← Chapters

ကစားနည်း အသစ်

Vol. 79 Ch. 1152

ကစားနည်း အသစ်

Vol. 79 Ch. 1152

ညစာစားပွဲက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေသည်။

သို့သော် စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးသည် သွေးနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ။

သူဌေးဟဲ ခေါ်ဆောင်လာသော ကိုယ်ရံတော်များ၏ အရေပြားများမှာ ပေါက်ပြဲနေပြီး သွေးများ တသွင်သွင် စီးကျနေသည်။ သူတို့ နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်နေသော်လည်း ရပ်တန့်ရန် မရဲကြပေ။ စတီးလ် ဇွန်းတစ်ချောင်းကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ အရေပြားပေါ်ရှိ တက်တူးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခြစ်ထုတ်နေကြသည်။

ထိုအရာအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်က အစောပိုင်းက သေနတ်ကို အလိုအလျောက် ဆွဲထုတ်မိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူဌေးဟဲက ၎င်းကို မတားမြစ်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ယန်ကျန့်က သူတို့ကို သင်ခန်းစာ မပေးခဲ့လျှင် သူကိုယ်တိုင် အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်သည်ကို သူ သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤဒဏ်ရာများသည် အသက်အန္တရာယ် မရှိဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးရုံသို့ တစ်ခေါက် သွားရောက် ကုသလိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ လူတွေက တော်တော် ခံနိုင်ရည် ရှိတာပဲ။ သူတို့ တော်တော်မာကြောတာပဲ ခုထိ စကားတစ်ခွန်းမှ မဟဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကိုယ်သူတို့အပေါ် ပိုမာကြောလေ တခြားသူတွေအပေါ် ပိုမာကြောလေပဲ။ သူတို့ ရုတ်တရက် သေနတ်ဆွဲထုတ်ပြီး ငါ့ကို ပစ်သတ်လိုက်မှာ ငါ တကယ် ကြောက်နေတာ။ ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ လူတွေနဲ့ ထိုင်နေရတာ တော်တော် သတ္တိရှိဖို့ လိုတယ်"

ယန်ကျန့်က ခုလေးတင် လာချပေးသော နို့လက်ဖက်ရည်ပူကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့ လက်ထဲက သေနတ်တွေက ကစားစရာတွေပါ ခေါင်းဆောင်ယန်ကို ထိခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျား ဘာလို့ သူတို့နဲ့ အချိန်ကုန်ခံနေမှာလဲ။ သူတို့ကို ဒီနေရာမှာ မျက်စိနောက်မယ့်အစား အပြင်မှာ လမ်းလျှောက်ခိုင်းလိုက်ပါ"

သူဌေးဟဲက အကြံပြုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို သူတို့ကို လွှတ်ပေးစေချင်တာလား။ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရာရာတိုင်းက မျှတဖို့ လိုတယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ သူဌေးဟဲက ငါ့ကို ခင်ဗျားရဲ့ လောင်းကစားရုံမှာ လာကစားဖို့ ခုနကပဲ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ဒီလို လုပ်ရအောင် ငါ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ထပ်ထည့်မယ်။ အကယ်၍ သူဌေးဟဲက ငါ့ကို အမှတ်တစ်ဘီလီယံ ရှုံးအောင် လုပ်နိုင်ရင် ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ငါ လွှတ်ပေးမယ်"

"မလုပ်နိုင်ခဲ့ရင်ရော"

သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါက အမှတ်တစ်ဘီလီယံ နိုင်သွားရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ဒီလောကကြီးထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ ငါ တောင်းဆိုရလိမ့်မယ်။ တစ်ဘီလီယံကို အသက်တစ်ချောင်း ဒါက မျှတတဲ့ လောင်းကြေးလို့ ငါ ထင်တယ်။ သူဌေးဟဲ ဘယ်လို သဘောရလဲ။ အိုး ငါ သတိပေးဖို့ မေ့သွားတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ အသက်လည်း အပါအဝင်ပဲ"

