စုန့်ရန်
Vol. 79 Ch. 1154
စားပွဲပေါ်ရှိ ရေအိုင်အောက်တွင် ခွေးကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ခြိမ်းခြောက်နေပြီး ထူးဆန်းကာ အချိန်မရွေး ခုန်ထွက်လာရန် အသင့်ပြင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် လူသည် သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းမှ တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူက အရေးမပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ထိုကမ္ဘာတွင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှု ရှိသည်။ သူ၏ ဆံပင်များ ထောင်ထလာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ရှင်းမပြနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်။
မှားယွင်းမှု မရှိပေ။
ရေအောက်ရှိ အရိပ်သည် ခွေးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် ၎င်းသည် လက်စားချေတတ်သော တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
"ဒီအမျိုးသမီးမှာ တစ်ခုခု မှားနေတာလား။ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး သူက ကောင်းပါတယ်။ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ပြဿနာက အဲ့ဒီ ရေဖန်ခွက်မှာ"
ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် လူက ဖိတ်စင်သွားသော ဖန်ခွက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုရေဖန်ခွက်ထဲတွင် သဘာဝလွန် သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ကြိုတင် ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ရေများ ဖိတ်စင်သွားသည်နှင့် လက်စားချေတတ်သော တစ္ဆေသည် လွတ်မြောက်လာမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် သူသည် စားပွဲအနီးသို့ ကပ်ရန်ပင် မရဲတော့ဘဲ အလိုလို ပို၍ ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။
အန္တရာယ် သေခြင်းတရား တံခါးဝသို့ တည့်တည့် ရောက်လာသည်။
ဤကဲ့သို့သော လောင်းကစားပွဲအတွက် အသက်ကို စွန့်စားရခြင်းမှာ မတန်ပေ။
"မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်နေရတာလဲ။ အိုး ငါ သဘောပေါက်ပြီ မင်း သေတော့မယ် ပြီးတော့ ရုတ်တရက်ကြီးပဲ"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်က သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
သူ၏ ကြိုတင်မြင်ကွင်းထဲတွင် ဤလူသည် စားပွဲအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း ရုတ်တရက် အိပ်ပျော်သွားပြီး သေဆုံးသွားသည်။
ရှင်းမပြနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားသည်။
ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် လူက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ ရေအိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်း မပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။
အခြေအနေက အလွန် ရှုပ်ထွေးလာပြီဟု သူ ထင်လိုက်ပြီး ဆက်လက် မပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူဌေးဟဲကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ ဆိုသည်မှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။ ဒီနေရာတွင် သေဆုံးခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။
"ပြေးသွားပြီ ပြေးသွားပြီ"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် သူ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
"တကယ်ကြီးလား ဒီအတိုင်းပဲလား မင်း ပြေးသွားပြီ ဒါဆို ဖေဖေကြီးရှုန်က ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ လာစမ်းပါ ဆက်ကစားလေ မင်းက အရှက်မရှိဘူးလို့ နာမည်ကြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား"
