ကျိန်စာသင့် အခန်း၏ ရောက်ရှိလာခြင်း

ငါးမျှားတာ ဟုတ်လား။

မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိုးဝင်လာသည်။ သူတို့ ထိုပြဿနာကို အစောပိုင်းက စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ယန်ကျန့်က ၎င်းကို အသံထွက် ပြောလိုက်သည်ကို ကြားရသောအခါ သူတို့၏ ကျောရိုးများ စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

တကယ်ပဲ။

ဒီ ယန်ကျန့်က အချိန်အကြာကြီး လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ဘဲ သူတို့အားလုံး ပုန်းအောင်းရာမှ ထွက်လာအောင် သူဌေးဟဲကို အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးနေခဲ့တာ။

ဒီအခြေအနေ ရောက်မှတော့ နောက်ပြန်လှည့်စရာ မရှိတော့ဘူး။

ယန်ကျန့် ရောက်လာခဲ့ပြီ။ စုန့်ရန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။ ပြီးတော့ လော့ရှန်းကလည်း ဇာတ်ဝင်လာခဲ့ပြီ။ အခု နောက်ပြန်ဆုတ်တာက သေဒဏ်ပေးတာနဲ့ တူတူပဲ။ ကြောက်ရွံ့နေပေမဲ့ လှုပ်ရှား အရေးယူလိုက်ရင် သူတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်။

လူအနည်းငယ် လျှို့ဝှက်စွာ မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်မျက်လုံးထဲ တစ်ယောက် မဆုတ်မနစ်သော သန္နိဋ္ဌာန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ကျုပ်တို့ ဒီလောက် ရန်လိုမနေကြပါနဲ့။ ကြားဝင် ညှိနှိုင်းပေးပြီး ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။ ကျုပ်တို့အားလုံးက တစ္ဆေဆရာတွေချည်းပဲ အသက်ရှင် နေထိုင်ရတာက အစကတည်းက ခက်ခဲနေပြီ။ ဒီ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေထဲက နတ်ဆိုး တစ္ဆေတွေက ကျုပ်တို့ရဲ့ တကယ့် ရန်သူတွေပါ။ ခင်ဗျားလည်း လက်ရှိ အခြေအနေကို သိတာပဲ။ အသက်ရှင် ရပ်တည်ရတာက ဒီလောက် ခက်ခဲနေပြီ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ပြန်တိုက်ခိုက်နေကြတာက မိုက်မဲရာ ကျလိမ့်မယ်"

လော့ရှန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး တင်းမာနေသော အငွေ့အသက်ကို အလျင်အမြန် ဖြေလျှော့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူတို့၏ ယခင် အစီအစဉ်အရ သူတို့သည် ယန်ကျန့်ကို စက္ကန့်အနည်းငယ် အတင်းအကျပ် နှောင့်နှေးစေရန် အတူတကွ လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ပြီး အခန်း ၇၀၇ တံခါး နံပါတ်ကို အပြင်ဘက်တွင် ချိတ်ဆွဲကာ သူ့ကို အတွင်းထဲတွင် ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ လှုပ်ရှား အရေးမယူမီ ပြိုင်ဘက်၏ သံသယကို မဖြစ်စေရပေ။

ဤအစီအစဉ် အောင်မြင်ရန်အတွက် သူတို့ ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေများအောက်တွင် အောင်မြင်မှုသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"လော့ရှန်း မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေလဲ ဆိုတာ မင်း သိတယ်။ မင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ လိမ်လို့ ရမယ်လို့ မထင်နဲ့။ ဒီနေရာမှာ အဲ့ဒီစကားတွေ လာပြောနေတာက စော်ကားတာပဲ။ မင်းက တကယ်ပဲ မင်းတစ်ယောက်တည်းက ဒီလောကမှာ လည်တဲ့သူလို့ ထင်နေပြီး တခြားလူတိုင်းက အရူးတွေလို့ ထင်နေတာလား"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အနည်းဆုံးတော့ မင်းက စုန့်ရန်လို တရားခံပြေးတစ်ယောက်ကို ဒီနေရာမှာ ထိုင်ခိုင်းထားတယ်။ ပြီးတော့ မင်းက ဂရုမစိုက်ရုံတင် မကဘူး ငါနဲ့ ပြန်လည် ညှိနှိုင်းဖို့အကြောင်း လာပြောနေသေးတယ်။ မင်း ဦးနှောက် သေနေပြီလား။ တာဝန်ခံ တစ်ယောက်က တရားခံပြေး တစ်ယောက်နဲ့ ပြန်လည် ညှိနှိုင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