"ဘာ"

သူဌေးဟဲသည် တုန်လှုပ်ပြီး ဒေါသထွက်ကာ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လေးစားမှု အများကြီး ပြပြီးသားနော်။ ဒါက နည်းနည်း လွန်လွန်းမနေဘူးလား"

ယန်ကျန့်က အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောသည်။

"လွန်လွန်းတယ် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်တို့ဆီက ဘီလီယံ ဆယ်ဂဏန်းချီ ယူသွားဖို့ ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တယ်။ ကျုပ်တို့ထဲက တချို့ကို ဒေဝါလီခံရလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဒါက မလွန်ဘူးလား။ ငါ နားလည်ထားသလောက် ခင်ဗျားရဲ့ လောင်းကစားရုံကနေ ဒေဝါလီခံပြီး ခုန်ချသွားတဲ့ သူဌေးတွေ မနည်းဘူးပဲ။ အဲ့ဒီတုန်းကရော ခင်ဗျား ဒါကို လွန်တယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူးလား"

"လောင်းကစား လုပ်ရဲရင် ရှုံးတာကိုလည်း လက်ခံရဲရမယ်။ ဒါက ခင်ဗျား ပြောခဲ့တာပဲ"

သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာမှာ ခန့်မှန်းရခက်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ကျုပ်တို့ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ လောင်းကြေးနဲ့ ကစားမှ ဖြစ်မှာလား"

"ခင်ဗျား နယ်မြေမှာ ခင်ဗျားက ဒိုင်ပဲ။ သူတို့က ခင်ဗျား စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ငါက ဒိုင်ပဲ။ ခင်ဗျားတို့က ငါ့စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ ငါ့ကို လိမ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ မဟုတ်ရင် ဂိမ်းပြီးသွားတဲ့အခါ ငါ စားပွဲကို လှန်ပစ်ပြီး ခင်ဗျား အပါအဝင် ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပွဲစား ချန်ရှင်းကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချန်ရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တင်းမာသွားသည်။ သူက အပြုံးတစ်ခုကို အတင်း ဖန်တီးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ရန်သူတွေ ဖြစ်လာတာထက် မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်လာတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဘာလို့ အခြေအနေတွေကို ဒီအထိ ရောက်အောင် လုပ်ရတာလဲ"

"ဒါက ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားတဲ့ အဆင့်ထိ မရောက်သေးပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့သာ ငါ့ကို အနိုင်ရခဲ့ရင် ပုံမှန်အတိုင်း ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါ ခုနက စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီ ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာ စုစုပေါင်း ရှစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူဌေးဟဲက ဒီကိစ္စ အဆုံးသတ်ဖို့အတွက် ဒီည ငါ့ဆီက ရှစ်ဘီလီယံ နိုင်ဖို့ လိုတယ်။ မဟုတ်လို့ ငါကသာ ရှစ်ဘီလီယံ နိုင်သွားခဲ့ရင်တော့ ငါလည်း အရမ်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိမှာပဲ"

"ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်ယန်ကို ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူဌေးဟဲက အသံခပ်လေးလေးဖြင့် ပြောသည်။

"ခင်ဗျား ဌာနချုပ်ကိုတောင် သိသေးတာပဲ။ မဆိုးဘူးပဲ တော်တော် အသိအမြင် ကျယ်သား။ ဒါဆို ခင်ဗျား ဒီကိစ္စကို ဌာနချုပ်ကို သွားတိုင်လိုက်လေ။ ပြီးတော့ သူတို့က ခင်ဗျားကို အရေးယူမလား ငါ့ကို အရေးယူမလား ကြည့်လိုက်ပေါ့။ သူဌေးဟဲ အထင်မလွဲနဲ့ ခင်ဗျားတို့က ငါ့ကို အရင် လာစတဲ့သူတွေ။ သာမန်လူတွေက သာမန်လူတွေလိုပဲ နေသင့်တယ်။ ကိုယ် မဝင်သင့်တဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းထဲ ဝင်လာပြီဆိုရင် အဲ့ဒီအတွက် ကျသင့်တဲ့ အန္တရာယ်ကိုလည်း ခံနိုင်ရည် ရှိရမယ်"

