ညစာ ဖိတ်ကျွေးခြင်း
Vol. 79 Ch. 1151
တာအောင်းမြို့၏ ညနေခင်း အချိန်တွင် ရှင်းကျိ စားသောက်ဆိုင်၏ အဝင်ဝတွင် ကားအနည်းငယ် ရပ်လိုက်သည်။
ကျန်းရှန်းကူ ဝမ်ဘင် ကျန်းဝေ့ ကျန်းယန် ရှုန်ဝမ်ဝမ် နှင့် ကုမ္ပဏီ မန်နေဂျာ အချို့တို့ ကားများပေါ်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆင်းလာကြသည်။
သူတို့က ဧည့်သည်များကို ညစာ ဖိတ်ကျွေးသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် တစ်ဖက်လူက စောစီးစွာ ရောက်နှင့်နေခဲ့သည်။
တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် ရှင်းကျိ စားသောက်ဆိုင်ကို ကြိုတင်ငှားရမ်းထားသော အဖွဲ့က သူတို့ကို နှုတ်ဆက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌကျန်း ဥက္ကဋ္ဌဝမ် ကျုပ်တို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်တွေ့ကြမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ လာပါ လာပါ အထဲဝင်ပါ"
ကြားခံ ပွဲစားအဖြစ် ဆောင်ရွက်သော ချန်ရှင်းက ဖော်ရွေစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူတို့ကို ပွေ့ဖက်ရန် လက်နှစ်ဖက် ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
သို့သော် ကျန်းရှန်းကူနှင့် ဝမ်ဘင်တို့က နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုခြင်း မပြုဘဲ အေးစက်သော လေသံ အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ကျေးဇူးကြောင့်ပဲဗျာ ကျွန်တော် အခုတလော ညတိုင်း အိပ်မပျော်ဘူး။ ကံကောင်းလို့ အကြွေးလာမတောင်းသေးတာ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီ ဒီလထဲမှာပဲ ဒေဝါလီ ခံသွားရလောက်ပြီ"
ချန်ရှင်းက မလုံမလဲ ရယ်လိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စအတွက်တော့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူးလေ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရအောင် ကြင်ကြင်နာနာနဲ့ ကူညီပြီး ကော်မရှင်ခ နည်းနည်း ယူတာပါ။ ဘယ်သူက ကောင်းစေချင်တဲ့ စေတနာက အလွဲလွဲအချော်ချော် ဖြစ်သွားမယ်လို့ ထင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေကြပြီ မဟုတ်လား။ ဆွေးနွေးစရာ တစ်ခုခု ရှိရင် ထိုင်ပြီး ပြောကြတာပေါတေ့လ။ ကျုပ်တို့အားလုံးက နာမည်သတင်း ရှိတဲ့သူတွေချည်းပဲ။ ဒီလို ကိစ္စလေးတွေအတွက်နဲ့ မနှစ်မြို့စရာတွေ ဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား သူဌေးဟဲ"
သူဌေးဟဲ ဆိုသူမှာ အသက် ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် ချမ်းသာသော စီးပွားရေးသမား တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကိုယ်ရံတော်များ လက်ထောက်များ အချို့ လိုက်ပါလာသည်။
သူသည် ထိုအချိန်တွင် သိပ်ပျော်ရွှင်နေပုံ မရသော်လည်း အပြုံးတစ်ခုကို အတင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံး သူ ပြောတာ မမှားပါဘူး။ ဘာမဆို မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်။ ပိုက်ဆံ နည်းနည်းပါးပါး အတွက်နဲ့ မိတ်ပျက် ခံစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တဲ့ စိတ်ရင်း အမှန်အကန် ရှိပါတယ်။ လမ်းခုလတ်မှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ"
"ထားလိုက်ပါတော့ အတိတ်က ကိစ္စတွေ ထပ်မပြောကြတော့ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ဒီတစ်ခေါက် ထူးခြားတဲ့ ဧည့်သည်တွေ ခေါ်လာပုံပဲ။ ကျုပ်တို့ကို မိတ်ဆက်ပေးပါဦးလား"
ကျန်းရှန်းကူက ပြောသည်။
"ထူးခြားတဲ့ ဧည့်သည်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့် ကုမ္ပဏီက အမှုဆောင် အရာရှိတချို့ပါ။ အတူတူ ခရီးထွက်ရင်း လိုက်လာကြတာ။ ဟုတ်သားပဲ ဒါက မစ္စကျန်းယန် ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စာရင်းကိုင်ပါ"
