အာဝေ့နှင့် ဝက်ဝံငယ်လေး

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် တာရှင်း အပန်းဖြေမြို့တော်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားနေပြီး အခြားသူများနှင့်အတူ လိုက်မသွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူ ဤနေရာသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် လူအများအပြားကို မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်မိမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ တစ်ယောက်တည်း သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

စည်ကားနေသော ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။

ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်လည်း သူ ဘယ်နေရာကို လျှောက်သွားနေမိမှန်း မသိပေ။ နေရာတိုင်းတွင် စက်အမျိုးမျိုးနှင့် လောင်းကစားဂိမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကိုသာ သိသည်။ သို့သော် သူက ဤအရာများကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူ စိတ်ဝင်စားသည်မှာ တစ္ဆေ ခြေရာလက်ရာများ ရှာတွေ့နိုင်မလား ဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ ကျွမ်းကျင်သော အရာ ဖြစ်သည်။

ဤအပန်းဖြေမြို့တော် အတွင်း၌ သဘာဝလွန် အရာတစ်ခုခု တည်ရှိနေသည်ကို သူ ခံစားမိနေသည်။ သို့သော် ၎င်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သူ လောင်းကစား စားပွဲတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသဖြင့် ယန်ကျန့်သည် အနီးကပ် ကြည့်ရှုရန် ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်သည်။

လူအများအပြားသည် စားပွဲအနီးတွင် ထိုင်နေကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့၏ အမှတ် ချစ်ပြားများကို ပစ်ချကာ လောင်းကြေး ထပ်နေကြသည်။

ယန်ကျန့်က ဒိုင်ကိုင်သူထံ ကြည့်လိုက်ရာ ဤလူများက အလွန် ရိုးရာကျသော အန်စာတုံးဂိမ်းကို ကစားနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် အန်စာတုံး ခွက်မှာ အထူးပြုလုပ်ထားသည်။ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများက ၎င်းကို ထွင်းဖောက် မမြင်နိုင်ပေ။

"ဒါက ရွှေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ခွက်ပဲ။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေက ဒါကို ထွင်းဖောက် ကြည့်လို့ မရဘူး။ သူဌေးဟဲက လှည့်ကွက်တချို့ သုံးထားပုံရတယ်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ သဘာဝလွန် လိမ်လည်မှုတွေကို တားဆီးဖို့ သူ ဒီနေရာကို အဆင့်မြှင့်တင်ထားခဲ့တာ"

"ဒီလို ကာကွယ်ရေး အစီအမံတွေက တော်တော် အကန့်အသတ် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သာမန် တစ္ဆေဆရာတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ တကယ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေကတော့ လောင်းကစားရုံမှာ ပိုက်ဆံရှာဖို့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ သုံးလောက်အောင် မတုံးကြဘူး။ နေရာတိုင်းမှာ ကင်မရာတွေ ရှိနေတာကိုး။ ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် မင်းကို VIP အခန်းထဲ ချက်ချင်း ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် အပန်းဖြေမြို့တော်နှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်နှင့် အသိပညာအချို့ ချက်ချင်း ပြန်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အတွင်းသတင်း အချက်အလက် အချို့ကို ယေဘုယျ နားလည် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အပန်းဖြေမြို့တော်က အမြဲတမ်း အမြတ်ရနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လိမ်လည်မှုကြောင့်ပဲ။ မတူညီတဲ့ နေရာတွေမှာ မတူညီတဲ့ လိမ်လည်နည်းလမ်းတွေပဲ ကွာခြားသွားတာ။ တချို့က ဖြစ်နိုင်ခြေနဲ့ လိမ်တယ် တချို့က နည်းစနစ်နဲ့ လိမ်တယ် တချို့က နည်းပညာနဲ့ လိမ်တယ် တချို့က ထူးဆန်းတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ လိမ်တယ် အဓိက ရည်မှန်းချက်က ကစားသမားရဲ့ အနိုင်ရနိုင်ခြေကို အဆက်မပြတ် လျှော့ချဖို့ပဲ။

တချို့ ကစားသမားတွေက ကံကောင်းပြီး တာရှင်း အပန်းဖြေမြို့တော်ကနေ အမှတ်တချို့ နိုင်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အများစုကတော့ ရှုံးမှာပဲ။

ခဏကြာ လေ့လာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဤနေရာရှိ လိမ်လည်မှု နည်းလမ်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