လော့ရှန်း၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဤကဲ့သို့ စော်ကားခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူသည်လည်း မြို့တစ်မြို့၏ တာဝန်ခံ တစ်ယောက် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့် သူ့ကို တရားခံပြေးလို့ အလှည့်တိုင်း ခေါ်မနေနဲ့။ စုန့်ရန်က ဘာ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့လို့လဲ"

စုန့်ရန်က အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းဝေ့ကို ပြန်ပေးဆွဲတာ ဟုတ်လား။ ငါ သူ့ကို ထိခိုက်စေဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ကျန်းဝေ့ကို တစ်ကြိမ်ပဲ အသုံးချခဲ့တာ။ ငါ သူ့ကို တကယ် သတ်ချင်ခဲ့ရင် ကျန်းဝေ့ အခုချိန်ထိ အသက်ရှင်နေဦးမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

"မင်း အပြစ်ကင်းစင်ခဲ့ရင် ဘာလို့ ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ပြီး မရှင်းပြဘဲ ဒီလို နေရာမျိုးမှာ ပေါ်လာရတာလဲ။ မင်း အခု တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ ငါ့ကို ရှာဖို့ နည်းလမ်းတွေ မင်းမှာ သေချာပေါက် ရှိရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း မလုပ်ခဲ့ဘူး။ မင်း ဒီတစ်ခေါက် ပေါ်လာတာက ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အရင်ဆုံး ကျန်းဝေ့ကို ပြန်ပေးဆွဲပြီးတော့ နောက်တော့ ငါ့ဆီက ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ခြိမ်းခြောက် ညှစ်ယူတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာတယ်။ မင်း အခုထိ မင်း မှန်တယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောသည်။

"ငါ့ကို ထွက်ပေါက် မရှိအောင် လုပ်ခဲ့တာ မင်းရဲ့ အလိုရှိသူ စာရင်းပဲ"

စုန့်ရန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

"ငါတို့က ကျောင်းနေဖက်တွေ။ မင်း နည်းနည်းလေးမှ ကြင်နာမှု မပြခဲ့ဘူး။ ငါ မင်းကို အရင်က ရှာခဲ့ဖူးတယ် ပြီးတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ မင်း မသိခဲ့ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့"

"တခြား နေရာတွေကို အသိမပေးဘဲ ခိုးဝင်တာ မင်းက ဒါကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့် အေးစက်သွားသည်။

"ထားလိုက်တော့။ ငါ မင်းနဲ့ စကားလုံးတွေ အချိန်ဖြုန်း မနေချင်ဘူး။ မင်း ဒီနေ့ ပေါ်လာမှတော့ မင်း စိတ်ပိုင်းဖြတ် ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်ရမယ်။ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှင်းပြချက်တွေက အရေးမကြီးဘူး။ ရလဒ်ကသာ အရေးကြီးတယ်"

"ဟုတ်တယ် လုပ်ငန်းစဉ်က အရေးမကြီးဘူး ရလဒ်ကသာ အရေးကြီးတယ်"

စုန့်ရန်က အေးစက်စွာ ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ငါတို့ လောင်းကစားပွဲက မစရသေးဘူး။ မင်း အခု နောက်ဆုတ်ချင်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယိကျင်း အမည်ရ လူက ထပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ နောက်မဆုတ်ဘူး။ ပြော မင်းတို့ ဘာ လောင်းချင်တာလဲ"

ကျန်းယိကျင်းက တိုက်ရိုက် ပြောသည်။

"သာမန် လောင်းကစားပွဲက ပျင်းစရာ ကောင်းတယ် ပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်ယန်လို အဆင့်အတန်းမျိုးနဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူး။ ငါတို့အားလုံးက သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲက ဖြစ်နေမှတော့ သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲက အရာတစ်ခုခုနဲ့ ကစားကြတာ မကောင်းဘူးလား"