သူက ကျန်းယန်ကို အထူးတလည် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ကျန်းယန်၏ အထောက်အထားက အခြားသူများနှင့် မတူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"မစ္စကျန်း မင်္ဂလာပါ။ ဥက္ကဋ္ဌယန်ဆီမှာ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်ပြီး လှပတဲ့ ကိုယ်ပိုင် စာရင်းကိုင် တစ်ယောက် ရှိမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ တကယ် အားကျစရာပဲ"
ချန်ရှင်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ကမ်းပေးသည်။
"ဒါပေမဲ့ မစ္စကျန်းက ငယ်ရွယ်ပြီး လှပရုံတင် မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ ခင်ဗျားမှာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေ သေချာပေါက် ရှိမှာပဲ။ မစ္စကျန်းလို အရည်အချင်းရော အလှအပပါ ပြည့်စုံတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်"
ကျန်းယန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လက်ကို မကမ်းပေးပေ။
"ငါက လိုက်ကြည့်ရုံ သက်သက်ပဲ လာတာ။ ဥက္ကဋ္ဌယန် မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ"
ချန်ရှင်းက မလုံမလဲ မဖြစ်ပေ။ သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။
"ကျွန်တော် ဥက္ကဋ္ဌယန်ကို ကြည်ညိုလေးစားနေတာ ကြာပါပြီ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ခုထိ တွေ့ခွင့် မရသေးဘူး။ ဒီနေ့ ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့ ဖိတ်ကြားခြင်း ခံရတာ တကယ် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"
"ကျွန်တော်လည်း ဒဏ္ဍာရီထဲက ဥက္ကဋ္ဌယန်ကို တွေ့ချင်ပါတယ်"
သူဌေးဟဲက ပြောသည်။
"ကျွန်တော်က သူ့အသိုင်းအဝိုင်းထဲက မဟုတ်ပေမဲ့ ဥက္ကဋ္ဌယန်လို လူမျိုးတွေကို အရမ်း လေးစားပါတယ်"
သူတို့က မြှောက်ပင့် ပြောဆိုရင်း အနည်းငယ် တင်းမာနေသော အခြေအနေကို ဖြေလျှော့လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များအရ ဝမ်ဘင်နှင့် ကျန်းရှန်းကူတို့ကို လှည့်စားပြီးနောက် သူတို့ တစ်သက်လုံး ပြန်တွေ့ကြရတော့မည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ရန်သူများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းသည် မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည် မဟုတ်လား။
သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏ ပြင်းထန်သော ဖိတ်ကြားမှုကြောင့် သူတို့ ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မလာဘဲ နေပါက သူတို့ ယန်ကျန့်၏ တိုက်ရိုက် လက်စားချေမှုကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
လာခြင်းက ညှိနှိုင်းရန် နေရာတစ်ခု ချန်ထားပေးသည်။
"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ကြပါ။ နေရာက နည်းနည်း ကျဉ်းမြောင်းနိုင်တယ်။ ဘယ်သူမှ စိတ်မဆိုးကြဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး"
ကျန်းရှန်းကူက လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
ချန်ရှင်း သူဌေးဟဲ နှင့် အခြား လူအနည်းငယ် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဝမ်ဘင်နှင့် ကျန်းရှန်းကူတို့နှင့် တစ်စားပွဲတည်းတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ကြသည်။ မသိမသာ မကျေနပ်မှု အချို့ ကျန်ရှိနေပြီး မျက်မြင်တွင် သဟဇာတ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
"သူဌေး လူတိုင်းအတွက် နို့လက်ဖက်ရည်ပူ တစ်ခွက်စီ ချပေး။ ဒီနေ့ ငါ ဒကာခံမယ်"
တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လူတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းဝေ့က သူ ဘေလ်ရှင်းမည် ဖြစ်ကြောင်း ကြွားဝါစွာ ကြေညာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ပြီးတော့ သီးသန့်အနေနဲ့ ငါ့အတွက် နာနတ်ယို ပေါင်မုန့် သုံးလုံးနဲ့ ကြက်ဥမုန့် နှစ်လုံး"
ထို့နောက် သူက သူ့အတွက် ထပ်မံ၍ အားမနာတမ်း မှာလိုက်သည်။