"ငါတို့ တွေ့တွေ့ချင်း မင်းတို့ကို တန်းမသတ်ပစ်တာကတောင် ထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ ပြောရမယ်။ မင်းတို့မှာ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန် ရှိသေးတယ်။ အသက်ရှင်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ငါတို့ကို အနိုင်ရအောင် ကစား"

ယန်ကျန့်က စားပွဲကို အားဖြင့် ထုလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အထူးသဖြင့် အေးစက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒီ ယန်ကျန့်က ပိုက်ဆံအတွက် လာတာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဒီတစ်ခါ သူ့အသက်ကို ယူဖို့ လာတာ။ သူက လျော်ကြေးငွေ အနည်းငယ် ပေးလိုက်လျှင် ကိစ္စပြေလည်သွားမည်ဟု မိုက်မိုက်မဲမဲ ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ အခြေအနေသည် အဆိုးရွားဆုံးသို့ ဦးတည်နေပုံရသည်။

သေချာပါသည်၊ ဒါက သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲက လူတွေ၏ ပုံစံနှင့် ကိုက်ညီလှသည်။

သူဌေးဟဲ မထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ သူ တစ်သက်လျှောက်လုံး ဒိုင်လုပ်လာခဲ့ပြီး အခု တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အပေါ် ဒိုင်လုပ်မည့် အလှည့် ရောက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ကျုပ်တို့ ဒီထက် ပိုပြီး ဆွေးနွေးလို့ မရဘူးလား အခြေအနေတွေ ဒီလောက် တင်းမာအောင် မလုပ်ဘဲနဲ့လေ။ ကျုပ်တို့အားလုံးက ပိုက်ဆံ ရှာဖို့ ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေကြတာပဲ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်နေရတာလဲ"

ချန်ရှင်းက ကြားဝင် ဖျန်ဖြေသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရင်း ယန်ကျန့်ကို ဤအကြံကို လက်လျှော့ရန် ကြိုးစား ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရုတ်တရက် ချန်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အရိုးထဲထိ စိမ့်အောင် အေးစက်မှုတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ကော်လံအတွင်းမှ အေးစက် မည်းနက်နေသော လက်တစ်ဖက် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလက်က သူ၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လည်ပင်း ကျိုးသွားတော့မယောင် ကြောက်မက်ဖွယ် အားဖြင့် ညှစ်ထားသည်။

ရုတ်တရက်ပင် ပြင်းထန်သော အသက်ရှူကျပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ တိုးဝင်လာသည်။

ချန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသေလက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထိန်းချုပ်မရအောင် တုန်ရီနေသည်။

ဒါက တစ္ဆေလား။

"မင်းက ပိုက်ဆံရှာဖို့ ဒီအလုပ်ကို လုပ်တာ။ ငါက မဟုတ်ဘူး။ အထင်မလွဲနဲ့"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

ချန်ရှင်း၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏ အခြေအနေမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။ ဒါက ယန်ကျန့်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တကယ့် နတ်ဆိုး တစ္ဆေတစ်ကောင်က လူသတ်ခြင်းနှင့် ဘာမှ မခြားနားတော့ပေ။

သာမန်လူများတွင် ဤကဲ့သို့သော တစ္ဆေစွမ်းအားများကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"ခေါင်းဆောင်ယန်က ဒီလောက်တောင် အခိုင်အမာ ပြောနေမှတော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး ခေါင်းဆောင်ယန်နဲ့ အတူ ကစားဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရုံပဲ ရှိတော့တယ်။ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တာကတော့ ခေါင်းဆောင်ယန်က သူ့ကတိကို တည်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ပြန်ပြီး စာရင်းရှင်းတာမျိုး မလုပ်ဖို့ပါပဲ"

