိ အရသာ ရှိတဲ့ အစားအစာ၊ မြေကွက် တစ်ကွက် ချီးမြှင့်ခံရပြီး သူကောင်းမျိုးတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့အကြောင်း သတင်း အချက်အလက်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိသူ ရှိသလား။"

ဂိမ်းမာများ ချက်ချင်း အော်ဟစ်စ ပြုလာကြသည်။

"ဟုတ်၊ ဟုတ်၊ ဟုတ်။ ငါ့ကို ပြောပြခွင့် ပြုပါ။"

"ငါ့ကို ဒီထူးဆန်းတဲ့ တွေ့ကြုံမှု မစ်ရှင်ပေးပါနော် ကျေးဇူးပြုပြီး။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဖေဖေ၊ ငါ့ကို အခွင့်အရေး ပေးပါ။"

ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာ ဆူညံသံများကြားမှ စကားလုံး အနည်းငယ်သာ ခွဲခြားသိမြင် နိုင်ခဲ့သည်။ သူ မည်သည့် အသုံးဝင်သော သတင်း အချက်အလက်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။ သူ စကားများသော ထိုအကျဉ်းသားများ သူ့အား တောင်းဆိုနေခြင်း အစား သူ့ကို စော်ကားနေသည်ဟုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။

"တော်ပြီ။" မြို့စားကြီး စားပွဲကို ရိုက်ချကာ ဂိမ်းမာများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ခြင်း မပြုဘဲ ဆက်လက် လှောင်ပြောင်နေရင် ငါ မင်းတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။"

ဂိမ်းမာ တစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မဟာမြို့စားကြီး၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ကျွန်တော့် အဖော်တွေက ဉာဏ်ထိုင်း ကြတယ်။ ကျွန်တော် အရှင်နဲ့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ဖို့ ဆန္ဒ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် အရှင်ကို ဗစ်တိုးရီးယားမြို့အကြောင်း သတင်း အချက်အလက်တွေ ပြောပြပါ့မယ်။ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရဲတိုက်အပြင်ဘက်မှာ ခံတပ် တစ်ခု တည်ဆောက် နေကြတယ်။"

နောက်ထပ် ဂိမ်းမာ တစ်ဦး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမလေး၊ မင်းက စိတ်မရှည်ဘူးလား။ ဒီရဲတိုက်က ငါတို့ ပိုင်တာမို့လား။ မင်းရဲ့ စကားကို ဖိုရမ်ပေါ် တင်လိုက်ရင် လူတိုင်း မင်းကို ရယ်ကြလိမ့်မယ်။"

နောက်ထပ် ဂိမ်းမာ တစ်ဦး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်။ မင်းက တကယ်ပဲ မြေခွေး တစ်ကောင်ပဲ။ ငါ မင်းကို တိုင်ရမယ်။ မင်း ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှာ ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

မြို့စားကြီး၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင် သွားခဲ့သည်။

ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများ သူ၏ ရဲတိုက် အပြင်ဘက်တွင် အဘယ်ကြောင့် ခံတပ် တစ်ခု တည်ဆောက် နေကြသနည်း။ ထိုအရာက မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ အကျဉ်းသားက သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သူ ဒေါသထွက် နေခဲ့သည်။

သူ သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ ဂိမ်းမာများကို ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ပိုပြီး အသေးစိတ်ကျကျ ပြောပြပါ။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သား ဘယ်လောက်များများ ရှိသလဲ။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သား ဘယ်လောက်များများ ရောက်လာကြပြီလဲ။"

ဂိမ်းမာ ပြန်ပြောသည်။ "မဟာမြို့စားကြီး၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဂိမ်းမာ ဒါမှမဟုတ် ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သား ၅,၀၀၀ ရှိတယ်။ သူတို့ အရှင့်ရဲတိုက် အပြင်ဘက်က ခံတပ်ကို တည်ဆောက်ဖို့ နေ့စဉ် ဒီကို လာကြတယ်။ ကျွန်တော် အရှင်ကို တည်နေရာ ပြပေးနိုင်ပါတယ်။"

ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာ ဆက်လက် သည်းမခံ နိုင်တော့ပေ။ သူ သူ၏ အစောင့်ထံမှ ဓားရှည် တစ်လက်ကို ဆွဲယူကာ ထိုဂိမ်းမာကို ထိုးသတ် လိုက်သည်။

တခြား ဂိမ်းမာများမှာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ သွေးစက်များကို သုတ်နေသော မြို့စားကြီးကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်နေ ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် မြို့စားကြီး ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ့ကို လှည့်စားခြင်းရဲ့ ရလဒ်ပဲ။ ငါ့ကို အရူး တစ်ယောက်လို လာမဆက်ဆံနဲ့ကွ။ မင်းတို့ ငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လှည့်စားရဲရင် ငါ မင်းတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။"