သာမန် ကစားသမားတွေ အတွက်တော့ အပန်းဖြေမြို့တော်က ဖြစ်နိုင်ခြေ သက်သက်နဲ့ နိုင်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အကြီးကြီး ကစားရင် ဖြစ်နိုင်ခြေက အားကိုးလို့ မရတော့ဘူး။ ဘယ်လိုပဲ တွက်တွက် ကစားသမားတွေမှာ အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒိုင်က ဒီလိုကိစ္စတွေ ဖြစ်လာမှာကို ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အဓိက ကစားသမားတွေ အတွက်တော့ ဒိုင်က နည်းဗျူဟာ အမျိုးမျိုး သုံးပြီး လှည့်စားလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် မျှတတဲ့ လောင်းကစားပွဲဆိုတာ မရှိဘူး။ ဒါက နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ လိမ်လည်မှု နည်းလမ်းတွေအပေါ် ယှဉ်ပြိုင်နေကြတာ သက်သက်ပဲ။

ယန်ကျန့်သည် ပိုက်ဆံကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသောကြောင့် လိမ်လည်ရန် စဉ်းတောင် မစဉ်းစားမိပေ။

သူ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လျှောက်သွားနေစဉ် အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန်းဝေ့သည် အပန်းဖြေမြို့တော်၏ အီလက်ထရောနစ် ဂိမ်းကစားရာ နေရာသို့ ချဉ်းကပ်လာရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အမှတ် ရှစ်ရာသန်းကို အမှတ် တစ်ရာတည်းနဲ့ အနိုင်ရအောင် ကြိုးစားရတာက ငါ အာဝေ့အတွက် နည်းနည်း စိန်ခေါ်မှု ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အမှတ်ပိုင်ဆိုင်မှုကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အဆ ရာပေါင်းများစွာ တိုးပွားအောင် လုပ်ရမယ်။ သာမန် နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဒါကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါက အနည်းငယ်နဲ့ အများကြီး နိုင်အောင် လောင်းရမယ် ဒီအမှတ်တစ်ရာ ချစ်ပြားတွေနဲ့ ဂျက်ပေါ့ ထိမှ ဖြစ်မယ်"

သူသည် သူ့ရှေ့မှ ဤအပန်းဖြေ စက်များကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

တစ်ကြိမ် ကစားလျှင် အမှတ် တစ်ရာ ကုန်ကျပြီး ဆုကြေးမှာ ထောင်ဂဏန်း အနည်းငယ်မှ သောင်းဂဏန်း အထိ ရှိသည်။ သို့သော် အမှတ် ငါးသောင်းတန် ဂျက်ပေါ့ကြီး တစ်ခု ရှိသည်။ အခွင့်အလမ်းများမှာ အလွန် သေးငယ်ပြီး မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ခဏကြာ လေ့လာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျန်းဝေ့သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စက်တစ်လုံးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမှ မရှိဘဲ သူ၏ အမှတ်တစ်ရာ ချစ်ပြားများကို စက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်။

ခလုတ်နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် အပန်းဖြေစက်ပေါ်ရှိ သင်္ကေတများ လည်ပတ်သွားသည်။

ကျန်းဝေ့သည် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက အနာဂတ်ကို ထွင်းဖောက် မြင်နေရသလို ဂျက်ပေါ့တစ်ခုက သူ့ကို လက်ယပ် ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မကြာခင်မှာပင် အပန်းဖြေစက်မှ ဂီတသံနှင့်အတူ ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာ ငါ အာဝေ့က ငါ့တစ်ဘဝလုံးရဲ့ ကံတရားကို လောင်းကြေးထပ်ပြီးမှ အမှတ် နှစ်ထောင်တည်း နိုင်တာလား"

ကျန်းဝေ့သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပြသမှုကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်ရင်း ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

သူ ဤရလဒ်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။

သို့သော် အမှတ် နှစ်ထောင်တန် ချစ်ပြားများမှာ စက်ထဲမှ ထုတ်ပေးပြီး ဖြစ်နေသည်။

"တောက်စ် ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး ထပ်လုပ်မယ်"

ကျန်းဝေ့သည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေပြီး နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း မပြောဘဲ ချစ်ပြားများကို ပြန်ထိုးထည့်လိုက်သည်။

ခလုတ်တစ်ချက် နှိပ်လိုက်သည်နှင့် ဂီတသံများ ထပ်မံ စတင်လာပြီး မကြာမီ ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဝေ့၏ နှုတ်ခမ်းများ စတင် တုန်ရီလာသည်။