သူဌေးဟဲက စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားရင်း လောင်းကြေးထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ယန်ကျန့်က သူတို့ကို အချိန်မရွေး သတ်ဖြတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိမ်းကစားရန် ယန်ကျန့်၏ စည်းမျဉ်းများကိုသာ လိုက်နာရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ငါက ကတိတည်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ ဒါက လောင်းကစားပွဲတစ်ခုပဲ။ ခင်ဗျား နိုင်ရင် ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား ရှုံးရင်တော့ ဒီနေ့ ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ကို ဒီနေရာမှာ ထားခဲ့ရမယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျွန်တော် အရင် သွားနှင့်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာရှင်း အပန်းဖြေမြို့တော်က ဒီတစ်ဖက်ခြမ်းမှာပဲ ခေါင်းဆောင်ယန် လမ်းမှားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင်ယန်ကို အဲ့ဒီမှာ စောင့်နေပါ့မယ်"

သူဌေးဟဲ၏ သဘောထားမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် လက်ထောက်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားရာတွင် အနည်းငယ် ခေါင်းမာသော အသွင် ဖြစ်လာသည်။

ယခု မျက်နှာဖုံး ကွာကျသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ယဉ်ကျေးစရာ မလိုတော့ပေ။ စည်းမျဉ်းများ သတ်မှတ်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာမည်ကိုလည်း သူ မကြောက်တော့ပေ။

ယန်ကျန့်က ဘာမှ မပြောဘဲ သူဌေးဟဲနှင့် သူ့အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

"အစ်ကိုခြေထောက်ကြီး ဒီကောင် ရုတ်တရက်ကြီး အရမ်း မောက်မာသွားတယ်။ ဘာလို့ ငါတို့ သူတို့ကို တားမထားတာလဲ။ ငါတို့ အလုပ်ပြီးမှ သူတို့ကို သွားခွင့်ပေးရမှာ။ သူတို့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ် သွားခိုင်းလိုက်ရင် သူတို့ နောက်မှ လက်စားချေဖို့ လူတွေ သေချာပေါက် ခေါ်လာမှာ"

ကျန်းဝေ့က ပြောသည်။

"မင်းလည်း သူတို့ လူခေါ်မယ်ဆိုတာ သိသားပဲ။ ငါက သူတို့ကို လူခေါ်စေချင်လို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် သူတို့ နောက်ကွယ်က လူတွေကို ငါတို့ ဘယ်လို ဆွဲထုတ်နိုင်မှာလဲ"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါက သူတို့ နောက်ကွယ်က လူတွေက သူတို့အတွက် ရပ်တည်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမှ ဖြစ်မှာ။ သူတို့က နယ်ရုပ်လေးတွေ သက်သက်ဆိုရင်တော့ ဒီနေ့ သူတို့ ရှုံးဖို့ပဲ ကံပါလာတာပေါ့။ ငါ ဒီကိစ္စကို သာမန် အမှုတစ်ခုလိုပဲ သဘောထားလိုက်မယ်"

"ဒါက ငါ့ကို တကယ် ပစ်မှတ်ထားတာလား ဒါမှမဟုတ် နားလည်မှု လွဲတာလား ဆိုတာက ဒီတစ်ခေါက် သူတို့ နိုင်မလား ရှုံးမလား ဆိုတာပေါ် မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်သွားမှာပဲ"

"မင်း တကယ် လောင်းကစား လုပ်မှာလား။ မင်း ရှစ်ဘီလီယံကျော် နိုင်အောင် လုပ်နိုင်လို့လား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလိမ်နဲ့။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်။ မင်း ဖဲရိုက်တာ တစ်ခါမှ မနိုင်ဖူးဘူး"

ကျန်းဝေ့က ပြောသည်။

"မဟုတ်ဘူး။ ငါ လောင်းကစား မလုပ်ဘူး။ ငါ လောင်းကစားလည်း မလုပ်တတ်ဘူး။ ဒီလို ကိစ္စတွေကို ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ မင်း သူတို့နဲ့ လောင်းကစား လုပ်မယ်လို့ ပြောလိုက်တာလဲ"