ချန်ရှင်းက တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌကျန်း ဥက္ကဋ္ဌဝမ် ကျွန်တော့် အမြင်အရတော့ ရန်ငြိုးတွေ ထားနေတာထက် ပြန်လည် ပြေလည်မှု ရယူတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို ကျုပ်တို့အားလုံး အတွင်းကျကျ သိရှိပြီးသားပါ။ ပြီးတော့ လူတိုင်း ဒီနေရာကို ရောက်နေကြပြီ ဆိုတော့ အခြေအနေ တချို့ကို ချပြပြီး ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းကြရင် မကောင်းဘူးလား။ ပြီးရင် ဒီကိစ္စကို ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လိုက်ကြတာပေါ့။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို သဘောရလဲ"
သူဌေးဟဲက အလျင်အမြန် ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌကျန်း ဒါက တကယ် နားလည်မှု လွဲတာပါ။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ ရှုံးတာက တရားမျှတမှု ရှိရှိနဲ့ ရှုံးတာပါ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိပါဘူး။ ရှုံးတဲ့သူတိုင်း လိုက်လာနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်စီးပွားရေးကို ဘယ်လို ဆက်လုပ်မလဲ။ ဒီတစ်ခေါက် ဥက္ကဋ္ဌယန် ပါဝင်လာတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌယန်ကို လေးစားတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စေတနာကို ပြတဲ့အနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကြွေးတွေကို ကျွန်တော် အကုန်လုံး ရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရန်ပုံငွေ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို နှစ်ယောက်စလုံးကို ပြန်အမ်းပေးမယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီတွေမှာ စေတနာအဖြစ် ဘီလီယံ တစ်ဆယ် သီးသန့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးပါ့မယ် ဘယ်လိုလဲ"
ကျန်းရှန်းကူနှင့် ဝမ်ဘင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူဌေးဟဲသည် အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွက်ချက်ထားပြီး ဝင်ငွေ ထွက်ငွေ အားလုံးကို ပြန်ပေးကာ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။ ဘီလီယံ တစ်ဆယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည်ဟု ပြောခြင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အလကား ပေးကမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"သူဌေးဟဲ တစ်ခုခု နားလည်မှု လွဲနေပုံရတယ်"
ကျန်းရှန်းကူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။
"ကျုပ်တို့က ရှုံးတာကို မခံနိုင်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး"
"အိုး ဟုတ်လား ဒါဆို ကျုပ်တို့ကို ညစာ ဖိတ်ကျွေးတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"
သူဌေးဟဲက ဤသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မထီမဲ့မြင် ဖြစ်သွားသည်။
အားလုံးက အတူတူပါပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ရှုံးတာကို မခံနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။
ကျန်းရှန်းကူက ပြောသည်။
"မလာခင်မှာ ဥက္ကဋ္ဌယန်က ကျွန်တော့်ကို ပြောတယ်။ ရှုံးတာက ရှုံးတာပဲ ကျွန်တော် လက်ခံသင့်တယ်။ ဒါနဲ့ သူ ဖုန်းတစ်ချက် ခေါ်လိုက်တယ်။ ဒီကိစ္စ ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ပြီလို့ ပြောပြီး တာအောင်းမြို့ရဲ့ တာဝန်ခံ လော့ရှန်းကို ကြားဝင် ညှိနှိုင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်"
"ဥက္ကဋ္ဌယန်က အသိဉာဏ် ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ လာသေးတာပဲ"
သူဌေးဟဲက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။
ကျန်းရှန်းကူက ပြောသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့ ရှန်ထုံမျှော်စင်ကို အကြွေး ပေါင်နှံပစ္စည်းအဖြစ် သုံးဖို့ ပြောခဲ့လို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့ လာခဲ့တာ"
သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး ဘယ်တုန်းကမှ အဲ့ဒီလို မပြောခဲ့ဘူး။ ကျုပ်တို့ အပန်းဖြေမြို့တော်ရဲ့ အကြွေးတွေက အများကြီးပဲ။ တစ်ခါတုန်းက အိမ်ခြံမြေ သူဌေးတစ်ယောက်က ပရောဂျက်တစ်ခုကနေ တိုက်ခန်း အလုံးပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး ဒီမှာ ပေါင်နှံခဲ့တယ်။ တန်ဖိုးက ဘီလီယံနဲ့ချီတယ် ကျုပ်တို့တောင် မယူခဲ့ဘူး။ ရှန်ထုံမျှော်စင်လိုမျိုး အထူးကိစ္စမျိုးကို ဆိုရင် ပြောစရာတောင် မလိုဘူး"
သူက ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ ရုံးအဆောက်အအုံကို သိမ်းပိုက်ရလောက်အောင် မမိုက်မဲပေ။
အကြွေးတစ်ခုက ဩဇာရှိသူ ဒါမှမဟုတ် အထူးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်လာတိုင်း သူတို့ လက်လျှော့လိုက်ကြသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလုပ်ငန်းမှာ လုပ်ကိုင်နေရတာက မူလကတည်းက ဂုဏ်ရှိတာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ပေါက်ကွဲသွားပြီး နာမည်ဆိုး ထွက်လာရင် သူတို့ ဖြေရှင်းခံရမှာ သေချာသည်။
"ပြောခဲ့သည် ဖြစ်စေ မပြောခဲ့သည် ဖြစ်စေ ဒါက ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အရေးကြီးတာက ဥက္ကဋ္ဌယန် ရောက်လာပြီ။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာက ကျွန်တော့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာ မရှိတော့ဘူး။ သူဌေးဟဲ နားလည်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ကျန်းရှန်းကူက ပြောသည်။
သူဌေးဟဲ ဆိတ်ငြိမ်သွားသည်။
ချန်ရှင်းက ယခု စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌယန် အကြောင်း ပြောရရင် ကျုပ်တို့ ဘာလို့ ဥက္ကဋ္ဌယန်ကို မတွေ့သေးတာလဲ။ သူ ဒီနေ့ လာမှာလား။ ကျွန်တော် သူ့ကို တွေ့ဖို့ အရမ်း စိတ်အားထက်သန်နေပြီ"
"မဟုတ်ဘူး မင်း တွေ့ရမယ်လို့ မျှော်လင့်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူတစ်ယောက်သည် စားပွဲဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ပေ။
ထိုသူမှာ ဖြူဖျော့သော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အသက် နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိမည်။ သူ့တွင် အေးစက်ပြီး ထက်မြက်သော မျက်လုံးများ ရှိကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အထင်ရှားဆုံး အသွင်အပြင်မှာ သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ တတိယ မျက်လုံး ဖြစ်သည်။ နီရဲပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံးက မငြိမ်မသက် လည်ပတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်း ကြည့်ရှုနေသည်။
ဟင်
သူ၏ ပေါ်လာမှုက ချန်ရှင်းနှင့် သူဌေးဟဲ အပြင် လိုက်ပါလာသော ကိုယ်ရံတော်များကိုပါ ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်မှာ မတော်တဆမှုကြောင့် သူ၏ သေနတ်ကိုပင် လှမ်းကိုင်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ယန်ကျန့်က ထိုနေရာတွင် ထိုင်ရင်း ကိုယ်ရံတော်ကို အနည်းငယ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"သူဌေးဟဲ ဒါ ခင်ဗျားရဲ့ လူလား"
"ဟုတ်ပါတယ် သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်ပါ"
သူဌေးဟဲ၏ ကျောပြင်မှ ချွေးစေးများ စီးကျလာသည်။
ဘယ်တုန်းကလဲ။
ယန်ကျန့်က ရှင်းကျိ စားသောက်ဆိုင်ထဲကို ဘယ်အချိန်က ရောက်လာတာလဲ။ ခုနကမှလား မဟုတ်ဘူး မတူဘူး သူက အစကတည်းက အဲ့ဒီမှာ ထိုင်နေခဲ့သလို ခံစားရတယ်။ ခုနက သူ စကားစပြောမှသာ သတိပြုမိလိုက်တာ။
"ညစာ စားပွဲတစ်ခု ကျင်းပတာ လက်နက်တွေ ယူလာဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိလို့လား"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