သူက ထိုလူကို ပြန်ခေါ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ရလဒ်မှာ ထိုလူက ပို၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပြီး အပန်းဖြေမြို့တော်တွင် အလုပ်လုပ်ရန် ပိုက်ဆံရှာရန်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အသက်ကို စွန့်စားရန် မဟုတ်ပေ။
ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ထိုလူ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အော်ဟစ်ခေါ်သော်လည်း သူ့ကို ပြန်ခေါ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
အနီးအနားတွင် ကြည့်ရှုနေသော အချို့လူများမှာ ဤအခြေအနေကို စူးစမ်းနေကြပြီး မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
"တကယ် စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ နေရာပဲ။ ခဏလေး ကစားလိုက် နောက်ခဏနေတော့ မကစားတော့ဘူး။ ရှောင်ယန်က ဘာလို့ ဒီနေရာက သူဌေးကို ရှင်းပစ်ချင်လဲ ဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး။ ဒါက စက်ဆုပ်စရာပဲ။ ရှုံးတာကို မခံနိုင်တဲ့ လိမ်ညာတဲ့ကောင်လား။ ဒါသာ ငါ ဆိုရင် ငါလည်း သူ့ကို ရှင်းပစ်ချင်မှာပဲ"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်က မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
သူ့ဘေးတွင် ကျန်းယန်က မျက်တောင် ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ရေအိုင်ကို ကြည့်ကာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။
"ဒါ တကယ် အသုံးဝင်တာပဲ သူ့ကို တိုက်ရိုက် ခြောက်လှန့်ပြီး မောင်းထုတ်လိုက်တာ"
ဒီနေရာတွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူဌေးဟဲက ထိုအချိန်တွင် မသိရှိသေးပေ။
သူသည် သူ၏ လက်ထောက်နောက်သို့ လိုက်၍ VIP အခန်းတစ်ခန်းသို့ သွားသည်။
တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
သူဌေးဟဲသည် ချက်ချင်းပင် လေးနက်သော မျက်နှာထားသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။
"လော့ရှန်း ယန်ကျန့်က ဒီနေ့ ငါနဲ့ စာရင်းရှင်းဖို့ တာအောင်းမြို့ကို ရောက်လာတယ်။ မင်း မသိဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့။ ဒါက ပြင်းထန်နေပြီ သူက လုံးဝ ပြန်လည် ညှိနှိုင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး သူက ငါ့အသက်ကို လိုချင်နေတာ။ မင်း ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာမပေးတော့ဘူးလား"
ထိုအချိန်တွင် စားပွဲတစ်လုံးတွင် ထိုင်နေသော လော့ရှန်းက သူ၏ ကတ်များကို ချလိုက်သည်။ ထိုအရာကို မျှော်လင့်ထားပုံရပြီး သူဌေးဟဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"သူဌေးဟဲ ဒီပြဿနာက ခင်ဗျားကြောင့် ဖြစ်လာတာ။ ခင်ဗျားက လောဘကြီးပြီး ယန်ကျန့်ရဲ့ ကုမ္ပဏီလူတွေဆီက ဘီလီယံပေါင်းများစွာ နိုင်ယူခဲ့လို့ သူ့ကို တာအောင်းမြို့အထိ ရောက်လာအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ အခုမှ ခင်ဗျား ကြောက်စိတ် ဝင်လာတာလား"
"ကျန်းရှန်းကူနဲ့ ဝမ်ဘင်က ယန်ကျန့် လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်မှန်း ကျွန်တော်သိတောင် မသိခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်က ကုန်းတွင်းပိုင်းရေးရာတွေကို သိပ် နားမလည်ဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့် အပန်းဖြေမြို့တော်ကို ဧည့်သည်ကြီးတွေ မိတ်ဆက်ပေးလာတော့ ကျွန်တော်လည်း အမြတ်အစွန်း ရဖို့ ပျော်ရွှင်စွာ လက်ခံတာပေါ့"
သူဌေးဟဲက သူ လုံးဝ မှားသည်ဟု မခံစားရပေ။
သူ ဤကဲ့သို့သော စီးပွားရေးမျိုးကို တစ်ကြိမ်ထက်မက လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။
လော့ရှန်းက လက်ဖြန့်လိုက်သည်။
"အခု ခင်ဗျား သိသွားပြီ မဟုတ်လား"
"ဘီလီယံ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဆိုရင် ယန်ကျန့် တာအောင်းမြို့ကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့မှာ ပြန်လည် ညှိနှိုင်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်။ ယန်ကျန့်ကို ရှန်ထုံမျှော်စင်နဲ့ အကြွေး ဆပ်ခိုင်းဖို့ အကြံပေးခဲ့တာ ခင်ဗျားလား"