"သဘာဝလွန် လောင်းကစားပွဲ ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းတို့ကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ပေးမယ်"

ယန်ကျန့်က ယုံကြည်မှု ရှိစွာ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်လို ကစားချင်လဲ"

ကျန်းယိကျင်းသည် ယန်ကျန့်က ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ရွေးချယ်စရာများကို လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်က စားပွဲကို ချက်ချင်း လှန်မပစ်သေးသရွေ့ ဒါက သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ။

သူတို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ရင် ယန်ကျန့်ကို တကယ် ဖြိုလှဲနိုင်လောက်တယ်။

ဟုတ်ပါတယ် သူတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တော့ ယန်ကျန့်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။

စုန့်ရန်က ကျန်းယိကျင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။

အခန်း ၇၀၇ ကို ထုတ်သုံးရမည့် အချိန် ရောက်ပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းယိကျင်းက နားလည်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြောသည်။

"တာရှင်း အပန်းဖြေမြို့တော်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အခန်းတစ်ခန်း ရှိတယ်။ အခန်း ၇၀၇ ပေါ့။ အဲ့ဒီ အခန်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ ဘယ်သူမှ ပြန်ထွက်လာဖူးတယ်လို့ မကြားဖူးဘူး။ ငါတို့ အဲ့ဒီ အခန်းကို လောင်းကြေးအဖြစ် သုံးမယ်။ မင်း အဲ့ဒီ အခန်းထဲ ဝင်ပြီး ပြန်ထွက်လာနိုင်ရင် ငါတို့ ရှုံးမယ်။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ မင်း ပြန်မထွက်လာနိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့"

လော့ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ယန်ကျန့်ကို စူးစိုက် ကြည့်နေသည်။

ဒီထောင်ချောက်က ဒီလောက် သိသာနေတာ ယန်ကျန့် တကယ် သဘောတူမှာလား။

ဆန့်ကျင်ဘက်ကို မျှော်လင့်နေသော်လည်း လက်တွေ့တွင် သူ ယန်ကျန့်က ဤလောင်းကစားပွဲကို သဘောတူစေချင်နေသည်။ ၎င်းက ယန်ကျန့်သည် သူတို့ဘက်မှ မည်သည့် ကုန်ကျစရိတ်မှ မရှိဘဲ အခန်း ၇၀၇ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားမည်ဟု အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားပုံပဲ။ လူတွေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မထွက်လာနိုင်တဲ့ အခန်း ဟုတ်လား။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ငါ ဒီလောင်းကစားပွဲကို လက်ခံတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"တကယ်လား"

ကျန်းယိကျင်း ကိုယ်တိုင်ပင် ယန်ကျန့်က လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မယုံနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ထပ်ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ လောင်းကစားပွဲကို လက်ခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လောင်းကစားပွဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် မျှတရမယ်။ ငါက အခန်း ၇၀၇ ထဲ ဝင်ဖို့ စွန့်စားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့အသက်နဲ့ ယှဉ်ပြီး ဘာကို လောင်းကြေး ထပ်မှာလဲ။ သူဌေးဟဲရဲ့ အသက်ကို လာမပြောနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ လုံလောက်တဲ့ လောင်းကြေး မရှိဘဲ မင်းတို့ ငါနဲ့ ဆက်ကစားဖို့ အရည်အချင်းတောင် မရှိဘူး"

"ဒါက"

ကျန်းယိကျင်းက ခက်ခဲသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ စကားများမှာ မှန်ကန်သည်။ သူ့ကို ယှဉ်ပြီး လောင်းကြေး ထပ်ရန် သူတို့မှာ ဘာ ရှိသလဲ။

လော့ရှန်းလည်း မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်း နိုင်ရင် အခန်း ၇၀၇ က မင်းအပိုင် ဖြစ်သွားမယ်"

စုန့်ရန်က ဤအချိန်တွင် ထပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်လည်း ရလဒ်က အတူတူပဲ"