သူ လက်နက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကာ ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဘယ်လောက်များများ ငါ့ ရဲတိုက်ကို ရောက်လာကြပြီလဲ။"

နောက်ထပ် ဂိမ်းမာ တစ်ဦး ပြောလိုက်သည်။ "အယောက် ငါးထောင်ပါ။ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ စစ်သည်တော် ၅,၀၀၀ အရှင့်ရဲတိုက်မှာ ပေါ်ထွက် လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံနိုင်ပါတယ်။ အရှင် သေရလိမ့်မယ်။ အရှင် ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပြီး လွှတ်ပေးရင် ကျွန်တော် အရှင့်အတွက် စစ်သည်တော်တွေကို ဖိုရမ်ပေါ်မှာ စုဆောင်း ပေးပါ့မယ်။ အရှင်သာ ပစ္စည်း ကိရိယာ နဲ့မြေနေရာ အလုံအလောက် ပေးနိုင်ရင် သူတို့ထဲက တစ်ဝက်လောက်က အရှင်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒ ရှိပါလိမ့်မယ်။"

မြို့စားကြီး နောက်ထပ် လက်နက် တစ်ခု ဆွဲယူကာ ထိုဂိမ်းမာကို ထိုးသတ် လိုက်သည်။

သူတို့ သူ့ကို အရူး တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေကြသလော။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သား ၅,၀၀၀မှာ မနေ့ကအထိ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့တွင်ပင် ရှိနေခဲ့သောကြောင့် သူတို့ မည်သို့ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိ လာနိုင်မည်နည်း။

မြို့စားကြီးမှာ ထိုအရာကို ဂိမ်းမာများအား ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ ယခင် ဂိမ်းမာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ တတိယ ဂိမ်းမာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို မင်းတို့ ဘယ်လောက် များများ ဒီမှာ ရှိနေလဲ ပြောစမ်း။ မင်းသာ ငါ့ကို ထပ်လှည့်စားရင် ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ပိုဆိုးတဲ့ အခြေအနေ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

တတိယဂိမ်းမာ ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းပြန်မော့ကာ ယော့ခ်နယ်စားကြီးကို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မဟာမြို့စားကြီး၊ အရှင် အမှန်အတိုင်းကို ကြားချင်လား ဒါမှမဟုတ် အလိမ်အညာကို ကြားချင်လား"

မြို့စားကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အမှန်အတိုင်း ကြားချင်တယ်။"

ဂိမ်းမာ ပြန်ပြောသည်။ "တကယ်တော့ သစ်တောထဲမှာ ငါတို့ လူ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဘယ်သူမှ အရှင့် ရဲတိုက်ကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီ လူနှစ်ယောက်က အရှင့်ကို လှောင်ပြောင် နေခဲ့တာ။"

ယော့ခ်နယ်စားကြီး ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရိုးသားသော လူတစ်ယောက် ရှိနေလေပြီ။ သူ မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါတို့ကို ဘယ်အချိန် တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ် ထားသလဲ။ မင်းတို့မှာ အသေးစိတ် တိုက်ခိုက်ရေး အစီအစဉ်တွေ ရှိသလား။ မင်းတို့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်နေကြတာလဲ။"

ဂိမ်းမာ စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။ "မဟာမြို့စားကြီး၊ ငါတို့ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားရဲ့ အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်ဖို့ ဒီကို ရောက်လာ ခဲ့ကြတာပါ။ ခံတပ် တစ်ခု တည်ဆောက်ပြီး ရဲတိုက်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေ အကြောင်း သတင်း အချက်အလက် စုဆောင်းဖို့ပါပဲ။ ငါတို့ အဲ့ဒီ ဆင်းရဲတဲ့ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယား အတွက် အလုပ်မလုပ်ချင်ဘူး။ ငါတို့ အရှင့် အတွက် အလုပ်,လုပ်ချင်တယ်။ ငါတို့ ဘက်ပြောင်း နေကြတာပါ။"

ဂိမ်းမာမှာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သော ဂိမ်းမာ အနည်းငယ်လည်း ချက်ချင်း အော်ဟစ် လိုက်ကြသည်။ "ဟုတ်၊ ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ ဘက်ပြောင်း နေကြတာပါ။"