ကျန်းဝေ့က မေးသည်။

"ငါ မလုပ်ဘူး။ မင်းနဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ် လုပ်ရမှာ"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို အဖေကြီးရှုန်ကို အားကိုးရပြီ။ ရှောင်ယန် မင်း လူမှန်ရွေးတတ်သားပဲ။ ပြောစမ်း ဒီတစ်ခေါက် အဖေကြီးရှုန်အတွက် စတင်မတည်ငွေ ဘယ်လောက် ပြင်ဆင်ထားလဲ။ ငါ သူတို့ကို အကုန် ရှုံးအောင် လုပ်ပြီး မင်းကို အဖေလို့ ခေါ်ခိုင်းမယ် ပြီးတော့ ငါ့ကို အဘိုးလို့ ခေါ်ခိုင်းမယ်"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို မော့ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကုမ္ပဏီ အကောင့်ထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ ပိုက်ဆံက သိပ်မကျန်တော့ဘူး သန်း ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

ဝမ်ဘင်က ပြောသည်။

"ဘာ ဒီလောက်ပဲ ကျန်တော့တာလား။ ငါ မပြန်ခင်တုန်းက ဘီလီယံ အနည်းငယ် ရှိသေးတယ်။ ရှင်တို့ ဒါတွေ အကုန်လုံးကို ဘယ်လို သုံးပစ်လိုက်တာလဲ"

ကျန်းယန်က ချက်ချင်း မျက်လုံး ပြူးသွားပြီး မယုံနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် စာရင်းကိုင် ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မွေးရပ်မြေသို့ မပြန်မီ ကုမ္ပဏီ၏ စာရင်းများနှင့် ယန်ကျန့်၏ ကိုယ်ပိုင် အကောင့်ကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဘင်က ဆိတ်ငြိမ်နေသည်။

"ဒါက ပိုက်ဆံပဲ။ ရှုံးသွားရင် ပြန်နိုင်အောင် ယူပေါ့။ ဒါက ကိစ္စကြီး မဟုတ်ဘူး။ တစ်ဖက်လူက ကစားကွင်းထဲ ဝင်သွားနှင့်ပြီ ဆိုတော့ ငါတို့လည်း သွားဖို့ အချိန် တန်နေပြီ။ သူတို့ကို ပြင်ဆင်ဖို့ နာရီဝက်ဆို လုံလောက်ပါတယ်"

ယန်ကျန့်က လက်ကာပြရင်း ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါ ငါ အာဝေ့ စွမ်းရည်ပြရမယ့် အချိန်ပဲ။ အဖေ ခင်ဗျားကို ဒေဝါလီခံရမယ့် အခြေအနေကနေ ကျွန်တော် ဘယ်လို ကယ်တင်မလဲ ဆိုတာ သေချာ ကြည့်ထား"

ကျန်းဝေ့က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် စိတ်ဓာတ် အလွန် တက်ကြွနေပြီး ကစားကွင်းထဲ ဝင်ရောက်တော့မည့် ဆရာကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"ငါကတော့ မင်းကို အားကိုးနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းရှန်းကူက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"သွားကြစို့။ ဒီည ပျော်စရာ ရှာကြရအောင်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

မကြာခင်မှာပင် အဖွဲ့သည် ရှင်းကျိ စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းရှိ တာရှင်း အပန်းဖြေမြို့တော်သို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

ဇိမ်ခံ လောင်းကစားရုံကြီးသည် အလင်းရောင်များ ထိန်ထိန်ညီးနေပြီး ဇိမ်ခံကားများ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက် သွားလာနေကြသည်။ အတွင်းထဲတွင် လူတိုင်းမှာ သားနားစွာ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ချောမောသော အမျိုးသားများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီး အများအပြား ဝင်ထွက် သွားလာနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများ တာရှင်း အပန်းဖြေမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အမှတ် လဲလှယ်ရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"တစ်ယောက်ကို အမှတ်နှစ်သန်းစီ နိုင်ရင် မင်းတို့ ယူ ရှုံးရင် ငါ့အပေါ် ထားလိုက်"