စုန့်ရန်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ ဆိတ်ငြိမ်သွားသည်။

"မင်းတို့မှာ ငါနဲ့ လောင်းကစား လုပ်ဖို့ လောင်းကြေး မရှိတာက အရေးမကြီးဘူး။ စည်းမျဉ်းတွေ ပြောင်းလိုက်ရုံပဲ။ ငါတို့အားလုံး အခန်း ၇၀၇ ထဲ အတူတူ ဝင်ကြမယ်။ ပြီးတော့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်တဲ့သူတွေက အနိုင်ရသူတွေ ဖြစ်မယ်"

ထိုစကားများကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပို တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူတို့ စိတ်ထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။

သူတို့သည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အခန်း ၇၀၇ ထဲသို့ ဝင်ရန် မရဲကြပေ။

ထိုအခန်းသည် တကယ့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထားရှိပြီး အတွင်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားခြင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

"အများကြီး စဉ်းစားမနေနဲ့တော့ သဘောတူလိုက်ပြီ။ အခန်း ၇၀၇ က ဘယ်မှာလဲ။ ငါ ပြောခဲ့တယ် မင်းတို့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရမယ် ဒုတိယ တစ်ကြိမ် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းယိကျင်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရပြီး ကျဉ်းထဲ ကျပ်ထဲ ရောက်နေသည်။ သူ စုန့်ရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အခန်း ၇၀၇ ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ သူ သိတယ်"

စုန့်ရန်၏ မျက်လုံးများ မသေမချာ လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ ယန်ကျန့်ကို သတ်ချင်သည်။ သို့သော် အတူတကွ ပျက်စီးသွားရန် သတ္တိ မရှိပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေပြီး တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

"မင်း တုံ့ဆိုင်းနေတာလား"

ယန်ကျန့်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ ဒါက မင်းရဲ့ စရိုက်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်။ ကြောက်တတ်ပြီး သေမှာ ကြောက်တယ်။ မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တဲ့ အချိန်ကလွဲရင် မင်း ငါနဲ့ အသက်ကို စွန့်စားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ယန်ကျန့် မင်း ရက်စက်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူး။ မင်း ကစားချင်တယ် ဟုတ်လား။ ငါ မင်းနဲ့ ကစားမယ်။ အခန်း ၇၀၇ က ဒီမှာ"

စုန့်ရန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး တံခါးဆိုင်းဘုတ် အဟောင်းတစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းပေါ်တွင် ၇၀၇ ဟူသော ဂဏန်းများကို အနက်ရောင်ဖြင့် ရေးသားထားသည်။

"တံခါးဆိုင်းဘုတ် ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံး မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး တံခါးဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ၎င်းကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသလိုပင်။

ဟုတ်သားပဲ ဒါက ဆီဇာဟိုတယ်ကြီးထဲက ထူးဆန်းတဲ့ အခန်းတွေက တံခါးဆိုင်းဘုတ် မဟုတ်လား။

"ဒါကို ဘယ်လို သုံးရတာလဲ"

ယန်ကျန့်က စိတ်လှုပ်ရှားမှု မပြဘဲ မေးလိုက်သည်။

"တံခါး နောက်ကွယ်မှာ ချိတ်ဆွဲလိုက်တာနဲ့ ဒီနေရာက သေစေနိုင်တဲ့ အခန်းသစ် ၇၀၇ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

စုန့်ရန်က ရှင်းပြသည်။

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် စုန့်ရန်၏ လက်ထဲမှ တံခါးဆိုင်းဘုတ်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်း"

လူတိုင်း တင်းမာသွားကြပြီး သူ့ကို စူးစိုက် ကြည့်နေကြသည်။

လော့ရှန်းသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် တိုက်ရိုက် ထရပ်လိုက်ပြီး မသိစိတ်ဖြင့် လှုပ်ရှားရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ထိုပစ္စည်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဘေးသို့ ပစ်လိုက်သည်။