သူဌေးဟဲက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ ထောင်ချောက်ဆင်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ယခု သူသည် လော့ရှန်း၏ စကားများအတွက် အပြစ်တင် ခံနေရသည်။
အကြွေးဟောင်း အကြွေးသစ်များ စုပုံလာသဖြင့် သူဌေးဟဲ နားလည်လိုက်သည်မှာ အကယ်၍ သူ ဒီနေ့ ဤအတားအဆီးကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့လျှင် သူ ဤနေရာတွင် အသက် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
"ပြိုင်ဘက်က သူ့နာမည်နဲ့ အဆောက်အအုံ ပိုင်ဆိုင်ထားမှတော့ အကြွေးကို ပစ္စည်းနဲ့ ပေးဆပ်ခိုင်းတာက သဘာဝကျတာပဲ မဟုတ်လား"
လော့ရှန်းက ပြောသည်။
"ခင်ဗျား ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဒီအရှုပ်တွေကို ခင်ဗျားပဲ ကိုင်တွယ်သင့်တယ်။ ခင်ဗျားက အသိုင်းအဝိုင်းထဲက လူတချို့ကို သိတယ်လို့ ငါ မှတ်မိနေတယ် ဟုတ်လား။ ယန်ကျန့်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သူတို့ကို သွားခေါ်လိုက်လေ။ ခင်ဗျား ဒါမျိုး တော်တော် လုပ်ဖူးတာပဲ"
သူဌေးဟဲ၏ အပန်းဖြေမြို့တော်သည် တစ္ဆေဆရာများနှင့် အချို့သော ဆက်သွယ်မှုများ ရှိကြောင်း သူ သိသည်။ ဤတစ္ဆေဆရာများသည် သူဌေးဟဲကို ပြဿနာ အချို့ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရာတွင် တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူတို့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မထွက်လာနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် သာမန်လူများ ရင်ဆိုင်နိုင်သောသူများ မဟုတ်ပေ။
"ယန်ကျန့်က ဌာနချုပ် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်။ ကျွန်တော် သိတဲ့လူတွေက ပေါ်လာတာနဲ့ ရှင်းလင်းခံရနိုင်တယ် ပြီးတော့ မတရား သေဆုံးသွားနိုင်တယ်"
သူဌေးဟဲက ဒေါသကို မြိုသိပ်ရင်း ပြောသည်။
မကြာသေးမီက သူသည် သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းအကြောင်း တော်တော်များများ လေ့လာထားသည်။
အရပ်ဘက်မှ တစ္ဆေဆရာများက ဌာနချုပ်မှ လူများကို ရင်ဆိုင်ပြီး ပြဿနာ ရှာရဲလျှင် သေထိုက်ပြီး တိုင်ကြားစရာ နေရာပင် မရှိပေ။
လော့ရှန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါ့မှာလည်း ကောင်းတဲ့ ဖြေရှင်းနည်း မရှိတော့ဘူး။ သူဌေးဟဲ ခင်ဗျား ကံကောင်းပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပေးရတော့မယ် ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျန့်ကို သွားတောင်းပန်ကြည့်ပေါ့။ သူ ခင်ဗျားကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ရင် အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ငါ့ကို ဒီပြဿနာထဲ ဆွဲမထည့်နဲ့ ငါလည်း ဌာနချုပ် အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ပဲ။ ရာထူးအရ သူက ငါ့အထက်လူကြီး။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ငါ ဘာမှ လုပ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"လော့ရှန်း ကျုပ်တို့ သိလာတာ ကြာပြီပဲ ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောစမ်း ခင်ဗျားမှာ ယန်ကျန့်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလား။ ရှိရင် ကျုပ် ခင်ဗျားနဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်တယ်။ ခင်ဗျား ဒီသဘောထားအတိုင်း ဆက်နေမယ် ဆိုရင်တော့ ကျုပ် ယန်ကျန့်ဆီ တိုက်ရိုက် သွားတောင်းပန်တော့မယ်။ အသက်ရှင်ရမယ် ဆိုရင် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်မယ်"
"ငါ့ကိုယ်ငါ နှိမ့်ချလိုက်ရင် သူ ငါ့ကို မသတ်ဘဲ နေနိုင်တယ်"