သူက လိုက်ပါလာသော မန်နေဂျာများနှင့် အမှုဆောင်များကို အကျိုးအမြတ် အချို့ ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌယန်"

ကျန်းယန်က မပျော်မရွှင် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပိုက်ဆံသည် ယန်ကျန့်၏ ကိုယ်ပိုင်အိတ်ကပ်ထဲမှ ထွက်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါ့အတွက်ရော။ ငါကတော့ ဒီနည်းနည်းလေးထက် ပိုရသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

ကျန်းဝေ့က ပြောသည်။

"အဖေကြီးရှုန်လည်း အထူး ဆက်ဆံမှု ရသင့်တယ်"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။

"မင်းတို့က အထူး ဆက်ဆံခံချင်တယ် ဟုတ်လား။ ကျန်းယန် နင့် ပိုက်ဆံအိတ် ပေးစမ်း"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ကျန်းယန်က သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ထောင်စီ ပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့အတွက် ဒါအကုန်ပဲ"

"ဘာ တစ်ထောင်တည်းလား ရှောင်ယန် မင်း နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ် သူတို့က တစ်ယောက်ကို နှစ်သန်းစီ ရတယ်လေ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ပြောသည်။

"သူတို့က ဝင်ကစားရုံ သက်သက်ပဲ ပြီးတော့ ရှုံးနိုင်ခြေက ပိုများတယ်။ မင်းတို့က အနိုင်ရဖို့ သေချာနေတာ။ တစ်ထောင်ဆိုတာ များနေပြီ။ လဲလှယ်ရမယ့် ပမာဏက အရမ်း နည်းမနေဘူး ဆိုရင် မင်းတို့အတွက် ဆယ်ကျပ်ဆို လုံလောက်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မင်းက ဒီလို ပြောမှတော့ တစ်ထောင်ဆိုလည်း တစ်ထောင်ပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆုံး နိုင်မှာက အဖေကြီးရှုန်ပဲ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အမှတ် တစ်ထောင်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ငါ့အတွက် တစ်ရာဆို ရပြီ"

ကျန်းဝေ့က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ကြွားမနေနဲ့ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငါလို့ ထင်နေတာလား။ မင်း ရှုံးသွားတဲ့အခါ ပိုက်ဆံ လိုက်ချေးမနေနဲ့"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က မထီမဲ့မြင် ပြောသည်။

"ငါ အာဝေ့က တစ်ရာတည်းနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို ချေမှုန်းပြနိုင်တယ်။ သူတို့ မလိမ်ရင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ လိမ်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ လိမ်ရဲရင် ယန်ကျန့်က သူတို့ကို ချေမှုန်းပစ်မှာ"

ကျန်းဝေ့က ကြွားဝါလိုက်သည်။

"မင်း ကြွားနေတာကို ငါ တိတ်တိတ်လေး ကြည့်နေမယ် ပြီးတော့ မင်း မျက်နှာ ပူမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရှုံးသွားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့အားလုံးက အဖေကြီးရှုန်ကိုပဲ အားကိုးရမှာ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ပြောသည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်တွင် ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများ အမှတ် လဲလှယ်ခြင်းများ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဘင် ကျန်းရှန်းကူ နှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ယောက်လျှင် အမှတ် နှစ်သန်းစီဖြင့် လျှောက်ကစားရန်နှင့် ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် အသင့် ဖြစ်နေကြသည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်နှင့် ကျန်းဝေ့တို့က တစ်ယောက် တစ်ထောင်စီ…..