မြို့စားကြီး ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ လက်ထောက်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ထိန်းသိမ်း ထားပြီး ကျန်သူတွေကိုတော့ အကျဉ်းချ ထားလိုက်ပါ။ ဘယ်သူမဆို ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ချင်ရင် သူတို့ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေကို မှတ်တမ်းတင် ထားလိုက်ပါ။ ငါ သူတို့ကို မင်းဆီကို အပ်ထားမယ်။ ငါ သူတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ သေခြင်း ရှင်ခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ အရေးကြီးတာက သစ်တောထဲက ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သား အားလုံးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ဖို့ပဲ။ မင်း နားလည်လား။"

လက်ထောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။"

သစ်သားတန်းတွင် ချည်နှောင် ထားသော ဓားထိုးခံထားရသော ဂိမ်းမာနှစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် မာနာအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲကာ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။ ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာ ထိတ်လန့် သွားခဲ့သည်။ သူ သေဆုံးပြီးနောက် မာနာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

မည်သူမျှ ထိုသို့သော အခြေအနေကို ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူတို့ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သား တစ်ဦးတွင် မည်သည့် အရာမဆို ဖြစ်နိုင်သည်ဟုသာ ယူဆလိုက်သည်။ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများမှာ နတ်ဘုရားများ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ရရှိထားသော ဒဏ္ဍာရီလာ လူမျိုးစု ကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီး သူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး သူ၏ ကမ္ဘာ့ သိမ်းပိုက် အောင်နိုင်ရေး အတွက် ကိရိယာများ အဖြစ် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ် လိုက်သည်။

သူ ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားဖြင့် အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ယော့ခ်နယ်မြေမှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက် အတွက် နင်းခြေကျောက် တစ်ခု မျှသာ ဖြစ်ပြီး ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှာ သူ၏ ဒုတိယခြေလှမ်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကို အနိုင်ယူ ရပေမည်။

ထိုအရာမှာ ယော့ခ်နယ်စားကြီး ထင်မှတ်ခဲ့သော အရာပင်။

အကျဉ်းသား အနည်းငယ် တစ်ချိန်တည်းတွင် အိပ်ပျော်သွား ခဲ့ကြသည်။ အကျဉ်းထောင် အစောင့်များမှာ အကျဉ်းသားများ အိပ်ပျော်သွားသည်ဟု ယူဆ ခဲ့ကြသည်။

အကျဉ်းထောင် အစောင့်များမှာ ယခင်က ဤကဲ့သို့ စော်ကားခြင်း မခံခဲ့ရဖူးပေ။ သူတို့ အကျဉ်းသားများကို ရက်စက်စွာ ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်နှက် ခဲ့သော်လည်း ပြန်တုံ့ပြန်မှုများ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့မှာ လူဆိုးလေး ကဲ့သို့ပင်။

ဂိမ်းမာများ အော့ဖ်လိုင်း ဆင်းသွားသော အခါ သူတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော ပထမဆုံး အရာမှာ ယော့ခ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း အကြောင်း ဖိုရမ်ပေါ်တွင် လူတိုင်းကို အသိပေးခြင်းပင်။ အကယ်၍ ဂိမ်းမာများသာ မိမိတို့ ဆန္ဒအလျောက် ဘက်ပြောင်းခဲ့ပါက သူတို့က မြို့စားကြီး၏ လူများ ဖြစ်လာ နိုင်ပေသည်။ ထိုအရာမှာ မြို့စားကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်၏။

လူတိုင်း လူဆိုးလေး၏ ထူးဆန်းသော တွေ့ကြုံမှု မစ်ရှင်အကြောင်း သိရှိ ထားကြသည်။ သူ အကျဉ်းချခံရပြီးနောက် ကျွန် တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး ထို့နောက် လေ့ကျင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဂိမ်းမာများ အကျဉ်းချ ခံရပြီးနောက် လေ့ကျင့်ခြင်း ခံရပြီး လျှို့ဝှက် အုပ်စု အသစ် တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ် စေနိုင်ပေသည်။

ယော့ခ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှ၏။ အခမဲ့ ယာဉ်များ၊ ချပ်ဝတ်များ၊ အိမ်များ၊ အစားအစာနှင့် အမျိုးသမီး အစေခံများလည်း ရှိနေ၏။ ၎င်းမှာ ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် တူညီပေသည်။

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှား နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်မှ တစ်ဆင့် သစ်တောထဲသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိ လာကြပြီး ကင်းလှည့်အဖွဲ့များကို ရှာဖွေ ခဲ့ကြသည်။ သစ်တော တစ်ခုလုံး မကြာမီ ဂိမ်းမာများဖြင့် ပြည့်နှက် သွားခဲ့သည်။ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများကို ဖမ်းဆီးရန် တာဝန်ကျသော အစောင့်များမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး မြို့စားကြီး၏ ရဲတိုက်သို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးကာ သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့သော အရာများကို ယော့ခ်နယ်စားကြီးအား သတင်းပို့ ခဲ့ကြသည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာ အကျဉ်းထောင်မှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး အခန်း တစ်ခန်းတွင် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးရင်း သတင်းပို့ချက်များကို နားထောင် နေခဲ့သည်။