သူဌေးဟဲက ထပ်ပြီး မနှောင့်နှေးချင်တော့ပေ။ အပန်းဖြေမြို့တော်တွင် တစ်ခုခု ဖြစ်နေရမည်ဟု သူ ခံစားမိနေသည်။ ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် အများကြီး နိုင်နေလောက်ပြီ ဖြစ်ရမည်။ အကယ်၍ သူတို့ လောင်းကစား သဘောတူညီချက်အတိုင်း ရှစ်ဘီလီယံ အမှန်တကယ် နိုင်သွားခဲ့လျှင် ယန်ကျန့် လှုပ်ရှားလာမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ သူ သေလူ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
သူ သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်း၏ နည်းလမ်းများကို မြင်ဖူးသည်။
လူတစ်ယောက်ကို သတ်ခြင်းသည် အလွန် လွယ်ကူပြီး ပေါ်လာစရာပင် မလိုပေ။
"သူဌေးဟဲ နည်းလမ်းတွေကတော့ မရှားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ဘယ်လောက်အထိ စွန့်လွှတ်နိုင်မလဲ ဆိုတာပေါ် မူတည်တယ်။ ခင်ဗျား ရွေးချယ်လိုက်တာနဲ့ အသက်တွေ စွန့်စားရလိမ့်မယ် ခင်ဗျား အသက် အပါအဝင်ပေါ့။ ခင်ဗျား လမ်းတစ်ဝက်မှာ သဘောထား ပြောင်းလို့ မရဘူး။ မပြတ်မသား ဖြစ်နေတာက ပိုကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကိုပဲ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"
လော့ရှန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူဌေးဟဲက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါက စွန့်စားမှုတွေ မလုပ်ရဲတာ မဟုတ်ဘူး ငါက သတ္တိ မရှိတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက လက်ဆေး သန့်စင်သွားပြီး ငါ့ကို နှစ်ဖက်စလုံးက သေအောင် ထားခဲ့တဲ့အခါ ခင်ဗျားကို ဘယ်လို ယုံကြည်ရမလဲ"
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူ အခု နောင်တ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤပြဿနာထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်မိခြင်းသည် တကယ့်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
"သူဌေးဟဲ ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောမယ်။ အခုအချိန်မှာ နိုင်ငံတွင်းမှာ ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဌာနချုပ် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်မှုရှိရှိ အခိုင်အမာ ပြောရဲတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ယန်ကျန့်ကို ရင်ဆိုင်ရရင် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့တာနဲ့ ငါ ရှင်းလင်းခံရနိုင်တယ်။ သူ့ကို ရန်စတာက အမိုက်မဲဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ အထူးသဖြင့် ဒီနေ့ခေတ် သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းမှာပေါ့။ တခြား ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တွေက သူ့ကို ပိုက်ဆံ မပေးရတာနဲ့တောင် ကံကောင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်ကြတယ်"
လော့ရှန်းသည် သူ၏ ပေါ့ပျက်ပျက် အမူအရာကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပို၍ လေးနက်လာသည်။
"ဒါဆို ခင်ဗျားက ဘာလို့ ယန်ကျန့်ကို တာအောင်းမြို့အထိ ခေါ်လာရတာလဲ။ ခင်ဗျား မီးနဲ့ ကစားနေတာ"
သူဌေးဟဲက သွားကြိတ်လိုက်သည်။
လော့ရှန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါလည်း ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တချို့အရာတွေက လုပ်ကို လုပ်ရတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါလည်း သူ့ကို မဆွချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ပြောနေလို့လည်း အခု အထောက်အကူ မဖြစ်တော့ဘူး။ ခင်ဗျားက သဘာဝလွန်ကမ္ဘာကို သိပ်မသိဘူး။ ကောင်းပြီ ယန်ကျန့်ကို ဒီကို ခေါ်လာဖို့ နည်းလမ်းရှာလိုက် ကျန်တာ ငါ တာဝန်ယူမယ်"
"ခင်ဗျား သူ့ကို တွေ့ရဲလို့လား"
သူဌေးဟဲက မေးသည်။
"ထာဝရ ပုန်းနေလို့ မရဘူး။ သူ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို ရှာတွေ့မှာပဲ။ ပုန်းနေလို့ အပိုပဲ"
လော့ရှန်းက ပြန်ဖြေသည်။
သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာနေပြီး မျက်လုံးများ ခဏတာ လင်းလက်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် သူ လှည့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထောက်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူသည် လော့ရှန်းနှင့် ပူးပေါင်းရမည်လား သို့မဟုတ် ယန်ကျန့်နှင့် ပြန်လည် ညှိနှိုင်းရန် ကြွယ်ဝမှုများစွာကို သုံးစွဲရမည်လား ဆိုသည်ကို ချိန်ဆရန် လိုအပ်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များမှာ အကန့်အသတ် ရှိနေပြီး ယန်ကျန့်က ပေးနိုင်သော အန္တရာယ်ကို သူ တိတိကျကျ မတိုင်းတာနိုင်ပေ။
ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနိုင်သလား ဒါမှမဟုတ် လော့ရှန်း ဖော်ပြသလိုမျိုး လွှမ်းမိုး အနိုင်ယူနိုင်သော တည်ရှိမှု တစ်ခုလား။
သူဌေးဟဲ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လော့ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ယခု သူဌေးဟဲ ခံစားနေရသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။
"ယန်ကျန့် ဒီကို လာတာကို ငါက ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုလို့ မမြင်ဘူး။ အခွင့်အရေး တစ်ခုလို့ မြင်တယ်။ သူက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကိုပဲ ခေါ်လာတာ။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ဝိညာဉ်ကလေးလို့ နာမည်ပြောင် ပေးထားတာ။ သူ့မှာ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းပဲ ရှိတယ် တခြား နည်းလမ်းတွေ မရှိဘူး။ ငါတို့ သူ့ကို ခွဲထုတ်လိုက်နိုင်သရွေ့ ငါတို့ ယန်ကျန့်ကို ဒီအခန်းထဲမှာ ပိတ်လှောင်ပြီး သူ့ကို ဒီလောကကြီးထဲကနေ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်"
ထိုအချိန်တွင် စားပွဲရှိ အခြား ကစားသမားတစ်ယောက်က ထပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အမည်မှာ စုန့်ရန် ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်၏ အထက်တန်းကျောင်းနေဖက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နံပါတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်း တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်မှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လာသူ ခုနစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် သာမန် ကျောင်းသားတစ်ယောက်မှ သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ကျန်းဝေ့ကို ပြန်ပေးဆွဲကာ ယန်ကျန့်ထံမှ ထိန်းချုပ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းတွင် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး တရားဝင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် သူ ပေးဆပ်ခဲ့ရသော တန်ဖိုးမှာ အလိုရှိသူ ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
အလိုရှိသူ ဖြစ်လာပြီးနောက် သူ ပေါ်ထွက်လာရန် မရဲတော့ပေ။ သူ ပေါ်လာသည်နှင့် မြို့တော် အာဏာပိုင်များ၏ လိုက်လံ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။
စုန့်ရန် တာအောင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်အထိ ဖြစ်သည်။
တာအောင်းမြို့၏ တာဝန်ခံ လော့ရှန်းသည် သူ့အပေါ် မသေမချာသော သဘောထား ရှိခဲ့သည်။ ဂရုလည်း မစိုက်သလို စုံစမ်းခြင်းလည်း မပြုပေ။ ရံဖန်ရံခါ ဆက်သွယ်မှုပင် ရှိခဲ့သောကြောင့် သူ ဤမြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"စုန့်ရန် အစောပိုင်းတုန်းကတော့ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို ငါ အရမ်း သဘောတူခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မင်းကို ဘေးကနေတောင် ကူညီပေးခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် တာအောင်းမြို့ကို ရောက်လာတဲ့အခါ ငါ့ သဘောထား ပြောင်းသွားတယ်"