ယန်ကျန့်က စိတ်မဝင်စားဘဲ ပါဝင် ကစားခြင်း မပြုပေ။

"နင်မကစားမှတော့ ငါလည်း မကစားတော့ဘူး။ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံ နည်းနည်းပဲ ရှိတာ အကုန် ရှုံးသွားမှာ မလိုချင်ဘူး"

ကျန်းယန်က ပြောသည်။

"မင်း ရှုန်ဝမ်ဝမ် နောက် လိုက်သွားလေ။ သူ မင်းကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းယန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်တောက်ပသွားသည်။

"ဟုတ်သားပဲ ငါ ဘာလို့ အဲ့ဒီအကြောင်း မတွေးမိတာလဲ"

ချက်ချင်းပင် သူမလည်း အမှတ် တစ်သောင်း လဲလှယ်ရန် သွားလိုက်သည်။

သူမ ပိုက်ဆံ မရှိလို့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျန်းယန်က သတ္တိနည်းပြီး အရင်ဆုံး စမ်းသပ် ကြည့်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ ကြိုတင် ခန့်မှန်းချက်များ လွဲချော်သွားပါက သူမအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။

ဘေးကင်းအောင် ကစားတာ ပိုကောင်းသည်။

"အစ်ကိုခြေထောက်ကြီး ငါ အရင် သွားနှင့်ပြီ။ နောက်မှ တွေ့မယ်"

ကျန်းဝေ့က ယခုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဒေါ်လာ တစ်ရာတည်းဖြင့် လောင်းကစားရုံထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျန်းရှန်းကူက ချက်ချင်း ပြောသည်။

"ယန်ကျန့် သူ ဒီအတိုင်း ပြေးသွားတာ အန္တရာယ်ကင်းပါ့မလား"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ထားမယ် စိတ်ချပါ။ ငါ ဝင်မကစားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘယ်သူမှ ပြဿနာ မရှာနိုင်အောင် သေချာစောင့်ကြည့်ဖို့ပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့"

ကျန်းရှန်းကူက စိတ်အေးသွားသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အဖေကြီးရှုန် နောက်ကို ဘယ်သူ လိုက်ချင်လဲ။ ငါ မင်းတို့ကို ကြွယ်ဝချမ်းသာအောင် ခေါ်သွားမယ်လို့ အာမခံတယ်"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပနေပြီး သူ၏ နောက်လိုက် တစ်သုတ်ကို စုဆောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို ခေါ်သွား ငါ့ကို ခေါ်သွား"

ကျန်းယန်က ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။

လိုက်ပါလာသော မန်နေဂျာ အများအပြားလည်း ရှုန်ဝမ်ဝမ် နောက်သို့ လိုက်လိုကြောင်း ဆန္ဒ ပြသကြသည်။ ဤသို့ ကြွယ်ဝ ချမ်းသာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ဘယ်သူက လက်လွှတ်ခံချင်မည်နည်း။

ဝမ်ဘင်နှင့် ကျန်းရှန်းကူတို့ကမူ ပတ်ပတ်လည် လျှောက်ကြည့်လိုကြောင်း ဆန္ဒ ပြသကြသည်။

ယန်ကျန့်က ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိဘဲ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို သဘောတူလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပင် အဖွဲ့သည် လောင်းကစားရုံထဲတွင် လူစုခွဲသွားကြသည်။

"ဒါ တကယ် လုံခြုံရဲ့လား"

ကျန်းယန်က တိုးတိုးလေး မေးသည်။

"ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ နေရာလေးမှာ ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

စကားပြောပြီးနောက် သူက စားပွဲထိုးတစ်ယောက်ကို လက်ယပြပြီး ရေတစ်ခွက် တောင်းလိုက်သည်။

"မင်း စိတ်မအေးဘူး ဆိုရင် ဒီရေဖန်ခွက်ကို ကိုင်ထား။ ဒါက မင်းကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ရေဖန်ခွက်ကို ကျန်းယန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကျန်းယန်က ဖန်ခွက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အလင်းပြန်မှုမှတစ်ဆင့် အတွင်းထဲတွင် အနက်ရောင် ခွေးကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါဆို ငါ စိတ်အေးသွားပြီ"

သူမ မကြောက်ပေ။ ဒါက ယန်ကျန့်၏ လှည့်ကွက်ဖြစ်မှန်း သူမ သိပြီး အလွန် လုံခြုံသည်ဟု ခံစားလိုက်ရကာ ပြုံးရင်း မျက်လုံး မှိတ်ကျဉ်းလိုက်သည်။