သူဌေးဟဲက ချက်ချင်း ပြောသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌယန် အထင်မလွဲပါနဲ့။ သူတို့က အပြင်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူရတာပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ စားပွဲကို လက်နက်တွေ ယူလာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် သူတို့ကို အခု ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"
"သူတို့ ရောက်မှတော့ တစ်ခုခု သောက်သွားပါစေ"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌယန်"
သို့သော် ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။
"တာအောင်းမြို့မှာ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ငါ မှတ်မိတယ်။ လက်နက်တွေ ကိုယ်ပိုင် လက်ဝယ်ထားခွင့် မရှိဘူး မဟုတ်လား။ ဒါက တရားမဝင်ဘူး။ သူဌေးဟဲ ဒါကို သိသင့်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေက လူကောင်းတွေ မဟုတ်သလိုပဲ။ တက်တူးတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ။ ငါက ဒီလိုလူတွေကို သဘောမကျဘူး"
သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘယ်လို ပြန်ပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ဒါက ယန်ကျန့်က သူ့ကို သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။
ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ ခင်ဗျားကို မျက်နှာသာ ပေးပါ့မယ် သူဌေးဟဲ။ ငါ ဒီကိစ္စကို ဆက်မလိုက်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ တက်တူးတွေက မျက်စိနောက်တယ်။ ငါ့အတွက် ဒါတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်"
"ဥက္ကဋ္ဌယန် ပြောတာ ကြားတယ် မဟုတ်လား။ မင်းတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးထားတယ်။ အခု မင်းတို့ရဲ့ တက်တူးတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်"
သူဌေးဟဲက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။
"ဒါကို သုံးလိုက် ဒါနဲ့ သုတ်ပစ်တာ ပိုမြန်တယ်"
ယန်ကျန့်က အနီးအနား စားပွဲမှ စတီးလ် ဇွန်းအချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှမ်းယူပြီး ပစ်ပေးလိုက်သည်။
ကိုယ်ရံတော်များက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း သွားများကို အတင်း ကြိတ်လိုက်ပြီး ဇွန်းများကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ လက်များပေါ်ရှိ အရေပြားများကို စတင် ခြစ်ထုတ်ကာ သူတို့၏ တက်တူးများကို တစ်စစီ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပင် အရေပြားမှ သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း သူတို့သည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေရသည်။
"ကျုပ်တို့ အရင်က ပြောနေတဲ့ အကြောင်းအရာကို ဆက်ကြရအောင်"
ယန်ကျန့်က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောသည်။
သူဌေးဟဲက ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌယန် ရှန်ထုံမျှော်စင်က ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် တကယ် မသိပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးပါလား။ ဘီလီယံ နှစ်ဆယ် ဥက္ကဋ္ဌယန်ကို တောင်းပန်တဲ့ အနေနဲ့ပါ"
"ငါက ပိုက်ဆံကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ပိုက်ဆံက ငါ့အတွက် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုပဲ။ ငါ လိုချင်သရွေ့ ဘီလီယံ ဆယ်ဂဏန်း ရာဂဏန်း ငါ ရနိုင်တယ်"
ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ ကြားဖူးတာက သူဌေးဟဲက လောင်းကစား လုပ်ရတာ ကြိုက်တယ် ဆို။ လောင်းကစား စားပွဲပေါ်က ကိစ္စတွေက လောင်းကစား စားပွဲပေါ်မှာပဲ ဖြေရှင်းရမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒီနေ့ သူဌေးဟဲက ကျုပ်တို့ကို ခင်ဗျား နေရာကို ကစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ နိုင်သည် ဖြစ်စေ ရှုံးသည် ဖြစ်စေ ကျုပ်တို့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင် မကောင်းဘူးလား"
သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည်။ သူ သဘောတူရန် မလောပေ။
"ဥက္ကဋ္ဌယန်ကို ကစားဖို့ ကြိုဆိုပါတယ် ဒါပေမဲ့"
"ဒါဆို သဘောတူလိုက်ပြီ"
ယန်ကျန့်က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောရင်း သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
ချန်ရှင်းက ချက်ချင်း ပြောသည်။
"သူဌေးဟဲ ဒါတွေအားလုံးက အစကတည်းက နားလည်မှု လွဲတာပါ။ ဥက္ကဋ္ဌယန်နဲ့ အတူ လိုက်ကစားလိုက်ပါ။ နားလည်မှု လွဲတာကို ဖြေရှင်းလိုက်ပါ။ ဒါဆို နောင်မှာ လူတိုင်း သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်လာနိုင်သေးတာပေါ့"
သူဌေးဟဲက ချန်ရှင်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့် မျက်နှာသာ ရစေရန် ယခင် အနိုင်ရခဲ့သော အရာအားလုံးကို တမင်တကာ ပြန်ရှုံးပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူကိုယ်တိုင် တောင်းပန်ခြင်းက အနည်းငယ် မလေးစားရာ ကျနေပုံရသည်။
"ကောင်းပြီလေ ဥက္ကဋ္ဌယန် ကစားချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် သူ့ကို ကစားဖို့ ခေါ်သွားပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် အပန်းဖြေမြို့တော်က တရားဝင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခုပါ။ ပြီးတော့ ကျုပ်တို့က ပိုက်ဆံနဲ့ လောင်းကစား မလုပ်ဘူး။ လောင်းကစား လုပ်ခွင့် မပြုလို့ပါ"
ယန်ကျန့်က မေးသည်။
"ပိုက်ဆံနဲ့ လောင်းကစား မလုပ်ဘူး ဒါဆို ဘာနဲ့ လောင်းတာလဲ"
"ကျုပ်တို့က အမှတ်တွေနဲ့ လောင်းတာပါ။ ဒေါ်လာ တစ်ရာကို အမှတ် တစ်ရာပါ"
သူဌေးဟဲက ပြောသည်။
"ပုံစံ ပြောင်းလိုက်ရုံပါပဲ အတူတူပါပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယန်က ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"မတူဘူး ရှင့်ပိုက်ဆံကို အမှတ်တွေနဲ့ လဲလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အမှတ်တွေက ပိုက်ဆံအဖြစ် ပြန်လဲလို့ မရဘူး။ ဆိုလိုတာက ရှင် အများကြီး နိုင်သွားရင်တောင် လဲလှယ်ခွင့် ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားသရွေ့ သူတို့က လဲပေးဖို့ ငြင်းပယ်နိုင်တယ်။ ဒါက လိမ်နေတာ"
သူဌေးဟဲက ကျန်းယန်၏ စကားများကို ကြားသော်လည်း သူ မကြားဟန်ဆောင်ပြီး ဘာမှ မပြောပေ။
ကြိုတင် ပြောထားခြင်းသည် ယန်ကျန့် နောက်ပိုင်းတွင် စားပွဲ လှန်ပစ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။ နောက်မှ ပြောခြင်းသည် လှည့်ဖြားခြင်း သဘောကို မလွဲမသွေ သက်ရောက်စေသည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး"
ယန်ကျန့်က သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ဒါက စည်းမျဉ်းလို့ ခေါ်တဲ့ အရာပဲ။
တခြားသူရဲ့ နယ်ပယ်မှာ ကစားတာက သူတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း အနိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်က ဒါကို မကြိုက်ဘူး။
သို့သော် ယန်ကျန့်ကလည်း တခြားသူတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရတာ မကြိုက်ပုံရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှင်းကျိ စားသောက်ဆိုင်သည် သွေးနံ့များဖြင့် လွှမ်းခြုံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်တွင် ထိုင်နေသော ကိုယ်ရံတော်များသည် သွေးအလိမ်းလိမ်း ဖြစ်နေကြပြီ။ သူတို့သည် ဇွန်းဖြင့် အရေပြားကို ခြစ်ထုတ်ခြင်းမှ နာကျင်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ယခုအခါ နာကျင်စွာ ညည်းညူနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ရပ်တန့်ရန် မရဲကြပေ။
စကားပြောဆိုမှု မပြီးသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူဌေးဟဲရော ယန်ကျန့်ပါ ရပ်တန့်ရန် မပြောသေးပေ။