လော့ရှန်းက ခေါင်း အနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။
"အခန်းတစ်ခန်းတည်းက သူ့ကို ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်တယ်"
"ဘာလို့လဲ"
"နောက်ဆုံးရ သတင်းတွေအရ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်မှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေရေကန်ကို အောင်မြင်စွာ စည်းခတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ငါ မင်းကို ကြည့်မပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့။ ဒါက မှတ်တမ်းပဲ မင်းကိုယ်တိုင် ယူကြည့်လိုက်"
ထိုသို့ ပြောရင်း သူသည် ပြင်ဆင်ထားသော မှတ်တမ်းကို စုန့်ရန်၏ ရှေ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်တင်လိုက်သည်။
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး အေးစက်နေသော စုန့်ရန်သည် မျက်နှာသေဖြင့် မှတ်တမ်းကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။
သူ မှတ်တမ်းကို ဖတ်ရှုနေစဉ် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံနိုင်သော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းချီကို ပြောင်းလဲပစ်ပြီး တစ္ဆေရေကန်ကို အတင်းအကျပ် စည်းခတ်ပစ်တာက သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းမှာ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်စရာပဲ။ တစ္ဆေနယ်မြေ ရှိတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ သူတို့က အများဆုံး အဆောက်အအုံ တစ်လုံး လမ်းတစ်လမ်းကိုပဲ သက်ရောက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကြည့်စမ်း"
လော့ရှန်းက အနီးအနားမှ ဖန်ခွက်ကို ယူ၍ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။
"မင်းက သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲ။ မင်း နှလုံးသားထဲမှာ နားလည်သင့်တယ်။ သဘာဝလွန် သက်ရောက်မှုက ဒီလောက် ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံနိုင်ဖို့ဆိုရင် အဲ့ဒီလို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ဖို့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကို အစွမ်းကုန် ဖိနှိပ်ထားဖို့ လိုတယ်။ သာမန် တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်က သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို မဆင်မခြင် သုံးလိုက်ရင် တစ္ဆေ ပြန်လည် နိုးထလာမယ့် အန္တရာယ် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ဒီလောက် အတိုင်းအတာထိ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို သုံးပြီးတာတောင် သူက ဒီနေ့ သူဌေးဟဲကို လက်ဖက်ရည် သောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်နိုင်လောက်အောင် အားလပ်နေတုန်းပဲ"
"အခန်းတစ်ခန်းတည်းက သူ့ကို ထောင်ခြောက်ဆင်နိုင်ဦးမယ်လို့ မင်း ထင်သေးလား။ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါတောင် ယန်ကျန့်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။ သူနဲ့အတူ အလောင်းကောင် သံချောင်း ရှိနေသေးတာကို ထည့်မပြောသေးဘူး"
စုန့်ရန်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ယန်ကျန့်သာ မပျောက်ကွယ်သွားရင် ငါ ဘယ်တော့မှ ပြန်လည် ထူထောင်လာနိုင်ခွင့် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မျက်နှာကိုတောင် ပြရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဒီလို ဘဝမျိုးကို တော်တော် ငြီးငွေ့နေပြီ။ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေး ရှိရင် ငါ ယူမှာပဲ။ လော့ရှန်း ဒီမှတ်တမ်းကြောင့် မင်း နောက်ဆုတ်သွားတာလား။ မင်း အရင်က ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး"
လော့ရှန်းက စကားမပြောဘဲ ဤသို့သာ ပြောလိုက်သည်။