ခြောက်ထောင်

ဒီတစ်ခါ အမှတ် နှစ်ထောင် သုံးပြီးမှ ခြောက်ထောင်ပဲ နိုင်တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံကြီးရယ် ငါ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ကံဆိုးသွားတာလဲ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆို အမှတ် သန်းရှစ်ရာ နိုင်ဖို့ ဘယ်တော့ ဖြစ်လာမလဲ မသိတော့ဘူး။

"ငါ မယုံဘူး ထပ်လုပ်မယ်"

ကျန်းဝေ့၏ ဒေါသကြီးသော စိတ်များ ထကြွလာပြီး စက်ကို လက်မလျှော့ဘဲ ဆက်ကစားသည်။

တစ်သောင်း…

ကောင်းကင်ဘုံကြီးရယ် ငါ အမှတ် ခြောက်ထောင် အပြည့် သုံးပြီးမှ တစ်သောင်းပဲ ရတာလား။ ကံကြမ္မာက အစွမ်းထက်တဲ့ ကျန်းဝေ့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံနေတာလား။

"အကုန်ထည့်မယ် အကုန်လုံး ထည့်မယ်"

ကျန်းဝေ့သည် အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီး အမှတ် တစ်သောင်းတန် ချစ်ပြားများကို ဒေါသတကြီး ပြန်ထိုးထည့်လိုက်သည်။

မကြာမီ ရလဒ် ထွက်လာသည်။

ကျန်းဝေ့ သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"အမှတ် တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ပဲ နိုင်တာလား။ ဒီရှုံးနိမ့်မှုက မခံမရပ်နိုင်စရာပဲ"

သူ လက်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက် ကြိုးစားနေသည်။

သူ၏ ကံတရားများ ခန်းခြောက်သွားပုံရသည်။ အကြိမ်တိုင်းတွင် အမှတ် တစ်ထောင် သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်သာ ရရှိသည်။ ကံအဆိုးဆုံး အကြိမ်တွင် အမှတ် တစ်ရာသာ ရရှိခဲ့သည်။

အနီးအနားမှ ဖြတ်သွားသော ဂိမ်းကစားသူများက ကျန်းဝေ့၏ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော ပုံစံကို မြင်တွေ့ပြီး အနည်းငယ် ရယ်စရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်ကြသည်။

"သူ ဘယ်လောက် ရှုံးသွားပြီလဲ မသိဘူး သူ့ဦးနှောက် လွတ်သွားပြီလို့ ထင်တယ်"

အနီးအနား စက်တစ်လုံးမှ ဧည့်သည်တစ်ယောက်က သူ၏ သူငယ်ချင်းကို ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူ အနည်းဆုံး သောင်းဂဏန်းလောက် ရှုံးသွားပုံပဲ။ ဒီနေရာက အသေးစား ကစားတာတွေဆိုတော့ သိပ်ရှုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူငယ်ချင်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ ထင်တာတော့ ဒါထက် ပိုမယ်။ သူ့ချစ်ပြားတွေက သုံးသောင်း ရောက်နေပြီ။ ငါ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ သူက ဟိုဘက်က အကြီးစား ကစားသမားတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်မယ်။ အကုန် ရှုံးသွားလို့ ဂျက်ပေါ့ ထိပြီး ပြန်လာနိုင်ဖို့ ဒီကို လာစမ်းတာ"

"ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ သူ အနည်းဆုံး သန်း ဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှုံးသွားပုံပဲ"

သူတို့နှစ်ယောက် ဆွေးနွေးနေစဉ် ကျန်းဝေ့သည် စက်ကို ဒေါသတကြီး ကန်ကျောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ချစ်ပြားများကို ယူကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဖာ ဒီလောက် အကြိမ်များများ ကစားပြီးမှ အမှတ် တစ်သိန်းပဲ နိုင်တာ။ အာဝေ့ ဘယ်တုန်းက ဒီလို အရှက်ခွဲခံရဖူးလို့လဲ။ ငါ ဒီမှာ မကစားတော့ဘူး တခြားနေရာ သွားစမ်းမယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာ ညည်းညူရင်း လစ်ထွက်သွားသည်။

ကျန်းဝေ့သည် အမှတ် တစ်ရာတည်းဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး စက်တစ်လုံးတည်းတွင် နာရီဝက်မပြည့်မီ သူ၏ အမှတ်များကို အဆတစ်ရာ တိုးပွားစေခဲ့ကြောင်း အခြား မည်သူမျှ မသိပေ။

"အကုန်ထည့်"