မယုံနိုင်ဖွယ် သတင်းပို့ချက်ကို ကြားရပြီးနောက် သူ အစောင့်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ လက်ဖက်ရည် မှုတ်ထုတ် လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ထပ်ပြောပါ။"

အစောင့် ပြန်ပြောသည်။ "မဟာမြို့စားကြီး၊ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေ အားလုံး ရဲတိုက် အပြင်ဘက်က သစ်တောထဲမှာ ရှိနေကြပါတယ်။"

ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သူ အခန်းမှ ထွက်ခွာကာ လသာဆောင်သို့ လျှောက်သွားပြီး သစ်တောထဲမှ လူအုပ်မည်းကြီးကို ကြည့်ရှု လိုက်သည်။ သူ သူတို့ အရေအတွက် ထောင်ပေါင်း များစွာ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်း မိလိုက်သည်။

သေဆုံးသွားသော အကျဉ်းသား နှစ်ဦးက အမှန်အတိုင်း ပြောခဲ့ ကြသလော။ ပြီးတော့ သူ အမှန်အတိုင်း ပြောနေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော အကျဉ်းသားမှာမူ အမှန်တကယ်တွင် လိမ်ညာ နေခဲ့သလော။ သို့သော် သူ၏ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းပို့ချက်မှာလည်း သူ့အား မတူညီသော သတင်းတစ်ပုဒ်ကို အစီရင်ခံခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများမှာ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့တွင် မရှိနေ ခဲ့ကြသလော။ သူတို့ မည်သို့ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိ လာနိုင်မည်နည်း။ သူတို့ ပျံသန်း လာခဲ့ကြသလော။

ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာ အဖြေရှာ မရခဲ့ပေ။ သူ သူ၏ လက်ထဲမှ သတင်းပို့ချက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့မှ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့တွင် ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သား သုံးထောင်၊ လေးထောင်ခန့် ရှိကြောင်း ဖော်ပြ ထားခဲ့သည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာ သူ၏ ထောက်လှမ်းရေး စနစ်မှာ ပြီးပြည့်စုံပြီး သတင်း အချက်အလက်များမှာ တိကျ မှန်ကန်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့အထင် မှားခဲ့၏။ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများ သူ၏ ရဲတိုက်အောက်နှင့် ရှေ့တွင် ရပ်နေကြလေပြီ။ ထိုအရာက မည်သို့ မှားယွင်း နိုင်မည်နည်း။

သူ အစောင့်များကို ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေး လိုက်သည်။ "အင်အား ဖြည့်တင်းနေတဲ့ မြို့စားတွေကို အလျင်အမြန် သွားခေါ်လိုက်ပါ။ ရဲတိုက်တံခါးကို ပိတ်ချ လိုက်ပါ။ သူတို့ကို မဝင်စေနဲ့။"

မြို့စားကြီး အကျဉ်းထောင်သို့ ပြန်သွားကာ လက်နက် တစ်ခု ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ သတင်းအမှား ပေးခဲ့သော အိပ်ပျော်နေသော အကျဉ်းသားကို ခုတ်သတ် လိုက်သည်။

အသတ်ခံရသော ဂိမ်းမာ အွန်လိုင်းချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် ရှင်သန်ရေး နေရာတွင် တွေ့ ရှိရသောအခါ သူ အလွန် အံ့ဩ သွားခဲ့သည်။

ဂိမ်းမာများ အုပ်စုများ ဖွဲ့စည်းကာ ရဲတိုက်သို့ ရောက်ရှိလာ ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အော်ဟစ် လိုက်ကြသည်။ "ငါတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးပါ။ ငါတို့ ဘက်ပြောင်း နေကြတာပါ။ ငါတို့ကို မြန်မြန် ဖမ်းလိုက်ပါ။"

ဂိမ်းမာများမှာ စိတ်မရှည်တော့ပေ။

ဂိမ်းမာများ အားလုံး ဘက်ပြောင်းရန် အော်ဟစ်နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ အချို့ဂိမ်းမာများကမူ တံတိုင်းများကို ကျော်တက်ရန် ကြိုးစား ခဲ့ကြသည်။ ခံတပ်နံရံပေါ်မှ အစောင့်များကတော့ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများ၏ အပြုအမူကို ကြည့်ရင်း သူတို့ အားလုံးတွင် တူညီသော အတွေး တစ်ခု ရှိနေ ခဲ့ကြသည် - ဤလူများ ရူးသွပ် နေကြသလော။