"ကြိုးစားကြည့်ပေါ့။ ယန်ကျန့်ရဲ့ အခြေအနေက တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ပိုဆိုးသွားတယ်လို့ ငါ ကောလာဟလ တချို့ ကြားထားတယ်။ ငါ့စိတ်ထဲမှာ မသေချာပေမဲ့ ယန်ကျန့်ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့သူတွေ ဒီလောက် များနေတာ ငါလည်း အတူ လိုက်ကစားကြည့်ရုံပေါ့။ ဒါ့အပြင် ဒီ သူဌေးဟဲကိုလည်း လျှော့မတွက်နဲ့"
"သူက ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အပန်းဖြေမြို့တော်ကို လုပ်ကိုင်နေတာ ပြီးတော့ သူ့မှာ သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲက လူတချို့ ရှိနေတုန်းပဲ။ အရင်ဆုံး ဒီ သူဌေးဟဲကို စမ်းကြည့်ပြီး လုပ်ခိုင်းလိုက်။ အခြေအနေ မကောင်းရင် ငါတို့ နောက်ပြန်ဆုတ်လို့ ရသေးတယ်"
"ဒါဆို ဘာလို့ သူဌေးဟဲကို လှုပ်ရှားဖို့ မတိုက်တွန်းဘဲ ယန်ကျန့်က ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲ ဆိုတာကိုပဲ သတိပေးနေတာလဲ"
စုန့်ရန်က မေးသည်။
လော့ရှန်းက ပြန်ဖြေသည်။
"မင်းက လူမိုက်တစ်ယောက်ကိုတော့ တွန်းအားပေးလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူလည်တစ်ယောက် အတွက်တော့ ဒါက ဆန့်ကျင်ဘက် အကျိုး သက်ရောက်မှု ရှိတယ်။ သူဌေးဟဲက လူလည် တစ်ယောက်ပဲ။ မင်း သူ့ကို မျက်စိမှိတ် နှိုးဆော်နေရင် ဒါက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုတ်လိုစိတ်ကို ပိုပြီး ခိုင်မာသွားစေလိမ့်မယ်"
"သူ လှုပ်ရှားဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ရင်ရော"
စုန့်ရန်က ထပ်မေးသည်။
လော့ရှန်းက သက်ပြင်းချပြီး ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါဆို ငါ ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်တော့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ယန်ကျန့်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား မဟုတ်ဘူး။ အားလုံးက အခြေအနေ ဘယ်ဘက်ကို ပြောင်းသွားမလဲ ဆိုတာပေါ် မူတည်တယ်။ ငါတို့ ဒီမှာ သတင်း ထိုင်စောင့်နေရုံပဲ"
"ငါ နားလည်ပြီ"
စုန့်ရန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နားလည်သွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို မေးချင်တာက မင်းက သူ့ကို သိတောင် မသိဘဲ ဘာလို့ ယန်ကျန့်ကို ပစ်မှတ်ထားချင်ရတာလဲ"
လော့ရှန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိုင်ကို သောက်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူက မသိတဲ့သူကို ပစ်မှတ်ထားလို့ မရဘူးလို့ ပြောလို့လဲ။ သူဌေးဟဲက ဝမ်ဘင် ကျန်းရှန်းကူကို မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ပိုက်ဆံအတွက် သူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ချင်သေးတာပဲ။ လောကကြီးက ဒီလိုပဲလေ တခါတလေ စည်းစနစ်ကျတယ် တခါတလေ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်တယ် တခါတလေ အမှောင်ကျတယ်"
"ဒါက ယန်ကျန့်က ကံဆိုးလို့ ဒါကို ကြုံတွေ့ရတာ သက်သက်ပဲ"
စုန့်ရန်၏ အကြည့် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ တိတ်ဆိတ်နေပြီး လော့ရှန်း ထုတ်မပြောသော တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် အရေးမကြီးပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ သူတို့၏ သဘောထားများ တူညီနေသည်။
သူတို့ စကားပြောဆိုနေစဉ်မှာပင်။
သူဌေးဟဲသည် ထိုအခန်းမှ သိပ်မဝေးသေးခင်မှာပင် သူ၏ လက်ထောက်က နောက်ဆုံး အခြေအနေကို ပြန်လည် ပြောပြပြီး အစောပိုင်းက ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အသိပေးလိုက်သည်။
"ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ကျန်းကျိက မလှုပ်ရှားရဲဘဲ တန်းထွက်ပြေးသွားတယ်။ အခု သူ့ကို ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ဘူး။ စောင့်ကြည့် ဗီဒီယိုကို ကြည့်တာတော့ ဘာမှ မူမမှန်တာ မတွေ့ရဘူး။ ကျန်းကျိက ရုတ်တရက် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပြီး ကြောက်လန့် ထွက်ပြေးသွားပုံပဲ"