စားပွဲတစ်လုံးဆီ ပြေးသွားပြီး ကျန်းဝေ့သည် မကြည့်ဘဲ သူ၏ ချစ်ပြားများကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးရှိ လူများ ချက်ချင်း ရယ်မောကြပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ သူက ကစားတောင် မကစားတတ်တဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်လို့ ထင်နေကြသည်။

သို့သော် မကြာမီ ကျန်းဝေ့၏ အမှတ် တစ်သိန်းသည် နှစ်သိန်း ဖြစ်လာသည်။ သူ ထပ်မံ အကုန်ထည့် လောင်းလိုက်ရာ နှစ်သိန်းမှ လေးသိန်း ဖြစ်လာပြီး လေးသိန်းမှ ရှစ်သိန်း ဖြစ်လာကာ ဆက်လက် တိုးပွားနေသည်။

"ဒီလောက် အကြိမ်များများ ကစားပြီးမှ ကတ်တောင် မကစားနိုင်ဘူး ဘာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလဲ ငါ မကစားတော့ဘူး"

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းဝေ့က ညည်းညူရင်း အမှတ် သုံးသိန်းနှစ်သောင်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ညီလေး မသွားနဲ့ ဆက်ကစားပါဦး"

အနီးအနားမှ လောင်းကစားသမား တစ်ဦးက ရယ်မောရင်း တိုက်တွန်းသည်။

"မင်းက အာဝေ့ကို ဘယ်လို လုပ်ရမလဲလို့ လာသင်ပေးနေတာလား"

ကျန်းဝေ့က သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူက ဖဲမကစားနိုင်တာက ပျင်းစရာကောင်းပြီး အရမ်း နှေးကွေးတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့မှာ အမှတ် အနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း အမှတ် သန်းရှစ်ရာ နိုင်ရန်မှာ ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝေ့သည် အပန်းဖြေမြို့တော် အတွင်း ဆက်လက် လျှောက်သွားနေပြီး သူ၏ အမှတ်များ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးပွားလာသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လောင်းကစားသမား အတော်များများက သူ့နောက်သို့ လိုက်လာကြသည်။ အချို့က ကျန်းဝေ့ ကံအလွန်ကောင်းသည်ကို သတိပြုမိပြီး သူ့နောက် လိုက်ကစားခြင်းဖြင့် ကြွယ်ဝ ချမ်းသာလာရန် မျှော်လင့်ကြသည်။ အချို့က စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် လိုက်ပါလာကြပြီး အချို့က တစ်ခုခု မူမမှန်ဟု ထင်ကာ စုံစမ်းရန် လိုက်လာကြသည်။

အချို့ လူမိုက်များကလည်း အခွင့်အရေး ယူရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် မသိလိုက် မသိဘာသာပင် ကျန်းဝေ့ သွားလေရာသို့ လူအုပ်ကြီးက သူသည် အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ လိုက်ပါနေကြသည်။

မသိသောသူများကမူ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်ဟု ထင်မှတ်ပေမည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြားတစ်ဖက်၌ ကတ်ဝေပေးရန် တာဝန်ယူထားသော ဒိုင်တစ်ယောက်၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စို့နေသည်။ ထိုစားပွဲပတ်လည်တွင်လည်း လူအုပ်ကြီး ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဆယ်နှစ်ခန့် အရွယ် ကလေးတစ်ယောက် ရှိနေသည်။

ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုကလေးသည် အကြိမ် နှစ်ဆယ်ကျော် ဆက်တိုက် အနိုင်ရနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမှတ်များမှာ တစ်ထောင်မှ သန်း ဆယ်ဂဏန်း အထိ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ဤစားပွဲတွင် အများဆုံး ကန့်သတ်ချက်သာ မရှိပါက သူသည် ဘီလီယံ အများအပြား နိုင်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက တကယ် ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ ဂိမ်းပဲ ဘာ စိန်ခေါ်မှုမှ မရှိဘူး။ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စက ဖေဖေရှုန်ရဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်မှု လိုအပ်တယ်တဲ့လား။ ရှောင်ယန်က တကယ် ပိုပိုဆိုးလာပုံပဲ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က သူ၏ ခေါင်းကို ထောက်ထားရင်း ပျင်းရိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည်လည်း အလားတူ ပိုက်ဆံကို စိတ်မဝင်စားဘဲ ရယ်စရာ ကောင်းသည်ဟုသာ ထင်နေသည်။