"ဟဲယွဲ့လျန် ဟုတ်လား။ ဒီပစ္စည်းကို ယူပြီး တံခါး နောက်ကွယ်မှာ ချိတ်ဆွဲလိုက်။ ဒီလောင်းကစားပွဲကို စလိုက်ကြရအောင်"

ဟဲယွဲ့လျန်က တံခါးဆိုင်းဘုတ်ကို ယူလိုက်ပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကာ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်ပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေသည်။

သူမသည် စားပွဲရှေ့တွင် ထိုင်နေသော လူအနည်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရန် ကြောက်ရွံ့နေသည်။

" ကျွန်တော် ဒါကို ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"

သူဌေးဟဲက ချက်ချင်း စေတနာ့ဝန်ထမ်း ထွက်လာသည်။

ယန်ကျန့်က ကြည့်တောင် မကြည့်ဘဲ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မင်း အပြင်ဘက်ကို ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တာနဲ့ မင်းကို ငါ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်"

သူဌေးဟဲ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။

"မင်း ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ။ မင်း မသွားချင်ရင် ဒီမှာ နေခဲ့"

ယန်ကျန့်က ဟောက်လိုက်သည်။

"ငါ ငါ သွားမယ်"

ဟဲယွဲ့လျန်က တုန်လှုပ်စွာဖြင့် သတိပြန်ဝင်လာပြီး တံခါးဆိုင်းဘုတ်ကို အလျင်အမြန် ယူကာ ထွက်သွားသည်။

လူတိုင်း သူမ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ရင်တမမဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ငါတို့ သူမကို တားသင့်လား။

လှုပ်ရှားဖို့ အချိန် ရှိသေးတယ်။

တံခါးဆိုင်းဘုတ်ကို ချိတ်ဆွဲလိုက်တာနဲ့ အားလုံး နောက်ကျသွားပြီ။ ယန်ကျန့်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရုံတင် မကဘူး ငါတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဒီနေရာမှာ သေဆုံးရလိမ့်မယ်။

သူတို့ လျင်မြန်စွာ မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ သူမကို တားလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ လှုပ်ရှားလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်က မင်းတို့ လိမ်နေတယ် လောင်းကစားပွဲရဲ့ လောင်းကြေးကို မှောက်လှန်ပစ်တယ်လို့ အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်တယ်။ ပြီးတော့ ငါ မင်းတို့ကို ဒုတိယ အခွင့်အရေး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က သတိပေးလိုက်သည်။

"လှုပ်ရှားလို့ မဖြစ်ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ဟဲယွဲ့လျန်ကို တားဆီးရန် လှုပ်ရှားခဲ့ပါက ယန်ကျန့်က လက်တုံ့ပြန်မည်ဟု အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်ပြီး အခြေအနေများကို ပိုဆိုးသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ကျွီ

ဟဲယွဲ့လျန်သည် VIP အခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး တံခါး ညင်သာစွာ ပိတ်သွားသည်။

မကြာမီ အပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများမှာ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် တံခါး နောက်ကွယ်မှ ဆူညံသံ အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟဲယွဲ့လျန်က တံခါးဆိုင်းဘုတ်ကို ချိတ်ဆွဲနေသည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။

"ငါ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားချင်ပြီ။ ငါ မင်းတို့နဲ့ အတူတူ လိုက်မရူးချင်ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းကျိဟု အမည်ရသော လူတစ်ယောက်က ဖိအားကို ဆက်လက် မခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့ အရူးအမူး ပြေးသွားသည်။

သူ ဒီနေရာမှာ မသေချင်ပေ။

သူတို့ ယန်ကျန့်ကို ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။

သူကတော့ သေရမှာပဲ။

သူက ပိုက်ဆံ ရှာဖို့ လာတာ။ သေဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး။

ဘုန်း။

သို့သော် ကျန်းကျိသည် တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသည်။

သစ်သားတံခါးသည် တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားဘဲ ပျက်စီးသွားသည့် လက္ခဏာ မပြပေ။ အပြင်ဘက်မှာလည်း ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ဗလာ ကျင်းနေသော အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်သံများသာ ပျံ့လွင့်နေသည်။

သူ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပုံရသည်။ အခန်း ၇၀၇ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။