လက်ထောက်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
သူဌေးဟဲ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ ပို၍ပင် မည်းမှောင်သွားသည်။
လက်ထောက်က ဆက်ပြောသည်။
"အဲ့ဒီ ရှုန်ဝမ်ဝမ်က တကယ် ပြဿနာ ရှိတယ်။ သူက လောင်းကြေးရဲ့ ရလဒ်ကို အမြဲ တိတိကျကျ ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်တယ်။ အခု သူ အနည်းဆုံး အမှတ် တစ်ဘီလီယံ နိုင်သွားပြီ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းသာ ဆိုရင် ညကုန်တဲ့အခါ သူ အမှတ် ဘီလီယံ ဆယ်ဂဏန်းချီ နိုင်သွားလိမ့်မယ်"
"ပြီးတော့ ယန်ကျန့်နဲ့ ဆက်နွယ်နေတဲ့ ကျန်းဝေ့ ဆိုတဲ့ လူငယ်ကလည်း သံသယ ရှိစရာပဲ။ သူက အမှတ် တစ်ရာတည်းနဲ့ ဝင်လာပြီး အခု အမှတ် ဆယ်သန်းကျော် နိုင်သွားပြီ"
"ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်ကတော့ မလှုပ်ရှားဘူး။ ဧည့်ခန်းမဆောင်ထဲမှာ လျှောက်သွားနေရုံပဲ။ ကျုပ်တို့ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေမှန်း သူ သိပုံရတယ်။ ဘာမှ မလုပ်ဘူး"
ဤ သတင်းပို့ချက်များကို နားထောင်ရင်း သူဌေးဟဲသည် စိတ်နှလုံး လေးလံလာသည်။ နာရီဝက်ခန့် အတွင်းမှာပင် အခြေအနေက ဤမျှလောက် ဆိုးရွားသွားသည်။
နောက်ထပ် နာရီဝက် ကြာလျှင် အပန်းဖြေမြို့တော်သည် ဒေဝါလီ ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
ထိုအခါ ပိုက်ဆံသာမက အသက်ပါ ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်သည်။
"ငါ နားလည်ပြီ"
သူဌေးဟဲက သူ တစ်ခုခု လုပ်ရတော့မည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အင်အား သုံးခြင်းသည် ယခု လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှ ကျန်းကျိပင် တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လော့ရှန်း၏ အစောပိုင်း စကားများကို သံသယကင်းကင်း ထောက်ခံနေသည်။
ယန်ကျန့်၏ ဩဇာအရှိန်အဝါသည် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေသည်။
"ပြန်လည် ညှိနှိုင်းဖို့ နေရာ ရှိမလား ကြည့်ရမယ်"
သူဌေးဟဲက တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်ပြီး ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ဆက်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်တော့သည်။
"ယွဲ့လျန် ငါပါ။ အပန်းဖြေမြို့တော်မှာ ပြဿနာ တက်နေတယ် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာပဲ။ မင်း အရမ်း စိတ်ဝင်စားလောက်မဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်။ မင်း ငါ့ကို ဒီလူကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလား။ ဈေး ပြော"
ဖုန်းထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ငါ ဒီပြဿနာကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ မင်းရဲ့ အခကြေးငွေကိုလည်း စိတ်မဝင်စားဘူး။ တခြားသူ ရှာလိုက်။ မင်း လက်အောက်မှာ အရင်းအမြစ်တွေရော အလှလေးတွေရော အများကြီး ရှိတာပဲ"
"သူက တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်"
သူဌေးဟဲက နာမည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
"သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းက တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့် ဟုတ်လား"
အမျိုးသမီး၏ လေသံ ပြောင်းသွားသည်။
"ထူးခြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ ငါ သူ့ကို တွေ့ချင်တယ်"
"ငါ မင်းကို အများဆုံး မိနစ် နှစ်ဆယ် ပေးမယ်။ ငါ မင်းကို နေရာ ပို့ပေးလိုက်မယ်"
သူဌေးဟဲက ချက်ချင်း ဖုန်းချလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဖုန်းခေါ်ဆိုပြန်သည်။ သူ ယန်ကျန့်ကို ထိန်းချုပ်ရန် လူတစ်ယောက်တည်းကို အားကိုး၍ မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ အခြား ပြင်ဆင်မှုများ လိုအပ်သည်။