ဂိမ်းက ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

"နောက်ထပ် နာရီဝက်လောက် ကစားလိုက် ပြီးရင် ငါတို့ တာဝန်ကို စောစော ပြီးမြောက်နိုင်ပြီ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ် နောက်သို့ လိုက်၍ ငွေဝင်နေသော ကျန်းယန်ကလည်း ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပိုက်ဆံများမှာ မျက်စိကျလောက်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားနေသည်။

"ဘာ နာရီဝက်တောင် ထပ်ကစားရဦးမှာလား။ မဖြစ်ဘူး အရမ်း ကြာတယ်။ ငါ အဲ့ဒီလောက် ကြာကြာ မကစားချင်ဘူး။ ငါ နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ပဲ ကစားတော့မယ်"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ဆယ်မိနစ်အတွင်း နင် တာဝန် ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းယန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဘယ်သူက သူတို့ကို လောင်းကြေး အကြီးကြီး မထည့်ခိုင်းလို့လဲ ဒါ ငါ့ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ နေဦး တစ်ခုခု ဖြစ်နေသလိုပဲ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ပြောသည်။

ရုတ်တရက် သူ လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒိုင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သေရောင် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် ခြောက်ကပ်ကပ် အပြုံးဖြင့် လူတစ်ယောက် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

"အသေးလေးတွေ ကစားရတာ ပျင်းနေပြီလား။ ငါ ဒီစားပွဲပေါ်က ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ ခွင့်ပြုချက် ပေးလိုက်ပြီ။ အကြီးစား ကစားချင်လား"

"နာမည်မရှိတဲ့ အကောင်လေး တစ်ကောင်က ငါ့ကို လာခြောက်နေတာလား။ သူတို့က အဖေကြီးရှုန်ကို လွယ်လွယ် ကြောက်တတ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အကုန်ထည့် ကစားရုံပဲ မဟုတ်လား။ ငါလည်း လုပ်နိုင်တာပဲ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ချစ်ပြားများ အားလုံးကို သူ့ရှေ့မှ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

"နင် တုံးလိုက်တာ။ ဒီမှာ ဆရာကြီးတစ်ယောက် ကစားနေမှန်း နင် မမြင်ဘူးလား"

ကျန်းယန်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို တားရန် ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ့ကို တားမနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဘာ ဆရာကြီးလဲ။ ရှောင်ယန်က အရပ် ရှည်လို့လား။ သူတောင် ငါ့ကို ဖေဖေကြီးရှုန်လို့ ခေါ်ရသေးတာ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က မထီမဲ့မြင် အပြည့်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ငါ ဘာပဲ ကစားကစား နိုင်တာပဲ ဘာကို ကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ"

"လောင်းကြေး ထပ်ထားပြီ ကတ်တွေ ဝေတော့"

ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် လူက မံမီရုပ်ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ယခင် ဒိုင်ကို အစားထိုးဝင်လိုက်ပြီး ရှုန်ဝမ်ဝမ်ထံ ကတ်များ ဝေပေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ အေးစက်သော လက်ဖဝါးက ကတ်များကို ထိလိုက်သည်နှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ချက်ချင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"တောက်စ် မင်း လိမ်နေတာ"

မျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအလှည့်တွင် သူ နိုင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် သူ ရှုံးနိမ့်သွားသည်။

"ကတ်တွေတောင် မဝေရသေးဘူး မင်းက ငါ့ကို လိမ်နေတယ်လို့ ဘယ်လို ပြောနိုင်တာလဲ။ ကလေးတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောရဘူး။ ကျုပ်တို့ အပန်းဖြေမြို့တော်က ယုံကြည်ရမှုအပေါ် ဂုဏ်ယူတာ"

ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် လူက ခေါင်း အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးများမှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံလိုက်ရသလို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။

ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသော ကျန်းယန်သည် စားပွဲဘေးရှိ ဖန်ခွက်ကို အလျင်အမြန် လှမ်းယူလိုက်သည်။

သို့သော် အလွန် စိတ်စောနေသဖြင့် သူမသည် ဖန်ခွက်ကို မတော်တဆ တိုက်ချမိလိုက်သည်။

ဖန်ခွက်ထဲမှ ရေများသည် စားပွဲခုံပေါ်သို့ ဖိတ်စင်သွားပြီး ရေအိုင်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

ရေအိုင်အောက်၊ အရိပ်၏ နက်ရှိုင်းသော အလွှာထဲတွင် ခွေးကြီးတစ်ကောင်က အစွယ်များ ဖြဲထားပြီး ထိုလူကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာရန် အသင့်ပြင်နေပုံရသည်။

ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် လူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။