"သွားကစားတော့။ ငါ လမ်းပတ်လျှောက်လိုက်ဦးမယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အရမ်း ဝေးဝေး မသွားနဲ့နော်။ ငါ့ကို လိုအပ်ရင် အော်ခေါ်လိုက်"

ကျန်းယန်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လောင်းကစားရုံ အတွင်းရှိ လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အမှောင်ထဲရှိ ကင်မရာများက သူ့ကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။ မျက်နှာစာ အားလုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး လွတ်သွားနိုင်သည့် နေရာ မရှိပေ။

"ဒီနေ့ ယန်ကျန့်နဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်လို့ ခေါ်တဲ့ အဲ့ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ကလေးကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထား။ တခြားသူတွေက အာရုံလွှဲဖို့ သက်သက် ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့ကို အာရုံစိုက်။ ယန်ကျန့်နဲ့ အဲ့ဒီကလေး ရှုန်ဝမ်ဝမ်က သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့မှာ လိမ်လည်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို အမှတ် ရှစ်သန်း နိုင်သွားအောင် လုပ်ခွင့် မပြုနိုင်ဘူး"

သူဌေးဟဲသည် စောင့်ကြည့်ခန်းထဲတွင် ပေါ်လာပြီး လုံခြုံရေး မန်နေဂျာကို သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သူဌေး သူတို့ နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လုံခြုံရေး မန်နေဂျာက ပြောသည်။

သူဌေးဟဲက ထပ်ပြောသည်။

"သူတို့ ဒီနေ့ ရှစ်ဘီလီယံ နိုင်သွားရင် ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မထင်နဲ့။ ဒီနေ့ ပစ်မှတ်ကို ရောက်အောင် လုပ်နိုင်ရင် အဲ့ဒီ ရှစ်ဘီလီယံက မင်းတို့ အပိုဆုပဲ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူဌေး"

စောင့်ကြည့်ခန်းထဲရှိ လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

သို့သော် သူဌေးဟဲက လုံးဝ မပျော်ပေ။ သူသည် စောင့်ကြည့်ခန်းထဲမှ တင်းမာသော မျက်နှာဖြင့် ထွက်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမျှလောက်ဖြင့် မလုံလောက်သေးဟု သူ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြား လောင်းကစားရုံများမှ လောင်းကစား ကျွမ်းကျင်သူ အချို့ကို ကြားဝင် နှောင့်ယှက်ရန် ငှားရမ်းရန် လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် တာအောင်းမြို့၏ တာဝန်ခံ လော့ရှန်းကိုလည်း သူ ဆက်သွယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သာမန် နည်းလမ်းများက အကျိုးသက်ရောက်မှု အကန့်အသတ် ရှိနိုင်သည်။ သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းကို သဘာဝလွန် လူများဖြင့်သာ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။

"သူဌေး လော့ရှန်းက နေ့လယ်ကတည်းက VIP အခန်းထဲမှာ ကစားနေတာ ခုထိ ပြန်မထွက်သေးဘူး"

လက်ထောက်တစ်ယောက်က သတိပေးလိုက်သည်။

"သူ ဒီမှာ ရှိနေတုန်းလား။ ဘယ် VIP အခန်းမှာလဲ ငါ့ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွား"

သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ့မှာ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ လော့ရှန်းက ယန်ကျန့် လာမည်ကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဖြစ်လေလေ သူဌေးဟဲ ပို၍ စိတ်မလုံမခြုံ ဖြစ်လေလေ ဖြစ်သည်။

ဒါက သူ အသုံးချခံနေရသည်ဟု အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ယန်ကျန့်ကို တာအောင်းမြို့သို့ ရောက်လာစေရန် သူ၏ လက်ကို တမင်တကာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထို့နောက် ဘာဆက်ဖြစ်မည်ကို သူ သိနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

All Chapters